장음표시 사용
21쪽
epistolarum ait thoritas variis in locis ad lucitur a GratianOιa alarte decret causs8. Inudabilem illam Constitutionem a concit Iari decreto emanatam. In suo robore mansisse penὀs Romanam Curiam usque ad annum 74q. probat responsio Papae Zachariae ait Bonifacium Sedis Apostolicae Lcgatum , qui probra adversus Ecclesiae Romanae Clericos ingesserat , quoci pretia ex praxi id tis rebus acciperent; undc Zacharias, quasi sibi tanquam Supremo Pastori hanc corruptelam conir Sacros Canones exprobraret, ita conquestus est epip.s praedici. bovisae ibid.- quasi nos corruptores simus Camnum , O Patrum τι tandere traditisnes ρπα mur, ut pcr boc quod absit in simoniacam haresim incidamus , accipienter, or compellenter , ut ii , quibus pallia tribuimas nobis praemia largiantur , expetentes ob
illit pecuniar - & ii εὶ -fastidiosum d nobis , atque inivi tofum suscipitur, dum
nobis illud ingeritur, quod nos omninδ detestamar; absit enim a nobis, ct d nostrisClericis, Ut douum, quod per Spiritus Sanin gratiam suscepιmus, pretio venum
s9. Vetus hoc in intima RepublIca malum semper vetitum,& nunquam satis coercitum fuisse, comprobavit eventus; nam ominis quae in nono, & decimo seculo Pontificalis dignitatis turbatus ordo , & varii Urbis Romanae casus sub d versis Imperatoribus attulerunt, huius mali vindicem se praebuit, labente iam decimo Seculo , Concilium Romanum sub Benedicto VII. Otthone I. Imperante, cujus decretum refert Additio nator ad Petrum de Marca lib.6.eap. t o. &post Alexandrum II. Ep.s. 3 s. prope snem undecimi secuti Gregorius VII. in
Concilio Romae habito anno io74. relatur ὀ Gratiano in cap. ordinatiοπιs Ii 3. cap.nullus Episcopus ia4. caus i. quoes. I. cap.audivimus i. capsest is dator 2.
capsi quis Episcopus 3.causi. quaes. 3. Dignum est enim,inquit ibidem Zelantissimus Ponti sex , ut qui gratis Episcopatum accepit, ita membra eiusdem Pontificatus gratis distribuat, ' sicuti latitis legi potest in ejusdem Concilii Romani apologia, quae Concilio ipsi subtexitur.
. Non minori Zelo hanc corruptelam delere studuit Urbanus II. penis Gratian.Dccretiar. 2. U. I.quos. 2.cap. 3. ibid. regulam antiquam sequens, nulli unquam de ordinationibus aliquid omniπὸ accipiendum esse consituo,neque ex δε-tione pallii, neque ex traditione cha=tarum , neque ex ea , quam nova per ambiti
nem simulatio invenit appellatione pastelli; quia enim ordinando Episicopo Pontifex manum imponit, angelisam testionem Minister legit reonfirmationis autem ejus epistolam Nutarius scrisit. R ex eodem Urbano II. habetur in cap.quoesitum 4aeap.ea quaesunt s.ct capJahator 8.caus. I.ρ U. 3. 6 i. Apertissimis sanc verbis loquutus erat Urbanus; sed quia aliqui, disti guendo temporalitatem reddituum a spiritualitate consecrationis, seli ordinis, putabant se posse, occasione collationis beneficii, pecuniam pro modo, ct ratione reddituum accipere: observetur, quomodo piissimus Pontifex Pasthalis II. Ur. ni Successor, contra sic despientes respondit apud eumdem Gratian. in cap.siquis objecerit 7. caus i . quaest. 3. in illis verbis: Si quis obiecerit, non consecrationes emi, sed rci ipsis, quae ex coasicratione provoniunt, peritus desipere probatur ;πam cum corporalis Ecclesia , aut Episcopus , aut Abbas, atit tale aliquid e rebus corporalibus in nullo princiat incut nec anima sine corpore corporaliter vivite
22쪽
qai Duis horum alterum vendit , e quo nec alterum provenit, neutrum invendiatum derelinquit; vultas igitur emat Ecclesiam , lprogendam, vel aliquid Ecclesiasticum, uec pastellum, nee pastum antea,vel psed pro Missmodi DA at: quod
idem ex eodem Paschali habetur in cap. i asa auf. i .quaest. I. O In cap. Altare II
caus i cla=U. I. nec diversimode decreverunt post Urbanum, & Paschalem subliquiiti Pontifices apud Gratian. Mπὸ Gelasius II. in cap. quos constiterit
tius II. in cap. quit praehendas i s. caus i. quaest. 3. quod idem renovavir anno II 19. in Concilio Lateraxen. eam a. ue Innacentius m. rar S. in Comes Lateranen. ωα63. quibus addi possunt decreta Concilii Pictaviensis can.9.πI 3. Londinensis can. .re 3.er rursus in alio Londinensi de anno I I 38. can. 3. πρPorsorsi amo lasa. eo. za. H Pallentino can. i9. Tolietaso de anno I 32I
