장음표시 사용
2쪽
REVERENDISSIMO ATQUE ILLUSTRISSIMO
SERENISSIMI AC POTENTISSIMI POLONIARUM REGIS
3쪽
OLIM PRIMI ORDINIS IN PACE EUROPAEA
DISSERTATIONEM IN MENA IN AVGURALI
4쪽
De eonnubio coacto imperaroque a patre.
tuit connubia nihilque relictum liberis consponsis, quam obsequii gloria. Inde sponsalia a parentibus contracta, non a consponsis Q. Postea tamen ipsi etiam Kowoni a umptiis coactis abhorruerunt. Quamuis hodieque opinabile sit, nefas Ι R.=Glit repugnare patri sponseri, nisius caelibamMuoia ait uel connubio inhabilis uel ei obtrudat pater maritum, macula notatum lG. Germanica m-ra patris imperio coacta Matrisonia
5쪽
tantum non execrantur. Neque locus
est causis Latii, quamuis patriae etiam leges, Latio sorte insectae, loquantur aliquoties duriuscule. Praesertim infliabus, quas, putant, laedere De VIIII-How, si in uiris adpetendis pendere malint a suo; quam alieno arbitratu Q. Ιn
ter principes S persbnas illustres etiam
. illud quondam fere in mores luit, ut pa- . tres, liberorum nomine, sponsalia contraherent, quae illi silo obsequio adprobarunt d . Non uero tale quid adseripsero legibus, quibus principes Miuti; sed uel moribus uel consiliis, ne quid liberi auderent in Connubiis, quod familia augustali indignum. Nullus tumen dubito, etiam hic principaleia patrem abuti posse sita potestate. Quod, ubi fit, indulgentiores esse
debent iureconsiliti ad locum dan- dum exceptioni metus, qui in principe non tam reuerenticiis, quam ta
6쪽
lis est; qui cadit in constantem Uirmin. Satis enim tremenda principis imp Lias in officio aut maleficio paterno.
Romae iam a PATRE COGI potuisse LIBER CONNUBIA ineunda.
g. I. TΜmensa illa potestas, qua Latii iura instru- R. I. I xerant, nulli aeuo ac orbi cognita alias a. In Lpatr. ροι. eo etiam USque prolata: ut ipse liberis sivis connubia imperare potuerit Ilio arbitratu, nulla consponserum uoluntate Consensuque. Docent hoc principio D- ges. Clare aC definite CELSUS: St, patre COGENTE, Δ.eis uxorem , quam non duceret, si SUI ARBITRII esses: contraxit tamen matrimonium, L M. D. de ritu nupti , Sed quo fine' addit Celsias uuia inter inuitos non contrahitur. Maluisse enim hoe filius uidetur p. Nam pater habueratius
igitur nullum filio tum fuerat asylum aut praesidium, habendi ideo matrimonium pro nusio, quod ad hoc im-ptisus fuisset patris iussu. Quia patris hiC uede est filii non nolis'. quod ultimi uoluntas Pendet a primi imperio. Imstar iudicis, cuius metus omnino, legitimus. β. a. Neque alio respicit Servius Sulpicius apud
GELLIO lib. IV. c. ubi inquit: qui uxorem ducturus erat, ab eo unde ducendo erat, fistulabatur, eam in m. irim tum d tam iri. Uui daturus erat pater), iterum θα debat, daturum. Inde, quae Promissa erat, sponsa adpia. labatur', quispo ponderat, sponsus. Idem Labet 'NOm Mar-crissus e. V. n. D. his quidem uerbis: sponsa eadem, quae promissit a patre. Vnde etiam pacta fuit adpellata uirgo ob comventionem:& fidem patris, licet puellae nihil constit, Λ a rit
7쪽
Di rentia L iuris Rom. s Germ.rit de negotio. Ρlane DONATVs ad Andriam L sen. I. ex ueteri more. Sospondebat etiam petitoris pater. Vnde sponsus s sponsa dicitur. Varia sere habet D. CONNA. Nus lib. VII. c. a. Fidimis Explicatior uero aliis est vARRo lib. V n. p.: V. . , --suggerit nobis similitudinem sponsae uirginis atque
fagei, instar siponsae pecuniae. Vti enim paterfamilias alteri pecuniae ,-- ondet seu promittit: ita etiam promittit alteri yi n. Et, quemadmodum traditio pecuniae pendet a uoluntate domini: ita etiam filiae traditio a patris selius nutu &arbitratu. Idem dicendum est: de uerbo sponsi. Nam uti alteri promi sitis equus, ideo audit, quia spondere idem, quod promittere: ita quoque filius promissus ideo sponsi aut promissi fert nomen. Et si duae res a domino alteri promissae, illae dicuntur consponsae, quemadmodum, si duae promisiae persenae, consponsae conspons salutati. Germani pariter utimur his uerbis
