장음표시 사용
31쪽
patus 13 f tome ad Boniam lib. t o.de cad. 2 ad ann. ioco. μ.mihi 288. Am δε- a ius des'io Datara e lib. I .cap. I 8.I. 3.-m. i 8.Gaconius de vis. Hintis. t .aazdaηπ.i 389.de Sonifacio IxsoLmihi λ Messannatarumflutione. Spondasus ad ann. t 399.Imm.2, ad ann. t 41O.namsaire in luctuosissimo illo schismate Pontifices Avenione sedentes idem Jus exigendarum via tartim in suae obedientiae Terris miserunt: prout eruitur ex Caroli Vl. Franeorum Christianissimi Regis Parisiensi Seiratu consulto de anno 14 . quod refert Thomassinus est. pari. 3. lib.2. 's 8. num i 2. siquidem utrumque urgebat eadem angiistia molestissimae inopiae, ob iniam iustum semper, S aequum est , ut interiores Ecclesiae suo S premo capiti sebventant.
88. Ex iisdem anitatis orta sunt quindennia, de qu bus sush loquitur Ca dinalis de Luca sub tit,e bene disci89.ria si sorte heneficia an natis subjecta ali-
cui Collegio, Monasterio,aut Ecclesiae per tuti uniantur, aut unita reperiantur, unde cesset spes vacationis:tunc loco annatarum certa quantitas de quindenni in quindenatium iure relevit, seu mortisationis Reverendae Camcrae existuenda
subrogatur, ius Auctorem fuisse Paulum II de anno i 469 probat ejusdem coli. sit utio sis Sullario Ronurno quam ampliando, declarando seq-ti sunt Pomlus r. consit. ID tau eod. Ilario Romano , vibi recensetur etiam alia constitutio
extensiva Urtiani VIII. edita ἰdus Junii a ontificatus sui anno primo.. 89. In ii silam temporibus. & ab eodem fonte Pontificiae potestatis, ad sti' plendas graves Apostol cae Sedis, ct Curiae Romanae necessitates, emanarunt vore Reverendae Camerae spolia Beneficiatorum , & fructus vacantium benesi. ciorum, de quibus aliqua tradidi in meo responis super spoliis Delasiasticis in Regione P emontana: & late ad propositum tirema disserit Thomassinus dili.
gentissimus novae, & veteris disciplinae indagator de beneflar. 3.Γb.2.cap.S 7. v dendas num.s.a sequentibus. Respexerunt etiam universalem Catholicae Glosiae utilitatem, & aedificationem, pensiones illae, quibus se ius heneficiorum liberae collationis authoritate Apollolicae Sedis astici tunc caeperunt, ultra causas
a priscis canonibus inllitiitas, quas declarat Cardinalis de Grais Da semina post trari. V. p. i. di fas e quoad illarum originem, oe' progressam docet Thomassinus par. 3ib.2 p. 3 l. ma ibi in suo glorioso Pontificatu istaenum iniecit piissimus Pontifex Innocentius XII. Omne ex qualibet causa pensionis cmus reiiciens a beneficiis actualem animariim curam harentibus . Pontifex vere Sanis Etrus: ab illis adeb alienus, quae carnem , & sanguinem sapiunt, ut nec obulum quideri exigi permitteret pro expedition hiis Bullarum, & quarumcumque .li terarum Apostolicarum, quoties redditus temporalis Dominii ad Romanam Sedem speetantis publicis Sacerdotii Regni necessitatibus sussicerent; Haec namque necessitatis ratio ad omnes praedicto extationes pecuniarias in Curia Roniana introducendas Summis Pontificibus omnium rationum instar fuit; aehac consideratione omnes pedetentiin Nationes haec onera subiisse annuit Spondam ad ann. IS99arat. I. licet novas, & altius petitas r tiones ad hoc ius sus- sulciendum astruxerint. Fresp.FVGn n citaeap. praeterea sub Hia1ὸ μαία. τί- cer Paranum i sque adnums 8.Loterius deo ola lib. 36uasLa m. 19.2sequentibus, Azoriar issit.-ra part.2.ΓL6. p. 3 7u st.2 Uuae cujus ponde ris sint docet eruditissimus Petrus de Marca de ciscordaacerdotάν Imper. libri. mp. ι ais um- .item num. Ιαο al. quibuS conveniunt ca, quae in ordine ad
32쪽
proptigriand is reservationes beneficiorum.favore Sedis ApostolIcae exemitata,' acciamulata mille notat Thomastius para. a. Mi. cap. 4 num. 3. in mς, ρο
Exorta adsersus Reeentem in rebus Benestialibus
Disciplinam contentisnes referuntur. .
