장음표시 사용
91쪽
ωBERN. HENR. REI NOLDIgo modigum per curatorem hereditatem non adquirere , sed ipsum sibi, curatore tamen consentiente: quare necquicquam nobis d. l. 9O. Objicitur. Et Henricus Suerinius, dum ab ista lege eam sententiam extorquere molitur, ac si velit , ad adquisitionem hereditatis nihil momenti adferre consensum curatoris, admodum frustra est: emdem enim modo ipsi dicendum foret. t toris auctoritatem ad hereditatem adeundam rein
serre nihil, quod per tutorem pupillo hereditas non quaeratur d. l. S. C. de Fure delib. quo quid possit fingi, quod magis a principiis Iurisprudentiae deflectat , haud video. - Uerum regerit Sue-xinius . si prodigus curatore consentiente adire hereditatem queat, consequetur, cum furioso esse dissimilem , ct maximum sententiae nostraefulcrum corruere. At nec ideo causae dissidimus. Fatemur prodigum furioso comparari. At non omni ex parte. Ea re similis est furioso prodigus, quod si hic sese curatoris consensu obligarit . ea obligatio non minus infirma sit . quam ii esset a furioso contracta. Docet hoc Vlpianus d. l. 6.D. de V. O. ait enim, prodigum tradere non posite , nec promittendo obligari, cis ideo nec sis jussorem pro eo intervenire . Aut nec pro . furioso. Haetenus ergo prodigo cum furioso idem jus cs , quod promittendo obligationem non contrahat, nec naturalem quidem ; in caeteris alio jure. S quidem
eodem, quo pupillus, utitur, quod scilicet conditionem suam facere meliorem pollit solus, uno ct curatore adhibito obligari, cum ei tantum deminutio sit interdicta: quae res in furioso prorsus aliter habet, hic enim nihil quidquam agere intelligitur, quum per omnia S in omnibus absentis & quiescentis loco sit, ut Julianus ait, i. 2.
92쪽
s. 2. D. de Dre cidicissi Illud ergo manet, prodigum i hereditatem adeundo sine curatore, non magis obligari , quam obligaretur furiosus. . Non dum adquiescit Suerinius. Ait enim, non recto nobis adfirmari, curatoris consensum ad heredi. talem adeundam quidquam momenti adferre . cum
Modestinus L 17 I. D. 'de appeli. illud prorsus neget. . Speciem . Modestino propositam via deamus, ct deprehendetur . nihil proferri, quod nobis adversetur. Nerba Modestini ista sunt: Turor. pupillo datus si provocet , interim pupilla curatordabian: Sed fl tutoris auctoritas fuerit merassaria, velut ad adeundam heνetritatem, tutor ei necessariu dabitur , . quoniam curatoris auctoritas ad hoc inutilis est Species patet 2 Datur aliquis pupillo tutor: is. quod existiniet, esse sibi causas, cur tutelae Onus recte defugiat, a datione appellat; hoc quamvis
haud liceat hodie, f. de excus tutoro sim-ri tamen olim poterat L.. I. g. I. ου 2. D. quando appell. Dum de causis excusationis cognoscitur , curator interim datur pupillo. Is autem curator.
