장음표시 사용
321쪽
3io XVII. DE VITA, FATIS, AC SCRIPTI s
turam Oeratiant operam GEORGiI CAssANDRI et FRANC. BALDUIN l, qui tum magna studiorum ac moderationis fama celebrabantur. Priorem enim Hornanus, posteriorem Ludovicus Natio uius , tamquam
reIigionis arbitros, commendabant. Nas uius enim Balduinum, ceu ipse tellatur a P, Argentorati iura docentem, audiueIat , postea et Ileidelbergae propius noscere coeperat. Vterque ergo , suis excitus sedibus in Belgium venit. Sed Cassandrum, inquit BVRGvNDVs Q,
umbratica vanitas et rudes aestae mores satim, tinde venerat, in Gemmaniam reiecere. Balduinus illustribus Galliae familiis eruditionis genraque beneficio immersus ut in Bestium venit, magnam sui exspectationem omnibus feeit, sollers animo , obsequendi gratia et ciuili congresu , non mincis osscii comitate ad ingenia Prineψum vitam instruxerat. Me enim nouorum hominum deliramenta sectabatur , et rursus in religione scrupulam oderat, humaniusque eredebat , iniquitati temporum cedere, pie ratisque imumitatem in paucis violare, quam vim adferre turbatis em- mentiis quas in eoutaminatis hominibus nulla umquam supplicia eluant. Maximi ergo fiebat BALDvi Nus, non modo a Ludovico Nassovio , Verum etiam a Guillelmo Auriaeo, aliisque Proceribus e ). Auriacus enim primum ab Atrebatensium curia , ut seuera proscriptionis sententia, qua olim Balduinum ob haerelin damnauerat, rescinderetur , Impetrauit c d r deinde ipsum Balduinum onerauit promissis , spemque illi fecit, prosessionis in Academia vel Lovaniensi , vel Duacensi,
obtinendae, mox futurum spondens, ut fauore proprii nominis, suoque et Magnatum suffragio in secretius concilium adoptetur. Rebus ergo sic compofitis, tamquam breui rediturum a se dimittens , muneribus honorauit, in spem adductus , religionis arbitria suscipi posse , si vir tantus cum Uigho , Malioque et Hoppero, aequata dignitate componeretur. Sed et illa concepta de Baldumo spes mox euanuit. Ipse enim quum se , quae Proceribus esset pollicitus, praestare posse desperaret, in Galliam , unde venerat, praepropere se recepit ,
tum ratus, pro securis et praesentibus incerιa et praecipitia eligere. Et ut quisque ei amicus, ita et reditum dissuadebat , dedecus atque diserimen osentans , si non resolueret lexes , in quarum contumaciam duraret Rex Philinus. Non omisi Ludovisus mssouius, crebris eum nunciis
AEdmonere promisis, et imminentium honorum blanditiis adurere : sed ille in Gallia Borboniis Gmsesque iuxta aeceptus, et indo maiora Hi pra
322쪽
trauiorem dominantibus, in quorum pernuiem haud dubie eruperat. Ems Auriaeus, spe sua frustratus , confi m mutauit a . Muniit irgo ιALDvi Nus tum adhue in Gallia, et ad pristinam iura ac histomun docendi, pacificisque consiliis oleum et operam perdendi, consuetudinem rediit , nullum fere abire passus annum, quo non vel praeciari quid, vel libellum eristicum saltim parturiret ingenium. Anno enim N DLXIII. lucem viderunt eius ad leges Mais iis me perduellionis libri II ex quorum praefatione , nomine Caroli Nothi Borbotiti ad Carolum Cardinalem Borbonium scripta sue , intelligimus, Baldoinum tum adhuc iussu Cardinalis praefuisse educationi Caroli illius, eumque priuatim domi suae instituisse. Insequente anno N a Lxm . pra ter Responsonem III. ad Caluinum et Beetam, de qua iam supra diximus , prodiit Responsio nescio quae ad Ge. Cassaiarum, impressa P risiis in 8'. Hanc anno MDLxv. excepit Dyputatio aduersus impias, quas vocat theses de male te hominis Christi, Iac. Andreae, Theoloso
eorum temporum non incelebri, opposita. Annus vero MDLXVI. eius
vidit Hi riam eollationis Cartha niensis , Parisiis editam , et postea aliquoties recusam. Quamuis enim libellus iste non ipsa istius celeberrimae collationis acta , postea demum anno ΜDL XXVIII PI PYMO MAssoNo , PETRO P. THOEo e P, et nouissime a STEPH. B Luzio d) edita, sed eius tantum historiam, complectatur: statim tamen mirifice placuit iis omnibus , qui eius libelli usum haud exinum aduersus eos, qui ab ecclelia Romana secessionem fecissent,