. Necesse habui in praecedentibus Paratraphis brev compendio veterem, α recentem in rebus beneficialibus disciplinam exponere, sine quarum pro ignotitia impolsibile fuisset profundas initae a Nicolao V. promnlionis erga Lud tui cum Sabaudiae Ducem . radices detegerer ex quarum vi eiviliter insita debui omnino Poma fidia promissio in illa abistula, ct passiva necessitate praevis intemtionis, & declarati consensus ex parte Principis erga personas idoneas de Episcopalibus. aut Abbatialibus dignitatibus a Summo Pontifice providendas, non inanes, & supervacuas frondes , sed verae, & realis nominativius debitum se Ectum producere; prout ex iisdem radicibus pullularunt omnes nominationes, quibus Magni, & Supremi Princi'. ex molibet titulo, etiam mere gratiosis τvidelicet ex Ii Hultis, & Concessionibus subquocu minae verborum 2no Concinptis , proponendi, consentiendi, offerendi, praesentandi, vel supplicandi seu uim cur, in nominandis per nis idoneis ad beneficia olim elestiva; nunc autem Sedi Apostolicae iure collationis reservata promovendILst. Non defuit sane ummo Fidelium RectorI, nec eausa, neque potestas ad hane recentiorem disciplinam in rebus beneficialibus statuendam; neque m. thm videri debuit. quM in rebus ad externum pectesiae regimen spectantibus, summi Pontifices cruristi Vicarii, & Petri Successores, ad majora Religionis incrementa, & ampliorem Catholicae Ecclesiae edificationem, novas leges prior,bus Institutissu, verint; nam, licet quoties lax Politisiela Sacrosanctae Fidei materiam respicit, ct aliquid de Fide declarat, immutabilis sit, nec ullo p
M loco, vel tempore variari , ct ideo immutata, atque inviorata permanisu A, Lunen illa, quae eire, disciplinam versantur, perpetua esse nequeunt, novis h minum moribus novas leges exposcentibus; siquidem utiliter saepibris initioeonscripta, primessu temporis vertuntur ad noxam: itaui uterque sit commendandus , & qui pritis decretum edidit, & qui postea ipsum novis salimonio
hus inrogavit:prout annuitStephanus Pana relatus a Gratiano in eap. flam quo
iam a distari. 14. IMOeestius is cap. quia pro remedio caus r. Ua. S et ganter tradit Mneas Silvius, dein sub nomino Pii IL ad Summum Pontiscariis apicem evectuS epistol. lib. I. cap. , I go. D mihi 6 o. Autonius Garlassius Comanos Apamieu. in suo trinat. de libera. Eccles Gadlici libra. a a. qum idem in Iegibus politicis mon ut Larius rasirius apud Limiam ibid. - Ego etiam quemadmodum ex Hylegibus, quae nos in tempus aliquod, sed perpetua utilitatis eaπιὸ is aeteream latae μι, nullam abrogari debere μαν 'rist quam, aut Vas coar xuit, amsaim aliquir Ruipialicae inutilem ferit. Me quas tempora aliqua d siderarum, leges mortalis, ut ita dicam, oe temporum ipsis mutabiles essa vi
33쪽
eo. is para lata sunt , plerumque bellum Grogat, quae ἐκ bello pax, ut ii Pisias administratio re, alia. is secodam, alisin adversam tempestatem αμι- neque enim aliter poscit libera supremi legislatoris voluntas; cum noti iuris sit, ea, quae per modum legis a supremis Principibus statuta sunt, per se, &absolute posse ab iisdem mutari , ct abrogari a cum sola voluntate Principum Hlciantur. M. constat autem Insilui lib. I. Dt.2.92. Verumtamen, quamvis hujusmodi leges, quae ad externam Ecclesiae disciplimam, non autem ad mores, aut Catholicae Fidei dogmata pertinent, Subditos ad siti observantiam astringant, dum non deficiunt legislatoris intentio, Raullioritas, prout in Subditis notitia, ct parendi facultas; nihilominiis recepta videtur apud omnes Juliani sententia in tae quibus 3 i. t e legib. Videlicet, novum Ius tacito populi consensu stabiliendum esset & hoc est, quod dicebat Leo Imperator in L cum de novo io. Cod e legib.ct consitur. novum Jus inveterato usu stabiliendum esse; unde notat Gratiantis in eap. 3. disincr. leges institui
cum promulgantur firmari , cum moribus utentium a r antur ; quod tamen cum grano satis intelligendum est: videlicet, non ad ellectum, ut leges naturali aut divino iuri minime repugnantes,suam ii subsequuta acceptatione , & popu-Iorum observantia vim accidant: quod esset gravissimum, Sc intolerabile absu dum, ex quo, turbato tam Uxlesiasticarum, quam politicarum rerum ordine,Dium Monarchici Imperii regimen destrueretum. sicut docet Suarez de si Acitu. I. 3. cap. 19. de Agri Vast. lik cap. 16. atque fuse pros ititur Garisffius tibi su a lib. 2. cap. s.'6. sed ad eum dumtaxat finem, ut quoties populi huiusmodi legibus acceptandis reluctantur, vel quia illorum antic is, ct probatis moribus repugnant, aut eX eo, quod eorumdem commodis ossiciant, cit proprium Jus inveteratum notabiliter laedant, detur Supremo Ecclesiae Legislatori Deus judicandi, an praestet in similibus casibus prudentis consilii potitis regulas adhihme, quam propriae potestatis gradus metiri, singulare S. Bernardi ad Euge. nium IIL monitum insequendo de consid. lib. 3. cap. 4. - ne opus suam trina quadam eonsiderationa praevieniet et primum quidem, an liceat: deinde, an dereat:
postre innexpediat. Nam etsi conset in istiana utique pMl phia non dee re, nisi quod licet: non expedire, nis quia decet, ct licet; non confinia tamen Itimis
quod licet, decere,am expedire cossequens erit is vel Alexandri III moderationem
amplectendo an capse quando stae rescript ibid. - patienter fustimmur muscoris quod nobis fuerit prava in uatione funestum - aut tandem Climentis Iu placitis non recede-οin capta uod dilecto 3.finor itaque sub tittae consau. ct assis.
