HieronymiMarcelli comitis de Gubernatis ... Enucleatio historicolegalis. In cujus facti, & juris contextu forma à summis pontificibus servanda circa provisiones omnium beneficiorum, in temporali dominio ... Sabaudiæ ducis existentium, explicatur, ass

발행: 1698년

분량: 195페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

ρRO VERITATE. 339

re tutio at piis la confirmetisne de'medemi Indulti. s. In sithsemienti epipolaa 6 i. sub die Aprilis i6oi. refert ipsemet Cardinalis eidem Regi, se denub inlletille apud Pontificem pro obtinendis nominationibus ad Ecclesias, ex beneficia concistorialia DiceeeLMeten. Tullen. & 'Verdit nen. sed qubad existentia in Regionibus ipsi ce lis a Duce Sabaiidiae, San-etitati Suae nunciasse ea, quae intellexerat de Indultis ad hujusinodi nominationes, iana Sabaudiae Duci concestis . 46. Ponderanda nunc est responsio data a Summo Pontifice hidem , in illis verbis: Sua Samitis ristote,d'aver resperienta mostrato, che i Papi suoi Pre δε- eeliori avrebbero fatio in gliori non rire a'Principi fretari la fucosta di nominare a i Vesic vadi, ed attre Prelature, datu quale Lautoritis delia Santa Scdeerarimasta grasdemente diminuita, e i fuddetti Principi ne me van abusio, e i loro Pas η'e ranu peniurati mede amente in Fraπcia, e che per questu o seraetione votiva bru pensares, in vanai di accordare cidaebe Sua Afus4 dimandi va. 47. H:ec priuientiis mi Pontificis responsio, quamvis generalis, referri nu-quit nisi ad petitas nominationes in praedictis Episcopalibus,& Praelaturis D ce-ces teten. Tullen. & Verdunen. nam quoad beneficia concistorialia in Proviii-ciis Regi, tunc a Duce Sabaudiae cessis, non ambatur de aliquo novo Indulto; nec Pontifex ignorare poterat, iam eadem Indii ita favore Sabaudiae Ducis paucos ante annos innovasse, sed quatenus ad haec etiam Indulta , iam ab ipsi,met Pontifice confirmata referri possut prae licta responsio; nihil tamen in ea detrahitur Juribus, sam ipsi met Duci quaesitis: Verumtamen clim praedictus Cardinalis de Ossat, statim Cardinali Aldobrandino, eadem paulb ante Pontifici exposita significasset, diversum omnἰnb responsum accepit ibidem in s.Avant fati. II Lito Signor Cardinale mi ri*Ue, che V Duca di Savola pretendeta bene di poter no

nelle Nolle: A gli replicat che ci) cousipeoa in futto,nia rae ora Italo accertato daperAna, quai potesa heu superio, che i Duca nominava. e che sineta la sua uominaniano era ammesso a prendere ii possesso, onde Sua Maestu furebbe sata configliatari far I medemo. 8. Habito hoc responso doctissimus Cardinalis Ossatus, licet usque tunc ex sola assertione pr aedieii Praesidis Amonii Fabri monitus de Indultis emanatis a Sede

142쪽

sede Apostollea favore Ducis Sabaudiae nimadvertens nihil Interesse quoad n minationis esseditim , atque substantiam , qu bd in Bullis nulla fieret mentio de praecedenti nominatione, quoties posscssio beneficii non conceditur, Dis nomῖ- natis a Principe, subiunxit eidem Regi, prout sequitur in k.II pos/rrois fre P trebbe esser ire, ehe forsifura come dise itfuddetto Cardinale Aldurandini per-ebe sineta andare a cercars est impi piis Antani,vedoxurnalniente Mea hene i comebriati non diino a' π tri Rὸ ii diristo di nominare alle Ahazis de is Religiose: ruttavia, a vendo i vostri Predecessori, e voi medemo nominato, non laficiano si R Ilaiost nominate res er provipe, ancorche neue Bolle vos faceta menesone de

Ie nomine. 49. Hoc exemplum a Cardinali Ossato Regi adductum,latis tutu non crederem, qtioties in nominationibus ad Monastetia Monialium, Francorum Regibus titulus verus, vel praesumptus deficeret, quem tamen non deesse tradunt Scriptores Galli. inter quos novissimc Pinfinius de regat tom. l .cap.8.Mem. I 2.9 fuse

10sqq.Irrefragabile tamen eruMem Cardinalis judicium,intuitu durium Silae Regiae Celsitudinis efficitur in late traditis epis. 3oi .ad Villaregium stib die prima Aprilis i6oa. tibi post lecta, α diligenter inspecta Apostolica promissa, R Indulta, quae a Nicolao U. aliisque Pontificibus usque ad Clementem

