장음표시 사용
311쪽
3oo XVII. DE VITA, FATIS, AC SCRIΡΤIs
BALDUINUs noster, acceptis coronatis aureis centum, a Nauarro misesus fuerat in Germaniam, cum mandatis, ut a CASSANDRo eliceret,
si quid boni consilii haberet ad dirimendas dissensiones, quibus ecci
sta tam misere distrahatur. Ex eo itinere redux . quum iam his auditi fuissent Protestantes , secum attulit libellum -ύνυρον, Basileae excusem. de Uisio pii ae publieae tranquillitatis vere amantis viri in hoc religionis dissidio, nec non Consultationem a Theologis N itenbergensibus de coena Domini ante triennium scriptam , quos libellos Lotharingus cum
Protestantibus illico communicauit a ) , ut proiecto hoc pomo Eridos, ipsos inter se committeret, maxime quum Balduini instigatu famam esset, ut Franciscus Vetusuilla, qui Diuioduro Mediomatricum Regis nomine praeerat , etiam Heidelberga et Tubinga Theologos
quosdam arcesseret, qui tamen serius, quum iam conuentus alte, utineri solet, sine fructu ullo diffluxisset , aduenerunt. Sic apertum Geneuensium et Helvetiorum hostem sese professus Balduinus, magnum procul dubio nauatae Pontificiis operae praemium sperabat. At eueniebat , quod solet illis accidere, qui neutrarum sunt partium , ut, dum omnibus placere cupiebat, placeret nemini, et re ipse experiretur, proditionem magis, quam proditorem , amari solere. Rem omnem ita narrat THEOD. BEZA b : Iam uisur , Pontificiis fruora
obnitentibus , et totum negotium , quantum fieri poterat, retardantibus , bis in illo concilio fueramus auditi, quum isti praeclaro illo libro et aliis nescio quisus oraculis onisus reuertit. Obiurgatιιr , quod serius redisset, et, quamuis litelium istum obtruderet, et , quibuscumque poset, commendaret, tamen exspectationi , quam de se concitarat , non jatisfacit. Episcopum etiam Valentinum , eum quo ante discessum , veritus , ne aulicis artibus deciperetur , pactiιs erat de quadam licris profestume , mutatum inuenit. Quid faceres miser ' Precibus tandem a Nauarreno per eosdem illos pria tores impetrat , ut cuidam ex nothis ipsius filiis instituendo praeficiatur datque ita repente ex Iurisconsilio sit paedagogus. Postea Lutetiam redis, ibique mox nactus , quibus sese venditaret , nouam quamdam iuris ciuilis eum hisoria uniuersa eouisugendi professonem , quam erat iam olim meditatus , adgreditur , et iam sibi quas Deus videbatur, quum repente ad-tatus es libellus illi pacificatorio oppositus. Jantum ergo abest . Vt, reram Praeclare gesta , in Regis Nauarrent aula aliquo loco esset , ut operassa vλη. Lib. XXVIII. p. 38. b fisons Oi Muttini conuicia , p.