Didi. - unde, in hac parte consultis s duximus multitudini, er observarae consuem
diri daeferendum, quam aliud in iassentiinem , ct scandalum populi morium,
quadam adhibita novitate. Ita ut ipsemet Legislator silentio suo, ubi de rebus Fidei, aut morum non agitur, subsequutam promulgatae legis inobservantiam, paterna ctialitate dissimulans alis ostendat se ipsus His acceptationem popul rum arbitrio reliquisse,ae optare quidem, ut mandatis suis obteminetur I nolle tamen Infirmorum, aut conscientias illaqueare, aut pacem, & qvietem, styrtinnam, vel alia bona, sed publicam utilitatem in discrimen ad cree;sed, si re, qu Iitas rei patiariir, severitatem novae legis aliquo benignitatis temperamento compescere, ex nio serendi iugi pondus, quanto seri possit, levemagis.& suave redo datur: quod praecipue in his rebus externis convenire videtur Ecclesiasticae po-ustati, Alia: de ta natura suavis, ct temperata, nou necessitate, sed voluntate ,
34쪽
non t ore, sed dilectione niti debet, iuxta illud Moetthaei ao. Lueae a a. Mid. Reires gentium dominantur eorum, ct qui potestatem habentfuper eos, benefel
cantur; vos quod D. Bernar dus Eugenio III. vehementi se mone declarat De eonfiaehλ2 p.6.93. Recens hoc ius Pontificium, ex quo, iuxta hueusque in praecedentibus adlegata post duodecimum Seculum, prisca in rebus beneficialibus disciplina. vulgatis Cancellariae regulis, & Apotholicis constitutionibus paulatim defecit, oppugnari remissilis, aut contumacilis caepit: prout successive nimis dura supremis Principibus, Clem, & populo reddebatur; hinc advenlis praedictas Pontificias expectativas, ct reservationes auditae in decimo tertio Seculo frequent ades omnium Nationum quaerelae, quas referunt Petrur de Marea lyb . cap.9. Nomasinus paria. lib. I. cap. I. Franciscus marems de Sacr. Eceles Mirip. IV.f. cap. 8. ut Innocentius IV. eadem mandata, & reservationes abrogare studuerit in sua constitutione edita de anno ias . quam allegat Thoma inur ubi supra vers quamquam ubique ad litteram exhibet Additionator ad Matthaeum Paris histor. Anglic.DL mibi ra4. & dein Alexander IV. Innocentii successor
iisdem temperamentum aliquod imponere curaverite prout eruitur ex Synodo Collonienti de anno ia6o. n. I 3. nec in eodem decimo tertio Seculo desuerunt
vltra Miscoporum,& Cier; contradictiones, Reo etiam edicta ad tuendam adversus Pontificias reservationes canonicam elestionem, & collativa ordinari xum iura servanda: sicuti constat ex S.Ludovici Francorum Regis Pragmatica sinctione, lata de anno I 268. M. Maiores ubioue rumores exestarunt GallIcani Pont fices post transvo-ctam Avenionem a Clemente V. de anno 13os. Apostolicam Sedem, ubi usque ad annum i 376. continuata septem Pontificum serie permansit, & profundiores radices iniecerunt iam ante introductae beneficiorum reservationes, di pultu lata redditibus beneficialibus onerar de quibus omnibus,conqliaestos fuisse viennensis Concilii Patre probatur ex promulgatis a Guillielmo Durando Episcopo Minintensi in suo opusculo , praedicti Clementis V iussu edito, de rehus in Concilio Viennensi definiendis part.2. th. . di go. oe para.3. tis 3. ostendendo , quibus expurgandis ab es siem generali Concilio incumbendum esset: quod idem ab alio Anonymo Auctore demonstratum fuisse reserunt Ecclesiasticorum Annalium Scriptores ad annum i 3i I. inter quos Mynaldus num.s9. M. item ad annum i y43. s. 9o. ω Mobus seqq. Abraham B ius num. i. Oseqq.Joannes Asdrear .dendus is cap. inter extera i s. num. i 3. in fissub tit. Uicdudiciorian. 9s. Huiusmodi reservationibus, & exintionihus miti sis tune adversati sunt Galli, qui Episcopatus, & Abbatias, atque Commendas a dictis Pontificibus prositato extorquebant: ct maxime dum, ut plurimum ea omnia eiusdem nationis commodo,& lucro cedebant, sicut animadvertit Umassi te benes par.2. lib. I. 'Α - γ . Iisdem tamen sertiter obstitisse Anglorum, & Hispaniaram Reges tradit Rastuald. ad annum i 343. numtim. ct duobus se .stas Gn. II 8.
