장음표시 사용
11쪽
Iius roborIs, vel momenti existerent, nec aliquod ius, vel coloratum titulum rossidendi tribuerent, ipseque Emanuel-milibertus, ct pro tempore existens Dux ,& personae motus, Dominii , S DitIonis praedictoriim litteris derog toriis , & decretis super illis processibus, ac illorum executoribus , & subexec
toribus, eorumque mandatis, & executionibus parere minῖmh tenerentur ; sed his firmiter resistere , & l tterarum hujusmodi executionem Impedire, nec rati
ne resistentiae huIusmodi censuris Ecclesiasticis per eosdem Exemtores innodari possent, mandando Episcopis Augustensi, Niciensi, S Astensi, ut praedictus libreras emcaci defensionis praesidio tueremur, quoties pro parte dicti manueli Philiberti,ac pro tempore existentis Sabaudiae Ducis fuissent requisti hoc ut eadem privilegia, concessiones, gratiae, & indulta firmiter observari , ac ipse manuel-Philibertus, S pro tempore existens Sabaudiae Dux illis frui,& gaudere pacifice possent. . ma9. Non minori sevore Gregorius XIII. prosequutiis est eumdem Serenim-mum Ducem Emanuelem-Philtherium in suis Litteris Apostolicis midie Idus Decembris is a. in quibus omnia a Praedecetaribus suis promisa , re concessa
ibidem de verbo ad verhum reIata confirmavit, ac perpetuae firmitatis robore munivit, atque ad effectum, ut in toto Ducatu, Dominio , & Ditione eiusdem Ducis, perpetuis temporibus suam eXecutionem obtinerent,ram Archiepiscopo
Taurinensi Episcopis Augustensi,& Niciensi reipedi ve delegavit thidem: So. χρ circa veneresilibus fratribus nostris Are piscopo Taurinens, o
aut duo. qui unus eorum per se, Iasium,fιὰ alior praefinies litteras,er in eis contenta quaecκnque, bi, ρπando opus fuerit, ae quoties pro parte Emanuelir-HLliberti Ducis, ct successsorum suorum, 'erint νιquisiti, solemnitιr publicantes eis in praemissis e caris Afensionis rastrio assistentes faciant, oinritate nostra, σκαι tem-Ph libertum Precimis Succe fores suos praefatos, ae eorxm svuox nostris approbatibne, confirmatione, γ' decreto prasatis pacifeὸ frui, er gaudere,
non pormittentes erc. 'ai. Tandem favore Serenissimi Ducis Caroli-Emanuel s, huius nominis prLmi , accessit Apostolicum Breve sub die i9. Junii is9s., S.M. Clementis VIII. emanatum, in quo, relatis singulatim omnibus,quae continentur in promissione Nicolai Vatque exinde memoratis usque ad Gregorium XIII.Apostolicis Comstitntionibus, ea omnia perpetuo confirmavit ,& approhavit, illi pie Apostolicae firmitatis robur adiecit. 32. Perpensis aequa lance, δὲ integra mente huc usque narratis Pontificum placitis ad Asorem Regiae Sabaudi Principis Coronae , liquidb constat nulli plonilis inter Catholicos Principes , aut luculentilis ab Apostolica Sede suisse consultum, ad temperandam collativi juris potestatem in eo, quod respἰcit nersena ad Melesiastica benescia promovendas: Nihil enim promittendo, & indulgendo neglectum , aut omissum, quod, in subiecto eligendarum personarum themate, Sabaudorum Ducum dignitati, atque decori, Status etiam , & Ditionis securitati, atque tranquillitati, Subditorum commodo, & utilitati prospiceret; nam quoad Episcopales, ct Abbatiales dignitates, & quatuor alia Mnesicia hanc Nicolau S geminata promisione legem imposuit , ut illis dumtaxat personis idoneis conserri possent, erga quas Dux Sabaudiae suam in primis voluntatem ex praevia fgnificatae intentionis, & praestiti consensus declaratione probatam Summo
12쪽
Pontifici aperuisset. Si verb de dignitatibus post Pontificalem maioribus, aut de aliquo Prioratu Coii ventuali, seli de aliis heneficiis, Pontificiae dispositIoni reservatis, ageretur, ad hoc dumtaxat ipsemet Pontifex teneri voluit, ut provisione:
fierent de personis idoneis, attamen Subditis, sive de locis Ditionis ipsius Principis, Alienigenis, vel extraneis omninb exclusis, nisi sibi gratis, vel acceptis,aut suffragante eiusdem Ducis consensu ; nec parciori cura, ct sollicitudine provisum fuit a Sixto ΙV.,&subsequutis Pontificibus usque ad Clementem VIII.circa alia quaecunque minora beneficia , tam regularia , quam saecularia, cum Cura, ct sine cura animarum, quorum intuitu constitutum est, ut nullus alienigena,
