장음표시 사용
161쪽
interpretatIvae formam: nam esim versemur in subiecto, quod ex sui natura aequaliter respicit, tam Sabaudiam ultram litanam, quam Cismontanam, prout sunt verba illa ah inta, di itidefinita in distrina, ditione, temporali δε- minio Ducrum Sabaudiae, non potnit ista interpretativa observantia ad inducem dam declarationem voluntatis exelusivae quoad Principatum Pedemontanum,&restrictivae ad Blam Sabaudiam ultra montes exoriri, nisi quia aut Duces Sabaudiae diversimode se gesserint in hoc Iure exercendo intuitu Princἰpatus Ped montans, ab eo, quod egisse comperiuntur in Ultramontanis sui dominii partibbus , aut quia Summi Pontifices in suis Apostolicis literis earumdem Abbati rum collationem iustificantibus aliquid declaraverint, in quo magis liberam ANbatiarum provisionem ultra montes iussitaverint, quam in Pedemoratio; Si igitur tam Seretiissimi Sabaudiae Duces nominando, seti stipplicando,quam Summi Pontifires providendo, ct conferendo eamdem uni sermiter in utriusque Provinciae Abbatialibus provisionibus formam adhibuerunt, ex qua oriri non potuit,nIsi uniform s erga utramque Regionem voluntas, minlis recte deducitur ab huiusmodi actibus uniformibus diversae voluntatis interpretatio. 99. Neque dicatur hanc observantiam interpretativam,quae tendit ad decI randam Nicolai V. promissionem in sola Regione ultrii montana, argui posIe ex supposito, quM in sol f Abbati s Dedemontanis ostendatur, passivam obtinendae praecedentis intentionis, atque consensus necessitatem fuisse neglectam , aut impugnatam ; nam retorquetur argumentum, dum satis notum est, ab initio nascentis huius mali, Curiam Romanam non miniis egre tulisse huiusnodi nominationes in Sahaudia ultramontana , teste clarissimo Protopi de Antonio Fabro pen)s Cudinalem inlitum in Epist.a . cuius ipsissima verta retuli supr1κsm atque idem novissime ultra montes,licet arrepta opportunitate,frequentilis intuitu Perimoniis tentasse ossiciales Datariae occasione vacantis Abdatis de fixi D coctas Gebennen. pro cujus provisione,ctim Sua Regia Celsitudo propriam intentionem,atque praevium consensum Summo Pontifici significasset s vore Abbatis Ggnoti: attamen in libera Apostolicae Sedis collatione persistentes, Ducis nominationi sortithr obstiterunt,sciiti probant allegationes iuridicae, pendente diutina illa contentione, vulgatae ab olim eruditissimis Protopraesidi-b Joanne-Baptissa μωrrina, & Marco urelio mancardo, necnon Petro Mo- relis in Senatu Sabaudiae Consiliario; neque diversim δ impugnata fuit Regia nominatio Abbatis Isnardi de Castello ex Marchionibus Caralii ad Abbatiam Novali ii, qiramvis ab iisdem Adversentibus in Pontificia promissione comprehensa deciaretur;nec aliter nunc sentire videntur,dum denub vacantem eamdem
Novalitii Abbatum,non obstante Ducis nominatione, in praesenti controversia commiscent: & quod ad idem strictius urget, praememoratam Praesidis Faustonica ultationem, ordinatam fuisse ad propugnanda dumtaxat suae Regiae Celsitavidinis Jura in ncim nationibus Abbatiarum ultra montes acriter sustinent. Sed clauditur omnis aditus inducendi ex provisionibus subsequutis , praetensam Vinluntatis Interpretationem exclusivam Principatus Pedemontani, dum percentum, & quinquaginta ultra annos a die Pontificiae promistionis aequalis utriuLque Provinciae comprehensio, indubitatis Summorum Pontificum, & Sacrae R tae R omanae declarationibus in subsequuta observantia,comprobatur ex fusc tra ditis supra cap. i. per tot. Qitibus sic stantibus inutilis omninh foret quaelibet contraria stibauditio nunc ab actibus loge remotis excogitataduxta traditionem
162쪽