Clemens VI. Ueb suam in huius mi ex bonitas potestatem cunctis nationishris intolerabilem effecerat, ut Innocentius UI. eiusdem Successor, eas post adeptum Pontificatum statim suspenderit,in dein tetriataverit:prout testatur Romias. ad ans. I 3 s 3. num. I. Platina in vita eiu . Pontis de Innocent. n. qui nimbnon diluat qui asserant, ab eodem Innocentio, integerrimae vitae, magnaeque
35쪽
eonstansae, ' severitatis Pontifice , suisse specἰal; constitiitIone allatim abrog tas ; sed nec hoc ius diti valuit, siquidem in subsequiito Gregorii XI. Pontificatia, Hispanis, & Anglis denuo reclamantibus adversus hunc Pontifioiae rot
statis usum :tandem cum Anglis conventum fuit, ut Pontifex se ab huiusmodi reservationibus abstineret. Novius ad ara. I 3 3. gmni.ao. Spondar .ad eumdem
. Nihil fert veteri rerum benesciat um disciplinae relictum in pernici Oli smo, S teterrimo illo schismate, quod post ob tum GregorIi XI. statim exortum ab anno 1378. usque ad annum i 4i . Catholicum Orbem innumeris cal
initatibus affixit; siquidem tres quando ite ins mul praesumpti Pontifices a fuerunt, qui in diversis Regnis, atque provinciis divisi, se pro Christi Vic rio, S Petri Successore gerentes , plenum, & Asblutum in Ecclesiasticis Mnesiciis , ct eorum proventibus dominium exercere nitebant ar; unde Germani,
Galli, Hispani ,&Angli Pontificias expectativas, ct reservationα reiecerunt; qui iii md publicis ibidem Edictis sancitum, ut beneficia per electionemranoniscam, vel ad libitum Episcoporum,& ad Patronorum nominationem providere tur. γ' de lenes pari.a. lih. I. capta . xum.6. Spondav.adat 21. 38 I. ms. 6. Raynalaeada .l3 p. num. 3o. ad ann. I 39 i. n. Ne yre Itali huic absoluto Pontificio in rebus beneficialibus dominIo remissius obstitemini,
Florentinis, & Bononiensibus hoc intolerabile iugum palam dotrectantibus: prout plerique Scriptores illorum temporum memorant, & habetur in Historia raematicae sanctionis millielmi de Monserrat. fol. mihi liii. cum de caetero vetiis in Italia dissilium Inter sacerdotium, S Imperium, quod tunc maxime exarsit, irritam in hujusmodi pecuniariis exactionibus Romani Pontificis pote. statem ess ceret: & maximi , dum integra sere Ditio temporalis Romanae tacissae a Tyrannunculis premebatur, ita ut Summi Pontifices speciem magis,quam vim in sua amplissima temporali Italiae Ditione tam mediata, quam immediata retinerent. Nec dcfuerunt insignes Canonistae, qui contra nraedictas Pontificias heneficiorum reservationes , & pecuniarum exactiones obstreperent, conquaerentes, quod ex illis totum ius canonicum destrueretur, & non debere Summum Pontificem suis commodis, seti necessitatibus Romanae Curiae providere cum tam gravi Ordinariorum praejudicio, quibus totum sere ius providendi abdic ritur . Abhas in cap. mandatum ἶ8. de rescript. num. 2. versic. ex quo infertis . Derius in cap. I. num.6. de elemon. Paristas consu. i9. num.S. Ita hin c Alexander V. anno i o9. in Concilio Pisano Ies a a. prosemus est,qubd se a reservati ne innatarum, seii fructuum vacantium beneficiorum abstineret, prout refert Spondam ad praedictarnnum I 4O9. num. I7.97. In Concilio Constantiensi congregato de anno I 4i adeX tinguendum teterrimum Schisma, quo jam diti Ecclesia laborabat,auditae sunt singularum Nationum quaerelae adversus Pontificias beneficiorum eXpcctativas, reservatione di pecuniarias exactiones, de quibus meminit Numa*π.part.2. lib. I pq π.7. pari. 3 lib.2ae .s9.1m 2 ondas.ad ann. -i .num.6. Petrus de Marca lib. 5.cap. II .num.6. ct 7. ubi refert Cardinales Pisanum, Cameracensem , & Florentinum a Concilio Delegatos sui sic una cum Deputatis quinque Nationum , ut in commune consulerent, quid facto opus esset circa reformati ovem Ecclesiae,iam in capite, quam in membris; Cardinales verb delegatos mentionem inter alia iniecisse annatarum, & minutorum servitiorum , eaque legἰtimo jure deberi pro-hares
