장음표시 사용
41쪽
dierna in rebus beneficialibus clisciplini versatiir ; non eadem ubῖque ratio h -bita fuit , Salii alio iure utuntiar, atque eae eodem motivo ipsimet Principes concessionibus, seli conventionibus Pontificiis itis suum metientes, alii nomianant, vel praesentant, alii verb supplicant, seii proponunt personas idoneas ad Praelaturas, caeteraque maiora beneficia , a Summo Pontifice promovendas, o
ni quoa l ejestrum disparitate sublata, prout respective ad lingulos Principes ostendit Author operis inscripti-Decimen Iuris Lec lapici rior si Parisii
ita. Ad laoc propositum notandum est illud, quod in Memorialἱ exposito S. M. Urhani VIII.de anno i 63 3. ab Oratoribus Regis Catholici, ad obtinendam diminutionem, seu abolitionem reservationum , S onerum , quibus ex vulgatis Cancellariae regulis subjacent Ecclesiae, & beneficia Hispaniarum ; Respondit nomine, ct de mandato eiusdem Pontificis M. A. Mara Idus, tunc Apostolico. . rum Brevium Secretarius is cap. 7. eiusdem Memorialis in illis verbis, quae hie. Italico idiomate, prout Typis Romae edita suerunt,referre non piget: i
Beneficiorum, oe dicuntur ipsius manualia , e ne pus S rre liberamente a me
oso r e Sua Mased ne riceve grandissinio utile; polahe,medianti quelis,mde ii stultori tanti iκdulti di nominaetione , e presentarione M' Et nes , Hesebet eri,id Abhutis, ebe ahrimenti toccar a ad altri. Ex quo verborum conceptu manifeste convincitur veritas hucusque neuleata videlicet omnia indulta , & concordata Ponti scia, quibus Nicolaus V.post pro mulgata Synodi Basileensis Decreta prudenti consito viam aperuit, eam praecipuam causam habuisse , ut Supremi Principes novo, S: externo rerum heneficialium regimini, Clero, S populis invisi, ipsisque Principibus praejudiciali, am liquitatis priscae disciplinae legibus , actualem vim, R durabilem observantiam
propria audioritate firmarent.
ii . Nullus sine inter Supremos illorum temporum Principes arctiori vinoculo, quam Sabaudiae Dux Balileensis Synodi Decretis manebat obstrictus,quorum Amedeus ab eadem Synodo ad Pontificatum everuas, Pars magna fuerat: nec non omnes Episcopi, atque non pauci Abbates utriusque Sabaudiae , timGallicae, quam Italicae,videlicet Allobroges, ' Pedemontant,qui in eodem Comcisio intervenerant,& ipsamet Decreta una cum aliis Patribus unanimiter condiderant, inter mios Archiepiscopus Tarantassen, Epis 'opi Gebennen, Bellicen, Lausanen, Maurianen, Taurineii, Augusten, Vercellen, & Ιporedien; Abbates S. Benigni Fructuarieri, S. Justi Secusen, S. Michaelis Clusin, recensentur in
aditis ipsius Concilii fess. 38. ab Historis. Amed. Pacis nam.M8. DLmihi i l . unde, cum non ibliun Dux Sahaudiae , sed etiam Εplicopi, ct Abiates eius Suruditi praedidis Decreta, non miniis quam Germani, & Galli amplexati fuissent, ct
ad ea tuenda iustus,veluti proprii partus,amor impelleret: Non mirum , quod Nicolaus V. post iiii tam cum Germanis conventionem ,& frustra tentatam cum Gallis concordiam, necessarium duxerit, hoc de rchus beneficialibus dissidium cum Ludovico Sabaudiae Duce componere, ad quem effectum, prout ex ipsius Apostolicis litteris edocemur, non rogatus, neque requisius sine aliqua prae denti Ducis Ludoυici supplicatione, non tamen sine praevio mutuo traditatu , Cancellariae Regulas, aliasque Pontificias Constitutionea,adhibito temperati clato
42쪽