sive alterius nationis, & Dominii Clericos, vel cuiuscunque ordinis Regularis, qui non sit de Ditione vel Dominio Ducis Sabaudiae oriundus, aut saltem verus, ct actualis illorum incola, praedicta beneficia acceptare, vel obtinere possit, nec aliquod ius acquirere. ἶ3. His sic insacti veritate manentibus, excitatam in Abhatialibus dignit tibias controversiam praestringendo, fateri in primis coguntur adversantes, Pontificiam Nicolai promissionem, toties a subsequutis Pontificibus renovatam , Rampliatam, liberae hujusmo li Abbatiarum collationi fraenum illud iniecisse, ut teneatur Pontifex, quoad perinas idoneas providcndas, tabere in priruis, S ante omnia intentionem, S consensum Sabaudi Ducis r ita quM aliter factae provisi nes,nullius momenti, & roboris existant, illisque valeant Principes, ct Subditi
sortiter,sne ullo censurarum metu, resistere. Non poterant sine Pontifices circa . hanc ahsolutam necessitatem praecedentis intentionis, atque consensus erga perin
nas respediive de huiusmoni Abbatiis providendas, claritis favore Ducum S haudiae loqui: neque arctiori vinculo propriam fidem obstringere. 3 . Post hanc irrefragabilem veritatem , quae in facto controverti ne Ita&missam, nisi quis velit seipsum decipere, ingenue fatebitur huic passivae necessit ii, quam sibi Summus Pontifex imiκ,suit habendae alienae voluntatis , de quarum personis provisiones Abbatiales fuerint faciendae, eamdem vim , ct efficaciam ineste , quam Apostolica Sedes non abnuit, & quotlitie impartitur Pontificiis Indultis, concessionibus, ct Privilegiis r sub quorum titulo omnibus sere Supremis Principibus datum est ius proponendi, vel praesentandi, lati supplicandi, aut nominandi personas ad hujusmodi beneficia promovendas; nam fi t netur Summus Pontifex rationabiliter sequi voluntatem illius, cui permissum est
proponere, nominare, supplicare, vel praesentare personaSprovidenda quatenus idoneae reperiantur: nulla iustitiae, aut aequitatis ratio eatitur, ut idem non se
vetur intuitu suae Regiae Celsitudinis , cui hoc ius nominandi, vel praesentandi, stii supplicandi, sive proponendi, nullo aliquo, unico, & speciali modo conceς sum, indultum fuit , sed uiu versaliter eidem omnia haec promissa suerunt, eo ipso, quod ipsius praeviae voluntati relimim in intendere ,&consentire, de qiathus persenis tales provisiones essent iaciendae; nam realiter S in enuma, 'uid aliud est proponere , nominare, supplicare, aut praesentare, quam Pro persena providenda suam prilis declarare intentionem, & propriam activo consensu vinluntatem significareZ
13쪽
CAPUT II. Nicolai V. promissio in sua origine, G causiuexplicatur:
3s. Minatis quidem Summis Principibus, quibus ab Apostol ea Sede
ex praeviis intentione, atque consensu, uno, vel alio modo declarandia data suit, ante provisionem iaciendam , designatio persenarum ad beneficia Concistorialiuromovendarum, intolerabile foret, quoties superstitiosis su tilitatibiis a rectissima Summorum Pontificum mente longe alienis excipi pos set, non fuisse talem facultatem ea lege, ct intentione concessam, ut non rem neret adhuc in libero ejusdem Pontificis arbitrio, posthabita Principis designantis voluntate, alias perinas de iisdem heneficiis providerer verumtamen illud malcs numin inossiciosum emigium ex cuius quaesito colore omnia in rebus boneficialib. Indulta corruerent. & inutilia redderentur , eos praecipue Supr mos Principes acritis irritaret, qui hanc desgnandae in provisionibus benefici libus personae ad aliquod beneficium promovendae facultatem , ex urgentissimis causis in vim pacti, vel initae conventionis a Summis Pontificibus acceperunt,
prout intuitu Sabaudiae Ducis evenisse perspicue demonstrabo. 36. Ouoties scriptae dumtaxat in Pontificio Nicolai diplomate causae ponderentur, ex quibus certam collativo beneficiorum iuri sermam ab Apostolica Sede servandam praefixit, non apparet Pontificem aliud respexisse, nisi singula. ria Ducis Ludovici merita erga se, S Romanam Sedem, atque ne Ducis Sabaim diae Ditioni, seli Statui aliquod dissipendium succederet, vel alia quaevis adversitas intestina: siquidem nulli magis quam eidem Nicolao notum erat, quali zelo.& pietate Ludovicus operam suam impendisset, ut Dux Amedeus rius Pater aut sub Felicis V. assumpto nomine in sua obedientia Ecclesiam regebat, daret otii optatam Christianae Reinublicae pacem, abdicato Pontificatu, quem in partes diro schismate divissim pluresant 4ititios tenuerunt: nemo tamen tam sortiter reliquit; unde Spondanus in suis Annal. Getissast. ad annum I 449. num. S. admiarandum non immeritb monet, quomodo Nicolao humillimae originis viro ces tit Amedeus Sabaudiae Dux , consanguinitate, vel assinitate cunEtis sermo Christianis Principibus nIunctus: concludens, piissimum illum Principem, quos olentior apud homines selix videri poterat, eb se Deo gratiorem esse quaesivi Dse, rarb illo, & eximio verae humilitatis exemplo, quod, & Deus adeo acceptum habuit, ut forte eius etiam merito concesserit, nunquam ha tenus ab eo tempore ullum succrescere in Ecclesia Romana Christi Sponsa schisma, quibus antea frequentissime concutiebatur; quod idem memorant relati ab A non imo de Am deo-Pacifico num. IC9.s seq.Guice nasor lanaetom. iso mihi So8. & ipsemet Pontifex Nicolaus agnovit in suo Apostolico Brevi pridie Kalendas Martii a so. ab iisdem Authoribus relato, ubi unionem, & pacificationem Catholicae
