장음표시 사용
31쪽
quod epitheton niani seste ad fluxum et refluxum maris reserenis' dum est b . Utramque explicationem graeci illius vocabuli memorat Scholiastes ad Il. ix. 390. . nulla tamen adtesta epicris. Quamquam itaque haec locat id non probant, quod ex iis euincere studuerunt doctissimi inter veteres Homeri interpretes, verbis tamen disertis Il. er 6o6. 6or. poeta noster pronunciauit, Oceanum ambire terrarum orbem. Quaeritur, quid de hoc loco, et argumento, inde petito, statuendum sit. Mihi sane, ut rem paucis complectar, videtur Homerus id, quod hoc loco in quaestione est, non nisi coniecisse et argumento . ex analogia ducto, persuasum sibi habuisse. Vbicunque enim aut ipsi, aut aliis , . qui eodem tempore vivebant, permillam fuit. ad fines usque terrae procedere. Oceanus inueniebatur Q. Ceterum Oceani nomine , cuius frequens in Homeri scriptis mentio, poeta quoque nunc Pontum Euxinum, Od. λ. I 3. CXI. nunc sinum Arabiciam, Il. α. et 3. g. CXLli I. denotat. Forte et Tγ rrhenum mare Od. κ. so8. adeoque portus haud longe a Baiis Od. n. s a I. eo nomine significatur.
Prouocat Strabo lib. I. p. Io. o. ad Homeri locum, qui Od. s. 39ῶ. 303. exstat, ut lectoribus suis persuadeat, Homerum d cere, orbem terrarum esse globum. Grauissimis tamen, ut mea fert sententia, argumentis, quae Iongiore oratione persequi et
b Fluxns et refluxus maris diserte meminit Homerus Od. Ios. , ubi
vide interpretes. o li. g. goo. aol et omnia loca, quae multa sunt, ubi Oceanus ἀψ οὀοοος appellatur. Cons. Rob. ood Uerlach liber das Originalis Gente Ηο- mers p s 76. versionis germanicae. da De oceano, quo antiquissimi scriptores ambiri terram omnem tradiis dere, videatur Bocharius D. I, 36. p. 7o7. et Geom commentatio prior de nauigationibus phoenicum extra columnas Herculis in comis
mont ΝΟ Seienti. Goetting. Τ. III. p. 67. seqq. I. I. siue eiusdem Orphei editio p. 4ao. seqq.
32쪽
comprobare nunc quidem animus non est, impulsus dubito, an hoc Homero innotuerit.
DE ΜARI EXTERIORI ET INTERIORI.
Pauca sunt, quae de mari et exteriori et interiori apud Homerum disertis verbis relata leguntur; nonnulla ex ipsa orationis serie colliguntur. Primum de exteriori videamus. Homerus enm orientem solem ex Oceano coelum ascendere dicit . u. 11. 42I - 423. Oceani simul orientalis meminisse dicendus est. Quod cum ita sit a , eum de solis occasu Il. 485. 486. loquentem, Oceanum occidentalem denotare recte dixeris. Borealem Oceanum verborum ambage significat, de ursa II. r. 489. haec afflirmans: ὀιη δ'αμαοροι ἐO-b , h. e. sola autem exora est lauacrorum Oceani, euius loci susiorem explicationem vide apud Strabonem l. I p. 23. Eustath. in I. aliosque interpretes. Septemtrionalia enim sidera semper nobis conspici nota res est. De Oceano australi ne verbum quidem in Homeri utroque carmine occurrit; eius enim II. α. 423. nulla mentio f. CXLIII. Mare quoque interius, licet non diserte commemoratum sit a poeta, ipsi satis innotuisse, tot regiones, quae ei sunt finitimae et tot insulae in eo sitae, quarum meminit, luculenter declaranti Quin et satis illud innuit poeta 1l. 29 I.
Q Homeri coniuncturam esse, quae Il. .. Mi. 3. Imrtantur. putat Wood i. c. h. e. interprete Sehol. min.: μπη ου δυνει ιις τον 'sti ανον , h. e. sola non occulit in Oeeanum. Do ortibus et oecasibus siderum, apud Homerum eo memoratis vide massanam commentationem, anno superiori ab ordine Philosophorum Aeademiae Georgiae Augustae praemio ornatam P. 36-38. A.
