장음표시 사용
61쪽
Cbonae, Κλεανα, Plinio H. N. I. II . cap. s. Cleone dictae singulari nulli ero, oppidum fuit inter Corinthum et Argos, ita, ut ab Argis CXX. a Corintho non nis LXXX stadiis distaret. Dubium non est, quin a Cleone nomen acceperit oppidum nostrum, siue Ch one nomen sit Pelopis filii, sue unius e fili bus Asopi . Vid Pausan. lib. II. p. 57 De oppido ipso haec
Homerus ἐύκτιαενας-h e. Cleonae urbs es situ - in tuis mulo domicitiis undiquaque cincto et imithre muris ornato, ut videatur Hi, n/rvs apyclite eas bene conditas a mellasse. Cleonarum adhuc dum superessu quaedam rudera, docet nos Chandi erus cap. 57. iter erarii. Prope eas Nema ea sylva erat, ubi Pausaniae adhuc aetate ostendebatur spelunca leonis Nemaei siue Cleonasi, ab Hercule occisi. Ibi Nemea quoque certamina in honorem Herculis agebantur.
Quae de Aegiali nomine LXIHI. exposui, iis addere mihi
liceat, quod Homerus in recens one urbium et oppidorum ad Agamemnonis imperium pertinentium, solenne sui im seruauit. Saepissime enim, totam quandam regionem nominans, uni maut plura loca smul commemorat . quae in hac ipsa regione sita
sunt h . Sic et mediae Aegiali Achaiae locorum recensioni totius regionis nomen inseruit.
a Ante Heraclidarem in Peloponnesum reditum Aegialum totam ten bant Iiines. ab lone. Xuthi filio et Aelia θi Datre omiindi. Ab his Ionia dicta est . quae antiquo nomine Aegialio voeabaturi rogio. Ab Aehaeo dicuntur Achaei. qui eodem rem vore alias Prio ponta si r, et oinneia tenebant. His veris sed bus suis pulsis ab Heraclidis, ipsi ruri ius Iones sedibus sui3 expulerunt. Hi ne factum est. vi ab hor indo tempore regio, cui olim nomina Aegialus et Ionia fuerant, Achaia vocabatur, quod nomen diu obtinuit. Vid. Pausan. l. V. p. I 7. l. Ul I. p. I S. 226.b Testimonia ex Homeri earminibus collegit Strabo l. X. p. 3 II.
62쪽
Actiloius, 'Aχελωῖος. Il. ω. 6I6. Eundem Achaiae fluuium intelligendum esse, qui alias Ptibus et Piγνω appellatur Strabol. Vill. p. 307. , ex orationis serie apparet. De Acheloio Achaiae recte etiam Pausanias lib. Vill. p. 269. locum illum accepiti Fluuium hunc e Sipylo monte oriri assirmat idem i. c. Forte ex Il. ω. 61 6I6. probari hoc posse putabat.' Strabo tamen eum Dymam praeterfluere dicit, quae est in occidentali Achaiae parte; Sipylum vero Pausanias ipse in parte orientali poniti
S ylus , Σιπυλος, mons ll. ω. 6 IS. memoratus. Confer es,
quae de Acheloio hoc ipso paragrapho dixi. - ' 6. XXV.
Sequitur nunc, ut eas Aegiali urbes recenseam, quarum mentionem secit Homerus. Quarum recensioni quae de Sicyoniae et Corinthiae regionum urbibus dicenda sunt, subiungam ;Vtr3mque enim regionem vulgo ad Achaiam reserunti ipsius Achaiae urbes in Catalogo memoratae, hae sunt: usice. 'Eλικη. Dicta est ab Helice, Ionis conditoris uxore, memorata etiam Pausaniae l. Vt I. p. ao5. Alii tamen nominis originem deducunt ab Helica, Lycaonis filio. Homerus eam. primariam olim huiusce regionis urbem ἐυρειαν, spatiosium. dicit, quo quidem epitheto domicilia, quae communi Helices nomine comprehendebantur, sparsa suisse et disiecta declarati Neptuni templum. t idque celeberrimum religiosissimeque cultum ibi fuisse tradit poeta Il. α Ioi - ao . Vid. et Pausan. l. Vll. p. etsi Ab hac urbe interpretes Homeri, quotquot euolui, Neptunum olitonium appellatum putant, quod nomen Il. v. qΟ occurrit. Prope hoc templum Panionis, Πανί vis, sacrificabant Iones, cuius sacrificii mentionem ipsum Homerum II. v. ho3.
