장음표시 사용
111쪽
eum convenien ibis renunciarent, et roqvo modo derogarent, se quo u
sui utara loquentior darent, ut soli Pri parui Iens nomen Pal
rinatus re ivreretur Alioqν in is omatis, pae nuntur, ture tura umexpres a Palatinatus Saxomae menti t et certe hinc me igitur, Palatinatum Saxoniae, Archimar fallatu dudum apud Ascamos in ι-
tuto accessi , atque ex eo tempore coepi se e Palatinatum ad post Iectoratum qnwre es ali situm, licet ille prius in scripturam tituti dactu .etpostea etiam, quam forma et onoctuae variavit, plane omissus. contra autem Archimarescam atque Hectora titulus perpetuo usu ten re e scribendi retentusfirmatique fueris . Illud vero nonpiget adium re, recentiores erosque friptores ali are titulos antiquis diplomatis nonoonsentaneos, iriter quos sunt Ernestus Brotumus, non modo quo praeter
soriae fidem origines Ascanias a Bernthobaldo repetit, sed etiam piam tardo A sertim filio Electoris atque Ducis Saxoniae titulum a
tribuit, Chron. Anhalti lib. col. 6q. tametstunc nutam cino numera definitum electionis ius acqri tum erat, Balthasarem Mentetium, is res alios, qvi ac in to de istae electionis iure,consitutoque septem elige rium numero, protinus et nuEo discrimine adfabcnt imponuntqre electoris titulum, em non ratione Pero Amici, aut sola coniectura, sidus cono rudine es boni iudicari oportet de stemmat atque orig. Duc Sax.
Is enim ubi ab Ascaniis discessit, Fridoricum binuosum firmat scri Uetitulum Ducis atque Electoris Saxoniae, Landgravit Thuringiae, Marchionis Misiaiae, et Palatini Saxoniae. . Ierum nemo es, ri certum f.: P .rt, electoris Saxoniae litestam non esse ex usu curiae e deinde in dipi maris non dubiis. ae ego ridem vidi et legi, Dux Saxoniae, et sacri Rom. imperii archimaresaltas nominat , ut propterea, seleectorem se scri Net,srires Saxoniae ducem, dein sum Rom. Imperii archimarescata Am atq: Hectorem scripturus se fuisset id, serere nunc vacat, quod ι.rm supra dixi, tempore Trideris besius titulum Palatini Saxoniaem de eludinem abiise, rem quidem ex ea gente primus usurparerat Henricus Euseris. Praeterea extant Triderio II cognomine fatidi lia
terae, ac tu meis manibus versantur, quibus continetur titulus Ducis Saxoniae et lacri Rom. Imperii Archimarescalli, nulZet tituti neqPefleetor. tus, ne e Pa armatu facta mentione, de cetero modus atqΣe ordo titui,
Lan gravi Thuringiae et Marchionis Misenia servatur. Omnino a rem Ernesus, Triderui placidi filius a iure peteribus investiturunm Caesarea
112쪽
sarearum pDmatis undato roque titulum recepit, et iniunt Iim Mori Roman Imperii Archimare Eum atque Electorem se scri sit a Dodauctoritate exempLque omne i fusis Saxonici rectoratu successores eo firmarunt,etsosilvam GH omatu Caesareis a Fri co III et Maiiamiliano I. concessis, atqrea Rudolpo II novis me confirmaris, tui in D carum Iuliaci Montiumque ab Alberto ormose, cuius gratia haec feri rei rei in sum, an 'am a primo acquirente ad se derivatum ac risio runt, neque eo jectus, licet ex Hi acquirendi causa. Pectati ne aes Et nuptiali, in intueatum Cliviae a Danne Tri rico L. tan am ab auctora ad se deduectum transmissumque , P agnationis usque huc tenti
erunt, Ianeinsignem veteris Saxoniae fartem, licet diversa acquirendirotione, praetendunt, et praescripto Ducum Iuliaci, C fresae sonti m. titulo in tu uti r,more Principibus famiuari, et inter cultiores genter ceptori et avia animo retinent rem regi cim'Pe amissarum ruris C Ieris Saxoni.r, ae nova dicitur et transalpina, pro ea parte, qua est iapatrimonio Lauenburgico expas siluis Iulii rancisci cum EDE Zori 6 Ducibin e Saxonia figer mutua successione anno a I et L inuo, ad Electoris Ducesqre Saxaniae erreniet, siextiterit condulo,rtae iis continerur, Duxquesne liberis maritus legitime desi dentibus decesserit. si od sane eo fac tum existimari post, ut Saxonia, quae dicitur funerior, qpaeqne olimsub Ducit, Saxo- Ascaniis cum principatu auenbur cooniuncta fuit,sub Ducibus Eleritoribus e hodiernis sosciminio ali a docomum aturi cam, quod alia non dissim , ea quoque rati e urna iudicia Alberti Cranati opportunissime refelli sospes, ut istassim in Saxonia quaesiverit materiai perioris Saxoniae Duces Eleectoreite carpen d nunc vero j iasmet Ducis Laumburgici exemplo pactoque, novissime facto, e priusquam hoc fieret, tabuia Sigismund Imp. q. II CCCCXXV. et CCCCXXXIV exaratis, abunde possit con utari. V.