Ecclesiae, spontanea per Amedeum Pontificatus dimissione, ad memoriam reum Cans, paratum se exhibuit. Duci Ludovico libenter tribuere, non arundinem
vacvam , S inania verba, sed quidquid in eius, ' illustris Sabaudiae minus ut, litatem, S honorem sibi iactu possibile videretur. 37.Ac-
14쪽
HISTORICO LEGALIS. II 'g Accedebant, ad excitandum beneficiam grati Pontificis animum, haereditaria Ludovici merita, cuius inclyti Protoparentes Sabaudiae Principes, ab A gusta Imperatorum Saxonum stirpe progeniti, Sedem Apostolicam, illiusquaSupremos Moderatores pari sortitudine , & pietate , jam tunc per continuatam quatuor,& ultra seculorum serieni semper coluerant, & illustria monumenta reliquerant: quae passim in Ecclesiasticis annalthus vulgata Eugenius IV. proprio Oraculo paucos ante annos celebraverat in sua Epistola sub die 13. Martii 1437. ad eumdem Amedeum Sabaiidiae Ducem inscripta, cuius verta recenset Anom
mus de A mede Pacifico ad lectorem ibidem e Eemadmodum Myres tui Eccle-sae Dei Apostolicae Sedis quisti, paei,cturitati, eonsiliis auxiliis , elium personis propriis asiterunt, ac Fidera Cathblicam singis 'Utis, Er limitibus am- Iliare adimerunt, exterminantes ellam gladio fatissimor hoster, qui illius glγriam obtenebrare conati sunt. 38. Dabat ulterius Summo Pontifici ipsa re , de qua agebatur, qualitas Va Iidissimam iuris aequitatis causam , assita statuendum erga Ducem LudoV, cum , dum omnes sere Ecclesiae tam Episcopales, quam Abbatiales, in ipsius rem . porali dominiaeexistente a ratissima moraim Serenissimorum Praedecessorum munificentia primaevam fundationem , S dotationem acceperant: de quibus liquido constare poterat ex i liis publicis, S antiquis dociamentis, quae compilavit
palibus, ct Abbatὶis Principatus Perimoniani: O dein recollegit Galaenorius in
Da hipori geneari. Regia Salaudiae Domus tιm. 3. Jam enim eX promulgatis Pontificiarum decretalliam legibus in cap.2s.fabiit. de iure patron. tunc invalu tat, ct maximi intuitu Supremorum Principurii , ut iisdem ob sundationem , &dotationem Ecclesiarum, ex solo iuris ministerici, etiam absciue aliqua specialreservatione, ius offerendi, sed pruentandi,quaestum intelligeretur. iuxta Comellii Toletant i 2.decretum can. 6. er communem omnisarumsententiam, quam affert, S sequitur Loter. de re hene'. lib. a. qu. 7.nam atqtie in puncto, iando agitur de patronatibus Regiis,late docent Alphonfur Aletrarer inspeculo. rincipam cap.63.ππm. 2. Renatus Goppinus desacra Pohtὶa lib. iait 4.Antonius Fa
ampridemsancitum fuerat a Jusiniano Imperatore Abet eli. 126: cap. I 8. 39. Suffceret cas attulisse causas, quas Nicolaus in suis Apostolicis Litteris nominatim expressit, quoties ageretur de Privilegio per modum Indulti, ii coibcessionis ad Ludovici supplicationcm obtento ; verumtamen, cum in sub ecta facti specie Summus ille Pontifex non concesserit, neque rogatus indulserit, sed apertissimis verbis Sabaudiae Ducem certum secerit, ipsique promiserit de speciali forma servanda super collationibus , S provisio nihus heneficiorum in eiura Principis temporali Dominio consistentium , dataeque Fidei vinculum validiss- mis clausulis irritanti hiis muniverit, de quibus supra num.'. ct seq. huiuS iuris piae promissionis ratio postillat, & necessaria oppugnatae veritatis defensio cogit,
ut initae convention Is cause fundamentales radicitus eruantur ab iisdem principiis ortae, quibus ipsemet Pontifex Nicolaus anno i 448. de eodem collati, O diure cum Germanica Natione convenerat :&dein anno is S. .Leo X. Cum Chri Hianissimo Francorum Rege Bononiensi concordato transegit; Etenim illa verba B a certum
15쪽
eertumfarimus, er sibi promittimus, praecedei item triati tum arguunt stilamum in promissione compactiim;undi: conventionis dein inter paries initaeiatque contractus stipulati vim habent . ut tradit Imperator is F.s scriptum insitat. de inmtil ρulat. & docent communiter Doctores iii l. ciexdum I de vers. obligdasset.
