장음표시 사용
151쪽
PRO VERITATE. 149,, 0 ijs. εὸ tari nitia filio. tu,n poterat hoc veri sicari, nisi φη imp'g'
tra communem sensum ad solam ultramontanam restringere con
hantur, loquiitistini Principes, ct eius Ministri, nec ab illis unquam discedent, aut iisdem a Deo,st ejus inTerris Vicario iuvantibus, nocebunt subterranea illa cunicula, signiscata in epistola ait Nuncium Taurineti siem sub die i 9.Apr. I 66O. in Summ. num. i ibidcm: Peril ebe πυn lasci V. S. di far costi is contramine a idisegni, tae veπυπο proposue da Sua Eccellenda, o da estri, che per propriι pastorirappres ni serυ licine amodo loro: mulab minus in hac proprii , & indubitati di ris necessar a defensione praevalere poterunt suppositae illae comminationcs , de quibus loqnitur eadem epistola Cardinalis origii sub die et dulii i66ῖ.dum, non solli in Principi, sed etiam omnibus ejus bubditis datum est ab iisdem Apostolicis
Promissoni hus, de indultis,ut contrariis provisionihus,d collationibus,tanquam nullis, extortis, Sattentatis absque ullo Censurarum Ecclesiasticarum metu fidimiter rusistere valeant.
Excogitata ab Admersantibus motiva ad colorandam
pra dicta resolutionis vanitatem, nec ratione, nec
Iure , nec δει boritate subsistunt.
4 disin U.68.ea fidia quippe ii Etenim non quid Primores etiam legum Magistri dixerunt, inspiciendum est, scd propter quod dixerint; In solis quippe Legislatoribus procedere potest,quod notat Iulianur Jaris οπμILin hi sitae legit. consit. Pri icip.δε on omnium , qua d Majιribus nostris tam sit ma sunt, rationem reddi posse.
ribu& emanatae, nihil praeter nudam,& dubiam vocem invenerint, inon deserunt in suis allegationibus omnem comtum adhibere, ut inani verborum sono aliquod pondus adiicerent; Hinc propius facri , de quo agitur, sululantiae accedentes , derelicto incongruae extensionis quaesto , super quo mastra ,& extra casum in praecedentibus laboraverant , fatentur quidem numero S 2. verba
152쪽
illa indefinita, Dominii, Pitionis, ct Status a Nicolao Pontisce adhῖb ta In silo proprio, Si naturali significatii complere omnes Regiones Duci Sabandiae sit ditas ; sed adhuc in eo persistunt, suisse illam generalitatem ab eodem Pontifice
intra Sabaud iae ultramomanae lImitex coarctatam, ex eo in primis, qu sitam Promissionem direxerit ad Liidovicum Sabaudiae Ducem , non autem insmul Pedemonti rim Principem. Secundh, quia , stati ens sermam pro caeteris inseri ribus heneficiis servandam inprovisionibus Prioratuum Nova iii, Tallueriarnm, Ripaliae, oe Praepositurae Montistolis, eadem nuatuor beneficia tanquam existe tuta in huiusmodi Dom niorum confinibus designaverit. S. Verumtamen huiusmodi illationes ad praesumendam hane irrationabilem restrictionem nullum habent iuris sundamentum, neque aliquam praesese mini simi iudicii rationem ; non quidem prima a denominatione Ludovici desumpta r E enim dignitas demonstrativa peris nae, cuius intuitu Promissio contrahitur, non minuit, nec auget rem in dispositione deductam, S multb minus influit ad determinationem lici in eodem ad tu dignitati . Promisit quidem Nicolaus Pontifex Ludovico,eum denominans DDcem , in qua den
minatione semiuius veterem morem, hodie adhuc retentum , non tam praec,
Uium Ducis Ludovici Principatum, quam commune omnibus illius Regiae Domus Principibus,gentilitium cognomentum respexit: Attamen deveniens ad rem promissam, & locum, tibi erat implenda promissio , nullo modo se retulit ad Principatum,sub cuius specifica appellatione Ludovici per nam demonstraverat, sed expresse, di indefinite sitam Promissionem favore ejusdem Princ piscontraxit, pro omnians , or quibusicumque Met=opolitanis, Episcopalibus, ct Abbat alibus Mesesiis in diserisIa siri temporalis Dominii, δεῖ Diti
ne , ct Statu consistentibus:& causam initae Promimonis communem ipsiusmet Principis temporali Dominio, Statui, er Ditioni universaliter declaravit; quae clim ita in faeto se habeant, res aded manifestu ex seipsa loquitur, ut supervacuum sit,iura iam in editis allegationisus vulgata repetere ad convincendum objectae illationis commentum , a Ponti sciae Promissionis mente, ct verbis penitiis alienum , omni ratione vacuum , & variis absurditatibus iiiseetum, de quibus aliqua tradidi in Enucleat. num.224.S' ρq. 6. Hoc ranum ab Adversantibus scire requiro , videlicet, quomodo ad obtegendam hanc deformitatem uti praesum.int auctoritate Sacrae Rotae Romanae In recollectis par.9.re Iut.deo 3 16.37S.π 389. repetitis par. i . decis i o.
