장음표시 사용
471쪽
ctus in Galliam e princeps de erat dc habebatur Hortensius . Cum autem anno post e Sicilia. me recepissem , jam videbatur illud in me , quidquid esset , esse persectum & habere maturitatem quandam suam . Nimis multa videor de me , ipse praesertim r sed omni huic sermoni propositum est , non tit ingenium , & eloquentiam meam perspicias , unde longe absum , sed ut laborem'i' Ac industriam . Cum igitur e sem in plurimis causs, S in principibus patronis s quinquennium sere versatus , tum in 'o patrocinio Siciliens maxime in certamen veni designatus aedilis cum des gnato , , . confiule Hortensio. t XCIII. SED Q UONIAM omnis hie sermo noster non solum enumerationem x oratoriam , Verum etiam praecepta ' . , , quaedam desiderat : quid tanquam notandum , dc animad- rum . vertendum sit in Hortensio , breviter licet dicere . Lamb.
Nam . Cottae consulatum factum, poteris tu quidem verisimit Iter interpretati, Cotta ipso & octavio Coss. Ciceronem quaestorem uIba- . . . i. num , ut suspicati sumus, fuisse , posteaque L. Lucullo & M. Cotta e si . in Siciliam quaestorem venisse ; sed tunc quinquennium, ruod sequitur , confici non poterit , nisi tu annuin , quo reverinus ex Asia causas nobiles egit , annis sequentibus adiungas.
a. aeuinquennium fere . si numeres annos a Coss. Cotta de Octavio , ut diximus , anni quatuor , di menses fere sex inveniuntur ; siquidem Cicero Cn. Pompejo , Μ. Crasso consulibus Non Sext. Verrem coepit accusare , quum prius inquirendi causa totam Siciliam quinquaginta diebus obiisset , ut Verr. D. P
s . Patroemio Sιeitiens . Patrocinio . quod pro sicilia , rogatus, ita suscepi, ut neque insidiis, a Verre terra niarique factis,
terreri, neque nummis corrumpi potuerim , Verr. I. II. III. Et Verrem sie Mensavi , ny nemo allum defendere auderet , Uerr. III. Nobis pro famaliari reo non respondιι Horrensius , in oratore . HGrtensius
enim adeo stupefactus est , ut rationem defensionis omiserit f ω Verres adeo perculsus, ut sua sponte in exilium abierit, ut Asco-mius scribit ; in quo quidem exilio illum consenuisse , donet ditiumviris post Ciceronis mortem proscriptus periit , auctor est Lactant. Lib. II. c. q. & Seneca Suas. 6. Lib. I. quod Antonio Corinthiis cessurum se negasset , ut Plin. Lib. XXXIV. c. a. releri. Huic tamen Cicero exoratus a Vatinio nescio quando dicitur asin D iste. ut Seneca loco indicato confirmat. Idem. ss. Designatur. Prior, ut ait in Orat. in Pisonem ; cum Μ. Ce sonio, ut verr. II. Ac apud Asconium leges, ut ego nesciam , an verum sit, suod alii scribunt C. Antonium in aedilitate Ciceronis coIlegam suisse . Id ego certe rion memini me leuere , nec ille duos collesas in aedilitate potuit habere, nisi forte alter decessit. Illi fortasse ita sunt sis picati, quod in Orat. pio Μurena dicat Mntonia Iudιs commovebar ἔ uasi vero Antonius ludos facere non
potuerit, nisi Ciceronis collega in aedilitate fuerit. Idem .