De Iure Supremorum Principum, F sintviariter Serenissimi Ducis Sabaudia in elemonibus
6a. Qiuile merit Jus Regium in canonicis electionibus ante ConstantInia Magni tempora, superstuum est qiuaerere a nam nullus ex Imperatoribus Romanis extitit, qui idolatricis superstitionibus deditus Episcopos prorsus sublatos non cuperet, & omnes Christi fideles delere, igne,& ferro non studeret inde cessit occasio inquirendi, quale in illis tribus prioribus seculis sibi Jus vindicarent:& quam partem, atque sollIcitudinem gererent Principes in eligendis Episcopis. 63. Postquam Constantino rerum potito Romani Imperatores Christo nomen dederunt, & Ecclesia palam suis legibus,& redditibus vivere caepit,vetitum quidem fuit, ne Principes se ingererent in electionibus Episcoporum ex Synodo Nicaetra apud Gratianum distineL63.cap. . oe' in cap. saltar Laitarum cap. Adrianus Papa eta disinia. sed praevaluit naturalis quaedam ratio, atque honestas,ut ubi membra Reipublicae Episcopum designarent, Princeps qui caput ,& apex est Reipublicae, atque reliquis aliis partibus dominatur, primam, S potiorem ρογtem obtineret in hoc negotio, quod plurimum publicae securitati, & temporalis
dominii tranquillitati conseri; Si enim membrorum requirebatur assensus, mul- tb magis ipsius capitis erat requirendus, quod omnium membrorum nobisissimum non tantum est, sed reliquis etiam praeest, & normam agendi praescribita quo argumento inter alia plurimum urget Ivo Carnotensu epist.6o. & eo sortitis rationi congruum fuit Principis consensum, & voluntatem adhibere , ne Past' invito Supremo Principe, latus, caderet in contemptum, seli odium: nec enim amamus quae non eligimus; unde in hac generali constretudine permansisse cuimctas Catholici Orbis Ecelesias tam Orientales, quam Occidentales colligitur ex traditis a Geometio Hyt Ecclesiast. lib. . p. a. or lib.8.cap.2. Socrat. lib.7 cap.29. oe 39.Gregor. Turon: n. lib. . cap. . I i. ct is . cum aliis, quos congerit Petrus dς
23쪽
Marca de concor acerrit. Imper lil.8. p.9.ct i oWuod idem eruitur ex ev quoniam igitur 9Asine3.63. Mi glosea Rheatis. Eccles i6. ct capaeum lunHas .ead sinesaevaeum terrae iian suis listae elefr. atque sortius comprobatur lectis , atque inspectis, quae ante Pipi nI, ct Caroli-Magni in Italiam adventum. Imperatores Graeci, atque illorum Romae Duces mox Ravennates Marcii dein Gotthorum , ct inde Longobardorum in Italia Reges auderent in electione Summorum Pontificum ; quhd Ueb invaluit, ut Supremo totius Ecclesiae Antistiti prudentis quandoque consilii fuerit post translatum ad Francos, dein ad Germanos Imperium , Pontificiam, & omnium Praelatorunt electionem eorumdem Imperatorum iudicio relinquere, quoties fides danda st Gratiano is cap. Adri nus a 2.ω captan Θnodo a 3 Asino. 63. hunc Gregorius VII. anno Io73. ubi primum a Ciero, & populo electus suit, statim misit ad Regem Henricum IV. ut ipsi electio innotesceret ,& in illam consentiret; & ideircbipsemet Rex Gregor Vercellenti Episcopo,Regni Italiae Cancellario, mandavit, ut Pontificiae electi ni Regium praestaret assensum , & eiusdem Pontificis consecrationi interesset,
prout testatur Spondanus AnnaLEccle daM. io73.-m.9.64. Haec omnia sigillatim rcferre supervacuum est; hoc uno quoad meum Institutum edocto: Supremos Principes ex recepta apud Omnes gentra consuetudine, manentibus Canonicis elemonibus, eam semper in iisdem partem habuisse, ut nemo ad Praetaturam promoveretur , nisi ipsoriim saltem praevio, aut subsequuto consensu , vel si eodem tempore desiderium eligentium , ct voluntas Principis ad electionem peragendam concurrerent: de qua re ambigendum non
esse tradit Cardinalis Sisiadratus sub nomine Eugenii Lomhardi de ruali Sace dotio in praelud Uer.f. .vers. Principer quoad attinet DL mihi 46. ct inseritis post diligentem laeti perquisitionem foLmihi s6. vers. ex hactenus relatinc ubi concludit, vix aliquae, Eliscosorum electiones, usque ad annum i 274. reperirI,quae non ex Principum conseiam , aut voto, vel imperio fierent: atque idem convincituro late tra litis perThomasnum para ib.2. ρ.6.9 f. quentibus signanter cap. 13.