exclusione Principatus Pedemontani Pontificiam voluntatem, adduci nequit citra evidentem, & inevitabilem absurditatem ; Etenim, clim in eadem Regione Pedemontana Episcopalium, & Abbatialium diguitatum imminatio, lati suppli catio favore Ducum Subaudiae provenerit ab eodem sonte Pontificiae promissio nis, neque quoad Ecclesias Episcopales alia unquam interpretatio ex observantia subsemiuia deduci valet, quam illa, quae suae Regiae Celsitudinis intentum justiscat, tequeretur, quod Pontificia promissio in eodem verborum , ct mentis senis ni concepta, tam intuitu Episcopalium, quam Abbatialium dignitatum , diversim in una, eademqire voluntate,imb contrariam intelligentiam susciperet, quod Improbum esset de summis Pontificibus praesumere a unde huius observantiae interpretativae subauditio potitis nimis vigilantium in somniis tribuenda est, quam sano, R irreprehensibili Pontificiae mentis,&loquutioiiis judicio. ioo. Tandem cum Promissio Nicolai V. tam ex mente , quam ex verbis in ea parte, quae respicit absolute,& indefinitit districtum , statum, dominium . &ditionem Ducis Sabaudiae nequeat citra manifestam infractionem Pontificia: v Iuntatis ad aliquam eiusdem temporalis dominii partem coarctari. Incivilis om ni illi censenda est hujusnodi obstruantia interpretativa,ex qua potius voluntas I pla subvertitur, quam declaratur; ta enim est natura observalitiae interpretativae, ut tunc dumtaxat locum inveniat, quoties dubia,&obscura mens, aut verba disponentis super eo, de quo quaeritur,probabilem aliqi iam , ct rationahilem ambiguitatem sano nudam veritatem inquirentis iudicio relinquunt. LNon amtὸr 67. f.de legat. 3. Lateo ait 7 . desupelleZZ.lercv intelligentia 6.de veri. Hanimat. Notissimi namque Juris est, observantiam subsequutam, tanquam prae.
ambul e voluntatis inte pretem attendi, quoties super eadem voluntate, sive ex vel his, sive ex mente disimentis rationabilis ali pia cadit dubitatio, sesus autem tibi mens,& verba aliquam probabilem ambiguitatem recipere nequeunt. Latriis
s9.uum. io de Parochis dimi num.s quibus non refragantur decisiones incausa Barchinonensi e contra allegatae, quia prout ibidem verba illa limitata ad Regna Hisi aniarum rationabilem causam praebere poterant ambigendi, an compre. hendcrent Principatum Cataluniae,& Comitatum Barchinonae,& ita iure merito legitimam ab observantia subsequuta voluntatis interpretationem accipere,pr ut notavi supra num.76. 77.
I o i. -d autem comprehensio Pedemontis in subiecta facti specie sit ita
clara in verbis, & mente Ponti sciarum constitutionum , ut omnem contrarium intellectum excludant, satis demonstravi iii Enucleat. '6. per tot. dilucidumici eae nunc traditiS cap. l. γ 2. Sed haec veritas, quamvis ex se ipsa Meridiano te clarior appareat; nihilominus ritillantior adhuc emicat inter humanas um-hras ad eam obnubilandam aereis vaporibus ex adversis conflatas. Quis enim, nisi
seipsum decipere volens,induci serio poterit ad praestimendum, quia Nicolaus V. in promissione contriuita favore Ludovici Ducis Sabaudiae pro omnibus, di
163쪽
fis λωσύ, ditionis e flatur, ad firmandam universHem Giussiem Ditionis traim quillitatem, intelligere voluerit de Bla Sabaudia ultramontana, exeo,quod personam eiusdem Principis demonstratis, eumdem consueto, tanquam antiquiori dumtaxat dignitatis titulo, seti vulgari propriae familiae cognomento, caeteris amplissimae Ditionis titulis, dignitatibus omissis, Sabaudiae Ducem denominaveritῖ aut quω ipsemet Pontifex complesti volens quatuor minora heneficia informa iam sibῖ praescripta circa provisiones Episcopalium ,& Abbatialium dignitatum , & eadem excipere a modo generaliter servando in collationibus heneficiorum eiusdem speciei habuerit in animo constituendi ipsamet quatuor benefi-eia, tanquam novos limites, ct terminos divisorios inter Sabaudiam Cisnontariam,&Ultramontanam,intra quos inita promissio esset coarctanda sub praetextu, quod eadem desgnaverit tanquam existensa in confinibus hujusnodi Dominiorum & tandem, quM Leo X. Interpretari voluerit, hanc Nicolai promissionem uti restrictam ad Nationem Sabaudiae ultramontanae,ex eo,quod eamdem speci- sice confirmans cum omnibus in ea contentis ibidem de verbo ad verbum relatis, rata habuit pariter omnia, & quaecumque privilegia, atque indulta, quae asserebantur generaliter non sollim a retroaEtis Pontificibus. sed etiam ab Imperatoribus, & Regibus ossim concessa Duci, & Nationi Sabaudiae, adhibita tamen