472쪽
Nam is post eonsulatum eredo quod videret, ex eo n&
3 φ latibus neminem esse secum comparandum , negligeret autem eos, qui consules non sui flent j summum illud suum studium remisit , quo a puero fuerar intensus, atque in omnium rerum abundantia voluit beatius, ut ipse putabat, remissius eerte, vivere . Primus , di secundus annus , & ter lius tantum quasi de picturae veteris colore derraxerat, quan-κ tum non quivis unus ex populo , sed existimator doctus, de inteli gens posset coῖnoscere. Longius autem procedens, Sc. eum in V in ceteris eloquentiae partibus, tum maxime in celeritate Lamb. & continuatione Verborum adhaerescens , sui dissimilion videbatur fieri quotidie. 3ar Nos autem non desistebamus , eum omni genere exercitationis , tum maxime stylo , nostrum illud , quod erat,au gere , quantumcumque erat. Atque ut multa omittam) inhoe spatio , &inx iis post aedilitatem annis, & praetor 'l. 'g' primus, & in eredibili y populari voluntate suin factus. Nam
Lamb. cum propter assiduitatem in causis & industriam , tum propter exquisitius , di minime vulgare orationis genus, animos hominum ad me dicendi novitate converteram . , , , Nihil de medicam r F7 dicam de ceteris , quorum nem erat, qui videretur exquisitius , quam vulgus hominum , studuisse litterἱs , quibus sons persectae eloquentiae continetur: nemo, qui philosophiam eomplexus esset, matren omnium benefactorum , he neque dictorum et nemo , qui sus civile didicisset, rem ad privatas causas , S ad oratoris prudentiam , maxime necessariam e nemo , qui memoriam rerum Romanarum teneret , ex qua, si quando opus esset , ab inseris loeupletissimos testes excitaret: nemo, qui breviter, arguteque , incluso adversario , laxaret judicum animos , atque a se veritate paulli spei ad hilaritatem, risumque traduceret: nemo, qui dilatare posset, arque a propria
s s. strator primus. J sse In Orati pro Leg. ManII. & in Pisonem;
ac primus ex octo, quot fiebant. Primus igitur primo loco factus ;quem lscum C. Antonius petebat, ut sibi concederet. certe tra νον ρνimus hac modo non est praetor urbanus, ut multi putarunt.
s . meam de eoteris. Et de ceter is dicens probabo, quod dixi. me novum dicendi genus attulisse. Id vero docte & casside Cice. Io iacit; nain dum negat ea, quae deinceps dicuntur. Insuperioribus fuisse, significat illa se primum, ut nova, nec cognita Prius.
g. Tradueeret. Ut ipse Cicero traducebat , qui, ut MacIob. Lib. II. Satura. rcfert, L. Flaccum repetandarum I eum ioci Up
473쪽
ae definita disputatione hominis , ac temporis, ad communem quaestionem universi generis orationem traduceret e nomo , qui delectandi gratia digredi parumper a causa : nemo , qui ad irae undiam magnopere judicem a nemo, qui ad fletum posset adducere r nemo , qui animum ejus quod
unum est oratoris maxime proprium ) quocumque res postularet, impelleret. XCIV. ITA Q U E , euM jam paene evanuisset Horten sus , & ego anno meo , sexto autem post illum consulem , 9 consul factus essem , revocare se ad industriam e cepit : ne, eum pares honore essemus, aliqua re superiores videremur . Sie duodecim post meum consulatum annos in maximis causis, eum ego mihi illum , s bime ille anteferret , eonia junctissime versati sumus i eonsulatusque meus , qui illum primo leviter perstrinxerat, idem nos rerum mearum gestarum , quas ille admirabatur, laude conjunxerat.
. Maxi- portunitate de manifesti mis eriminibus exemit. Et sane Cicer in iocis & facetiis se excelluit, ut de facetissimus ipse fuerit, dide facetiis optime, Lib. II. de Orar. scripserit. Quin tam muIta locatus est , ut Q. Frater. vel Tiro libertus . vel alius quispiam . tres de Ciceronis ridiculis libros ediderit, ut Quintil. Lib. vI. c. refert. Nos eum Tironem fuisse credimus , quod de Μacrobius idem sentiat, & satis ex Asconii scriptis constet , eundem TII nem quatuor etiam lἱbros de Ciceronis vita scripsi ue . Ex illis vero ridiculis multa Quintil. Lib. vi. e. 6. Plutatch. in Ciceronis Vita 8e in Apophtheg. & Μacrob. Lib. II. Saturnis collegerunt a Atque Cicero ipse de ridiculis suis saepe in Epist. ad Attic. Ee Fa-
ss consul factus essem. Quod ante Terentiae uxori fuerat signi sicarum ; nam quum illa, post peractum sacrificium , libare vellet, in cinere visa est flamma; quod significavit ejus maritum eo anno futurum conni lem, ut teis in suo testatur poemate . Quo respiciens poeta in Bucol. dixit:
a s ace, corripuae tremulis altaria flammis sponte sua , dum ferre moror, einis ipse . io rationes aliquot in consulatu habuit ι ac, ptaeter alias praeclaras res a se in consuIatu gestas, quae passim Ieguntur, faces a CatilIna jam accensas ad urbis incendium . comprehendit , protulit extinxit, ut in Orat. in Pisonem videbis. Tum inCatulus: primceps senatus , Ze auctor publici eonsilii . frequentissimo senatu. Parenrem patriae senatum nominavit, & quidem primum, ut Plim Lib. VII. c. 3 o. scribit. Senatus vero eidem togato, non ut mul eis bene gestae, sed ut nemini conservatae stei p. singularis genere suppIicationis Deorum immortalium templa patefecit : ut in
Orat. III. & vI. in Catil. in Pisonem, pro sulla, Philipp. II. MAIV. scriptum videbis. Idem.