- Hificans, eumdem Ducem Ludovicum certum fecit, Ipsique ut ad Metropolitanas, Episcopales , & Abbatiales dim; tates neminem promoveret,nisi habitis prilis intentione, &consensu ipsiusmet Ducis de persenis ad easdem Dignitates promovendis . & quoad alta minora beneficia, nulli conserret, nisi esset Subditus eiusdem Ducis, aut per ira eidem grata, accepta, prout plene legitur in praedictis litteris Apostolicis, quarum tenorem in substantialibus adduxi
iis . Ad tuenda rara sua: Regiae Celsitudinis, opus habui In praecedentubus, eas priscae,&recentis In rehus heneficialibus externae disciplinae leges ab alto repetere. sine suarum cognitione ad unlaum illum finem isalva semper suprema Summi PontificIs, rh Apostolicae Sedis potestate J pervenire non poteram, quem duntaxat habui , lemnis huius Pontificiae promissionis, cui milius rectri
aut consul thnudi Indulti, aut merae concessionis nomen tribuitiir, profundi res radices, ct causas ostendendi, quas si quis ultra iam cumulatas supra n m. 36. eqq ua mente respexerit, existimabit, confluxisse ex benigiis Pontificum retributione in Restiam Sabaudiae Domum omnia illa majora privile aclo Ρ terat Apostoli Secies Principibus adeo benemeritis impartiri,is effusae nimium liberalitati obstitit eorumdem Principum moderatio, qui maxima meriti, modia eis contenti ea sbi tantummodio trihui maluerunt, ex quibus illaesa Apostolicae
Sedis auctoritate in rebus ad Ecclesiasticam discipli m pertinentibus propriae dumtaxat dignitati prospiceretur. I I 6. Nimis tamen grave eunms vHebῖtur, quM etiam ab illis , quae tot meritorum intuitu circa beneficiorum provisiones Sabaudis Principibus Ap stolica Sedes promisit, aut indulsit, studeant adversuites, sandiissimam Summi
Pontificis mentem retraherein veritatem luce meridiana clariorem fictilibus uminvia obtegendo, non sinant rem hanc intrata claritate gaudere; sed quoties V
tantis Ecaelesiae, & maximh Abbatialis catas contingit, purissimas crystallini huius sontis aquas iisdem semper agiistionibus pertuitare nitantur, quamvis justitiae . atque vivitati conisnum Met illorum intam iura servare , repetitis Ap stolicae Milis promissionibus roborata, & maxime, dum hujus facultatis intuitu miles se piissimi illi Principes praebuerunt ad omnia illa, quae Summis Pontifuribus placuit in rebus beneficialibus de novo stituere; Nihil autem in hae promissione, & subsequutis indultis datum fuit Sabaudiae Ducibus, nisi ius, quo iii
Hectionibus Canon cis utebantur, in nominationem convertere, sicuti respectu concordatorum Franciae notavit Petrus de Marea lib.6. cap.9. nam. ι 3. ordina.
ID SDndratur de regalaaeeνδρα praelud.=. i. versici quamvisfoLmihi 6. ubi pari ratione concludit, Clerum Gallicanum ti sublatis electioni hiis conqueri non potuisse, cum etiam ante concordata Ruius collissus tu eligendis Praelatis necessarib adhiberetur. II. Vertim vi: videar hane causam illis dumtaxat fundamentis firmare,quae lIcet val; dissima sint, & in nudo sensu veritatis eonvelli nequeant; Idriri' ut Curialibus , atque Causidicis satisfaciam, apud quos cuncta ad scirensis triturae normam reducuntur, & Blet magis praevalere, quod actum est, quam quod agi Mebuerat, necesse ha- ea luculenter ostendere, ex quibus manifeste constet
Pontificum promissionem, & subsequuta Apostolica Indulta debitae expectati ni respondisse, & in illis implieitam saltem , ct virtualem nominandi facultatems vore meis ribaudiae ad Epistopias, S Abbatiales discitates existentes in eiusdem Dissilired by Coos le
43쪽
etussiem temporali dominio contineri; quod in primis ratione, &auctoritate, dein exemplo, & observantia demonstraho.
