Apologia ALberti Pinghii Campensis aduersus Martini Buceri calumnias, quas & soilidis argumentis, & clarissimi rationibus confutat

271쪽

dc caput sit caeterarum,ut ad eam quasi ad matreni& apicem omnium maiores ecclesiae cauta & iudicia Episcoporum lima eius sententiam sumant. Hactenus ille. Audis autem quid dicat ille Iulius: quos apostolicos antiquos,& obseruatos ab initio canones pro sera quem etiam Niceni concitu canonem citetio videlicet nullus Episcopus etiam in quacu* yn do nisi apostolicae sedis autoritate conuocata super quibusvis intentatis criminibus iudicetur aut con i

demnetur.

Quod si hic mihi quisu occurrat apud Russinii

no inueniri praedicta canonem inter eos, quos ipse enarrat Niceni concili, espodebo ego, i Iulio, ι decem Russinis,ut in omnibus, ita hac maxime in re plus esse autoritatis Sc fidei. Nam ut caetera praeteream uniuersa,cum Iulius ille viginti tantum an, nis post celebratum Nicenum conciliu ductam epistolam scriberet aduersus totius pene Orientis Episcopos qui cotra Athanasiu & alios Nicenae fidei

zelatores, quam occultis machinationibus impu, gnabant, uenerunt apud Antiochiam: quorum Pliniq; Niceno concilio ipsi intersuerant)quis creadet illum Praedictum, que citat, none Niceni con

272쪽

, cliij de suo capite ausum consingeres Sed nec Or tales & Graeci illi,quamuis satis cotumaciter respoadentes Iulio verbo ullo in dubium reuocaruntfidei illius canonis.Ad haec si ad euentum species quem supra explicauimus illius Tragoediar erto intellis pes non territasse illos Iulium uinis Sc mendaciis, sed ipsa evideli rei veritate cotticilli: ν coassiti sunt eius autoritati cedere , eius se iudicio submittere. Quod iudiciu orbis uniuersus,ianu eius qd in corato ratu firmum esse non dubitaret scp vlla lisa tatione sequutus est.Quam aut Rustinus patu intem aut ex fide enarret Nicenos canones, ex eo pera

spicuum est, quod cu ex iuratissimis testibus u ipsi non interfuerunt selu, sed pro uerunt etia condetidis es leni costiit LXX.illos fuisse quibus uniuerasa pene disciplina publica ecclesiis,ordinata regulas tam suerat,pse in non nisi XX.enumerat, frigido planest ad quiduis inefficaces, quando per se legitatur at* aestimantur. a in in re non tam Rustini negligentiam, qua Arrianorum accuse perfidiam. Quore impietate ac fraude, adiuta impii Imperatoris Costantii potentia ac tyrannide.est effecti ut de canonibus ac statutis Nicenis dubitaretur cotinuo post celebratu ipsum Nicenum concilium: exu sti videa

273쪽

xm o L o u i . 1 L 3 xx Tr ri e it rividelicet per uniuersas Graecanicas 5c Orientis ericlesias eius authenticis exemplaribus: adeo ut soluillud quod tum adhuc Romae seruabatur , restaret integrum. Quod ipsum iamdudii iratis nobis se, peris etiam periit et ecclesis Christi subtractum est: seu dolo & fraude haereticoru, seu per hostiles barabaricosque incursus, quos deinceps haud infrequetes urbs Roma passa est. Quae ut vera esse intelligas audi imprimis quid ad Marcum Pon.B. Siluelut in cathedra apostoli,ca succe remscribat hac de re gloriosus ille Chri. sti consessor Athanasius Alexandrinus Pontifex, cum uniuersis Aegypti sub se existentibus ortho, doxis Episcopis, id ex Alexandrina prouinciali synodo: in quam ad tuiadum suos aduersus Arrianam perfidiam conaregati, cum viderent apud neminem restare aesta Niceni concilii Romani usque Pro recuperadis eisdem mittere coacti sunt:In haec verba scribentes ad Marcum pontificem. Ad vos, inquiunt, peruenisse non dubitamus, quanta Sc qualia ab haereticis, et maxime ab Arria, nis patiamur quotidie &c. In tantum enim nostra vastarunt,ut nec vestimenta ecclesiastica nobis dis