312쪽
operas suas instituendo Carolo , Notho Borbonio, mediocri stipendio locare cogeretur. Quin misera procul dubio fuisset eius conditio fui ra , nisi Lutetiae Parisiorum, apertis scholis priuatis , iurisprudentiam et historiam docendo aliquid rei fecisset. Homo enim facundi simus, inquit
SAΜΜARTHANVS a) , iesusque oris ae totius corporis I abitu nou mise--διs , ex hisoriarum et civilis discistimae coniunctione singularem suis pra lectioniblιs gratiam et Henerem adferebat. Ac eum quidem saepe vidimus. Me splendido summae doctrinae adparatu Lutetiae profitentem , quum ad eius auditorium per hi primae notae homines, Episcopi, Senatores, Gquites, libenter et maxima frequentia consitierent. Et ita Lutetiae totum illum annum haesit , quum iam acerrimum in istum impetum facerent omnes, qui horrendam illam BALDvi NI non modo desectionem , sed
et malitiam, qua Ecclesiae Resormatae Theologis insultauerat, uti par
Classicum cecinisse videtur Io. CALvi Nus, qui quum libellum illum
de officio pii viri, cuius paullo ante meminimus , quemque BEZA cb9 impiae isti farragini, INTERIM adpellatae , simillimum e 1le censebat, a Balduino ipso scriptum esse, coniiceret, hoc ipso anno scripsit R Donsionem ad versipellem quemdam mediatorem , qui paeιAcand 4mecie rectum euangelii cursum in Gallia abrumpere molitus est se P, postea inter ipsa CALvi NI opuscula recusam d, Sed fatendum prosecto est, et opinione sua salsum esse hunc virum bonum , dum Balduino eum libellum , quem semper sibi vindicauit Cassander , tribuit , et plusculum indulsisse calamo in eo obiurgando viro , qui, si non integritate vitae probitateque , at doctrina saltim scribendique facultate , plerisque eo
tempore antecellebat. Tales vero calamo , etiam in iusta causta, irritare , quam periculosum sit, neminem ignorare arbitror. Paullo post in Balduinum irruit Io. CRISPi Nus, Balduini non modo popularis, sed et huc usque amicus , qui tum Commentarium ad Letem III. C. de V satis ad Iureconsultos edidit, in quo Balduino apostalia turpissima ex sola impotentissima ambitione atque habendi cupiditate profecta, tristi et acerba oratione exprobratur. Caluino et Crispino Commentarium ad leges de famo sis libellis opponebat BALDv IN us , et huic alteram responsonem CALvi Nus, qui libellus eo ipso tempore perlatus erat Lutetiam, quum occupata a Pontificiorum fiatione urbe , ubique esset
313쪽
3oa XVII. DE VITA , FATIS, AC SCRIPTIs
Linctus , ubique pauor , et plurima mortis imago. Hine Balduinus. BEZA a teste , quieuit tantisper, dum non ancipiti amplius belli euentu, caedes Proteilantium per totam urbem seri . fortunas omnium a plebe promiscue diripi, honestissimos viros spectatissimasque matronas media luce lacerari, mortuorum cadauera e sepulcris extrahi, laetus spectaret. Tum vero commodassimum ad responis dendum tempus venisse ratus, adripit calamum , et quidquid virulentifisima bilis suggerebat, in aliquot infelices chartas euomit. Sed de singuli, isti, libellis eristicis paullo distinctius erit agendum. Primus, quem Caluino et Crispino Balduinus opposuit , labellus est ad leges de fiam U Iibellis et calumniatoribus commentarius , non profecto ex omnium scriptorum indicibus zelut ex versicoloribus centonibus consutus, uti de illo
iudicat THEOD. BEZA, sed eruditus, et lectu digni isimus , nisi subiunctus illi epilogus eisiceret, ut
Desinat in piscem virgo , formose superne b . Refert ibi d . meminisse se , quum olim puero sibi praelegeretur