promissicuer versettes geld; versettes kind; versagies quartier, cetera. Tantum ergo abeii, consensu OPUS olim consponsorum in sponsalibus: quantum abest, nummos consentire potuisse, si illos promittere, spondore aut eX pendere uoluerit argentarius. berto argumen
to, connubia ueterum a Patris pependisse imperio, consponsis uero relictum fuiste obsequium. ἔ 4. Etiam ad hunc morem effinxere poetae suas fabulas. Audi querentem Pamphilum in FERENTII MAdria a I. I. sicen. r. Vuid ego dicam de patre ' oh. Tantum rem tam negligenIer ageret Uxor tibi ducenda Pamphile hodie , inquit, para, sibi domum. Id mihi ui ks es Hoerer ahi cito ssspexae te. 'Ob upui, obmutui H ne ego ut aduersiery hei mihi. Incertum est, quid agam 8 Scilicet inops consilii esse non potuisset Pamphilus: nisi pater ius habuisset, nuptias filio imperandia Sunt eius generis loca etiam pud
8쪽
apud PLAUTVM, quae ante nos conduXere alii s. Respicit huc pariter sE NEC A lis. controu- s) pH Ab I. ι . dum flere eos , qui COGUNTUR a patribus , uxores ducant, iiD dicere : non sumus etiamnunc opti nuptiis. Vnde satis constat, nuptias a patre imperatas esse tam filiis, quam filiabus. Neque aliud superfuisse consilium utriSque , quam hoc, ut dicerent se ad illas ineptos &
inhabiles. Congrue addit Carol. Annib. FABROTUS exercit. X. p. III. Perperam enim ad nuptias compel tur, quia nuptias facere non poses. Gid Z si coelibem uitam uiuere malis 8 Summa ratio est, quae pro religione facit.
β. 6. Cum praeterea illud quoque prodant pristini si
moris scriptores; etiam patrem potuisse rumpere nuptias, in uitis licet eoniugibus: eo minus poterit de ueritate coacti eis viis, im 'paterno imperio matrimonii dubitarL Quoniam minor potestas, iubere nuptias: quam nuptos diuellere&nexum rumpere. Quereia filiaei est apud ENNivM: te ad scior indigna , pateri. Nam se improbum Chresphontem . Inuiciam existisnaueras , cur me huic locabas nuptiis ρ Sin est probur, cur talem inuitum , inuitam COGIS Γη- quere Reponit CICERO lib. a. ad Herennium Pro patre : Nisa te indigna, nata, ad cis iniuria. Si probus es, bene locaui: sin autem supprobus , diuortio te LLBERAE , BO incommodin Non int haec ad palatum Alberico GENTILI, qui lib. IV. denupt. c. 7, ideo opinatur, llaec talia ex- .Rripsisse Latinos poetas ex Graecis, quibus matrimonia coacta in usu Verum enim uero, cum Romani uti
poesin; ita ius quoque Graecis debuerint acceptum: ideo credi potius illud debet, haee Graecorum instituta Omnino ad palatum Romanis, qui in potestate, patribu& adserenda, superare uohaerunt gentes alim uniuersias, quo scriptum est principio S. D Neque tantum fides imperati maremonii
9쪽
Disserentia Liuriss patris insi
penes philosophos & poetas. Ipsi historici plurima
exempla proferunt eorum, qui liberos suos, inscios Scinuitos, aliis desponderunt. Scipionem Gracho filiam ignorantem despondisse & elocauisse, autor est LI v I vshb. XXXVIII. cap. 17. I Giit senatus, ut inter epulas , Graccho Hiom desponderet Scipio Africanus. uuibus ita sponsalibus factis , quum se domum recepisset, dixisse id SPipionem uxori, muliebriter indignabundae, quia nihil secum de rem munifllia consultatum. Non filia ignorans eloeata quere Iam ideo mouit. Quoniam eius querelae nulla causa, ob liberam patris in hoc negotio potestatem. De aliis exemplis solicitus est Ilenr. BROUIvERus de iure connub. lib.
