장음표시 사용
31쪽
, celebrare ,& facere, & quando eis videtur ,etiamsi tunc in Ecclesia Cathedrali praedicetur, praedicare., ac etiam qui ,, Sexus Christi fideles totius anni tempore, illas, & illam Ecclesiis. Fratrum hujusinodi audire possint. Ipsque Christi fi- ,, deles ullatenus desuper molestari, aut impediri per locorum Ordin Ecclesiarum , aut alios quoscum-
m .suppositu vero pririlegiis Apostolicis, nullam meretur censiurans. Et quia
UT, Propolitio s. ejusdem Brevis ita habet: Talem legem in hac ma-' r Gympi, net Concilia Provinciarum, vel Nationum sancire, nec delui q*cute aliquibus parivs ut Ecclesia ticis censMu mulcta eposunt. oui I : a 23. Centura autem ita sonat : Suppositis itidem prινιυgiis apostolicum am meretur censiuram. Verum ιIIa non estpraicanda, nec publice docenda, prout
32쪽
Iῖo. Etenim propositio *. contenta in dicto Arevi est universas, he-gativa, & dicit, neminem teneri Parochia sua interesecte. Propofitio, de sua locutus est Appellans, est universalis assirmativa, nempe haec, quae in Tridentino Concilio involuitur: tenetur unusquisque Parochia sua inteνσ- stad audiendum perbum Dei .s il Π innariani eo ii8I. Secundo, propositio q. contenta indicto Brevi, non tantum est universalis eat parte subjecti , seuper ruri ues; lita dicitu nemo cte. sed etiam est universalis ex parte verbi Dei, seu comprehendit omnes ejus species, dum in ea dicitur, nec ad audiendum uerbum Dei, divinam Ierem, fati rudimenta, morumque doctrinam,qua is cathechesus a mundiantur. 'it r. At propositio, de qua agit Appellans, est specialissima , in qua solum agitur,dc euitarisi fato verborum ciuod Pradicatio seu Concio appellatur, quodqdes Doctores intelligunt 1igniscari in versu illo Triden.
prolata ; nec enim in ea in rure aliquit respee' ad privilegia, quem tamen expresserat Appellans , dum dixerat rex dictis patet 2 : nec tantum respectum illum innuerat, sed privilegia ipsa retulerat expresse. &ficultatem concionandi concessam Regularibus supposuerat nu. a Ir. Ii hbnsab A .R.Q .8 ivrali clibrua a Z tbus privilegiis, obligetur absolute quis ad Parochiam frequentandam , quam tamen obligationem diseriEM Eme Apsellans im. ψi3. i
negativae non sequatur veritas universalis assirmativae; v. g. ex fassitate hujus, nullam animal est homo , non insertur veritas illius, omne anin is es homo: ergo ex falsitate& damnatione hujus, nullus homo tenetur in foro con-
uia inseresse Parachia, non infertui veritas istius, revetur inserio conscien- u in P qne Parochiae interesse. 187. Quia convenit rigoros h obligari ignaros, non autem similiter obligari in ligniter doctos. Item convenit obligari Parochiae eos, qui Regularis Ecclesiae copia carent. non obligari stricte Parochiae cos, quibus magis congruet concionis, aut mist, auditio in riclesia Regubia ni Ha I 88. E
33쪽
188. Secundὸ, simillier non sequitur, quod si damnetur complexum, seu enuntiatio copulativa ex pluribus partibus, damnatae sint partes singulae. Quia, uti ex Dialectica iterum constat, ad conlative Dotatem sus icit fastra alterius partis v. g. haec falsis est, Joannes es homo ct brutum, licet non sit falsum Pamem esse hominem. I 89. Ita ergo salsa potest esse illa, Nemo in confrientia tenetur odiren bum Dei, divinam legem, 'dei rudimenta, moram doctrinam, que in cathech sibus annuntiantur, etiamsi non sit aequalis, di in sero conscientiae obligatio quoad Concionem: poli t 1 enim una parte falsa, complexa assertio sun-pliciter est falsa, quia malum ex singulis defectibus. M. Tertio, quia Sanctitas sua incensura propositionis . facit mentionem Concilii Tridentini, hanc cum ipso Concilio conseramus.19 I. In illo sunt praecipuElloca quatuor, quibus de divini verbi generatim accepti annuntiatione in Parochia, de per Parochos lacienda a-citur, & diversa penitus de illa tractantur.Nempe sess. s. cap. 2.de refer m. RI. a. cap. s. se . 2 .c p. .&7. de reformatione. Praeter quae extat efia . caput I 8. Ubi de institutione puerorum. . si apti l I92. Plurima in his textibus statuta obligant in soto conscientiar. Nec enim dubitandum, quin ad Sacramenta percipienda sepe fideles obligentur, quodque ea percipere volentes, teneantur in conscientia scire ea, quae praescribuntur indicto . 7. nec non rudimenta fidei, de quibus in dict. cap. . dc ad ea discenda posse etiam censuris cogi per Pre' uilem subditos, saltem ex recepto usu, tradunt plurimi apud Barbosam in collectan. super dum capite ψ. nu. 26. & maximh post declarationem S.