Promissis Nicolai subsequuta Pontificum Industa, quali jus praebeant sua Regia Celintudini in Provisionibus Episcoporum ,
rig. v X facto quIdem ius oritur, sed exangue, si ratἰone careat τ nam apud Jurisprudentes laratio est anima legis : incipiens itaque ratione, cui caetera in iudiciis obtemperant, prout annuit D. AMVstinas rei rus is G ntiano in cap. sana quippe i ipsius vim sundamentaliter con stituo In legali , c sano intellectu Pontificiae promissionis, iuxta cuius inevita hilem significatum , nisi quis velit contra propriam facti conscientiam , stipsum decipere fateri cogitur Nicolaum V.Summum Pontificem certum fecisse Luci 'vicum Sabaudiae Ducem , qudd nemini Metropolitanas, Episcopales, & Abh sales dignitates conferret, neque illis de quorumcumque personis provideret , nisi habitis prius intentione ,& consensu ipsius Ducis de perisn;s idoneis ad huiusmodi regimina, sed dignitates promovendis, vel de quarum Personis i s provisiones essent iaciendae. Non potuit enim circa hoc Nicolaus, aut clarilis ueenIxilis loqui, neque sortiori vinculo Pontificiam Fidem obstrinsere, quam In illis verbis, quae iam supra cap. i .nunns. hic denub repetere non erit inutile, pro ut jacent in eiusdem Nicolai Apostolicis litteris ibidem: I39. Praefatum Ducem hartim siris civium νιddimus , e sibi premittωπι, ὸd ipso, ct dominio huj misi in intigritate di ι Δι Mia perffumibor, ad arunrc mque Metropolitanarum, et I aliarum Cathedralium, earum rim regi. min. .aut dignitates basiates infra disrictum pradi m mminem p=eficiemur, seu illis L quorumcumque porsoris non providebimur , nisi Lasitis prius per ποι stontione , ct conson o lsus Dacis, dι personir idoniis ad h'Uni. odi rι mira, seu dignitates promiserais , HI de quarum persionis tuos provisi ci Dorint f ennia. rao. Hoc posito pro Irrefragabili: videlicet, quM Summus Pontifex, at ua Ecclesia Cathctrali , aut Abbatiali dignitate In temporali Sabaudi meis ditione acante, teneatur ante provisionem , seii collationem eiu silem Epissicop tus, aut Abbathe expectare, & habere ante omnia latentionem, &conscinim Ducis, vore persenae idoneae ad Epistopatum, vel Abbatiam hic vacantem promove .d , seti de qua perlana talis provisio fuerit facieinda: Certissimi iuris est, quis ipsemet Pontifex nequit rationabiliter de tali Episcopatu , vel Abbatia citra m nil usum datae fidei, & contractae promιssionis instintionem, aliam persenam id i neam providere,nisi illam, cuius favore ipsemet Dux eidem Pontifici stram prius
44쪽
intentionem aperuit, ct proprium consensim significavit quM teneatur omninbsequi intentionem, S consensit in Ducis pari, fortiori ratione, ob quam eidem fas est, sequi voluntatem illorum Principum, quibus,non sellana eX pr millionibus, e concordatis, sta etiam ex Indultis , & concessionibus Apostoli, cis datum est nominare , vel proponere, seri praesentare, aut supplicari Pro pu sonis idoneis, ad hujusmodi beneseia Concistorialia promovendis. das. Haec indubitata Juris conclusio, quam tanqiuam necessarium cons quens ad causas , ex quibus haec selemnis Pontificia promissio sitam originem traXit, prout in praecedentibus ev. a. Ο 3. demonstravi , litteraliter convincitur ex ipsius initae promissionis contextu, ponderando in primis dictionem illam, cuius natura est, ut postposita negativae, quae legitur ibidem in praecedentibus verbis, de quorumcumque persionis non prι videbimus, ponat, ' determinet assirmativam in casa nominato,' excepto.Dictione 4. atque ibi Bart. alii communiter Cod. de trans fiasibus, quos cumulat Barbos de dieyton. cap. 2I7. n m. a. γ s.frbi nunti9. docet, hanc dictionem relatam ad suturum tempus, esse condi--nalem, prout etiam qu bd ipsius actus iaciendi sermam importet ibidem 6.lo. HXta tradita per ORAB. ΔαPedem. 1 4.S hax forma loquendi, adeo enixam disponentis voluntatem ostendit, ut reddat aruim contrarium de iure impossibilem, quia negativa,tanquam malignantis naturae,magis negat, quam assirmativa
assirmet. Carolin.Tuscus litt.δ eonelus. 26. ferὰ per totam, Gratian.ricis S I .nu.6. Ouinimo ea est vis praedictae dictionis, quoties praecedit negativa, ut expressam in casu opposito concessionem inducat, sicuti docet Iarte uris-Consaltus in L quibus diebus o.=.quidam Titio J.de condit.o' demonstr.udbi tradit idem essed,
