장음표시 사용
51쪽
a. Ἀργος Od. σ. 245. a Iaso, Argi et Euadnae filio. Peloponnesi rege. Apollod. l. II. cap. I. g. et . Cons Ill. Heue ne ad Apollod. p. 24s. Pausan. l. ll. p. S8.3. 'Αργοο-ll. 3. i7t. Epitheton, soli peninsulae
Argolicae proprium, Homerum h. l. ad totam Peloponnesum transferre videmus. Memorant enim, Neptunum,. iratum Inucho, eiusque amicis, qui Argolidem non in Neptuni, sed in Iunonis tutela esse contenderant, maximam huius regionis partem in undasse, deinde vero, ab ipsa Iunone rogatum, mare deduxisse. Tum incolae, ut aliqua certe gratia redderetur, utque tanti se beneficii memores ostenderent, templum aedificarunt, Neptuno προσκ Dae, Inundatori, sacrum. Pausan. l. II. p. 6 . Mari dedueto, fieri non poterat, quin limus et arena omnem tegerent peninsulam , ita ut tanta laboraretur aquae inopia, ut Danaides sontes suscitari curarent c . Quibus sic expositis, nihil absurdi inesse in hoc epitheto, liquido quisque intelliget. Quae tamen cum Strabonem laterent, saltum est. ut scriptor liicco alias epitheti istius explicationes meditaretur, quae exstant lib. VlII. p. qas. 426.
. Ἀργος Ἀποβοτον, equis 'tum, quod saepiuS occurrit, v. c. IL β. 287. γ. 7S. I 52. Od. v. 263. O. 239. 274. et Ἀργος πολ υπυρος, tritici ferax, II. o. 37 a. susiori explicatione indigent nulla. f. XVI.
Quaenam fuerit natiua Pelasgorum sedes, e qua insequum aevo, maxime diluuii Deucalionei tempore, Vt memorant, in alia loca migrarunt, iam in medio relinquatur, quippe quae dis-e Ex hae sodiendorum putdorem eum nata est, uti videtur, notissima illa de Danaidibus tabula. Nat. Gm. l. IX. cap. II.
52쪽
disputatio ab argumento, quod tractandum mihi sumsi, plane est
aliena. Meum est, obseruare, et ex Homero conliare, Pelasgos vagos et errabundos paterna domo in alias regiones sese contulisse. Discimus autem ex Homero errabundam hanc gen-- tem liabitasse: I. Thessaliae partem, cuius urbem Argos ea de caussa Pela gi eum dixit Vates Il. ;a. Epiri loca, maxime in conterminis Dodonae, unde Iupiter. Dodonaeus Homero li. π. et 33. Pelasgicus audit; 3. Cretae insulae partem. Od. r. 177, nec non A. regionem quandam, Cilicum in Troade regioni sinitimam.
