장음표시 사용
51쪽
48 DFerentia 'II. iuris Rom. sce=m tiones. Aliter Germanica instituta Vbi filio familias sui ipsius arbitrium, suus genius, sua uoluntas uel γmare uel odisse, dominium in corpus&adfectus: dummodo nihil fieret, quod laederet honorem & reuerem etiam, Utrique parenti secrum. Libera igitur liberorum
connubia eo usque. dum non essent talia, unde parentibus iusta offensia.
Quidearisa g. a. Ipse LUTHERVs l) hoc clare definit, si paren
i NANε ο tibus nudae ad distentiendum idoneae causae & illi du-.V6ς 'μ' ceruicis prouocentque non ad causas, sed ad domesti Mutmtia LV cum in liberos imperitim uelintque, ut, pro ratione, Pro'
II, 'E. i. iii uelle aut nolle, iussuS, mandatum, interdictum, pro stet
Ium. hibeo, Veto: tum, salua conscientia, liberos inire posse matrimonium, parentum iniustit. Tantum certe parentum deminuta potestas: quantum illa est adligata rationi hus. Si igitur l. G. iv sius patris tum demum ad connubii essentiam pertinet ; quando instructus est: rationibusdcerte matrimonium ante pro irrito haberi non potest, quam sententiam dixerit iudex in sacro tribunali causasque distensius, a patre in medium productas, uel adprobauin ' rit suo iudicio uel reiecerit habueritque pro inanibus. Quapropter cum hoc iuris dogmate pessime cohaerEt
vaeterlichergemali peranben; die obrigheit Qudescii stari treten und die Ebe bevestigen. Satis an 'acter fidenterque Lutherus. instar legi latoriet, non interpretia legum & doctoris. L R. explodendae suissent hae argutia quae I.G. omni,
52쪽
doctorum opinio: matrinionia, patris imussu contracta, ipse iure habenda pro irritis. et. Cum uero hoc certum sit, I. G. Patrem dissentire α - α ri . oportere cum ratione, neque diisennam elus heri Polle mandis pines νίζαι uel αλογωι: illud nunc porro in requirendum; prnes quem oNusquem , in huc connubiali philosephia , onus sis probandi ' Filium an patremZ Pro ultimo iuris est aesumito, quod liberis bene cupiat: sed non minorpraesumis pro ipsis liberi . ciundlaborare nolint aduersus propria commoda; quod d ipsius maiorem habeant notitiam, quam pater. , t illis melius, quam huic, intelligatur; quae UXOr ipsis commoda, utilisi idonea, apta moribus, genio, uitae congruens animo*corpore. Licet igitur onus probandi R. I. incumbat liberii, si pater obtrudat piosiuchosim, infamem & turpem personam L ra. D. quod supra ostensim r. c. r. Att. b. adeo, ut tum etiam dissicile fuerit, liberos abseluem di nexu imperii paterni connubialis, quod de a. c. . β. 2.3. dictum: ex aduerso G. I. onus illi in parentes deuoluunt,
qui illis laudant causas, ob quas possint liberis consensummum in nuptiis denegare. Nihil enim certius est, quam tum quidem teneri & obligari parentes ad probandum, hanc uel illam causam in connubio liberis interdicto adesse.
