Hermanni Schlichthorst bremensis Geographia Homeri. Commentatio quam in concertatione civium Academiae Georgiae Ausgustae die 4 iunii 1787... Praefatus est Ill. Io. Christoph. Gatterer

발행: 1787년

분량: 203페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

seqq. Praeterea Homerus fresi etiam Siculi, uti nostra aetate voeatur, Od. ια. 234-236. et, quae sunt in eo, Scyllae et Charybris Od. μ. 73. seqq. diserte facit mentionem. g. X.

Cyclops , Κυκλωπες. Locus elassicus de Cyclopibus exstat Od. i. io6. seqq. Poeta eos noster in illa collocat Siciliae parte, quae occidenti soli subieeta est; Virgilius autem aliique recentiores poetae. sedem eorum circa Aetnam fuisse tradunt. Diis uersi sunt et a Cyclopibus theogoniae. Argo, Sterope, Bronte, et ab iis, quos tirynthem muniuisse serunt Cons. Meyne V. Cl. ad Apollbd. p. Io. Cyclopes, ad quos Vlyllam tertio errore. relictis Lotophagis, delatum esse narrat Homerus Od. i. Ios. seqq. Cyclopes, de quibus hoc loco quaestio est, anthropoph gi erant, Od. ι. 289-203. 3 I. 3I . Vti Laestrygones; iidem p noritia quoque vita gaudebant g. l II.). Frugibus sponte natis, tritico, hordeoque vescebantur, et vino e labruscis indulagebant. Od. ι. Do. PII. Praeterea Vates eos noster memo. rat legibus nullis aut statutis adstrictos esse, patri familias ob dientiam et obsequium praestare, Io6. Iz. deos curare nullos, et s. speluncas in summis montibus inhabitare, Ira. II . nauibus non modo carere omnibus, sed ipsius nauium sa- . bricae plane ignaros esse, Ia - a . HactenuS ea, quae a vero recedere mihi non videntur.' Reliqua autem, poetae nostro de Cyclopibus memorata, taceo; sabulam enim sapiunt. Nec sane mirum est, multis sabuliS permixtam esse eorum historiam . quippe qui ab antiquissimis inde temporibus Siciliam inhabitasse dicuntur; quin si fides habenda est Iustino lib. IV. . cap. a. primi omnium Cyclopes eam tenuerunt. Hactenus dictis unieum Strabonis locum de Cyclopibus unoculis, qui lib. I.

42쪽

-ant,

ἡ Προ1ιογνη Πος, fortassis etiam unotulos isos Cyclopes e Scythica transulit hisoria; in is enim ferunt esse Arimaspor quosdam, quos in Ariam peis carminibus edidit Aristias Proconnesus. Laesrygones, Λατρυγον e. Fuerunt, maxime inter veteres Homericorum carminum interpretes, qui Laestrygones in Sicilia Homero memoratos esse crederent. At vide sis, quae I. III. dicta sunt. Siculi. Σιπιλω. Od. v. 383. Hi igitur iam ante bellum troianiam Siciliam inhabitasse dicendi sunt. A Siculis etiam insulae Siciliae nomen impositum est. Cons. g. IX. Sicani, Σικανοι, nominatim Homero non memorati. Eos tamen Vati probe innotuisse, vix Sicaniae nomine, quo antiquitus Sicilia Vocabatur, quodque Od. ω. 3o6. occurrit. probabile est. Ceterum Sicanos primos post Cyclopes insulam tenuisse, e Silio Italico XlV. 33. seqq. colligere licet.

Elymi. 'Ελυμοι. Neptunum Homerus Od. a. 283. ex So*morum montibur qui sunt in Pisidia, Asiae minoris regione, I. CXXXV lil. Vlyssem vidisse naitat, haud longe a Phaeacum terra ch. e. Coreb ra insula f. CI. nauig:intem, hancque insulam petentem. Quam tamen narratio rem nimis a vero abhorrere lacile intelligitur. At nihil plane absurdi inest huic sabulae, si legeris 'Eλυmum, scriptum vero est: ἐκ Σολυuαν. Erat aurem Elymorum sedes circa Erycem. Siciliae montem, versus occidentem. Cons. lil. Heynius ad Virg. Aen. v. Excurs. I. et III.

β. XI.

