장음표시 사용
111쪽
244. Epocha J. Caesaris sive caput anni juliani est 43'. vel se
cundum computationem Anglicanam 46'. ante aeram nativitatis Christi. Greg. iron. L. ii. prop. 12.2 s. Nostrates tamen per maXimam anni partem eodem numero annum suum designant, quo reliqui omnes. Greg. ut sup. 246. Primus annus aerae Christianae est a'μ' cyli lunaris, 1 o μ' solaris, ' indictionis, et 471 periodi Iulianae. Keil. Apron. lect. XXiX. CAP. XIV. De Cometis. et 7. Cometae sunt luna superiores, versantur tamen in regione planetarum atque descendunt infra orbes martis et planetarum inferiorum; vias autem obliquas habent et nonnunquam cursui planetarum contrarias. Keil. Asron. lect. Xvii. Ne t. Princip. pag. 33. 34. 478. etc. Vid. prop. 186. SS. 78. 2 8. Cometae sunt corpora opaca, fixa et durabilia ad instar planetarum. Neist. Princip. pag. SO8. Greg. Asron. L. V. Prop. S. 2ψ9. Fumi et vapores, qui a nucleo cometarum ascendunt, caudas illas constituunt, quae a cometis emittuntur in partes a sole aversas. Newt. Princip. pag. SI L. Greg. Asron. L. V. prop. q. aso. Resistentia medii, in quo Cometae moventur, non impediet, quo minus caudao capita comitentur ; deviabunt autem ab oppositione solis versus partes a capite relictas, idque in planis or-hitarum per solem transientibus. Vid. prop. 249. et loc. ad eam Citat. III. Caudae eo minus deviabunt, quo major fuerit illa velocitas, qua a Capite ascendunt. vid. prop. 25 O. 2 9. et loc. ad eam Citat. 232. Cometae in perihelio versantes caudas longissimas emittunt et ab oppositione solis minime deviantes. Vid. prop. 2SI. et loc. ad
233. Caudae non deviantes rectae sunt, deviantes autem incur-Vantur ; atque ConveXum latus earum, quod partes semper respicit unde fit deviatio, splendidius lucet et distinctius terminatur quam concaVUm. Vid. prop 2SI. et loC. ad eam citat. 254. Deviatio caudae non sentitur a spectatore, qui in plano orbis cometae constitutus fuerit. Nemr. ut sup. ass. Omnis cauda latior est ad extremitatem superiorem quam juxta caput cometae. Ne t. et Greg. ut sup.
Fla. I. Tab. XXX. Fig. I Tab. XXX. Fig. Iad ab. XXX. Fig. I. Tab. XXX. Fig. I.
112쪽
et; 6. Caudae quae in periheliis cometarum nascuntur, cum capitibus eorum in regiones longinquas abibunt, et vel inde cum capitibus redibunt vel ibi potius evanescent. Ne t. ut su p. 237. Caudae cometarum non oriuntur ex refractione luminis in progressu ejus a capitibus ad tellurem; neque sunt jubar tantum solis per transucida eorum capita transmissum. Ne t. ut sup.
De porticibus Cartesi. 238. Vortex non potest in eodem statu conservari nisi principium aliquod activum insit in sphaera centrali, a qua motus iste vorticis undique propagatur. Greg. Apron. L. i. prop. 76. Newt. Princip. L. ii. prop 32. Coroll. q. 259. Corpora, quae vorticibus delata orbitam describunt in se
redeuntem, eandem habent densitatem, quam vortex ipse, et eadem lege, qua partes ejus, quoad velocitatem et determinationem Cursus, moventur. Ne . Princip. Praef. per Cotes et L. ii. prop. 33. 26 o. Vortices plures se mutuo penetrantes integri conservari nequeunt, ita ut non perturbentur ab actionibus materiae occursantis. Cotta ut su p. 261. Cometae et planetae neque ab Uno eodemque vortice neque a diversis circa solem deferri possunt. Vid. Prop. 2 7. 259. 26O. et loc. ad eas citat. Tab. XXX. 262. Si tellus in materia coelesti relative quiescens ab ea circa Fg. a. solem deferretur, apparens solis motus major esset in principio
quam in principio Η . Ne t. Princip. L. ii. Schol. ad prop. 33. Greg.