etsi interim res pupilii: administrata, illis tamen negotiis flustra accedit in quibus tutoris auctoritas nominatim desideratur : inter ea autem ei hereditatis aditio: d. 0. g. s. D. de Ad hanc ergo , quum curatoris , pupillo dati . auctoritas sit inutilis , necessario tutor dandus est. Ea est species a Miaestino proposita ἴ unde apparet, quod in fine dicitur. curatoris auctoritatem inutilem esse . id non debere ultra speciem 3. porrigi; Ea in specie tutoris auctoritas desideratur omnino , quo legi satisfiat. Ad eas personas , quae non in tutela , sed cirratione , sent . Modestini sententiai refertur pessime, sed de his certum manet, eas, in adeunda. herisitate cura-
93쪽
6a BERH. HE.NR. REI NOLDItorum consensem adhibere debere. ne nimis temere vinculis implicentur. Superest, uti de ratione, quam adfert Suerinius, cur sine curatoris
consensu prodigum hereditatem adire posse. exi, stimet, dispiciamus. Eam hanc esse putati: quod
jure cogi nequeat prodigus ad Obediendum .cura. tori , jubenti adire, nec tamen eurator solus adiis re possit. Contra, i quod curator nec Vetare possit, ne adeat prodigus, quum ejus sit nolle , qui potest & velle. Eam rationem obtendit Suerint . sed quae . si locum habere possit, effectura. est, ut idem in . tutore. sit statuendum. Dicendum enim foret, quoniam S pupilli, infantia majoris, ad hereditatem capessendam actus requiritur s C. de Iure delib. tutoris auctoritatem ad eam rem nihil facere. 11 Quod quam sit absurdum vel ii norunt, qui nonnisi a limine Themidem saluta. runt. Licet nobis, qua abutitur Suerinius, juris regula . quae est 3. D. 'de Reg. yur. retenta, quam sequitur ipse, lectione, ipsum oppugnare. atque concludere : quum prodigi in obligatione
citra consensum curatoris contrahenda voluntas
nulla sit, L w. D. eod. eundem hereditatem adure, Volente curatore, nec nolle posse, perinde, uti nec pupillus , nisi tutare auctore , Velle aut nolle potest l. I 89. D. eod. Discussimus momenista, quae stabiliendae opinioni suae adducit Suerinius , simulque nostram , nisi nimium fallimur .
satis communivimus. Contrariam autem hoc oppugnavimus lubentius, quod eam ct Baehovio ad Treuiter. GL 2. disp. I 2. th. 6. lit. d. pr. & Vinnio, Iureconsultis acutissimis vidimus displieuisse, quorum hic nostram usu fori receptam testatur lib. I. Partis. c. 43. Subdit tandem Suerinius
de minore XXV. 4mnis, humque Iure civili sinoe
94쪽
U A X I o R d M. Car. 'I. : II. Ea Gratoris consensu obligari putat, quod prodi- gum non adhibito' curatore nereditatem adire a que ita obligari posse , ostendisse sese, sibi per- suaserat. Verum nisi posterior haec opinio pr pugnari aliis momentis possit, 'vereor ne de ea actum sit. Facilis quippe ad istud argumenturn Est responso, ' nimirum , quum primum salsum esse , liquidb fit demonstratum, consequi, nec aliter habere extremum. Verum haec quaestio non
Notatur Acinarsius in explicatione I.' et D. de Minoribus XXV annis a Iureconsulto Fru so, Marco Lychlama, Membran. III. I 6. sed , Ut existimo, normihil praeter meritum. Qua de To antequam lineas ducam altiores, verba legis, Di quisque videre possit, subjiciam. Sunt autem ista: Si Pudex circumvento in venditisne adoleycenti fundum restitui, eumque pretium emtori 'red Te, 0 hic nolit uti hac in integram restitutione, poenirentia 'acta: exreptionem titilem 'adversus petento pretium , quo ex ea a judicati, adolescens hale e terit. Quia unicuique licet contemnere haec, quae
pro se introducta sunt nec 'ri poterit venditor. :s restitutus fuerit in eam caussam , in qua se ipse con situst, F quam mutare non potuissa , s minor auxialium
95쪽