διει 26i .prout etiam coram Kυjas decis 2 9. 28 i. 286. ' coram Ce D decif. . Siquidem in hujusmodi ex adversio cumulat s decisionibus motivum dubitandi circa ibidem propositam comprehensionem processit ex eo, quω expresso loci, euius intuitu Pontifieium Indultum Regἰ Catholico concessum emanaverat , legeiuitur expresse restricta ad Regna Hispaniarum ; Unde iure merito Sapientissmi Patres in ambῖguo positu in existimarunt, an ad Regna Hispaniarum referri possent Principatus Catalianiae,& Comitatus Barcinonae, qui licet existerent in Hispaniis , attamen a Rege tithoi co, non sub nomine Regni, sed sub separato inique diversis Principatus , &Comitatus titulo possidebantur : in quo casu resolutio dubii peti debuit a subsequuta observantia interpretativa , & ab aliis conjesturis,atque praesuinptionibus ibidem is Rota ponderatis. , T. Nequeunt tamen praedictae decisiones, ct Omnia in eis contenta, ad su- Meetani laeti ij eciem detorqueri, ubi loci desigilatio in suo proprio , di natus
153쪽
Isignifieatu nullam restrictionem admittit, ad inducendam eiusdem Ioel marctationem vis arguendi desum;tur ex singulari illa denominatione ad Primcipis personam demonstrandam adhibIta: quod omnino irrationabile censuit eadem Rota, loquens de ipsemet Rege Hispaniaraim apud Mantuam decis s9.S Coram Carillo deess.s i. secundiim ea, quae distinguendo tradidit Cantinalis de Luca de bene iscursa videndus num i O is. si Barsosam de appell. Derb. eap. II s.num. ct s. O Vitalim in Gement. Archiepis nam. 7.ct 4q.Iubiit.de Privilem omnem namque disceptandi rationem in hac materia ortam quiadem inveniciab expressione locissita nunquam a denominatione per nae; Unde in nostris terminis bigens de re indubitata liam res nsionem non meretur,
nisi illam,quam dedisse ferunt Cesemdurissconsultum Domitio Labeoni in I.s7. F. de testament.
3. Non minorem absurditatem contInet secunda illatio, minlis recte ad eumdem inducendae restrictionis finem. ab Adversantibiis excitata sub novo , ct inaudito commento , qui Summus Pontifex in tertio suae Promissionis c pite statuens specialiter formam servandam circa provisiones iaciendas de Priο- ratibus Tallueriarum, Ripaliae, Dii, ae Praepositurae Montis omis ibidem In illis verbis: Praeterea 'laratus ramoriarum paliae, δή--tsi, ac
Praeposituram MontisJovis quae in confinibus hujusmodi Dominiorum consistunt. Foe cum trus vacare contingerit nulli conferemus, nisi similiter prius u ipso
mee eius intentione habita de personis, quibus fuerint conferendi. haec qiratuor henefici tanquam lapides terminales,designarein constituere volueritiIntra ρ --m limites eoarctatae intelligerentur praecedentes dispositiones, loquentes in'
primo capite de omnibus,&quibuscumque Episcopalibus, & Abbatialitas Ἀ-gnitatibus absoluthn indefinite in Ducis Ditisne Dipri Atatu, er te Nuralimnuatio consistentibus,S in secundo eam te de Dianitatibus post Pontiscalem maioribus,& de Prioratibus Conventuali is e alias dis sitioni Pontificiae r servati ea quoad omnes ratione generaliter expressa, ne Status sui fueredat dic stendis', aut alia xvir adversitas intestina. 9. ita propemodum praesumunt ossiciales Datulae naim. 'ct ιερ. quibus Meesserunt pro nataria scribentes Domini Semrotar n. 24. AJandit n. 3.M Fer rariis π.2s. Cfrinus in .supponentes huiusmodi quatuor heneficiis ex natura Dei baudiae ultramontanae limites convenire,& in omnem eventum sussicere, quM pro talibu uerint noviter a Summo Pontificedsignata, ad effectum, ut exinde ea tantiim loca in Pontificia promissione comprehendantur, quae sunt, &continentur intra fines expressos, & conseqtienter Sabaudia, intra eosdem ii mites consistens, quMque censeatur exclusa Regio Pedemontana pro ea parte,
quae extra constitutos terminos reperitur.
