장음표시 사용
81쪽
so Ion. FRID. IUGLERI DI SsERTATIO. que est, nobis invitis, relinquendus, in quo Germanici nominis gloriae constituendum esse monumentum aliquQd Putavimus. Vides hic, Lector benevole, complures nostrorum JCt rum , quos elegantior doctrina , plerumque dicendi etiam venustas, praesenti futuraeque aeta- ti commendat. Nos vero Deum precamur, ut nunquam desint, qui his, aliisque a nobis vel culpa, vel studio , praetermiffs addi queant posthac viri, amoenitatem ingenii in 'Iurisprudentiae lando latissime explicantes. '
82쪽
84쪽
Prodigum sne consensu curatoris sui hereditatem odire non posse, defenditur adversus Henricum Suerinium. xistimat Henricus Suerinius repetitarum' helionum tiris Civilis c. 4 I. prodigum.1i heres si institutus. posse sine curatore suo hereditatem adire. Putandid σι alii. Mihi animus est , examinare Suerinii rationes, quod videam, eum sin gulari capite sententiam 1liam tueri conatum esse.
85쪽
σι - B ERN. HENR. REI NOLDI Ad id antequam accinPs, operae pretium suerit indicare, quo opinio mea nitatur fundamen- . to. Petam hoc ab Ulpiano; Verba ejus ex lib. I. ad Sabinum, in I. 6. D. de verb. obl. simi 1equentia: B, cui bonis interdictum est, situlando δε- Di adquirit, tradere vero non potes, vel promittendo obligari, ij ideo nec idelissor pro eo intervenire poterit, scut nec pro furino. Ait Ulpianus: Is, cui honis interdictum est, quoniam ille demum Iure
Civili prodigus habetur, cui causa cognita Prae- . tor administrationem bonorum ademit. Solebat id fieri his verbis: quando tua bona paterna avita-Iue nequitia tua disperdis , liberosque tuos ad egesa-em perducis ob eam rem tibi ea re commerciosie interdico. Paulus Recepi. sentent. lib. 3. rit. 4. de
resam. I 7. Quum ejusmodi decreto a Magistratu prodigo bonis esset interdictum , lege X I.
Tabularum curatio illius pertinebat ad agnatos. Ulpian. Fragm. tit. II. Horatius id rectissime expressit a. Sermon. Sat. 3. v. 2I7. ubi ait: Interdicto huic omne adimat jus Praetor, hy ad sanos abeat tutela propinquos. Hunc ergo prodigum, inquit Iureconsultus, non posse promittendo obligari , nec hereditatem ergo poterit adire , plus enim quam manifestum est, hereditatem nos obligare aeri alieno, etiamsi ea non sit solvendo, ait idem Ulpianus in l. 8. D. de aeq. vel omiti. her. Nemo est , quem praetereat, heredem creditoribus hereditariis iis leni vinculis obstringi , quibus delanctus illis erat Obli utus, in hujus enim universum Ius succedit l. 62. D. de Reg. Iur. Legatariis amem S fidei commissariis eundem quasi ex coatractu teneri,
86쪽
VARIORUM. CAP. Lq. s. Inst. de Gl. quae quasi ex contr. mo. Quum ergo hereditatem adeundo sese quis maxime Obliget, consequitur, sine curatoris consensu prodigum cernere hereditatem non posse. Utitiae ea in re prodigus jure pupilli , quem nonnisi tutore auctore hereditatem adire constat, quamvis ea specie lucri blandiatur I. Inst. de auhor. tuta Ulpianus d. l. 6. de prodigo ait, quod conditionem suam meliorem quidem facere possit, non Vero deteriorem . De pupillo ea res certa est ex pr. Ins. de auctor. tui. Idem Ulpianus I. 9. l. 7. D. de reb. cred. prodigum pupillo comparat. Julianus quoque scripsit, quibus per Praetoremisonis es thuerdictum, nihil transferre possie ad aliquem. Ulpianus d. l. 6. addit ; nec promittendo obligari quia in bonis non habeant, quum eis deminutio sit interdicta, Refertur id ab Ulpiano in L 1 o. D. de Curat. Furios. Jureconsultis, qui pupillo prodigum
compararunt, comitem dabo Salvianum Presbytterum hic de Rubernatione Dei lib. 6. ait: Cumque etiam pupillis vel prodigis fleat subvenire paupertas , simulque ut destiterint esse divites, desinunt quoque esse vitiosi; nos tantum novum genus pusillorum ac perditorum sumus, in quibur opulentia esse δε-