'perea, eaque ευ χοροe, sita perhibetur hisdlonge a regione, quam Cyclopes tenebant. Olim ea habitabatur a Phaeacibus, qui tamen, Cyclopum vexationibus obnoxii,

43쪽

ψ ae effurbe sua relicta, in Schre am Corcyram β. CI insulam sese contulerunti Haec ipse Homerus nos docet Od ζ'. a. 8 Satis igitur e poeta nostro apparet. Hir aeream sitisse urbem, in ipsa Siciliae continente sitam, ideoque infra is est omnis eorum dii putatio. qui multum in eo desudarunt, ut, quaenam fuerit Hyperea insula, tandem discerent. Etenim. si Hypereae nomine insula significaretur, Siciliae finitima , instilani expertes suisti atiniuriae a t yclopibus ipsis illatae . quippe quibus nauis, adeoque nauium labrica cognita plane non erat. Od. ι. ι 25-I 27.

Sita autem est Hyperea in meridionali insulae parte; postmodum Cumarina appellari coepiti Eustath. p. I S 49. . XII.

Institas Pitherusiar permulti putant Homero II. β. 783. meis moratas. Nimirum Virgilius Aen. IX. 716. et qui eum sequuti sunt poetae, quos singulos nominat Clarhius ad li β. 783. poetae nostri verba εἰν 'Aρ te mutarunt in Inarime, quo vocabulo ab illis Pithecusae infulae denotantur. Vide tamen, quae insta

XVII. ditia sunti

enum insula. Od. μ. Homerus non nisi unam comis memorat; tres autem hodiedum numerantur. sitae haud procula Mineruae promontorio in Campania. Ceterum notissima sunt,

quae de Sirenibus ima vulgauitis. XIII.

n PROPE SlCILIAΜ.' Aeolia, Αἰολιν1. Homero innotuisse omnes dubitabile non est. Earum autem non nisi unam commemorat 'ais tes Aeoliae nomine insignitam. Od. n. l. 5. Daceria clarissima variis argumentis probare tentat, Homerum innuisse Liparam, quam Disilire

44쪽

quam tamen sententiam amplecti nequeo, praesertim eum sint minus firma illa Daceriae clarissimae argumenta. Strabon las p tius sententiam amplectendam esse iudico . id quod et plerique faciunt, Eustathius p. i644. aliique qui Strongylen esse contendit, Aeoli regiam eam appellans. Lib. VI. p. 3o9. 3 O. EX stat et recentius testimonium. quod declarat, spirantium vento-Tum murmura. qualia Homerus Od. κ. io. describit, mire ad Strongylen quod rare a).

Insulam hancce poeta Od. κ. 3. appellat. 'AAEL autem vel erit Aeolia natatilis. id quod v. c. et de Delo insula narrant, ves circumcirca navigabilis. Prior expositio plerisque arridet, et magis probanda videtur. Cons. Volsi. V. Cl. notam ad la. l. vers. germ. Locus ille Homericus, qui est Od. n. q. Ita debet explicari, ut tota extremitas insulae saxis cingi dicatur, fluctuum appulsu laevigatis. Vrbis nomen, quam commemorat Vates Od. x. II. nusquam prostetur. De Planctis, quas Homerus Od. iv. 6 I. prope Aeolias insulas ponit, videat. 3. CXI. Thrinacia, Θμνam . Od. L Ici6. μ I 27. 135. τ. 275. Vid. g. IX. not. a . Ogygia, 'amri , Calypsus insula, Od. α. so. ubi cum Strabone legendum videtur-85. η. 244. 2 4. μ. 448 δεγερηεσσα, sylvosa, Od. α. 5s. Hanc in insulam I lysses, euitata eorum ira, ob mactatas solis boues in se concitata, delatus est, Od.μ. 447. ibique septem annos vixiti Od. . et sy. Ogygiam appellatam

ferunt Q Testimonium hoeee ex RIGIO DIT. Homer. tom. III. diis. 32. p. 96.97 transcribere mihi lieeat. Memini. inquit ille, me legere apud Theue notum, celebrem scriptorem e Gallia, qui pr/,xime exacto seculo magnam orbis terrarum partem peragrauit. suasque literis tradidit peregrinationes, non procul a Strongyle, quam corrupte hodie Strombolem appellant. magi os exaudiri vejut ululatus. qtios superstitiosus popellus putat a Manibus edi ob te terrima, quae sub Acheronte patiuntur cruciamenta. Ηune ille ridiculum errorem refellens, se mitum docet esse ventorum, qui horrendum in modum in ea Insula desaeuiunt et colluctantur.