Cautela, quatenus essent in usu,& lacris canonibus non contraria proa. Haec tamen sunt, quibus Adversantes Pontificiam promissionem,quam Iaedere, aut delere nequeunt, student sub speciosi ambiguae voluntatis colore, eaeiatibus post centum, & quinquaginta annos subsequutis, in vim observantiae interpretativae declaratam eludere, quae omnia ex iam traditis supra n. 78. oesqq. nihil aliud in sensu veritatis esse deteguntur,nis vana mphismata,spernendis ver-
horum cavillationibus consercinata, quae naturalem adhibitae loquutionis signuficatum, ' apertissimam mentis exprMonem,non declarant ut interpretantur, sed destrinint, & manifesta mutatione subvertunt. I 3. Caeterum, clim observantia interpretativa exactibus subsequutis ad id dumtaxat ab utroque Jure sit ordinata,ut disponentis dithiam voluntatem decla- retin luce asserat ad discernendii ea,quae in sui origine verboriam,aut mentῖs am-higuitas in obscuro reliquerat, nullo Jure adaptari potest huic Pontificiae promissioni, in qua quaelibet contraria observantia contractae fidei tam in mente , quam in verbis correctionem, seu retractationem, non autem declarationem,aut adimplementum induceret,unde in omnem eventum omnes actus ex adverse suppinsiti referri debent ad terminos observantiae praescriptivae, non autem interpreta
live,iuxta receptissimam distinctionem Pauli Castrensis in I Haeredes palam,f.Mρπid post, ii de rassam.er UP. 34o.lib. i.per tot. quam post Petrum Barbosam in post dotem 4 llois matrini. passim firmavit Rota Romana, & signanter par.&rς M.Lcis3 1 9.urem. I .ct seqq.er decis3s i .num. ac recensitit Carrin.de Lua sub tit.dsudie.disc. ai .num. .ct 8.ct disc. 3s.πum.6s.de Iurisdies disc.7.πum. ae alibi saepitis, quihiis accedunt ea,quae ad propositum solidissimis rationibus,&authoritatibus affert omnes Fallottus in sua doctissima consuliatione omnitibi egendus cap. 3.per tot. & DAdvocatus Sardinius observatinitaeirca em.
164쪽
Dscit in facto, Ei' non siubsistit in Iure omnis exceptio,
quam ex actibus subsequutis Adversantes evendunt ad inducendam, vel prasumendam exclusionem Perimontana Regionis
a Pontificiis Promi onibus, Indultis.
io . o Evocandae nunc se osserunt ad rerum veritatis,& iustitiae lancem sui, or . sequutae illis a Seculo , ct ultra provisiones, quibus ossiciales Datariae infim acti DLΠ7. , sieqq. Pontificiam promissionem erga Ducem Sabaudiae ἱn eiusdem temporali dominio servandam evanuisse praesumunt quoad A, ballas Pedemontanae Regionis in vim observantiae praescriptivae, cui speciosum interpretativae nomen adscribunt, ad vitandam canonicis praecipue legibus imvisie, & odiosae exceptionis invidiam: Verumtamen irrefragabilis facti veritas eodem Juris, S aequitatis distamine utrastique pari ratione prorsri inutilem, &inossiciosam ostendet. ios. Praemitto de Iure verissimum , qudd faciens fidem de legῖtimo titulo Hievius Pontificii Indulti, sed pacti dicitur habere super usu, &observantia
suam intentionem abunde landatam; itaut alleganti non usum, aut contrarium usum incumbat onus probandi suam exceptionem , neque audiendum esse nisi de allegato contrario usu, aut saltem non usu plene, ' specialiter doceat. cap.
quoniam, capaccedentibus de privit. Lei, qπi dicit, Dab ea parte .de probatis Ias in cap. porrὸ in primo notabili eod. tit. Rota coxam Puteo decis 332. nsim. 3.& post Posthium de manui. deci 4s7. num. 4. Gonsalia ad reg. Canceli. glof27.
