Joh. Adami Scherzeri Egrani, theologi apud lipsienses primarii, programmata publica cum orationibus nonnullis academicis ab anno 1658. Accedunt indices necessarii

발행: 1679년

분량: 221페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

Tinam vero tandem aliquando publica vel lege Vel consuetudine singula , .

rum AcademiarumPRO-

GRAMMATA ORATIONES,

Omniumque Facultatum DISPU-

ΤΑTsONES,quolibet saltim Lu- fro diversiis in publicum prodi-

rent Fasciculis' ita ex eo statim,

quo PUBLICI DOCTORIS ,

Munus clementissime mihi injunctum fuit, tempore, in cogitatis, limo Optatis , neC praecipitato , ut opinor, nec temerario, vanoque lprorsus voto habui.

Nisi enim hoc fieri contingat,

ejusmodi PROGRMMATA de DISSERTATIONIBLiS enim

PUBLICIS commodior sese propediem dicendi occasio offeret una cum ORATIONlBUS oblivi oni protin is tradend' quampri

12쪽

1 num vel Valvas, quibus assiguntur, vel Cathedras cum Oratore

reliquerunt, praesentium memoriae , caeterorum notitiae, non leui

adversus posteritatem injuria, sese subducent instar, EPHEMERIap. Aristot. L. V c. XV. Hist. Animal. ipso ortus siti die intermorientur. Cum Egregii tamen publici intersit, isti haec , ut Gubernationis ac Prudentiae, ita non minuSDoctrinae, Exercitationis atq, in dustriae Academicae quasi 5PECULA , in quae, praesentibus Olim successsuri Doctores pariter ac Discentes intueri queant, studiose

conservari.

Taceo, ex istis, si non Fastis aut Ephemeridibus, saltim Annalibus veluti quibusdam Academiarum

faciem , statum, cultum, incrementa , promotiones, ac rituS CO-gnosci, Reique adeo literariae Iist priam aliquam formari posse. a si

13쪽

Si tanti autem haec non fuerint, ut praesenti instituto, atque P GRAMMATIS , quae ab Anno iGD IDC. ViX. vel totius ACADE

MIAE atq; RECTORIS, vel ORDINIS PHILOSOPHICI cujus

per annos XII. Collega eram aCTAEO LOGICI nomine, tan- l

lium EPHORUS,distinctis vicit,

conscripsi,pretium facere queant; totam hanc meam causaria facile iperorabunt AMICI, quorum frC, Aventi hortatu, ac literis tandem

persuasi,quicqvid hoc est negotii, recte dari credidi. Non est igitur. . cur Styli, quod seculum no sapigi,

scabritiem &inaequalitatem pro- lixius excusemiraeterquam eniim

quod Schedas istas jufio nisu non

sum enisis: ispissime in impara ,

14쪽

tum, cum Octari nec libeat nec liceat, semper habenti quod agam, occasio incidit. Quare pleraq; sine

cura Verius praecipitare, &qvicqvid in buccam venit, effundere, quam scribere coactus sui. Quod prudentes aeqviq; reru Arbitri, rebus ipsis contenti, VirOTheologo, Prophetis quippe magis,quam Poetis adsueto sponte condonabunt. Dedi enim etiam in tanta festinatione id operam ubiq; ut lectoribus meis argumento vario & selecto, minime autem proletario aut in tili,placere,ipserumq; animis acu- deos relinqVens ulterius cogitandi ac inquirendi ansam suggerere. Quas pagellas TIBI CELEBERRIME

EBER ARDE, P TRONE

OPTUME, hac fini offerre volui, ut,quanti benevolentiam,qua im- erenteni hactensis, ex quo in Α-micitiam TUAM humanissimo romisisti , complexus eS,22 - stimem,

15쪽

stimem, publico quodam docu-nIento constare posset. Etsi vero rusticu imitari videar,qui ex incul . to agro carduos Lucullianis hortis interre,vel Lappam curia Liliis, sungos cum Persi cis Hesperiisque

Maiis permutare contendat;Veni-

am tamen a CANDORE TUO rogare &mihi certo polliceri aua sim. Suseipe igitur serena fronto hahc arrham, dc pristinum mihi i

vorem etiam atq, etiam rogatus, omnino persevera. Ita vive CX a

nimi Tui sententia D E O, TIUAE, REIPUBLICAE, TIBI, i

Haec quotidianis ad DEUM pre cibus supplico, quo ad ero, sappi cabo. Perscriptum Lips Domini-

.ca REMINISCERE quo ipsi,

die antd hos XXI. annos Proses serium Munus in messest exana CID. IDc. LXXIX.