36.γ' 3 i. Petrus de Marca lib. 8. p. l ct duobus sequentibus: quod etiam in D Ita sim tum tradit eis. e. t πα8.er in Regno Sicilia Spondanus ad ann. ia 98. num.6. S si quae Pontificiae Constitutiones aliquando adversus Principes emanarunt , id amim esse constat, ob eorumdem Principum abusum, quoties vim, motum, aut simoniam in huiusmodi electionibus adhiberent: aut quἰaelestis Blemnem Investituram Episcopalis authoritatis per traditionem annuli, & haciui impartiri praesumerent ἔ unde dum cuncta, licet ab initio recte instituta, in peius quotidie ruerent, Gregorius VII. strenuus Ecclesasticae libertatis vindex, non sine gravi utriusque potestatis dissidio . extrema remedia extremis morbis adli huit in Synodo Romana habita anno io 8. dein re terata io8o. non statim adversus Episti pos, sed etiam contra Imperatores, Reges, Duces, Marchiones, C
mites, ct quaslibet seculares potestates, cuius intentum k Principibus oppugnatum pari gelo, & Bllicitudine prosequuti sunt ritur. III. in pnori Bene diem na , Urbanus H. in Claremontana, Paschalis II. in Pictaiiensi, o tandem Cal xtus II. ann. iii 9. in Θ do Remensi, ubI Ludoviciis Crassus Rex Francommintersuit: Scanno ria2. in generali Concilio Lateranensi mira felicitate, post varia rerum discrimina firmavit, & pacem inter Sacerdotium , Regnumque restituit, Gnonicis electionibus ad pristinam libertatem recitas& laicalibus inumstituris quoad spiritualia penittis abrogatis. 6s. Cae.
24쪽
6s. Caeterum Canonica electione restituta, non ideb tamen proprii con sensus necessitatem in eligendis Episcopis , & Abbatibus , aliisque L lesiae Praelatis Principes remiserunt ostietis . seu precibus Capitula Catheilr lium , & Monacorum praeveniendo , quod omnibus Principibus Supremiseommune fixisse tradit in summa Conciliorum m. i. ad Concilium Laterane e Ss .mihi 6i . vers. nec iusta; quis vero nescit preces Supremorum Principum pares imperio essep nam iuxta illud Taciti, & Aulbnii,potentissimum imperandi genus est, cum rogat qui jubere potest: ultra quM , dum ex eodem Concilio Lateranensi sith Calixto II. datum est, ut eleta nes serent praesente Principe, absque tamen simonia, & aliqua violentia: & si aliciua inter eligentes discorata emergeret, saniori parti consensum, & auxilium prae rei, satis videtur libertas quidem eligendi Clero permissa, Principibus tamen antiquum, R inveteratum ius consentiendi, & approbandi relictum, prout notat cardiualis Hon- aeratas sic upraestato fol. mihi 63. 66. In eo, quini ungulariter speetat ad Regiam Sabaudiae Domum, incongruum esset, caeterorum Principum hodie in Italia jure sanguinis, S successi nEdominantium exemplo, antiquissima illi' iura metiri, prout respelae ad
singulosdemonstrat Gulaeso πύα fua hiporgenealoga auaerom. I .cap.f. er s βρο onditor ad annum I 43 3.num. t tinnam. ιδ. Etenim certum est, quod antequam circa Episcoporum electionem, S benesciorum provisionem antiqui Canones, Sc veteres consuetudines innovarentur , iam mulidante, tam citra ,
quam ultra Montes augustae illius Domus supremum mane t Imperium ; unde non est ambigendum , Sahaudos Principes tune in sua Ditione eadem sibi jura non vindicasse, quibus caeteri tunc Domitiantes in electionibus Episcoporum,d Abbatum,atque in aliis rebus beneficialibus utebantur ,seus ex partium distincta numeratione facile ostendam. 67. Si ad illam,in primisa ominii partem respiciamus, quae ultra Montes intrii Allobrimm fines continetur, constat, sexcentis abhinc annis, & ultra Regios Sabaudiae Principes, Imperialem , quam 1 maioribus suis acceperant potestatem, in illis partibus exercuisse, utendo ibidem in rebus Ecclesiasticis iisdem iuribus , quae tunc a Regibus, aliisque Supremis Principibus, & signanter ab Imperatoribus eXercebantur.
