장음표시 사용
11쪽
TOTIUS OPERIS SYNOps Is& Argumentum.
ATR ES xon possent siedere judices in controverusis quae Romanam Ecclesiam inter o Protest antei hodie jaciantur. non impossibile, saltem
di Assimum est, qui Aper illis senserint liquido o
definite constituere. H. aura cum eorum sententi etiam siue ode ea con staret non sit infasi bilis, nec extra erroris aleam om-xem constituta, non tantam habet authoritatem ut in m acquiescere possis animus, qui in iis quae ad religionem pertinent, nec potest, nec debet alia credere, quam ea de quorum veritate Hiceno constat. Prior ratio probatur his argument s.
I. Patrum, maxime primi, secundi o tertii seculi, pauca scripta habemus. II. diuae habemus illius aetatis scripta de rebus alieni sim sab hoHernis controversis agum. III. Scripta, qua Patrum nomen praeferunt, eorum revera
non sunt omnia, sed erat stu obm ,seu po emis seculis comficta IV. Genuina Patrum scripta mustis in locis tempore , imperitia, fraude, vel pia, vel maligna, antiquis o postrem seculis adulterata suerunt. V. Discite eis Patrum scripta intel ere, sum propter linguas ct idio nata quibus utuntur, tum propter rerum explicandarum variis plerumque Rhetoricae figuris o ornamentis, Dialecticaes aculeis o argutiis, o hujusmodi artibus obscuratam se impeditam rationem, tum quod vocabula, ut plurimum, is se alio, quam qui nunc is nou eis, sensu usurpent.
VI. uantumlibet Aserte positasententia in radiis alicujuι scripto occurrat non possumus ideo statuere ipsium in ea fuisse, cum sape aliena a mente sua stri e in , aliorum sententiaπs preo nomine reserant quod stequenter in Commentariis faciantὶ
12쪽
Toetius Op Ris SYNopsis sciant seu in disputationibus cum adversaris; ri quo in scriptorum genere aliud dicere, aliud sentire sibi licere autumant, seu qui semiant, dispensatione aliqua ae simulent, ut in homilias, quo ad captum quorumdam auditorum se um se a
VII. Posito consare Patrem quempiam sententiam , msuam referre, inquirendum nihilominus supererit qua aetate in ea fuerit, an nondum , vel jam maturis diis. Nonnunquam
enim iis accidis, uisenes ea revocaverint, quae juvenes censuerant.
VIII. Verum, posito quod Pater quisliam in aliqua sentemtia siverit, di*iciendum est quo modo , , quo Dei gradu in ea
fuerit, num eam tanquam necessariam, vel probabilem tantum,
habuerit, o rursus quo in gradu necestatis o probabilirat Aeam criticaverit, cum Dei articuli non sint ex aequo omnes vel necessarii, vel probabiles. I X. Videndum dein P erit an sententiam iliam tanquam suam ipsim Datam; tum enim nec aris de side non esset an tanquam a sui seculi Ecclesta receptam reserat, X. Tum disinguendum erit numisiam universali, an vero particulari tantum Ecclesiae tribuaticum quae sientcntiaesunt in pleraque Ecclesia promi siue receptae, ea non semper ab om-hibus , singulis ejus partibus rarentae fuerint. X l. Denique, seu omnes in uni ni- Christari seu Pa-sores omnes tantum Ecclesia nomine intelligantur cons Iare non potes quae fuerisseculo aliquo integro tot in Ecclesiae sententia, cum saepe accidat, ut eorum, qui Iunt alicratus -- nis, sentcntiae non recipiantur, immo nonnunquam in Abium vocentur brepudientse a privati, o ob oris ejusdem Ecclesiae hon imbiri, qui caeteroquin de doriuina I pietate cum reliquis coBre dere tolerant, quorum proinde nou minor ratio quam rigor M-
Ratio II. Neque testimonia, neque Horum ea Patrum. esse infallibilia, argumentis sequentibus co matur.
I. Sibi, fulsis nudis a sertionibus simpliciter , - ab se late nox esse sidem adhibendam ipsi Patres testantur. II. Ea ratio scisbuut, ut facile si videre eos dum
13쪽
scriberent, nihil minus quam de nobi, cando cogitasse. III. In variis capitibus haLucinati sunt , vel singuli seo sum, vel ut complures. I V. Acriter alia ab aliis Assident; nec inter se etiam de quibus iam magni momenti consentiunt. V. Denique, quod res es fatemur , neutra pars eos pro iudicibin η oficit ,se eos libere o nusia religione interaeum rojicit. utrique multa ponunt quae apud Patres nulta suerunt, multib vicissim reputant quae isse recipiebant. Prote mesquidem, cum illi contra, vel praeser Scripturam docent: Romani vero cum sitas e Pont cibus, sit e Conciliis adversantur. Cum ergo utrique summam authoritatem alis, judicibus tribuant, lich ditana per se esset Patrum autho itas ἱ idonea tamen non es ad eorum Hrimendi controversias, vel ad pacem inter eos concitiandam.