cere, quas pecarias cuique legavi, eas merer meus ,si mater mea moriatur, daturos itis, ne dato, nisi mater mea moriatur; unde insertur idem fuisse Nicolao Ponis
. t sci dicere e quorumcumque perβnis non prisidebimus, nisi habitis prius per nos inrentisne, er consensu ipsius Ducis de personis idoneis ad huyusmodi regimina , β π dignitates promovendis , vel de quarum persosir tales prowsiones fuerint
Dciendae ac si assit malive dixisset, sede illis personis idoneis provisurum , erga quas haberet praece lentem intentionem, & consensum Sahaudiae Ducis; nam illud dicitur affrinative expressum, quia necessario sequitur ex propria signi- . sicatione, ct natura sermonis prolati. D'raety ait 2o. θ. i β. de nov.οξο r. nunciat. ubi Glosin merso expressium si nominatim 34. f. ndit.= demonstr. I 22. Singularem ponderationem meretur adiecta diEtio priὰs, quae, um d notet , S importet prioritatem ordinis, & temporis respectu actus faciendi, sicuti si se probat Barbosa dict. 283. D LA. 287. necessario, antequam Ponti sex procedere valeat ad ea, quae praeciaunt collationem, siti provisionem,tenetur, in vim praedictae promissionis,implere compactam conditionem, ad quam convel talem poris, & ordinis prioritas resertur, quae in subjeEta hynothesi respicit ii, tentionem, & consensum Ducis prout ibidem-nisi prius basilis per nos intemtione, ct consensu ipsius Ducis; Etenim ordo praescriptus semper est attendendus. 'mandato de praeb.or cap.penuit.Δ rescript ib.6. qui pignus C. qui pol in piat gn.hab. S praecipuc, ubi prioritas in ordine, Sc tempore est, prout in casu nostro
45쪽
Iud ablativum habitir, quod ex suimet natura formam, & condIt onem Impo tat. l. i In verbo scriptura interveniente, & ibi Glo Coae de Iur.emphvt. Ludiniastas,& ibi addentes decis36.quae supponitur jam de facto verificata. habere i88. de vhrb. 7exim. Aliud enim est, quω quis teneatur active implorare, aut petere eonsensu in alterius:aliud quω quis promittat uliquod non agere, nisi Nsive,h hito pritis consensu alterius; Nam Summus Pontifex, promittendo, quM ali. quem non promovebit, nisi habitis prius per eum intentione , & consensu Du- eis, essicitur quodam modo debitor in illa parte ipsius Ducis; unde tenetur hunc consensum obtinere.Uulgata l. debitor,st . de verbsi raris c. quia in hoc casu formalis haec praeambula necessitas, seli conditio ex parte Pontificis implenda,non consistit in petendo, vel requirendo, sed in obtinendo , aut habendo Ducis intentionem , atque consensum , prout ibidem-de quorumcunque perfnis non prisALMmus , nisi habitis prilis per nos intemione , ct consense ipsius Dνcis de per βο-nis idoneis ad hujusmodi regimina , βὰ dignitates promovendis, vel de ρ arum perfnis tales provisioner fuerint faciendae.
I 24. Idem fortius convincitur ex genuino , ct naturali significatu illius verbi intentione , juxta quem, clim ab intentione , quam Aristoteles propositum nuncupat, omnes actiones suam primaevam originem ducant, ex eodem Phil spho lib.6.Ethicor.cap.a. Hinc voluntas nihil moliri potest , aut exequi, nisi ex praeviae intentionis impulsu. Est enim intentio omnium astionum principium, propositum , Sconsilium , ex qua motio nascitur, itaut voluntas nihil penitus
agat, nisi ex praevia intentione, sive proposito sinem sbi praefixerit: neque ab Aristotelis doctrina loge distant duri Consilii veram philosophiam prostentes, qui intentionem pro petitione accipiunt, ut sunt τι xtus in . a. in princip.is quod in intentionem , condemnatione mete riductum utrinnya Glos in τι rho cosdemnat, circa Anem, M idest dicere condemnationis petitionem . de excepi. γἐκ l. a. Cod. Hi in rem actio exere. deh. ibidem Aorsi intentiones excipia cap. quoniam,=. ραοds reper rebus f tit.ut lit ibo conis. ibid. Goris intιntionem eaeeipiat- Iberis. de Rosit. in suo Dimionari Iur.litt.I. versic. intentisne ram,
ias. Clim itaque Summus Pontifex,ex causa collat on Is siciendae, designationem permnae providendae Sabaudi Ducis intentioni reliqucrit, nulla coli tioni via aperitur , praefata intentione nondum existente, & movente,nisi quis velit in eadem collatione , seli institutione ordinem necessarium inverti, quem natura, & ratio in omnibus servant ;Ordo autem inverteretur, fi executionem institutionis intentio minime praecederet , quae sicuti generaliter, in aliiS est Om