68. Hujus rei manifestum praebet exemplum, quod In annalibus Sabaudiae resert Guicenorius tom. 2.cap. 3 o. ubi Sixtus lupost designatum pro Ecclesia Ge-
hennens Joanne de Compeiis, S apprehensam ab eodem Joanne praedicii viscopatus possessionem, deindε cognitis antiquissimis, & indubitatis Juribus Serenissimi Ducis Caroli I. suffragium in perisnam Francisci de Saliaudia approbavit, ipsumque Sixtus ipse de praedicto Episcopatu, iuxtὶ praestitum ab e em Duce consensum, investivit, praedictum Joannem iam provisum, & possessorem
in aliam Ecclesiam transserendo.
69. Idem de anno i 433. comprobatur respectu Ecclesiae Lauianensis per et historiographum Sabaudiae in libro scripto Ameriasinae os oc miri , 47. rvud eumdem micenonium tom. et fol. mihi 8 . orta enim controversa inter et Riim a Capitulo Lausanensi, & desigi intum 1 serenissimo mee Amedeo VIII.& ad Concilium Basileense delatauippellavit Amedeus ad Eugenium IV.ubi causa e nita a duobus Cardinalibus ad hoe specialiter delegatis, definitum fuit coimtra Capitularem electionem, anteposito Joanne Piovinio, cujus favore Dux Α-
25쪽
medetis votum, colassensiim praestiterat: quhcl iampridem accidisse sub Joantie VIII. testati r Petrus de Marca lib. 8. cap. i6. vum.6. neque enim tunc utiam
temporis a leb Sumini illius Pontificis aut horitas valuit in approbatione electi Lausanen. Episcopi,ut non eo minus necesse fuerit Principis consensurei exigere. o. Sed quod magis est,ex eodem Petro de Marca lib.*.cap. 2 s. habemus, Sabaudiae Principes consuevisse dare Episcopis investituras jure Regalium, prout olim Reges, aliique Principes consueverant :& hoc authoritate Impe ia-li,.quam huic Augustae minui innatam vetera monumenta L stantur. i. Hinc in ea parte praedidiae Domination Is, quam hodie retinent Sabatidiae Dirces, eaedem adhuc serc libertates in rebiis ad Ecclesiasticam disciplinam lWrtinentibus, illaesae servantur, quibus Gallicana regitur Ecclesia, quod praecipue flammae amplissimi illius Senatus vigilantiae, atque incomparabili Zelo debetur, cui mos semper fuit antiqua sui Supremi Domini iura acerrimc tueri, quandoque invitis etiam Principi hus , qui sortasse aliquid antiquae disciplinae relaxassent, nisi repetitae supplicat;ones v Igilantillimi illius Senatus praevaluissent. Etlimc decet Allobroges iisdem iurihus uti, siquidem Maurianen. & Gebennen.Εpiscopi a Metropolitano Viennensi duependent, Lauganensis Biκuntinum ,&S duensis Tarant en. Episcopum agnoscunt:/Episcoporum Sahaudae Ditionis eum Episcopis existentibus in Dominio Christianisi mi Regis idem ius manet lcum reciproca vigeat inter ipsos Dioecesum commixtio, omni, tam respectu Principum, quam Subditorum circa Ecclesiasticam disciplinam,disparitate sublata. 2. Servavit tamen Deus magis perseetam in illis partibus rerum spiritua
lium uniformitatem praesentis seculi felicitati, ct gloriae piissimi, atque invictis smi Ludovici XIV. Christianissimi Regis, eiedtis affatim , atque dissi γtis Calvinistis haereticis, quos in sua Sabaudiae Ditione nunquam tolerare voluerunt Ca-- tholici Allobrogum Principes ; unde ab initio nascentis illius haeresis maluit piis simus Carolus III. Sabaudiae Dux amplissimae Valdensis Provinciae , & nobialis smi Gebennensis Comitatus dominium amittere , quam Deo, & Catholicae Romanae Ecclesiae rebelles inter suos Subditos agnostere: sicuti videri potest apud Guicenonium to afo mihi-Blmichum in suo compendis Lb.2. fol. miri 3 3O. S expresse habetur in diplomate Pontiscio Clementis VII. sub die a9. Octobris is a s. dire Sto ad Episcopum Lausa nensem. 