263. Neque tellus neque aliquis planeta, si planum orbitae ejus ad axem solis normale non sit, circa solem deferri potest: impulsa vorticis illum pro sphaera centrali habentis. Greg. ut sup. CAP. XVI.
De vera causa motuum coelestium. 264. Circumjoviales et circumsaturnii retrahuntur a motibus rectilineis atque in orbitis retinentur viribus, quae agunt in centris primariorum, et quae ad diversas ab his centris distantias sunt in reciproca duplicata ratione distantiarum. Ne t. Princip. L.m. Prop. I.
113쪽
et 63. Planetae primarii in orbibus suis retinentur viribus, quae centrum solis respiciunt, et quae ad diversas a sole distantias sunt in reciproca duplicata ratione distantiarum. Neist. Princip. L. in . prop. a. Vid. quae ad prop. 26 . 266. Vis, qua luna retinetur in orbita sua respicit tellurem, et ad diversas a tellure distantias est in reciproca duplicata ratione di stantiarum. Newt. Princip. L. iii. prop. 3. Vid. Prop. MECH I98.
267. Luna gravitat in tellurem et vi gravitatis a motu rectilineo Tab. XXX. semper retrahitur atque retinetur in orbita sua. Newt. Princip. L. 3 iii. prop. 4. Greg.' iron. L. i. Prop. 6. Graves. L. iv. c. Ι1. Vid. prop. MECH. 58. I 6. et quae ad prop. 266. 268. Planetae secundarii omnes gravitant in primarios suos, primarii autem et cometae in solem, atque vi gravitatis retrahuntura motibus rectilineis et in orbibus retinentur. Neist. Princip. L. iii. prop. S. Greg. Asron. L. i. prop. 47. G Ues. L. iv. c. I S. Vid. Prop.
a 67. 264. 265. 266. Reg. Philoseph. 269. Aphelia et nodi planetarum quoad stellas fixas fere quie
27O. Commune centrum gravitatis solis et planetae cujuslibet quiescit; sed nec sol nec planeta, dum se mutuo attrahant, quiescere potest. M.t. Princip. pag. 16O L. iii. prop. 9. Vid. prop. MECH. IO4. IOS. Greg. Asron. L. i. prop. SO. 27 I. Sol et planeta quilibet se mutuo trahentes describunt et Tab. XXX. circa commune Centrum gravitatis et circa invicem figuras similes. Vis S M.t. Princip. L. i. prop. 37. Greg. ut sup .a a. Si sol et planeta quilibet se mutuo trahant et interea revol- Tab. XXX. vantur circa commune gravitatis centrum, figuris, quas sic descri- ΣΨ- 5bunt, altera similis et aequalis describi potuit viribus iisdem circa solem immotum. Ne t. Princip. L. i. prop. 58. Greg. Apron. L. i.
prop. SI. Vid. Prop. MECH. Ios. 273. Sol et planeta quilibet circa commune gravitatiS Centrum Tab. XXX. gyrantes, radiis et ad centrum illud et ad se mutuo ductis describunt Ag. A. 5. areas temporibus proportionales. Vid. prop. 27Ι. 272. et loc. ad eas citat.
114쪽
a7 . Gravitates acceleratrices versus diversa corpora sunt in paribus distantiis ut ipsa corpora, versus quae fiunt. Netat. Princip. L. iii. prop 6. Greg. Asron. L. i. prop. 49. 27s. Quantitates materiae in corporibus, Circa quae satellites revolvuntur, sunt inter se in ratione composita ex triplicata ratione distantiae, ad quam satelles revolvitur, directe, et ex duplicata temporis ejus periodici inverse. Newt. Princip. L. iii. prop. 8. Greg. iron. L. iii. prop. 48. GraUes. L. iv. C. I . Vid. Prop. 274. Prop.
276. Quantitates materiae in sole, jove, saturno et tellure sunt Ut Ι. Δ. respective. Vid. prop. 27S. et loc. ad eam citat. 277. Commune centrum gravitatis solis et planetarum omnium pro centro mundi habendum est: atque sol pro vario planetarum situ in omnes partes movebitur, sed a communi centro gravitatis totius systematis nunquam longe recedet. Neist. Princip. L. iii. Prop. I 2. Vid. Prop. 27O. a II. ara. 273. Prop. MECH. I98.