nium agendorum origo, ita huius provisionis faciendae debet csse principium, petitio,& regula , quae omnia quamlibet Pontificis propositionem de personis providendis Duci prilis faciendam excludunt; ultra quod idolis haec , S nuibouam apud Apostolicam Sedem intellecta inprovisonthus heneficialibus subauditio maximam in puncto contractae promistionis pareret absurditatem.Etenim,ctim propositio prius facienda loquatur de per nis idoneis , videretur Pontifex iudicium idoneitatis Duci submittere ,& ex ea nihil nisi indecorum Pontificiae Majestati oriri posset; nam, dum Pontifex de necesse tenetur habere DuciS intentionem , atque consensum, posset semper ipsemet Dux ad libitum diisentire. Quod si ad formandum praevium Ducis consensum alterius peristiae in unum sensus
46쪽
sensiis requirarer, id referri nequit,nisi ad persenam ab eodem Duce In ἰntentio
ne habitam,Cujus voluntatem explorare omnin5 debuit, antequam is ore ipsius
Pontisci propriam intentionem declararet, ne ipsa intentio destituta consensu sevore providendi in irritum caderet: neque aliter denotant illa verba, ad quae consensus iste dirigitur, ibidem di De personis idoneis ad hi i modi regin ira, siu ignitates promovendis, eel de quarum persionis taler prini nerocrinifaciendα,
S immuS namque Pontifex quoad intentionem, atque consensum prius a Principe habendum, gerit se mere passu h, juxta infra notanda in verbo habitis. St. quidem Principis desgtiatio proe edens ex praevia intentione, atque consen hi, non importat integram, Sabsolutam nominationem, sed emcacem dumtaxat dispositionem ad concelsonem, sed prouisionem necessarib a Summo Pontifice faciendam,cilioties persisna pritis designata sibi idonea videatur. cap. transmu et i .subiit.ae inrepatronat. quod singulariter recensuit Pinson.de regatiom. I. p. va u. q. in fine, uni notat,qubd praecedens nominatio, seti concessio ponitur pro
I 26. Nec alierius intention I hὶc ratio aliqua haber potest Iesim munus ex quendἰ, R instituendi, sibi illim Ponti sex reliquerit lata Duci facultate intendendi erga personam idoneam, citius proinde petitioni,seu proposito acqriiescere debet, tit morem gerat intentioni, de qua in promissione, a qua recedere
minimὶ potest citra Ipsus promissionis infractionem , nisi ad alienum sensit in verba ipsa trahantur, ct intentionis vis , atque essicacia eludatur; Inutiliter si, quidem promisisset Ρontifex Ducis intentionem expectare , si nullum pareret enectum ς alium autem habere non potest, nisi movere Pontificem, ad instituendam personam illam idoneam, erga quam eiusdem Ducis intentio praecessit tuae veritatari nequit post sequutam institutionem; nam intentio de sui natura est deliberativa; unde versari non potest cIrca praeterita, sicuti monet Philosephur Lb.6. Ethic. cap. 3. Nec enim quisquam de praeteritis deliberat, sed de suturis, iis. me omnibus, ouae fieri possunt. I 27. Tenenatur quidem Pontifex,In vim suae promissonis, sequI praevIam
Ducis intentionem,tanquam causam motricem, Si moraIiter impulsivam, sed indeterminate , ct secundlim quid, non autem simplicὶter, S absoluthr videlicet aten lis ea ad persenam idoneam dirigeretur, prout praeseseriint illa verba ibid. perfnis irixeis ; Unde ad hoc, ut nominatio persenae providendae situm non sinim in intentione principium, sed etiam in executione finem, & implementum 1 Ducis persem voluntate consequeretur: Juremeritb voluit ultra prae- viam intentionem ex se inessicacem, etiam ipsius Ducis consensum exigere ibid. 1shasitis priis intentione, re consen P. Etenim intentio tanquam propos tum, S petitis Ducis ex se sola subsistebat in animo Principis, neque admittebat ali Noe voluntatis confestium ; quapropter in solo ipsius intentionis adimplemento cadere potuit sociata Pontificis , ct Ducis voluntas, idest consensiis, ius natura, & proprietas est duorum salieni selisum simul uni recap. l. f. consens t. ca s
ra8. Nulla quidem mei Sabaudiae praefigitur in hae Blemni promissione