M IBARIR HEN R. a REI NOLDt Praetoris. non implorasset. ιIIactenus Juliantis d. c. Omnem hic scrupulum i icit vox venditor. quem am0litum se putavit Accursitus, si per Ven- ditorem inte sigArςt emtorem. At haec explicatio istomacbum m Vet viro , . quem .n'minavi, doctis,ismo, adeo, .ut scribat tulexe mentem suam a-s versari Accursitan's, qui cum in aliis Iuria arti-- culis, Lum δε in se capite Prb Venditor , subistituant auwm retineri debere Vocem venditor , Omnem que ex lege nostra odissicultatem tolli, si verbum queri patiendi capiatur .sgnificatione. -Tamiliare cid ait use Iureconsul tis, uti verba quae Vulgo agendi tantum notionem habent. contraria usurpeni. Addit, neminem id ignorare posse. cui Nes parum pandectae sint familiares. Posse se testimonia advocare non pavea, nisi Petri Fabri diligentia praevertisset. Ipse autem Lychiam a sententiam. suam amplius haud eXponit, lassicere putans. , eo se digitum intendisse, relicta aliis rimandi opera. Et si autem me non praeterit, non. se um I urceon ιν, sed S alios auctores classicos, uti aliquaudo Hrbis notione patiente , quae alias agendi tantum . significationem habere existimantur, hujusque' usus exempla non pauca retulisse Petrum Fabrum in Comm. ad. L. I 2. D. de Reg. fur. S Ausonium Popma lib. I. de usu antiquae locustonia c. II.&, quem primo loco nominare debebam GiuI- lium Noct. istic. lib. I S. c. 13. Fateor tamen . . si vel maxime largiar, Verbum queri, eo, quo
Lychlama exigit, modo capi quandoque potie, largior autem id non sine molestia. qui istimem, aequiores illi GrammaUςOs suturos, si adsereret, notione patiendi dici pose: nec quei iis vendisore poterit, quod facilius ita sententiam
96쪽
VARIORUM. CAP. II. 6s liceret percipere fateor, inquam. non esse me ea mentis acie, uti perspicere possiim . istud verbum ita hic exaudiri debere, aut Marcum Lychia ma acutius Accursianis , quibus Jacobum Cuja-eium ab ipso adnumerari, ct clam notari puto, vidisse. Species Legis malii festa est. Circum. ventus minor in venditione fundi petit restitu. tionem in integrum. Praetor, qui interprete ruiipso Iuliano, hic nomine Iudi eis venit. minorem restituit, jubetque huic landum, emtori pretium
reddi. Minor postea poenitentia ducitur, mavultque emis rem fundum retinere. Emtor au- .
tem melius rebus suis consultum putans, sia pretium recipiat , velut ex causa judicati adversus minorem ad pretium reciperandum, oblata fundi restitutione agit, & videtur non injuste. experiri. quum restitutione impetrata res eo existimari possit dedueta. quasi ab initio nihil gestum
esset. Ait tamen Iulianus, minori, poenitentia ducto, utilem exceptionem dandam : Nis ego restitutione uti nolim, qua submovere emtorem posust, quia unicuique liceat contemnere ea, quae pro se sum introducta. Solis autem minoribus primario subveniri, eos, . qui cum ipsis. Contrax re , tantum per consequentiam restitui, ne illicum horum jactura lucrum faciant. Posse ergo minorem uti auxilio ι . aut, si malit., illud spernere : nec emtotem queri posse; fidi injuriam inferri, qui non ex decreto Praetoris pretium recipiat: quum huic sufficere debeat. quod rest
tuatur. in eam causam, in qua se ipse contra Stu. inito constituis, & quam mutare non potuis et i, nisi minor auxilium Praetoris i plorasset : seu quod res eo relinquatur loco. in quo erat, anteqquam minor restitutionem Peterex. Quid se quae'.
97쪽
BERN. HENR. RErNOLDrso, clarius est, quam quod, cum Iulianus dixi set, minori poenitentia ducto exceptionem trio hui, idem commode subjecerit, emtorem conqueri de eo non posse, quod pretium repetens non audiatur. Ad quem pertinebit subjuneta I liani ratio, si non ala emtorem p Hic dum comtraxit, fundum habere voluit, S accepit, quid ipsi fit injuriae, si ei relinquatur Τ Contractus ex ipsius parte prorsus perfectus erat, quo jure POS.
tulabit eum resciOdi I de rescissione cogitare non potuiset, nisi minor voluisset restitui. , . At resti . tutus est per Praetoris decretum minor, ergo &emtor ex natura nati tuae retarionis restituendus,
Recte, restituetur etiam , si beneficio uti velit
minor, quod quum nolit, frustia. experitur em. tor. Ita emtoris querela retunditur. , Ad vendi. vorem omnia ista attinent nihil. Et si statuas daevenditore ea exaudienda, quam. quaeso spe.