VIII. tunc in Solio Petri sedentem emanaverant, iam certus de Iure Sahaudiae Ducibus quaesito,iam citra, quam ultra montes suum Villare Iosenim aperuit

o tre Priorati di Talloira, Ripulis, e deua Novalesia, e delia Prepositura di Montegisque ; Ed in quanto alte piis grandi dignitd Alle Chiesiis Cittedrali d ρὸ D Ponti ale, ed a i Priorati Conventuali, ed altri benefici risierivati per te ret te delia Cancelleraa A Roma alia dispinetione delis Sama Scis, ii Papa ne prove-

ere . Disa damipeo Duca gradite: altrimente te provisioni Apostoliche faranno nulle in tutu i rasi fora specificati.

so. In hoc veroinique legitimo eruditissimi Cardinalis Osati sensu permanserunt, annuentibus Summis Pontificibus, Galliarum Reges; unde absque illa Datariae contradictione,tanquam Successores Ducum , sine aliquo Movo Indulto admissi fuerunt, ct adhuc pa m admittuntur ad nom nationem, per modum lapplicationis ad omnia beneficia concistorialia Brisiciae, Vallistom ricae,&aliarum Regionum, quae, ut supra dixi, ex permutatione Marchion eus salutiarum devenerunt ad Christianissimi Regis potestitem, sicuti testatur Pinsontur de rega cap. I num. I .σnu AI. si . Mirari tamen non desino, quM Adversantes addiictis Cardinalis Ossati epistolis, setieatumdem fragmentis,in suis iacti allegationihns abutantur, ea Praecipue conlaudentes, quae oculatissimus, ct eruditissimus ille Minister. de Pontiis

143쪽

ditissetis Promissionibus, & Indultis erga Sabatidiae Duces affatim ignarus

dein adhue incertus a Cardinali Aldobrandino intellexerat, cum iiS, quae tan-

m de veritate Indultorum edoctus, illisque visis, ct ponderatis integro, &irrefragabili iudicio in praememorata nunquam satis i , & inspecta epistolagoi. declaravit.

s a. Caeterum scire vellem,qua ratione dictante, ossiciales Datariae hanc inconsultam Cardinalis Aldobrandini in privata epistola ad Nuncium Taurinensem inscripta, subauditionem tanquam declarationem 1 Sede Apostolica emanatam incit. Numer. l . expendant ; neque enim. invenia Pontificem huius Rippositae ad Sabaudiam restrictionis minimam unquam mentionem fecisse ;Imo contrariam mentem in suo confrmationis Indulto aperuisse , & mul-

tb miniis exageratum illud in Cardin libus Nepotibus , Pontificio lateri assistentibus,praesumptum vivae vocis oraculum , ad hanc Apostolicam authorit tem extendi: Attamen obmutescentibua nunc huiusmodi priesumptis oraculis

in selieissimo Sanctissimi Innocentii XII. Pontificam , quo. Catholicus Orbis festitui, & utinam usque ad consumationem seculi frui posset, etiam de jam

olim celebratis loqui religio vetat; unde ea non repetam, quae in subiecta LEii specie dicta sunt in Enucleat.num. 23 s.ctseqq. Hoc unum reticere non debeo, Hinalem Aldobrandinum diversimode, secundum ea, ad quae trahit sua quemque toluptas, de hujustnodi Indultis loquutum fuisse; nam de anno is 99. tam cie proprio intei esse ageretur, ea absoluic, nulla adlimita locali restricti e, negavit; qive dein anno i o. in ab Adversantibus allegata epistola ad Nuncium Taurinensem, ut amico Cardinati Sancti Clementis faveret, usque tunc inaudita ad Sabaudiam ultramontanum restrictione cohibuit; Anno verb icoi. dum quaerebatur, an nominationes Regis Galliarum, pendente bello , jam actae de Abballis de Attacombae.& Stasardae, prout etiam de Ecclesia Salutiensi In Pedemontio locum obtinerent, in praeiudicium Ducis Sabaudiae, nihil tum debitoduri nominationis obiecit, sed dumtaxat iusta impedimenta propositit, quae ex parte ipsius Ducis praevidebantur, sed tandem paucos poli dies eadem Subaudorum Principum Indulta nullibi agnoscens actiter impugnavit, ea in s quutis provisonibus ad meram Pontificis gratiam reserens, quae praecedentium Apostolicarum Promissionum necessitati tribuere fas erat, sicuti respective ad singula probatur ex supra allatis Osati epistolis 3 num. 39. usiquc ad num. 9.s3. Omnem fictitiae huius restrietionis imagioem ε Cardinali Aldobrandiano in propria mente conceptam statim saniori iudicio, non tam verbis, quam sacto delevit in subsequuto Pauli V. Pontificatu Scipio Cardinalis Boroesius, non imparem a novo Pontifice Nepotis regnantia potentiam Ueptus . Etenim, cum pet obitum praediditi Cardinalis de San: Georgio vacasset eadem Abbatia Caramaniae, ad illam obtinentiam pγ avium Ducis consensum necessarium esse: existimavit, prout constat ex ejusilem epistola ad ipsu inmet Ducem inscripta sub die 8.Octobris i 6os. Prout ibidem: Ha ademptio ii Signor Conte di Hrraa P