Ex quibus sequitur de nostris controversiis ali, quam per ipsorum scripta, disceptandum esse mediis , ct eam in religione methodum sequendam, quae in alias omnibus d iplinis observatur, ut de quibus inter nos convenit, ea ad controversa in-sranda adhibeamus: utri que partis accurate cosiatis conri,-nibus cum uniuscujusique principiis, ab utraque, sive in ratione, e in revelatione d vina, confessis. Patres vero ipsossedulo te
gendos, , si te ulla e in hanc, e in illam partem anticipata
opinione, adeo ut in eorum monumenis, , non nostras, sed ipso. rum sicn entias quaeramus, ductis argumentis ex iis quae apud ipsos occorrunt, negative potius quam a malive, id est us dubia habeamus ea capita quae apud ipsos nulla exstare deprehem untur, cum non siis verisimile, adeo prae fantes viros, articulos
Dei principes o maxime nec arios, ignorasse ; non tamen N apud eos habentur tim pro veri, certis omnia pariter admitramus. G- enim homines, sicla sancti uerint, fieri potest, ut nonnunquam halucina sint; sive ex plici mentis errore, e etiam, ex aliquo animistudio, arque assectu , a quo nou
14쪽
UIC qui D hodie Romanam Ecelesiam inter & Protestantes in Religione controversiarum est, id omne versatur in quibusdam capitibus quae magni ad fidem momenti esse, omnin6que ad salutem pertinere. Romana quidem Ecclesia contendit, Protestantes vero negant. Quae enim Protestantes ipsi credunt, quibusque Religionem contineri cxistimant, ea adeo perspicuae S indubitatae sunt veritatis ut ab adversariis, non minus qu,m ab ipsis agnoscantur & recipiantur; quippe quae perspicu)in Scripturis doceantur, diserte a Veteribus Conciliis de Doctoribus probentur , de uno animo ferme ab omnibus , qui usquam fuerunt, Christianis, toto orbe, recipiantur. Hujusmodi sunt, exempli causa, haec quae sequuntur dogmata. Vnum sesummum Deum, Creatorem caeli ct terrae: hominem ad ejus imaginem creatum, excusio ej- obedientiae jugo , cum omnibus poseris, in summάm ct aeternam calamitatem incidisse, peccatos, tanquam lethali lepra,
contaminatum , reumque Dei irae, de ejus maledictioni obnoxium. Creatorem ejus miserrum , mira clementia filium suum Jesum Christum in mundum misisse. Hunc vero Dei Filium Deum esse cum Patre aeternum. Hunc assumpta, in B.
Drginis utero , carne nostra, in ipsa fecisse o pertulisse quaecumque erant adfatulem no ram nec a/ia, expiatis, maxime , in suo sanguine peccatis nostris: Isis confectis, in ca um cendi se, o ad dexteram Patris consedisse, indei aliquando venturum, ut genus humanum judicet, singuli s secundum opera ipsorum rependat: IEum ipsum, ut nobis impertiat sal rem quam meritus es, nobis largiri Spiritum suum Sanctum a Patre o Filio procedentem, unum/s o eundem cum illis
15쪽
M7us iis sicular Spiritum Ugustrare mentes nostras, fidemque,
qua juoi camur in nobis creare Adbaec Dominum tuos Apo- polos, qui salutarem istam doctrinam praedicarent, per uvia versum orbem mi e ; Eos Ecclesias hic illic passim in orbe consitu sed in risis sinulis Pastores ordinasse, eo que reverenter audendos , or ab icis mi semum, regenerationis nosrae Sacramentum essenectam Euchari ham, irae item cum Jesu
Christo communionis Sacram utum recipere oportere. Denique
id nostri esse scit,ut o Deum lim napietate colamus, oe pro ximum sincera caritate diligamus; sanctissimam Agam disia plinam siummo Audio ob ervemus , quam Deus in librIs Testimenti Novi sanxit: cujus , sicut o Veteris, Scriptores suo veritatis Spiritu a vii, ita ut nihil quod non sit verissimum . in utri que habeatur. His . & si quae sunt alia ejusdem generis non multa, continetur universa Protestantii in fides, eaque si, quem admodum illis , se M omnibus Christianis reliquis satis essent, nullum schisima foret: Sed praeter haec multa alia eorum adversarii addunt, quae urgent A commendant tanquam necessaria, de quasi ea in dubium vocanti nulla ad salutem via pateat. Exempli gratia , s ruunt Papam Romanum Ecclesiae Christianae, quae io terris