36쪽
hare, eonatos suisse; Malarem autem partem Delegatorum existimasse , annatas, S servitia illa aboleri debere, Cardinales tamen obstitisse, ne sententia conclud retur: exqira contentione essectum est, ne Concilium Constantiense hanc qumstionem definiret. Hinc,quamvis eiusdem Concilii Patres tit.de θοliis, procuratiunibus interclixerint, ne spolia decedentium Praelatorum , aliorum-oue Clericorum a Collectori hus, S aliis authoritate Apostolica deputatis, sis ueputandiS eXigerentur , seii perciperentur, sed eadem, & hona intorum mortis tempore reperis , plene. & iliare ad illos pertinerent, quibus de Jure canonicommeetebant, ad enectum, ut cessarent gravia Ecclesiis, in steriis,& aliis h. iis, Ecclesiasticis pie personis detrimenta, quae praedictae examones,st pere piloties asserebant: Attamen In subsequuta Ilisiones. rem circa. alia praetensi , praedictis singulis Nationibus gravamina indecisam relinquentes, statuerunt, quM suturus Romanus Ponti sex de proxImo assumendus cum eodem sacro Concilio, vel deputandis per sinetulas Nationes ,reformare deberet Curiam Romanam secundum aequitatem,S Donum Ecclesiae regimen ,antequam Concilium dissolveretur super articulis iam per Nationes oblatis, inter qtios ibidem legUntur reservationes dis Apostolicae num a. Item Minatae , communia servitia, Scminuta prout de collation hias heneficiorum, S gratiis expectativis n. de Commendis num. io. de fructi hus medii temporis num. il. quae omnia controversam, & oppugnatam rerum heneficialium materiam complectebantur.
98. Perniciosis limi quidem Schismatis incendium extinxit ConcIliaris et Go veri,& indubitati Pontificis,in perisnam Odonis Cardinalis Columnae, sit ἱsub die r i. Novembris anno 14i . unanimi Patrum voto sub nomine Martini V. a Deo supremum Ecclesiae regimen accepit; Verumtamen in actis Conciliaribus, exinde ipsemet Pontifice praesente suosequiitis, non legitur ἐaliquid supte praeallegatis Nat Ionum petitionibus suisse provisum, ii i intuitu fructuum, re proventuum ab Ecclesiis, Monasteriis S beneficiis tempore vacationIs obvenientium, quos Summus Pontifex Concilio annuente Juris consuetudinis, vel privilegii dispositioni reliquit, illosque sibi,vel Apostolicae Camerae applicari proh huit:prout habetur ibidemses 4s.subiit.de frunibus percipiendiscivi etiam sub tit. Decimis, ct aliis oneribus Ecclesia ficis, praecepit.& mandavit, Jura prohibentia in serioribus a Papa Decimas, aliaque onera Ecclesiis, & persionis Ecclesiasticis imponi, districtius observati statuendo, quM pereiamdemmet Ponti
cem nullatenus imponerentur generaliter si rer totum Clerum , nisi ex magna.& ardua causa, ct utilitate universalem Ecclesiam concernente, & de Coiisilio, Rconsensu, & sit criptione S. R. R Cardinalium, atque Praelatoriam, quorum consilium commode haberi posset: Nec specialiter in aliquo Regno, vel Provincia inconsultis Praelatis ipsius Regni, vel Provinciae, & ipsis non consentientiabuS, vel eorum malori parte: ita tamen, ut eo casu per personas Ecclesiasticas, &auctoritate Apostolica dumtaxat exigerentur: ex cuius decreti disposit Ione mitigata videtur praecedens eiusdem Concilii constitutio circa hujusmodi Decim
rum Pontificias indictiones, & exactiones, quam actit Petrus de Marca M.6.
