장음표시 사용
331쪽
fuerunt omnium rerum ad munus fungendum una cum Romanis civibus, praeterquam de Ius agio ferendo, aut magistratu capiendo, sicut fuerunt Fundani, Formiani, Cumani, Acerram, Lanuvini ,
Tusculani, qui post aliquot annos cives Romani effecti sunt. Nescio sane, quid sibi velit Ezechiel
Spanhemius in Orbe Rom. Exerc. I. cap. 12. IV.7o. dum dicit, hos non veros suisse municipes, dum a munere in urbe capiendo erant exclusi.
FΕsTus sane & PΑuLLUs disertis verbis affirmant. Os potuiste munera capere cum civibus, ct fuisse illos tantum a jure suffragii ct honorum exclusos. Neque etiam comprehendere possum, quid
sibi velit doctissimus Poh. Gotitieb Heinectius in
Gnt. Antiqq. App. ad lib. I. g. I 22. quando ad haec verba dicit, hos, dum in patria manserunt, peregrinos fuisse habitos: ast Romam comis migrantes , eos jura civitatis, sed non optimo jure , consecutos suisse. Pa Lus sane dicit. eos, quum Romam Venissent, non suisse cives. Recte vero laudatus Banhemius eX eo, quod non fuerint cives, concludit, illos quoque non veros fuisse municipes : nam veri municipes sempererant cives etiam Romani. Necesse ergo est, ut aut PAuLLus civis vocabulum hie non in proprio & ordinario sensu acceperit, sed in sensu tantum specialissimo. ut vel solum optimo jure
civem denotet, vel solum in urbe Roma agrove Romano habitantem civem: aut ut FEsTus &PAULLUs vocabulum municipis non in proprio &juridico sensu acceperint, sed in sensu tantum grammatico: sed ita haec significatio prorsus esset eadem cum illa, quam supra seeundo loco posuit Festus. De exemplis a PAuLLO allatis varia qui
332쪽
3ro SELECTARUM ANTIQUITATUM praetermiserunt tamen, quod praecipue suisset notandum : inter haec nimirum exempta reperiri Cumanos & Acerranes, quos FEsTus ipse retulit ad municipes in ultimo significatu: quam dis- ficultatem nemo hodie facile tollere poterit. Pergit enim FEsTus ita: At Servilius Ursinus in margine legit: Ser. aiebat, initio fuisse, qui ea conditione cives Λιmani fuissent ut semper rempublicam separatim a populo Romano haberent ,
Cumanos videlicet, Accrranos, Atellanos, qui aeque cives Romani erant , in legione merebant , sed dignitates non capisbant. Hi sunt ergo municipes proprie sic dicti, sive cives municipii proprie sic disti: utrum cum, an sine suffragii jure,
non determinat FEsTus, sed excludit illos tantum ab honoribus, quousque scilicet in municipio tantum habitabant. Cum hac significatione
coincidere non tantum tertiam PAULLI. ut putarunt Spanhemius S mineccius, sed S secundam existimo; hae enim duae ex mea sententia conjungendae potius , quam distinguendae sunt: post uni enim optime inter se consistere. Dicit nimirum PAULLUs: Alio modo, qutim id genus hominum de itur , quorum civitas universa in civitarem Romanam venit, ut Aricinii, Caerites. Anagni.
