Euphormionis Lusinini Satyricon. Cui praeter partes 4. dudum editas pauloque ante auctoris obitum recognitas & locupletatas, accesserunt auctaria quaedam ac velut loci paralleli, qui instar notarum uberiorum esse possunt. Una cum Scarabeo qui libri q

201쪽

dantem rerum copiam suggerent, ne sola verborum maiestate fulta oratio, tanquam destitutiam neruis corpus, concidat.

Verum his querelis praeceptisq; fortassis erat tempus paulo supra hanc aetatem. Nuclinani spe fallo iustissimos metus, & veluti nondum fractis tabulis deliterarum silute disputo. Quid autem apud vos loqui timeam, qui certe non estis Musarum haeredes λ Iamin extremis scientiae agunt, & cogitant de discessu. Etasiam erandior verendae illarum se- neel uti terminos scripsit. Etenim hoc omni seculo, quamuis per diuersas iniurias, floruerunt disciplinae, & per om nes veluti aetates actae processerunt in ultimam senectutem .Habent enim suos dies non literae tantum, sed & mores,&linguae, definiuntur sitis temporibus, &quod est amplius, regna ipsa &ciuitates

non effugiunt mortalitatem. Nihil detrahendum est summorum virorum

gloriae. Quamquam plumque in

docendo peccatum si, tamen 'extite-

202쪽

i8 E v p H o R M. L V s i N I N Irunt hac aetate passim clarissima lumina, quae omnem scientiarum parte exactissime eruerut demiserrima nocte. Nunc illa ingeniorum se tilitas paulatim excidit, neque ulla virgulta surgiant, quae decidentium truncorum maiestatem sus tineant. Quis ad Themidem familiarius admittitur λ cui iuniorum Sophia, cui coelestis scientia, cui ipsa eloquentia, cui Poesis, spessivas demandauit Z Qui literarum famam pondusque sustinent, praeter pauculos senes, qui velut fami. liae extremi Musarum n omina atque insignia in tumulos trahent Z Nihil erat,

cur tam modo acriter auocarem a Poesi

iuuentutem , iam fatis humilis nihil spirat excelsum. Ac praeterea nec laboriosae arti honos est, nec ulli prope genti cum ulla scientia , ac praecipue cum Parnasso, conuenit. Nam & callida Ausoniae gentis crudelitus ex suis finibus exterminauit Apollinem, & stylus non tam rubigine maculosus , quam sanguine, saeuiu hostes perfodit, quam omnis veterni oratorum acerbitas. Ne-

203쪽

que ibericae dictionis tardum pondus, neque dura Germanorum asperitas Musis apud se locum fecit. Tentaverant etiam Sauromatas & Polonos; sed in ipso limine tenellulς virgines secularibus nivibus inhorrueri t. Nam qui id e Gallia dicam, quae optimum Poetarum Vix tenui puluere semisepultu non erubescit; quae inter tot substructi omim minas,&vastissimas templorum moles, no magis suo quum Apollinis alumno nidem , pidem negata Cum haec tristissima voce pronun classet, coepit intueri, num aliquis in Musarum funere lachrymas mitteret. Cumque aliquantum , longae orationis' taedio frontes nostrae horruissent, existi- mauit tanta declamandi peritia moueri. Caeterum dc ipse, inquit,aliquando Musis grande votum feci, si aspirassent tendenti ad carminis grauitatem , mihique necessitatem attitit erunt sua benignitate exsoluendi promisit. Nam plan-

204쪽

Misi emis repararissolib. umbrin. Sic vos humenti se aurein euocet aura Dux Amphionidi mec vos aut Seirius

urat,

Aut Nothin, fragiles rumpant mala nubilaculmos. Viderat athereos late gen-antib. ignes Cotta repolis, or totos dera mundo, Alma parens tellus um qua curvamina

m qua a biposmere culilia selia,

Et quae multiplici operant, afuer cedunt

Astra via, semperque suis sibi cur simo ant. tu Ipsa in vacuos sinerti squalida LLachia protendens,nudosique id dera

205쪽

Naturam asioquitur si plex. me optima, dixit, Aeternum cassare iubes, se in otia solui'Ensoror assiduiseuoluere reo ira laborat

Fit bus, se tantos numerat tam The-0s a lumnos, Naiadaque, Glaucumque vehens,diuos

lucres

Ipsa urit, vidi liquidum per inane vo- Deferri, se nudo desertos aere calges, Ecce sui caelo foetin. se nocte corusca Tot voluisse faces, tot lumina ferre superbit, Sola voca. CAI o sis meditantem plura querelis Esicit, se biado vultu naturasserenat,

TMic erat hyberno qualis sub frigore

nymbus.

Cogitur, or niveae cadscit mole pruinae. Talis humiM sc illa rigens sic orbe niuali Pendebat, gelido nonnunquam interlu

ta Nereo.