ciem effinges, ad quam illa faciant 8 Postrema
legis verba quae ..de' minpre sunt, Marcum chlama satis refellunt, ostenduntque paulo superius emtorem intelligendum , nisi& sermonem S sententiam velis pervertere. illus, ut sinen rei per sci manifestae imponamus, Patet , AC. cursium mentem Iuliani satis recte percepistis Fateor tamen, illum ea in re errasse, quod exi timarit, idcirco nostra in lege pers venditorem recte intelligi emtorem, quia Veteres istis vociabus sint usi promiscue, idque ex L. I9. D. dat ad . mi. probari. Non autem ideo errasse exi timo Accursim , quod Iuliani tempestate, con fusio nominum emtionis, & venditionis , vendiatoris item S emtoris. quae veteribui huitata in
rit, jam ab usii recesserit, quae Antonii Fabri e nomine a Bachovio reprehensi hariolatio est, sed
98쪽
buit , intellexerit modo, quem quum Iacobiis Clijacius 9. obf. I S. egregie oc tradiderit, S ad versus Robertum defenderit, non est , cur ei explicando operam impendamus haud necessariam. Relinquitur , non dicendum fuisse Accursio. Veteres superiores voces promiscite usurpasse, sed verum esse, mendum Obhaerere nos istrae legi 4 I. de Minor. hocque post. Cujacium recte monuisse Ant. Fabrum. Verum unde id mendi 8 ab iacuria aut oscitantia librariorum', qui Pandectas exscripserunt, prosectum O, inor, hi enim quum de venditore minore, qui ci cum ventus ac restitutus fuerit, loqui viderent Iulia
num , quod illico sequeretur : s restitutus si in eam eausam c. putarunt & in posterioribus de eodem venditore asi, idque, ut innui . propter
repetitionem vocis resitutus, quem tamen erro.
rem evitare facile erat, nisi aut nimis fuissent imperiti, aut festinatione praepeditu Non dis- smiles errores ab simili fonte derivatos in Di- estis deprehenderunt alii, vide, si lubet petrum abrum d. C m. ad D I a. 'D. de Ret . γουν. αa. Smsr. 25. . i :
99쪽
Non exstitisse Praetores Cereales adversus mamnem Vincentium Gravinam adferitur. Ioannes Vincentius Gravina non ita pridem Origines Iuris Civilis eleganti explicuit stilo. Eo opere. t quod Clementi XI. Pontifici Maximo inscriptum est de Praetoribus disserens ,
duos, praeter priores. a Caesare Dictatore Praetores creatos ait, qui frumento praeessent, Ce reales ob eam curam nuncupatos. Non me sugit, binos ei fini Aediles a Caesare constitutos isto vocabulo notos: Estque ejus rei auctor Dio Cassius fine lib. 43. at Praetores eo nomine creatos non memini. Impani sibi, si , d video ui passus est Vir doctissimus ab Joanne Rosino. . cu aus non raro fidem sequitur. Hic enim lib. 7. Antiq. Rom. c. II. inquit, illis Praetoribus, qui Sullae fuerant tempestate, duos Praetores Cereales fuisse additos a Caesare , testesque ciet Tranquillum, Dionem S Pomponium. Verum ex prioribus illud haud temere ollenderit. Posterior fateor ita loquitur: Deinde G. Iulius Caesar duos Praetores es duos Aediles , qui frumento 'ae-
100쪽
S a Cerere Cereales constituit. L. 2. l. 32. D. de Origine Iuris. At non est ita exaudiendus Pomponius , ac si significaret, Caesarem duos Praetores creasse , qui frumento praeessent, &totidem Aedilibus idem munus imposuisse; accepit sane ita Pomponium Mareellus Donatus. eique ea gratia dicam scripsit. Intellexere ita de Rosinus S Gravina, S. qui Rosinum sorsan in errorem impulit, Alexander Neapolitanus Geu.
Dier. lib. 2. c. I S. Verum, quum alii auctores eam rem nusquam Prodant. nihil temere erat
adfingendum Pomponio, sed ea verba: qui prae essent frumento N a Cerere Cereales dicti sucit) de solis, ad quos proxime referuntur, Aedilibus
erant capiunda. Nec orationis connexum movere debebat cimemquam; quis enim sibi persuade. hit, collaesisse ea verba ita apud ipsum Pomponium, seriptorem satis luculentum: quis non potius quicquid Pomponium nunc deformat vitii. id in Ρandecturum arebi testos transferet, qui Pomponii opus in mutilam illam S multis foedam mendis arctaverunt epitomen'
Legis s. de Sepetrationibus adversus Claudium Salinasium potistitium defenditur. Claudius. Salmasius Observatiοηibus ad Ius Atticum S Roman. c. I 8. p. 39S. reste animad vertit , male Heraldum cx L. S. D. de Separat.
abjicere verba haec : Et quas destincti bona vendi-L a derant.