274쪽

mitterent,& libros quoq1 nostros ad minimum iii cendentes, nec tota umina nobis reliquerunt: Nico, nam synodum propter veritatis sidςm qua clerim i et populus imbuebantur 5c maxima parte iam in buti erant in contumeliam nostram, dc omnium Christianorum, incenderunt. Quapropter pre mur pater beatissquia non dubitamus, apud vo plenaria esse Niceni concilii exemplaria ut nobis illa,quae sanet recordatiois praedecessoris vestri Siluestri suerunt, sub tua mittatis stipulatione. Nam quado pili De synodosii beatae memoriae Alexandro digno Deo Pontifice nostro id est Alexadi ins magnae ciuitatis Episcopo, in diaconatus intersuismus ossicio, sub nost privsentiae testimonio beatos viros Victarem dc Vincentium presbyto, ros apostolicae sedis apocrysarios missa sunt praedicto Papae Silue L cu adstipulat e subnixa LXX

capitula,m.Quae omnem Christianorum orbem in unitate fidei confirmaret:& omnes sub sacerdo, tali Sc Christiano nomine degentes, una fides, Vna sacerdotalis Ac clericalis norma regeret nec quisu a suci capitedissideret.Nuc ergo,quoniam ab in vacis sanetie Dei ecclesiae praefata LXX.Niceni con

cibi capitula quae iubente domino meo Aleadro,

275쪽

decreto Episcoporum omnium attuli, quae etia coram omnibus recitaui & trasscripsi apud nos sunt igne cobusta:optamus, ut a vestiue sandi e sedis eoclesiae autoritate,quae est materet caput ecclesiarum omnium, ea ad correctionem & recitatione fidelisum orthodoxorum, percipere per Praesentes legastos mereamur,&zHa,ctenus illi.

Quibus in haec verba rescribit Marcus: Domi, nis venerabilibus fratribus Athanasio & uniuersis Aegyptiorum Episcopis,Marcus sancte Romanar apostolicaeque sedis dc uniuersalis ecclesiae Episco, Pus. Post alia plaeraque quibus eosdem ad constitiam exhortatus est. De capitulorum, inquit, nuη . mero Niceni concilii, quibus vos interfuisse litearis fraternitatis vestrae significastis, a nostris qui na vobiscum interfuerunt diligentioribus requisti Mimus collationibus: qui ita ut vestrae testatae sunt litem, omnem nobis ordinem exposuerunt: Sc vestram epistolam veram esse per omnia tcstificati sunt,&c. Deinde diligentre perquirentes in sariocto nostrae 3c apostolicae sedis scrinio, ea quae sanuctae memoriae medecessori meo Siluestro sunt disreeta,LXX. ut significatis capitula, illaesa inueniu

276쪽

musIpsa autem vobis propter autoritatem Sc subscriptionem tantorum patrum lc eius magni concilii minime misimus: Sed per eadem coram aposcrvsariis vestris alia similia, eundem numerum demin verba &ipsam subscriptionem contineristi vobis rescriberem sub certa stipulatione & confirmatioe mittere curauimus,&c.Haec ille Marcus.

Audis iram non XX.im,quot Rumus memora H L .canones Niceni concilii quibus unis uersae disciplina ecclessastica ordinata regulataq; saerat. Idcp a testibus iuratissimis G plane irrefragVbilibus. Quin & Iulius ille in secunda tua aduerius Anatiochenam illam cuius paulo ante meminimus synodum epistola post grauiter insectatas congregaatore in eade in viros innocentes 5c sanctos iniquas. machinationes & calumnias: Tales inquit, insidi tores spu praeuenientes sancti patres in Nicena cornregati leges statuerunx quas nos canones appellasmus ne facile probi danarentur aut circutienire itur ab improb f.Ex quibus subiungit ille utaquoi uoim illos transgressores argumQue vero in nonem pro XVIII. citat, quoniam euidenter conafirmat ac renouat illum, que supra toties, tanto im

277쪽

a3oxo et 1 - 2ER Tt PICH rpontificum testimonio audistis ecclesiasticum apostolicum. canonem,hic adscribere visum est Ha, bet autem in haec verba.