g. 4. Eni porro causarum limitesci numeros, ob quas hoc patri dant, rumpere nuptias liberor , initias eiuSiniustu. chvs kkis .b Exscribemus lue illos, qui inror homines magnum ha- quas vin et . bent nomen. Praecipue auctor se hic offert responsi l. voL I. a d Lic patri:
conss. rit. . . Ita autem illi t . Pater, ob causas dissentions, in liberorum connubiis, ridendus magis, quam alicuius momenti habendus. Praedo respondet possideo, quia poSsideo. Dissentio, quia disientio, uox non patris; sed hostis & anni. Sed quae demum causae illae sunt, quae forensium doctorum
O Ridet hoe IIenr. -ο-RR lib. L e. 33. l coma lemm Latii abstergenduiu est de oeulis Quod pater non teneatur ad ratioD . Ad glau-l iureconitati Germani aut Belgae. '
53쪽
i Dimerentia II. iuris Rom. ae Germ. iudicio probantur. Accipe illas. Sunt enim, quae sequuntur. I. Si liberi negotii connubialis patrem non salutauerint. Do hoc, u neglectus reterit coniunctuS cum contemptu. Nego, si aliae eius sint causae tremor, pallor, dissidentia, suspicio, uecordia, amentia, pusillanimitas, seductio & suggestio aliorum. Vel, si tale quid probare, nesciant liberi, dummodo a contemptu se purgauerint alias uel iureiurando. II. Si pro suitae. ded ambiguihonestatis gradus; dubium quodnam facinus, λrte in pueritia aut ebrietate admissum, hominem reddat inhonestum. III. Si procus sit ibra O , offensator, vanus leuis. Etiam de his nominibus non omnium eadem iudicia. IV. Si amoris non ratio constet, sed ad parcatJhror. Verum prudentissimi etiam uiri patiuntur hic saepe aliquid iniqui, suis sen-sbus tanguntur, non alienis. Suum cuique pulchrum. Quicquid hoc sit in oculis alienis. V. Si procus sit erro & homo va- abunaeus. Ita uero eriam dici possunt, quibus non sua culpaeest domicilium Q. Sumparissortis. Sed imparitati lex debet obstare, non ambitio parentum malesana. VII. Si filia fuerit inducta dolo. Sed tum Goli actio aut querela liberorum, non parentum. VIII. Si pro S infamis , prvpudiosus, cetera. Sed hanc causam leges danr liberis aduersus imperia paterna, ut ostensiim dister. I. siti. g. p. 7. in L Ia. sedguae D. Alpons
dubium an etiam parentibus. Grauius enisn est, contrahere' cum hoc quam consentire contrainii alieno. IX. Si ex nuptiis parentes diuinare possint iurgia & lites. Verum fallunt saepe auguria in sensibus alienis. X. Si a proco insidiae metuendae 8 aut ille maioris habeat dotem, quam sponsam. Sed ideo leges alia oggerunt remedia faciuntque sponsam exheredem uel obligant sponsum ad eautionem non inferendi damnL XI. Si procus sit
valetudinarius aut uitio laboret corporis. In ultimo leges subueniunt sponsiae de quibus BROVWER S de iure conmib. lib. a. c. Φin primo saepe iudicia breuioris uitae fallunt. XII. Si procus careat nota. Satis uero est, spe eum ali, Irabilem eum pd hanc exornandam. XIII. Si proco desint facultates. Ab Nuent tum iura parentes ab officio in liberos illos ; qui primi a Iliberorum ossicio in parentes discesserunt, eorum negleAo con-Ωnsu. XIV. Si pater sorte aut mater damnet quaeque,
54쪽
nimietate religionis ' . malis tantummodo id datum hominibus, procreare homines ; aliis , de meliori luto & diuinio- ori mente, ut homines uertant in christianos, precibus & doctrinis. Noua haec theologia, explodenda eousque, dum eius
ueritatem probauerit nouator portento illo. ut Ommo calua
uerbum hoc, de quo dubitauere Θεο- ας οι olim doctores. Nolo amplior esse, in casibus & causis enumerandis iusti parentum, in connubiis liberorum, dissensias. Nam ex specimnibus, assi huc editis, constat sitis, eo cerebrinam fore hic iurisprudentiam, uSque dum, nouae legis auctoritate, causarum aliae adprobentur fiantque legitimae, aliae uero reiiciantur. Vt finis tandem sia forensibus litigiis. g. s. Ceterum illud commendare etiam hic velim legis- eoinriora latori. Principio liberioris breuiorisque nexus esse liberos Ger- i-ispmιtin manorum, quam liberos Laris, agente, sub patriae potestatis Π m. 'iugo aeterno. Vt adeo duritas le m Latii in Germania non , merearur locum. Deu e aliud esse, poeninia in se prouocare liberos in consensias paterni neglectu , aliud matrimonia habe re ideo pro irritis.Post Prnrmie ecclesiae doctorum diras & dicamin liberos, negligentes paternum in connubiis consensiam, tribuendas esse LL. Latii & Graeciae: indulgentiam, ob causas in o. a. cap. s. adductas, mereri connubia Germanorum. Porro facilius connubia tolli, ubi insitfacramenti convubialis silperstitio; sed tamen e re publica esse, αραλογων non eluderect uiam aperire, imperio parentum coactis, connubiis. J una iuris celeuerrimos Goctores glaucomate obductos acerbitatis legum Latii aduersias connubia liberorum; ut patrii iuris in
dolem non adsequantur. Demum magis consultum csse, Trbdemino decreto uti: quam hare incerto. extremun Trardentino decreto fauereψ& G. iuris differenthas.