in LTitia, L penultimo num 6. 9 7st . GL est. Alexander is l.iuriisentium, Maemnuulla,sside puctis, Cardinalis Mantica de taciti amhig. lib. I i rucll Gersquid Aeum habet.Ludovisius decis. 328. nuna 6. consileveriant namque Ponti sicca in huiusmodi promit sonibus,minus scribere, quam dicere: aut quia sic decuit,vel quia multa occurrebant, quae expressa fortasse nocuissent, licet tacita non ossic rent, iuxta Modestini Juri MConsulti monitum in L nonusquam de condit.
De Priscis Episcoporum Abbatum electionibus.
o. Aristis in hac QIemni promissione Nicolai Pontiscis sensibus , primam lucem asserunt priscae Episcoporum, Si Abbatum eled tiones ; nam quoad uiscopales dignitates exploratum est, ab initio nascentis Ecclesiaein longo post tempore non tam Clerum, quam Populum, in eligendis Episcopis, admissos suisse, Meuti lati docent Rebustus de concordat. Frau. in clausula, oe cum ex elemoribu
4r. Hanc a primis Ecclesiae cunabulis eligendi normam,ostendunt acta Ap stolor im cas. i .,in qito,dum ageretur de substituendo Apostolii in locoJudae, P tro in medio Fratrum exurgente , ubi aderat turba centum ferc, ct viginti , statuerunt Barnabam,& Matthiam atque orantes,sortes eis dederunt: omnes scilicet illi, qui tum praesentes erant, dc ad quos Petrus verba fecerat, Chrysostomo i
ste in actis Apostolorum homil. 3. quod idem in eleStione septem Diaconorum h hetur cap.6. ubi convocata ab Apostolis multitudine Discipulorum, ith alloqui tos legitur: consideraete ergδ, Fratres, viros ex vobis hori tesimoti septem, plenor Spiritu Sancto, sapientia quos eonstituamur fuster hoc opus; non verδ orationi. er miniserio verbi instantes erimus, o placuis sermo eoram omni multitudine elegerunt Stepbanam: hos statuerum ante cυ pectum Apostolorum, er orantes im-rofuerunt eis manus. nec diverso ritu eligendos Episcopos tradit Origenes ιο-6. in Levitic. prianus Carthaginensis Episcopus epis.6 d. omnin) et idendus, Chryssostomus hom Li4.ae' lib. 7.de Sacerritaeop. i S. Qithd etiam Constantino imperaim te ferre altim patet o Lusch.Caeiariens de vita Lonstantini lib. 3.cap. .6α, tem bre Concilii Nicaeni ex epis nodica apud Socratim lib. I. cap.9. Miri m-stuὀd si quempiam eorum ui in Ecclesia cevsntur, diem suum obire contigerit, in δε- fanni locum, honorem prout hamur illi, qui nupιν ad te sum, modo digni videantur , e populus eos eligat fustragante nihilominas, ta Plehis 'dicium comsi maste ALxandrina tirlis L pisicopo hiiic Hilarius PiStavien. Episcopus insupplici libellu ad Consantiunt Imperasorem, quem assuri Cardinalis Baronius ad a
16쪽
nu' inter alia liis verbis Imperatorem alloquitur Permistationitas tua pUulis , at quor miser int, quos putaverint, quos elegerint, audiam δε-
centes, ct divisa MV. Hora si vivia rencelebrent, , pro incolumitate di bea titudine tua preces asserant-nec diversimode Alexandrin s rescripsit Leo Imperator apud Evagrium lib. I p. 1 2 Uor monendυ, ut Episcoposubesse veltitit, quem
Geri, populique electio designasset.