vulgo antiquissimum Peloponnes nomen perhibent.' ab in Aegialo, Inachi et Meliae Nymphae filio. fratre au- . tem Phoronei, ipsi impositum. Apollod. lib. ll. cap. I. f. I. Addunt alii, Aegialum fuisse Sicyoniae regem, Pausan l. II. p. q. et lib Vll. init p. aos. ut nouo documento comprobent, obtinuisse eum inter veteres morem. ut terrarum nomina Bl, a liquis regibus deducerent. At ex Homero lacilo intelligitur, nonnili eam Peloponnesi regionem, quae postea Achaia appellari coepit, Aegialum suisse dicism. II s. 57s. Nec aliter Αθgjali nomen Strabo lib., ill . v. 437. Pausan. lib. V. princ. p. I . lib. VII. prino p zo . a O6. aliique, quorum nomina recensere molesti most, Acceperunt. Quin et ipsum regionis litiiusce nomen, Ab quae vor significat deducendum, propter urbes in litore peror
53쪽
ordinem dispositas, uti dixit Plinius Η N. IV. s. totam
Peloponnesum intelligere vetat. Tota Peloponnesus antiquo aevo Argos dicebatur, quo eam nomine, aut nude possito aut addito epitheto , etiam Homerus multis in locis notat, 'quorum nonnulla s. XV. iam a me sunt collecta a). lam vero attentum laomericorum carminum lectorem fugere nequit, . poetam nostrum non nisi hoc nomine b Peloponnesum significare. Qui enim, prouocantes ad Nestoris verba lL α. 27o. ἐκ ΓIυλου Ἀπιης γxiae, e Pylo prosectus, protul ex apia terra, Apiam Peloponnesi nomen ,. Homero memoratum, dicunt, facili negotio resutantur. Etenim non nisi ea de caussa sic statuerunt multi, nec desunt nostra aetate, qui ita statuant c), quoniam Pylus sita est in Peloponneso. Quam tamen sententiam duo alia loca, in Homeri scriptis obuia, Od. . 2 . et π. I 8. plane infringunt. Ex laudatis enim locis liquido apparet. A iam simpliciter remotiorem denotare regionem, id quod iam anti
quis Homeri interpretibus, Straboni lib. VII l. p. a 6. Eustathio Q
a se. Il. v. 7 . Seholiorum minorirm auctor Thessaliam signifieare contendit, licet reliqua loca, in quibus Aediu Arπιβετ o eurrit, recte de Peloponneso accipiat. At plane non video, cur illeloeus aliter accipi debeat atque explicari.
sulam enim hane centum annis ante bellum Troianum a Pelope Peloponnesum vocatam es e constat. Herod. l. VII. c. II. Strabo lib. VII. p. 372. Homerum itaque, qui tertio seculo post Troiae excidium vixisse fertur, nomen hOcee latere vix potuit. o Inter recentiores v. e. Vossius, U. Cl. ad Od. .. 1 . vers germani- eae Apiam Peloponnesi nomen esse, Homero memoratum, contendit. d) Ita habent Eustathii vecta p. goa. Polit: ὀri Ἀπια - ἐνταυθα
54쪽
Dldmo ad Il. a. st o. aliisque o obseruatum est. Ne-gtiri tamen nequit, Peloponnesum post Homeri tempora aliquamdiu Apiam suisse appellatam. id testantibus Apollodoro l. lI.c i. S r. Strabone lib. Vill. p. 426. et Pausania lib. li. p. 9. Quod reliquum est, Peloponnesum belli troiani tempestate re pecuaria et agrorum cultura floruisse ex Il. s. i5 . O. 372. aliisque locis constat.
μhporas diuisio. qualem nobis exhibet Homerus, longe
recedit ab ea, quam scriptores, Homero iuniores . exhibent, qui tamen et ipsi inter se discrepant. Vid. Thucydid. l. l. c. O. ibique Schol Pausan. l V. princi p. p. 347. Pompon. Mela l. II.c 3. Plin. la. n. l. t V. c. 4. Peloponnesus autem, qualiti depingitur ab Homero . diuisa erat in sex ditiones, quas singulas reis censebimus, ratione vulgaris in totidem partes diuisionis habita. I. Prima Peloponnes ditio. quam in recensione copiarum m morat Homerus. ea est, cui imperdat Diomedes. Cornplettebatur omnem peninsulam Argolicam, h. e. maximam Rigolidis, postmodum sic dictae . partem usque ad Myc nas urbem. Argi et Myt re Argolidis urbes sunt, in con- sinio sitae, quarum illa ad ditionem Diomedeam, haec vero ad regnum Mycenarum pertinebat. Il. A 559 - 168. coli. 569.