De inaequalitatibus motuum lunarium. Tub. XXX. 278. Tellus et luna circa commune gravitatis centrum gyrantur, Fig. 7. hoc autem respectu lunae et telluris quiescens circa solem revolvitur. G Ues. L. iv. C. I 6. vid. quae ad prop. 27O. 271.27 a. et Prop. 265.
266. 267. 279. Inaequalitates motuum lunarium in tria genera dividi possunt; sunt enim vel ejusmodi, quae evenirent in orbita Circulari, concentrica et jacente in plano eclipticae ; vel, quae in orbita elliditica, excentrica et jacente in dicto plano ; vel demum, quae in orbita quavis ad planum hoc inclinata. Tab. XXX. 28O. Versante luna in quadraturis vis solis perturbatrix gravita- Fig. 7. tem ejus Versus tellurem auget, in syzygiis autem eam minuit. πt. L. i. prop. 66. Graves. L. iv. C. 16. Greg. Apron. L. i. prop. 6 o. Whis. Matth. Philos lect. xviii. Tab. XXX. 28 I. Luna inter quadraturas et syzygias triplici vi acceleratrice
Fig. 6. 7. 8. urgetur. Vid. quae ad prop. 28 O.
Tab. XXX. 282. Vis ablatitia in syzygiis duplo major est quam addititia in
Fig. 6. 7. 8. quadraturis ; et ipsa vis ablatilia paulo major est in conjunctione quam in oppositione. Greg. Apron. L. iv. prop. 9. 16. Vid. quae adprop. 28O. 28Ι. 283.
115쪽
283. Vires solis perturbatrices sunt ut distantia lunae a tellure Tab. XXX. directe et ut cubus distantiae telluris a sole inverse. Newt. Princio. Fig. 6. 7. 8.L. i. prop. 66. coroll. I . Vid. quae ad prop. 28O. 28Ι. 282.284. Vis omnis, qua luna urgetur, sed tellus non urgetur, quae- Tab. XXX que non agit tellurem versu S, lunam accelerat Vel retardat prout in Fig. 6. 7. 8 consequentia vel in antecedentia dirigatur. Newt. Princip. L. i. Op. 66. Coroll. 2. Graves. et Gis. ut sup. Greg. Asron. L. i. Prop. 6 O. 283. Luna acceleratur in transitu a quadraturis ad syzygias, a Tab. XXX. syzygiis autem ad quadraturas retardatur ; itaque, caeteris paribus, Fig. 6. 7. 8. velocius movetur in oppositione et conjunctione quam in quadraturis. Greg. Asron. L. iv. prop. I. Vid. prop. 28 . et loc. ad eam
286. Orbita lunaris, caeteris paribus curVior est, et luna a Tab XXX tellure longius recedit in quadraturis quam in syzygiis. Ne t. Fig. q. Princip. L. i. prop. 66. coroll. 4. S. Vid. Prop. 28 S. 28 . et loc. ad
287. Uersante tellure in aphelio, orbita lunaris contrahitur, versante autem in perihelio dilatatur; unde menses periodici hyeme fiunt longiores quam aestate. Newt. Princip. L. i. prop. 66. coroll. 6. Whis. Matth. Philos. lect. Xix. Greg. Asron. L. iv. prop. 17.
288. Cum luna versetur in quadraturis, linea apsidum orbitae ejus regreditur, cum in syzygiis, progreditur; et plerumque excessu
progressias in singulis lunae revolutionibus moVetur in Consequentia. N t. Princip. L. i. prop. 66. coroll. 7. Greg. As n. L. iV. prop. 8.Io. Whis. et Graves. ut sup. Vid. prop. 28O. 28 I. et Prop. MECH.