8o. Novae huic subauditioni locum dedit ea , quae semper habet aliquid . quod addai in humanis affectibus posterior adulatio : Siquidem anno i6s9. in
quo coepit Dataria olim conceptam a Cardinali Aldobranuino restrictionem inlueem emittere, nihil unquam ab hac speciali quatuor beneficiorum provisione deductum,nisi praesumptae ad Sabaudism ultramontanam limitationi repugnans; Undh non sollim Nostrates tunc maximum pro Regiaris Pedem uanae cominprehensione in Pontificiis promissionibus,& Indultis, ab hac quatuor benesciorum singulari provisione argumentum traxerunt; sed etiam Primarii Romanae
154쪽
Curia: In editis allegationibus , quae nunc dantur tyses Impressae.
videlicet Hercules Roseonius numeri 6. feremilias 'numen 6. Sasimonias
numer. 9. Etenimi clim duo ex istis quatuor heneficiis , scilicet Prioratus lineriarum, R Ripaliae lustra montes existant, non in Ducatu Sabaudiae geographict silmpto, sed primus in Comitatu Gehennensi , & alter in Duc . tu Cablini,& alia duo idest Prioratus Novalitii , & Praepositura Monti Jovis
suam consistentiam habeant citra montes in Principatu Pedem tano a Mapae ullum ex huiusnodi beneficiis designari possit laquam terminus divi Brius inter Sabaudiam ultramontanam,seit,ut loci'iuntur Adversante inter Abaudiam , est demontium, dum omnia respective longe distant a finibus utriusque Provinciae,& singulariter Praepositura Montis ovis, per duodecim leucas a Provincia Sa udiae: Sc quM magis est, eadem Praepositura terminat cum Regione vali sae,prout Prioratus Novalitii cum Provincia Delphinatus ,- Prioratus Ripaliae cum Lacu Lemano,& Prioratus Tallueriarum existat in centro Sabaudiae ut, tramontanae,sicuti immutabilis locorum facies ostendit, istest quillhet iacia Ih ex Tabulii geographisis edoceri: Necessarib sequitur posse quidem hanc im ginariam limitum designationem efflagi,non autem in rei veritate allegari,quia dicti qmtuor Beneficia fuerint in Pontiscia Nicolai V. promissione habita proterminis divisoriis inter Sabaudiamin Pedemontium,ad effemim limitandi prae cedentes dispositiones indefinithin absolute de Ducis Disrictu, Donunio, Statu, cdi Ditione loquentes. Merae namque simplicitatis est asserere , quia Summus Pontifex in hac promissione e praefigendis novis terminis egerit, seliquM Dux Sahaudiae apud Summum Pontificem finium regundorum curam habuerit, aut alichia necessitas urgeret ad restringendam praecedentem dis itionem, novos limites imponendi,dum sufficiebat aditione, se Dominio Ducis generaliter e pressis, Principatuni Perimontanum, sed Provisciam ei montanam singulariter excipere, prout in similibus restrictioπibus cinsuevisse Pontimes observavi supra aiani. . Illud sine certum est,Nicolaum in sua promissione , localitatis intuitu munquam specialiter meminisse de Sabaadia, aut de Pedemistio, sed utramque Provinciam praedictis verbis absiautis, ct indefinitis comprehendisse. Si igitur volunt Advmantes, Θω ista quatuor Beneficia assignata suerint tanquam novi limites inter utramque Provinciam , incertum adhuc remanet, an in eadem terminatione Sabaudiam potitis, quam Pedemontium complecti voluerit tunde indeterminata haec finium constitutio ad ellainim praetensum serviret de Mil in irritum cadere altem quoad praetensam Pedemontis potitis, quam
8 i. Veritas est, non potuisse Summum Pontificem notabiliori specialit te enixam suam voluntatem, iam generaliter indefinitis, & absolutis verbis declaratam,ostenderem ipso Obd voluit, praediEia quatuor Beneficia procul a certis, & indubitatis inter Pedemontiusti, atque Sabaudiam finibus distantia, &quorum duo inPedemontio citra monte aliaque duo in Sabaudia ultra montes existunt, excipiendo praeservare a capite immemate praecedenti Pontificiae promissionis, circa Brmam universaliter servandam In b oratibus aliis Apostolicae Sedi reservatisin eadem ad modum in primo capite praescriptu circa collationes Episcomtuum,& Abbatiarum ampliando redigere, prout legitimum , ct irreis gabilem Pontificiae promissionis sensum insequentes olim tradiderunt supra laydati Scriptores, quibus accessi in mea Machol. cap. 6. m. a 2 a. & nunc ad diluen