193. In tertia parte dictae propositionis ψ.de singulis divini verbi se
ciebus in Conc. Tridentino comprehensis agitur , negaturque omnis conscientiae obligatio accedendi Parochiam in ordine ad illa perdiscen
a9ι At Appellans non fuit locutus, ut dictum est,de omnibus divini verbi speciebus: non egit de omnibus jam citatis Tridentini Con. textibus: nec de singulorum textuum partibus: non negavit in omnibus illis importari aliam, quam honestatis obligationem, sed solum egit de Concione, de unico versu dich. cap. 6. & solum de dicti versus squatenus de verbo divino locutus est sensu: in quo assignando, non propriam 1 sed communem Doctorum opinionem lecutus est, & praxim.a91. In declaratione vero tuae Sanctitatis super dicta parte 3. dicen
34쪽
us, de auditione Ieru Dei servetur di sitio Tradentini Cmc. non potest per usa BuM DEI intelligi sola Concio , de qua in citato saepe versu MONEA ctu E ; quia non de illa sola fuit interogatus Pontifex , sed de caeteris omnibus sub VERBO . DEI generatim accepto comprehensis. Ut plenheonstat ex epistola, quam praefato Episcopo Andegavensi scripsit,dicens sterare se Iper Briarationes fluas concordiam istu, ct quietem prioram Cos Mu- Ni cum omnium ATISFACTIO E reddit/m ri. ., hici ira I 6. Nullatenus autem reddita fuisset satisfactio communis, si verbum D i de sola Concione suisset intellectu in in praelata deςlaratione : quia nulla fuisset satisfactio data super caeteris speciebus divini verbi in dicta propositione 4. comprehensis. I97 . Od ergo dicitur. in eadem declaratione, serratur Tridentini ludis quio, ning pertinet ad soluin pretdictum versu in MONEAT E; led ad omniae Tridentini Concilii capita, in quibus respectivc agitur de singulis illis di, in i verbi spechebus,& annuntiationibus. i . Cum itaque dicta declaratio: genera lissim a sit, dc respectiva ad singulas Trident. Conci partes,& tantum contineat admonitionem de Trid. Concilio observando. clarum est qWod nulla copii eat dispositione na novam, aut inducat specialem ac distinctam ab illa, quam induxit Tradent invin. Gener i enim posteriorum legum v crba ita se in- per accipi enda sunt, ut vitetur correctio. Taldenas de I strvd. lib. I. cap. 3O. Nec tanquam nisi expressa admittitur l. 32. Cod. de appellat. M sine, nec praesuinitur quod mature considerat , aut saepius renovata jura, cuire sunt Regularium dicta privilegia velit 'Legi stator uno verbo tollere, Zepperus in Cynosura cap. 37. Et lex nova generaliter loquens, i melligenda
terminps, & distincti H lebs antivae, Zepperus, dei quom iniscitatu. 39 Non debuit ergo specialiter objici Appellanti dicta declaratioq. sed oportebat in specie ostendere quod interpretatio dicti versus Mo- EAT β, a tot tradita Doctoribus, praxique confirmata, Tridentino
O. Et insuper quod audientes Concionem, vel Missa in in Ecclesiis Regularium non amplius satisfacerent praecepto , sed illos teneret ad-i huc stricta & conscientiae obligatio Parochiam accedendi Misa: dc Com
35쪽
2or. Etenim, ut jam ostendit Appellans, nullibi In toto suo libello
docuit quartam, ac nequidem ullam ex tribus ejus partibus. Non tertiam partem, ut jam proximὸ visum est, non I. aut a. quia expres ponit Eccle asticum praceptum Obligans in conscientia ad infeston faciendam proprio sacerdoti, Sacrumque autendum in propria Parochia,ut patet ex ejus lis
bello a nu. I 8 s. usque ad 4 3O.ros. Sed illi obligationi dixit satisfieri accedendo Ecclesias Regulares. Si satis sit: non est ergo obligatio absoluta accedendi Pato viam,
nisi honestatis. o era iam uia iiii Ziiti. i. . tarda A i
te, vues ιllιua, aliisque citatis juribus.