Dora et ων Rinqua, ex ae... 'longe. procul, veI, M vust etiam Sophoe εs Peloponnesia. ah Avida - eo loco. quo ille ineades vocat Aphia mensse.. Atqui de Nestore eonstat fuisse eum Peloronnsum νι- pot/-'luν enim sita est in Peloponneso. Quamquam inu oletur alicubi apud Homerum γε, via regio, quae accipi non possι pro Peloponnesa. -
o Vid. Hesycaeus et Suidas voce c
55쪽
α. Maxima tempore belli troiani Peloponnesi csitio rerum erat Mi ienarum, quod altero loco commemorat Vates, quippe quod praeter eam Argolidis partem, quae tum temporis Diomedis imperio subiecta non erat, Corinthiacam rogionem. Sicyoniam et omnem Aegialum, Achaiam nec non litoris Metaniaci partem exiguam, Laconicae propiorem, complectebatur. Imperabat autem huic Peloponnesi parti Agamemnon Atrides. Il. β. 569- 58O. ι. I 5 - 153. 3. Sequitur in Homero Menelai ditio, ad quam Laeedaemon, αι δαιuων, c Laconica et pars Messeniae dimidia pertin bat. Eam Lacedaemonem fuisse dictam, non est, quod ulli dubitemus. Il. β. 58I- 9o. . Excipit Menelai ditionem quarta, Pylus, Πυλος, quae suberat Nestori Complectebatur ea alteram M. Teniae et eam
Elidis partem, quae Triphylia postmodo appellari coepit Il.
s. Qui ita Peloponnesi ditio est Arcadia, Ἀρκαδιη, sub imperio Agapenoris, cuius fines tempore helli troiani iidem fuisse videntur, ac insequuta aetate. Il. 3. 6o3- sI . 6. Sexta eaque ultima Peloponnes ditio reliquam sere Elidis partem complectebatur. Imperabat ei Diores. 1l. 3. 6Is-62 g. Xlx 'A. A R G Ο s M. Il. Ass9-568. Strabo lib. VII l. p. 424-432. Eustath.
M strabo l VIlI. p. 39I. de Elide urbe, ex pluribus pagis demum eondita, loquutus, haec addit, quae in ipsa Peloponnesi descriptionis fronte
56쪽
Vrbes et Oppida. Argi, 'Αργος, urbs ditionis Diomedeae primaria et ipsius Diomedis sedes tempore belli troiani. ll. 559. 563. Argus, Phoronei ex filia nepos, ut Argolidi, totique adeo Peloponneso, sic huic etiam urbi nomen imposuit, quo ipse vocabatur. Vid. Pausan. v I l. p. 58. In Vrbiu lunonigr i tissimarum numero hanc quoque ponit Homerus I l. d. sa. C lebratur Heraeum seu templum lunoni sacratum, Argos inter et Mycenas, religiosissime cultum, de quo copiose egit Pausi. II. p. 6 9. Ante urbem Lerna palus est, ob lib dram Lernaeam , , quam ab Hercule occisam esse memorant, notissima. Argos in hunc diem urbs est haud exigua, et antiquum adeo nomen retinuiti λ
- rus 3ppellat τειχιοεσσαν e bene munitam, quo epitheto ingentis operis muros respicit, qui tanti fuerunt, ut CyclopeS eos ex-
. struxisse sama fulgaueriti Apollod. l. ll. cap. a. s. r. PausaΠ.lib.
Donte ponere non a eonsilio alienum mihi viderer. δετους ἀλλους τοπους, Inquit ille, τουε κατοι Πέλοποννησον, πλην Ou-- των , οὐς κατελεξεν ὀ ποιητης, Ηonrems - πολεμ , χωρ ς ον
ζομεν πολεις συνεκισθησαν h. e. paueis exceptis omnia fere laca, quae retenset poeta in Pelaponneso sta, non urbes nominat, . regi nes, quod quaeuia plurium pagorum eonventu consaret. e quibus. ' rosea temporis nobiles urbes fuerunt, conditae atque frequentatae. Exempla a Strabone in medium prolata taceo. ε) Vid. Chandier Reisen nach Griechen land cap. o Xylandri latina Strabonis versione. 6 τιικωδεσσαν metri caussa vertentis: Tirynthia elaustra , inductus D'Anvillius in mama Gra ciae , praeter ipsam Tiryntha, posuit claustra Τirynthis. Quem e Sorem notare saltem volebam.