42. Similem procedendi modom discimus observatum filisse ex Primi Concilii Constantinopolitani epistola Synodica ad Damasium Papam . S ad caeteros occidentis Epis eos, cusus haec sunt verta: Episcopum Nectarium in orcumeπλ
universo Clem, totaque Gestate suffragium fereκte , 6rdinavimus; γ in eumrim sensum loquutus est Gregorius Naaiaraenus in orat .de Gitu Patris, pro t etium epip. 22.st orat. 2 i. ubi laudat electionem Athanasii, quod totius populi calculo firmata luisset, hoc est suffragio, quale in comitiis olim per calculos dari consueverat. idemque annuit Hieronymus lib. i. adiersus Iovinianum, ubi incuset vulgi mores, quod eligere plerumque soleant Episcopos si hi similes; eamdemque
eligendi testatem Clem ,& populo tribuit ipsemet Hieronymus in Comment. ad Ezecoietem cap. 33. , Irenaeus epist. 6 ., Apollinaris.Synodius lib. 4. epis. a S., Ialias L in epist . ad Oriental. quam refert Athanasius Apolog. a. , S recenset Severisus Nimus tom. I .cinci pag.mihi 4os. ubi exprobrat Gregorio,qudd nullum a populo Alexandrino suffragium habuisset, Ans iniit Episcopus Lucensis indefensone Gregor II. lib. aferὰ per totum hi hanc veritatem usique ad finem undecimi Seculi, in quo ipse vivebat,indubitatis documentis exponit. 3. tamdem in electionibus sormam statuisse Summos Pontifices pertissime testantur acta Syriaci, Innocentii, Zosimi, & Bonifacii, quae habentur penes P
quibus accesserunt Decreta Coelestini, Leonis, Gregorii, Gelasii, ct Stephani a Gratiano congesta distines.62. cap. i. ihi: Num ratiosinit, ut inter Disopor fa-he ur, qui nec 3 Clericis sunt etini, neque Θ Plisthus expetiti reca Proetincialibus Epist scum Metroolitani- dicis conserati, er disinΠ.63.cy. quia igitur 9. ibid. Sacerritis, O lGIus cinctili unito cons Uu, er Sιν inissimi Principis voluntate-cap. plebs i ta cap. nosse tuam Ia. ibidem onvocato ciero, ct populo salit ibi elixatur Nicolaus cap. i 3 .-Episcopos per aemiliam non consecrer nis pselectionem Oeri, er populi Les cap. 19. Midem-omnium Clericorum, er civium volumate discussa Melesinus cap. 26. ibidem eri, Plebis, ct Ordinis consensus, ae demerium requiratur paod idem statuitur ab eodem Leone cap. 27. erex capitalaribus Imperatorum Caroli, & Ludovici cap. Sacrorum 3 s. eadem di
ntani rescripto in I. 3.=Item jubentini de Episcop.er clerici in authent.de Saninses. Eris p coitit.9ait. is., quod iampridem, saltem quoad tumultuosas turris, statuerat Concilium Laodicenum can. 13., donec omnis ad elestionem accessus γ' sm consueti illine, partim latis canonibus eidem interdictus est; neque enim alia quid in vulgo modicum terrere ni paveat; unde nraevaluit,quod dici solet, vanas populi voces non esse audiendas Did hesias si .ls. de pen. Decurim. 12.M. l. GLeoa. tit. Cucto enim Fidelium numero convocari sine tumultu non poterat, Sciacile mobile vulgus studiis partium usque ad rixas, & caedes scindebatur, ita ut
17쪽
affectui magIs, quam merito vota conferret; nec tam eligeret,quam venderet: Pro phanum itaque, & venale vulgus ab electionihias Episcoporiam arcere consenta-nelim suit cap. ur a. p.si.82 cap.s6.de ei eL p. 2ue judiciis, cap.nullus, cap.
