장음표시 사용
141쪽
rx inor Homerum I. c. Aetas Achaicvi in animo habuisse putat.
Gyrae quoque retrae, ante meridionalem Euboeae partemstae, ab Homero Od. δ. εο o. commemoratae sunt.
B. CRETA. I l. β. 6ε - 652. Strabo l. X. p. 5 o. seqq. Eustam. p. 666 -669.
Cretam, Κρητην, vide et Od. v. etsi in uniuersum insulam deelarat Homerus ευρει an . latam h. e. magnam, V. c. I l. v. 433. in medio mari sitam, laesundam et frequentem. Od. r. 172174. Quin et summam fuisse frequentiam, inprimis ex Homerica eorum populorum recensione recte colligitur, qui, natiua sederelitta, Cretam sedem fortunis suis delegerant a , Etenim. ut taceam, insulanos omnes Cretenses appellari, praeter Migrarat Cretenso, Erεοκρηταe, quoS μυλητορας, magnanimos, poeta praedicat, insulam hancce incolebant ordones, Κυδωνες, circa Jard num fluuium, Od. γ. 292. K I76. Achivi, in Dorienses, αυ- ρisse, iique τριχαῖακες η et Pelasgi. Πελασγοι, quorum priores indi-- genasM Varie exponitur haec vox. Strabo l. X. p. inquit.
142쪽
egnas Iucteat Strabo o, posteriores tres aduenas. Lectis dignis sima sint, quae de antiquissimis hisce Cretae incolis monuit Strabo l. c. ad quem lectorem ablego. Ceterum Cretenses ob salsiloquia tum temporis male nondum audiuisse, ex Od. v. 256. aliisque locis apparet. Saepissime enim Vlysses Cretensem se esse sim lat; cum tamen id spectaret maxime, ut, qui eum audirent, na rationibus suis fidem haberent.
Flauius: Iardanus, 'Dμ- , quem circa Cydbnum sedes od. v. 292. r. I76. β. XCII. a plerisque Geographiae antiquae seriptoribus. et in his a Strabone et Cellario neglectus. Cretae montes mussos commemorat Vates Od. r. 338. . quo sane epitheto insulae montes altos, Idam et Dicten, innuere di.
Porturr Am uti 'Am inu Od. r. I 88. Cons Strabo lib. X. p. 5 r. Didymo fluuius est.
Vrbium Cretae indiei, ex Homeri carminibus collecto, pauca praemittam de eo: quomodo poeta in urbium Cretae numero intelligi d beate Oceurrunt enim duo apud poetam nostrum Ioca, II 659. Od. r. II , quorum priori centum , posteriori
auteme, lib. X. p. 34o. Ibidem et ex Staphylo assere, quaenatu Cretae loea quisque horum populorum tenuerit, quem tamen locum transscribere nolo. Cydonea oeciduam insulae partem inhabitasse contendit. Quod si est, Iairdona hanc partem permanasse dicendus est. .
143쪽
autem uoragista urbescreta habere dirimr. Mitto ustias horam locoruin explicationes ad tollendam illam verborum repugnata- tiam, ablegans lectores ad Strabon. l. X. p. 5. 4 5Φs. Vulgo Leucum, mota contra regem Idomeneum seditione, decem v bes landitus deleuisse dicunt; Cons Schol. ad li. B. 649. quam tamen sententiam, uti reliquas omnes. non admittit Strabo l. c. asserens potius, Homerum insulam nostram sua aetate
Vlystis autem tempore ἐννενηκοροαπολιν appellare. Sed viX credo,
hac in re certi aliquid constitui posse. Et, quamquam . m. iudice, Vates vocem κοDν utroque loco sensu latiori adhibuisso dicendus est, ita, ut hoc vocabulo non urbes tantum, sed vicos etiam pagosque complectereturς eum tamen utroque loco numerum posuisse rotundum, quo multitudinem locorum insulae exprimeret, statuere mallem. Meursius de Creta cap. S. testatur, se centum circiter et viginti urbes in antiquis monumentis obseruasse. Aliis autem temporibus alius fuit Cretae vibium nu
ciossus. Κνωσσοι, quae Homero dicitur ιυρεια, II. σ. s0 . νυν- πολὶς et Minois regia Od. - 78. r 9. Ex posteriori hoc loco probant vulgo, Homeriim Minoem praedicame bonum Iegislat rem. Sita erat Giossur in planitie antiquo ambitu XXX. stadiorum G η, Πρω, quam haud pro I a mari dissitam fuisse, ex Od. v. 294 3pparet, tempore belli troiani muris cincta erat. ll. s. 646. Postea diruta sunt moenia. Strabo I. X. p. 34 . . Luctus, Δυκτος. u. 3 647 ρ. 6rr. Dicta est a Lycto, Lycaonis filio. Strabo, et quidam alii, σου legerunt pro Λυκτον.
castus, Λυκατος, eaque by oiae, albicans. In Catalogo memoratae. Vtraque urbs Strabonis aeuo deleta erat. Strabo lib.