forma individualis, iuxt, quam debeat suam voluntatem significare tauore illius peririnae, quam intendit, e coiissentit, ad Episcopatum, vel Abbatiam promoveri: sicuti post subsequuta inter Leonem X. & Franciscum I. Galliarum Regem eoi, Fordata, caeperunt Pontifices specialiter exprimcre in suis conventionibus , aut
47쪽
indultis favore supremorum PrIncipum , quorum aliis datum sv t, hac iacuit te uti per viam nominandi, vel praesentandi: Aliis verbper modum supplicandi, aut proponendi. Verumtamen ἰn hac etiam parte Nicolaus antiquam usque tunc servatam a Sacris Canonibus formam retinens favorabili in se gessi tergi Ducern Sabaudiae, diim exigens ab eodem in terminis generalibus praecedentem intentionem, atque consensum, generalem etiam ἰ & indefinitam exprimendae propriae voluntatis formam ipsius Diicis arbitrio eo inmisit; nam nominare,pr Ponere, Praesentare, eligere, aut supplicare, nihil aliud in sub ecta materia sunt, quam intendendo, ct consentiendo,praeviam voluntatem significare, de qua per-sbna provisio sucrit a Summo Pontifice saetenda. Lambertinus L iur. patronat. part. lib. a.ρ rel. I.art. l. Corrasius de Benefici pari. cap. I. Anastasius Germ nius in ParattiLDecret.sub titae jur. patronat. ιδ. 3. unde parum reseri, quibus verbis ista voluntas exprimatur; nam leges,& pacta, non Verbis,sed rebus imponuntur,quod adeo verum est, ut Meri Canones ius Eled torum,& Patron rum in designandis persisnis ad beneficia electiva, & collativa respective prom mndis,ut plurimum sub nomine praestiti cosensus expendant, atque significent. Ita apud Gratianum disins7. . cap. 1 g. ct disinta63. cap.6. cum concordant. Mquibret impra nani.43.stin libris Decretalium sub tit. de jur. patros. cap.aP. Ocap. ῖO. Nam si attente jus canonicum a Gratiano compilatum, Sc Pontificia Decretales legantur , atque inspiciantur, nulla ibidem si mentio de iure nomia nandi , sed illi dumtaxat actus recensentur, ex quibus desiderium, Votum, im tentio, atque voluntas Patronorum , aut Eligentium ostendatur; unde oritur nominatio icci impersecta ; nam , ut supra dictum est, pro sui executione, Mimplemento in eo, quod respicit idoneitatem persenae praesentatae , iit oblatae, seu designatae, iudicium Collatoris exposcit. 29. Ita propemodum occurrit in primariis illis precibus, quas Summi PontificeS ab antiquis temporibus Imperatori, & Christianissimo Regi conces qtribuS , ante collationem praecedere debeat erga personam pro Videndam consensus Imperatoris, vel Regis, idem jus agnoscitur, quod pr heret expressa nominandi facultas . Pinson. de regaL tom. I. cap. II. ventibus . Et hanc Veritatem probant compam Cardinalium in conclavi et elionis Pii II. Thomassis.de Beneflc.part a lib.a. cap. 3 s. num. Io. odericus Ra μnaldus ad annum i 464. ππ.6s. atque aliud compactum simile in Bulla Pauli IV. quae habetur paencs ' M.tom. 2 fol. mihi ia6 i. neque diversim c servatur e ga S. R. R Cardinales in beneficiis vacantibus per obitum sitorum familiarium: quamvis iuxta vetus Pontificium indultum a Gregorio XI. inchoatum, de quo in regulis Cancellariae cap. 32. ipsis non competat, nisi facultas praevii conseia sus erga personas de hiiiusmodi benesciis providendas: & ex eadem ratione receptis simi iuris est,praevium Patroni consensum habere vim nomination Is, S praesem rationis, prout etiam quω possessionem praesentandi conservet. Rota in reconi.
alibi passim. Curdiv.de Luca sub tit. e jur.patron.discur 9.πα. 3. item discos63. num. II. θ' num. 28. Nam illa necessitas sormalis praevii consensus erga perionas ad aliquod benescium promovendas continet in se virtualiter, & implicite v rum ius nominandi , sicuti distinguendo tacitum ab expresso aruauit Loterius do
ISo. Hanc nostram conclusionem in debilioribus terminis Inefragabilemessicit
48쪽
noli ita ni traditio, exqtia habemus, quM, quoties in M, , qu m CollativaS requiritur formaliter alicuius eon senis talem Uigens tenetur non sollam