sit, bed nequisia perdurat. Scripsi pupillis vel prodigis: notat enim Balugius, vocem prodigiuis , quam editiones etiam habent , redundare. Ut autem' ct neI redundare credam , adduci non possum: movent me contra verba: pupillorum ac perditorum, ut & vel retinendum & per V explicandum Putem. Et si quis ex voce prodigiosis vocem furiosi essinsendam arbitretur, similitudine soni adductu Ss i
87쪽
5 6 BERN. HEN R. REI NOLDI'ductus , et ego non sim refragaturus : quod id epitheton prodigis non inepte applicetur, ceu, qui suriosum soleant sacere exitum. Vocabit ergo Salvianus prodigos furiosos , quos moX perditos dicit. Nolim tamen Salviano assingi, ipsum S de furiosis speciatim loqui. Ad hos enim sententia Salviani non pertinet. Sed haec in transitu. Revertimur in viam. Est similis ea parte pupillo prodigus , quod augere rem suam etiam curatore non adhibito queat, verum ubi deminutionis periculum aditur , quod toties contingit. quoties sese aliis obligat, tum curatoris consensu opus sit : obligat autem sese, quum hereditatem adit, uti est demonstratum. Jactum est landamentum causae nostrae certum ac solidum. videamus, quibus suam sententiam Suerinius communitum eat praesidiis. Primum ei petitur ex l. s.f. I. D. de a g. vel om. her. ubi Ulpianus ait: Eum,
cui lege bonis interdicitur , heredem in situlum miseadire hereditatem constat. Verba Iureconsulti tam videntur perspicua , ut nihil dissicultatis existimetur superare. Verum , nisi Ulpianum cum Ulpiano committere velis , in L f. consensus curatoris, quamvis haud expressus, intelligendus est.
Qui enim non advorsari sibi videbitur Ulpianus, qui adductis legibus prodigum pupillo adsimilaverit, quique diserte negaverit, prodigum obligari posse , jam vero eum recte hereditatem adire, atque ita sese aeri alieno obstringere, assirmet y At, inquit Suerinius , probabile non est ,-Domitium consensum curatoris intellectum voluisse , quum removendi scrupuli ergo Iureconsulti ex-
prc sse addere soleant de tutoris auctoritate, aut curatoris consensu. Desiduret quis merito ea in
88쪽
ubique id a Iuris conditoribus factitatum. Oajus
Certe in I. I. g. 13. D. de Mi. N ad . neglexit: Verba G i: Huic ifurioso in proximus Ut, qui eius aetatis ut, ut nondum intelligat , quid agatur ζ. quod ad hunc benignius acceptum es; nam loqui in potest.
creditur Usipulari N premittere rem posse. Tradit Ga
jus impuberem etiam infantiae proximum promitte, re recte, seu sese obligare: sed num absque auctoriritate tutoris 3 nemo id assirmaverit. Et tamen de auctoritate silet Grius. Commode autem G isententiam explicat Justinianus his verbis : Pupi ius omne negotium rectis gerit , ut tamen . scisi tutoris auctoritas necess)ria est, adhibeatur tutor . . velut si in obligetur: quae sequuntur g. 9. Ins. de inu-ιii. stipuL Ita quod uni deest legi, aliunde supplendum: ni feceris, pugnas concitabis infinitas. Satisfactum est isti argumento. digno parum. ii quid video, studioso juris. Musdem farinae , quod statim subjicit Suerinius. Ait autem, quum principium legis S. de ari. her. ita sit capiundum , ut mutus S surdus etiam sine curatore possi pro herede Rerere , ct hereditati obligari, consequens esse, uti paragraphus annexus eodem sit, exaudiendus modo. Fundamentum cernis in sola
continuatione poni , quod quam sit lubricum in Di estis , quis est, qui ignoret 8 Ison persuade
bit, credo , cuiquam temero Suerinius, apud Ulpianum verba principii cum paragrapho ita fuisse connexa , quemadmodum nunc videntur. Jacobus Criacius monuit , d. l. S. verba ad i. 2. l. I. D. de her. in l. esse referenda. Quod quum pateat, non potest videri Ulpianus verba legis S. ct eidem subiecti continua serie propoluisse. iIpse exilii maverim . Ulpianum l. 6. de V. O. I. L. S. de Gq. her. eodem loco proposuisse.