155쪽
it luendam hanc vanae illationis nebulam apertissitne demonstrant Praeses DekRheraice epist.s.f.or ella riseita:& plenilis 6. fol. i 6. si . Advocatus Surianius si servat .ult.π. 137. Eques, Sc Advocatus 'acinthus Fallittas Juris consultus Neapolitanus in tua doctissima consultatione, num. 33. y seqq. 8a. Caeterum fictilia moles ex adversis constriicta ad evertendam hanc inexpugnabilem veritatem acreo nititur fundamento, dum erronee supponitur ,
Ponti cena designando praesidia quatuor beneficia, uti existentia in confinibushtijusmodi Dominiorum, voluita eadem,tanquam limites, & terminos constituere , intra quos praecedens indefinita Disi is,Dominii, DisrieIns, atque Si tur comprehensio foret coarctanda ; Aliud namque sunt ternuui, limites, meta , seu eoones extrinseci, quibus post intro ludiam reriim divisionem, non solum Privatorum bona, sed etiam Supremorum Principum Territoria, Dominiam
gna,& Ditiones terminantur,& distinguuntur,iuxta ea, ae habentur tot. titst
Monte is suo traf3 e .rigunae Aliud autem est confine in trinsecum , suti Territorium ipsum,aut Dominium vel Regnum,quod in iisdem finthus , seti limitibus continetur. Clim itaque Nicolaus V. non potuerit haec quatuor beneficia pro terminis, & limitibus extrinsecis Sabaudiae, vel Pedemontis , sed ipsorimi' naturalem situm designando,dum duo existebant in Pedemonte, & alia duo in Sahaudia ultra montes, ea dixerit existere in confinibus, quM idem est ac si dixisset in Terratorιo,seligar pertinemias liuiusmodi Dominiorum, quibus verhIs tanquam snonymis pasin ad desigi.ndam localitatem utuntur de hac materia scribentes, prout Hieron mos do Iunte cap.96.η. l. γ 2.& ita sert comu nis usus
loquendi,quando dicitur possideo talem fundum in confinibus agri Rumani, seis alicasus Civitatis, vel Cisri,aut Italico idiomate, po do an taI Dudu ne' eon id areat, Cittis,is Iu ο,manifeste detegitur fallacia, quam adhibent Adversiuites, confundentes in illis verbis quae in monibus B usmodi DLmiuiorum conssant,rerminatum eum terminante, ct confinem cum re confinata; certillimi namque
juris est, omne id, quod dicitur esse in alicujus loci, se i Dominii confinibus , Hunqtiam haberi pro termitio, & fine divisorio ipsius loci, leti Dominii, siret in
re ipsa termi irata coutineri. l. intcr eor, I de acquir. rer. domiπ. l. Patronus, M.
Sempronio, istae legat. 3. qiiod singillariter indicat dictio illa, quae denotat, e importat intrinsicitatem. l. i. st. flumin.G-sa in L 3I. de GP.Pλι LDD.com- inuniter in LGallus,=. ille casus, st. de lib. buni atque in puneto confinium
docuit Rota iv Pisana renutae coram R. P.D.Murtimoni num. 24. quae reperitur post Pacchelium de distantiis decisi s .mrhina de dimonia. p. lsa. urem. ῖ. lihi notat eandem K tam decis68Jarum.ylar. ι .recent.post Eald. iv I. Gallas, illaea ius erfuit. nota ι c de Diffisve, D.Alexander num. is dason num. 2 i. st . de lib. cm psbum censuisse hanc didtionem adjediam nomini loeum significanti, R in casu nedum ablativo, sed citam accusativo designare cosinia intiis; abstirda enim,& inepta daretur expressio, si, quod est in conῖnibus , vel intra confinia, terminum termitiantem significaret; nam ea est receptis ima scribentium conclusio In materia confinium,ex qua habetur,bona pro confinibus, seli limiti hus designata, non comprehendi cum bonis confinatis:& quod est de coiisne, sed termino alicujus rei,non esse de eiusdem rei accessionibus, & pertinent i s. l. cum servo 63. θ. de eo trahendia mpt.Kald n LMes agri, αδδε esies. Rota cit.deris. coram B ursimoni nani. q. ubi plures aliae concordantes cumulantur.
156쪽
83. Fraistra itaqile tentant Adversantes apertissit m Pont Iseis voluntatem ideati, contra corrimincm tui maiiae ratiocinationis serasiim, commento si vertere,quod incram in suppositis confinihi S coiqinet cavillationem , cujus teste Ulpiano is l. 177. st de verssignis. γ' in L66 l. de rex. Jur. natura esl, ut ab cui- denter veris, per brevem mutationem disputatio ad ea,quae evidenter filia sitiit,saei tu perducatur.