νω Abdiar Pano super eod. vaetim in Oeteri num. i a id. ecus Ussi quis 3 ποι r Dabere consaeum, er eoastissum, μὰ consensum tantism; quia tunc oportes βρM consensu Petrus de Anearanu in capaeum Otim de arbitris na 4.versves o, ubi ait, quω,aut dictum fuit, Θω cum consilio tenerentur eligere , aut eum consilio, & assensu etprimo casu tenentur Electores consilium requirere, sed non sequi:secundo casu tenentur requirere,& sequi. Egidius Bellamera in eod. emaeum olim num i t. ubi distinguendo docet luod quoties electio est celebranda de licentia alterius, non requirἰtur eius praesentia, sed sufficit petere eius lia Gratiam ; ubi verb est consilium requἰrendum,tunc requiritur eius consilium,&in ipsis tractatu electionis saeIendae est requirendum, S congruo tempore eXγα mandum, sed de necessitate non est sequendum; ubi autem consensus requiritur de consuetudine tantiim, restring tur talis consuetudo tanquam odiosa, ct
fit interpretatio quM requiratur post electionem iam factam: sω . si de speciali mandato Pa consensus alicuius requiratur, & sit dictum in mandato, Fbd sine consensit alicuius non eligant, necesse est, quM ante elcctionem in persbnam consentiat elirendam: quam distinctionem valde notandam sequitur Butrius in
eo apaeum olim num. i 8.Ioannes Andrear num. I9. Gonzaleet Telles in citat.es cum in veterias de esimnum . ubi distinguendo consilium a consensu concludit,
Ddd i quis tenetur aliquid facere cum consensu alterius,& petere, & sequi cum
debet, qui verb dc consilio, illud tantum requirere, non autem sequi . Guttiet. mus Benedic In cap. Ramnutius in inrbo Uxorem, de testament. decisa num.8 Oseqq.Henricus Michaid ev.nobis as.de jur.patronarum. i a. Hierom GonetaleE ad reg.8 canceligio 46arum.8o.δ' 8i .ctglos. 7inum. l . que adnu. I o.quod idem sititiunt unanimiter Caesarei Juris interpretes post Bariotan l. i. si plures se. 7.st. do exercit. aEp. nam consensi is ,& voluntas idem sunt in casu proposito l. a. f. vol tutem, s.fυωt.magr. LM.M.1reesitate Coaede bonaequaeib. & collatio,quae fi
ri nequit sine praevio alterius consensu, libera dici nequἰt, sed omninb necessaria respectu persenae idoneae promovendae. γ in Hement. dudum, si verὸ inorbo lucre de sepulturis, Abbas in eap.de multa num.3. e praebend. Loterius de
β solib.a.qu. i s .num. i 7.GMalea ubi supra NUM.num. O. di glos 7. ππ. . Si. Non desunt sane casus,in quibus consensus, quamvis ab aliquo requirenduS, non tamen est necessario sequendiis, prout accidit, quando eX natura rei, de qua agitur, iumendus est potilis pro consilio; vel si exigatur non ex pactos
49쪽
no , vel privilagio Pontificio, sed ex consiletudine laesis libem c stlonis taut si requirendus sit post electionem,uel nominationem , simul animadVertunt Canon istae supra laudati,& singulariter Abbas in ea cum terra I 4inu. I. de eieci. Potest etiam consensus in actu, vel ante actum k lege, vel Statuto reqxiliatus quandoque suppleri a super oribusJurisdictionem habentibus, si sine iusta causa negetur ; sed hoc lociim habet quoties adhibendus est non tanquam in re pro pria, seci ut contrahentium sexus, vel aetatis imbecillitati prospiciatur , lat notat Abbas In est. cap. cum in eteteri num. 2 3. eap. nullus i . cx ibi omnisae oc iur
Qui nimbetiam negligi potest , quando ille, cuius consensus etiam ante actum;& pr suo litteresse exigendus est, intra constitutum k lege, vel pacto rempus ι suam Voltintatem non declarat, prout occurrit in casti, quem determinat Imperator in L . Coaede iune Θt. . . . . 'l32. Caeterum in subiem facti speela, ubi Pontifex sibi ipsi in vim conueis promissionis praeviam, & passivam habendae intentionis, atque obtinui consensuva Duce Sabaudiae necessitatem imposilit, de personis idoneis ad Episcopales, vel Abbatiales dignitates i n suo temporali dom nio promoVendiis, nul- Ia potest cadere rationabilis dubitatio , qudd non teneatur sequi Ducis Nolui latem ; nam arbitrium Papae non versitur, stante dicta promissione, simpliciter circa perisnam , sed dumtaxat in ordine ad idoneitatem : ita ut si persena min is idonea a Principe proponeretur, ab eodem Pontifice monendus esset Princeps. non autem sequendus; nam iudicium idoneitatis ad eum pertinet, ad quem spectat manus impositio.cap.-nerabilem 3 . de etiΠ.- Iῖῖ. Removetur omne dubium circa praedicta, dum Nicolaus in illa is lamni promissione ,& ejus Succe res statuerunt, aliter factas collationes , &provino nes re invalidas, ct nullius momenti: ita ut, tam ipse DuX,quam eius Subditi illis parere,sine aliquo cessi rarum periculo,non teneantur;quinimo im