io6. Illud etiam in sadio, tanquam indubitatum, tenendum est , Sabaudiae Ducem pro activa conservatione. & civili usu Pontificiae promissionis in sui s vorem contractae ad nihil aliud pro eo,quod in se est teneri, nisi si sorte aliquam ex Abballis in disrierusai temporalis Dominii consstentibus vacare contingat, Summo Pontifici declarare propriam intentionem, utque consensum erga pers, nam idoneam cui intendit esse , Summo Pontifice conserendam,prout literatis, atque legalis praedictae promissionis sensus in Enucleat. cap . maiij seste demonstrant, in qua, elim nec mora, nec modus huius voluntatis fgniscandae Princis proponenti, aut supplicanti praescribatur, relinquitur illa communi canonici uris cispositioni; hic autem in eiusdem Principis arbitrio, ut per se, vel per Nuncium, voce, aut in scriptis susceptum munus implere valeat, prout notavi in Enucleat. i 68. quod si in huius promissionis exectitione perquiratur eL sentialesadium a Summo Pontifice adimplendum, in eo consistit, ut agnita id nestate, personam a Principe designatam de Abbatia sic vacante provideat; nam
165쪽
caetera, quae exinde iuxta stylum Curiae sequuntiir, provisi debItum iri cauim Iam respiciunt, & prodesse quidem in posterum Principi possunt ad majorem , vel faciliorem rei gestae probationem, sed nequeunt illius veritati nocere, aut quaesiti Juris sub tantiam minuere, vel angere, juxta iam tradita is Enuclcat.
io7. Suhsequuta Pontificiae promissionis observantia non impugnatur ab Adversantibus, nisi post cipium Clementis VIII. Pontificatum: Siquidem in retroadio centum , & quinquaginta sere annomm c arsu nihil amam reperitur, quod contractae a Nicolao, & a suis Succetari hiis renovatae promissionis fidem in minimo laedat,exisse traditis supra cap. i. quin imbJur nominant Sabaudiae Ducibus quaesitum, singulariter in huiusmodi Abballis Regionis Pedem taliae religiose servatum, plene resultat ex Julii III. declarationibus ibidem allatis 1 numis. usque ad num. 22. N in Enactiatinum. -s. θ' sq. prout etiam eruitur ex Raal. resolutione coram Puteo supra laudata num.as aediseqq.S in Enucleat. n m. 1ῖ . atque generaliter probant Authoresallegati ibidem num. I sqq. Io8. Ouibus accellit relatum illud a Praeside Diae erasne in addit.ad 8. memorasile iactum , in quo, prout testatur Canoniens Cusianus in suo G-ment. de Episcop. mercilian. Cum anno 14s8. S sic vix Iaplo septennio post initam a Nicolao V.promissionem,ctim Capitulum Cathedralis Vercellensis quod ex decisis. coram Cerro deris i 76.uum. ii .ν uterius, filorum privilegiorum confirmationem anno 143 . a Concilio Basleensi obtinuit, & in obedientia Felicas V. non minlis,quam alii Episcopi, & Abbates Pedemontani, nec non Sabaudiae ultra montes permanserunt, sicut notavi in Enucleat.num i i 4. & post S
bellicum Duelesne histor.Ponti . Chrisopbin armanis Anna Eremit. er Joamnem Gobellinum,tradit Eques Guicen ius hisor. Sabaia. tom. I .fol 9O. pe sistens adhuc in electione canonica, post habitis Pontificiis reservationibus 1 praedicto Concilio abrogatis su a 3. sub tittae et A. ele Uet in Pastorem vacam iis tunc Ecclesiae Archidiaconum Eusebium Margari λ dein consectae electi nis confirmationem postulasset a Cardinati Rhotomagensi Sedis Apostolics L gato, fuit ab eodem Pontificio Legato petita confirmatio denegata , cum deci ratione,qubd di sitio perlbnae eligendae pro praedicta Melcta spembat ad Ludov icum Sabaudiae Ducem d cujus supplicationem dein suit de ipsemet Epist patu a Summo Pontifice Callisto III. Nieolai successore eisective provisus Am deus de Nores genere Ci prius, eidem Duci Ludovico , ct ejus uxori Annae ,
mi Ducis Emanuelis-Philiberti nominatione Carolus Belgiourus Clericus Mediolanensis, tanquam Procurator specialiter constitutus , Prothonotario Fram cisto Spinoi suit ab Archiepiscopo Taurinensi Delegato Apostolico immissus in misellionem Abbatiae de Ripalia Dioeces. Taurinen. mi pritis Potitificias Bullas exhibuit, datas Romae sub die 4. Augusti is 6 s. una cum litteris πο-- nationis, replacitoriis praedicti Serenissimi inicis subdata Taurini die i 3. Junii eiusdem anni is6s. prout constat ex publico instrumento sub die x. Januarii
is66. in illis verbis: qui quidem illustri mai)er Remereisissimas in ChrisO D. D. Archiepiscopus Taurinensis ipsis Bullis Apostoliris eum mandato, cr litteris nominationis, S placitoriis Sererisma nostri Dueis Salaadia, sub data Taar
ni die i3. Juali is 6s. visis, ct reverenter receptis, M.