84. Non minori vitio laborat illatio ab Adversantibus exeogitata sub inani colore qu&l Leo X. S siibsequuti Pontifcer,innovantes in suis Apostolicis lit ris Promissa Nicolai V. nection Indulia Sixti IU. Innocentii VIII. S Julii II.
respexerint Ducem,est Nitiarim SahMydiae; Unde ilia verri, Ducit, dra ait nis . aban fr.e,intelligenda lint de montes, Ct referri debeant ad coardianda intra evieni limites praece lentia Pontificum placita. 8s. Huius erroneae illationis commentum manifeste demonstrat Blus Ismsius dispositionis Leoninae contextus. Siquidem ex eciuem αἱ te , ac integraliter lecto,& in spedio patet oculariter , Carolum Sabaudiae Ducem in suis preci-hus,primo loco Summum Ponti liccm exorast e,ut cxpositas de verbo ad vel hum
Nicolai, Sixti, Innocentii,S Julii literas innovaret,prout etiam alias Bonifacii VII l.qui ouoiciam Amedeo Sabmiliae Comiti indulserat. ne in eius peribi am , ct in sitis Terri alicuius censurae,aut interdicti sententia promulgari posset sinu speciali mandato Apostolicae Sedis ,Et illius Indiuti derogatione:qnodque in locis Ecclesiastico interdidio, ditiam cum hujusmoeli licentia sippositis, sacra celebrari,& Ecclesiastica Sacramenta eidem Duci. Uxori, & Liberis ministrari licite
86. Post haec ipsemet Princeps eumdem Pont; ficem deprecatus est in capite separato , ut dignaretur confirmare generaliter quamplura alia, & diversa Privia legis, Gratias ac Indulta, tam per Romanos Pontifices, quam Imperatores, S Reges , prout asseruit, Olim concessa Duci,ct Nationi Sabaudiae. 87. His Iic respective praemissis,seqititur immediate dispositio in Illis verbis toris igitur, qui praefatum Ducem eius de Sede praedicta benemeritis id exige maibas , erc. singular literas pracdiar, ct in eis contenta qπaramque, quae singulatim respiciunt literas enunciatas Nicolai, Sixti, innocentii,Julii , S Bonifacii, nullam exceptionem ut cautulam requirentes, dum fuerant literaliter in porrectis precibus enunciatae. 88. Volens dein Pontifex in hac confirmatione comprehendere etiam asse ta ab eodem Duce Pontificum, imperatorum, ' Regum indulta , quae dic hantur generaliter olim fuisse emanata favore DucIs , e . Nationis Sabaudiae , prolequutus est suam orationem , sed cum debitis cautelis, discreti. . S disjunctive a praedietis literis Apostolicis, prout liquet ex verbis immediate sequentibus ibidem: Ac quatenris sint in usu omnia, θ' singula Privilegia, Concessioner, Gratias, in Indulta , tam per Romanos ponti es, oe quae bacris Ca--κiam non contraria, quam per Imperatores, Regesque, mei, γ' Nationi Sabaudia conce . . 39. Subsequitur immediate post hane discretἱvam locutionem Ponti scia dispositio ibidem : Ex certa ficientia,auctoritate Apostolica entire pr entiam omprobamus , reumamm , confirmamas , ac perpetuae firmitatir robnr tenere , inviolabiliter obsimari Leernimur, S paulo infra: omnia, oesingula de novo eoncedimus,c indulgemus ae saluimus, o ordiπamus.
157쪽
. Hae Pontificia dis sitione rite, ac recte ponderata patet ad oculum , praedicta verta. Duci,. Natioκi Sirhasiae,ibidem apposita intilitu Gratiarum ,& Concessioniam , qtiae generaliter asserebantur olim concessae Diici S Nationi Sabaudiae , Pontiscibus, imperatoribus,& Regibus, reserri nullo modo pollis ad literas Apostolicas antecedenter in capite separato enit iactatas, S literaliter insertas , videlicet Nicolai V. in qnibus Promissio legitur quidem contracta in favorem Ducis Sabaiuliae , sed absolute, & indes uite in eiusdem Ducis , ratione, Dominio servanda: aut Sixi IV. In nocetitii VIII. Julii Il. disponentium favore illorum, qui fuit de Ducatu, ditime, vel domnuiυ : multb militis Bonifacit IlI. dum loquitur indistinctc de Terris tam Locis, ad eumdem Principem spectantibus; prout etiam absurdum sciret hvsusimo liPontificia Promiti a , di indulta singulatim expressa iisdem eonditionibus su licere, quibus voluit ipsemet Pontifex suam confirmationem modificare quoad
gratias, privilegia , concessiones, ct Indii ita, quae a Duce verbis generalibus asserebantur Praeilecesbribus suis olim a Pontificibus,Imperatoribus,& Regihus fuisse concessat quorum intuitu consentaneum fuit declarare, ut confirmata dumtaxat censerentur , quatentis eglem in usae, & Sacris Canonibus κοα eistraria ; Etenim nulla Juris ratio sinit, ut determinatio, quamvis ina, in eo quod omnium Indultorum confirmationem respicit , determinet etiam uniformiter eorumdem qualitates inter se dissorines, atque distinctas ratione rei, aut personae, vel loci; sed debet subsequuta confirmatio ad singula Indulta reserri,prout suerunt expressa sperialiter enunciata, singula sit gulis applicando , iuxta vulgatas i Imitationes ad illud commune axioma in I. jam Me aure si . de vulg. Opup. quas post Castili. Solom. controvers. lib. s. par. a. cap. 97. recenset Narbos axiom.69.π.6. Not ssimi quIppe juris est,innovationem Indultorum, quatenusiiovumJus non inducat, semper tamen antiquum conservare. cap. ex parte I 3.