474쪽
- Maxime vero perspecta est utriusque nostrum exercitatio , paullo ante quam perterritum armis hoc studium, Brute , . nostrum conticuit subito & obmutuit: eum 6Q lege Pompe j a ternis horis ad dicendum datis , ad causas simillimas inter se, vel potius easdem , novi veniebamus quotidie. qui' bu S quidem causis tu etiam, Brute, praesto suisti, compluresque &nobiscum, & solus egisti ut, qui non satia: t giu vixerit Hortensius , tamen hunc cursum consecerit. Annis ante decem causa S agere coepit, quam tu es natus . idem
quarto & sexagesimo anno perpaucis ante mortem diebus, ae Alpium una tecum socerum tuum de sendit a Appium . Dicendi autem genus , quod fuerit in utroque, oratione utriusque etiam posteris nostris indieabunt. XCV. SED, SI Q U IERIMUS, cur adolescens masis floruerit dicendo , quam senior Hortensius a causas reperiemus verissimas duas r Primum , quod genus erat Orationis Asiaticum , adolescentiae magis concessum , quam sene ctuti. Genera autem Asiaticae dictionis duo sunt di Unum sententiosum di argutum , sententiis non tam gravibus de
severis , quam concinnis di venustis ; qualis in historia Ti-
go. Lege Pompeia iterum e. h.-d. datis. Lege, quam Cn. Pompeius Μagnus in III. Consulatu tulit ; de primus adstrinxit, im posuitque veluti frenos eloquentiae , ut Tacitus in Dia1. de Orata loquitur; nam prius horas sex ad dicendum lex videtur in orat. pro Flacco dedisse. Nemo certe intra paucissimas horas perorar Cogebatur , Ac liberae com rendinationes erant , de modum dicendi fibi quisque sumebat, de numerus neque dierum neque Pa tronorum cavebatur , ut Tacit. in eodem Dial. affirmat . Ternae vero tum horae datae sunt defensori , nam duae tantum dabantur accusatori. Cicero duas omittit, quia qui tres dicit, duas etiam Complectitur; vel quia isse tunc tantum defendebat . Unde Cato Lib. IV. de Fin. illum sic alloquitur: Ego te hae nova lege vi- aera eodem die accusatora restondere, di tribus horis perorare . COIIadas I. ctuarto di sexagesimo anno. Ut colliges, ii numerabis RΜ- Balbo de C. Catone Consulibus , quo anno Hortensius natuS vi detur, ad L. lauium re C. Marcellum consules, quo anno QOPin Hortensius est mortuus . Cicero quoque ad quartum de sexaResis m. annum pervenit, ut ex contulibus collegimus, & Eusebi sscribit. 8c Seneca ia Suasoriis ostendit , quamvis etiam reserat squod Livius scripsit, eum tres Ee sexaginta annos vixisse . Idem. 6a. .Etiam posteris nostris indicabunt. Ut hodie quoque Cicero nis inlationes indicant, sed orationes Hortensii non extant , qua tamen multas edidit , ut pro Μessala , ut Cicero infra, de Vai-Μ . Lib. U. c. s. testantur; ut pro Verre, ut Quintil. ostendix Lib. X. e. r. quamvis diceret melius quam scripsit Hortensius, uxoratore, dc Quintilianus. Lib. XI. c. 3. Idom,
475쪽
maeus , in dicendo autem, pueris nobis, Hierocles Alabandeus , magis etiam Menecles frater ejus , fuit : quorum utriusque orationes sunt in primis , ut Asiatico in genere , laudabiles . Aliud autem genus est non tam sententiis stequentatum; quam Verbis volucre, atque incitatum; quale est nunc Asia tota, nec flumine solum orationis, sed etiam exornato, & faceto genere verborum i in quo fuit A schyllus Cnidius, ec meus aequalis Milesius Ruschines. in iis erat admira bilis orationis cursus , ornata sententiarum concinnitas