166쪽
antiquioribus Migere; Hinc ii recto veritatis, & iiistitiae tram te devIantes, mispenetrabilem adversiis Pontificiam promissionem contrariae ohservantiae viam aperuisse praesumunt Cinthi lim Cardinalem Passerum Clementis VIII. ex Brore nepotem, cui ab avunculo collatam sitisse serunt de anno IS9 .in summ.num. 34. lat. A. Abbatiam Ripaliae Provinciae Taurinensis nemine contradicente, &abs'ite aliqua praecedentis Ducis Caroli-manuelis tunc regnantis, intentione, aut praevio ipsius consensu. iii. Respotuletur in primis, quint dum Contradicentes non prohant interminis praecisis negativam praestitae praeviae intentionis, atque habiti antecedentis consensus,firma semper remanet contrarii ii sus exclusiva praesumptio, de qua supra num. os .nam omnes provisiones subsequutae post Pontificiam Nicolai V. promissionein a quinque Summis Pontificibus usque ad annum is9s. renovatam , ita veniunt interpretandae, ut a lege ibidem praescripta non cense tur in acta datae fidei promissione recessum , nisi contrarium ex adverse legitime probetur,per ea, quae docent Gazetta conf96. num. 4. GOhier de iurisdim
νaim Merlino decis792.vum. l4. sed quod magis est ipsa veritas facti ab hac irr tionabili controventione praedietum Cardinalem Passerum,quamvis Pontificis ex sorore nepotem, absolvit; siquidem in precibus nomine ipsius Cardinalis Serenissimo Duci porrectis,& dein Camer te Ducali pro verificatione exhibitis ad obtinendam litterarum Apostolicarum executionem sith die prima Septembris is94. quae a registris Cameralibus desumptae, cum debita legalitate exhibentur, constat huic provisioni praecessisse Ducis nominationem, iuxta sormam a Nic lai promissione praescriptam, sicuti legitur in illis verbis: Carl Emanuele per
pollea: ed cliendo per parte dei suddetto Cardinate pati fi/pplicati per la mi ine
ita. Clim in omnibus provisionibus hi liusmoili Abbatiaria ex adversδ allegatis non desierintDuces Sabaudiae in iisite literis ad Provisorum lapplieationε pro capienda possessione concessis , aut ipsi met provisi in filis precibus Principi porrectis praeviae nominationis declarationem asserere, ex qua positive restillat nis habuisse Principe in animo recedendi a proprii iuris conservatione,qui nimbex ipsa non tam Principis, quam Provisorum declaratione iustificatur , vere, Rrealiter sitisse juxta legem a Nicolao Pontifice sibi ipsi praescriptam in favorem Sabaudiae Ducis,easdem Abbatias nonnisi ad ipsiusmet Principis nominationem, seu supelicationem collatas, & observantia pontificiae nromissionis non solii mnegative , sed etiam amrmative convincitur; idcirco post facti amstilatorem insurgunt pro Dataria scribentes, inter quos Dominus Advocatus Caesarinus isnum. i9. allegando, quω ctim in litteris expeditis , prout etiam in omnibus actis Datariae iam nunquam fuerit aliqua mentio de praeviis Serenissimorum Sabaudiae Ducum intentione, atque consensu circa persbnam a Summo Pontifice providendam, ea desumatur PontificiS,S Priticipis interpretativa voluntas
non suisse in Nicolai promissone aliisq;subsequutis Indultis comprehensas Altabatias Principatus Pedemolitani; quod idem arguit Illustrissimus P. Semerolus
167쪽
obiiciens hii iusmodi litteras Supremorum Principum placitorias , ad effectum obtinendi facultatem pro capienda beneficii iam collati possessione, nihil commune habere cum irare nominandi, proponendi, seli stipplicandi , neque illis tanquam ii licitis, & a canonico iure damnatis aliquod deferendum. ii 3. Huiusmodi obiectiones iacit diluuntur: siquidem illatio praesumptae voluntatis quoad exclusionem Abbatiarum Principatus Pedemontani a Pontiasciis promissioniblis, & Indultis, vana omninb detegitur , dum pari modo non sollim in provisionibus Episcopatuum eiusdem Regionis; sed etiam Ecclesi, rum, & Abbatiarum ultra montes existentium, in quibus satentur Adversantes adhuc vἰgere Jus Sabaudiae Ducibus aprarelicta Nicolai promissione quaesitum, nulla pariter in litteris a Dataria expeditis fit mentio de praecedenti Ducis imtentione, atque consensu ; unde,ut supra demonstravi num.98. nmitit citra m
nisestam absurditatem ex eodem actu geminae, & contrariae voluntatis coniectura deduc i. 14. Nec aliquid relevat, quatenus inliteris expeditis, Ossiciales Datariae de habitis a Summo Pontifice prilis intentioneatque consensu Ducis, erga per sonam dein provisam non meminerint; nam quamvis ex hac omissione cesset pinsitiva illa probatio, quae ex ipsiusmet Datariae nunc opponentis confessione P siliaret; attamen non tollit eidem Datariae excipienti de inobservantia, seti non usu, Vel usu contrario, necessitatem probandi suam intentionem contra Principem habentem a resteratis Pontificum promissionibus titulum indubitatum, &irrefragabilem, pro quo contractae fidei observantiam, R implementum praesumendum esse prax ipit non sollim commune ius, de quo supra n. IOS .er n. i I .