16쪽

PRO GRAMMA L

UNIVERSITATIS LIPSIENSIS,

&, in ea, praeprimis

SANCTAE LINGUAE STUDIOSIS

a Salutem, & Spiritus S gratiam

perennem, in Domino J E S u

vovet, & precatur is

CTORE SAXON in I n. I OH. GEO RG. II. &c. Domino meo Clementis o, mihi Professio Ebraeis sit demandata nuper. scit. non , ut s0lo superbirem Titulo; sicuti sopi Romanensium Titulares, quos vel ipsi etiam Tridentini abominantur) b) sed ut, Iuventutem Acadenticam informando, Studium Ebraeae Linguae amplificem pro virili. Qua v. fronte Studiosi me sint no- vestum excepturi Frofessorem, id timidiuscule expecto. Quotusquisque enim est hodie, qui eam Linguam suis A meritis is) iis nazN n, la sol. CCIV. col. 1.

17쪽

pso GRAMMA I.

meritis didicit aes tamare Z cum omnes fere eam habeant contemptim, & inter centenos vix unus sit dc alter, qui aliquid bonarum huic Midio tribuat horarum. Ut igituriniatis sperare habeam de Auditoribus futuris; promore quaedam praefabor, demonstraturus post multos: Consecraneo Theologiae incumbendum esse studio Ebrica Linguae. A. Humanum ingenium antiqua selet venerari, admirari nova. Saepe peri posthabetur aurum, quia suspicio salti , esse Nunium ab Amusto, Antonio , aliove Veteris Romae Moderatore custam. Credibile etiam est, Papistas , impudicissimi scorti indusium pro peplo B im ginis, aut cujusdam lixae caculaeque caligas inescio an o-

Crea, Aqvigraui venerari pro caligis yosephi, 6 cujus etiam halitum quo calestest esum in cunis) adhuc as servari, monstrarunt iidem si Diis placet) satis. Si igitur sesus, licet fictae, Antiquitatis ea vis est , ut mortales in sui pelliciat amorem; quem non vera Antiquitas S.I in- inae insui, funibus quasi, trahat desiderium Z Cum sit persuasissimum, illam cum primo cepisse Homine in , Paradisb. Mendacii enim Vitruvium DiodorumsSiculum, sqvi Primiplastos in bes ias, subcavernis, sine

articulato sermone, viventes, transformarunt, J Scriptu ira satis arguit, dicens: Adamum statim, etiam antequam

Eva formaretur, esse locutum, & quidem, ut mox dab mus , sermone Ebrino.' B. Si,porro, id, quod Hominem habet Autorem,mia re nobis placet Hominibus, modo sit, vel videatur, antia luum: magis certe placeat oportebit id, quod& anti- Mumν o Calv. 'amon. de Reli . cap. XXV.

Vitruv. l. II. Archit. c. I. Diodori Sicul. de vita priinor. hom. vide Euseb. praepar. Evang. l. I. c. IV. Buxt. Disserti

18쪽

iam, M Deum Autorem agnoscit. Quod in Graeum mpetere sermonem, facile poterit constare. Et initio idem, siappono alibi demonstratum: nullam cingva- in igni are ex natura , vide commentatores in illud

:m venerit, uti deliraret: Vocabula Latina ex natura a convenire rebus, ut nullin intelleciti, bene di osseus yi aequalemi mi proportionatam invenire potuerit velo sit: adeo, ut aliquis, qui eam prorsu s ignoraverat, nsetiraliter, sine ulla arte Daemonis aut Dei, ex sela recta

inmorum, organorumi dispositione, possis intelligeres loqui Latine. Quem Arriaga H merito exsibilat:

Nonne, inqViens, Adamus bonum habuit ingenium, et bene humores Δί' tos ' quomodo ergo, dum Linguam invenit B. hic peccat Arriaga, ut patebit mox) nil illi occurrit de Latina 8 vel, nunqui per tot secula, ab octrcondito, natura non tetigit rectam humorum dis fionem, nisi in Latio aut Ennio ' etc. Quod v. quidam ita colligunt: Prima Lingua Adamo non filla naturalis, quia omnis Lingua es ex instituto, & consequenter Adam non potuit esse ejus Autor tam brevi nim. tempore svia statim, ac formatus erat, cum Deo & loquebatur,

diloquentem intelligebat inod quidam, inquam, ita

probant, probam quidem sententiam probant; sed argummento vix satis probo , I. enim lacile advertimus falsam hypothesin, de sapernaturalibus ante lapsum, quae res Theologorum est . a. Si notitia illa Linguae homini, A r ut

. c. II. t. D apud Imrotat. LII. init. 3 c Roderi de Arriag. Disp. XIII. Log. feci. I. subsect.

19쪽

PRO GRAMMA I.

ut integro, fuit divinitus, statim in formatione, cor cessa, iuerit, utique, homini integro naturalis, nece e est. 3. li ex instituto esse, non excludit si a mitura inesse; sed tantum is instituto esse. Prima Lingua homi- ni integro a natura inerat; sed non absque initi tuto divino. q. τὸ ex instituto significare id potest,quod non ob naturalem similitudinem significat, licet significet ab ini- tio ob institutum. Aliud enim est: Voces exprimere naturas rerum, aliud: υoces es res habere similitudinem turalem. Sed, Deum primae Linguae Autorem esse, dixi sententiam probam: quod cum omnes fere fateat tur, hic non adeo urgebo. Licet enim dissentiant in modo jum quidam literas dc syllabas omnes: fi) nos nulli fundamenta selum& Radices ) Deo adscribunt consentiunt tamen, Deum esse Autorem. hQui enim Adamo tribuunt, nondum satis habuere cauta hactenus, 6νομαλῶα, m c ae palmaria ipsbrum ratio est, non vocabuli inventio ; sed tantum Mominis impositio, ut re iste respondet S. Musicatim, & alii. n Num, qui Filio nomina An oni & Beniamin imposuis, haec nomina

'0 Liber Cossi P. IV. . u. Deus posuit eam V v abz silper Linguam & cor ejus, quae R. Muscatus

juxta singulas literas, puncta, accentus, verba, eorum. proprietates vide Ephodeviii. Balmesium preest Grani. R. Isaac Abarbin. zin Leg. ad Gen II, 19. l. XXVII. . U Bresch. Rabb. Seet. XIIX. p. m. ar. col. i. Pa

20쪽

au an invenit Z nunquid Adamus , porro ante vos ιαλλου lingvam ignoravit ZHanc v. Linguam primam, cujus Autor Deus , fuisse, prolixe probavit, IV. rationibus, Cl. ors. non Ebraeorum tantum; sed & Christianorum cal-ulo, quem videas. μ' Nos sela Etymologia id ostendianus r Nominum Appellativorum : quando Scriptura

ierem V N, quod sit ex reliqua praetereo) Et mologia ostendit, quae in nulla alia lingua est, primam Linguam fuisse Ebraeam. Nam, ut recte Bre ch. Rabb.

rn ''n i. e. audivi ne unquam dicentem Gr. Vir, νια, Mulier, aut ἀνθρωπ γ ἀνθρωmα Chald.)ca γa, Vir, G riua, Mulier, nisi tantummodo Ebr.)Vch , Vir, ocha, Mulier' quia nim. cadit vocabulum super vocabulum. a. E mologia Nominum Propriorum. R. Isaac Abarb. s accuratum & prolixum

discursum habet, ex quo sermo seqq. Conclusiones. Prima : Omnis Historicus retinet Nomina propria, cujus ' Historiam texit. Alias nemo historiam intelligeret recte. Secunda: Metaphrastes tantiam reddit Nomina appell*tiva, non vero propria, quae cum saepe non sint significativa, in aliam lingvam transfundi non postsint.

A 3 Sicuti

η puat. l. c. a Th. XXX. ad XLII. p9 Gen. II, 7. 23. Rabbos l. c. ad Gen. II. r) quid sit v. Ebraeos I ,--ον , ara , si rationem Conjugatin rum dixero, jam satis dixero vide Meor En. c. LVII.alios. Abarb. in Gen. sol. XXIIX.3. . Idem fere R. Muscaru ad P. II. Cosci. g. 68. illustrans quoque verba presich. lib., modo citata,

SEARCH

MENU NAVIGATION