Luciani libellus meu --, se prope attonitum inhorruille, tam alienos abs virtute olim fui1Ie hominum mores; postea vero virum factum se satis deprehendisse, laruatam illam Furiam , non solum in au-lis Principum , sed et in scholis litteratorum , atque adeo in ipsis es-clesiis eorum , qui veritatis titulum Venditent, regnare. In innumeros enim se διαβό/ure incidisse , quum iam annis prope Xx reIieta patria quaerere coepisset viros bonos , ingenuos , rectos et religiosos. Iam frustra se sperare ait aduersus calumniatores legum praesissium , quum homnes illi scilicet religios , nouo quodam suo iure fleti, eas conrudenter irrideant , et tamquam telas aranearum suauiter perfringant e nec magis eos reuereri veteres canones, quum quid libra, sibi licere existiment, hancque Donatisarum regulam unam teneante QUOD UOLUM Us, SANCTUAE EST. Quin iis vivitur temporibus , quibus ipsa rerum omnium perturbatio
cuilibet praebeat calumniandi licentram, et de quibus vere repeti possit illud, quod apud ARisTOPHANEM cc responsum sit cuidam, iactanti,
314쪽
se habere annulum , in quo remedium aduersus omne malorum genus inesset : --ενεςι συκοφανῶ λέγρους. Sed contra Boophantae morsum nullam ines remedium. Postquam ergo plures , quibus impetitus a Caluino sit, calumnias verbis admodum speciosis diluit, ad coniecturam eius, qua eum libelli de ossicio viri pii auctorem esse, finxerit , progreditur , et libellum istum , quantumuis praeclare ac prudenter scriptum , a se tamen scriptum esse , negat, auctoremque apud Vbios quaerendum monet, quin illum mox in arenam descensurum esse minatur. Denique et reliqua crimina sibi exprobrata refellit , seque apostatam esse negat, fassus tamen , se semper eumdem et sui similem fuisse , quippe cui in formulis et eaerimoniis ecclesasicis semper visum sit habemdam esse aliquam rationem religiosae antiquitatis , ubi per diuinam legem liceat , quique in ordine constituendo semper oderit intemperiem, quae caelum terrae miscere velle videatur , et superbe proculcet, vel eontumelissifasidiat omnem ecclesiae veteris memoriam. Quamuis vero aliquando blandiatur Caluino, eumque fateatur esse virum magnum , a quo nequidem , ut labem sibi agspersam lambendo resorbendoque detergat, deposcere velit : est tamen , ubi conuicia reddit conuiciis , eumquemusrum magnae auctoritatis, verum maioris intemperantiae atque impotentiae dictatorem, morosιm mssistrum , qui nullum collegam ferat , nouum doctorem , item saeuum terribilemque magistrum , adpellitat. Dent Isue in Ioannem Crispinum, quem auctorem et choragum huius fabulaeuisse , suspicatur, ita inuehitur . ortet vero istum Denarcham habere mirabiles nunciatores , Νιe αγγελιαφορω , qui tam falsa ad eum , notoria undique , referunt o et imummirifice facilem et credulum esse, ubi ad maledicem dum incitatur. Sed vos, vos, qui ilium miris fabellis incitatis, delatores, coemeendi sis. Hos virum vehementem inflammatis: vos harum turbarum a titores esse. Ghim tu, qui nunc illi nimis obsequens librarius fusi, typographiam enim Crispinus tum Geneuae instruxerat qui mecum a puero es educatus , qui utriusque fortunae socius , tot laborum propter bonam cauisam particeps mihi tot necessitudinis vinculis sanctissimis eonis Hus antea eras, et totius in hac caussa veritatis conseius, herum monere et reprimere defueras potius, quam huius esse iniuriae administer contraevam con cientiam. Saltim lices nune Iurisconsultus esse defieris , meminisse debueras legis Theodosianae, quam Ambrosius evrtis abs Principe οξυχολω, ne satim pareatur mandato crudeli , L 2O. C. de poen. Tu mihi condisese
putas tot annis in eadem pietatis schola fusi. Et a vies Lurianicae disciplinas
315쪽
3γε XVII. DE VITA . FATIS, AC SCRIPTI s