144쪽
X. p. s44. Lyeasto nomen impostum est a Lyeasto, Minois
Phahsus, Φακοι, sinistrum Gortynis promontorium, a sua dissita fuit LX. stadiis. A mari XX. stadiis aberati Il. B. 6ag coli. Od. v. 295. g96. Rhytrum, Pσιον. Il. 6 8. Eam Suidas Portio, diciti
. Dia, Δώ. Insulae huius, . quam haud longe a Creta stam esse stimus, mentionem iniecit Homerus Od. λ 3 a
Delas aJ, Δηλος, Apollini sacra..Od. ζ. 62. Ortygia, 'OWinis . Od. e. I 23. o. 4 3. InsuIam hanc occ sum 'ersus sitam esse iis, qui Ioniam tenent, ala ιο erat imit poeta. de qua loquendi formula vide, quae statim Syriae insulae descriptioni adiiciam. Postea appellabatur metuam, quod nomen haud minus antiquum fuisse, ac Ortygiae nomen, ex Hymno in Apoll. pateti, Syria, rimi. Od. M oa postremo loco mihi commemoranda veniti Eam Homerus Iu o. o3. 4o . ad occidentem o, et
as De Ortyo . et o insulis, ouas nune pro una. nune pro diues habuerunt, vid. Spanhem. ad Callim. Ηymn. in Apoll. sq. et in Del. .
ν vinii. V. cl. de Syria insula senisntia laeum habere nequit. VIda
145쪽
et supra Ortygiamd sitam esse declarat Ea non nimis frequens
est hominibus, armento tamen, pecore, vino, frumento abun dat. 4o . 4o5. Salubritatem et felicitatem insulae praedicat V tes 4o6. 4o7. et duaS adeo in ea urbes memorat Atr, quarumtamen nomina non occurrunti Patria est Eumaei, cuius patrem ei imperasse constat ex vers. 4Ia. 613.
Styrus, cum urbe cognomine. Homero 'Ε-ηος π
Gyei urbs, dicta. II. ι. 663. 6sq. Videtur Enyeo cubdam paruisse. Ε P I R V s. I. XCIX.
Regio illa, ad quam nunc venio describendam. iam tem- pore belli troiani Epiri. 'ΗHiρου, nomine, quod diu obtinuit, venisse, ex Od. u. constati Res enim agitur in Scheria insula , cuius incolas Epiro nomen imposuisse nullus dubito. Meminit vates, Od. ε. 3 s, terrae Tli moto e Θ στρωτων , quo nomine non Epirum omnem, sed non nisi regi
rem e lanu eonmtulmo Homerinu, probatum dedit di Wood I. e. p36-43. versi germ. quae inoodii disputatio et ili. Ηeynio arridat in Goetting. Anzeig. 27 . St. 32. Hac ratione expedita sunt verba. τροπαι ἐελιοιο, in quibus explicandia multum desudarunt viri docti. Ex Ionia enim Insulae situm constituit Homerus. Ceterum vocis, πιι Θυπερθεν iligeniosae explicationia meminit Wood in additastentia et emendationibus ad L c. p. q. . I. Di ita
146쪽
nem. quam tenebant Thesproti, in opposis Chaoniae et M
lossidis, denotare milii videtur. Ipsos Thesprotos saepius com- . memorat, Od. ε. 335. π. 65. 427, interdum et πιονα δημον eos . appellat. Od. p. sa6. M 27 quo tamen epitheto sola η κατα γην et sertilitas spectatur. Sub rege vixisse Thesprotos, ex Od.ε. 316. abunde perspicitur. 'isi Πιθroticae partem inhabitabant Ephyri, 'Εφυροι. et si quidem, qui Homero Il. v. 3or. memorantur. Sequor Pamsaniam, auctorem grauissimum, qui l. IX. p. 3 o. locum n strum his de Ephyris accipit, non, ut quidam secerunt, de Crannoniis. Selli, Σελλω a . Il. π. 234. Vocantur ab Homero I. C. 235. υποφητου, vates, quoniam ii, quibus primis oraculi Dod naei cura commilla fuit, futura praedicebant. Sili barbari erant, teste ipso Homero, qui I. c. illotis eos pedibus vivere . humique cubare amrmati f. C.