sed etiam ctetit nunquam peritura Pontificii verbi religio; neque enim praeu iain iisdem litetis Principis nominatio est necessario describenda, itaui negativa probari possit exsista ipsarum inspectione, sicuti animadvertit, & probat summMeruditionis,& integritatis D. es αβ lette,dignissimus Pedemontanae Cain m Protopraeses v responsio Camerali pag. a I. quonia respondetur & praxis ostem
dit,in Bullis, quae expediuntur ad praecedentem Cardinalium nominationem, lati consensum intuitu beneficiorum vacantium per obitum alicujus ex suis familiaribus vigore Pontificii Indulti, quod in Cancellariae regulis recensetur s &in nominationibus Regis Christianissimi ad Abbatias Montalium, nunquam a tartae ossicialibus e ive impugnatis, imb semper admistis.'6οηius de rogalao. I .c.8.n. la .mihi i 29.supra laudatus nam, ut iam supra annuebam
n. io6.& in Enucleat.tradidi π.ao . Literae expeditae post gratiam a Sumo Poibtisice emanatam lion referuntur ad substantiam ipsius gratiae intrinsecam, iam in ipsius Pontificis voluntate perse tam , atque consumatam; multb min is ad sormam circa designationem personae ab isdem Pontifice servatam ; sed respiciunt dumtaxat nudum usum extrinsecum,& exequibilem respiatii person , erga quam fuit facta provisio. Gumesias ais reg. de non iudicanaeq. l. vers tamen qMoad Ugentiamulateris bene flv. lay. 3 π 62.Hieroιν calma alieg.6ῖ AEu.6. γ 7. unde
non mirum,qubd Duces Sabaudiae pro obtineudo factae sibi promissionis impi . mento impreteribilem Summorum Pontificum fidem insequentes aliud inquir re, aut exigere neglexerint, nisi ut Pontifex Episcopatus, & Abbatias vacantes non verbis, sed saei essective.& realiter de iisdem perisnis provideret, erga quaspritis eo quo decet obsequio suam eidem Ponti sici, sive per Nuncium,sive,prout
168쪽
notavi ἐκ Enuetiat. n. i 6 . er i 68. per epistolam, aut alio quocumque modo Imtentionem fgnificaverant ,& proprium consensum praestiterant, quo actualiter velificato sussicere ipsis visum suit ad proprii iuris iustificationem , & eonservationem , si ultra iacti conscientiam , ante concessam provisis obtentae Ahballae nossessionem ,hanc veritatem, ut in precibus per provisos, sibi pro iacultate pol ressionis capiendae porrcctis, aut in proprio resaipto concessae facultatis asser Tent, simili intuitu hitiusmodi nominationum ad Sabaudiae Duces spectantium, hane omissionem in literis expeditis singulariter annotantes animadvertunt Camdin.de Osat libA. s.3oi. rs Risui verrez,Ludomicus Thomassinus de beneficipari. 2 lik2. p.4o.π. II. Franci Rus Pis finius de re clom. I op. I n. I O.ct 4 I. tom. 2.afo . mihi 943. v xe adfol.999.JOaxner Corrasius sterim. iur. Ecclest .a in 'nsoL mihi 22o. quam quilibet in rebus beneficialibus versatus, prisco Datulae stylo, usqtie nunc retento iacile adscribet post perpensam huius Ponti-fieiae promissionis originem, longe antiquiorem caeteris Indultis, vel concordatis, qliae in praesenti Pontificia de rebus beneficialibus disciplina ii Sede Apost lita favore Summorum Principum , pro nominandis Episcopis , & Abbatibus