etiam sortiter resistere valeant. Huic autem contraxentioni daretiu locus Poties Pontifex, post praecedentem intentionis, atque consensus praestationem, cruam obtinere, seu habere in primis tenetur a Duce erga perstinam promovendam ,
dein eamdem Episcopalem, vel Abbatialem dignitatem de alia persona provid rete ultra quod inita promissio ad nihilum redigeretur, atque illuserie dedisset
Sabaudo Duci arundinem vacuam , quoties non teneretur semi voluntatem
ipsuismet Ducis; nam etiam in liberis collationibus non cogitur Princeps ad a ceptandam designationem Praelati sibi suspecti, aut invisi, feli de quo asserat se , eonfidere non posTe.caparum terrae in Mese elen. payxodsicut eod.tit. cap. lictis disines.63. Seha de hesola. para. a. uast. 29. num. s.er sieqq. Par tius in fuaJ ris rudaac.lib.2. cap. i6. num. 8. & ad idem cogit discretiva locutio, in qua immediate Pontifex promist, alia minora beneficia non providere, nisi de personis idoneis . quae essent de locis Ditionis ipsius Ducis, aut sibi gratae, vel acceptae de aliis locis oriundae: unde e contra manifeste convincitur,quod in Episcopalibus, ct Abballis, de iniihus loquutus fuerat in prima parte eiusdem promissioni Iuit reservare collationem intentioni, & consensui ipsusmet Due s , & de illis providere iuxta propositionem, & stipplicationem ab eodem Duce faciendam.
50쪽
34. Inconvincibiles rationes hircusque in hoc capite allegata: intentum nostrium traxerunt Scriptores de hac Nicolai V. promissione, , ' Pontificiis indultis specificti loquentes, inter quos supereminet authoritas Sacrae Rotae Ron anx pencs Jacobum Cardinalem de Puteo, maximum Niciensis Patriae decus.
ccis ah lib. a. hsabulo 18. Masi i s a. ubi decisum suit, litteras Apostolicas
Nicolai V. favore serenissimi Ducis Sabaudiae non comprehendere in illa dicti ne De aliis, Parochiales reservatas, sed dumtaxat Ecclesias Cathedrales, & Mon stria concistorialia, in quibus concludit Rota, voluisse praeservare consensum DuciS, quo posito stibintrant praedictae rationes, ex quibus talis consensus est de
mente a i benefici de' f Atti paesi: In quanto pod alio sile, e maniera di partire deue Biati Apostoliche; Mu bens contengono ii 'Idetti Ddulti ana cosa, come equi olente aldiruto di nominare quam in somma he it Papa non pr edera tali Arcivesco di , Res mari, ed Abae e delii fuddetti Paes , fenea amer avxto priamieramente Pintentione, ed it consensio deI Duca, neI reccante te persone capaci,che siveranno effer promise , come ancte ne' tre Priorati di Tulliara, Ritulia, edella Novales, e delia Prepositura di Monte ome; M in quanto a te piis grandi dignita deue Giese Cattedrali δερο is Ponti ale, ed alii Priorati Conventuali, come antae a gli altri bene i riservitia re id Regoti delia Cancellaria di Roma, alia disspositione delia Santa Sede , ii rapa te pro deradi persone capaci, nativς desie Terre, e Menor e dei medemo Duca, ma nis di altri: salvo fostero grati az
sesso Principe, altrimente id provisioni Apsolichesar anno nulli in tuiti sies , Mnes ra specificati.
37. Ossatum sequitur eruditissimus Ludovicus Thomassinus de Beneficiis part.2. lib.2. ρ . num. li. ubi etiam asserit, licet proprie jus nominandi non fuerit a Pontificibus indultum Sabaudis Ducibus. & ideb nulla in Bullis mentio fiat de nominatione Ducis et Attamen ad idem pene rem redire, ciam spoponderint Pontifices non conserte Episcopatus, de Abbatias . nisi habitis prilis intentione, & consensu Ducum- Lipomanus in sua relatione Senatus Heneti , quκ
habetur in aure politico D mihi 4i8. 38. In idem consentit Franciscus Pin nius, insignis in Curia Parisiensi
causarum Patronus in suo trafL Gallico idiomate Pariliis impressis anno i 688. de Regalibus, &Juribus Regis Franciae super beneficiis Ecclesiasticis tom. I. cap. γ πηαι er natu i. e fustus tom.2A DLmihi 94 i. que adDL999. ubi ini ruit consultationem in hac materia editam a Praeside Christophoro Faus sono, Somnes praedictas Apostolicas Constitutiones ematiatas in favorem Regiae Saba diae Domus, videndus praecipueDL9ss.&in Observationibus ad eadem Ponti.