Flausi: Acheron , Ἀχερων, et qui prope cichyrum oppidum
in eum fluit, iCocytus. Κοκυτος, semel Homero memoratii. Od. κ. 523. SI
De utroque flumine conser. g. lV. Adde Pausaniam lib. l. p. is, quo in loco μορτιτα ris appellat Cocyti aquam. Itaque non est, quod mireris, Homerum. eum ips cognita essent haec flumina, teorum nomina fluuiis infernalibus imposuisse. Viar: Dodona, eaque δυσχωuεμου, Aselli hieme la-borans, ab asperitate situs appellata. Inclyta erat templo et oraculo
a Alli se uot 'Ξλλοι. Sehol. ad h. l. Strabo l. UlL p sso. De Sellia et de υποφηταις cons. Potteri Archaeol. Graec. T. I. p. 29a. seqq. ke eheti Antiquiti. P. II. e. s. s. s.
147쪽
lo fouis, in Moloctrum regione sita. Oraculi uteminit poeta
Od. ε. 337. 328, τ. 206. 297. Pelasgos Dodonaeum oraculum fundasse Ephorus tradit apud Strabonem l. VII. p. 38o. amrmans, ipsum Homerum I l. π. 233. has oraculi origines respe
xisse; quod tamen ex loco laudato dissicile erit probatu. INSULA PROPE EPIRUM: SCHERIA. g. CI.
Scheria a , Od. a. 34. r. 74. v. 16o. h , saepius ab Homero verborum ambage appellatur Phaeacum te Νra. Ol. a. 3 . 28O. 288. r. 270. cet. Stheriam enim Φαι ' c.
Phaeaces tenebant. qui Hyperea Siciliae urbe. g. ob iniu- , riam, a Cyclopibus ipsis illatam, relicta. sedem Brtunis suis ieam elegerant, Od. a-8. Ob fertilitatem iam ab antiquissima inde aetate celeberrimam suisse Scheriam, ex Od. η. 11 . seqq. Deile perspicitur. Litus insulae magna ex parte arduum ascen su, laeue et duriim describit Vates, et ante litus prominentia ponit saxa. Od. s. 4 5. 4 I-4r 3. 4l5. 42S. rel. Attamen circa ostium fluvii. nescio cuius . planum fuit. Od. a. 4 I. seqq. Insulae descriptionem. quam dedit Homerus Od. a. 59. seqq. a vero plane non recedere, persuadere mihi nequeo; plus tamen veri, quam commentitii in ea inesse, lacile credo. Infulam tum temporis non amplius omni morum elegantia destituti erant, nec, ut mutu eius aetatis populi, a vitae cultu ab-
ad Corenam intestigendam esse multa Homeri loea. In primu Od.3t . seqq. declarant. Nee infrigunt hane sententiam ea loca, in quibus lotinam in Oceano ponere videtur poeta. v. C. Od.ή8. Nimma in pictoribus atque poetia quidlibet audendi semper fuit aequa
λγ Facita tamen illa Ioeus de Seheria iame aeripi potest.
148쪽
horrebant. In mulsa erat mercatura maritima, cui eos operam dedisse, ex Homeri scriptis abunde cognoscitur. Appellantur enim a poeta nunc rei nar ticae stadioli, Od. 06. L3 8. ν. 36, nunc ν- σικλυτοι, naruigandi pilitia clari eὶ; Od. t 0r. 369. v. i66. nunc etiam multas hominum urbes agrosque no-icere dicuntur. Od. Θ s6o. 56 Quatuor Phaeacum artes dicit Homerus, nauigationem. cursum. saltationem. cantum, Od. Θ. asa; bonos autem pugiles et luctatores eos fuisse negat. Od. Θ. 246. Phaeacer porro poeta noster molles. intemperantes, crapulae inseruientes, epulis. conuiuitis et voluptatibus deditos, et commessationes in multam noctem producentes depingit Od. 84. seqq. ideoque non male eos πιονα δημον Od. ν. 322. ap pellasse dicendus est. Cum vero insulanos ἀγχιθεους, diis yroyin quos appellar, hoc epitheto ab hospitalitate laudari mihi videntur. Od. a. 35. Phaeacum mulieres ab arte nendi et texendi Od. η.1ω9-III. laudantur.