emanarunt ex iam traditis in Enucleata .ao8. quibus omnibus serib ponderatis miniis apte ad sublestam facti speciem generaliter pertrahuntur literae illae Principum placitoriae, quae ad alium finem , ct elim nullam iaciant, nec facere legitiis mh valeant ex defestu tituli praecedentis declarationem praeviae nominationis, eertum est,quM ad eiusdem juris indemnitatem, ct manu tentionem influere nequeunt, prout animadverti supra n.49.& ostendit Praser Deis eratae epis. 7.fο 43.r is. Quod autem ἱmprovIdc, R extra rem ab Adve santibus adduc tur in ordine ad huiusmodi placitorias kmnonis is generice reprobatas, nihil aliud operari potest,nisi excitare, & urgere Sabaudiae Ducem, ut super hoc utatur e dem communi iure, quod non Itim omnes Supremi Principes ultra montes; sed etiam in Italia,praecipuὶ Siculi, apolitani,Florentini, Lucense Januenses, Nediolanenses,' Veneti s ne ulla Summi Pontificis contradictione; imbannuetibus eius Ministris circa ullam Ecclesiasticae iurisdictionis offensioniem,uti secularis Principatus bono regimini necessarium palam actualiter exercent, non s 1lim intuitu omnium beneficiorum,etiamsi ad liberam Apostolicae Sed is collati nem pertineant ; sed etiam quarumcumque provisionum a Caria Romana pri venientium, sicuti respestivhtestant Seglade inhibitaeap.8.I. 3. π-.83. σθ' Cenedus qu. nonicaeap s. Castili. stom. de tertiis debitis cap it 84. CurteLIius de immunita .aa7.63.Amidus de is i EZ.par. a.tit. I. p. 3. ππ.as. sqq.
ii 6. Nullum pariter iesivae observantiae exemplum deduci valet ex alia pro-
169쪽
visione, quae secundo loco c ditur ab eodem Pontifice Clemente VIII. emana a sub die sdulii is ys. de Abbatia S. hi toris maioris DioecesTaurilaen. in pers nam Guidonis Cardinalis de Pepulis Et S. cuius provisionis vim maxima reflexione dignam expendunt, dum legitur facta sub die i9. Junii eius dem anni, & sic nondum elapsis mense a die, in qua praedictus Pontifex Nicolai promissionem, S sibsequuta Pontificum Indulis, videlicet Leonis X. Clememtis VII. Julii III.& Gregorii XIII. in forma specifica confirmaverat. ii . Etenim ex iisdem duabus epistolis Nuncii Taurinensis ad CardinaIem Aldobrandinum, ex adverso pro stati dilucidatione produmsansvininu. s. di 6. constat in primis Serenissimum Ducem Carolum anuelem, statim Intellecta Pontificia hujus Ahballae destinatione,conquestum fuisse apud eumdem Nuncium , ex eo quod ad ipsum, personae providendae nominatio. pertineret, prout
per D conformatione ultima de'sMi privivii, ii resto di, e queste Abatae non si sano dare sineta la sua nominaetione; ma che in tant eas per te cause, che mi diard a borea non 8 per consimir mai a dare it possesso es Signis Cardinal Pιmliinve- domi con questa occasi erinovate lesblite lamentationi di esser po sortunato
in avernarie da Sua Reatisadixe.1i8. Haec Principis de suo iure edocentis apertissima contradictio, omnem nocivae observantiae vim, S essicaciam, atque quodlibet contrarii non usus , selicontrarii usus initium tolli in impedit juxta GDilani in eap.Abbatis pluani as. in verbAonec e vera gnificJoannes Andreas in cap. arx sum. lsee Chric.co iugat. Felinui η cap.cum accessissent i. ex numas. versc. hanc regulam; nam ut magistraliter docet Rota Romana decisi 8 π.6.par. 1 7.recent. omnis Dbservantia introduci nequit, nisi ex actuum frequentia, temporis diuturnitate, & consensu illorum,quorum interest. Maresi ιtus variar.resoLM.a .cap. io . per tot.Addo ter ad Surati. ci 497.lit 6.Sc iterum Rota dec. i s6. n. 3 alibi passim. ii 9. opponitur, contradictionem statim ob tam non esse attendendam, imb sortius concludere pro non usii,& contraria observantia Ponti sciae Promis sionis, stante subsequuto eiusdem Ducis consensu, & acquiescentia, cujuS Pr 'hatio deducitur ab eo , quod immediare habetur in eadem epistola ibidem eis ultimo mi h atto dire, ehe per non amer adisspiacere a Sua Saxtitis defArma , che 'I titolosidasse ad un figliuolo dei Signor Ripa θο primo aegritaris con trecento studi Poro di pensione alSignore Cardinaι P. li: S stridi ius ab illo, quod ipsemet Nuncius refert in secunda epistola sub die 4. SeptembrisIS9s. ibidem: h3fatio granforra ilSerretario Ripa che concedendo SM.il pose f