urum esIe censebant. Permulta tamen et huic libello admiscuetat Balduinus, quae aduersus Ioannem Caluinum et Theod. Bezam ων gelserat atra bilis . superioribus illis scriptis nondum plane egesta. Quum vero illa , aliaque quaedam, ἀπροσδώνυσα ipsi auctori videre tur . illis postea expunctis, aliisque , quae omissa esse animaduertebat, suppletis, totam is iam historiam recognitam emendatamque anno ΜDLxvl m. adiecit OPTATO Mi LEUITANO, a se edito , ut veluti introductionis loco esset optati lectoribus. Quare NER CO CA-sAvBONo eumdem optatum edenti Londini H DC xxx I. et ΤΗΟΜAEITTI Gio e) merito vapulat CAR. PAVLMNus , qui Vtramque eius historiae editionem, quali diuersa essent opuscula, bis editioni Optati, a se curatae, et primo quidem p. I99. sub titulo delibationis hi-
323쪽
3ia XVII. DE VITA, FATIS, AC SCRIPTIs
soriae Africanae, ac deinde iterum p. I99. sub titulo Hi riae Carthaginiensis collationis inseruit. Quae sequutae in Gallia paullo post sunt turbae tristissimae Balduino parum spei reliquerant consequendi demum illa mutatae religionis praemia , quae ille sibi certissima animi praesentione spoponderat.
Itaque anno ΜDLxvii. de Belgica conditione iterum serio cogitauit. Marchio enim Bergensis, cuius tum non insimae in aula partes erant . auctor fuerat Maximiliano Bergensi, Cameracensium arciriepiscopo, ut Balduinum ad docendi munus publicum in Academia Duacens suscipiendum inuitaret, sperans , eius consiliis se in negotiis, ad statum religionis et reip. pertinentibus, non inutiliter esse usurum a . Voti huius facile damnatus est Marchio, nec Balduinus, acciperetne oblatam hanc conditionem , an iterum adspernaretur , diu multumque fluctua-uit , sed Bruxellam aduolauit pridie eius diei, quo Hornanus et Eg- mundanus in vincula rapti sunt, id est, die VHI. Nov. anni H DLxv M. Quamuis vero ab Albano comiter humaneque, teste PAPYRIO MAsso- No b , esset exceptus: non tamen diu etiam illo tempore in Belgio durauit homo, in omni vitae genere varius. Belgicis enim tumuisibus, inquit MASSONVS , magis magisque ingrauesceatibus , missione aliquoι dierum impetrata, sipecie adducendae uxoris et bibliothecae, Lutetiam ad prissenum docendi munus reuertis. SicBalduinus, omnium se hominum hominem esse, nouo eoque valde notabili , exemplo ostendit. Qui enim aliquot abhinc annis Auriaco et Ludovico Nasiouio operam suam addixerat : is sese nunc Albano venditare non dubitabat, eique se totum procul dubio manc asset, si . rigidum illud ac pertinax ingenium mitiora consilia admissurum, credississet. Sed veritus inuidiam , si iudiciis publicis , quae tum boni omnes detestabantur, interesse cogeretur : 1isnum dare receptui, et in Galliam reuerti, quam illud existimationis suae adire periculum maluit.
Paullo post, quod idem memoriae prodidit PArvatus 9 , id est .
anno NDLXVI l. eum ad se per nuncios euocabant Vesontionenses, qui,
quod ius instituendae Academiae sese impetrasse dicerent, pacti de stipendio, leum facile adducebant. Enimuero . e fluctibus Galliae, iterum aesuantis , in eum velut portum secedens , belli enim citillis rapinas , furta , eaedes , dete batur, P intellexiι, Maximiliani H. Caesaris mandato Hesentionenses probibisos iuris scholam insiluere. Hortantibus nihilom nus amicis, ut ius cistile interpretaretur , nefas esse e respondit , iuris
324쪽
avctstrem ab interprete turis contemni. Ita denuo excidit ausibus, omniaque sibi male procedere intelligens, Lutetiam rediit , nec admodum bene procul dubio numatus , et vitae istius vagae iam pridem pertaesus , adeo denique in ipso studiorum suorum cursu turbatus , ut per biennium hoc , praeter consuetudinem, nihil eum , quod alicuius momenti e siet, edidi sse, comperiam. Insequente tamen anno ΜDLXVIIII.