seqq. iniecisse, nonnulli suspicantur. Biennio ante Leuctricam E pugnam
63쪽
pugnam mare, terrae more turbatum, adeoque ultra ripas e fusum, praeter alias Achaiae urbes, Helicen quoque ipsu inque N pruni Heliconii templum obruit, penitusque sere deleuit. Ruinas tamen quasdam Palilaniae adhuc aeuo luperfuisse, constat ex huius scriptoris lib. VII. p. 23 a. Aegium, Ain ον, Helice deleta, cpleberrima erat Aogiali urbs. ibi postea Achaica comitia agebantur. Pausan. l. VII.
Hyyeresia, , eadem urbs est, quae postea Aegira appellari coepit. Hanc sede in rebus suis dei gerant Aegarum incolae, patriam urbem relinquentes. 'Pausan. lib. Vll. p. 233. Huius urbis et Od. O. 25 . mentio sit. Peli na. Πευ η , vltima Achaiae versus orientem urbs, Sicyoniae finitima. Qualia or hae urbes, Helice. Aegium, Hyperesia et Pellena, in duodecim illarum numero . quas lones condiderant, uno ore ponuntur ab antiquissimis scriptoribus, Herodoto, Polybio, Strabone et Pausania. Harum urbium alia erat Aegae, Αἰγαι, Homero quidem, at non in Catalogo Nauium memoratae. Hic celeberrimum erat templum, Neptuno sacrum. I l. et I - 2oq. Od s. 38t. Male Didymus posteriore loco insulam an is Euboeam intelligit. in animo sane habuit Aegas, ipsius Euboeae urbμm, Neptuni fano claram. Rectius Strabo
aliique laudata Homeri loca de Aegis Achaicis accipiunt. In
ipsa copiarum recensione occurrit adhuc Gono D, Γο εσσα quam lis ud temere αμεινην, excelsirm
tes appellat; erat enim castellum Pellenes, hanc urbem interet Aegiram ct .
3. Patisin ἰas lib. II. p. 4'. lib V. p. r66. qui locus mutilus videtur.
et ab aliis iam semenda iis est: l UII p. as . Hoc loco sine lεgendum Γονοισα et I ονοεσσαν. Seriptum reperitur Δονουσα et Δονοεσσαν.
64쪽
Aratthyrea. 'Aραθυμα. oppidum, cui Arsethyrea, Arantis filia, nomen imposuit. Pausan. lib. II. p. 53. Appellatur τειν,3 ab Homero, quod epitheton satis declarat, oppidum hoccain amoena regione suisse situm. Pollea Phlius appellari coepit.
v. VRBA IN cORINTHIACA REGIONE: CORINTHUS. Corinthum. Κορινθος. Vrbem hancce quae μυχεν 'Aργεος, iurecesu Peloponnes sita erat Il. Ἀ2. non temere αφνειον, opu
hariani, Vates appellauit. . Erat enim prima Peloponnesi et to-E a tius
Scyon, Σικυαν, , spatiosa. Il. 'φ'. 2q9. Antiquitus vocabatur Sicyon vero Marathonis filius. Aegialen a se Sicyonem appellauit. Patisan. l. Il. p. 49. Reipublicae Sicyoniae olim reges imperame, discimus ex Homero. ille enim Il. β. s a. Adrastum Sicyoniae regem dicit. Cum vero in Catalogo Naulum Homerus commemorat urbem Sicyonem,oy gρ'Aδρητος ΠΡΩΤ' ἐμβασιλευεν, ubi Adrastus primum regnavis, hoc ipso additamento innuit, Adrastum insequuta aetate ArgisΑmperasse. Sensus enim loci Homerici, ex li. β. laudati, hic sere est: tenentes Sicyonem, cui imperabat Adrasus, antequam Argo. rum regnum adipisceretur. Testatur hoc Pausaniae locus lib. II.
Sicyon eo etiam quam maxime memoranda, quod ibi primum in formam reipublicae eoaluit Graecorum populus, et Sicyoniun regnum omnium regnorum in Graecia suit antiquissimum, si habenda est fides Pausaniae lib. II. cap. s.