73. Eadem sane ratio se offert favore Sahaudi Principis in Provincia Alpium Maritimarum, quarum Metropolis olim fuit Urbs Cemenelii a Romano Praesiade gubernata, ex cujus ruinis crevit propinqua Niciensis Civitas; Apud omnes enim in comperto est, amplum illum Niciae Comitatum Narbonensis Galliae partem esse, quae tercentis abhinc annis ex spontanea populorum deditione,& exlblemni Provinciae Comitum transareone ad Regiam Sabaudiae Domum, Ame-deo VII. regnante pervenit, sicuti videri potcst pcnds Guicencnsom.2.cap. 24.γtom. 3.fo mihi as7.C Upin de Damamυ Vita lib. r. rit. 9. Morgher adflatuto, . mores Proetiuiae cap. z. mi die excepta ea parte Vinii miliensis Comitatus,qNam,
prout post Nostradamum iu sua hi ria Pristiciae, resert Mehius in simili traia Haru lib.9MΠ.3.sol. 3 14. Guillelmus Vintimilii Comes Carolo I. utriusque Sic liae Reai , S Provinciae Comiti subiecit, reliquum in spiritualibus ultra Niciensem Episcopatiun Dredunensi Metropolitano subiectum resi Eiivc. Grassensem, Vensensum , Glande υen Icm, & Ebrudi inens dira immediate recognoscit. & licet. his non obstantibus, nescio qua incuria, alii circa exterauim Ecclesiae disciplinam
26쪽
xisus irrepserint: salva tanten adhue ibidem manet Legationis AventonensisJurisdictio saltem quoad heneficiorum eollationem ,& dispensationes, in quibus obtinendis passim ad praedictam legationem recurritur, In cuius Apostolicae Leg. tionis finibus certum est nihil contineri, quod intra Italiae terminos existat. 4. Caeterum non minorem auetoritatem exercuisse Principes in Ecclesiis Ebredunensi Metropolitano subjectis circa electionem EpiscoporumHuam moris crat in aliis Ecelesiis, satis eruitur ex epistola Joannis VIII. ad Aripertum Ebr dunensem Archiepiscopum, quam refert Petrus de Marca lib. 8. cap. 16. π m.s.
ubi loquitur du Venciensi Ecelesia, quae pariter cum Niciensi eidem Metropolitano subdita adhuc existit; viguit enim in Ecelesia Niciens Capitularis illa ele-etio, quae Principibus maximum Jus tribuehat, sicuti probatur ex Bulla Inia centii II. die 3.Aprilis ii; . & Lucii II. die 9. Aprilis ii 4 & duravit etiam post tempora Martini v prout colligitur ex traditis per D. Abbatem, S nitem
s. In eo, quod pertinet ad Principatum Pedemontanum, scire oportet, quod post summam Marchionatus dignἰtatem , quam Imperator Otho III. Ugoni consanguineo suo. intra fines Italici Regni contulerat, Umbertus ipsius Ugonis ex Beroldo filio Sabaudiae Comite abnepos inito cum Adelaide Taurininrum Ducissa,& plurium at aru Civitatum in Pedemontio Domina felici Conn hio , ad Serenim mos ex illis legalibus Nuptiis destendentes Allobrogum Duces amplissimum illum Principatum transmisit, quem sexcentis, & ultra abhinc anni continuata leg tima successione, ex Regii, & Augusti sanguinis Insignibus Foeminis, Patris ,&Principis inleparabili erga subditos nomine sortitur ,& su viter retinent; ubi si aliquid praeter Adelaidis successionem hodie continetur, habuerunt Sa udiae Principes eκ spcintanea populorum deditione, aut ex grata sarum retributione, pro qnibus ab omni aevo se in Italia Vicarios perpetuos Imperiali auctoritate gesserunt. de quibus omnibus facile quis edoceri poterit ex augustae illius Domus annalibus apud Pingonium, Boterum, Ludovicum ab Ecclesia, Monodium, & novissime apud Guicenonium Christiani lumi Regis
Historiographum, & apud Blaneum praedicti Historiographi Annalium Sabau