ciplinae conuicio tuos tuos commaculare'. . . Sed tu , o Deus , iudex et vindex esto. Ceterum in huius commentarii editione id ridiculum visum est BEZAE , quod BALDv IN us illum a se multis molestiis ac laboribus paene obruto, omnibusque libris dellitulo , scriptum este dicat , quum iam ab aliquot annis priuilegium illum imprimendi bibliopola impetrasset. Enimuero si vel maxime eum libellum iampridem paratum habuerit: solent tamen auctores schedas huiusmodi, antequam praelo subiiciuntur , limae de nouo subiicere , quae deesse credunt, lupplere , quaedam etiam resecare, denique permulta posterioribus illis curis ita emendare , refingere , Perpolire, ut plane nouae videri possint: ad quae omnia otio et libris non minus aliquando indigent, ac si noui quia adornarent. Quamobrem , BEZAri nullam Balduinum tra. ducendi occasionem neglexisse,iacile vel hoc ipso argumento intelligimus. Posteaquam vero semel insonuerat classi in , diu non desiit utraque pars aperto Marte , et paribus fere utrimque cladibus , concurrere , tantusque fuit belli istius litterarii furor, ut nos taedeat omnino foeda illa , quibus se inuicem lacerarunt , vulnera reserre , maxime cum viri probi etiam meliorum partium iliam belli gerendi rationem serio damnarent et detestarentur M. Hinc libellos tantum , qui tum hinc inde prodierunt, paucis recensere iuvabit. Anno ΜDLXII. lucem vidit Defensio infiniis libelli de Visis pii viri aduersus iniquum et perpetuum castigatorem, auctore Veranio Modeso Parimontano, quippe sub quo nomine tunc adhuc veluti pone tabulam, latitare voluit GEORGivs CAS-sANDER. Eodem anno ualduino 1o. CALVINus alteram opposuit Responsonem ad Balduini conuicia, quibus dentatis chartis comites dedit varios libellos , partim iam olim , partim tunc aduersus Balduinum , a FRANC. Du ARENO , AN T. CONTIO , Io. CRisPi No , et quibusdam anonymis, inter quos etiam FRANC. HOTOHANus erat, scriptos. Quibus , nondum circumacto illo anno . Responsionem secundam obvertit BALDv IN us , Coloniae et Parisiis impressam, tamque atroci stilo scriptam , ut antea alios iam seipsum, vincere conuiciando voluisse videatur. Quare illum mordacissimum libellum tam indigne tulit CAL- vi Nus , ut breui Disola, quae et inter THEOD. BEZAE Tractationes Theologicas cb9 oecurrit, sibi cum cane illo nihil amplius negotii iri posterum futurum esse , significaret. Hecubam , inquit, serunt poetae . quum Troia euersa , passim inaledicia in hoses ingerendo intemperanter, dolori
316쪽
distori indulgeret, laudem fui se in c/nem conuersam , nempe quia immodicus ille conuiciandi impetus nihilo pluris, quam canis rictus fieret. Sihoe de nobilis a Regina dictum si, quam A tot tamque acerbae elades
in rabiem ad Ierint, aliqua tameu excusatione dignus videri potuerit m Ilabris lactias j quia de homine nihili dicendum, qui eaeco maris furore , quam iracundia , percitus , non tautum iu obuios quosique probra temere coiricta evomat . sed et optimos cupide adpetat, quibus maledicat ' Ergo quum se hactenus hortati sint multi, ut Franc. Balduini petulantiam e-pesceret, tamen , ne cum canis latratu considere videretur , bestiam contemnere visitio esse , nec dum se eius consilii poenitere. His praemissis, ubi uaedam tibi a Baldaino iterum exprobrata breuiter diluit , et hune urti non obscuris , sed apertissimis verbis , coarguit , lampada demum tradit fratri optimo atque integerrimo, THEODORO BEZAE , seque eius concinna et sui: is omni fuco pura responsione , non parum oblectari fatetur. Et ex hac ipsa quidem epistola occasionem adripuisse arbitramur PAPYRivri MAsso NuΜ a ), ut scriberet, Caluinum nullius lin uam . stilum et eruditionem magis horruiste , quam huius Atrebatis , familiaris , quondam sui. Iam ergo in arenam descendit nouus Balduini aduersarius , THEODORus BEZ Α , cuius Responsio ad Francisci Balduini, De-bolii, conivicia insequente anno MDLXl H. euulgata, postea eius Tracta- ilauibus Theoloeticis inserta est b ..Quamuis autem non negem, ita de Caluitio uniuersaque Protestantium Ecclesia meritum esse Balduinum , t probe vapularet: nescio tamen , an BEZAE persona digna sit illa stili, qua usus est, acrimonia, et an non potius Balduinus , legens illam responsionem, iure uti potuerit verbis Thaidis apud TERENT ivae e : Non te dignum , Chaerea , Deisti ; nam s ego digna hac contumelia ,
Sum maxime: at tu indiguus , qui faceres , tamen.