cap. lata . . 8. 99. ye itaque insecta quoad Pontificias beneficIoraim reservationes, annat rum, aliarumqne exactionum , contra quas fuerat a Nationibus reclamatum,
N.irtinus V. Pontifex Maximus sub die a a. Aprilis . t i 7. Constantiense Concilium dissoluit, ipsique placuit rem hane in at ud tempus magis idoneum trans-E serre:
37쪽
Fh ut omnes Intelligerent sibi id in animo esse, in Uone 44. Im ut Concilii generalis, di omnium consensu, Civitatem Papiensem designavit, ad quam cuncti convenirent in dicto temPM, iuxta Conciliare Decretum em dein Pontificis Martini V. dein Eugenii IV. iuxta praecedentia e Constantiensis ires M. & Senensis Al. I. legitime anno i 43 i. inchoatum duit no Ddinale Cesari no Legato Apostolἰ coaluiusmodi rerum beneficialium eo
cum Basileensibus Patribus sententiam convenit, ' inter alia professus est IeIlium Basileae esse, & hactenus legitimh fuisse,atqtie omnia contra illsectatores a se Decreta revocare, ac se Concilio adhaerere, prout ad ann. I 3 3 quini idem ratum habuisse norut ipsemet *ndam ad axm
' ot 'sta uium quidem fuit In eadem synodo id a amotis , ne
tam in Curia Romana, quam alibi pro,stii in confirmatione electionum , pro Cfione, collatione, institutioneine. de Ecclesiis etiam Cathedralibus,& Metropolitanis. Monasteriis, dignitatibus, neficiis cruabus m ae c. nihil penitiis an-υol nost exigeretur ratione litterarum,Bullae,sigilli, armatarum communium,
S miniitori m servitiorum , & prout plene habetur in eodemcreto de Tmeminit Spondan.adanmt 3 sinum. I 3. sed adversiis hmus Decteti dispositi nem statim protestati sunt Legati Pontificii, iniquum esse demonstrantes,i uindito PontIfict,tantum detrimenti Romanae Ecclesiae inserra, sicuti resertod eum n. num. 34. Ο βqq. hinc inpressa sequuta est; unde inter mutuas altercationes res ad illitae divortium , α deplora.
at habita die 8. Aprilis i 436. tit. de eumonibus, generalem omnium selesiarum & digilitatum electivarum Pontificias reservationes a Iere, Moeris nentes ut praedictis Ecclesiis, S dignitatibus per canonicas electiones.& eonfirmationes providendum esset, Omnesipie speciales, seti parti lares ipsarum etesiarum electivarum reser ationeS prohibendo, per quas libera meisdem eliis oeud; & confirmandi facultas impediri posset: quod dein de novo constituit ibis dem sub tittae reservationib.rx, regulis Cancellariae, aliisque Pontificiis eoiasti tim
o, ora hii R extravasantibus omninb abrogatis, reservatio nihils tamen in cor
isore iuris expresse ausis, ct hi quas in terris Romanae Ecclesiae ratione directi. seu utilis dominii mediate, vel immediate subjectis fieri contingeret, dumtaxat φης p*δ' 1i .μι iis e rassationib. be . constitutio e a na, it videlicet, ni Romanus Pontifex ullas deinceps ex ' viativas, aut resco raseouetae t & iam iactae irritae essent; it ut Ortalarii Colutores suum collativi iuris ministeriun -integro retinerent.
38쪽
A uomodo, ' qualiter boc nomum Ius Pontificiu uerit universaliter in usu receptum , 'er singulariter in Ditione Ducis Sabaudia.