65쪽
tius Graeciae antiquae urbs, mercatura eelebris. Antiquum Corinthi nomen fuit Ephyra, a) quo nomine Homerus eam haud dubie Od. α. 239. β. 328. 329. appellat; quorum locorum posteriori venena quoque mortifera inpe eam gigni affirmat. Minus recte Strabo utroque loco Ephyram Eliacam intelligere mihi videtur lib. V IlI. p. 393. Corinthum et i l. i52. Cons. Ill. Ηeyne ad Apollod. p. 142. I 43. Ephyrae nomine exprimi, dubium sane non est. Etenim hanc ipsam urbem Sisyphus, Aeoli filius, qui Homero teste ibi habitabat, i l. is et- i54. condidit; conditam vero a Sisypho urbem Corinthum fuisse, constat ex Mpollod. lib. I. cap. 9. f. 3. Ante troiani belli tempestatem in libertate erat Corinthus; orto autem illo bello Agamemnoni parebat. Memorabilium, quae hac de urbe commemorare possem, eum tanta si copia, ut eorum delectum sacere dissicile negotium sit, nihil hactenus dictis subiungere, consultius iudico.
Hactenus de urbibus. Agamemnoni subiectis, quarum m .init poeta in recensione copiarum. Restat ut de septem illis urbibus, in litore Messeniato sitis, quibus idem imperabat, et quas Achilli se daturum dotis loco promittit . breuibus exponam. Has omnes maritimas, easque ultimas Pylum versus tradit ipse
Homerus I l. i. 353. Ipsarum vero urbium nomina Il. ι. IS IS 2.
et a sa- 294 leguntur. Compara Strabonem lib. VII l. p. 414. seqq. et Eustathium ad loca laudata. Quod autem omnes illas urbes maritimas dicit Homorus, id non sensu strictissimo accipi
debet. Compertum enim habemus ex Strabone l. c., non nisi Cardamylen mari imminere. reliquas vero omnes magis munusve a mari esse remotaS.ca min. Η. N. l. IV. eap. 4 Apollod. lib. I. eap. 9. g. 3. Apollodori verba, quae
hue pertinent. haer sitnt: Σισυ τος Αιολου κτισας 'Εφυραν, την νυν λε- νο αενην Κορινθον, Sisyphia, Aeoli sus , condidis Ephisam, cui naine Corintho nomen em
66쪽
Cardami te, Καρθαιι M, in saxo natura munito sita, testastrabone. ' Dissita erat a mari Vili. sere stadiis. Pausan. l. III.
Enope, 'Eνοτη, postea Gerenia appellata, teste Pausania l. c. Non desuerunt tamen alii, qui Enopen esse Pelana contenderent, alii, qui eam simpliciter locum esse dicerent, haud longe a Ca damyle distantem. Gereniae nomen iam Homeri aetate in usu fhil se inde estieitur, quoniam Nestorem Gerentum appellat. Senem vero hunc ita cognominatum fuisse alii dicunt, quoniam ibi educatus erat, alii, quoniam eo confugerat, Pylo ab Hercule capta. Apollod. lib. I. cap. 9. f. s. lib. II. cap. 7. g. 3. Pau san. I. c. Quod superest cardamylen et Enopen postea ad Laconicam pertinere, earumque ciues liberos esse Augustus voluit. Vid. et Pausan. l. c. Hira , 'Iρη, eaque herbosa. Sunt, qui statuant. Hiram non diuersam esse a Mesola; Pausanias autem Hiram pommodum Abiam appellatam memorat Ib. IV. p. I o. Strabonis aeuo ostendebatur urbs Hira ad montem inter Megalopolin, Arcadi te urbem, et Oechaliam. Ibi tamen Hiram Homericam
sitam suisse e stiteor, quippe qui locus nullo modo maritimus dici
Pherae . sinCulari quoque numero Φηρ eaque ἐλπι-ειν aedificata, Homero dictae. ll. s. 5 3. Vid. et Od...i86 Finitima perhibetur Pherae urbs Caidamylae, Enopae et Aepeae. Anthea. 'Aνθarae. βαθυλε uoe, profunda prata habens, h. e. he bosa, Homero audit. Quod epitheton ad laeta agri pascua circa hanc urbem reuocandiim videtur. Pausanias lib. lv. p. I l .l iis adsentiri videtur, qui Antheam insequuta aetate Thuriam appeblatam existimabant. Amea, Aιπιια. Sita erat in loco sublimiori, id arguente ipso nomine. Qua de causa Vates eam fortassis pulchram
67쪽
appellat. In posterum Thuria diffa est, teste Strabone; alii tamen Aepeam non diuersam esse iudicauerunt a Methone; alii idem de Aepea et Corone assirmarunt. Pausan. l. lV. p. I 44. Pedasus , Πη8ασορ. Appellatura poeta ἀωτελοεσσα , vitifera. Ianc Pausanias l. IV. p. I 45. eandem esse censet cum Methone.