280. Linea apsidum in syzygiis constituta, magis in una revo- Tib YYYrlutione lunae progreditur, quam si inde longiuS distet, in quadraturis Ela. i. a.
enim constituta in una lunae revolutione regreditur. Neπt. Prisc. L. i. prop. 66. Coroll. 8. Greg. Apron. L. iv. prop. II. Whis. et GraTes. ut sup. Vid. prop. 286. et loc. ad eam citat. 29o. Apsides in syzygiis constitutae magis et VelociuS progredi- Tab. XXXI. untur, in quadraturis minus et tardius regrediuntur, itaque in una Fig. I. a. earum ad solem revolutione feruntur in consequentia et annis no-Vem circiter periodum absolvunt. vid. prop. 289. et loc. ad eam citat.
116쪽
Tab. XXXI. Eg. 3 Tab. XXXI. Fig. 4.3. 67. Tab. XXXI. Fig. 3. 6. 7-Tab. XXXI. Fla. 3, 4 Tab. XXXI.
29 I. Excentricitas orbitae lunaris in singulis lunae revolutioni hus bis mutatur, maXima enim est, caeteris paribus, cum luna Versetur in syzygiis, minima cum in quadraturis. Ne t. Princip. L. i. prop. 66. coroll. 9. Greg. Asron. L. iv. prop. 12. Whis. et Graves. ut sup. apa. In pluribus lunae revolutionibus inter se comparatis ex-Centricitas orbitae omnium maxima est, cum linea apsidum constituantur in syzygiis, minima, cum in quadraturis Greg. Asron. L. iv. prop. I 3. Vid. quae ad prop. 29 I. 289. 29 O. 293. Si nodi lunares constituantur in syzygiis, motus lunae in latitudinem non perturbatur. Newt. Princip. L. i. prop. 66. coroll.
' et ρέ. Si nodi lunares constituantur in quadraturis inclinatio orbitae minuitur, dum luna transeat a quadraturis ad syzygias, et viacissim augetur, dum transeat a syzygiis ad quadraturas. vid. quae ad prop. 293. 295. Si nodi constituantur in octantibus post quadraturas lunae, in una revolutione lunae inclinatio orbitae minuitur, augetur autem, si constituantur in octantibus post syzygias. vid. quae ad Prop. 293. 296. Inclinatio orbitae lunaris omnium minima est cum nodi constituantur in quadraturis et luna in syzygiis versetur, omnium maxima cum nodi constituantur in syzygiis. vid. prop a 9 . 295.
297. Nodi lunares in *zygiis constituti quiescunt, in quadra
turis regrediuntur, et inlocis intermediis utriuique conditionis participes recedunt tardius. Ne t. Princip. L. i. prop. 66. coroll. II. Greg. iron. L. iv. prop. I . Whis. et GraUes. ut sup. 298. Nodi in singulis lunae revolutionibus vel quiescunt vel in
antecedentia moventur et annis novendecim circiter periodum conficiunt. vid. prop. 297. et loc. ad eam citat.
CAP. XVIII. De praecesssone aequinoctiorum et juris planetarum.
299. Si plures lunae ad aequales distantias a tellure ferrentur, omnes ad easdem leges motus suos peragerent, licet eo usque numero multiplicentur et minuantur magnitudine, ut contiguae fiant
117쪽
et annulum fluidum constituant. Ne t. Princip. L. i. prop. 66. coroll. I 8. Greg. Apron. L. i. prop. 6 I. coroll. goo. Si annulus iste rigescat, nodi tamen ejus adhuc regrederentur, et inclinatio ad planum eclipticae minueretur vicibus alternis et augeretur. Vid. prop. 299.293. 29 . 29S. 296. 297. et loc. ad eas citat. go I. Si communis sit axis annuli. et telluris, atque diameter annuli eo usque minuatur, ut superficies interior aequatori inhaereat, . tellus motum ejus participabit. Vid. prop. 299. 3OO. et loc. ad eas citat. goa. Actiones solis et lunae in annulum essicerent, ut singulo anno et singulo etiam mense inclinatio axis telluris, ad planum eclipticae minuatur, et ut bis etiam restituatur. Vid. prop. 3OO.3ΟΙ. et loc. ad eas Citat. gog. Aetiones solis et lunae in annulum essicerent, ut puncta aequinoctialia regrederentur, tardius autem, quam regrederenturnodi ipsius annuli, si is circa tellurem libere serretur. Vid. quae ad Prop. 3Oa. so . Si tellus in regionibus aequatoris paulo altior sit, quam juxta polos, excessus iste materiae ad aequatorem vice annuli fungetur. Neπt. Princip. L. I. prop. 66. coroll. 2O. Greg. ut sup.