Od. Iocis deciarat 'ipiam tamen stutiii nomen in neutro elua earmine occurrit. Ironspicuo moni cistones Ioco meminit Od a q7S. 476. qui sons tamen diuersus esse ubderer ab eo, qui O i 29 a. memoratur. Isonem, insulae momtem. eumque JUuos m. saeptias innuit poeta, U. C. Od a. 270.3 g o. ι. Vrbem Scheriam, Σχεριην, insulae cognominem. dii e Mommat Od ζ 8, eam tamen saepius verborum amb&- g PDiscum mi is appellat. Od. ζ 262. 298 rel. Hane sitam ess se dicit in ea insiuae paris. quae aliquantum in mare excurrit. m. c. 26a-265. Cum vero rima Homeriis L urbem utria,
Ο Ηue peinnent et ea lora, in quibus maeaera appellam. tur. Od. a. 191. 369. M
149쪽
que idoneum habere portum, id non proprie sed de 'erepidine litoris accipi debet. Nee Od. 43. de portu proprie sic dicto nobis erit cogitandum. Praeterea Scheriam urbem muro cum turribus altis suisse cinctam, discimus ex Od. c. 262. seqq. Adde Od. h. Ante urbem exstruitum fuisse videtur Neptuni sanum, cuius mentionem Homerua Od. a M. 267. iniecit. ΥHRACIA.
Nune ad raraciam veniamus describendam. In qua tamen descriptione, cum iliacis temporibus omnem ab imo suis vio usque ad Thessaliam regionem Thraces tenuisse videantur, hoe mihi video esse faciendum, ut, praeter Thraciam, postmodum stricte sic dictam, Moesam quoque siue Mysiam Europaeam et eam regionem, quae insequuta aetate Macedonia dici coepit, smul describam, et bac de Thracia commentatione complectar. i Eam tamen, cne turbae fiant tres partes e stituent, quarum prima de iis exponam . quae de Macedonia . postmodo sic dicta, in Homeri scriptis occurrunt, altera Thraciam describam, tertia denique de Mysia absoluam. Quibus praemissis, facile quisque
intelliget, Θρη-ν αἰαν, Thraciam terram. ll. v. 4. commemor
tam. Drte et alia quaedam loca, quae g. CVI. occurrunt, rectius de tribus his Europae regionibus, quam de sola Thracia. pr ptio sic dicta. accipi. Quia reliquum est, eorum plerosque. qui illas regiones tenebant, et quos communi Diractim nomine complecti mihi liceat, Troianis in bello Iliaco suppetias tulisse, e copiarum recensione appareti
150쪽
Qui maledoniae nomen in Homeri carminibus quaerit, op ram ludit. Eas enim regiones, quae postea Macedoniae no. mine comprehendebantur, ea aetate communi nomine nondum appellatas fuisse, inter omnes constat. Nec Maesulae nomine Il. Rar 6. id quod nonnullos fecisse video) Macedoniam omnem Vates denotare dicendus est. Obstat enim prius laudati loci Homeriei membrum, quo minus eorum, qui sic statuerunt, sententia pro
Macedoniae regiones, quarum meminit Homerus, hae sunt Pieria, Πιερι, . I l. 226. Od. a. 5O. Equos Pieriae cum laude eommemorat Homerus 1l. β. 763. seqq. Emathia, amoena regio dicta Homero II. R a 26. Paeonia, cuius fertilitatem praedicat Homerus IJ.sso. Is . Frequens et incolarum mentis, V. c. Il. β. 8 8. n. 428. a) π. 287. Is , quibus quoque in locis nunc sagittarii dicuntur, nunc equestres bellatores.
Mons: Athos. Il. 229. Flavius: Axius, 'A-. II. β. 84q. 85 . 288. φ. I Τοῦ Is r. 158. Limpidissima dicitur eius sqna καλλουον υδωρ Il. β.8so et cp. z58. Homerum reprehendit Strabo lib. Vll. Axium turbidum esse assi ans. At . uti res omnes, ita et fluuii m lationibus sunt obnoxii. Minus recte respondere mihi videtur