gna di sinata vella sua intendisne alla mia personasso te reκδε infinite gruate, M. Cuius epistolx tenorem non mutilatum , sed nec in syllaba quidem diminutum inco capite, quod respicit rem, de qua quaeritur, adduxi in mea Enucleat. . I 8'. unde poterant Adveriantes se ab hoc incivili convicio abstinere: nec aliter, nisi ex praevia Ducis nominatione hanc Cardinali nurghesio Caramaniae Abballam

144쪽

rqa obvenisse probatur exactis originalibus Anastasii Gemmonii Archiepiscopi Τιώramasensis su.s9. nunquam satis laudatus De Meraine pro tuendis Iutibus suae Regiae Celsitudinis exhibuit in sua epist. .fut 6. ω 47. nam ex illis constat, quω, cum Cardinalis Pius Fuisset a Summo Pontifice de eadem Abbatia provisus per obitum Cardinalis S.Clementis,& Dux Sabaucliae provisionem impugnando de illata suisJuribus iniuria acriter intenderet doctis sinus ille Archiepiscopus Regium Principis ius ita luhstentavit, ut priori collatione abrogata ipsemet Pontifex eamdem Abbatiam in Cardinalem Burghesium,urget

te Duce,transtulerit.

s . Ohtentis ab eodem Cardinati Burghesio praedictae Abbatiae Bul I s Franciscus delia Porta Procurator ab eodem constitutiis, exhibito speciali mandato, illarum tenorem ab originali transumptum Serenissimo Duci praesentavit ,& in porrectis precibus Essendosato dato Santita di nostro S inore a nominaetione di VA. Serenissima proso dei Abaesta di Caramagna PIA rissi Signor tardiκat Boethine, cre. Nec Princeps simpliciter Bullarum executionem permisit, sed cum declaratione, quae legitur ibidem:Avendo la Samiitis di nostro Signore a cominaetione no ba, e conforme a UIndulti qzali tentamodulla Santa Sede Apostolica, promiso ii Sunbr Cardinat Boethine des Abazὶ adi Caramagna,i c. quae omnia ad extensum retuli in Enacliat.num. im. cr 19 I. quod idem servavit Cardinalis Camporeus anno i 62 o. ex resignatione Cardi natis Burghesii , provisus de praedicta Abbatia Caramaniae, quam dein ipsemet Cardinalis Camporeus, non nisi praevio Ducis cons Uu, proprio Nepoti dimisit, sicuti constat ex eiusdem epistola ad Serenissimum Ducem sub die 7. Maii r6as. de qua in mea Enucleatarum. I9 3.ss. Excogitatam anno i6Oo.a Cardinali Aldobrandino nunquam antea auditae restrictionis incongrii itatem , aut nemo tunc novit, nisi Nuncius Taurianensis, cui hanc,ut singularem suae mentis partum, consdere placuit, aut omnes tanquam rem inanem contempserunt. Siquidem Praeses Chrisophorus Faus nus in sua doctissima consultatione paulo ante annum i 6s9.edita,nihil intactum relinquens ex illis,quae usque tunc Curia Romana tentavcrat ad eludendam Nicolai V. promissionem: nec verbum quidem de hujus frivolae exceptionis vanitate scriptum reliquit, ae Oificiales Datariae nullum illius medii temporis documentum exhibuerunt,quod aliquam hujus exceptionis speciem prae serat, quamvis in eorum fuli allegationibar, atquesumnario, varios excitatae contcntionis casus attulerint.