2 .. Denique praedicta Declaratio Sanctitatis suae super propositi ne quinta non obscurὶ innuit, quod, supposuis Regula riuin Privilegiis tradendiethim fidei rudimenta, non sit in foro conscientiae obligatio frequentandi Parochiam eorumicausa: vix opotiionem quartaut vetat publiah praedicari & doceri r permittit ergo doceri priVatim , arg. Ius 22. g. de lem O l. i.f δε cio Uincu/ m data Apparet ergo quod etiam tertia pars propositionis quartae lit tunc vera. Σομ Hine licet, suppositisi dictiv p ilegiiι , eam Appellans in librosito inseruisseL quod non nullatenus impegistet in doctii nam eatholia eam. sed sollim quaestio maneret, an impegisset in eam partem, qua prohibetur, ne publicε doceatur ,seu an sua Sanctitas', dum prohibuit publice eam doeeri , etiam voluerit, quod ne quidem in aliquo libello ad instructionem Discipulorum , qui ad Pastoralia mi hera destinantur, imprimi posset. iti Iaim ii .2n rum2ω. Hanc prohibitionem ad ejusmodi casum Apellans eredidit non extendi: aliis, nee Sanctissimio. N. Breve, nec privilegia Regularium idem sonantia, possent imprimi.
36쪽
Oenditur 1 titia appellationis, seu recursus ad superiorem,ta nonnullis Ohetaonibus respondetur.
Mar. In ELrale Decretum ad notitiam Apelinatis pervenit ipsa die L, 26. Septembris, qua a Exum fuit inuris & valuis. Ejus obicnta coda a Secretario , eadem die apud P M Rectorem conquestus est, quod ipso inaudito , rejecita etiam rescriptione, & tam cito , nequio in concesso Appellanti in materia tam gravi, omnium conscientias concernente , unius hebdomadae spatio ad rationes suas deducendas; cian tamen Romana Sedes multorum sepe annorum examen praemittat, nec pon libros pro de contra discutiat quam maturE, adhibita etiam non raro invocatione S. Spiritus, & solemnibus precibus, priusquam aliquo propositiones sic dunaet, nisi questio lit de erroribus omnino noto is, de antea damnatis. 2o s. Unde quantumvis paratissimus fuerit, & sit , propriis expensis, errores, ii qui sint in suo libro , emendare, suti declaravit divertis, &, si recte meminit, etiam ipsi D. ctori de primus publicae contra eos docere: nihilominus cum . ob rationes allevias, nec umbram erroris v dem , vel E. E. D. D. Cardinalium Congregationem. c. mn rei X. Mbaptisma. Sixtus V. constit. Litie quam scripsit huic Universitati Cardinalis C Iraffa anno I s28. occaiisae censurά ab hujus Academiae io. Secundo per idem Decretum Appellans inauditus damnatur, tanquam author contentionum Se controversiarum inter Stipposita , ejunque liber eo titulo prohibetur, & exemplaria omnia, nullo soluta pretio. ad manus Rectoris deserri jubentur. . 2 O. Propterea appellationem interposuit generaliter ad judicem competentem , ut sic Sanctae Sedi reservaret, id quod ad ejus authoritatem privativi spectat; dc de caetero injuria nassi ex indebito modo procedendi repararetur per Universitatem, si se judicaret competentem. Fecerat etiam mentionem quinque Iudicum ; sed D. Rector exesu sit appellati
nem ad illos, declarando post modii in se proce se ex nobili ossicio , quod ino est penes illos , nedum superius eo, quia est penes Iudicem a PQ
37쪽
air. D. Rector etiam Appellationem reiecit , seu per secretarium
mandavit responderi verbaliter, non alse appellatim lacum. ' dii Verum nefari nequit, quin locus sit alicui remedio, seu recurias aut propostioni nullitatis,vel simili: quia non potest per inferiorem 'Iudicem squalis est D. Rectorὶ adimi alicui defensio l. 7. Od. qaο--do ct quando'Iudex. l. i. ct ibi DD. F quaesententia me appellat. Desensionem suam huic Almae universitati propos rus, prius solverea, cium