Nam ut mittamus duriuscula illa : pergitissimus aposaia , Ecebosius, trans fga, impostor , homo turbulentus, eanis, bestia , bellua , ciis enim elogiis Balduinum ubique exornari animaduertimus : quis in Theologo tantum ferat supercilium, ut et de Iuridiea hominis eruditione sibi censuram adroget , et virum, cui tum in eo doctrinae genere pares nuam paucissimi erant , modo tamquam rabulam, modo tamquam caut odicum indoctissimum et leguleium famelicum . qui rancida quaedam iura rem
317쪽
3M XVII. DE VITA, FATIS, AC SCRIPTIS
quas , libellos ex omnium scriριorum indisibus peeuliari quodam more . v luti ex ver coloribus centonibus consuat, recoctaque sua iura in pidi palatι hominibus proponat, modo tamquam hominem tam obscurae tamae, ut Nauarrenus , an prius natus fit, resciscere non potuerit, modo denique tamquam plagiarium , qui commentarios suos in Institutiones Brecbiano , praeceptori suo, illiberali pugio surripuerit, satis impudenter traducat Quis vero haec, similiaque quam plurima, legens, non existimet, BEZAE litem intercessisse cum homine omnium , qui tunc vixerunt.
indoctissimo ' Quis non doleat magni Theologi vicem, cui se indignissimus nec ulla doctrinae laude insignis contigerit aduersarius ' Et tamen qui hodie , deseruescente illo odio , utriusque doctissimi viri
scripta euoluerint, uno omnes ore fatebuntur, non BALDv INVM minus, quam BEZAM , in arte sua Roscium, et, si BEZAH caussa, quam defendit, superiorem reddiderit, saltim armis utrumque et viribus p rem fuisse. Quid ergo in mentem venisse dixeris BEZAE, ut aduer sarium suum tam alto supercilio contemneret i Memoriae proditum est, congressos inter se non modo suae aetatis, sed omnis ante se me moriae, duces, Scipionem et Hannibalem, alterum paullisper alterius conspectu admiratione mutua attonitos , conticuisse , posteaque, Confecto praelio, alterum alterius prudentiam in instruenda acie ostensam, aliasque artes imperatorias, maximis incorruptisque laudibus esse prosequutum a ). Quis vero non miretur , tantam animi magnitudinem non cadere in Christianos , quippe qui omnes , quibuscum sibi male conuenit, tanquam indoctissimos Hupidissimosque mortalium , traducunt, quasi sibi gloriosius ducant, asinos, quam leones , confecisse. Et sane res ipsa magistraque rerum omnium experientia docuit , eo belli genere utrumque virum doctum nihil , quod esset operae pretium, egisse. Tantum enim abest, ut BALDvlNVs , his non castigatus verbis, sed veluti lapidibus percussiis, resipuerit, ut odium adue sus Protestantes conceperit multo vehementius , et insequente anno ΜDLXIMI. nouam in lucem protruserit Responsionem ad Caluinum et Be- tam eum refutatione Catami de scrφnoa et traditione ba, adeoque vere contigerit, quod in vita Caluini scripsit BEZA e . Balduinum
ab illo tempore Caluinum et Metam meretriciis consticiis impetree non δε- sitisse , donee Deo hominibusque alterutrius religionis , quos toties fefellerit, Dinisus, Luteilaa vivere fimul ac maledicere deserit. In eo libello cum, in. a LIV. Lib. XXX. eap. 3o.ρν. r Tractat. Theol. Tmo III. p. 383
318쪽