F. I.

Resolutio Congregationis habita in Dataria, oe pro Dataria sub die a s. Septembris i 639. ad legalem

faciti, πJuris trutinam revocatur. a

s6. R Liquam excusationem mereri vidcntur ossicialesDatariae super hae, avis frivola exceptione inlistentes, dum eamdem de anno i 6s6. Praedecesibribus suis solemni res blutione quoquomodo firmatam ampleFiuntur. Hanc

145쪽

Hane Author missicellaneae Juris, ct saditi in sua Sabaudiensi Privilegiorum est.

nam. 17. postquam , veluti unam ex duabus declarationibus a Sede A postoli- ea emanatis delignasset , dein in xtim. i9. describit, prout sequitur: Altera, o suidem magis siolemvis emaravit d. claratis Iob Po tisce Alexandro VII. et acant

urnamque pluribus Abbatὶis, omnem mor erunt lapirim Dracales Mini fri , ut pro is eo eno Ducis conferrentur: Pluries Init in voce, in scriptis inform tum ς pro Ia fuere ea timcia documema, quae denuῖ nunc exhibentur ; sed Pamticularis Congregatio, ut supra deputata sub die as. Septembris i 639. declar vis, Moraseria illa non esse comprehensa lius Dolio ἰὼ lai V. ta' aliorum Pomuscum in ea parte, in qua disponunt, Minasteria conferenda esse, habita priὰsistenti, , , consiensu Dacis, Eo nam. i 3. cumque refortioni non a aistret Orator in Urbe opplicavit Samnis Pontimi ut ipsemet in Camera audire digna retur Herculem Anconavi Adsocatam, γ' diversum a Chrisophoro Roncoxis, qui uti Praelatas , i De partientiri Cougregationi interfuit: eoqπe audito, nec statμπam n vi deducente, Summus Pomifex se conformavit rotationi libere conserendi,prorem cres Phlibere contralis Summai m. i .σplarib sqq. .s7. l lateor, eodem Cardinalium Nepotum ad eri sedere, sed acritis influg. te in Pontificatu san. mem. Alexandri VII. tunc primum hane supi olitae coamdiationis deformitatem in lucem ni odiisse; nam in Pontificatu san.mem.Clementis VIII. flauti iam demonstravi, latuit in privata epistola Cardinalis Aldobrandini ad Nuncium Taurinensem inscripta, neque de h:ic tunc concepta in mente ejusdem Cardinalis restrictione aliquem unquam antea, vel post meminisse reporitur, nisi hoc anno i 6s9. in quo placuit Oilicialibus Datariae inanem hanc illusionem profiteri in allegata resolutione, quaepariter ab Adversantibus nunc post canoniratam Cardinalis Aldobrandini ei, stolam,tanquam nova declaratio, , Sede Apostolica emanata celebratur: quaesitis tamen tegend. ae deformitati adeo

fucata coloribus, ut necesse habeam in primis nudatam eiusdem in rei veritatefaciem omnium oculis exponere, iuxta quam, clim anno i 6s6. in Pontificatusan. mem. Alexas ulri VII. vacas sciat per obitum extra Curiam Monasteria S. Justi Meusten.& S. larῖae de Mulegio se i de Sylva Dioeces.Vercellen .ctim Marchio Burgi,tunc orator Sahaudiae in urbe residens,intellexistet, qiu H Cardinales Flavius Chigius eiusdem Pontificis ex fratre eo sanguineo,& Antonius Bichius ex rore uterina, Fepotes, huiusmodi Abballis obtinendis incumberent, eorumdem , non sin causa,& maxime Cardinalis igii regnantis praepotent in veritus , statim vocetenus sui muneris partes apud pontifice in egit , ut dignaretur satis nota Apostolica Promissa ,e Indulta erga Sabaudiae Duces illitata servare, providendo respediive de praedictis Monasteriis personas illas idoneas , erga mias sua Regia Celsitudo propriam intentionem declaraverat , & suum conseruum p stiterat: hoc etiam addito, qui,l intuitu Monasterii Secusensis ius Principis praecipuo etiam ipsius Praedecessorum ex sundatione, Si dotatione patronatu sinuebatur: Quo audito, liabita statim fuit illa Congregatio, quam Adversm tes iπfxm.πum. i 3. inscribunt, prout sequitur: Iu Congregatione habita in Datarὶa dieas Septemfris i 6s9. incla rivi retexerunt KR.PP.DD.Fagnavus,Muconius, DR eis, Emerix Nortus ammigarius R. C. A. Olinus, Riccius Subdutarius. Omittitur siti, silentio Cardinalis Corradus tunc Prodatarius, huius Congrcgwtionis Caput, 1 cuius nutu caetcri, tanquam inferiora m abra pendebant; cuius tamen interventum solus inter pro Dataria p itrocinantes D. Severotas admittit