audit pro justificatione Decreti passim oblici. Deinde proponet sigill
tim gravamina. 214. Pr ιηι , r'. Octobris Appellanti in iaciem, pluribus pinsentibus, a persona notabili Sacerdote, objectum est, teneri nos sequi sententiam tutiorem: tutius ese, quod populas confiteatur proprio Sacerdoti, mel aereri, de ejus licentia, quam alicui Regulara ne licentiar as, Oconsequenter Appellantis doc miam, uti laxam, esse eliminandam,2 Decretum manseundum. t s. sponsioni praemittendum de repetendum,quod choralem-ucretum contineat propositionem implicativam , ratione'particulae lETIAM, qua sidetur innui esse obligationem stricte dictam. & absolutam frequentandi Parochias, etiam Missae de Consessionis causa: quaru praecepto dixerat Appellans satisfieri, accedendo Ecdlesias Regularium. Quo praemisse, obiectioni masis explicitE respondea Appellans , idipsunmisse objeiun olim a Guillelmo de Sancto Amore, de Ioanne de Poliaco, ut constat ex Bulla calixti III. ad Aresuepiscopuin Burdia. Ealensem, qua refertur di damnatur hic articulus.
217. Confesso Fratribas, O admissis facta dabitabilis ei, o incerta; undet
tenentur omnes incertam dimittere, ct c solum consiten suis Sacerdotibas turam animarum habentibus, siubmupeccati mortalis . ac quampis Usiprinnas, in authoritatem habeant confessiones aud;endi, ct absol pendi ; tamen ad eos accedendi populus subjectus non habet potestatem sine licentia propris Sacerdotis...t et 13. Confirmata est haec Bulla per plures successive Pontifices , ae per ipsum Leonem X. approbante Generali Concilio Lateranensi, quos retulit Appellans in libro suo dict. n. rseqq.219. Merito autem damnatus est dictus articulus, Se consequenter 'praedicta objectio: ex qua sequitur, quod nec liceret sine proprii Cura si licentia confiteri suo.Episcopa, aurejus Paenitentiario, vel alteri ab .
eo authoritatem habenti. Insuper si proprius Parochus licentiam te αusaret, cogeretur quisque secreta domesticae, aliave occulta invitus.
38쪽
etiam erubescerent plures specialem illam licentiam exigere; vel ex eo solo capite, quod Curato ingereretur opinio gravia aliqua latere,quet Penitens celare ipsum vellet: Et frequenter, cum salutis periculo, con sessio, vel omitteretur, vel differretur. οὐ lavo. Si autem quicumque objectionem illam formaverunt fateantur, uti lateti debent,& constat ex cap.ia. de paenitent. in 6. Boucheι lib. 2. μέ t. tit. 7. cap. s. 3 s. 68. 7o. I 3 s. m. Episcopum posse, invito . Parocho, dare alicui licentiam alteri confitendi, necesse est quod late- atur etiam posse idem concedi a Summo Pontifice, qui ut Tridentivum. Concilium definivit est omnium Fidelium Pastor. - . 221. Non intendit Appellans viam salutis laxare; sed nec putat . cum . tanto fidelium incommodo. & periculo conli ringendam. Multi, qui suiui, pietatis specie ulmis illam eoarctarunt, sibi eandem,& aliis es auferunt: ti: ut Severiani, Eneralitae. Pii scillianitae, Cataphryges, Novatiani, A stolici, J udaei, de quibus Act. 1 f. N alii, qui respective divitias, usuu carnium, vini, secundas Nuptias damnarunt,ivcl certam legalium Ob- iservantiam, novamque abllinentiam ad salutem necessariam censile- is rivit, quos longo ordine damnat Augustinus in libro de haeresibus, alii- II A et2bn lm 2 Γ fgo e vita inclaranti anaiaaad. Objectum est 'und i a quodam S. Th. Licentiato die 22. octobris hora tertia pomeridiana. I ridentinum Conc lium valuisse, ni quilibet aa di et Musam in Parochia sua, ct per hoc satis revocalle Regularigm privilegia ,