45쪽

quae ne cum Caudo, vel Gaudo, quae est prope Cretam, con sun datur, sedulo cauendum est. Confusa iunt haec nomina ab ipso Strabone l. V l. p. 3io. et t. Vll. p 339. nisi sorte Vetus amanuentis utroque loco Γαιθαι scripsit pro GRAECIA.

g. XIV.

Ad declarandam Graeciae antiquissimae faciem, qualem eam depingit Homerus. aditum mihi iamiam quasi aperio obseruatione quadam Ill. Heynii ad Apollod. p. 241. Obtinet fereis, inquit ille, inter antiquor scr*tore1 mos, in nomina locorum, interdum epitheta, in antiquis carminibus Obvia, pro antiquioribus terrarum appellationibus habeant. Aliud, quod non minus temere facere videntur, es, quod nomina vetustissima referre solent ad latissimos regionum ac terrarum fines; id quod omni rerum rationi aduertatur. Quo posito et concesta. hoc me cuilibet probaturum confido, Grauciam antiquam Homeri aetate noniam commvni quodam nomine fuisse appellatam. Vnicum fere, si a Thucydidis testimonio lib. I. princ. recesseris, at grauissimum ad stabiliendam sententiam hancce argumentum, ex ipsis Homeri scriptis est petitum, quippe qui ad Graeciam totam significandam, nunc hoc, nune illo nomine utitur, quo proprie celebrior quaedam antiquae Graeciae regio vocabatur. At vero, licet solis luce ciarius esse videatur, nominis Graeciae communis ne vestigium quidem in utroque poetae carmine exstare, suerunt tamen, qui aliter sentirent. ipse Strabo, par locorum ex Odyssea excitans a , pr bare tentat, uniuersam Graeciam Hellada, 'Eλωα, ab Homero appel-

46쪽

appellari. At ex omnibus fere locis, in quibus apud Homerum Helladis nomen occurrit, liquido apparet, non nisi exuguam Thessaliae partem poetae nostri aetate Hellada fuisse di-etam; Phthiam enim, Thessaliae urbem, Helladi interdum subis iungit b). Certe et Pausanias l. li I. p. Io3. Homeri tempora, aut potius belli troiani aeuum, respicit, Hellada olim non nisi Thessaliae partem, postea vero omnem Graeciam appellatara fuisse praecise affirmans. Latiori tamen sensu Hellas quoque

apud Homerum occurrit, de quo mox dieturus. Missis nunc iis, Strabonis sententiae. quam nostra aetate vix quisquam probauerit. oppositis. veniamus ad eaGraeciae regionum nomina, quibus omnem Graeciam Homerus designat. Huc primum - Pertinent pleraque loca, in quibus seu αα, Achiva terra occurrit, quod nomen proprie Peloponnesum notati Peloponnesus autem dicta est Achaia ab Achaeis, qui, Thessalia relicta, in P loponnesum sese contulerunt. Achaiae tamen nomine Homerus quoque utitur, ut omnem Thessaliam exprimat. Etenim et ea Thessaliae regio, quam Achaei. Peloponnesum petentes, reliquerant, Achaia vocabatur, ab Achaeo, Xuthi filio, qui ibi regnum condiderati illud autem condiderat in Phthiotide. o Caua igitur, ne loca, de Thessalia intelligenda, cum iis confundas,

quibus omnem Graeciam exprimit Homerus. Hanc intelligit Il.α. 2sq. Od. L Iss. 68O. v. 249. Thessaliam Vero II. γ. 7s.

nisi adeo hoe loco omnem Graeciam denotat, excepta Peloponneso L 769. Od. φ. IOI. Tum, quae interdum iungit Homerus Hellas et Argos nomina commode de tota Graecia accipi possunt, ita, ut hoe

nomine' b ll. a. 683. Od. λ. Αοs. io Quae hactenus ex historia attuli. desumta sunt e Pausan. lib. VII.