33쪽
HISPANIA. I. I. Quae de Hispania in Homeri earminibus relata leguntur.
licet sint paucissima, nobis tamen eo exoetatiora Veniunt, quo antiquior ipse est auctor, cuius scripta ea exhibent et comple- .ctuntur. Ex his enim consequens facile est, ut hoc unum moneam, iam antiquissimis temporibus. sorte nonnullis ante Homerum seculis, suisse, qui ultimam ausi sint nauibus petere Hispaniae Oram. Missis vero iis, quae ad summam nihil seciunt, ad eas p tius statim mihi properandum esse iudico de Hispania relationes, in Homeri utroque carmine obuias, quae ad huius poetae 'Geographiam pertinere videntur. Hispaniae a) nomen apud Homerum non occurrere, nemo nescit; tamen inter omnes baserea Homerus utrum fuerit in Hispanis, an non In medio relinquo.' Plerosque sequor, qui Phoenices Homerum doeuisse eontendunt, quae de Hispania ei innotuerunt. cons. Geiseri commentationem Prole I. I. noti da laudatam. . δ Totus est in eo Reimmannus i. e. g. XXII. p. 26s. 266. qui demon stret, nobisque persuadeas, Homerum Hispaniam eognitam non ha buisse. Eum tamen hae in re errare. etsi nonnulla eontra Strabo nem inprimis in medium .proserat, quibus calculum qualemcunque meum adiicere non dissiteor , quis est, qui non videat 3 by
34쪽
sere constat, regionem hancce Il. 477. sqq. Od. d. s6 i. sqq. significari. Eam autem iam memorat auctor noster extremam terram in occasum sitam, nec latuit ipsum nimius illius aestus, incolis molestiam creaturus, nisi Zephyrus duis Dirans e eum mitigaret. Od. δ. 567. 568. . Ibi piorum sedes et Elysium campum confinxit, cuius descriptio, quam dedit Od. 8. 563. seqq. . argumento nobis est, et ei quidem satis firmo, quod et Hispaniae in uniuersum felicitas et multa illa bona, quibus ea prae aliis regionibus gaudet. poetae probe innotuerunt. Denique, licet nonnulla nota suisse Homero Hispaniae loca, haud diffitear, nullum tamen diserte commemoratum esse ab eo, omnes sorte uno ore affirmaturos credo. Qui enim ex Tartari commento Il. 48 i. seqq. colligeret, Tartessum, urbem maritimam, poetae innotuisse nostro, temerariam sane admitteret argumentationem. Vide etiam Strabonem lib. III. p. 1 7. seqq. ITALIA.
Homer. Od. x. I 33. seqq. cons. Riccii dissere. Homer. Τom. III. diis. 5 . p. II 6-22s. Aeaeam, Aian:ν, cuius nomen ter, Od. x. 13 . λ. TO. 3. 3.
apud Homerum occurrit, omnibus his locis insulam diserte appellat poeta. In hanc Vlysses, uti docet Odysseae liber decimus, post euitatos Laestrygones saluus et incolumis delatus est.
35쪽
Conuenit tantum non inter omnes cellar. Geogr. T. r. p. 9s6. , Homerum Aeaeae insulae nomine Circaeum, Latii promontorium, denotare, quod promontorium ὀρος νη Παζω θαλαττντε κω ι τι, motis, quem mare et paludes tantum non insulam faciunt, memoratur Straboni l. V. p a 55. Quem sequutus Riccius i. c.
p promontorium illud Latii, inquit, ubi Circe habitasse fertur,
etiam nunc. antiquo retento nomine, Orcaeum nuncupatum, non male .