Haec autem ut dixi genera dicendi aptiora sunt adolescen- 3 2Gtibus in senibus gravitatem non habent. Itaque Hortensius utroque genere florens, clamores faciebat adolescens. Habebat enim & Meneclium illud studiu in crebrarum venustarumque sententiarum: in quibus, ut in illo Graeco, sic n hoc, erant quaedam magis venustae, dulcesque sententiae, quam aut necessariae , aut interdum utiles . Et erat oratio cum incitata , & vibrans , tum etiam accurata & polita . Non probant ut haec senibus. saepe videbam cum irridentem , tum etiam P. inera. irascentem dc stomachantem Philippum : sed mirabantur adolescentes , multitudo mo Vebatur.
Erat excellens' judicio vulgi, & sacile prImas tenebat a Iadolescens. Et si enim genus illud dicendi auctoritatis habebat parum , tamen aptum esse aetati videbatur : dc certe ,
quod & ingenii quaedam forma lucebat , & exercitatione
persecta erat ; verboruinque adstricta comprehenso, summani hominum admirationem excitabat. Sed, cum jam honores , & illa senior auctoritas gravius quiddam require' ret , remanebat idem , nec decebat idem di quodque exercitationem , studiumque dimiserat , quod in eo fuerat ace rimum , concinnitas illa , crebritasque sententiarum pristina manebat, sed ea vestitu illo orationis, quo consueverat, ornata non erat. hoc tibi ille , Brute, minus fortasse placuit,
quam placuisset , si illum fiagxantem studio & notentem
facultate audire potuisse s. XCVI TUM σ3. Iudicio vulgi . Concludi porest ex disputatione quae tacta
est supra , ergo etiam intelligentis ; nisi recorderis , quod addidit , praestat illo doctus auditor indocto , quod saepe quum oratores duo aut plares populi judicio probantur , quod dicendi genus optimum sit , intelligit 3 hoc est vulgus , de doctus Horte tiam probant , sed doctus intellisit , in eo non ella genus orti muni dicendi. Cotyada. Tama H. L. 4 sq. MeFDisitiroo by Cooste
476쪽
. XCVI. TUM BRUTUS, Ego vero, inquit, & ista, quae dicis , video qualia sint , & Hortensium magnum Oratorem semper putavi, maximeque probavi pro v4 Messala dicentem, cum tu a ab suisti. Sic serunt, inquam, idque declarat totidem , quot dixit ut a junt scripta verbis oratio. Ergo ille b a Crasso consule , & Scevola usque ad
Paulum & Marcellum consules floruit e nos in eodem cursu suimus a Sulla dictatore 63 ad eosdem sere consules . Sic Q. Hortensii vox extincta fato suo est , nostra publico. Melius , quaeso , ominare , inquit Brutus . Sit sane ut vis, inquam; & id non tam mea causa , quam tua r sed fortu natus illius exitus , qui ea non vidit cum fierent quae proxidit futura . Saepe enim inter nos impendentes casus deflevimus, cum belli civilis causas in privatorum eup ditatibus inclusas , pacis spem a publico consilio esse exclusam videremus. Sed illum videtur felicitas ipsius , qua semperest usus, ab eis miseriis , quae consecutae sunt, morte v Indica sse . 66 Nos autem , Brute, quon am post Hortensi; et aristi-m; oratoris mortem orbae eloquentiae quasi tutores relicti sumus, domi teneamus eam septam liberali eustodia F& hos ignotos atque impudentes procos repudiemus, tueamurque , ut adultam virginem , casto , & ab c armatorum impe ε . Messalla dicentem . M. Valerio Messalla, qui cum Cn. Domitio Calvino consul anno ab U. C. DCCI. magno ambitu factus suit, ut Lib. IV. ad Attic. cognosces; & ob is post consulatuin fuit accusatus; qua de re Epist. ra. Lib. V. ad Attic. scribit. Ille vero primum fuit absolutus, deinde condemnatus, ut ex Epist. a.& 4. Lib. v III. Famil. facile cognosces . Addit autem Cicero di centem , quod ipse Μessala sororis esset filius , quem Hortensius habiturus esset heredem , ut Val. Μax. Lib. V. C. s. refert ; et si Plutarch. in Catone scribit, ab eo Μarciam, quam uxorem a Catone acceperat, heredem relictam fuisse. corrad. 6s. O d eosdem fere eonsules. ) L. Paulum & C. Μarcellum , nam paucis mensibus ante eorum consu Iatum Cicero dicere cessavit, in Ciliciam profectus Ser. Sulpicio & Μ. Μarcello consulibus , Epist. ar Lib. U. ad Attic. Unde reversus incidit in ipsam Flammam civilis discordiae vel potius belli, E ist. Io. Lib. XVI. Famil. Postea fuit illud diuturnum silentium , quod in orat. pto Marcello