Secundum alios Pedalus postea Corone dici coepit.
Ad Lacedaemonem pertinebat tempore belli troiani Messeniae pars fere dimidia, eaque orientalis, g. XVIII. quam HomeruS Od. φ. I . commemorat. Omnem enim Messeniam intelligere orationis series vetat. Nec de urbe Messena accipi potest ille locus; Mesene enim Homeri aetate, et ante eam, Peloponnesiacae cuiusdam regionis, non urbis nomen suit. Quam quidem sententiam variis argumentis ex ipsius Homeri scriptis petitis confirmare possum atque communire. Ad quod perficiendum prouoco non tam ad Od. 38, quo in loco Meibniorum meminit Vates, populi certe, non unius tantum Vrbis ciuium.' quam potius ad ipsum locum es Od. p. 35. I 6. laudatum, in quo poeta Messenam domum Orsilochi appellat. - At vero Orsilochi domum non urbem Messenem fuisse. sed Pheras, Messeniae oppidum, ipse testatur vates noster Od. γ. 488. 480. O. 286. Cons. Strabo lib. V li I. p. 4Iq. 422. 423. Pausan. lib. t V. princ. p. I ii. lam eum l .scedaemonem strie e sc ditiam Od. 13. exprimat Homerus, dubium non est, quin duobus illis locis Od.-φ. 13. et 35. simul sumtiS, omnem denotet, cui imperauit Menelaus, regionem. Nec adeo quidquam impedit, quo minus
68쪽
Strabonis sententiam sequamur. qui solo Lacedaemonis nomine Od. p. I 3. Menelai im pyrium omne significari contendit. Vid. Strab l. VIII. p. 422. Ceterum Lacedaemon denominata est a Lacedaemotae, Laconices rege, Apollod. l. II l. cap. o. g. 3. PAusan. lib. lli. p. 8 r. M Diis autem a Mellone, Polycaonis uxore, qui Polycaon quondam Messeniae rex fuit, nomen accepit. Pausan. lib. t L init p. III. Reliqua Laconicae nomina, quae apud Homerum loguntur, ut cum illam appellat Argos Achιucum cet. iam supra 3. XV. commemorata lunt.
Promontorium: Malea, Appellatur αἰ- , monyexcessus, Od. γ. 287. Si . quo epitheto Sesas satis innuit poeta. ipse et Od. 3. 537. promontorium hocce in ultima Laconicae ora ponit. Vlyssis ad Maleam sata narrantur Od. ι. 79-84. - Mons: Taygetus, Ταῖ γετοe. Ab Homero ob alitndinem laudatur Od. ros. Feris eum abundasse ex citato Homeri loco
facile colligitur. Cons. 3. XXXVIII. g. XXX.
Venio ad Laconicae urbium recensionem De quibus in uniuersum, disputatione de Messa, quam nonnulli Laconices vrbem iudicarunt, ad finem perdurea, ita loquitur Strabo lib. VIII.
quas ti Otta nominauit, quaedam exstinctae sunt, aliarum ues la b persurit, nonnullarum non ina sunt mulata. iLace aemon, Aa δαιααν, Sparta, Promiscue poetam nomina haecce adhibere de primaria Laconicae urbe, ex Od.