3os. Axes planetarum diametris, quae ad eosdem aXeS norma- Tab. XXXI. liter ducuntur, sunt minores. Newt. Princip. L. iii. prop. 18. Greg. Vig 8 Apron. L. iii. prop. 5.2.3C6. Pondera corporum aequalium ad polos et ad aequatorem, I sunt inter se reciproce ut distantiae eorum a centro. Neist. Princip. L. iii. prop. 18. 2O. Vid. Prop. 3OS. prop. HYD. 2O.3o7. Longitudines pendulorum aequalibus temporibus ad polos et ad aequatorem oscillantium sunt ad invicem reciproce ut distantiae locorum a centro. Vid. prop. 3O6. prop. MECH. I76.
genith loci constituta vel in nadir gravitatem aquarum ibi minueret, Fig. 7. et gravitatem simul earum augeret, quae ab his distant 9o'. Newt. Princip. L. i. prop. 66. coroll. 19. Defag. p. 359. G Ues. L. iv. C. I9.
118쪽
Tab. XXX. Rig. 7 Tab. XXXI. Fig. 0 Tab. XXX. Fig. 7. 9 Tab. XXX. Fig. 7. Tab. XXXI.
3o9. Aquae elevantur, ubi gravitas earum minuitur, deprimuntur autem, ubi augetur. Vid. prop. 3O8. prop. HYDROSTAT.
3Io. Tota vis lunae ad mare agitandum est summa earum viarium, e quibus una gravitatem aquarum minuit sub luna et in rogione lunae opposita, altera autem gravitatem aquarum auget in lo- Cis, quae 9o'. a luna distant. M.t. Princip. L. iii. prop. 36. vid. Prop. 3O8. et loc. ad eam citat. 311. Actionibus lunae figura superficiei aquarum mutatur in sphaeroidem oblongam, itaque aestus eodem tempore eveniunt in omnibus locis sub eodem meridiano jacentibus. vid. prop. 3o8. et loc. ad eam citat. 3ΙΣ. ΜaXima altitudo aquarum eveniet tres circiter horas post appulsum lunae ad meridianum loci. Neist. Princip. L. iii. prop. 2 . L. i. prop. 66. coroll. 2 o. Mors. pag. 72. Pemb. pag. 284. Vid. Prop. 28 S. 313. Aetione solis fluxus et refluxus maris fient. vid. quae adprop. 3O8. 31 . Vis luminaris ad mare movendum, data vi ejus absoluta, est ut cubus distantiae ejus inverse. Graves. L. i. c. 2O. Vid. prop. 281. 3O8. et loc. ad eas citat. 313. Data distantia luminaris, vis ejus ad mare movendum est ut vis absoluta, hoc est, ut quantitas materiae in eodem. Vid. prop. 274. 3O8. et loc. ad eas citat. 316. Vires luminarium ad mare movendum sunt inter se ut de sitas eorum et cubus diametrorum apparentium conjunctim. vid. prop. OPT. 99. prop. 3I . 3IS. et lac. ad eas citat.
3i7. In syzygiis vires luminarium conjunguntur, et aestus maximi fiunt: in conjunctionibus autem, caeteris paribus, aestus paulo majores sunt, et qui in eodem die se mutuo sequuntur magis differunt quam in oppositionibus. vid. Prop. 28 O. et quae ad prop. 3O6.318. Aestus maximi non fiunt praecise in ipsis syzygiis, sed plerumque ternis post aestibus. Newt. ut sup. Rob. P. ii. c. 29. a.
31 In quadraturis sol attollet aquas, ubi luna deprimit, deprimetque ubi luna attollit; et ex effectuum disterentia aestus minimus orietur, qui tamen incidet in horam tertiam lunarem. vid. quae adprop. 3J7.