76. Satis pariter constat, totum id, quod hodie in Pedemontanamione conti netur, partem fuisse illius Italici Regni, quod Longobardi, depretia Romanorum, atque Gottorum potentiassiibi vindicarunt: & dein Carolus V mis expulsis Longobardis Regibus, mira felicitate restituit Romano Imperio a Francis dein ad Germanos translato; etenim inter triginta illos Duces, quin nrma tum ab Albonio in Italia Regnum sibi Longobardi constituerant, laurinensium Ducem Agil ullam a Theodolinda sibi in virum,& Regern electum Vlus Diaconus de xes. Longobard lib. 3. cap. i4. cap. l8. π sib . cap. 3- a Thesaurus in bisoria Regum Italiae evia fumiri 6 i. Spondanus ad onn m S91. m. 1 l. Sigonius de Regno Italiae ad annam s9 i. foc mihi I9. qui primus inter Longobardos Reges Catholicam doctrinam probavit, atque Eccletiis, Rc steriis munificentissime ditatis Successores suos praeclarissimo rationem accendit, prout referunt idem Sigonius lib. afo mihi sa οπ onus is D Ex Francorum augusto sanguine progenitam suisse Adelaidem,
27쪽
Maiores Gia: iobaritot uni Princi pum iuribus In Cotiis Alpibus. &Taurinensi Diicatii ex Caroli-Magni munificentia successisse tradit Thesaurus in hisor. Tamri; eu.lib. . ibidem Additionattar. 78. Cuius alictoritatis autem esset Ducissa Adelaida in componendis, &dia rigendis rebus Ecclesiarum in sua Ditione existentium, ostendit epistola Divi P
tri Dam ani Γh. epip. 3. quae reperitur ad extensum peniS Gui non. tom. mibi Io. Cum autem omnes Episcopatus Pedemontanae Regionis penderent ex
sit stragiis ,& vocibus Subditorum , nulli cadere potest in dubium , quod Sahaudiae Principes, etiam in illorum electioni hus eoi cm iureus non sint, quod sbi innatiam Italiae Reges, atque eorumdem Successores eXercuerant, ct post ipsos, expulsis Regibus, Imperatores, sicuti arguitur ex πιν.J M ιι ν III. 187. iiDi de Episcopatu Vercellensi mentio habetur, & generaliter in tota Italia docet Petrus de Marca lihI. p. 1 vuni'.Er 8.& maximE, dum iisdem Subaudiae Principibus in suo amplissimo Dominio, tam citra, quam ultra Montes, Regia, S Imperialis
De novo Jure Pontificio circa provisiones
79. Gompilatum anno ii so. ex antiquis Dionysii Exigui , Isidori Mere,
toris, Ivonis Carnotensis, aliorumque veterum Authorum coli Bionibus, a Gratiano Decretum, in quo usque tunc latae Ecclesiasticae leges comtinebantur, parum, aut nihil Episcopis, aliisque ordinariis collatoribus circa beneficiorum provisiones detraxerat; nam, licet Stephanus ripa, quem refert ipsemet Gratianus in eap.ηπnc verδ sto. caus9. q. g. Gualberto Patriarchae scripsisset ad Apostolicae Ro nanae Sed is praerogativam pertinere, quod posset lequat, het Ecclesia Clericos ordinarec Ninilomin is usque tunc Romani Pontifices naum pastoralem ,& universitem Zelum erg, omnes inferiores Ecclesias, pro rebus beneficiariis in eo praecipue constituerant, ut Electores, S Collatores in ossicio hSacris Canonibus praestr pto continerent, atque ab eloctionibus, Et collationi somnem vim, ambitum , & avaritiam extirparent. 8O. in quinque prioribus Decretalium libris, quos anno lago. Gregorius IX. promulgari mandavit, iam redactae intra Cathedralium collegia canonicae Epricoporuin elestiones, multiplicatis ah Innocentio III. elige i sormis ad so-rensis tritur V leges revocatae reperiuntur; unde ex frequentioribus ad Romanam Climain appellationibus, Capitulare jus assiluis eligentium contentionibus agitatum, non raro,ob eorumclam eligentium vitium, aut in riam, electiones ipsae
28쪽
PontIscia emendatione et authoritate indigentes iure meritb corruebant;qtii imb res hucusque processit, ut aliquando , non .ltim Sectores, sed etiam MN tropolitani rerum perplexitatibus involuti, eausam ex integro ad Apostolicam Sedem referrent: sicuti respective ad singula probant Pontificiae constitutiones,
duae passim in praedictis meretalium libris recensentur sub titulis de postulans.e elicti translat Ucop. atque late docent Petrus de Marca lib.6. cap.9.n. Σ. Thomastrus de benefic. parca lib.a p. 36., 3.Claudias de Fleuia insuis E clesiast InstitutaOm. I .e . t o. foLmihi 97.Ο' sqq.