to . Praememorata in rebus beneficialibus Basileensis Synod decreta , non Blum Apostolicae Sed is placito, ct authoritate carentia, sed etiam a Summo Pontifice Eligenio IV. expresse reprobata, nullum sine iam emanatis in eodem subiecto Pontificiis legibus praeiudicium asserre potuerant; sed non ex eo miniis
eaedem, R acriores dissentiones,atque acerbiora dissidia remanserunt quibuS conciliandis post dimissum , ut iam supra memini. a Felice V. Pontificatum , Nic laus V. Eugenii Siaccctar, paterna charitate, & benignitate aliquo dato , atque Tetento primus incubuit cuius prudentissimum exemplum sequuti,eius in Ponlisitatu successores tali dem hanc ab Ecclesia iZaniam allatim extirparunt; Nam etiamsi in Summo Pontifice, neque authoritas,neque causa descerent: Attamen
quam difficile,& arduum esset alitiquam in hu)usmodi rebus beneficialibus diasciplinam continuato duodecim Seculorum spatio in Ecclesiis inserioribus radi-eatam, & sacrorum Carionum p esdio munitam,quamvis in melius mutare, relatae facti qualitates ostendunt, & ὶbsequutae omnium Nationum contradicti
ros. Agebatur de reservatἰonibus favore Sed s Apostolicae omnIum Episcipalium,& Abbatialium dignitatum, aliorumque benefieiorum Ecclesiasticorum, prout etiam ad augenda Camerae Pontificiae, di Curiae Romanae commoda de pecuniariis exactionibus, aliisque oneribus, quibus Ecelesiae , di beneficia ipsa gravabantur, unde collativa Episcoporum , aliorumque ordinariorum iura peribant, non sne gravi Supremorum Principum, Cleri inferioris, Sc populorum detrimento, quibus respective non intererat, sbi quaesitam in elestioni hus canonicis authoritatem amittere, pecunias extrahi, di beneficia ad Extraneos transferri, aut in savorem Exterorum pensionibus onerari; Hinc, dum instabat sua unicuique utilitas,res ex seipsa loquitur, tantum opus, in quo de materia F dei non agebatur, sed de externo in rebus beneficialibus regimine, perfici nullo modo potuisse, quoties Supremi Principes, Clero, atque populis hanc invisam mutationem egrc serentibus expressc favissent; neque Principes ab hoc patrocknio, unde propriae dignitatis decias, S puhlica utilitas ostendebant ir, retrahi potuisse, nisi quoquo modo Summi Pontifices ipsorum Principum dignitati , atque indemii lati consuluissent: cuius veritatis soliditatem agnovit Spondan. odaππ. l4 Io. num. s. ubi tradit suis, pcrpetub contra istas novitates a singulissere Nationibus acriter conclamatum,sed non potuisse Ecclesasticos Principum Justionibus resistere, qui aut precibus importunis, aut praemiis allecti,ad GS pedimittendas se iaciles praebuerunt. io6. Ex hac necessitate in praemium verse, origῖnem si am traXerunt concordata , promissonea, &Indulta, quibus hodie Supremi Principes ex Sedis
39쪽
Apostolicae placito gaiident in nominandis, praesentandis, vel supplicandis, aut proponendis Episcopis, atque Abbatibus, aliisque Priaelatis in eorumdem te porali Dominio consistentibus; neque enim hoc novo Jure Pontificio in rebusheneficialibus nondum universaliter admisso, aut adhue impugnato, ct canon, cis electionibus, ac collativa indi ..istoriim facultate in suo robore manentibus, ulla hujusmodi Indultorum, seti concessioniim, aut concordatorum, vel promissionum vestigia reperiuntur; sela enim antiqui Canones Patronorum iura In praesentandis Clericis ad aliquod beneficium promovendis agnoverant, N. in C nonicis electIonibus ea Principes facultate uti poterant, quam ipsis Lateranei se Concilium de anno ii 22.sub Cati xto II. reliquerat, prout supra retuli nuri .
manica , huiusmodi contentiones amiciuili temperamento componere;nam,cum Germani pro integra in rebus beneficialibus Basileensium Decretorum observantia tenaciter insisterent, ad id tandem unanimi consensu deventum est, ut in omnibus Ecclesiis tam Episcopalibus , quam Abbatialibus maneret Capitulatis electio dein a Summo Pontifice confirmanda, aliorumque beneficiorum coli tio, eXceptis specialiter reservatis ApostolIcae Sedi, inter Summum Pontificem,& ordinarios alternis anni menshus divideretur, integra tamen an natarum ,&servitiorum Jura in provisionibus iaciendis Fiscus Pontificius obtineret: prout lati iis habetur in concordatis de anno i 448. ad id dumtaxat initis, ut Germani,
quanth magis fieri posset, a Decretis Basileensis Concilii recederent: sicuti testitur Eneas Silvius, tunc Cardinalis Senensis nuncupatus, qui in iisdem Gera manicis Comitiis intersuit Epistoc mihi 8s6. quem refert, &
cum Francisco Ssortia, cuius prima,& semper ardua dominationis initia , in Diatione Mediolanensi a Germanis, Gallis , atque Venetis adhuc oppugnata, illud dumtaxat in rebus heneficialibus ab eodem Pontifice Nicolao exigere potuerunt, ut quaecumque collationes Beneficiorum per Sedem Apostolicam fienda, . illis tantummodo personis su ffragarentur,quae eidem Francisco Duci gratae minx . sent; alioquin ex nunc pro tunc nullius roboris existerent: prout constat ex