ni. Hoc enim municipium proprie sic dictum est, quod per universitatem in civitatem Romanam Venit, ut non amplius pro peculiari civitate , sed pro parte potius civitatis Romanae habeatur, ita tamen. ut quoad formam externam separata quasi respublica maneat. Saepe enim municipia respublicae vocantur, ut probat Ban- hemius I. c. pag. 73. seq. Sic bene hoc cum
Festi verbis paullo ante allatis conjungi potest. Non vero inserunt Festi verba, ut & haec municiis
333쪽
ΡAns I. CAP. V. SECT. II. 3IIniet pia suffragii jus habuerint, ut putarunt Span-
hemius & mineceius: hoc enim ad essentiarii municipiorum non pertinebat. Quae hic de Caeritibus affert Dacerius in notis pag. 252. partim nullo auctore nituntur, partim contra diserta veterum testimopia sunt: sed hoc obiter. Cum
hac', ut dixi, definitione conjungi potest illa,
quam PavLLus ultimo loco addit: Tertio, quum id genus hominum desnitur, qui ad civitatem Romanam ita venerunt, uti municipia municipes dicere debuisset essent suae cujusique civitatis, co-uniae, ut Tiburtes, Praenestini, Pisani, Arpinates, Nolani, Bononienses, Placentini, Nepesini, Sutrini , iacenses. Municipes enim erant cives Romani : erant vero etiam municipes suae cujusque civitatis: ergo hoc cum priori significatione non pugnat, sed portius conjungendum est, & utra que significationes optime rursus conjunguntur Cum ea, quam ultimo loco FEsTus posuit. Recte
quidem Spanhemius & mineceius dicunt, haee municipia suis vixisse legibus: sed & hoc ad priora pertinet. Qtiod addit denique PAULLus :coloniae, id ad abusum vocis municipii pertinet,
per quem saepe cum Colonia confunditur, ut supra dixi. Si hoc notasset Dacerius, non dixisset an notis, indicari forsan genus municipiorum, quum in jus coloniae transirent. Hae meae qualescunque sunt cogitationes de locis hisce obscuris FEsTI & ΡΑυLLI, quae mihi tamen ipsi non satisfaciunt: nam manent, fateor, multis adhue dissicultatibus involuta, neque quemquam facile verum in omnibus sensum eruere posse arbitror. quum praesertim hodie ignoremus, quaenam genuina sint FEsTI verba, ex quo PAULLus sua hausit. Si quis tamen meliora afferre valet, ego
334쪽
312 SEL. ANT. PARS. I. CAP. ΙΙ. SECT. II. ea libenter accipiam. Id interim ex hisce saltem locis apparebit, neque in iis distincte varia municipiorum genera enarrari, neque in iis quicquam esse, quod nostrae doctrinae adversari possit, neque ullum denique in iis reperire praestidium eos, qui statuunt, quaedam municipia suis spoliata legibus, leges Romanorum accipere debuisse. Haec ergo de diversiis quoque vocis municipis significationibus dicta liissiciant. Jam etiam de Praesecturis, Foris, Conciliabulis, nec non de oppidis liberis & faederatis esset agendum: sed quia haec prima pars iam ad justam magnitudinem excrevit, ea Omnia ad secundam partem reservare Volo. .
335쪽
Numerus maior Romanus Caput; minor vulgaris numeros in margine positos respicit.
ADOptio num tribuerit jus civitatis, vel municiis piau. III, m AEdiscio quomodo quis ius Viritium consequi potuerit. III, fio. AEDpiis quomodo civitatem Romanam adquirere poIuerint. III, 29. Ager e tus ubi sius fuerit. II, 4. Aggenus Urbicus quando vixerit. U, Io. Amanoru=n coloniae quo jure fuerint. V,
Anianus notatur. IV, is Annalis exceptio ubi locum habuerit. IV, Antiates veteres coloni erant distincti. V, 44. Antoninus caracalla quomodo omnibus civitatem concesserit. III, 28. Ara in nummis coloniarum quid indicaret. V, 2Ο. naud Georg.d' notatur. ΙΙΙ, Augustus quid mutaserit ratione tributorum. IV, SS. Auspicia urbana exi urbana. II, necessaria erant in coloniis coηdendis. V, 2I.
Autonomia oppidorum. IV, in specie muricipiorum. V, 43, 4S.
336쪽
Urmannus Permi notatur. III, in V,
t Apua num ante secundum bellum Punicum fue-
UIrii Praefecturanum tanquam colonia militaris fuerit deducta. Castrum quid sit. Censores num dare potuerint jus civitatis. Cemus num tribuerit jus civitatis. in θ cie sub Imperatoribus. ejus cum jure DFragii connexio.