in reliquos aduersarios suos . tum maxime in FRANC. ΗΟΤΟΜANura , qui libellum de oscio pii Iurisconsulti, suppresso auctoris nomine, cum altera Caluini responsione edendum , submiserat, acriter inuectus, illi non modo periurium , illo ipso die . quo coenam Dominicam Arsin-torati sumserit, admi ilum, sed et adulterium . ob quod excommunic tus sit a Gallicana ecclesia , aliaque flagitia exprobrauit a . Qiae suum ita comparata sint , ut non potuerint non HotomanI pudoremugillare, adeoque illius vel maxime intersuisset, adspersam si si hane
maculam elui : tamen his conuicii , quod merito irraratur PETR. BAI-Livs b in , nec Hotomanus, nec Bega , quidquam reposuit. Rationem eius silentii redditurus PETRvs NKvELETvs DosCivs e , elogii potius , quam vitae Hotomani scriptor, indignum Hotomano visiam esse ait Baldumuin, quocum contenderet. Nam Badduinsem quidem, inquit. iam amicum, postea famae nominisque hostem , expertus est, quod hom nem , quem nonnulli desultorem ecclesiasicorum certaminum vocitabant, amice monuisset, ut consanter famam tueretur e eiusque libellis opposust
unicum illam de osseis pii Iurisconfutii, deinceps iniurias illius atque offensiones superne despicisus, eum eo eretandum sibi non ivdisauis. Sed permulta hic sunt, quoe nemini temere persuaserit NLvELETus. Primo enim libellum illum de Uisio pii Iurisconsulti, Qui inter eius Opera non est relatus, non Balduini libellis , aduersus te scriptis, quales nulli erant, opposuerat Hotomanus . sed in certamine illo Baldoini eum Caluino veluti ex insidiis in hunc irruerat. Deinde id tam callide et astute feeerat, ut nomen suum non solum apud lectores , sed et apud
ipsum Caluinum dissimularet. Id quod ipse BEZA dὶ refert in Responsone ad M. Balduini. Eeehotii, conuicia: Quod, inquit, eos auctores, Balduine, a nobis aeritos putas, vana su is is es , quum ne nunc quιdem Contium , nisi de nomine mussimus , quod quam verum sit. ea, quae supra diximus, ostendunt , alter lautem quis fit, ex tuo potius response , quam ex ἀνωπιμ epi ta coeperimus suspicari. Nam Me tesari sancte po sumus, nou ex Germania, ubi tum ille erat, sed ex ipsa Linretia , illam episesam missam fuisse , et quidem ignora manu scriptam. Sed plaetiit librario tuo Ioanni crispino ) , uno volumine qualem eumque suarum virtutum descriptionem oeulis hominum subiicere. Atqui post principia latitare, atque inde furtim aduersarii cum alio digladiantis latus inuadere, non est hominis, hostem suum superne despicientis, sed
319쪽
Thrasonis, imbellis atque inertissimi. Neque video profecto I qui tum
superne Hotomanus despicere potuerit Balduinum, cui ille nec insenio , nec iuris et historiarum scientia, ulla ex parte erat comparanauS. Quare sola fuit criminum, a Balduino exprobratorum, Veritas, quae Hotomani calamum cohibuit. Quod enim de adulterio Hotomani retulerat Balduinus , id et HuBER Tvs LANGvETVs c a P, non sine significatione iustissimi doloris testimonio suo confirmat. Nolebant ergo Lanc Camarinam mouere HoToΜANus et BEZA, alter ne sua, alter ne socii flagitia magis magisque diuulgarentur. Tacuit igitur uterque, et II TOMANVS maxime , concoquens tantam iniuriam, grande dedit patientiae exemplum , quoad Balduinus vixit. At mortuo demum illo, eius conuitia probe ultus est. Quum enim anno ΜDLxxHI. Franco-gal tiam suam , mali exempli librum, edidisset, eique ANTomvs MATHA-BELLus quidam opposuisset Responsionem ad D. Hotomani Franco alliam, praemisib PAPYRil MASsoNi iudicio, Pariliis ΜDLxxv. editam rhis aduersariis suis illusit libello ludicra dictione scripto, cuius titulus