146쪽

urem. 32. nec eXpAmitur , quo instante , aut impellente , vel molli proprio , arat aliquo praesumpto vivae vocis , aut in scriptis oraculo, su rit haec Congregatio cleptitata e secundum tamen ea , quae in dicta Congregatione proponebantur , legitur In primis, ni aesitum silasse, an intuitu Mon sterii Secti siensis constaret de Jurepatronatus Serenissimi Ducis Sabaudiae , super duo dubio dictum fuit non consarim: ouamVis negari nequeat fundatio, &dota io ist iis Monasterii, etiam cum expressa reservatione nominandi , ex publico instruinento, quod affert Praesul Salutiensis Framessicus-A vetvsim r ab Eccl Fa tu frea Chrona. hip. cap. a. sed super Regio patronatu Sahaudiae Coronae immorari in praesenti controversia supervacuit m duxi: Non omittam tamen , Deo iuvante , in secunda parte meae Enucleationis ostendere ex indu hitatis documentis,omnium sere Monasteriorum existentium in Dit one Ducis Sabaudiae,& sin gii lariter in Principatu Pedemontano, propriam dotationem, S sundationem processisse eX pia sitorum Progenitorum , & Praedecessorum munificentia , ea

reiiciendo, quibus putant Curiales Romani ex rerent Iori in rebus heneficiali biis disti plina nnatum. illud etiam ex solo prisci iuris Canonici min sterio nominandi ius in nostris Principibus extitistii in m ne , ex eo quod sormam ab iiDdem novis legibus praeseriptam quandoque neglexerilit,in Nicolai V.Ρmmissi ne nimium fortasse confisi .s8. Secundum dubium principale in eadem Congregatione eXcitatum, ampleetitur non sollim praedictam Abbatiam S. Justi Meus en .sed etiam aliam San- Etae Mariae de Mulegio,tunc dumtaxat vaeantes, O hahetur ibidem hi seu prope-rruinam verbis conceptum : Secundδ as di tam Monasterium, ct alii d Sunii a Mariae de Male eio de SVlva, Di ecem Id, e Eeesis, Omργehendamur sub Ddultis suu ireta culai H Sixti m. ae allopum muri serem, concesses Serenissimo Duci Sabaudiae ita ea parte, in qua concedunt, quὀd ubnasteria , γ Abbatὶα haiusmodico drastur Iabita priὰs intentiora γ' consis' et Gem Seretri smi Dcli is9. Retentis terminis dubii, quod proponebatur, peti debuit responsio re- sellitiva circa comprehelisionem, vel exclusi iacm ab illis, qliae NicolauS V. prinmiserat, aut Sixtus IV. inclitisierat, siti ab utriusque Pontificis dispositione, ad quam sit bsequiita Innocentii VIII. SP Julii II. dein Leonis X.& aliorum Indulta, nihil circa formam substant alem a Nicolis.& Sixto in provisionibus beneficialibus respective praescriptam,immutantia reseruntur.

6O. Maxima lanc disparitas aderat quoad reisIiit onem in proposito compre- helisio nix dubio inter Promlisonem Nicolai V.& Indultum S xta IV.nam,in eo, quod pertinet ad di simiaionem Sixti IV. in si iis literis Apostolicis nona Kalencias Martii i474. initiis tenor adducitur in sum.nu. a. Sc ego memini in En Ichat. naim. I & lii pra num. 3. Convenio cum Adversantibus , in iisdem non comprehendi Abbatias, de quibus agebatur: multb minus, Summum illum Pontificem sibi imposuisse aliquain p.nsivam , Se formalem necessitatem actitaliter habendi pritis intentionena, atque coii sensu in Ducis circa personas idoneas dein prominuendas ad quotcumqtie Epistopatus, aut Abbatiis , in ejusdem Principis Diti ne consistentes, vel de qtiarum permia is tales provisiones fuerint faciendae: imbli re fateor, in ista Nicolai promissione posse de hac comprehensioire tractari, licet nunquam rationabiliter ambigi.6 i. Clim itaque deputati in hac Congrinatione diiNum propositae compre-Mnsionis , non tam ex Nicolai V. Mim ex Sixti l V. Constitutioniblis deduxerint bidem: qn dicium s Anape iam,2 aliud Santrae Mariae de Maligio de SIL