66. Nos autem cte. γ Παραίνεσις, qua , dialogo iam prope finito, Brutum vult hortari & monere, sed se ipse admiscet, ne sorte Brutus iniquo ferat animo , si apertius admoneatur . imitatur Vero Cicero su in Platonem , qui dialogos multos ita finit , ut orgiam, in cujus fine ad justitiam cohortatur. Idem.
477쪽
impetu , quantum possumus , prohibeamus. Equidem , et sdoleo , me in vitam paullo serius , tanquam in viam , in gressum , priusquam consectum iter sit, in hane reipublica noctem incidisse i tamen ea consolatione sustentor , quam
tu mihi , Brute , adhibuisti tuis suavissimis litteris , quibus
me sorti animo esse oportere censebas, quod ea gessissem , quae de me, etiam me tacente, ipsa loquerentur , mortuoque viverent. Quae, si recte esset, d salute reipublicae; II tsin secus, interitu ipso , testimonium meorum de re publica consiliorum darent. XCVII. SED IN TR intuens, Brute, doleo 3 cujus in P. B. adolescentiam , per naedias laudes quasi quadrigis vehentem , transversa incurrit misera fortuna reipublicae. 68 hieme dolor tanetit, haec me cura sollicitat, di hunc mecum, socium ejusdem ec amoris & judicii . Tibi favemus, re tua frui virtute cupimus : tibi optamus eam rempublicam , in qua β' duorum generum ampli is morum renovare meis moriam , atque augere possis. Tuum enim forum, tuum erat illud curr culum i tu illuc veneras unus , qui non linguam modo acuisses exercitatione dicendi , sed & ipsa in eloquentiam locupletavisses graviorum artium ἰnstrumento , & iisdem artibus decus omne virtutis cum summa eloquentiae laude junx illas . Ex te duplex nos assicit sollicitudo , quod & ipse republi- 3; aca careas, & illa te . Tu tamen set si cursum ingenii tui , Brute, premit lacaec importuna clades 'civitatis contine te
in tuis perennibus studiis, & essice id quod jam prope
modum , vel plane potius esse ceras, ut te eripias ὲκ ea, quam esto congessi in hunc sermonem , turba patronorum . Nec enim decet te , ornatum uberrimis artibus , quas Cum domo
quadris 3 vehentem. Lambinus maluit volantem , quem iure reprehendit Rubemus lib. I. Electorum cap. Φ. inust. 68. Hieme dolor tangit, hae me eupa sollieitat.) Corradus corrigit angi . quem secutus est Lambinus . sed , si auscultabimus Palatino, tota ea vox abjicienda veniet. Idem . 69. Duorum generum . in Duarum gentium, Iuniae , ex qua natus est, ut constat.; & Serviliae . ex qua nata est mater Servilia. Unde Philippica II. ita scripsit: Brutos ero impellerem , quarum uterque L. Brtiti ima inem quotidιe videret , alter etiam QAhala Is enim dic usest Servilius Ahala. Et Philipp. X. Brutus noster , quum sua excelωιentu a virtute Re . natua , tum fato quodam paternι maternique ge
478쪽
domo haurire non posses , arcessivisti ex urbe ea , quae do-mm est semper habita doctrinae, numerari in vulgo patrOnorum . Nam quid te exercuit Pammenes, vir longe eloquenti sitimus Graeciae P quid illa vetus Academia, atque ej heres Io Aristus , hospes , & familiatis meus, siquidem similes majoris partis oratorum futuri sumus λ333 Nonne cernimus, vix singulis aetatibus binos oratorese exsti- laudabiles e constitissep r Galba fuit inter tot aequales unus excellens, cui quemadmodum accepimusὶ 5 Cato cedebat senior , & qui temporibus illis aetate inferiores fuerunt, Lepidus postea , deinde Carbor nam Graechi in concionibus multo faciliore, & liberiore genere dicendi a quorum tamen ipsorum ad aetatem laus eloquentiae perfecta nondum fuit di Antonius, Crassus , post Cotta, Sulpicius, Hortensius , nihil dico amplius : tantum dico, si mihi accidisset , Ia ut numerarer in multis , II si operosa est concursatio magis opportunorum ,