ver satur, caput o summum Monarcham esse : ipsum , amsaltem 'Ecclesiam qua j obe, i, i, rebus Dei errar numquam posim, Sacramentum Eucharistiae, quia non panis, ut videtur, scaei e C Mistus revera es eo adorandum Me ; Missam esse sacri- cium quo realiter expiantur si delium peccata: Imagines Dei se sanctorum D templis Chrisianorum habere , isque i cu tum religiosum exhibere , ct coram iis prosumbere farct jus se : Animas 1anctorum fato functorum o Angelos invocare licere, imo ct maxime expedise : Animasn ON , antequam in carios recipiantur , per quendam ignem transituras , gravissima queparnas daturas, ut hac ratione pro peccatis sui uis faciam a Nec pose, nec debere quenquam peccatisibi roncium ad SA Euchar iam admitti, quin prius peccatas sacerdoti clam confessus siuerit: o in auremi Uarraveris: Eucharistiam non alium, quam qui conserer
16쪽
τit, tenerisub dualus feciebin sumere; M alia ejus farinae
multa, quae negant Protestantes se salva conscientia posse admittere. Super his tota est controversia ; Romanis quidem contendentibus ea ab omni aevo in Ecclesia Christi: tanquam ab ipsse tradita dc revelata, Credita & admissa fuisse ; Nostris contra nitentibus , δί in alia omnia euntibus. Quoniam autem in Novo Testamento quod Christianorum est antiquissimum & maxime authenticum instrumentum de his altum est silentium; qui ea tuentur, ex scriptis Doctorum, qui quatuod aut quin quo post Apostolos vixerunt seculis,
quique ut plurimum Patres vocantur, probationes petunt. Consilium meum est,an istis controversiis dirimendis medium hoc sufficiat in hac disputatione expendere. Imprimis autem duo quaedam statuimus & praestruimus, quae nemo, ut reor, sanus facile negaverit: Prius est, cum hic agatur de superstruendis testimonio aut dictis P erum quibusdam fidei capitibus, necessarium csse ut loci, qui ex iis petuntur,certi sint S perspicui,id est hujusmodi, ut nemo ambigere possit, vel de ipsorum authore, an ejus vere sint cujus esse feruntur ι vel de eorum sensu, anis sit scilicet, qui esse dicitur. Nam cum testimo nium vel sententia nullam habeat vim aliam , nisi eam quam petit ab aut holitate testis, vel judicis, patet, quandiu de ea non constat, ad fidem faciendam non esse ista idonea. Eadem ratione, si scriptoris testim nium , aut judicis sententia, obscura fiunt, aut ambigua; quis non videt neque his posse controversiam decidi cum alia supersit ante explicanda quaestio , quis, scilicet, hujus vel illius sensus sit. Alterum vero quod pro fundamento hujus disputationis pono nempe ut in his
controucrnis valeant scripta Patrum hoc cit, iis necessirio maximam authoritatem esse tribuendam , tantam videlicci, ut in rebus fidei in eorum sententiam conccdere teneamur: Nisi enim haec ipsis tri-bbatur aut horitas, ut ut perspicua sit & diserta eorum de capitibus, controversis sententia, patet ta-
17쪽
men eam ad definiendam causam non satis momenti habituram. Hic ergo duo nobis crunt excutienda. Prius; An quae de controversiis istis Sanctorum Patrum sententia fuerit hodie certi, &perspicuE constare possit. Alterum. An eorum authoritas tanta sit, ut quilibet fidelis, cui certo dc perspicue constat, quae fuerit Patrum de quolibet religionis capite sententia , incam tanquam veram pedibus ire teneatur. Nam si haec duo demonstrari possint , constabit sane Romanae Communionis homines veterum de religione testimonia ac sententias jure merito adversariis objicere , dcdum sic agunt, eam disputandi rationem usurpare, quae vero congrua ac consentanea sit. Quod si contra vel de utroque vel certe de altero non constat; nemo, mea quidem sententia erit vel tantillo judicio praeditus, qui non statim intelligat hanc disputandi rationem, qua Romana Ecelesia hactenus usa est, vanam esse atque inefficacem; adeoque istis alio coniugiendum esse, firmioraque M. aptiora argumenta conquirendo , si id quod cupiunt conficere velint; nempe vera esse, quae nunc protestantes vel negant, vel in dubium vocant.