Adrianus, cap.uon es,cap.non licet distinct. 36.cap. deinceps causi6 qu. 7. s. Exclusis itaque Laicorum suffragiis integra mansit renes cuiuslibet ordinis Clerum Discoγlis electio , donec Clericorum multitudinem ad sola C nonicorum Collegia, sed Cathedralium Capitula redigere Ecclesiasticae cliseipitianae ratio suasit, quae pridem ex iuribus supra relatis pichemilae concursum ad paucos optimates reduxerat: quod ius ad totalem populi, & Cleri in serioris exclusionem, quando sibi Capitula vindicaverint, facile cruitur ex Pont ficiis Constitutionibus in quinque prioribus Decretalium libris sub tit. de elo monitus , o elicti potes. cap. cum Sutrina Ecclesia 3. de causa posse s . γ' propriet. & pleiad tra
rii VII. epistolis ostendit prope finem duodecimi Sectili , ius eleest viam ad C nonicos Ecclesiarum Cathedralium transmissum fuisse, quod dein Concilium Lateranense sub Innocentio III. celebratum anno lai S. praescriptis eligendi formis ad forensis triturae leges revocavit, quae Fssim in libris Decretalium is
Gravrio IX. recollectis habentur sub tit. de postulando, de eliU. oe de translat.
46. Electionibus Canonicis in silo robore vigentihus , ipsiriam confirmatio penes Metropolitanos , Rii Primates principaliter mansit, & Electorurn ordinatio, seu consecratio apud Comprovinciales Episcopos. Ita habetur inter ant quos nones, quos aliqui Apostolicos vocant cap. 3 3. ct saluerunt Laudicena Θπω
etiam in Ecclesia Occidentali Conci Carthaginense a. cav. 12. Cartha π.4.cM. . nec non Summi Pontifces Innocentias L epip. 2. cap. 2. Bonifacias epap. g. Le Magnus epis. 89. er 92. hinc Gregoriu Magniis ici praecipui prosessus est, quω non se interponeret clectionibus Episcopori im , scd liberis eligentium sits fragiis permitteret in epip.29.lib.2. atmic lib. I9. epip.24. ubi rogatus a Roberto Comite , ut Melitensem Epistolaum consecraret, tanditi distulit, donec constaret, eiusmodi consecrationem Rheniensis in Calabria Archiepiscopi iuri adiudicandam non esse , & Hadrianus I. ea maxime gloria, & laude delectabatur,ma se Episcoporum canonicis electionibus non ingereret, sicuti halκrtur in Concil. Gallic. tom. a. pag. mihi 96. & hoc, usque ad dii ccimum Seculum, ab Ecclesia, tam Orientali, quam occidentali communiter scrvatum fuisse late tradunt , ct probant Petrus de Marca lib.6. cap. 2. 3. O seqq. Omassinus de henesi
4 . Dad attinet ad Ahhatiales dignitates, scii Monacorum Praepostos , latis constat corum electioncs Monacis cujuscumque Coenobii suisse permissas, &in ca re paχrili militis varium sui sic usum , quam in Episcopis eligendis, prout notat Ioarmes Diniat in ibo 'crimineJuris Ecclesiosici tbm. a. f .mihi i6. -.8. S suse tradit Thomassinus de henociis par. 2.lib. 2. cap. 28. π cap. 34. iuxta Pontificias constitutiones, de ciuibus habetur sv cap. ex eo ῖ a. idi cap. inde rvitatibIs 4et dis tit. elestioribus in 6.
18쪽
s. II. De costativo Ordinariorem Iure.
48. Pari sere gradu permansit apud ordinarios illaesa collativi Juris ratἰo de omnibus beneficiis, in singulorum assignata Diceresi, seli EcclesiasticaJurisdictione consistentibus, prout dilucide probatur ex dispositione Sacrorum Caninnum in eap. alii cap. nemo de consecratione disines. i. cap. ic ρxidam
Basi α ι o. θ' cap.nullus omis) ii. caus i6. quas. 7. quod idem in Decretal bur saxestum legitur in eapaeonquaerente i 6 e dudia. Ordin. capax frequemtibus 3. de ustitutionibus . nam prout scripsit Gregoriu Magnus ad Romanum Siciliae desenserem, relatus a Gratiano ἰσα- pervenit caus i iapuas. l. Si fua cui-Γbet Epist OIurisdicZio non servatar, quid aliud agitur, nisi ut per Nor , per
quos Maesiasteus cusodiri de is ordo confundaturp49. Adin enim ignota usque tunc suerat Papalis henescIorum Immediata, Sabiluta provisio extra specialem sirum Dicemum , S suburbicarias regiones, ut in toto Decretorum volumine, & in antiquioribus Pontificiis Decretalibus. usque ad decimum tertium Seculum, nullum de hac re actuale exemplum affer tur , sicuti animadvertunt Ioanne Andreas ad speculati sub tit. de conces. pruribend.vers. Ostiendum es. Goneta ad reg. Meli.