infulam dixit Vates, utpote, quod sagnis ferme sit circumdatum. Haec mihi sententia maxime arridet, licet Theophrastus in historia plantarum l. V. c. q. promontorium hocce dicat olim fuisse insulam, cuius mensuram LXXX stadia suisse tradit. Homerus
Aeaeam Circes sedem esse docet Od. .. 335. portuς autem et fluvii, quos vers. I 4 l. et Is v. memorat, 'nomina nuSquam
profitetur; dubium tamen non est, quin priori loco ipsius Circeiorum urbis portum, adeoque hanc ipsam urbem signis ceti Sylvam quoque in insula, et in ea Circes aedes, nec non feras in insula memorat. Od. x. I 0. so. Is 9. Male Pomponius Melal. II. c. 7. insulam nostram in steto Siculo ponit, eamque facit Calypsus sedem. Ita enim eius verba habent: circa Siciliam, in freto Seculo, es Aeaee, quam Calypso habitasse dicitur. Cons Cellar. l. c. Ad illustrandum Homeri de Aeaea insula locum pertinet quoque Seruit annotatiuncula ad versum quendam lib. III. Aeneid.: qui nune Greeius mons, inquit, a Circe dicitur, aliquando .vi Varro dicit. insula fuit. nondum flictatis aludibus, quae eam di- . videbant a continente. Sic expeditus est nodus, quo adduci se passus est Hermannus von der Hardi, ut Circes nomine Cirramet. Aeaeae nomine Anticyram, Phocidis urbes, denotari putaret.
Homeri locum Od. x. 8o. seqq. de Lasrtygonibus, quos Si ciliae regionem tenuisse serunt, a nonnullis enim, quos inter Thucydides, de Laestrygonibus Siciliae dubitatur accipi non posse, orationis series docet. Aeolia enim insula, h. e. Strongyle prope
36쪽
7 prope stelliam . XIn. pulsus Vlysses, septima demum die I .asry
goniam. I ami Urbem, perirenit. Od. κ. 72-82. Laestrygotus igitur, qui Formias. Latii urbem, inhabitabant, intelligamus necesse est. Quod cum nostra aetate vix quemquam negaturum aut in dubium vocaturum existimem, reliquas rationes, quibus haec sententia nititur, omnes in medium proferre animus non est. Duorum tamen scriptorum testimonys, Ciceronis altero. altero
Plinii, confirmare et communire mihi liceat, Formias a Laesrygonibus antiquissimo tempore suisse inhabitatas. ita autem ille
epist. ad Attic. I l. r3.: s vero in hanc τηλεπυλον veneris, φρυγως γνFormias dico, qui fremitus hominum p quam irati animi 8 Plinius
Vero hist. natur. li I. s. oppidum Formiae, inquit, Hormiae ante dictum, ut exsimavere, antiqua Lasrygonum sedes , . Dicuntur
autem Laestrygones ἀπο της ληψρειας, uti idem testatur.
Ad Homerum redeo. et ad reliqua, quae de Laesrygonibus' apud ipsum occurrunt. indicanda. Teste autem poeta nostro anthropophagi b) erant, Od. x. II 6- Iaa; ceterum pecuariam sa- ciebant, uti apparet ex Od. κ. 83-86. cuius loci uberiorem eX- plicationem habes apud b. Ernesti in l. Vrbs cum portu, cuius descriptionem dedit Homerus Od. κ. 87-9 . vocatur Aeaque τηλεπυλος c , portas, longe a se inuicem dissitas habens d ,
Et ab cum de Laestrygonibus. qui Foramus inhabitabant, ne verbum qui
dem, quantum scio, nee apud Strabonem, nee Eustathium, nec Didymum Oecurrat. scriptores hosce persuasum sibi habuisse puto. Laestrygones, qui Siciliae paretem quondam tenuerunt, ab Homer. Ciam memorari. Strabo l. . p. Iv. non nisi tradit. eos tenuis. Siciliae regionem, Leontinia sinitimam. Nee aliud quidquam tradunt Eustath. p. 1638 et Didym ad Od x. 86. Inter reeentiores I ossius V. Cl. ad Od .. po versionis Odysseae germani eae, nescio, quibus rationibus adduetus. Laestrygones in Sicilia intelligendos esse monet.
D Adde, quod sub Antiphate rege vivebant. ut explieare possis Statii situs ementi Antiphatae, Sylvari lib. a. et Silium l. vli I. s33. 33a XIV. 33. e Hoe tamen vocabulum etiam pro urbis nomine, adeoque proprio, aeeipi potest. ab Laestrygoniam magnam urbem fuisse apparet.