sub tit.de Privileg Sc ab omni ratione alienum est, ut, quod ob gratiam alicuius conceditur, in eiul lcm dispendium retorqueatur. l. linodfavore, C. de Iegia. eap.6 i. deret. iar. Cuius rei veritatem ipsmet Adversantes sateri coguntur . dum admittunt Sixti IV. Indultum,non obstante subsequuta Leonis X. constitutione, eomplecti adhuc omnes Suae Regiae Celsitudinis sit itos tam citra, quam Pltra montes, quamvis ibidem Sixtus, ct stib utili Ponti fiees Inno. centius VIII. atque Julius II. eadem Verba ad inducendam hanc comprehensionem adhibuerint , quibus usua fuerat Nicolaus, prout notavi supra cap. l.
't. Caeterum secundum ea , quae proponuntur, si perfluum adhuc est, hancillusionem ostendere: Siquidem omnes su inliti Regia Sabaudiae Domus, juxta commune usum loquendi, passim Sabaudi nuncupantur,& tam Asiobroger. Gaanni Pede montani, ac Dbalpini hoc sisto nomine nuncupari gloriantur sicuti notavi tu Enucleat.num. 232. Nec aliter ante Leonem X. uti fuerunt Sixtus IV.lian
centius VIII. & Julius II. in relatis, S confirmatis ab eodem Leone Indultis, Subditos Daris Sabaudiae a non siibditis distinguentes per illa vel hae in nullus alienigena, βὰ alterius nasionis; in quibus ipsi mei Adversantes non negant
omnes significari, quos tam citra. quam ulti montes Sabaiuli Ducis regit Imperium, & in casti nostro docuerunt Ranconius num.9aalomoniur num. Praeses Delefcferatne epip.6. f.'retende la Datar a. Eques, & Advoatiis Fallatus num.
158쪽
92. Haec eadem manifeste conu licunt, mim is recte ab ossie ali hiis M.tariae κumero Eo. imputari JωκηLAntonio ab Ecelisia , ct mrimpticio FasisIM, olim elarissimis in Senatu Pedemolitano Praesidibus, hanc vanae ie- stridi ionis absurditatem inani praetextu, quod praedicti ab Ere a pari. i. o rc . Senatus Pedemontani cap. t . nam.8. O G Duus in principio suae rensustatic-1 is lupis editae penus Pinsonium de regal. 9a a. huiusmodi indulta reserentes usi fuerint iisdcm verbis a Nicolao V. ad lithitis, videlicet: Dira Ditionis Sahaudiae
iter. Etenim ultra naturalem eorumdem verborum significatum, & apertissimam Pontificis mentem, qui hiis doctissimi iri, super hac re tanquam certissima, ne dubium quidem aliquod excitantes, inhaesei um , perperam ipserum sana traditio , supposita restriEtionis deformitate notatur, a qua omninb alienum suilla Praesidem ab Ecclesia demonstrant ea,quae ibidem habentur nu. 9. ubi refert:Ponti fietis privilegiis audi oriranti hus consuevisse Principes nostros pro temP re r
gnantes, Viros idoneos, ct sibi fidos apud Sommos Pontifices nominare, qui Umaiora heneficia, & Praelaturas nempe ad Archiepiscopales, Episcopales,& Ab-hatiales dignitates promoventur,nec provises horum heneficiorum misellionem accipere, nisi obtentis a sua Regia Celsitudine literis heneplaciti, adducens ibidem decisionem et iisdem Senatus Pedemontani apud Thesaur. sin. decit . t 3I. testantem id se vidisse observari in Abbatia Mulinii collata Cardinati Joannia Paulo ab Ecclesia, atque in Abballis Secusii, ct Caramaniae, quae Omnes in Regione Pedemontana consistunt. Quid enim ineptius cogitari potest,quam dic
re, aut praesumere, quod Pl seS Pedemontanus, exponens eiusdem Senatu, o
servationes circa usum hujusmodi Indultorum, loquendo de Ditione Sahaudiae, intellexerit extra thema propositum de Episcopalibus , & Abballis in ratione
Sabaudiae ultra montes luminat existentihus, ubi Senatus Pedemontanus nul-Iam Jurisdictionem exercet Θ Hoc sane nihil aliud est, quam donissimi Viri propositum , & verba ad incogitatum, obliquum, & irrationabilem sensum detor