170쪽
lao. Huitismo di epistolae Nuncii Taur liensis ad Cardinalem Aldobrandinum tunc regnantem,millam deJtare fidem iaciunt in praejudicium Principis,
cum eodem Nuncio contendentis , prout sit pra annueham num. 67. nec aliter
sentirent ossiciales Datariae, quoties honesti ratio sineret, ut omnia ea panderentur, quae OratoreS Sabaudiae,in Urbe pro tempore res detes, intellexisse ab iisdem Summis Pontificibus,& eorumdem Ministris iuper sequiitis in hac materia contentionibus Suae Regiae Celsitii lini,aut eiusdem primario Status Secretari O r
lat. Sed dato, citra praeiudicium veritatis, deserendum esse in hac cause Nuncio Taurinensi super illis , quae post expressam negativam Ducis, in proprio Jure persistentis,sihi ultimo loco significata refert ejusdem Principis nomine , notanda sunt praedicta verba thidem : In ultimo DUO, ex quibus apertissime constat, non fuisse in animo Principis, iuri sibi debito in Abballis Pedcmontii
nominandis renunciandi inui admittendi aliquam eiusdem iuris coarctationem ad Sabaudiae ultra montanae limites,quam nec quidem a Summo Pontifice excingitatam nunc Adversantes eringunt,sed ne Pontisci displiceret,prout expressu declaravit ibidem is ultimo mi ha farto dire, che per non avere a dispiacere a Sua Santitὰ desiderata qu m si hi gratum, & savorahilem tunc maxime habere cXpediebat,iam sere reconciliato Ecclesiae Romanae Henrico IV. Galliarum R se, contra quem, cum ipsemet Dux s..baudiae in Sociali Catholicorum bello totis viribus pugnasset, invaso Comitatu Provinciae,& recuperato Marchion natu Salutiarum , sola poterat Pontiscis aut horitas, jam motos a potentissimo Rege,adversus eundcm Ducem imminentis tempestatis fluctus componere, Prinui docilit eventus,& rerum tunc conditio demonstrat , quam historice describit Guicentinius his.Sabaud tom. a. de Duce Carolo-Εmanuele, ad eundem amnum is9S, R seqq. Unde non mirum , quM prudentillimus , & oculatissimus Princeps,postquam de iure suo certissimus Nuncio declaraverat, sibi Abbatiae
tunc vacantis nominationem competere, tandem codem Nuncio urgente, ut
iam factae per Pontificem electioni coli sentiret: mitiori dein,at miniis liberro , sed publicis rebus necessario rest Naso temperamentum illud proponeret,eX Quo saltem ejusdem Abbatiae titulus ipsius xolutati daretur, reservatis Cardinali Pe-pulo fructibus , prout legitur in praedicta epistola ejusdem Nuncii sub die i . Septembris i s 9S.is Summ num.6. I 22. Non docetur ab Advertantibiis, amul Cardinalis Populus vere,& realiter huius Abbatiae actualem unquam posscssiomem obtinuerit, qui nimb ab Episcopo Salutiensi Francisco-Augustino ab Ecclesia in sya G nolog. his. scop.
ct Abbat .Pedemoni. Reg. p.8- Absat a S. Glutoris, iubi omnos illius Mo sterii Abbates nominatim recensentur,immediate post Vincentiu Parpalsam,rer Cuius oblitum tunc vacaverat, annotatur CaroliiS-Antonius Ripa,quem Prii ceps ad eandem Ahiatiam designaverat,unde concludendum videtur, Cardinalem pramcnt ud a Summo Pontifice provisum,annuente ipsbmet Pontifice pro-Posito temperamento acquievisse, pro quo Nuncius in iisdem epistolis interce