37쪽
et Lami αι ρυπτολιεθρον, 8 . 82. Adde q/. 3I8. Lamum enim. Neptuni filium, iis olim imperasse perhibent. Illius vero, tur nomine Caietam intelligendam et '. non est . quod ulli dubitemus. Nemorat denique poeta noster Antiphaten, Laestrygonum regem e , Od. n. DO. ι II. coli. Ioq. et Artaciam, 'Gra -κιην, sontem, urbi finitimam. IO7. IO8.
Apud inferos, h. e. prope Auernum lacum . V ponit Homerus Acherontem, Pyriphlegethontem, Cocytum et Strem su. vi OS, Od. κ. 5I3. 5 4. quoS tamen ad unum omnes. vias licentia, poetis concessa, ex aliis regionibus in Latii et Campaniae fines transtulit, Acherontem et Cocytum e Thesprotia, q. C. S -'g m ex Arcadia. g. XXXVIlI. Pyriphlegethontem unde petieritime nescire ingenue fateor. At mirum non est, quod Homerus Cocytum in Stygem se exonerare dicat, quem in Acheronistem se immittere constat; in Italia enim illi fluuii ab Homero plane sunt conficti f. V.
Vlyssem, Aeaea insula relicta, ut ad Circes mandata ad in- .fros dei cenderet et Tiresiae umbram de sua, sociorumque suo. riim fortuna consuleret, conuenisse Cimmerios docet Homerus noster Od. κ. 587 - λ. t . Iam cum ille Aeaeae insulae nomine, Circaeum. Latii promontorium, significet. g. ll. Aeaeam vero a tammersis, quos adiit Vlysses, non nisi iter diei distare tradat Od. λ. II - 4. satis inde apparet, Cimmerios. qui Pontum Euxinum caut Caspium mare accolebant, intelligi non posse.
e Homeri loeum de Laestrygonum rege recte explicarunt Daeetia Clarissima et Riceius tom. III. dissi 13. p. III.
38쪽
posse. Nee quidquam impedit, quo mimas in hae sententia per
seueremus, adeo ne hoc quidem, quod eos Oimmerios. quos adiit Vlysses, ad sines Oceani, h. e. Ponti Euxini g. l. Prolem et g. CX l. collocat ipse Homerus Od. λ. I 3. Potius eos intelligendos esse, qui inter Baias et Cumas, h. e. regionem circa Auerni lacum olim incolebant, Homeri interpretes, si bene memini, omnes praecise affirmant a . Finxit igitur poeta cimmerios tum temporis in italia degentes. hosque ponit in ea regione ad Pontum Euxinum, quae prima suit et natiua quasi Cimmeriorum sedes. Quod quidem, quae est potestas, poetis concelsa, secisse dicendus est, ut eo maiorem carmini suo ornain tum conciliaret, remque, qua si tractat, faceret mirabiliorem. Brevitatis ergo Homeri de perpetuis tenebris. quas Cimmeriorum terram premere dicit, narrationem Od. λ. I s. - 9. silentio praetermitto totam, quippe quae explicata satis est a Celeberrimo Heynio ad Tibull. l. c. Homerus non nisi significare voluit sylvosam circa Auerni lacum regionem, id quod clarius secit Od. κ.5Q9. Do Quod reliquum est, πολιν, quam memorat Vates Od. λ. I 4 Cimmerium oppidum appellatam, et iuxta Auerni lacum
stam suisse, discimus e Plinii histori nat. libro Hl. cap.. 9.
GIGANTEA, cAMPANIAE, POPVLVS, A PUTEOLIs VSQUE AD BAIAS ET CUM A s.
Gigantum nomine sgnificat sorte Homerus Od. xi. So. 2o6. n. leto. vastos quosdam et robustos homines, qui communem hominum staturam excedebant , quorum tamen nomina ignoramus, nisi Gigantum nomen proprium suit hisce hominibus. Ponuntur plerumque in Phlegraeis campis a Puteolis usque ad Baias et Cumas, ad quos etiam eorum pugnam reuocarunta conser seriptores, quos laudat Ill. Heyne ad Tibuli. IV. I, 6 .