147쪽

ac aliorum Pontificum, dic. opus erat de iure pro negativa respondenti hus, adessedium tollendi omnem aequivocationem, quae utrique consuleret icere M

nasteria , de qu bus agitur, non comprehendi fit b Indultis in numero plurali, prout senabat interrogatior non autem sub dubiis, & obscuris verbis adhibere gladium ancipitem, atque uti captiosa responsione in numero singulari , quae adaptari posset uni, vel alteri ex iislem Indultis, sed nunquam ad utrumque t serri, prout ibidem legitur per eadem ipsissima verba: Monasteria, de quibar a tur,non ege comprehensasub Indulto. 6a. ratus inter seκ in hae Congregatione ad consultandum adhibitosat.'D.de Rubeis sit reserens ad omnia Inclulta in quaesito proposita respondit, pr ut durisprudentem sine aequivocatione re luentem decebat,in illis verbis r P tiores e se partes non comprehensionis sub optabile tamen foret, ut sicutῆ aliorum resblutio , tanquam aequivoca , ct captiosa , nihil ponit in esse, ita etiam exhiberentur motiva, in quibus doctissimus ille vir suam praeponderationem sa-vore Datariae pro non comprehensione sui avit; nam quandoque etram bonus dormitavit Homerus; quibus rite, ac recte perpensis, prout iam fixi, & iterum repeto, ista resolutio nihil in esse constituit; nam res ndentes pro negativa, ad utriusque partis favorem trahi possunt: nec illesbius, qui ad omnia Indulta se retulit, ausiis est propositum dubium absolute pro negativa, aut amrmativa re-Blvere, is ad Datariae partes tanquam penes ipsitim, nescio quo iure dictante ,

potiores accessit.

63. Verumtamen qualecumque suerit anceps illud Congregallonis deputatae rudicium, minus redie ab Adversantibus supponitur, Ducales Ministros omnem lapidem movisse,& pluries fuisse voce,& scriptis insormatum: nec non producta ea omnia documenta,quae dentio nunc exhibentur; particularem Congregationem, ut supra, deputatam sub die as. Septembris i 6, 9. declarasse, Monasteria illa non esse coprehensa inb Indultis: Siquidem in rei veritate ante e natam declarationem, nihil ex parte Ducis Sabaudiae praecessit, nisi praememorata Oretenus sui Oratoris erga Summum Pontificem expositio , cui addi potest Regiae Ducissae epistola ad Cardinalem Corradium Prodatarium, de qua in En

eleat.num. 198.Caeterlim civilis super hac re contestatio, per integrum sere quadriennium agitata , coepit post emanatam praedictae Congregationis re luti nem: neque invenitur ante illam, Ministros suae Regiae Celsitudinis,t m Romae apud S.Pontificem, quam Taurini erga Nuncium de iuribus Principis edocuisse, aut eadem ab Advocatis in voce, vel in scriptis fuisse propugnata, sicuti m nisestum esscitur ex ipsismet epistolis super hoc facto contra exhibitis in finam is num. l 4avsque ad num 24Φ 32. quarum anterior legitur sub die i .Decembris 36s9. eodem num. ς a. ubi ab itidem ossicialibus Datariae annotatur in margine: scripta a Nuncio Taurine tisi in principio exortae controversiae, omnesque aliae longe posteriores existunt, & ultima ibidem nt . 2 3. habetur sub die 3. Septembris i 663.neque in illis aliquid ante eamdem Congregationis resoluti'nem ab Advocatis, aut Ministris sitae Regiae Celsitudinis pro defensione causae dictu, vel scriptum fuisse refertur, quod idem probant epistolae ab Oratore Sabaudiae ad Serenissimam Christitiam Restiam Sabaudiae Ducissam,& ad Marchionem Pl nitiarum,tunc Primarium suae Regiae Celsitudinis Ministrum,nec non eiusdem Marchionis ad praedictum Oratorem , quae ad extensum reperiuntur apud D.

148쪽

contenemano anche gli altri dominii: cum quibus concordant epistolae ex adver so exhibitae in fum m.num..i ct i S. 6s. Ex quibus omnibus commentitium omni Q detegitur suisse contradineentibus Ministris,& Advocatis Ducis Sahaudiae omnem lapidem moventibus, hanc causim plene in scriptis, & voce discustam , antequam deputata Congregartio ad praedictam resollitionem procederet. Cunstis itaque in cirite, ac intub d. Iigenter inspectis , dicendum potitis videtur , hutiis Con regationis ecputatio nem s ost auditos Sabaudi Oratoris super vacantium Abiatiarum provisione sensus, Summo Pontifici expositos, statim fuisse ab illis, quotlim intererat,acce ieratum , ut facienda in Dataria consultatios iihi ossiciales Datariae malam cam sim habere non consit erunt iam proniam favore Cardinalium Nepotum PQ tificis animum hac praeiudicii specie devinciret. 66. ρsserit facti Compilator nunthr.d . sanctae memoriae Alexandrum VII. rost quadriennalem contentionem , Alidiatias tunc vacantes in prMidiae resolution E se telam , acquiescentibus suae Regiae Celsitudinis Ministris, libere contuliste , quia iterum rc retit Mimer. i9.: δ: nurnerati 1 quin que Ah ballis jam vacant hus , magis ostentat nun Ero et S. Ad cuiu, rei pro hationem varia cumulavit epistolarum si agmenta in 'vim.ὰ u. t 3.'stuc od η a Romae ad Nuncium Taurinensem inscripta, in milhiis, pendente hac contro versaviratis a Ministris Pontificiis assere hatur, petitionem Ducis Sabaudiae nullo iure foveri, & vacantium A bbatiarum provisionem libete ad Sedem Apost licam pertinere in quo magis enixi: Cardinalis Chesius, propriam in istam agen S, loquii tus est in suis epistolis ad eum leni Nuncium, quae habuntur ubi sit Pra nu.