=.i Enprooemio num. dum bus sequentibus, Seisa si beneficiis part.2.qu. hiarum. i Loterius cod. tractat. IV.a quaeshaa.num. i. θ' seqq.Barbosa de incim potes.Episcoparilegat.s7.num. I. Paulatius in suaJuri rudentia sacra IMA.tram Io. p. am.2.M. At verὸJoam nes-Francisior Leo in suo Thesauro 'ri Mesesiastici par. a. p. 3. num. I. S fuse docet eruditissimus Tisinamus de bellinc. par.2. lib. I. cap.33. ct tribusse .cpaidein cap. l. Ο a. luculentur ollendit, quω si sorte' Summi Pontifices se in huiusmoai provisionibus interponerent, tamen ius absolutum, S indefinitum propriae authoritatis , S Eelum suae universalis erga omnes Ecclesias sollicitudinis, cum potestate ordinaria Episcopi proprii illius loci, in quo sita erant heneficia, temperabant . Et quamvis pcnes ipses tanquam Petri Successores, & unἰversalis Ecclesiae Episcopos, inesset habitualiter integra omnium Ecclesiarum , & benesi. otum dispositio, seti dispensatio, cum plenitudine potestatis sibi immediath a Deo concessa: erant nihilominus contenti aruiali illorum beneficiorum collati ne , quae urbis ambitu claudebantur, prout post Germonium de Indult.Cardinat. I. per qua sublatis, nu.87. latetur Carrinalis de Luca in relatinoman.Cur.discursyarum.6arsque ad num i 3.o' in summa de beneficiar cap. ais princiso. Hine Lateranense Concilium sub Gixto II. de anno it 23. fiammam Episcoporum auctoritatem in quorumlibet beneficiorum propriae Dioecesis dustributione, integram, & liberam servari praecepit, excepto patronatu tam Laiaco , quin Ecclesiastico, prout habetur ibi d. ean. . . iuxia veteres Ecclesiae regulas, quae omnes singularum raclesiarum res in manu Discoporum constituerant cap. aous. ι6.quas.7. caus I s. oest. 16. p.7.M. III.
19쪽
S: III. Mid in huiusmodi Euctionibus re collationibus
beneficialibus exigi, aut recipi potuerit.
si . Canonicis electionibus, & collativo heneficiorum iure in praedicto sta.
tu vigentibus, in eo praecipue servehat Romanorum Pontificum , inferiorum Pastorum Zelus , nc pro cligendis Praelatis, aut conserendis henesie is aliquod licci tenue donum , vel levis pecunia exigeretur, aut reciperetur; Nam cum ditatis post tertium Seculum ex pia liberalitate Fidelium Ecclesiis , omnia ossicia Ἀ-elesiastica non sine certis beneficiis, se i proventibus esse caepissent, ct nemo pro moveretur ad ordines, nisi certae cuidam Ecclesiae assignaretur . statim hoc malum irrepsit, ut illi, quibus inerat ordinandi, scii promovendi facultas a promovendis, seu ordinanilis dona ,& pecunias exigerent , aut acciperent: Hinc post damnatam 1 Joanne Chrysbstomo in Ephesina Synodo cuiusdam Antonini Episcopi rapacitatem , qui ordinandos titulo beneficii ,sblutione unius an natae, pro modo reddituum Onerabat, teste Palladio in vita et isdem Chrysi,stomi, corruptio
ista Calcedonense Concilium impulit . ut depositionis poenam illis infligeret, qui aliquo accepto ordinarent Episcopos, aliosve Clericos , aut Ministros in Ecclesia constituerent, sicuti habetur in ad iis eiusdem Synodi Calced. ean. a. cujus stagmentum retulit Gratianus in cap.si quis Episcopus 8.cauf. i. quaest. l . Jam enim
tunc ordinatio comprehendebat unico contextu manuum impositionem, & b nescii collationem, cuius annuos redditus, atque proventus huic corniptelae
causam dedisse, ambigendum non est: Etenim postquam donata a Constantino Magno in initio quarti Seculi pace, illapsae sunt in Ecclesiam opes , insidiari caepit avaritia, ct pretium sacere rebus, quae jam nihil sunt, ubi ad illa obtinenda
necesse est erogare pecuniam. sa. Verumtamen , cum Calcedonensis Synodi constitutIonem eludere non
erubescerent orientalis Ecclesiae Ministri, eam adhibendo infelicem astutiam, ut pecuniam post ordinationem aeciperent, Gennadius Patriarcha Constantinop litanus sephistica argumenta repellens statuit in Patriarchali Sunodo, quam de anno Sy. initam legimus ex-ῖ duris Graec Romani, quia non liceret pecuniam dare, aut accit aere , tam ante ordinationem, quam post ejus celebrationem, declarando talem fuisse Concilii Calcedonensis mentem, abrogando contrarium
abusum, qui paulatim ex Gallatiae partibus irrepserat. sῖ. Nondum fluxerat decennium post acta praedictae Synodi Patriarchalis , dc iam necesse habuit Leo-Augustiis imperiali lege decernere, ne ordinantes, setieligentes pro ordinatione , aut electione aliquid acciperent: Prosecto enim inquit Imperator in L si quemquam 3o. Cod. de Episco aeris. - quis sicus t tus , cdi quae causi poteris es e excusata, si veneranda Dei templa pecuniis expugnentur Θ quem murum integritatis , aut vallum fidei prwidehimur ,si auri sacra fames in penetralia veneranda prorumpat eupet altaribus im inere profundus ardor avaritia saer;s ad tis repellatur piaculare flagitium; undes quiri malium ordinaret, aut eligeret, aliquid accepisse detegatur, ad inpar publici criminis,
20쪽
viinis, O D se Maiestatis Messalisae proposlia a gradu Sacerdotii repellatur M.