93. Non Ieviorem in hac eadem subauditIone vim inserunt Adversantes it Si imae Praesidis Fassioni consultαiisi, in cuius inscriptione Lectores monuit acturum te de Juribus Sabaudiae Ducum circa formam a Summis Pontificibtissimandam in collationibus beneficiorum,quae in eorumclem Ducum Ditionibus existunt: in quibus verbis, non sollim generalitatem , sed etiam pluralitatem significantibus,expresse supposuit pro re indubitata promissionem Nicolai V. cuius in eadem consultatione dilucidationem, primus inter Scriptorcs Pcde monta-iaos,ex prosciso diligenter exposuit, non vers iri dumtaxat in Ditione ultramontana Sabaudiae , sed indefinite in omnibus Provinciis, suit Ditioni hus ad Sabaudiae Ducem spectantibus: quod idem pluribus in locis eiusdem cυ vitantinis
apertissime declaravit, & signanter s. .f.verrem, ubi cum in numero pra*cdenti pariter asseruisset, Serenissimos Ducos Sabatidi pro tempore regnanteS,consuevisse juxta praedictorum Diplomatum SanEtioncs,Viros idoneos, meritis,& vi tutibus insgnes, ac sibi fidos apud Summos Ponti siccs nominare, qui ad Archi piscopales, S Abbatiales dignitates promoverentur, quorum Principum mente patefacta,vacantia heneficia persi, s nominatis nulla interposita dissicultate P tifices contulerunt, coli scii nimirum Indultorum, quibus Sabaudi Duces su runt a Sede Apostolica decorali: dxin prosequitur hisce propemodum verbis:
159쪽
registine urbatis ob civilia Assidia undequaque reόus, Minulli ex Summi Gmi est Curia, arrepta pupillaras aetatis, ac domesicarum discordiarum occasiones a liqua Sabaudorum Principum pravilegia. nveterato usu edirroborata, in dista revocare attenarum; idque triplici ex eapite: Privi, quia iis tam- Daribus prodesse possint, quibus sterialiter collata, aut confirmata fuerant nec adsuces res transmittantur . Secund), is Serenissimis Ducibus nominationem ad praes tas dignitates explicitὸ non videntur impartiri , sed tamammodὸ Serenissimorum Ducum consenseum requirere; quapropter non tenetur Summus Pontifex sequi πω minationem Ducis Regnastir ,sed impetrandus erit Θprovisu consensui meatis,
qai denegari non poterit, nisi subsit justa causa suspicionis , aut imminentis at m,us periculi. Tertiὸ, quio fit is faenuate Summι Ponti is privilegia revocare,
oui saltem iisdem ad libitum quibusdam casibus de Dre.. omnia non soluin ab Authoris iudicio frivolam hanc exceptionem penitiis exclud sit;sed etiam dia
Iucide probanti nunquam antea fuisse illam a Romanis Curialibus agnitam ut serio deductam, ii ixti iam tradita supra mss. eqq. Dbd si huius consultati uis integra series inspiciatur, ubique a doctissimo Praelide haec veritas, tanquam indubitata supponitur, & singulariter secundum impressionem Taurinensem f. 6. .fieeundum pro fatoeg f. Dertium eruimro f. ri .Dtertio, Sc tandem con- eludit fultasserens , Indulta, de quibus agitur, rei picere publicam utiliratem , nempe tranquillitatem Status,ac Populorum Serenissimi Ducis Sabaudi prout etiam interesseomnium Subditorum. 94. Nihil ad propositum relevat, quod eruditissimo nSeteratio, pro Dat
ria, non autem pro veritate scribenti,pla It expendere 1 v. 22. Joannem nempe
Botarium relatum ii Lamserto Mander Burghio is hiso abaud. feo6. er 3o . hanc exelusionem annuere voluisse, ex eo, quMδvidens Sabaudiam a Ped
monte es in descriptione ultra montes Discopatus enumerando, via
delicet Tarantasiensem Maurianensem, & Bel Iicensem ,Jus Ducis nominandi ad easdem ries asexpresserat,& dein in descriptione Ped, nis nihil de hocuretetulit intuitu Dis patuum in eadem Regione consistentium. Etenim , ultra quod, iuxta logicam, S legalem traditionem non probat hoe esse, quod ab hoc contingit abesse, R inauditum est, ut apud bonum, S aequum Jiidicem pro M. Otis haberi debeant, quae Scribentes silentio praeterierunt ait verti poterat,