hes noua homini adhuc misere erranti adfulsit , quando Philippus
uraldus , Henrici Andegavensis Cancellarius , dabat operam , ut in Andegauensem Academiam euocaretur. De qua noua Hatione idem Μ AssoNvs a) : Baque, inquit, digressus inde, rogatu multorum An
de auum ad Scholam reuocandam se contulit, ubi, quum annos ferme quarιιor forem Gallicae iuuentutis iιιris ciuilis cognitione imbuisset, Henrico, tum Andium Duce in Regem Poloniae electo, Lutetiam ab eo venire iussus es , mense Augiso. Aduenit splendida ista Polonorum legatio anno Μ DLXx m. quumque ante id tempus quadriennium ferme Andegaui docuis Ie dicatur: eum anno MDLxvi II. ibi docere coepisse. palam est. Et sane eo ipso anno edidit OpTATvH MILEVITAN vre et VICTOREM Vi TENfEΜ, de qua editione iam antea quaedam praelibauimus. Deinde insequente anno non modo Explicationem legis s pacto IO. C. de pactis , Christophoro Thuano nuncupatam , sed et maxime Relationem ad Henricum Aninum Ducem , scripsit , eique LATINI PACATi orationem panetvricam ad Theodosium Augustum, et EVNENII orationem de Scholis , suis adnotationibus illustratas, subiunxit. In ea relatione , sane eleganter scripta , permulta sunt , quae ad Andium Ducum historiam pertinent, de qua tamen se aliquando pluribus acturum , sub finem istius libelli minatur. Ex ipso vero relati nis istius exordio , eum ab Hero suo inter libellorum in praetorio suo Magistros relatum esse , intelligimus. Anno , qui sequutus est NDLx xl. Carolus, Rex Galliae, Elisabetham Austriacam , maximilia-1ai II. Imp. filiam , quam iam superiore anno sibi uxorem leserat , magno cum adparatu domum ducebat . simulque Lutetiam Pariliorum tum primum sollemniter intrabat , quam pompam fusius describunt THvANvs b , Bussi ERivs ce9 et alii. Eam quoque sollemnitatem Andegauis insigni et facunda oratione celebrauit BALDVINVS , quae GaIlice prodiit sub titulo e Panerarique sur is mariage δι Rυ , An aeri ISTI . qq. .
325쪽
31 XVII. DE VITA, FATIS, AC SCRIPTIS
Sed stiperest fabulae , quam Balduinus in hac mundi scena egit,
actus vltimus. Iam supra me obseruare memini, eum Andegauis haesisse ad annum usque Μ DLXXIII., eoque ab Hero, Rege a Pesonis post multa molimina electo , Lutetiam este euocatum , Ut pompae aulicae, qua Polonorum legatio excipiebatur , interessct. Balduinus vero illi fabulae non modo tamquam spectator, sed et tamquam actor, videtur interesse voluit se. Quum enim tum edita , incertum, an habita etiam esset, oratio luculenta a IOANNE SARio ZΑΜoscio , cuius nomen libris duobus de Senatu Romano praescriptum legitur e ad hunc aliam orationem eleganter scriptaan , teste THvANo ca) , euulgauit FRANC. BALDv IN us , qua et eum, ut librorum istorum de Senatu Romano auctorem laudat, quam S lGo Nivs, illos a se scriptos este, THvANO fassus sit , et legationem Polonicam , ut maxime omnium illustrem
aliarum , ab omni antiquitate repetitarum , comparatione , multis verbis extollit. Ceterum Polonis , quibuscum ea Occasione amicitiam contraxerat, adeo probauerat ingenium , iisque Iurisprudentiae elegantioris studium tanta facundia commendauerat, ut abs eo spccimen aliquod exigerent, cum eoque agerent, ut in Poloniam secum proficinceretur. Paruit libens , et in aulico isto tirepitu reeognouit publicauitque explicationem l. Lecta XXXX. D. de rebus creditis , qua se ante annos xx UI., adhuc minorem annis, munus docendi ius ciuile in Schola et auditorio Bituricentium auspicatum esse, ait. In epistola vero nuncupatoria ad Philippum Hurai dum Cheuernium , occasionem edendae huius praelestionis ita describit : Quae mihi intercessit eo uetudo eum Legatis Polonis , fecit , ut non modo de nobilis a eorum legatione agerem , sed et de nomias stadiis , non enim nulli inter eos oratores Γι-ris uolti fuere, in quorum etiam comitatu familiares habui docti simos duos viros, quamuis, ut leges nos e loquuntur, Agentes in rebus , Iacobum Panetouium , et Frauci dDJovium, qiti iam responderem : dico de Iurismidentia , quam tuis aispiciis doceo in eius Principis , quem illi
Regem elegerunt , atque requirunt , Andica Academia. Quum autem et
siti de sua Cracouiens inagis atque magis excitanda conferrent, dixi, quod sentiebam, nihil agi, nisi si illis quoque persionei vox purioris Iariorudentiae Romanae , et cur id dicerem , itaque sentirem . nou dissmulaui . . . . Denique eo deuhsias hic sermo es, ut quum proferenάum es et aliquod eius generis specimen subtilium de iuris , ut voeantur, apicibus disputationrem, quibus a Ηist. Lio. LVII. p. 244.