47쪽

nomine meridionalem Graeciae partem, PoIoponnesum dico, illa aut m partem septemtrionalem. seu Hollada, postea stri te sic dictam, et Thessaliam significare poeta dicatur e . Cum ita thres habeat, eorum sententia prorsus reiicienda vide tur. qui. quotiescunque apud Homerum vocabulum Hellas occurrit, roties

aut Hellada Thessaliae, et regionem huic finitimam, aut Thensaliam omnem intelligunt. Vrbs Hellas non nisi iis in locis intelligi potest, in quibus Phthiae simul meminit Homerus. At

vero ne hoc quidem uniuerse valet. Homerus enim, uti mihi quidem videtiar, Il. ι. 474. 47 q. Helladis nomine Thessali otidem strittitis sic distam, per Φθι ν, Phthiam, autem Phinior idem significat. g. LXXVI. Fuerunt denique inter veteres poetae nostri interpretes, in quorum numero Strabo lib. Vill. p. 24. et

Eustathius ad Il. O. 37 a. p. Ioa o. qui ex Argivorum nomine, quo omnes Graecos Homerum vocare constat, Efficere tentaverint,

totam Graeciam Argos quoque eo tempore fuisse ditiam. En tibi nouum exemplum, lactens, ut fidem habeas obseruationi Heynianae, supra commemoratae. Graecos in uniuersum Homerus nunc Danaos, nune Achia vos, nunc Argivos appellat, quorum nomina sexcenties apud poetam nostrum occurrunt. Danai, quorum nomen. Uti ridetur, antiquissimum est . quo omnes Graeci comprehendebantur,ditti sunt a Danao, qui Heli filius et Aegypti frater perhibetur. Apollod. l. ll. c. a. f. 4. Danaus eX Aegypto Argos prosectus, teste Euripide in Archelao apud Strabonem lib. V. p. 2q5. lib. VI l. p. 37 . tib VIII. p 436. quibus locis adde Pausaniam lib. II. p. s8. Pelasgioras iussit Danaos appellari. Cauo autem, ne 'omnes Graecos oli in Pelasgos dic OS statuas, saltem, ne ex Homero. pro b s, qui satis declarat, huius nominis vim sua vetato fuisse restrictam . it. β. 84o. seqq. Athisi et Argivi a potiori di- .cuntur Graeci, nimirum a celeberrimis, quae tunc temporis

erant, o simili modo praeesare Graecia omnis a Uirgilio Aen. I. 184. 28 . per Phth ain, Mycenas et Argos declarata, aut per Argoa et Mycenar, Aen. VI. 339.

48쪽

eranti Graeciae regionibus. Speciatim vero Peloponnesum qui tenuerunt, sitisse appellatos, non ea solum loca decla. rant, in quibus Peloponnesus 'Αργος Ἀχαιὶκον. Argos Achaicum, g. XV. dicitur, sed etiam ex II. β. s62. liquido apparet. EN enim κουροι Ἀχαων, flii Achivorum nihil aliud significat, ac si s pliciter dixi sibi 'A cat ii, Achiuir Quin et lilia censes Ἀχαιων nois

uniuersum esse intelligendum, apud omnes in conlata est. At nomen Πανελληνες, omneI Bellene1. ll. β. 53 o. interpretum Ηο- meri distinet consensum. Vulgo Graecos omnes intelligunt, co co adsensu probantes Strabonis sententiam lib. V IlI. p. qa ., cui tamen hac in re calculum adiicere qualemcunque meum disti. teor. Ninus a vero recedit Eustathii sententia, qui Πανελληνων

L Ita habent Eustathii verba ad Il. msso. p. 373. Politi sp. 277. ed. Rom.

sed Homerico senis lxxta Veteνes auctores: quippe qui illud Πα-λ -ι omnes mIlenas es Achivos dictum accipiant pro ThuyaIis ιι Amitiis, ita ut a eeleris omnibus Argivis disinguat eos, qui sub Aehillis imperio. proprie ac speciatim, Iingulari quadam praerogatina, Hellenes appellabantur. t Ceterum quod attinet ad omnem illum locum, qui IL β. sa8-saruexstat, iam ab antiquissimis inde temporidius tres hosce versus aliena' manu adscriptos. Homero indignos . et e textu eiiciendos esse Grammaticorum vulnus atque temeritas iudicauit. Cum vero seuerius de auctoritate huius loci iudicium ad rem criticam pertineat. bretiissimis de ea exponam. ' i'lerique omnes tres, nonnulli, quos inter Zenodo..tus, non nisi duo posteriores versus spurios iudica nu Tria , quaa Tuorue asserunt Veteres argumenta, quibus nouum adiecit clarhius. ad ΠἀNλλην- α 'A cmri pertinens, quae tamen lingula commemorare

49쪽

Thessaliae in eoIae intelliguntur, qui Achillis imperio suberant,

'Aχααι autem nomine, quod eis i l. s. 53 o. opponitur, reliqui omnes Graeciae populi. At enim vero non omnino reiicienda est

Graeuii sententia i 'id. eius lectiones Hesiodeas qui Πανελλη- de omnibus Graecis . exceptis iis, cui imperabat Achilles, de his vero 'Aχαοις I. c. accipit. 3. LXXVII.

g. XU.

