장음표시 사용
211쪽
tur' inquit Philippis) ranne hac utilia snt hominibus Z Non nobis certe cinquit o pater,nequemcedonibus huius e uperioris seculi, qui erantpastores is agricola, ct seruiebant Illyriis is Triballis. Neque qua circa siementem inquit Philippis )ais messem ab Hessiodo ita magnifice dicta, tibipi
Pleiadum exortugnataru maximisi Iaritis Meses,arua sied incipias prosii ndere cas. Multo magis,dixit Alexander, mihi ea placent, qua sunt apud Homer. de agricaltura. Et pbi de Agricultura Homer.dixit: qu/suit Philippus, an ea dicis quae sunt in clypeo, imitamina arantium ct metentium,vindemianti:ιmque Θ Minime inquit Alexander, edillud tinge magis iliad. h. as hi, vi messores perso in contraria vultu, Hordea triticeat mesut g ex ordine fruge, Arubιn Iocupletu heri at crebri inde manipli Sternuntur terra sic Troiam atque Polasti, Mutuo se aduersis vastabanorontibus acra Impete, nil memores trepidi, vacuit timoris. Haec quidem siriuenm Homerus, utetus ect ab Hesiodo , dixit Philippus: Annon auditis
212쪽
epigrammari Huisone tripodi in criptum, HESIODUS MUSIS HELICO NIDIS HUNC AUTEM OBT LIT, QUUM IJ TMNO IN CALCIDE VICISSET DIVUM HO MERUM. Et admodum iuste victus est, dixit Alexader,neque enim Regibusprasentibus certauitsed agricolis at1ρlibetis, imo hominibus voluptuosis θ mollibus. Quam- obrem ultus in Euboeensiti in sua pos Ηο-merm. Quomodo Θ admirabundae interrogauit Philippus.Quia illos flos inter Gracos foedissime circi tondit, sinens eos comam retro dimittere, sicut nunc quidam pueros
Ηic cum arrisisset Philippus, dixit: scis.
hinc, ὀ Alexandor,non essecontrastandos bonos metra, nec argutos hi arumstr)tores, ut in quorumpotestate sit, quicquid velint,de nobis dicere. Non omnino,inquitan illorumpotestateH. Nequeenim St choro bene cecidit, quod aduersus Hianam menti e t.
Et quam ιbmisseststigiis de Achiile.
hic enim subditus erat aliis,omittitur cam1 α paruis '
213쪽
partiis ceptis,proprie ad hoc, ut alteri auxia signifrret,ego autem nunquam quenquam hominum ferrem regnare stuper me. His Philippus paulam irriratus, nunquid non ego,inquit si per te regno ὀ AlaxanderλNon super me certe, inquit, obedio enim tibi non ut Regi sed ripatri. Ergo tu quoque, inquit Philippus, temet dices ex dea matre progenitum, quemadmodum a ciuiles λ aut Olympiadem comparandam Thetidi putes ' Et Alexi indersensim stubridens: Mihi quidem, o pater, dix:t, fortior videtur, quam omnes Nereidos. Hic ridens Philippus, non fortior solum, inquit, osti verum etiam bellicosior. Neque enim Pnquam definit mecum bellum gerere. Hac ita hacten aes illi intersi, sieriista men ad ixtis, iocati erant. Rursus autem interrogare;t eum P hilippus. At quum usque adeo a Alexander, Homerum admiraris,
quare desticis elui sapietiam 2 Qqa, inquit, ct in ludis Obmpicis libentissime audirem
praconem, pocem magnam Olaram emittentem , nec tamen ipsie vellem proclamare alios victores , sed multo magis proclamari. mc autem dicens, manifestabat , quodHomerum
214쪽
merum quidem putaret excellentem o diuinum rei apraeconem virtutis, sese aut ruo illos viros. athletas ct certatores pro ιο-nisfictis exsimaret lVibiIsane absurdum, inquit o pater , et ams bonus Poeta essa, prastante hoc natura, quandiaquidem Metori auae est Regi. tu frequenti rrefribere cogeris secontra stere Demosthί- ni, Rhetori valde vehementi, ct impostori, atque aliis quoque, qui Athenis Rempublicam a mimi irant.Equidem pellem sane: - αἴt Philippin iocans, ὀ li, concedere Atheniensibiu Amphipolim,pro Demosthenis vehementi eloquentia. Sed qκomodo Homesum sensi se putas de Maetoricaὶ Vides mihi inquit ὀ pater, quod eam ad iret rinunquam enim Achilli doctorem orat ionum antiίns Phoenicem. At enim, missum esse ipsum a patre, ut fieret orator serisOmum Ofactor operum. Et alios quoqNe optimos or
maxime regios scripsit Miliosis fui se non
rninus circa hans facultatem: ut Diomedem
o risissim o Nestorem, atque hunc exceltenm imum prudιntia Osermonis suadela fuisse. Ait enim in Paestosprincipio:
215쪽
spirantem ordinem & concentus penemusicos instruxit: quodque iuuernae lyra, ubi leopardis Sc leonibus conuenit, augustissimum eiusdem Neptuni numen securo carmine adorauit. Erat autem inter ipsos quaestio de quercinis &faginis tabulis , utra materies esset ad quadra praestantior: neque agrestes imterim auellanas dentibus ad hoc exercitatis segnius moliebantur. Secutus deinde intrantes coenaculum , ructibus quater afflatus, excepi prope redeute ientaculi cibu, dc nescio quo fumo per strictus , parum fuit, ut olidi conuiuii conspectum sustinere non possesD. Igitur aegra corpora medicamentis leuari credebam: quod amplius mihi persua-st panis tam modicus illatus in messem, ut ad uncias crederem datum, cum subitoseluis assa bubula cumulata, sicut quatuor serentes deprimeret, ipsam pene mensam fregit. Et ne esset Libero Vulcanoque rixandum, quis diluendis poculis inuocaretur, non ea lymphae mixtura temperabant,sed Indicae cannaei succum