326쪽
quibus aliqvando Atiditorum no rorum inrenia exercemus, et de Papiniani, omnium Iurisconsultorum facile principis , auditorio quaereretur : ex eo re
petita sis nobilis ima illa quaeν is , de qua 11Uer Paullus illic astum ese ,ΠAErrat .... Ergo ut potui, in hospitio consignatui meam sententiam ei interpretationem obscurissmae legis , ne non hospitibus Polonis, quibus mμ
iora vos lautia datis, hae quoque in parae,s missem satisfacerem , do
mumque redeuntibus exemplum aliquod et argumentum vel pertentie darem cιuilium , quibus operam damus, litterarum , non dicam veluti deportau-
dum in extremas terras, sed in eorum auditorio craeoviensi vel retegendum , vel recognosceniam , ut quum eo i se excurrere, fruti fortas e vel-uuι, sed longa est via, 2 tam cito non possim, saltim, praemittam non dico metatorem , sed veluti laciniam aliquam nostrarum in schola traditionum. Quae verba adscripti eo lubentius, quo clarius ex illis ii telligimus . Polonos de abducendo illo cogitasse, neque adspernatum illum conditionem oblatam, in illa prosellione omnes cogitationes suas defixisse. Quin ex eadem fortassis ratione , ne historiam gentis, ad quam pro iecturus erat, ignoraret, IOANNIs HERBvRTI DE FvLsTE IN Hsoriam Regum et Principitim Polaniae in linguam Gallicam videtur transtulisse, eodem anno Parisiis, incertum, vivone illo, an iam mortuo , typis ex scriptam.
Sed haec cogitantem agentemque , BALDvINVΜ mors repente, et praeter omnem exspectationem , oppressit. Qua de re M AssoNvs : Gl- loquutus , inquit, Balduiniιs eum omnibus Iegatis 'Ionis magnum sui in
exterorum animis amorem excitauit, putabaturque ineunte vere , in P
loniam profecturus , nis conditionis humanae neresstas Iuris uoltum totius Europae sumimum ardore continuae febris vexatum diu , anιe susuisset. Viia ergo decessi Lutetiae in eoi egio stae gentis Atrebatium , Praefentsebus uxore et fuisti, annos natus tres et quinquaginta , sacris ritu catho lico pie sumtis , testatus se mori in eastris ecclesiae Romanae. Adfuit morienti, quo etiam usus fuerat familiariter , Ioannes Maldonatus , societatis Iesu Theologus. Ilaec MAssoNus , qui et ipse Balduino fuerat f ni illari stimus , eumdemque adolescens praeceptorem habuerat. Vnde nescio, an mortis cauillam vel satis perspectam habuerit, vel eo, quo par est . candore descripserit THEOD. BEZA a , dum eum L ιιetiae. item nescio quam persequentem, sue liuare tabescentem , quod alium Hs
327쪽
316 XVII. DE VITA, FATIS , AC SCRIPΤIs
nensium , istius proselyti sui ανα ω celebrare. At non minus inter erat BEZAE, persuaderi hominibus, non potuisse eum bene mori, qui tam male meritus esset de puriore ecclesia. Non moritur ergo , sed liuore contabescit,
Vitaque eum gemitu fugit indignata sub umbras. Id certum est, eum decessisse III. Eid. Nouembres , quem diem' et inscriptio sepulcralis et THVANvs a P signant, conditumque esse ita Maturinorum peristylio, quo et Ioannes a Sacro Bosco, Celebris Mathematicus , situs iacet. Loculo eius haec inscribenda curauerat ΜΑs-
Talis fuit, cuius nunc opera felicissimis auspiciis prodeunt, Franc. BALDUIN vs. Qui diversarum partium scriptores de eo legit, is eum tam immodice laudari ab aliis , ab aliis culpari , animaduertet, ut facile sibi sit persuasurus, nihil eo fuisse excellentius , vel in vitiis, vel in virtutibus. Et passus profecto Manes suos videtur Balduinus, nactuaquippe a natura ingenium acre , feruidum , et honorum opumque Cupidissimum : quali indole praeditus animus, nisi rationis fraeno cohibeatur, facile in quaevis praecipitia ruit. At non minus eiusdem a uersarii suos passi sunt manes, dum eum ubique iusto aerius insectati