69쪽
Od. a. 28 S. coli. γ. 326. liquido apparet. Illo enim to eo spaditam, hoc Lacedae,nonem commemorat. Vtramque vero Menelai sedem appellat. Laconicae rex Lacedaemon a Sparta, coniniuge sua. Spartam, a se vero totam regionem appellauit. Apollo d. lib. III. cap. o. g. 3. Patisan. lib. lli. p. 83. Vulgo putant, Lacedaemonis nomine I l. β. 58 . totam denotari regionem, ad cuius clauum belli troiani tempestate sessitavit Menelaus. Ad hanc sententiam vel maxime probandam qui sic statuerunt aut nunc ita statuunt, haud dubie adduci se passi sunt Spartae nomine, quod Lacedaemoni statim subiungit Homerus Il. β. 58 l. sga. Quam tamen explicationem nec epitheta admittunt. Lacedaemoni li. β. 81. addita, quippe quae . Vti mox apparebit. in ipsam urbem Laconicae primariam cadunt, nec locus ille, qui Od. δ. i. exstat. Hoc enim loco. in quo eadem verba legun-.tur, quibus usus est poeta it. β. 58t, Spartam urbem intelligamus necesse est; Spartae enim habitabat Menelaus. Od α. 285. 2. 326. Soluitur. nodus annotatiuncula Eullathii ad li. β. 58t, quippe qui fuisse tradit, qui alteram urbis partem Spartam. ait ram Lacedaemonem vocatam contenderent b). Spartana quo. que in earum urbium catalogo ponit Homerus Il. δ. sa. quae luia noni gratissimae eranti Notis limum est, adeo pueris ex Nepote Cornesio Agesi. cap. 6. Spartam olim sne muro fuisse; postea tamen Cassandri nimirum aetate, muro urbem cinxerunν Sparistant. lustio. lib. XIV. eap. 5. Liv. lib. XXXIV. cap. i8. Putabant
enim Spartani, gens sortissima, suis se pectoribus ingruenti cuiuis periculo opponere posse. hod. Mistra. Epithetorum . quae urbium nomini addidit Homerus. alia quidem prorsus nulla, alia fusiori indigent explicatione Cum
enim Spartam dicit εὐρυχορον Od. v. 4I . . I. Mu μιν, Od. λ. 459.
eum: aliud verbum . nimirum Κω Θι:ειαι sibiiciendum esse. h. iid sorsen immerito aliquis contieesret ex huius versus Homeriei interpretatione apud statium Theb. IV. 226. ubi Soirta non oeeurrit.
70쪽
que intelligit. Praeterea vero urbem hancce appellat κοιλ, i etll. β. 58 i. Od. it. I. de quibus epithetis accuratius palillo mihi erit exponendum. Κολη Λακεδαιαων vertendum est rvallosa Lac/daemon. Explicari enim debet epitheton κοιλη ex stuurbis in valle ad Eurotam suu itim, Taygetum inter et Partheianium montes. Cum vero Spartam ira et πεσσαν ηppellat, eorum sententia maxime mihi arridet, qui, vocabulum hocce a κητο:derivantes, non nisi urbis magnitudinem eo adiectivo denotari iudicant. Accedit, quod similia Adiettiua composita saepius apud Veteres scriptcres, poetas maxime, Occurrunt, quae non nisi rei, de qua quaeritur, magnitudinem exprimunt; Vt cum Iunonem ipse Vates noster βοωπιθα it. I 59. cet. nominat e .
Amyclae a , 'Au λαν, a Sparta XX stadiis versus austrum dis .stae; ob templum Apollinis celebratae. . Inde explicari possunt
o Quae elim ita sint non est, quod vulgarem lectionem mutes, lieet
iam antiquissimi Homeri interpretes καιιτ--ν legerint, quam vocem idem valere . ae Contendunt ἔ ααιητε enim et scia
ni fieatit fi mbrium hortisse, calamintham. qua regio circa Spartam abundasse perhibetur luinus docte alii hane vocem deducunt a iijM, quod voeabulum fissuras ex terrae motibus denotat. Qui vero ita statuunt. et iismodi fissuras contendunt multas suisse in Laconica, quam terrae moti hus obnoxiam suisse constat Dubium sane non est . quin inde prosecta sit haec lectionis varietas, quoniam ab antiquissimis indatemporibus vulgaris lectio Homeri interpretibus nimis obscura et imis pedita videbatiar; Strabo tamen vulgarem lectionem tuetur et desen dit. Ariollonius Lex. Homer. κοτωσσαν legisse Videtur αντες, cautitas. Voce enim x Mλ., illud epitheton explicauit. ab Amyelae fuerunt, teste Stephano, ποώς λακωνικη των ἔκανον λεων, - 'Aμυκλae. ὀ Λακεδαιuονος ἐπτ ε . Urbs L aeonita ex em. tum urhihsr, quam Phriyelas, Laeedaemoni3 flius, condidit, eum quo