g. 8. Testatissima igitur est sententia, quod pater R.
I. cogere potuerit liberos ad connubia. Neque mirum, cum paterna potestas Romae fuerit posita extra omnes limites. Trucidare , exponere, libertate eXuere licuerat liberos, quidni etiam leges eis dare connubiales, recte arguit Peir. AERODIus in Utili opusculo de patrio iure - p. sD yy Sed quid' Si imperoret pater, ducere infamem, propudiosam aut crimimisiam' Negligi haec debent, quae aut ra
y filio id nou β 9. Neque ego dissicilis stim, ad talia credendum g -- Patre enim demortuo aut filio aliunde emancipato: uxor imperata poteraι iterum, bono pace, dimitti. Vt adeo iniuria, quam grauis etiam illa uideretur, in matrimonio coacto, tamen breuis esset. Et uel hac causa tolerabilior. Cum uero nostris moribus matrimonia in dimissibilia sint: haud dubie consultum non esset, eius generis imperia paterna, indulgere. Quo rerum statu ueteris etiam iuris memoria nostri aeui iureconsultis uidetur incredibilis & similis portenti.
'tam utrobiς Quod, iure Iustinianeo, nefas sit, cogi liberos
10쪽
in consensi connubiali. ad nuptias a parentibus, illudi em plerique existi patria imperio
mant, tam certum esse, quam quod lit certissimum. Licet In L. 22. C. de rιtu n pt. neque dum eXPUnXerit 1 ri-honianus: potuit tamen illam hoc sensit accepisse, quasi sibi tribuere debeat fili familias, quod se cogi passus sit. Tum enim locum esse, illi Terentiano: trea uoluntate es coactus, in Andria act. . scen. Contra autem clarissima est L ar. D. de ritu nupt. Non cogitur Filius milias μ' obreoacta minxorem ducere. Et porro: NEC Aium quid familias I VI iramonia pa TVM ad uxorem ducendam COGI, Deum disciplinarii, habetur in I. D. C. de nupt. Sed tamen de FlLIA uniuersim, ob pudorem ambiendi nuptias & grauius de A familias, omnium autem grauissime de minorenni dubitant: utrum his licuerit patris uoluntati ac iussui in n. ptiis obstrepere Z Ex instituto hanc Controuersiam tractat PABROTus in exercit. X p. ras. Vniuersim t. ta. sed quaeD. de onsiti causae tantum aliquae nominantUr, ubi ipossit filia patris imperio se opponere: Tune autem solum subinter ω- dissentiendi a patre licentia siliae conceditur: si indignum I BUS MI TIRPEM cinfamiae cuiusdam macuIa nota. ,.is ' ''tum sponsum ei pater eligat. Idem tradit GELLIUS l. a.
c. I. patri in omnibus, gaue imperat parendum. Vt rus co-Iere, UXOREM ducere. suid uero fi imperet , uxorem ducere infamem, propudiosam, crimimosam 8 Non parendum. Quod igitur lex de selasti nni his: illud etiam de silio Omitios 'habet Gellius Sed tantum ultimum eximere uidetur. L. V. D. de SponsisI. Altinominas dissentiente sponsilia, m-mine eius fleri NON possunt. Inde iure Iustinianeo filio 'familias cogi non posse ad nuptias, putant; 'sed ta- men cogi posse ad easdem filiamfamilias, nisi graues habeat inque lege definitas dissentiendi causas. . Neque