39쪽
runt veteres. Apollodor. l. I., cap. s. g. r. Strabo lib. V. p. I68. coli. -5. 266. Sicut autem Phlegrae nomen ad alia quoque loca tradustum est, terrae motibus obnoxia, et subterranei ignibus combusta: ita Homerus quoque Gigantes in Sicilia ponere videtur prope Cyclopes. Vide Od. η. zot,. qui tamen locus varie exponitur et exponi potest, siquidem Gigantes et Cyclopes propingui dicuntur Homero ετοι κατα γενος, κατα τοπον, ρ κατRMικι. ν, uti habent verba Scholiastae ad h. l.
In regione, quae postea Lucania appellari coepit, sita est Metapontum urbs, quam Scholiorum minorum auctor non diue sam esse tradit ab AElybavie, Homero Od. ω. 3o3. memorata. Male autem Alybantem rursus eandem esse dicit . quae Alybe, Ἀλυβη, cuius mentionem iniecit poeta li. β. 857. Alybe Ponti
regio erat in Asia minori. U. CXXXIl. g. VIII.
Veterum et recentiorum Homeri interpretum bona pars poetae nostri locum, qui exstat Od. α. 38 . de Temesa. urbe in Bruttiorum agro sita. intelligit, propter metalla et ipsi Homero celebrata. Strabo l. VI. p. 284 de Temesa italiae haec habet:
Temesa, quam Tem am nunc dicunt, ab Ausonibus condi a cet. Ibidem paullo polt inquit, πλ πιον, οἱ κυν ta Miamrτα , Ostnduntur ossicinue aerariae in Picinia. quarum tamen hodie defecit usus. Quae sententia licet omnino probanda videatur. non dosuerunt t3men inter veterra, qui Homeri eam de Tamata, Cypri Vrbe, acceperint. Vid. Didym. ad Od. α. I 8 .
40쪽
Siciliae et insulanorum nomina, insulae fertilitas, fretum siculum, Scylla, Charybdis.
Sicilia apud Homerum a se Cyclopum
terra, Od. ι. Io6. Ii . r66. a Cyclopibus eam tenentibus. I. X. et Sicania, Od. ω. 3os. appellatur. Sicania cognominata est a Sicanis, quos Dionysius Halicarnassensis l. r. p T. γενος 'ιβηρικον, gentem Hispanam. appellat. Sic etiam Thu-eydides lib Vl. princ. Sicanos Siciliae δεο σου ποταμου. τον
ἐν a Sisano fluuio Usyaniae deducit; procul 3ubio tamen Sicorim, Hispaniae fluuium, in animo habuit. Causesam migrationis Sicanorum in Siciliam Dionysius Halicarnassensis l. c. aperit his verbis: κατωπον αυτην Σαανοι γενος I 3 ρικον, ου πολυ προτLρον συνοικισαμενοι, Λιγυαι Φευγοντες, Sicani
eam cinsulam Siciliam tenebant, gens Hispanica, quae pulsa ab Liguribus. paulis ante ibi habitare coeperat ipsum quoque .sicias, nomen iam Homeri aetate in usu fuisse, e Siculorum nomine. Homero Od. v. 38 . memorato, facile essicitur. Sisuli autem ex Italia perhibentur Siculo ductore, a quo et ipsi appellati sunt. hanc in insulam venisse. Vid. Sil. lta l. lib. XIV. 37. 38. insulam ipsam sine cultura sertilem tradit Vates Od. ι. io 8-lin. Mythum, ipso Homero vetustiorem, de bubus et pecudibus totis, cunde SicuIia Solis insula audit Apollodoro aliisque , quem ille Od. μ. 327. seqq. edisserit, explicauit illustris Heynius ad Apollod. p. 2i . seqq
a Thrinaciae. Θρινακι re, nomine Vates Od. λ. I 6 μ. Ia . I l ... a s. non Sicilia in, ut vulgo putant vide et Reimmannum XXXlI. p. a ' sed exiguam quandam insulam, e regione Aetnae haud proeula erinlinente denotare videtur, quae insequuto aevo ipsi Siciliae eontinenti inneta est.