Botteram nullam ibidem de Epis patibur Perimonianis mecialem dinumerati,nem fecisse; Unde non mirum, quod etiam nihil dixerit ce hoc Jure nominandi Principibus debito. 9s. Multh mintis In rei veritate subsistit, quod ma g. supponit, Equitem nempe Guicenonium in sua,'raabaad.lom. a. cap. 36. I. si grandetele, ubi gallico sermone testatur de dure nominandi Suae R iae Celsitudinis ad Episcopi. tus, & Abbatus existentes in statibus Sabaudiae, prout senant illa ibidem: stare perfaηe ne Durrait Ure premo a acon ArchemeschΘ, Meschὸ, Abbyer, dia auirer Prelarares des Vati de Samste, mermes aux Prieurea de Talostret e RApatue , Ode M aleee , ct ala Pravψὸ de Montisu, i ne fui origintare, aeqsijet der Daeci de Samoste, nominδ, Ο esmὸ par eax is Sa Gimπὸ. Ce, que is Pape Clement RIII. Urma asec Eloge a mariss-Emanuelis i 9.du mess deIndida Pan is ys. voluisse se in eo cortigere, quod antea tom. I. V. I JOL9s. explicu
160쪽
ἰ scopales, Si Abbatiales dignitates tam in Sabaudia, qti m n Pedemniis conssistentes, prout eausdem ipsissima verba referendo annotavi in Enuc M. cap. 4. num. i . nam haec iactata correctio repugnat rationi recti sermonis, & communi usui loquendi ex traditis supra num.s in M. ae signanter numin4.iuxta quem Idem est dicere Statibus Ducum Sabandia, seii Sabaudiae ad effectum compi Hendi utramque Provinciam, ac si dictum fuisset in Sabaudia, Ο Pede montio, quae vere, Si realitis sunt in Ditiove, seli Statibus, Ducum Sabaudiae, quamvis alterum ex ipsis de per se geographice sumptum dici nequeat indefinith, &abs lute Statur, seti Ditio Ducum Sabaudiae.
verborum nugis immorari, ct inutiles paleas discutere, quibus Adversantes tu,nem illam resolutionem de anno 16s9. favore Darer .e, inconsultd emanatam, amuere conati sunt contra indubitatam Nicolai V. aliorumque Pontificum mentem, apertiis mis verbis expressam. Satis enim patet, quidquid nunc excogitatum, aut adinventum suit ad colorandam praesictae re liitionis absurditatem, nihil aliud esse, qu in merum commentum proprio Marte confictum rneque aliud decantatae illius resblutionis sundamentum inveniri posse , nisi,qubd tunc sua stetis pro ratiose voluntas, quam nunc clausis oculis sequi movere non potuit praefPus, qua fruimur in hoc sine carue , O sanguine Pontificatu felicitas , cuius Dimiuabudicia , terrenis actetibus aliena, in solaveritate, de aequitate consistunt.
CAPUT III. Nuga de Iure dari poteII ex actibus subseqμutis observiantia interpretativa ad inducendam exclusiotnem Pedemontis a Pontificia Promibsione.
9 n Liam rἰmam aperiunt ossiciales Dalaricae in suis allegationibus num. 2 l. quibus inserviunt DD. Severolus num. 34. de Iandis aeum. I s. de Ferrariis num. 37. de Gyarinis num. 2o. supponentes, onmes A, hallas in Principatu Pedemontano consistentes, h seculo, & ultra, incipiendo a Pontificatu Clementis VIII. usque nunc,fuisse semper,& sine aliqua inter-τυptione ad libitum, & libere a Sede Apostolica provisas absque ulla praecedenti Ducis intentione, atque consensu, sine aliqua relatione ad Nicolai V. Pr missionem,aliorumque Pontificum Indulta;quo supposito concludunt tolli omnem dubietatis umbram circa restrictionem ejusdem Pontificiae Promissionis ad Sabaiidiae ultramontanae Iimites ex observantia interpretativa, ad cuius vim, Sessicaciam ostendendam in declarandis humanorum ianium voluntatibus, ultra generales scribentium regulas , singulariter ad subjectam iacti speciem reserunt Iesiae Romanae decisiones in caua Barebinonensi, de quibus memini supra num. 6. o 77.
quae ex adveris propinauntur,non esse aptam ad recipiendam hanc observantiae