s . Vix septiraginta a promulgatione Leoninae constitutionis excesserant anni ,& iam meo invaluerat contrarius abusus, Mi eum omninb delere, atque abrogare desperansJustinianus Imperator illum dumtaxat temperare , S ad ce tam quantitatem, atque laudabilem usum reducere decreverit in Novella e ins Limiora edita anno s Io. quae legitur in ordine 9 . ct in libris Anthentici collat. ι .f. cer Mugit. 6.er cui M. D. i s.l. i .ubi incipiendo a Patriarchalibus Ecclesiis, Romana nempe, Constantinopolitana, Alexandrina , Antiochena, ct Hieroselymitana, nihil ultr, viginti librias auri praestari declarat aliis Ecclesiis pro modo, Scratione frumium ad moderationem redactis, quarum nonnullae tercentis , alia quae ducentis, aliae quinquaginta nummis aureis onerantur; Praepositos autem.
Ecclesiis duas auri libras annui redditus non excedentibus, neque pro intronistico, neque pro alia qualibet causa, aut consuetudine dari aliquid permisit, cuius tamen pecuniae,ut napra exigendae,distributionem faciendam esse decrevit Imporator, ab Archidiacono, ae , primo ordinantis Episcopi presbytero, qui praedictam pecuniam accipientes,eamdem in tres partes dividere deberente nempe unam inter Viscopos consccrationi adsistentes, ut eorumdem itinerario sumptui coim
sileretur: aliam inter Clericos tanquam in muniis, seti honorarium praestiti Mianisterii: S alteram pro labore, & mercede Notariorum diplomata conficientium. Movetur ad hanc Muctionem piissimus imperator duabus praecipue rationibus, ouae ibidem specialIter exprimuntur: videlicet,ne ex talibus occasionibus Ecclesiae debitis praegraventur, S ne Sacerdotia venalia efficiantur.
ss. Justiniani constitutionem sequutus est Attalaricus Italiae Rex In suo memorabili edicto ad Joannem Papam anno s 3 3. tenes Cassiorinvariaru7A0. p.r s. quod ut cunctorum cordibus figeretur, mansavit ipse Rex Attalaricus tabi lis marmoreis incidi , ct ante atrium B. Petri Apostoli in testimo ilium publicum collocari, sicuti probatur ex subsequenti epistola ipsius Regis ad Salvantium ii bis Prosectum, quam assert ibidem Cassiodoricae. 16.s6. Viguisse videtur in Ecclesia occidentali praefata permisso usqite ad amnum s9s. quando Gregoriu Magnus in Concilio Romano omnem praestatimnem prohibuit, ita ut nihil omninδ dare, vel accipere dein ps subqiiocunque nomine, & colore liceret: quod decretum Synodale legitur in epistolis eiusdem Gregorii Iu Morp. ' refertur a Gratiano in ca paramis Sunoetas tua 3 sinin
mus ille Catholicae Ecclesiae Antistes inquit - sicut Episcopum non decet manum . quam imponit vendere, ita ct Minister, vel Nutarius non debet inordinatione ejus voce uam, vel calamum venundare ς is autem qui ordinatus fuerit, si non eae placito , neque exactur , neque petitus post acceptas chartas , pallium aliquid
euilibet ex Clim, gratiae tantummodo Guya, dare voluerit. Me accipi nullo m δε prohibemur; quia eius Glatio nullam culpae maculam interit, quae non ex ambientis petitione processit -- cpatrumis contita aliquos insipidὶ cogitantes, sta tali erimine liberari μsse sub praetextu, quod acceptam pecuniam in eleemosyliis di--nsarent, acriter clamat Sanctissimus Pontifex lib. 7. t ι o. quam affert Gratianus raparon est putanda caus i quaest. I. s . Post praedierum constitutionem in Synodo Romana Actam, totas vi adhibuit ipsemet Gregorius-Magnus, ad illam pravam consuetudinem ab omniabus Ecclenis, tun identalibus, quam orientalibus extirpandam, prout patet