18쪽
CAp. I. Ita Gre constare posse quid circa nostras de Ressione con- troversiassenserint Patres, cum pauca extent ab iis friapta, tribus praesertim antiquissimi siculis. pag. r. CAp. II. Quae supersunt e tribu prioribus seculis rapta maximam
partem agere de rebus alio simu qua hodie circa religionem Da coviro inversam vocantur. pare o
C Ap. III. Ouod Patrum vere cerique non sint quaecunque num eorum nomine circumferuntur, sed pleraque iis vel olim, vel hu demum p remis siculis octa a fpposta. pag. M. ly. Prioribus oe posterioribus seculis, tempore, Imperitia, Iraudibam, cum pus, tum malignis genuina S Patrum scripta variis in Discis immutata ct adulterata fuisse. pa
guas ct idioti os quibus utuntur, tistu propter rerum explicandari metiariis Rhetoricae ct Dialectica artificiis ob ratam ct impeditam rati nem , tum quod plera tu voces alio, quam qui nunc tu usi est, si upag. 2 a CAp. VI. Patres spe quae ipsi credunt tacere, se quae non credunt dicere : fu aliorum, nomine tacito, sententias referant, ut in Commentariis : seu contra adver rios disputent, ubi nihil non adhibent quod ad argumentum sitium factat, seu ad captum avdetrorum se accommodent, ut in Ho si s. pag Is .
Chr VII. Patres in ii Iem mei capitibus nou perpesiisse,sede quibusdam fuissententiis nonnunquam disie isse, prout exercitatione, vel aerare eorum maturuerat judici M. pag. 16S.CAp. VIII. Nec rium, O idem tamen i illimum esse ut certo 'ruamus quid de suu i ruin singulis sententiis Patres censuerint, O an eas ut necessarias, an ut probatiles tantum, O quo in gradu necessit. tis, vel probabilitatu eas tabuerint. pag. 169. CAr. IX. Necessarium esse ut nobis constet ratio, non serum de unius aut plurium Patrum, sed etiam de totius veteris Eccursae sententia: quod di istunum es, perno siere. pag. 8o. CAp. X. AEgerrimὸ siri posse num Patrum de hajus sicuti contro- τινι is sententia ab Ecclesia Uni erfili, an ab ejus parte tantum recepta fuerint. Id ipsum tamen siitu pernecessarium esse, ut iocorum qui ex iis troferuntur usus aliquis apud nos esse passit. pag. i 86. CAp. XI. Fieri non posse ut Aper ulla eorum capitium qua mittidie in controversia clare liquidque pervo mus quae totius Hunu E tum, e universaliosve particularia furentia fuerit. pag. lyr. LIBER
19쪽
C A P UT I. Patrum G si Ecclesiae resimonia non esse semper certa
CAP. II. Putres ipsos negare nudis suo asseritonibus absolute sandum esse in iis quae de religione ipse in medium af
CAP. III. Patres ea ratione siri se ut ma Medum sit iis inter scribendum de Religisne pronuntiare non fuisse pro positum. Eorum in quibus tib sunt, ct erraverunt exempla
quadam, pag.23 CAP. IV. Patres e seorsumsimgulos, sive conjunctim plures, in variis religionis capitibus errasse. pag. 2 2. CAP. v. Patres inter se aliquando dissentire,s quidem interdum de rebus magni momenti, pag 9S,C A P. VI. Neque Protinantes,neque Pontificios agnosi re Patres Juices rerum ad religionem suam pertinentium,hosique non minus quam isios quae ad palatum suum non faciuntniata religione resuere. Satis' duabus quaestionibus quae exsuperioribus omnibus oriuntur. pag. PS.
20쪽
Ratio I. Aegre constare posse quid circa nostras de
relidone controvos is sensierint Patris, cum pauca extem ab iis scripta, tribus prin
I esset animus eam adhibere In hocar mento methodum qua adversum S. Scripturam non paucos Ecclesae Romanae L octores nunc uti certabnullo negotio conficere posse
mus, ut quicquid senserunt Patres, id plane dubium & incertum esse videatur. Hi enim quoties ab advel sario aliquis Veteris aut Novi Tel timenti locus affertur,quaerere selent, unde de quomodo sciat ejusmodi libro a Prophetis & Apostolis, quorum nomina S titulos praeserunt, vere scriptos futile)Si ergo, qui lustinum, Irenaeum, Ambrosium, Augustinum de alios nobis objiciunt, eos hac itidem quaestione remoraremur ut docerent unde & qua ratione constet Patres horum, quae iis tribuuntur, voluminum vel C aut res fuisse; facile est videre Aonge majus iis negotium exhiberi posse, quam ipsi nobis facessunt dum divinorum titulorum probationem exigunt; quorum scilicet velitas multo facilius, quam oujuslibet humani scripti demonstretur. Sed hanc nimium vastam ac versutam dis