Cippi pomerii extra tirbem. Cives honorarii quinam fuerint. nati ex justis nuptiis. extra justas nuptias. facti. III, in ex se vis. . ex libιris hominibus. novi N veteres quomodo disserant.
quomodo inter se disserant ratione diversorum jurium. IV, II, 38, *sensis lato by fricta. IV, I 3. civis ingenuus apud Ciceronem quis sit. IV, I .Rom us quis sit. IV, D 24. optimo jura quis fit secundum Panu nium. IV, Civis
337쪽
κi VERBORUM. 3ISCivis Romanus mimo iure quis si secundum Ma
Civium in urbe Roma praerogativa. IV, in Civitas quidsigniscet, quomodo disserat ab urbe oppidove. I, 2, 3, 4. quomodo daretur vel hominibus vel seci M.
Civitatem adquirendi modi. . III. quis conferre posset. III. quomodo communicaverint Romani. IV ,8. Cisitatis Romanae jus quid st. IV, 3. cur non omnes in ilia eodem jure uterentur.
IV, PColoniae quid sint. V, mel liberae sunt, vel subjectae. V, A.
vel civium R. vel Latmae , vel Italicae, vel provinciales. V, 7. civium R. Latinae habebant ius Italicum. V, 7, 8, 9. aliae immunes . aliae non immunes V. vel togatae vel militares. V, Harum d erentia. V, IS, I9. equestres , clascae. mquorum auctoritate deducerentur. V, I GI6, I7, 2I. novae , quid in iis constituendis Observandum. V quibus ritibus deducerentur. V, I9. quinam in eas deduceremur. V,
338쪽
Coloniae quibus legibus uterentur. U, M. quatenus nova jura in iis constitui potuerint. IV, quibus sacris uterentur. V, SO. quibus juribus civitatis Romanae gavisae
cur deducerentur. V, 2. Coloniarum diviso ratione diversorum jurium. U, p. diversa erga metropolim reverentia. V, S iura V disserentiae a municipiis. V, 24. deducendarum ratio a remporibus SI L . U, II. signa in nummis. V, 2o
Coloni diversae conditionis in una colonia. V, Colonus quis st. V, 13. Constantinopolis cur acceperit jus Italicum. IV, 66 Consules imperium habebant in provincias. IV , PL. Curia ad quosnam cives pertinuerit. IV, 2o, Curiata lex in coloniae deductione necessaria V. gr.
Dio Cassus explicatur. V, 36. Dion s Halicarnasseus explicatur. V, S, 3 Domicilium in urbe quid essecerit. M. qui habebant , majoris erant diis gnitatis , quam alii cives.
IV, IS, Hrnum tribuerit ius civitatis. III, 39. Da erus Carolus Andr. V, 41. Edicta
339쪽
FDicta a magistratibus colonicis proponebantur.
Hesus explicatur. I, 9, IO. V, 42, SO, S Forum duplex municipum. V, 47. originis num generale fuerit. V, 47. Frontinus defenditur. V, 22. Fundi , viis Praedia. '
Gothostedus Iacob. partim defendistur, partim notatur. 1 IV, 6I.
Mumma quot B Ius Latii acceperis. 'gisas explicatur.
340쪽
IA unitas quatenus cum jure Italico coniuncta,
vel non. 1V, S . ejus origo. IV, coloniarum. V, 13. municipiorum. V , SI. Imperatores cur iam facile communicaverint jus civia ratis. IV, quomodo conferre potuerint jus civitaris. III, quomodo deduxerint colorias. V, m
Itali quid per legem Iuliam consecuti fuerint. IV, 32. Beratio quid st. III. a
Iulia lix quomodo per eam Italis civitas concessa fuerit. III, in lV, Sa. Pura necessaria ad civem Romanum viciendum.1Vs urisconsulti veteris fragmentum notatur. III, mexplicatur X defenditur. IV, 34, Iuris unifoimitas quomodo per gradus introdunta fuserit in imperio Romano. IV, 4 I. V, 44,47 , 48. uiris vocabulum vel pro attributo personarum, MI pro complexu legam sumitur. IV, 39, SI. Ius civile sue gentium quomodo difffrant. III, 6 civitatis Romanae quid st. IV, 3. quibus partibus eοη eret. 1Usquis conferre potuerit. III, Ius honorum ad quos pertineat. IlI, w V, 49. Italicum , de eo Alciati senteηtia. IV, auctoris sementia , IV, 48.