o.o sqq. ex eo quω Ministri Suae Regiae Celsitudinis persitelent, non aliter

rela

149쪽

PRO VERITATE.

relaxarulam tam ipsi, quam Cardi nati Bichio Abbatiarum possessionem, de quLhus iuxta tractatiam cum Niliacio Apostolico initum, suerant provis,liis obtentis prilis a Prii ii e literis placitoriis, es quibus constaret de illius praecedenti imtentione, atque consensu.

67. Nullius sene momenti ad nocendum rei Veritati aut ad inse nunda sitae Regiae CelsitudinisJura , hahelidae sulit huiusnodi epistolae, qiue vigente contentione,scriptae ad invicem dicuntur Romaein Taurini, inter Aulae Pontificiae Ministros, ut suam, aut Datulae causam meliorem efficerent; sed, postquam Adversantes contra Omne iurisdictamen probari legitime posse putarunt, hujus quadriennalis , ct nunquam intermissae controversiae sadium ex illis tuae In carmc propria instiis Duce, eiusque Ministris, Romae, S Taurini reciproce ad sau

rem Datariae scripta, atque rescripis dicuntur , neque etiam ea in favorabilibus reticendo , quae honesti ratio pandere vetabat, fas erat, si item omnes, ct integras epistolas super hac re, in continuato illo quadriennii cursu datas, atque receptassiiccessive, & gradatim exhibere, non autem ex directis ad Nuncium Taurinensem unicam de anno I 6S9. quatuor de anno 166o.tres de anno i 66 i. unicam de anno 166 a. di quinque de anno 1663. atque ex scriptis ab eodem Nuncio quatuor dumtaxat, videlicet duas de anno i i.& alias duas de anno 1663 Etenim

in hac interpel Iata, ct diminuta epistolarum productione, iacti veritas potius involvitur,quam ostenditur.

68. Caeterum,quid revera pendente illa quadriennali content ne circa provisiones Ahbatiarum, in Principatu Pedemontano vacantium, tractatum sucrix inter utriusque Partῖs Ministros, ct dein per modum temperamenti cum Nun.eio Tauriiwnsi restatutum , ipsius causae certus exitus manifest) demonstrat: Siquidem de Monasterio Sancti Iusti, cujus praevia Ducis nominatio statim a D tartae ossicialibus impugnata, initium, & causam exortae controversiae dederat, non fuit provisus Caesitialis Chigius, sed Ahbas Phili herius Malia ex Verrucaec omitibus, jam a sua Regia Celsitudine designatus , prout etiam de Monasterio Sanisti Mauri Petrinus Aghemius,& de illo Manuarii Abbas Nomius, erv quos Diacis intentio, ataue consensus praecesserant. Expedire quidem vinim fuit, aut sic decere, ut sua Reetia Celsitudo propriam voluntatem Summi Poutificis o sequio flecteret erga Carditiales Chigium, & Bichium Suae Sanctitatis Nepotes, intuitu Abbatiarum Caramaniae. & Mulemi: Attamen nulla duris, aut aequit tis ratio sinit, ut praestitum Summo Pontifici a piissimo Principe obsequium , in sui duris diminutionem retorqueatur, iuxta iam tradita in Enucleat. πν- I97.