M. TVL- o. ristur. Te exercuit, quem frequenter audivisti, Lib. V.
de Fin. quamvis idem Cicero Tusc. U. 6e Plui. in Bruto ristonem Ocare videantur; sed Lib. II. Acad. Quaest. Aristum Antiochi fratrem, Aristonem vero amicum fuisse scribit. Corrad. i. Galba fuit ere. Ser. Galba. Atque Cicero , quamvis Nil sum supra fecerit , hic tamen quandam aetatum κνακὼς φαλαιωτιν ita facit, ut in prima aetate Catonem & Galbam; in secunda Lepidum ; in tertia Carbonem ; in quarta Crassum & Antonium 3 an quinta Sulpicium ec Cottam ι in sexta Hortensium excellenteSconstituat, nec tamen in singulis aetatibus binos ponat, quia Viκ binos dixerat laudabiles fuisse . Se vero in sexta cum Hortensio non aperte collocat , sed ita loquitur , ut intelligi possit id eum significare voluisse. Idem . Ta. Ut numerarer in multis. Ad hunc locum nihil habebam, quod annotarem aliud , quam votum emendationis : quin enim depravatus vel mutilus etiam sit , dubium esse non potest . CA-
73. Sε operesa est ea neumatia magis opportunarum .) Hic multi multa deesse , aliqui aliquid , nonnulli nonnihil, omnes sere locum mendosum esse putant ; nos , ut aliquid concedamus , multa tamen
non credimus deesse, quum facta & dicta sint omnia, quibus dialogi texi & finiri soleant, & Tacit. in Dial. de orat. nanc extremam partem suisse doceat. Fieri igitur potest, ut aliquod verbum desit, aut, quae sunt hic verba, ita sint mendosa , ut sensus elici non posset, etsi videtur hoc modo elici posse, tantum dico, si mihi accidisset , ut numerarer in multis , me non magni hoc studium dicendi facturum tu ille , si tamen operosa est concursatio magis opportunorum ita , ut difficile sit cognoscere , qui sint oratores magis opportuni: quum quivis id possit intelligere, & ita judica-τη, an ego in multis sim numerandus, an inter paucos collocandus a
479쪽
dus . 'Aete σιωυσις vero post verbum multis loco & dedita opera .fasta est, ne si totam rem protulisset, arroganter laqui videretur. Itaque reliquit nobis intelligendum , aut addendum non magni Diacturum , aut tale quid . Quod autem pertineat ad illa verba i S. verosa , video etiam legi poster etsi operosa, vel sed operosa , praesertim quum Cicero hac particula, sed post ἀποσι. πψρν frequenter iitatur . Nos , quidquid diximus Deo D. H. acceptum ae feri
ΥRUM dissicilius, aut majus esset negare Itibi Lepius idem roganti, an emcere id ,quod F cxcvra. rogares , diu , multumque , Brute , dubitavi. Nam dc negare et , quem unice diligerem , cuique me carisIimum esse sentirem . praesertim Fc justa petent; , Ec praeclara cupienti, durum ad modum mihi videbatur:& suscipere tantam rem , quantam non modo facultate consequi dissicile esset , sed etiam cogitatione complecti s vix arbitrabar esse ejus, qui vereretur reprehensonem doctoriam , atque prudentium. Quid enim est majus, quam, cum tanta sit Inter orato
res bonos dissimili tua o , judicare , quae sit optima species , di quasi figura dicendi p Quod quoniam me saepius rogas,
aggrediar , non tam perficiendi spe , quam experiundi voluntate . Malo enim , cum studio tuo sim obseeutus, desiis derari a te prudentiam meam , quam , si id non secerim , benevolentiam . Quae a. U ρενι tantam rem . in verbum δε ηψευ mag Is ἱn rebus M.