Placuit Homnes Episcopi qui in quibusda grauioribus pulsantur vel criminantur causis, quoties necesse fuerit, libere apostolicam sedem appellent, atque ad eam quasi ad matrem confugiant: ut ab ea sicut semper sui pie fulciantur,defendantur,acli rentur.Cuius disposition omnes maiores ecclessiasticas causas, & Episcoporum iudicia, antiqua Apostolorum eorum . successorum, atque canoarium autoritas reseruauit.Hactenus verba XVIII. Niceni canonis. Ad quem modu citat XXIIII ex quibus singularis huius sedis euidenter comprobatur autoritas, eosque in totius orbis conspectu illis ipsis qui Niceno concilio ante cre,confideter obiaicit. Quom tame nullus omnino apud Rustinum legitur Prouocat autem de fide illorum canonum ad exemplar authenticum, de quo supra Marcus, quod Nicena cum subscriptione patrum omniumisium in scrinq; apostolicae sedis asseruabatur.

278쪽

patos Episcopos est lepere prolixum canonem Niscini cocili, quo post Nestorius suam tuebatur pesetinaciam. Cuius tamen Rustinus prorsus non mea minit. Rursus B. Innocentius, inter regulas disciplinae ecclesiasticae ad Victorinum Rotho magensem Eo Piscopum cap.III. Si quae autem, inquit, causae vel contentiones inter clericos vel inter laicos,iam superioris gradus quam inserioris exortae suerint, plascuit,ut secundum synodum Nicenam congregatis omnibus eiusdem prouinciae Episcopis terminenatur. Nec alicuiliceat sine tamen praeiudicio Romanae ecclesiae cui in omnibus causis debet reuerentia custodiri) relictis his sacerdotibus,qui in eade proauincia Dei nutu ecclesias gubernant,ad uias conuolare prouincias aut aliarum prouinciarum prius E. piscoporum experiri iudicium. Quod si quis serte praesumpserit:& ab ossicio clari sum motus. & iniuriarum reus ab omnibus iudicetur.Si autem maioα res causae suerint in medium deuolutae:ad sedem a. postolicam sicut Nicenas, riodus statuit S sancta consuetudo exegio post iudicium Episcopalere' serantur.Hactenus ille. Audis itaque etia hoc teste, ceni concili j canoni

m iii bus

279쪽

bus constitutum, Sc antiqua consuetudine obtenatum quae ab ipsis Apostolorum canonibus atque institutione,ut supra audistis, originem habuit) vi maiores omnes causae ad sedis apostolicae autorii atem specialiter pertinere veti eius in omnibus causis & iudiciis sit excepta autoritas, ad quam omnes licet confugere. At horum nullii apud RufΩnum verbum est. Aeque nec eius, cuius beatis i. o ad

Theodosium riniorem de Ephesina illa secunda synodo meminit. Cuius enarrans pkera impie gram autore Dioscoro in oppressionem orthodoxae veritatis, Sc aduersus appellationem pro inique damnatis interpositam petentibus retractari synoda, leni sententiam autoritate sedis apostolicae: Quam autem,inquit,post appellationem interpositam hoc necessario postuletur, canonum Nicenae habito, rum decreta testantur, quae a totius mundi sacerdotibus sunt constituta. Haec ille Leo. Tu autem Proser, quisquis es, qui non alios moriones Nicenos, quam qui apud Russinum leguntur, suisse contendis: profer, inquam ex illis vlliam verbum, quod de retras' ndis Episcoporum synodalibus, eisque frequentissimis & uniuersalia

280쪽

lius iudici, post appellationem interpositam Io

quatur.

Ad haec, ccitum est non tantum ob Arim nouistatem, sed etiam ob discordiam, quae erat in die Pa schalis celebrationis, motum suisse Constantinum Principem, ut curaret celebrandum Nicenum concilium. Certum denique, in eodem editum P schalem canonenr,quem Theophilus Alexandrionus Episcopus citat, quo decretum extitit, vetabVIII. Idus Martii, usque ad diem Nonarum Aoprilis , diebus videlicet XXVIII. qualitamque Luna nata suerit medio spacio, mensis primi initiatim saceret. Quiuetam decimam autem, a XII. Iend. Aprilis usque ad XVIII. Calend.Maii soler, ter inquiri debere. Et si die sabbatorum inciderit, consequenti die dominico id est Luna XV. Geobrandum fore. Et si die dominico XIII L eiusdem mensis primi euenerit, ipsa hebdomada transmisissa, in alterum diem dominicum Gebrari Pascha debere. At nec huius decreti ullum apud Russis

num verbum est. Vt intreuertamur ad illum mnonem in aposto