. g. r. AEua consentu I. R. opus fuisse ideo , quoniam ne pos non siib patris, sed-fueris illud quidem ostem
) Imo ex quo quis ebristo nomen Mderit quilius naue. FLos .s tom. a. rit. ἀesso alibus ex eo dirimenda connubia ct illis relinquenda, ' p. Ios. io6. alii. Cuius serue anastasia aide. qui Di neyeenti. non Deo ct Cori . li hoc - T L. tempora nouisIima merci Marc- α, En aurae uarii generis, de
55쪽
' sum est disser. a. e. s. Potesatis igitur solius ratio habita in legibus Latii; non reuerentiae, cultus, honoris, obseruantiae erga maiores. Ita enim MODESTINvSru L. as. nupt. definit: filius emancipatur, etiam sine consensu PATRIS, uxorem ducere potes. Et, Iusceptu lius et non auo) haeres erit . oti;. non opus Cum igitur I. G. filio, cultu matrimonii, ex patriastis cirHo. potestate liceat eXire, quod cum alibi se probauit, tum
BROVWERVS Lb. I. c. I 6. I. I 8.D. atque lib. I. c. 8. n. 26. nihil habet,
quod hic in impetrando a te consensu aduersus nepotes & neptes porro urgeat auUS. utit hodie si g. 3. Sed tamen quid sipater fuerit mortuus 8 Noque et-eium E N tum aliquid largior auo. Quoniam semel emancipato filio exrisit m* ceu patri adnascuntur, imo ei sisti heredes, non auo. Idque q- ' R. I. ubi emancipatorum nulla hereditas. Cum uero in NoV. II 8. succestionum aiscrimina inter silos & emancipatos sint stablata; praeterea hoc iure etiamnunc utamur Germani; existimauerim, reuerentiae Ggo, auoS etiam salutandos in connubiis nepotum. Magis quidem, quam tutorum aut curatorum, ob commodae successionis, uti omnino dicendum aduersius Henr. BRovwinvM lib. I. c. v. n. ΣΟ. II. 22. Absit tamen, ut ideo matrimonium, sine aut consensu initum uel casum habeamus uel rumpamus. Verum theologi ociureconsulti, horum distriminum ignari, omnia turbant miscentque. Qualia specimina offendes apud DEDEXENNVM
MILociva. f. q. Abstinuimus, quantum fieri potuit, a turba & nominibus doctorum in rheologia ac iure, quibus omnino fuerat Parcendum & ignoscendum. Quoniam principiorum, quibuS uti solent, tanta diuersitas: ut fieri aliter nequeat, quam , ut nec . sibi ipsis neque inter se constent. In his igitur opinionum diuortiis lumen quaesiuimus & re ipsa deprehendimus iterum in utriusque iuris differentiis.
Putant hoe deologo aduersum, qui sub R. l. ignorantia merentur theologi. Et tamen pauis uerbo etiam significet anum, abavum ΗΑ- i concinit illis ipse ca Zoviva Iιb. II. consip. tit. MMMA VI ga-I. I. rix. a. 7. Sed ueniamin t 3.def. 49.