. Q Caue hos cyclopes eum aliis Cyelopibus confundas. cons. X.
57쪽
lib. II. p. 68. Posterioris scriptoris verba, quae huc pertinent,
μονων, h. e. muri, qui e ruderibus supersunt, Cyclopum es opus. Exinum sunt e rudibus lapidibus tantae molis et maen tudinis, ve i mentorum bigis eorum ne minimus. quidem loco mov/ri potuerit. Quin adhuc superesse horum saxornm nonnulla, docet nos Chan die-
rus itenerarii cap. 5 . Tiryhtha postea Proetus sedem regiae habuit, sicuti Acrisius, eius stater. Argos, ex quo, pace facta, uterque Argivorum reipublicae parti imperabat. Vid. Apollod. l. e. Deleta demum est ab Argivis Tirynta Pausan. l. Il. D. x o. lib. V. p. I a. . Epidaurus, 'Επιδαυροe, dicta ab Epidauro, Argi filio. Apol- Iod. l. II. c. l. f. a. Paus. l. II. p. 68. Homero dicitur α quo epitheto ab Epidauro, cognomine Limara , quae est Laconica urbs et ab Epidauri nostrae ciuibus condita, facillime stinguitur. Pausan. I. Ill. p. roq. lo6. Nihilo tamen secius iam ab antiquis . v. c. Byχantino illo Stephano, facta est horum Iocorum confuso. Celebratur inprimis Db Aesculapii cultum. cuius fanum resertum perhibetur remediis omnis generis morbos leuantibus. Pausan. l. ll. p. 68. 69. I. VlIl. p. 236. Hinc explicari poterunt Statii Syluar. I. s. ioci. meditu festa Epida rus et Ouidii Medica Epidaurus, cuius mentio in eius Fastis. Aesculapium ab antiquissimis inde temporibus Deum creditum
Pausanias l. I l. p. 69. probare tentat ex ll. 8. 93. I9 . At verba αμυαως quae ibi leguntur, neutiquam probare, eum Homero audire Deum, qui S est, qui non videat 7 De situ urbis vid. Chandi erus i. c. cap. 52. Troezm, cuius adhuc rudera exstant, teste Chand- , Iero cap Io, urbS quondam celeberrima, XV. stadiis a mari dis sis. Nomen ei imposuisse Troezenem, Pelopis filium, praeter. Strabonem et Schol. tradit et Pausanias, qui Theseum quoque
58쪽
natum hic edueatumque memorat. Pausan. lib. II. p. 73. Urbs haecce in tutela erat Neptuni, qui summa ibi religione colebatur. Templum ipsi sacrum extra urbis muros exstructum fuisse, discimus e Pausania l. c. p. 75. Hermione, 'Ερμανη, urbs olim haud obscura, quam Cares tenuisse quondam Strabo auctor est; postea vero Dropes co sese contulerunt. Herod. lib. Vns. cap. 73. Ea a conditore Hermione, Europae filio, nomen accepisse creditur. Prope Hermionen descensum ad inferos tradidisse quosdam, relatum legimus apud Strabonem lib. VIII. ad sinum sta, ut refert ipse Homerus. Dryopes olim hanc urbem tenuisse memorant Herod. l. c. et Pausan. l. lv. p. 145. Deleta demum est ab Argivis et solo aequata. Pausan. Iib. I l. p. 79. I. III. p. 87. Elanu, oppidulum . de cuius situ nihil prorsus co stat, nisi quod maritimum locum striise , ipsum nomen arguat. Quin ne ex ordine quidem in recensione locorum regni Diomedei, ab Homero obseruato, situm huius loci coniectare licet. Poetam enim maxime nunc quidem perturbasse eum deprehendimus. etsi Str.ibo, nescio, quibus caussis indultus, contrarium tradat l. VIII. p. 43t. Si vero iustu in ordinem seruauerit Hora merus Il. 3. t 6 l. fieri non potest, quin sita suerit inter Troezena et Epidaurum. Pausanias huius loci nullam secit mentionem; quin et D'Anvillius in mappa geogr. eum omittere consultius. iudieauit. Ceterum locum huncce, incolis viduatum, Mycenaei nauate sibi secerunt.