8 i. Caepit universalis conserendorum beneficiorum facultas, ouae tamen precaria erga Apostolicam Sedem penci Ordinarios actualiter existebat , tantisper attingi Pontificiis litteris favore Clericorum quos Summi Pontifices Episcopis commendabant: cuius ossicio is petitionis initium Adriano IV. tribuit Thomassinus par. 2.M. Iaeap. 3.1 v. a. in epipolis ibidem relatis,ubi π m. 3.refert, Alexandrum III.Adriant Successorem mandata precibus adiecisse,in illis Verbis ipsum commendamus rogantes, ct rogando mandantes-sed cum Episcopi, aliique ordinarii Collatores se militis dociles Pontificiis mandatis, sed commendatitiis epistolis praeberent : dein septem, S ab luis authoritate ad praecepta, S cen
suras deventum est; Mox tandem dati Executores, qui delegata Pontisicis Ll, ximi potestate Praelatotum contumaeiam in adimplendis expectativarum , aliarumque beneficialium provisionum mandatis plectendo supplerent. Hinc variae mandatorum sormae introductae sit ne, quorum non pauca praedidit quinque D cretalium libri exempla nobis exhibente videlicet, Alexancler III. in cap. cum teneamur 6. cap ter caetera i . cap. eZytas im θ' ad mercellens m Episcopum is
cap.Diti Uusfilius N7. sub tit. praebend. Honorius III. in cap.Diticius filius Gregorius M. in cap.38sub eodsit de praebend. Innocentius III. in cap. constiturionibus de r riptis, cappropinait 4.hccirco praeheud. 8a. Frequentitis de hujusmodi expectativis,& mandatis actum suit in sexto libro Decretalium, a Bonifacio VIII. cdito , de anno i 298. & in Clementis V. Constitutionibus , cpias post eius obitum Joannes XXII. sub titulo Genae ut
narum, una cum suis extravagantibus promulgavit anno igi . quibus subis quutae sunt aliae sub titulo Communium a variis Pontificibus conditae usque ad Sixtum IR qui decessit anno i 83. Extra gantes nuncupatae, quasi extra canonici Iuris corpus vagentur, licet hodie pro insertis eidem corpori habeantur. Ita propemodum disposuit Bonifacius VIII. in cap. ammis toto ιit. detra bend. iv 6. Innocentius IV. in cap. I. Bonifacius VI I. in cap. non captandae r. - σει - .. ces racbend.in α'eod tu.6. ipseMet Bonifacius in cap.cum ali-
it 4 psusceptum 6. capse eo sempora 9. capsihi Ia. capsi pro te ΠαπAuοb si sub tittae rescript. in D. Clemens r. in suis Clementinis cap. foes subtilinerocriptaevper Etteras a. eapse plures g.de praebend. di cap.unico de csucu φν α'hend. cujus veritatis historica documenta congessit Petrus de Marca libri cop. ππ.3 rhomVivus est v 3.per totum: & docent PaulatiusJuri russisac. . o. ιrofiat. IO.πu.6. Per quoad alia Claudius de Fleuri supra laudatus par a.cg. δ s. 83. Haec Pontificiis mandatis parendi necessitas serrabat adhuc Epitc is ultra debiti obsequii glor am, ne seio quam collativi Iuris imaginem , umaueorumdem retento nomine eadem heneficia conserebantur. Attamen luaauprema, ct indefinita collativi Juris auctoritate, a Deo immediate accepis,'em uis sunt summi Pontifices in illis beneficiis, quorum immediatam providionem, pre
29쪽
vative quoad ordinarios, ad se, ct Apostolicam Sedem adhibitis reservallannms retraxerunt, inter quas, post speciales illas alicuius certi beneficii nondum v eantis evocationes in favorem certae, vel nominandae personae, de quibus loquitur Innocentius III. in evaeum missus 28. deIure urinat. ea primum locum obtinuit, quam de omnibus, iam minoribus, quis maioribus beneficiis, vid licet Cathedralibus ,& Abbatialibus Ecclesiis in Romana Curia, sed apud S dem vacantibus, S pro tempore vacaturis, privativε quoad omnes Electores,& ordinarios Collatores Sedi Apostolicae actua liter asseruit Clemens N π esp. iacet Ecclisiar. a. de praeben. 1π6. quam constitutionem declarando, atque ampliando renovarunt Gremarius X in cap. iatutum 3. Bonifacius VIIIIn cap. prα-
I ter extra vaganaeam fata tis e praebena quarum reservationum varias species ad plures casus re p monas protraxerunt Bonifacius VIII n cap.si eo tempore As .de elere in 6. Benedictur XI. in eapseM Rom. Eccles 3. inter extra g. commum sub tit.de elin Clemens R. in capst temporali, inter ea . extram .commvnsub tit de praebenaeo dignitatJoannes XXII. in cap.ex debit. pastoraι. 4. is iisdem extravagae electo' Mid Seniamus AHis cap. ad regimen i 3.sub tinde praebenio' dignitat. 84. Ex huc pie relatis PontificiIs sanctioninus, originem seam duxerunt regulae illae,seii leges Apostolicae Cancellariae, quae hodie sublatis,& serhexti liis Episcopalium, S Abbatialium dignitatum canonicis electionibus, grad tim incipiendo hJoanne XXII. usque ad Nicolaum V. adauctae, pauca etiam lovioris momenti, ubi receptae fiunt, relinquunt beneficiar quorum immediare provisio ratione temporis, per senae, vel loci, aut alicuius affectionis, seti quat utatis, privative quoad ordinarios Collatores, non pertineat immediath ad Ap stolicam Sedem, iuxta leges in iisdem regulis praescriptas:quae, licet cum obitu uniuscuiusque Pontificis expirent, attamen statim in crastina post electionem die a novo Pontifice promulgatae reviviscunt, nunc ad eani formam, & plenituis dinem redactae, quae habentur in renovatis sub die I 3. Junii i69 i. ab Innocem tio XII. seliciter rini te a pro quarum omnium dii ucidatione integros, post primum Glosatorem Alphonsum Sotum,traetatus ediderunt Joannes a C hier, Petrus Rebus sus, Ludovicus Gomes Quintilianus Mandoctus, & Hieronymus Gongalest atque lato calamo scripserunt Loterius de re benefici lib.a. quaest.26.