est et IIataeonis de Matagonibus , Decretorum Baccalatiret, Monitoriale aduersius Italo - Galliam. seu Anti-Franco-Galliam Antonii Mathareui. Paris. ΜDLxxvi I. sequuti pollea sunt, uti fieri solet, alii libelli , veluti ΡΑ- PYRil MAsso N I Respoustim ad maledicia Hotomani, eognomento Matu nis , et MATAGONis Struitu Massoni, tam maledici, ut eos a scurris potius , quam a viris doetissimis , profectos deierares. in his vero libellis dici non potest, quam petulanter mortuo leoni insultet Hotomanus. Eum enim non modo hermaphroditum fuisse clamat, sed et a Cui ACIO, qui nusquam Balduini vel verbo meminerat , non maioris facitam esse scribis , quam veteres ocreas b . Tanta eo saeculo fuit virorum doctorum protervia , tanta praeilantissimorum ii eniorum intemperies ,ruam quotiescumque ego mecum paullo expendo accuratius , toties ubium me haerere fateor, magisne illi saeculo tantum virorum docti iasimorum prouentum gratulari, an ob foedam illam latilenam isti condolescere debeam. Ea enim re factum arbitror, ut quum tot eximi rum hominum opera ad summam perfectionem peruenire Iurisprudentia potuisset, ea paullatim adducta lit in Od um hominum , venementer mirantium , tot iniuriarum caussam esse diiciplinam , ex qua, tamquam limpidissimo fonte, omnem aequitatem ac Iustitiam promanare
320쪽
Vt ad Balduini nostci fata redeamus, is, quo in Nauarrent aula loco fuerit, et quid Lutetiae, ne nihil agere videretur, eo tempore egerit, iam antea diximus. Paullo post anno ΜDLXI . cum altello suo , Carolo Notho Borbonio in Italiam suscepit iter, concilio Tridentino. tamquam spectator, interfuturus , et fortassis etiam in splendidissima illa hominum panegyri vires ingenii explicaturus. Sed haec quoque qualiacuinque eius consilia illico turbauit adlatus de morte Nauarreni nuncius. Is enim Princeps accepto in Rothomagensium oppugnati ne vulnere , eoque deinde male curato , decimo die Nouembris ΜDLxi I. decesserat a. . Hoc fulmine perculsus Balduinus, reditum in Galliam maturauit, et iam demum, omni praesidio destitutus , nisi me omnia fallunt, re ipsa expertus est, vanam fuisse, quam in tanto Rege collocauerat, fiduciam. Auctorem enim habeo VALERIVM ANDREAM b9 , illum . ex Italia factum reducem , bibliothecam suam et facultates Omnes direptas reperisse , argumento profecto luculentissimo, eum tum paucissimos habuisse amicos, a quibus aduersus hominum
Itaque aliam , quam excuteret, quercum quaerere constituit, quumque et in Gallia et in Germania, parum sibi spei reliquum esse existimaret, de reditu in patriam cogitauit Vlysses noster. o. ααλα πομα, -ὶ TFης iεών τῆ ολιεΘ ρον ε' ,Πομω, ἀνθρώπα ν ισεν α - , νοον εγνω ν Quum vero id bis eum fecisse constet , primum anno MDLXIII. ac deinde anno ΜDL Vll. neutrum tamen iter illi admodum auspicatum fuisse, arbitramur. Prioris itineris notitiam debemus Ni C. BuRGvNDO M), qui hanc illius occationem fuisse, perhibet. Quum in Belgio eo iam res rediissct, ut Hispani novas, quas vocabant, haereses terro flammisque extinguendas existiniarent , istaque edicta mira seueritate exsequi coep itet Margaretha Parmensis : sedandis tumultibus quotidie gliscentibus vix aliud superesse remedium videbatur Proceribus, quam si leges istae atrociores, et sanguine potius, quam atramento , scriptae, pacillulum mitigarentur. Ad id utilissimam sibi m-