eiusdem Nicolai Apostolicis litteris sub die i. Aprilis i so. in quibus residet principale fundamentum Apostoliet,& Regii oeconomatus, hiate in eodem
Mediolanens Ducatu vigentiS.io8. Ex iisdem radicibus pullularunt concordata, quae pariter cum Polon sinita fuisse homastinus par. 2.lib. laeap.q. s. num.q. instre, quorum Vigore Ecclesiae Episcopales eiusdem Regni,abrogatis Canonicis electionibu S, a Summoe Pontifice ad Regis supplicationem conseruntur. Murtinus Gromerur de rebus
1o9. Galli ultri Edictum promulgatum a Rege Carolo VI. de anno I IS. sortiter amplexi sunt Basileenua Decreta, quae in vim pragmaticae Sanctionis Rex Carolus VII. anno 1438. licet in aliqui nus immutata, observari praecepit: nec ab iisdem, non obstantibus Eugonii IV. dein Nicolai V. aliorumque Pontia ficum precibus, & monitis, removeri potuerunt, nisi de anno i sis. ex conco datis Bononiae celebratis inter Leonem X. Summum Potuificem , & Regem Franciscum I. in quibus Regi omnium Episcopatu uin, atque Abbatiarum, ali
40쪽
'riamque heneficiorum electivorum nominationes eoncessae sileriint, electionibus, expectativis, atque reservationibus Pontἱficiis prorsus extinctis , & in relia quis minoribus beneficiis mansit libera apud Ordinarios collativa potestas in aliqua parte modificata , quotici eadem heneficia in quatuor mensibiis Graduato. Tum favore dicatis , vacare contingeret: prout etiam accidit intuitu illorum beneficioriim , quae ab iisdem ordinariis ad primas Regis preces conseruntur, iuxta consuetumnem ab Apostolicis Indultis firmatam, de quibus fuse loquitur Thomasilaria. lib. l. cap.s . nec non in illis benefieἰ is, quae iuxta Pontificia Ili-dulta post concordatorum receptionem obtinent Cancellarius Franciae, Praemdes, & Senatores Partamenti Parisimi sis, i cet iam iisdem oblatum simile Indultum ab Eugenio IV. recusassent. dum lati iis tunc visum fuit, Basileense Concilium, ' pragmaticam sanctionem retinere, sicuti notat Thomass. ubi surd a u. 7. versic.multὸ ilius verδ. I O. . Caeterum praedicta maiora beneficia quae Concistorialia nuncupantur, ad Regis nominationem, & praesentationem de personῖs idoneis, a Summo Pontifice providenda, an natarum, & minutorum servitiorum selutionibus obnoxia
remanserunt, & sola reservatio quorumcumque beneficimum in Curia vaca
tium Apostolicae Sedi relicta est,ncuti plene constat ex Bulla eiusdem Leonis X.
in Concilio Lateranen si , ipsomet praesente approbata , ct confirmatasse. I l. in cuius actis de anno is l6. Bononiensia concordata interis reperiuntur,quae, qua vis in Ducatu Britaniatae, atque Comitatu Provinciae locum non haneant, pr
ut etiam in aliis Regionibus , quae ex post ad supremam Regiae illius Coronae potestatem pervenerunt; Nihilominiis ibidem fruitur Rex Christianissimus iure saltem proponendi, seii supplicandi ad omnia beneficia Concistorialia, aut ex iure sibi una cum iisdem Regionibus celso, seti ex Pontificiis indultis d in obtentis , quorum omnium tenorem novissime compilavit Franciscus Pinsemus in suo Inoent.Ddustald trami. JuriReg.Frase s bene Ecclesiastuom. a. III. Jam, ut novo iuri Pontific o a Supremis Principitas locus daretur, genIus IV. passim ad ipsbrummet Principum preces, Episcopales, & Abhatiales dignitates conserebat, prout post ada num I ῖ4. num. 16. item ad annum I 39. nam. 37. ad ann. I M. nuntia. te'itur Thomas part.2. lib. I. cap. S.uum. 3. ubi e imdem Pontificem ita loquentem addiicit applieant nobis
Regi r Franciae, Angliae, γ Μ'aniae, caeteris repro Praelatorum promotionibus, bisque commeπdant quor utiles, ct idonem credunt: nos exaudimus6uantam is Deo posim s,obo re stro preces eorum; obi verὰ aliter miritur noris pro commodo, er ἡοno regimine Ecclesiarum, Reges, Θ Principes acquiescunt. Hunc tamen usum ad stabiliendam novi iuris in rebus beneficialinus observantiam prudentis consilii suit stubsequiuis Pontificibus erga eosdem Principes specialibus concordatis, indultis, promissionibus, seli concessionibus strictitis asserere, plus, aut minus novae illius disciplinae iisdem Principibus relaxando, aut indulgendo, vel paelicendo, prout sua unumquemque eorumdem Principum pietas suasit , aut utilitas adegit, vel iiecessitas altrinxit. Hinc ex indultorum , aut concord torum diversitate , sed ex variis sedis Apostolicae placitis , quamvis in toto O M Catholico, intuitu beneficiorum Coneis orialium dumtaxat, recepta suerit, annatarum, & minutorum servitiorum lutio nunc ante expeditionem Buli
rum facienda: Attamen quoad Cancellulae Regulas, ct alias Pontificias Cona stitutionea a compilatis in Bullatio Romano petendα , in quibus tota fere hodierna