Argos nomen, cum varia Homeros gnificet, siue nudum positum sit, siue addito epitheto, liceat mihi praecipua loca, in eius 'utroque carmine obuia, in quibus haec vox occurrit, colligere. omnia enim enumerare molestum est, et quid ubique denotet, breuiter ex plicare, visemel dicta saepius infra repetere necesse non habeam. Homerum plerisque in Iocis, in quibus hac voce, nudeposta, utitur, Peloponnesum exprimere, obuia res est, et obseruatum iam Eustathio a . Ita autem dicitur ab Argo, qui ibi regnavit. Apollod. lib. I l. cap. I. g. g. Nonnumquam tamen minores eo nomine regiones significantur. ' Nimirum

et dubitationes de fide et auctoritate huius Ioel motas tollere. hic nihil attinet. Modo mihi eo ne edatur, quod longiore oratione facile probare me posse puto, argumenta illa nullo negotio resutari possie, omnia. Tres illas veterum Grammaticorum rationes sutiles esse ipse ostendit Clarhi iis . qui tamen laiam, ex Zenodoto apud Eust . thium, et ex Thucydide ap id Barnesium pelitum multo maioris momenti esse credit. Huie vero . sane enim est grauissimum, satis eis me puto. cum sententiam meam de verbis c. 'Aae sis in me dium prolatam. probaueris. . Dεnique, ut hoc unum addam, grauis smum est ad auctoritatem tinius loci probandam, saltem defendendam , argumentum, quod eum, si bene memini, ne ullus quidem veterum Grammaticorum in ullo Codice deesie tradit. cons. et Politi annot. ad Eu

50쪽

ilia

cile ore

mirum mninfiiti Argolica, sue Argivorum respublicra Od. 3. I 4. . At eos, Phthiotidis urbs, Il. 436. et Argos, urbs Peloponnesi, eaque Argillorum reipublicae primaria. cui Diona des imperabat . intelligi debeti l l. β. 359. δ. 54. Male Pleudodidy- .mus it. 3. 559. omnem Peloponnesum intelligiti Pelop mmctum porro toties expressit Homerus, quoties 'Αργος nomini epitheton adiecit. si ab unico loco recesseris. qui Il. 3. 68 i. exstat. Pelasgi- eum enim Areor cuius h. l. meminit Homerus , de Argis, Tlies saliae urbe, intelligi debet, Achillis imperio subiectis. LXXIX. Thessalia enim vocabatur quondam Pelasgi a Schol. ad li. 3 68i. At Strabo l. V. p. 2Α . et lib. Vlli. p. 424. contendit, Homerum Pelasgi cum Argos memorans, eam intelligere Thesesaliae partem. quae est inter Penei ollia et Thermopylas ad usque montana Pindi; quae tamen doctisssimi scriptoris lententia neutiquam probanda esse mihi videtur. I. LXXIX.) Homerus autem Peloponnesum dicit i Αργος A caia κον, 'Iασον,-ιπποβοτον, et πολυτιρον de quibus sngulis nunc videamus.

T. 'Αργος Il. ι. I 4 I. 283. r. II S. Sic dicta est P loponnesus, ex quo Achaei plurimum in Peloponneso valebant. Archander enim et Architeips, Achaol filii, Phthiotide relicta, Peloponnesum commigrarunt, ubi, Argis. Lacedaemone aliisque peninsultae huius regionibus et urbibus in suam potestatem redactis, virtute ita excelluerunt, ut illa. Argos tunc temporis dit a. ab iis Argos Achaicum appellari coeperit. Strabo lib. V Ill. p. 42o. Pausan. lib. Vll. p. eo'. Quin et speciatim Laconicam Argos appollatam fuisse, non Menelai solum verba Od. γ. 25 t. declarant, sed etiam ex to: I ieis abunde cognoscitur, in quibus Helena, . Lacedaemone oriunda, Argiva appellatur

SEARCH

MENU NAVIGATION