206쪽

189 Hic rimum ingentes aperit Naturare-

cessus Visceraque, arentesiquesinu , venarique

capaces.

tque issi tacitum lambendiserpere pontum perat , inde aliis iterum prorumpere terris, Iamsse mutato, ripisique minoribuου actum Ire ruber, gelidaeque domin umbrante

cauerna,

Iam erisntes, paruirique excurrere

campis.

Utquestis pingui maduerunt iugera li-

Nec latebris hiat Masilis, tum pectore

toto

Incubuit Titan , Dcundaque lumina misit.

Protinus in numero tenues examine culmi

207쪽

Prorupere seolo. Pars mossibus humisia ripis. Eitur imos,haetet altis induit analis inest rari acies, culuce corusia, Pallida purpureos succendunt f eramaltus,

Primu sub Eois gelida mox aster ab An m ab Occiduis , astra micat ignis ab

Austris . mit, l

ne suae testaris honos nuncpectora cer- Nunc virides creuiisse humeros oraque recenti Exultat, latequesuos miratur honores. Haec ego cum scripsissem opusq; uniuersiam digererem iis aliquot libellos,

matura poenitentia conatum praeuertit,& aliquid ultra lyram sapere iussit. Ima ct buis subiunxeram ct colloquium tDIud Philini θ Alixandri, de Homero mis odoquo, quod apud Dionem Pruseum extat : quisic habet,

208쪽

nnur , quod Alexander quum adhuc esset adolescentulus, cum Philippo patre collocum t de Homero , valde viriliter, atque animostsermones autem illipropemo dum stile regno erant. Alexander enimiam in expeditionem proficisicebatur cum patre, tametsi Philippus prohiberet, sed non poterat eum retinere: quemadmodum genero non 'stinent domi relinqui, cateris venatum exeuntibus , sed consequuntur, nonnunquam etiam ruptis vinciais: aliquando quidem perturbant alios in opere, propter inuentutem θ desiderium vocem emittentes, stante tempusseram excitantes, interdum autem prosilientes capiunt ipsi

huiusiviodi Hiquid is illi accidit in princiapis , ut sepugna in Charonea ct victoria dicam ipsium causam praestitisse, quum pater

cunctaretur adireperist D.Tunc ergo a militia reuer acrisscabat clusis inDio Pieria, certante Olympiorum proponebant,q dquid erunt antiquum esse apud eos.Inter

rogauit illum igitur Philippus in congre)su: suist 4 li,quod ita tibi νehementer port

209쪽

bis. oportereo 2idem alies negligere : sunt enim virisapieses. Et flexander restondst: Ideo pater, quod non q auis poesis Eegem δε-cere mihi ridetur , t quodvis resti-

minit . Caetera quidem poemata Eo arbitror pari im escconinuatoria, partim ama toria,partim autem la datoria athletarum

ct equorum, qui vi toriam fiunt adepti. Alia etiam continentia nuntationes*per defam litis,alia autem risiis aut conuiciorum o sa uium facta sunt gratia: visint Poetaru Comicoru, ct ea, qt a Pa: im Poetas cit. Noῆ nulla forsan etia pusilai ia dici possent , consilia O ad non tio es vulgo, adeoq priuati, hominibus praescribentia: quemadmodum

sunt opinor Phoc lidis ct Theognidis. Ex quibus quid νtilitatis capere riset vir, qui nobissimilisit, cunctissi rastare vult, letie omnibus imperare Z Homeri autempoe- la

sm solam rideo ingenitam esse, o magnis

cam, o Pere regiam, cui animum adileri re decet eum Prram, qrei maxinre quidem

imperaturus sit omnibud, qui ubiquesunt, hominibus, quod autem seri non po fit, quam- l

210쪽

quamplurimis, ct maxime illustribin, perestinus,a i ille ait, pastorpopulorum minin , quomodo tamen non absurdumfueriti quod rex quidem equo non nisi optimo stirahi, ex poetis autem ct instinis adhaerere,

quasi Oti sili4s liceatὶ Hoc scias velim, .nquit , ὀ pater, me Bon solum alium po

rum,sed etiam aliud carmen, quam Hymeri Hero1ιum audientem, dolore assici. Valde

igitur illum Philippus admiratus est, pra-pter animi magnitudinem, quoniam perspicuum erat, nihil eum friuolum aut abiectum in animo cogitare, sed tale quod Η reum aut semideuin factis psit comparari. Attamen potens illum excitare, Hesiodum autem inquit / Alexander paruitu. dicas sepretis poetam Z Nequaqua inquit ar quantivi preti, sed non regibu ,nes imperatoribsertasse. busnam autem tamdem Z Hic Alexandersubridens, Pastoribus

inquit se fabris lignariis, O agricolis.

Pastores enim ait charos esse Musis,fabros lignarios autem admodum perite monet, qualem conveniat axim excidere, agricolvi autem quando aperiendumst doliumquid Igitur