aa I. Respondet Appellans ejusmodi quoque objectionem dudum a Clemente VIII. . per litteras datas die 22. Decembris I I92. ad Nun- tium Belgii futile explosam, quibus decernitur ut Cameracensis Archsep - pM. O Episcopas atrabar u Parochos in officio cantineam , illosque abavoc ' ivine populi ab Eccle iis privilegiatorum, at etiam a propositionibus, quibus TOLLI-
LATA, ETIAM IN PAs C aes ipsis Pririlegiatis abstinera faciant. Censuit ςrgo Apostolica Sedes non esse dictis privilegiis per Tridentinuin Concilium derogatum, nec esse sublatam declarationem Pii V. in Bulla Etsi Modicantium allatam ab Appellante in libro suo nam. I -za . Objectum est tertio Decretum illud latum fuisse extrajudiciali-tpr. Respondet Appellans, sicut a judicialibus gravaminibus, ita ab ex-xr judicialibus permissa est Appellatio. c. 2s. X. de appellat. c. g. d. in C. ClameuIιn. s. eos. Κ 223. O
39쪽
-a23. quartb. Decretam utimis per metamor amat ui ρο- litica, ct ad controversias evitandas. Respondetur, 'bhddooeliis Apoel, lamis quatenus tradidita doto Re iri, vel eorum Mesel , Cens si ms, Mi la, aut Concionis causa sat istieri praecepto, nec , suppostis dictis priri 'tegris, se striaram obligationem accedendi ea de causa Parochiamin non.est nova, sed ut ostensum est iiipta arr. 6. in variis Iὶuropae regionibus. variis suc cessivo temporibus, a plurimis Doctoribus,etiani hujus Alm V hiversi talis, squorum libri hi , caespitin propter illam fierimi protabiti μμ dita, & juxta S. Sedis oracula a fidelibus sce integrum feeulum , Pupore Concilii Trid. observata: Vnde libri isto iunxitata: qui alleologorum vaniensium manibus in dies terviatur,debuissent prius, aut saltem una cuni Appellantis libro pirahiberi , si ob istam proicish doctrinam, dii len- nos timebantur.ΛV eristi eum ante dicti librilevulgationen t anno rum spatio nullae sint exortae ,npn potueruntanunc 'ud fer itisneria sinuae poterant exoriri. non isti antiquar:doctrihae adscribi debuissent', sed potius pretesitioni inusitataei obligationis 1 Min. ,- a tu, οῦ 226. Praeterea a politicis ordinationibus & stamus admittitur Appel latio ex ellus, Mixaminis antiis sit . ut patet eri/'6. Uini Misemisus 2 3ii susiadurens .endiae fama it in una 2b ON PE. G OObjectura estiolis: Decretam duim esse reines ili , mimi p Responderat patinio; dillinctionem illanintercenariis di nobilis os sicii a pilaribus Doctoribus: plodii vati confictam, & jure incognitas', Coras bb. I. instatim' lib. Miseris . OG ia i in avno 228. Respondetur Secundo, qui distinctione in illam admittunt si iniexspecies eorum, quae ad nobile officium spectant, reserunt reditutionci mintegrum, co tutiouxta iura i rum ad oesis odia, o alia φ riis, extraordinariis dem Femahte , in quibila tamen appellatiopi locum esse constat ex cap. 3. q. 6. X. de reliitui. in integrum, ι. i. Cod. μ pius in integrum restitisopotaretii minosa ibid. incolit . 229. Respondetur tertiὸ, quod D. Rector in casu praesenti, non ζηnobilia sedi Uς'm rim ossicio videatur prMessalla, i Me cenarium enim dicitur, qsodaltioni deserrit, D D. astit. In titui. de Oscia Ita. Dc: mautena ipse actionι Paltorum, adscribendo eorum ii lusis potuisllam mmmh atoriam, & declarando quod desiiper esset Appellam
auditurus, ut pater ex Apostillasupra relata xv. IO. . si rinoa mi ni ep
40쪽
su, post Baldum,& alios, stepham Pomeramis ina: de estis Isid. cap. l.
τ' - Tsris praemissis, gravamina breviter colligendo, dicit Appeli
a lans prini quod D. Rector,in sua Apostilla libello Pastorum adstripta, dixit, communicetur parti erci Voluit ergo Appellantem QEdiis partent,ejusmodi enim Apostille insinuatio citationem seu vocati nem in jus continet, cap. I. a. 3.ctibi DD. de libelli oblat. citatio autem est principium litis, g. ult. Inssitur. de pria temeritillanti fitque juris