publicis usitate dicitur . Cici Aeh. IV. In Verr. Ego inamen hae onere suscepxo , ct reeepta ea a sιeatiens, amplexωι animo Jm aliquanto amplιus. suscepi enim eausam eo ius ordinis, suscepi eausam
Pop. R. Hinc intelligas , quantum disserane eeeipere M I ripere.
480쪽
3 Quaeris igitur, ἰdque jam Cepius, quod eloquentiae genus probem maxime , di quale mihi videatur illud, cui nihil addi possit λ quod ego summum & persectissimum judicem . In
quo vereor, ne, si id , quod vis, effecero , eumque oratorem , quem quaeris, expressero tardem studia multorum,qui desperatione debilitati, experiri id nolent, quod se assequi posse dissidant . 4 Sed par est omnes omnia experiri, qui res magnas. & magno ope Ie expetendas concupiverunt. Quod si quem aut natura sua, aut illa praestant f ingenii vis forte deficiet, aut minu Sinstructus erit magnarum artium disciplinis : teneat tamen eum cursum,quem poterit. Prima enim sequentem honestuma An M. est in secundis, tertiisque consistere . a Nam in poetis, non
o M Ilomero soli locus est ut de Graecis loquar aut Archiloco,aut Sophocli, aut Pindaro: sed horum vel secundis, vel etiam in- cha secundos. Nec vero Aristotelem in philosophia deterruita scribendo amplitudo Platonis r nec ipse Aristoteles admirabili quadam scient a di copia ceterorum studia restinxit. II. N E Q U E SOLUM AE optimis studiis excellentes viri deterriti non sunt, sed ne opifices quidem b se artibus suis removerunt, qui aut Ialysi , quem Rhodi vidimus, non potuerunt, aut Coae Veneris pulcritudinem imitari. Nec simulacro Iovis Olympii , aut Doryphori statua deterriti , reliqui minus experti sunt, quid efficere , aut quo progredi possent: quorum tanta multitudo fuit , tanta in suo cujus-P- Θ que genere laus, ut, cum summa miraremur , inferiora tamen probaremuS. si In oratoribus vero , Grecis quidem , admirabile est quantum inter omnes unus excellat. Attamen, cum esset De-b se ab
mosthenes , multi oratores magni
antea suetant, nee postea de se eerunt . Quare non est, cure aut spes eorum , qui se studio eloquentiae dediderunt , c spes in hingatur , aut languescat industria . Nam neque illud ipsum , quod est optimum , desperandum est e & in pretustantibus rebus magna sunt ea , quae sunt optimis proxima . Atque ego in summo oratore fingendo talem informabo , qualis fortasse nemo fuit . Non enim quaero, quis fuerit,
sed quid sit illud , quo nihil possit esse praestantius e quod . a
perpetuitate dicendi non saepe , atque haud scio and umquam , in aliqua autem parte eruceat aliquando , idem apud alios densius . apud alios fortasse rarius . .ed eao sic sta tuo , nihil esse in ullo genere tam pulcrum in