89쪽
N BERM HENR. REI NOLDrUtraque ea lex est ex eodem Ulpiani ad Sabinum libro transscripta. Inscriptiones id ostendunt. Verosimile ergo est, eo loco Ulpiaoum differentiam tradidisse , quae inter prodigum & furiosum, quod ad obligationem contrahendam, atque adeo ad hereditatem adeundam attinet, intercedit , ea differentia autem haec est, quod prodigus curatore adhibito hereditatem recte adeat , ct obligationem contrahat: furiosus nequaria. Quanquam si omnino concedamus , nondi verba l. a principio L. S. divulsa, inde nihil aliud consequi videri potest, quam Ulpianum
diserimen ostendere voluisse inter mutum S surridum ac prodigum, quod ad hereditatem adquirendam, hoc videlicet, quod quum prodigus adi-xe hereditatem peractis cretionis solennibus pos-st mutus & surdus non, nisi pro herede gerendo, eam adquirat, ct hereditati obligetur. quum interim an curatoris consensus prodigo sit necessarius, ex communibus Iuris regulis definiendum sit. Quod tamen antea ex C acio adnotavimus, illud verosimilius esse , non potest non videri ei, qui animadverterit , quod Sabinus I. I. a. de credibus instituendis ait, non caruisse scrupulo, illis temporibus, quum per aes S libram testamen- ita fierent , idemque familiae emtor , qui hetes esset: quae tamen dubitatio cessavit , ubi ab emtore familiae alius esse heres potuit: aut alia , quam quae f. I. In t. de test. ord. traditur . testa. menti conficiendi Iorma frequentata fuit : S . quod Ulpianus saepe adducta l. S. de acq. her. ait, gestione pro herede hereditas adquiri potuit, nee cretionis solennibus semper opus fuit. . Illud manet, Suerinium ex conneXo petere auxilium nullum posse. Sed de argumeatu i istud ipsi leve visum
90쪽
de ari. her. arcessit. Florentiae ibi ita. bitur: Paulus libro duodecimo re ni serum respondix Per m ratorem hereditatem. ari,iri non pos=e. Scribant alii per procuratorem. Utrum autem hoc an illo modo legas, nunc floccum non interduim. Pehime Iicet Florentina lectio servetur, quanquam nee
alia illa falsa existimari potest. μγn adquiritur Per curatorem hereditas. Est ita, concedimus Id liberali manu. Non adquirit Prodigus, hereditatem per curatorem , sed prodigus ipse , curatore tamen consentiente. Distant haec: adqui-Tere hereditatem per alium, atque eandem per se ipsum adquirere , alio aut audiore, aut consentiente. Soli lucem sim illaturus , si haec persim quar , postquam Jacobus Cujacius I. obf. 34. ea Opera defunetus est diligentillime . Est heredit iis aditio inter eos actus, qui per alium non eXPediuntur . unde nec pupillo majori insante per Tutorem adquiritur hereditas , sed ipsius pupilli
voluntate & actu opus est. l. S. C. ne Pure deliinherandi. Eodem modo res habet in prodigo; huic enim per curatorem hereditas non adquiritur , sed ipse prodigus cretionis solennia peragit. Intexim, quemadmodum in adeunda hereditate tuto. ris auctoritas necessaria est pupillo : ita S prodigus consensum curatoris adhibere tenetur. Quod per alium adquiri nobis hereditas nequeat, ea res tam solicitae olim observationis fuit, uti dubita. Tetur, num infanti vel furioso adquiri hereditas per alium posset. Qitanquam benigniore postea ratione placuit , ut pro infante Pater vel tutor hereditatem adiret. I. I. I. S 2. C. Re Dredelib. pro furioso curatori ea administranda traderetur, L. vir. f. 3. curat. Fruios. Fatemur ergos