119쪽
asto. Maxima altitudo aquarum sequitur horam Iunarem te tiam, dum luna transeat a quadraturis ad stetygias; praecedit autem, dum transeat a syzygiis ad quadraturas. Newt. Prisc. L. iii. prop. 2 3a I. Caeteris paribus, aestus in syzygiis hyeme paulo majores erunt quam aestate, in quadraturis Vero paulo minores. Vid. Prop. 3 4.317HI9. Ne f. ut sup. 322. Luna in perigaeo singulis mensibus vim majorem habet ad mare movendum quam ante vel post dies quindecim, quando nempe in apogaeo versetur; itaque duo aestus omnino maximi in syzygiis continuis se mutuo non sequuntur. Vid. Prop. 3I . Ne e. ut sup. gas. Si luminare constitutum fuisset in polo alterutro, actio ejus aci mare movendum, sentiri non potuit, quae proinde maxime notabilis evadet, cum luni ut iup. Vid. Prop. 3II. 324. Caeteris paribus, nimi in quadraturis fieri debent ipsis aequinoctiis ; saepius tamen praecedunt vernum et sequuntur autumnale. Vid. prop. 321. 323. et loc. ad eas citat. 3as. In locis ab aequatore distantibus aestus ejusdem diei in de- Tab. XXXI. clinatione luminarium inaequales fiunt. Newt. et Rob. ut iup. vid. HV kx quae ad prop. 3O8.
mare versetur In aequatore. Newt. et EG.
aestus omnium maximi in syzygiis et mi- FINIS.
120쪽
URIPIDIS Hecuba, Orestes, & Phoenissi; cum Scholiis Anti-
c. quis & versione notisque Iohannis Κing, fere integris. 2Vol. 8 q. curante Tho. Moreli, qui Alcestin adjecit. q. Hieroclis Philosophi Alexandrini in Aurea Carmina Commentarius,Gr. Lat. una cum Notis subiundiis, a C. Amton, D. D. Coll. Iesu nuper
g. Callimachi Hymni & Epigrammata, quibus accesserunt Theognidis
Carmina, necnon Centum septuaginta sex ex Anthologia Graeca, quorum magna Pars non ante seperatim excusa est. Notas addidit, atque omnia emendate imprimenda curavit Editor. 8y'.
4. Remarks on a late Discourse of Free-thinhing, in a Leiter to F. H. D. D. by Phileleutherus Lipsiensis, the 8th Edition. 8y'.
os Dublin, transaled stom the Latin, with large Notes. To whicli are addecltwo Sermons by the fame Author; the former concerning Divine Prescience, the lalter on the Fasi os Man. The Third Edition, corrected by Edmund Law, D. D. and Master of St. Peter's College, in Cambridge. 6. Considerations on the Theory of Religion. In three Paris. I. The want of Universality in Natural and Reuealed Religion, no just Objectionagainst either. 2.The Scheme of Divine Prov1dence, with regard to the Timeand Manner of the severat Dispensations of Reuealed Religioni, more especi- atly the Christian. g. The Promrest of Natural Religion and Science, or the Continuat Improvement of the morti in Generat. The Third Edition, correctedandentarged; to whicli are added, Two Discourses; the former on the Lila and Character of Christ; the lalter, on the Benefit procured for us by his Death. By Edmund Law, D.D. and Master of St. Peter's College, in Cambridge. With an Appendix concerning the Use of the Word Soal, and the State of Death described in Holy Scriptures. . The Elements of Algebra in Ten Books: by Nicholas Saunderson, LL. D. late Lucasian Professor of the Mathematics in the University of Cambridge, and F. R. S. To whicli are prefixed, I.The Lise and Character of the Author. a. His Palpable Arithmeticla decyphered. a Vol. 4 '. 8. Seleel Paris of Professor Saunderson's Elements of Algebra, sor theuse of Studenis in the Universities. 8y'. 1756. q. Q. Horatii Flacci Epistolae ad Pisones, & Augustum; with an Englisti Commentary and Notes. To whicli are added, two Dissertations; The One, on the Provinces of the severat Species of Dramaticli Poetry; the Other, on Poetical Imitation. Thesecond Edition; in a Vol. 1 o. Marci Tullii Ciceronis Epistolae ad Familiares, edidit & Commentario Anglico illustravit Joannes Rosis, S. T. P Coll. D.JOm. Soc.