sunt, neque a se potuerunt impetrare, ut virtutem in hoste laudarent Inter omnes prosecto constat , fuisse eum statura iusta , forma eximia, et per omnes gradus aetatis venusta , oculis acribus ac nitidis , voce canora, lateribus firmissimis , ut docens Periclis instar tonare ac furu gurare
328쪽
gurare videretur ca9. Sobrietatis ac diligentiae incredibilis argumentum certissimum sunt tot elucubrata ab eo opera exasciatissima, quorum ille plura ferme scripsit, quam alii lesere Velint, eaque non rebus Vulgaribus et protritis , sed exquisitissima doctrina referta. Quantis porro laudibus eius mores , ad decus aulicum et ciuilitatem compositos, pr sequutus sit Ni C. BuRGvNDus , iam supra vidimus. eiusque rei non certius argumentum requisiveris, quam tot Principum, Progerum, doctorumque virorum amicitiam , quam sibi illa incredibili morum suaui- ate conciliauerat : quamuis cur illos , quam hos amiciores habuerit . nemini, cui perspectum est innatum eruditis paene omnibus vitium , obscurum esse posse videatur. Figulum figulo, fabrum fabro, mendicum mendico inuidere, obseruauerat olim HKsIODVs b , at multo maior prosecto est semperque fuit virorum doctorum , maxime in Seholis e centium , aemulatio , qui se in illo regno suo umbratili non satis tutos esse existimant , nisi soli regnent , suaque hine faciunt illa V D
Nemo praeterea est, qui facinoras cuiusdam atrocioris reum peragere BALDvi Num potuerit , quod sane non iugisset emissilios aduersari rum oculos, si quid huius generis in eo deprehendi ab ullo potui siet. Sola est, quae eius existimationem minuit, inconstantia , frequentissimaque religionis mutatio : quam ut non excusem , fluctuanti tamen Potius in veritate inquirenda animo , quam impietati , adscripserim. Religionem sane illi curae cordique fullse , argumento sunt proscriptio, Iam illius caussa iuuenis palsus est, voluntarium, quod sibi ideo i ixit, exsilium , tot molestistima , quae ad ΜELANCHTHONEM , BUC RVAE, CALvi NuΜ, CAssANDRvΜ , suscepit, itinera, denique indefes suin illud, quo scripturam sacram , veteresque doctores, ecclesiasticos diurna nocturnaque manu versavit, studium. Sed haec ipsa Patrum lectio effec)sse videtur, ut nusquam haberet, ubi figeret pedem, et nec in Protei fantium coetibus, nec in Romana ecclesia, veterem illam, cuius effgiem pulcherrimam animo circuintulisse videtur , Christianorum eccletiam reperire sibi videretur. Quod ipsum metuisse crediderim
329쪽
3i8 XVII. DE VITA, FATIS, AC SCRIPTIS
Balduinum Sanctorum Patrum lectioni erebro otium insumentem , et exinde magisero suo discordem , reconciliarum esse Romanae ecclesiae. Hinc quum praeterea eo viveret saeculo , quo et meliorum partium Theologi inter se conuiciis , insidiisque potius, quam pietate certarent; nemo sane mirabitur , aegrum animum eo demum abreptum esse, ut medium quoddam inter partes vitae institutum, quod tum Cassander commendare solebat , sequeretur, moderatior procul dubio , et minus in-sestus tuturus Protestantibus , nisi hi eum suis immanibus conuiciis in