suid dein μι rit inno tum super rebus
8s. Abrogatis canonIois electIonibus , & evotato gradatim ad ApostolismSedem unive ali illo, sed precario dure. quo usque ad duodecimum Seculum Hectores: di ordinarii in rebus benefici libus usi fuerant: patuit Aulae Roma-iae locus p niariis illis examonibus , quas suprema Pontificis Maximi in rein An benem libus indixi. authoritas, pubsicis Ecclesiae necessitatibus excitata,
30쪽
Inter quas,illa primum in toto orbe Catholico communἱ consensu, loeum iiis nit, quae sub nomine annatarum , & communium servitiorum ab obtinentihus beneficia concistorialia, prout sunt Episcopales,& Abbatiales dignitates a te expeditionem Bullarum exiguntur, postquam Papae provisio in Bullis eius
contenta vim electionis, & confirmat ius obtinuit. Istis accedunt mediae ann tae, quibus subiacent omnia beneficia, annuum valorem ducatorum vigintiqua- ior attri de Camera excedentia', ubiciunque verum omnium beneficiorum v Iorem exprimere fas est, ultra alios sumptus, omnibus etiam levioribus benestaciis communes, sub nomine minutorum servitiorum, prout de singulis habetur penes Agnanum ad cap praetereissistitare Praelati vices suas 6.8. oeseqq. Theodorum Ammunium olim in Romana Curia causarum Patronum 3n suo trari. Ibis Dat ar)ue M. i .cap. 18.per toem uis M. i . deis.g. l. loquitur etiam de componendis, quibus provisiones beneficiales aliquo Pontificio Indulto indigentes subiicilintur. 86. Initium huiusmodi annatarum exactionibus dedisse videtur Joannes XXII. qui Avenione sedens, fructus primi anni beneficiorum in Anglia, Hi- hernia ,& Ualia vacantium, pro una vice ransim sibi reservavit, ad levamen onerum gravissimorum,quibus tunc Ecclesia Romana deprimebatur, teste Ode-τlao Ramaldo in seris Eccles 1MLad ann. i 3 i .num 9. is quia priaicta rese vatio publicis elusilem necessitatibus, non sustici t, constit ex cap. eam nonnulia i r Inter extra uecommissistit e Maebend.c, dignit. eumdem Pontificem omnes redditus,atque proventus primi anni beneficioraim Ecclesiasticorum tune vacantium, & quae in diverss orbis partibus,uscpie ad triennium vacare contingeret. Pontificiae Camerae reservasse, exclusis tamen Archiepiscopalibus,
ct Episcopalibus Ecclesiis, ac Regularibus Abbasis; ta enim fuit tunc publica Ecclesiae Romanae omnium E lesiarum capitis,indigentia, ut ab inferioribus
membris subsidium illud exigeret, q- olim Discopi, & Abbates beneficiis
in sua ratione vacantibus pro aere sieno, aliisque Ecclesiae oneribus exsolvendis, & ad necessarios sumptus supplendos percipiebant vigore Statuti, aut consuetudinis, vel ex Apostolico Inaulto, iuxta Honorii III. rescriptum Episcopo Tolonensi in eapsua nobis ratae vera gnis ubi notandastini illa verba pro re velatione onerit debitorum - quod idem statuit Bonisaeius VIII. in eap. st pr
8 . Uerumtamen allegataeJoannis XXII.reservationesde percἰplendis mictibus beneficiorum vacantium, triennalem exactionem non excesserant in Episcopalibus atque Abballis Ri laribus exceptis,minora tantlim beneficia complectebantur, & huctus ips suo tempore , Cameralibus colligendos respὶci - t; undὸ iuremeritb annatae illae, ex quibus demum cunctis totius orbis majoribus beneficiis, Si praecipuὶ Episcopalibus, ct Abbatialibus dignitatibus, ρομ tua servitus eris Romanam Lelesiam fuit imposita, tribuendae omninb sentin tua vera origine Bonisinio IX. qui, dum Inter incendia schismatis Aven;
nensis,Romae tederet, ingravescentibus,ut refert Munaldus ad ann. 392. nu. l.
ei pecuniariae difficultatibus,sanxit, ut ab omnibus beneficiis,'iae , Me Ap stolica conferebantur, huiusmodi annatae Fisco Pontificio addicerentur: Si it