216쪽
cuata ad umbilicum poeula sic agebant, ivt semper grandior latage expectaret seeund m affusionem. Interim plaudebat Labelli familia, stupebatque hanc veluti mag an: mitatem edendi: gens pi
ruri que magnorum non capax, & velut patria grauitate depi essa in humilit
tem cogi .ationum : cum tamen exurgit,
rulli cedens capacitate magnae mentis. Quoniam ingentibus vitiis magnae vim tutes parum absent. Dum haec age entur, interim Improuiso ad Et is accessit Gau ssimus Percas,
quamdiu est, inquit, quod te quaero: non fuit Iocus in hac d imo, quem bis omiserim scrutari. Nam sub hoc medicaminum sumo non credebam delicatum hominem vivere posse. Cum qua rerem,quid noui c5igisset aequissimus inquit, conditioni tuae dominus te in vica itum sitae dignitatis assiim t. Mox ut iussi missos assuetos sales faceret, ipse protractum extra coenaculum manu prehendit: &sers, inquit, quod dominus
217쪽
S A T Y R I C O N. tot minus viam destinauerit λ Certe, in. quam ego, ultra terminos montium, qui festinatis nivibus aeternitatem hyemis continuant Tum ille, tibi vero munus, inquit, praeeundi decreuit, tum ut rustica diuersoria genius humanitatis tuae mitiget, tum ut municipia moneantur , ne illustri concursia tanti hominis fraudent aduentum. Nam de tuis mOribus tam apte ad fidem dixi , ut te nihil iani credat esse prudentius. His dictis ad Callionem pduxit, qui quam
plurimis oneratum mandatis dimittit in proximam urbem, iusiitq; ut expedi-xo Egressus itinere, diuersitores instrum rem in nostrae humanitatis leges; cum ecce m olienti mihi per compqsitos sedilium gradus ascensum in pr grandem equum, attulit rusticus quidam a Fibullio literas, quibus urgebat, ut definirem p dus nuptiis certum diem: quoniam, inqquieba r, multis in eandem spem erechis praemia meae sanitatis in securo tibi effeardentissime volo. Interrogaui nuncium de Fibullii v
218쪽
et o et E V y n o RM. L i s I N I N Iletudine, ac deinde de muliere nostra: quem cum illi descripsissem, sicut internosceret laudatissimos vultus: bene, in
quit, & illa habet, nisi quod alui pon
dus excrescens, marcidi oris purpuram aliquantulum extinxit. Tum ego, cuiu Sassueta cubili fastidiosum morbum contraxisset, interrogo. Certe, inquit rusticus, ferunt iam sextum ex Fibullio peperisse, pudicitia tamen tam notabili, ut nullis peruulganerit corpus, nisi magnis hominibus . secreto etiam sua furta celantibus. Non potui erumpetem impetum premere, quin animum in Fibullii poenas elatum in epistolam effunderem. Itaque bis terque dissectam pedis bus in terram deprimo, illud intra me repetens magis optabile esse, ut ex Libitinae templo mihi sun eris apparatus prodeat quam turpissima coiiax , S cum iracundia prudentiam extinxisset, ne relato quidem verbo admissis franis inprouilici m meam itex cepi, quod non potu i tam funesto exordio noluctuo-iissimvim esse. Nam
219쪽
Lo 3Nam cum oehiduum consia mpsissem inter gentes utcunq; non barbaras, tandem costagosis exceptus montibus ad-ue ii seros homines cum locorum dis- ficultate consentire. Etenim cum Errores Viarum timerem , vel malitioso silentio negligebant orantem,vel ipsa vocis petulantia non tam expediebant ignorantiam, quam perfidiosis ambagibus lacessebant. Deinde in hospitium
perductus, cum Emes urgeret, quanta non vindicauit excisam Cereris quercu, dc coenulam meam diligetius curarem, rogo, inquam, amici, cur ignis non excitaturὶ iam nox appetit,& nondum culinae sumps dissipauit coeuntis aquae gelu. Num hodie cibi in hac urbe serias agunt 8 Prouocati illi inassueta libertate
iniquis oculis aspexerunt, risuque inter sese excitato inconditum sustulere clanmorem. TDm anus foedissimo squalore inculta processit, vestemque altius prae cingen s , postquam lippitudinem oculorum multoties m nu permulsit, adeamerae altitudinem exiguae sellae ascens
220쪽
ro 4 EUPHORM. LVsININI su admota est: ac laridum spississimo vestitum sumo, ense qui nisi duabus manibus non rotatur , artificiose praecidit. Prunis deinde, quas subinde follis excitauerat, imponit, & ut syncerum cibum daret, nihil ex eo vel radentis cultelli incie, vel aqua mundatrice detersit. Non serebar stomachus nondum ingesti cibitam deformem aspectum. Itaq; panem pene lapideum,&qui incorruptus nauigaret, in manus sumor &ne urgeret ad coenam,tanquam videndae Vibis auidus,
ad exterius limen consisto. Hic aliud mesin misero , multoque tremendum
obiicitur magis, improuidapectora
turbat. Stabat enim ad vicini ostiolum bos, tum diffusa cornuum proceritare, tum eximia corporis magnitudine praestans, quam ipse dominus in tripodem sedens foedissime emulget bat , cantu etiam quodammodo triti uberis liberalitatem prouocar S. Esat illius nepos, quam