furorem egissent. Iam quod ad eius doctrinam attinet , omnia eius Opera Ostendunt , eum non omne otium in euoluendis Iustiniani collectaneis contriuisse , sed cum solida Iurisprudentia contumli1se Graecas Latinasque litteras , miram orationis Latinae elegantiam , Patrum Graecorum Latinorumque adsiduam lectionem, et accuratam inprimis omnis aeui historiae , tum sacrae , tum profanae cognitionem , quae ipsi tam necessarium visum est verae ac solidae Iurisprudentiae praesidium , ut sue ea , teste MASsONO b , eo eam sibi videri Iuriorudentiam , dicere saepenumero Gleret. utinam vero in hac una re BALDvi NuM , tamquam absolutissimum aliquod Iurisconsulti exemplum , sibi ob oculos ponerent erectioris indolis iuu nes t Vtinam idemtidem cogitarent, siue ius Romanum, siae Patrium, siue Publicum , siue Privatum , siue Civile , siue Ecclesiasticum , siue Clientelare , quod vulgo Feudalis nomine venit, accurate addiscere cupiant , eoriam esse fine hi floria Iurisprudentiam i Vtinam denique, qui sua aetate surdis cecinit fabulam , nostro saltim saeculo illa incredibili
sua facundia vel aliquibus saltim illom soporem excuteret , ut cum Iurisprudentia historiam coniungendam esse existiment f Et certe eo saeculo vivimus, ut liceat nobis hene de posteritate sperare. Plus hodie exigitur a Iurisconsulto , quam ut ius Iustinianeutri , tamquam ne- Ceilarium carmen, edidicerit. Vt enim superficiaria illa iuris peritia sunticiat homini, qui tenui mercede iras suas litigantibus locare, caussissicumque strenuum in praefecti alicuius auditorio praestare velit: coecam tamen hanc Iuriorvdentiam suam es se , satis animaduertet , si quando magnorum Ρrincipum Rerumque publicarum iura detendere , eorum eras Origines in lucem protrahere , eaque , quae aduersarii ex antiquis pactis , monimentisque pro se adserunt. excutere iubebitur. I une
Vero, Omnibus peruolutis summarum, glosiarum, commentariorum , decisio
330쪽
cisionum, consiliorum , opinionumque communiorum voluminibus, via debitur 1ibi in alio terrarum orbe potatile pedem, omnemque Luriora dentiam , quam memoriae miser tot vigiliis infixerit , coecam esse e getur fateri. Id vero quum hodie quotidie contingat : non cubit mus , quin opera haec Iurisconsulta sine exemplo Maximi, quam plurimis gratissima futura , omnesque , verae ac masculae Iurisprudentiae amantes , eo nomine amaturi sint viros doctissimos integerrimosque , quorum ope , conii lio , opera , atque inipensis, respublica litteraria hoc incomparabili thesauro nunc locupletatur. Quod sane ad me attinet, fateor, me hoc in magna felicitatis meae parte ponere, quod ad eum advixerim diem, quo tam splendide editis lurisconsulti eximii, FRANC. BALDvi NI , operibus aliquid praefari licuit. Tu vero, LECTOR, Vale. Halae e mussio Kal. Sept. χDCCXXXVIII.
XVIII. DEFENSIO CORNELII van BYNΚERSH Ο ΕΚ.
QVum ante multos annos in illustri hae Academia iurisprudentiam publice priuatimque docere coepissem , neque in ea essem haeresi, ut omnem sapientiae ciuilis laudem in vulgari earum rerum, quae-- ἄλφιτα, notitia poIitam esse. arbitrarer : fieri non potuit quin saepe numero auditoribus meis commendarem libros, in quibus multa vulgo parum cognita, aut perperam a plerisque tradita , multo rectius ac dilucidius , explicarentur. In eorum numero erant Viri ampli itimi , et de republica litteraria non minus, quam patria, Optime merita, CORNELIl vΑN BYNKERsΗΟΕΚ oberuationes iuris eruilis, quae eodem fere tempore, nitidissimis typis exscriptae, lucem primum Vid
rant a et ex quibus quum subitide specimina quaedam darem audit ribus meis et hi mirifica illa gustatione initiati . ipsum elegantissimum opus tam cupide in tabernis librariis requirere coeperunt, ut religioni mihi.