BIUM. ad sinum haud longe ab Hermiona sita, oppidum olim, postea vero Hermionensium portus.
59쪽
IN svLA: AEGINA HOD. ENGINAὶ IL. A ssa a . Praeter Aeginam, 'Aiγιγαν , nulla alia insularum, Argolidi sinitimarum, ab Homero commemorata est. Insulam vero hancce, quae . cum inculta adhuc esset, Oenone vocabatur, ab Aegina, Asopi filia, quae ibi peperit Aeacum, denominatam esse memorant haud pauci scriptores h . Myrmidonum patria ea traditur, quos ι Aeaeo precante, o formicis a love creatossam a vulgauit. Rectius ea se habent, quae de huius nominis origine tradit Strabo, infra commemoranda. Aeginetae, 'Aιγιιηται, per haud exiguum tempus in libertate erant, et non mercatura solum maritima insequuto aevo maxime florebant, sed et classe sic valebant. ut nauali praelio, ad Salaminem commistis, ceteros omnes adeoque Athenienses ipsos antecellerent. Postea vero
ab Atheniensibus sedibus eiecti suis, Laconicam petierunt; Pausan. lib. ll. p. 7 I, et, licet finito bello Peloponnesiaco insulam Aeginetis reddiderint Athenienses, illi tamen ad pristinum splendorem emergere nunquam valuerunt.
Qui Scholiastae ad Pind. Nem. III. 6. memoratur Asopus Aeginae fiuvius, Homero quoque innotuiti Od. λ. 259.
Q Uulgaris lectionis: OI τ' ἐχ 'Aιγιναν Ioeo. quidam codd. habent τ' 'Aιγιναν, ut doceant. totius insulae ciues intelligendos esse, non solius primariae insulae urbis. b Herod. l. VIII. e. 46. Apollod. l. I. e. 9. g. 3. l. III. e. ra. f. 6. p. 23 a. Strabo et Eustatb. II. eo. Pausan. lib. II. p. 48, ID. g. XXI. . Diuitia hy Coos le
60쪽
ceteros a vero: Pauansulami spleno
tur; eam tamen appellatam fuisse Ub cenas, 'non est, quod ulli dubitem US.
URBES, ET QUIDEM I. IN ARGOLIPE. Mycenae, Min γαι et IIycena, Mυκηνη. Vtroque numer urbis huiusce nomen reperitur in Homero, cui ea ἐύκτιαενον πτο
Lεθρον. bene aedificata urbs, i l. β s69. et ευρυαγυια, lates vias ha hens, h e. magna, i l. δ. 32. dicitur. Posteriori loco eam quoque earum urbium unam tradit quae lunoni dilesiissimae esse' putabantur. Distat ab Argis LX fere stadiis et a Perseo condita est. Pausan. l. ll. p. 58. Denominatam eam esse alii quidem - tradunt a Mycenaeo . Spartonis filio, alii vero a Llycena. quae nympha Lμ conica fuisse perhibetur. Tertiam Nycesnes nominis originem habes apud Pullian. q. c. Mycenae belli troiani tempestare. qua eas regiae sedem habuit Agamemnon. quam maxime floruerunt atque eminuerunt. Quod vel ex iis ipsius Homerilotis docore me posse confido. in qtiibus Agumemnonem poeta appellat βασιληα restem diuitis a tenes. ll. η. IXo λ '. Hoc enim Θpith θron ad Mycenaeorum diuitias, me
nifesto reserenclimi est. Deleta est demum haec urbs ab Argivis, cuius excidii caussam Apρrit Pausanias i c. Argos et Mycenas urbes promi lcue a poetjS Tragicis veluti unam appellari, o seruat Strabo. . Cleonae