. . . 69. Neque aliter sensisse Principem, ct eius Ministros, in certissimo nominandi Jure persistentes, probat Epistola suae Regiae Cel studinis ad Cardinalem

Prodataritim,cilius tenorem exhibui in Mucleatarum. 198. R plene justificatur eκ alia epistola ad eumdem Cardinalem Prodatarium, quam iacti Compilator in sua allegat. --ν. s6. a tergo scriptam fuisse tradit a Patre Granerio Societatis desii in mense Anquili i663. ubi non obstante, quω iam Summus Pontifex, iuxta traftatum Taurini habitum , praedicta duo Monasteria Carditialibus Chi. Aio, di Bichio contulisset, asseruntur indub tata illa fundamenta, ex quibus confiat iure merito Ministros suae Reg ae Celsitudinis in eo sensu firmiter scrman. fisse, quia earumdem Abbatiarum collatio , ex Pontificiis promissis , S Indultis Pr*cvdclitem Ducis intentionem, atque consensum exigeret; unde patet Cardis

150쪽

nalem Chigium proprio genio ἰndulsisse circa tractatum sequii tum Taurini sis. ter Nuncium Apostolicum, & Ministros Ducis, dum in epistola, quam asserunt ossiciales Datariae sub die godulii i Sum.11. ai .scripsisse dicitur ibidem: Ese bene da S. A. e da' 'oi Misistri si procvrd di fosteκere la pretι nsione in contrario,ad uni modo,vicunostendo levideneta delle ragioni, che asse no a Sua Ne titudine, ed alia Santa Sede, almente si acquietarens, cun significare a m. rLωπι re PAhegete loro appagate; e che perὸ si furebbe ptituto Oenire alia speditione, ed al pbsessio di det te Abazὶe, come sexu i tutio fura bene, M'ella rapyreseu ti ai Signor Marchesie di Planezza , mostrando, che duo esses corὶ espresamcπις sabilit, di concerto , rimanendo totalmente ultimato lassare con sedissatione comune, di che VS sede M Zal ora plenissime informarioni: Non δει ora Sua Beatitudine, comesiposa recedere , sineta far apparire , che ella abbia eccedulo βπYsaicus fondamento in ciὸ, ehe da Lis 'ritto: e potra anso vales feriamente colmedemo Signor Marchine, e con altri che si gladicti oportuno demaniunta lettera osten assi tenim aliud est, chahd sua Regia Celsitudo propriam voluntatem

enixo Summi Pontificis placito in gratiam Nepotum confirmaverit; unde praestitus ille consensus saltein propriadura conservaret:Aliud autem,quhil tam Prinops, quam eius Minas ri s prout placuit Cardinali Chig o , rem propriam agenti praesumereo talem consensum praestiterint, fatentes nullum Jus Duci Sabaudiae competere, ad earumdem Abbatiarum nominationem; nam hanc dumtaxat fui si si illorum immotam mentem,constat ex dein denegata post provisionem posseς sone, licci etiam in hoc tandem indulserit Princeps ratus satis esse conscientiam facti. o. Resert se Cardinalis Chigius in praedicta epistola ad id,in quo supponit, hi isse ab eodem Nuncio certioratum ibidem : Di che VPP. Gedem daV ora pi

nissime informaetioni: Oliae tamen informationes non apparent, qui nimbin eluDdem Nuncii epistolis in Summario exhihitis nulla fit mentio de hac inverisimili, S improbabili declaratione. tuae rebus gestis omninb contraria detegitur, quam vis non desierint Adversantes ea etiam in eorum Summario typis impresso pandere, quae sub sigillo secreti servando, aut fictilia, aut in deterius accepta ipsemet Nuncitas accepisse retulit E Marchione Planitiarum , cujus eximii Viri in toto Orbe celebratam integritatem, atque prudentiam, etiam in hoc facto man; sestamessiciunt eiusdem literae, vigente hac contentione, scriptae ad Oratorem Sabaudire, tunc Romae commorantem , quas exhibuit Praeses Delescheratne in calce

Ripra laudatae suae epipolae 7. i. Id quaero,quibus rationibus convicti moveri potueriint Ministri Suae Regiae misitudinis consulendum Principi , ut, tanquam omni Jure destitutus, fateretur, in consensu praestito favore Cardinalium Nepotum, sibi nullum Ius ad huiusmodi nominationes competere ρ non quidem ex illa ancipiti prataiictae Congregationis resolutione, quae nunc ab Adversantibus celebrata, attamen tanquam carens omni fundamento, nec meruit in iisdem epistolis exhibitis alle, gari: aut forsan ex verbalibus jactationibus, quibus ibidem nihil frequenti iis, quod nullumJus Ducibus Sabaudiae competeret, dum totum contrarium osten- ciebant Miliis ri Suae Regiae Celsitudinis, non vocibus inanibus , sed indubitatis Juribus, & rationibus, quibus inhaerebant primi nomInis in Curia Romana Advocati, inter quos Hercules Rouonius, quorum scripta nunc denub typis impressa exhibentur.

SEARCH

MENU NAVIGATION