Georg. Spalat. Chron. anno a Fl cum Praefatione Phil. Melanchth. edi tuni Ceterum consulto scriptum est, Saxoniam transallinam, fame consuerar pro ea parte, qua est in patrimonio auenburgico. θ' dem reae Ius iste Lmenburgicus, qui nomen Saxomae trans urnae et a mnum quoque retinet, una duntaxates fortio S.troniae transis binae, ex qua Hosatia, Vagri atque Sto maria attributae, et certe fiaminio restitutae sunt Volso Iosatiae Comiti, Lubeca auspiciis, d. Pi
113쪽
XXIX. DIS I ATIO, cap. o. De Dirhinarsia armis disceptatum es inter Anti item rem sim, et Comitem Olaenbur u sed Ebrica V . ii et, ins quod nomine compensatio sumptuum in eam expeditionem jactorum ab Adolpo Ho fatiae comite vindicata, ac non multo post eidem raerepta fuit. Simianire Vrbs Hamsurgensis Depe mutarit suos domino et postquam prae- fctos Imper.uorios habere desiit, primo in ditione ducum stirpis Bilhng naefuit, dehinc ad Gue os, mox ad Hosaria Comiser perpenit, atque his erepta a Danis, a Pu ald mari regis me id a iuris Danisi exceptione, Alberio Comit Oromundae vendita est, in o demum numeram MD argenti libru iura atque immunitates sita emit, seque hoc pacto honesi simo in libertatem indicavit, omnino essita in Saxomae transealbinaesto, ah o tamen sic mento fidelitatis, quo duci S sem triae, ercipita obsieri atque subiectionis, quo nulgo interiecto, Imperio Elgatur, eo te inflatu repetitis non itapridem a Leo oldo auare plomatis eo seruatur. Vid. Ad .imus Bremensis lib. 2 hist. Ecci cap. a. qui tantum in commemoratione originis Billingiae ex Vitichindo Monacho est corrigendus, Abbas Sta densis ad A. DCCC LXI. Alb Cranetius lib . Sax cap. 6. lib., cap. 26. Fr. Irenicus exeges libis cap. 6 i. at saepe
circunspecte legendus, praesertim priori cap. o. ubi talem adducit Henrici superbi titulum, qualem nec admittit istius aevi stylus, neque approbat curiae vel ficae usus, ut alibi ex profecto est demonstrandum. Vbbo Emius rer. Fris lib. 7. p. io sed qui paulo post ex Arnoldo Lube-
censi lib. r. Chron. stav. cap. 6 emendandus est, dum non accuratas init patrimonii Gueltici rationes neque eo secius Ludovicus persona in oratione alioqui erudita deVVitte berga habita, atque anno O; . cum eius Academiae lacrum saeculare esset, e lita. D. Chytraeus Sax. lit . H. Meibomius o p. hist invind. illita p. 3os seq. Petrus Lambecius
Orig. Hamburg l. i. Tantum in extremo hvius commentationis si adde dum, nun am Saxoniam neque ab anti Pis Romanorum Imperatori de clam, ne ne ab ea nomen Mulumque septum Her ConIr. n mi apetunt multi, qui doceant, Franitam, manui. , cterasque eius generis provincia non modo a Romanis rans ratori iubaria ess et re
u h.rtas, sed etiam nomina earum ad adornandos instruendosqν -
sorum titulos valui se od late a me ex catum est in hi fori Saxonieamant scrip a. Proinde recte scribi Io Titius lib. I. de r. Franc. t tam Germaniam, Iramsotuisse ubi a Romanis, Tranciae autem b. actae
114쪽
actae res onium habet numin antiquus, Fem attulit Ezechiel pari hem de numis m. p. 7So. Sacro ablutus baptismi lavacro est. Ex quo mitte indu A a Ggaria, veteris Saxoniae regione oriundi ι, tandem animi Lignitudinem reverentia Christiani nominis a reo pacis te perarit, auxit Pire mamque Carolus, et cum refigionem amplisi adit, tum certes entiam au-Zforitatem re apud Saxonas abitarit. Ἀ ctene an serperam, res alibi consideratu digna ite nunc tis est, memoria I nere lotum, em In te indus fuscisto teri Dei cultu Eustrarit Bolemus noster Mittebachium nominat, forte Vesiphaliae oppidum, quod Medebacum dicitur, ac etiamnum inditione Antipitis Coloniensis est indicans Alb Cranetius licet dubitanti similis, aliorumque narratione fretus, Rarderisum antiqPis-
um in balis oppidum juisse memorat, ubi Viteli inprimose ad
sciet. item Christiana re unis adicinxerit. Mox addit, alios existim re a dae apud Visurgimsacras rimo esse amplexum, lib. 2. Sax cap. 3. Quod, ut alias solet, ex eo repetit Ioannes Palatius in aquil Saxon. p. IVVerne rus Rotevincius, quom dioecesi Monasteriens natus est, et saxo niam alioqd praeclare cognitam habuit, anesu immemor singit, Aethlehemi in est alia acro fons ablutum, lib. a. caps de situ et morib. VVest phal v.i opimo cum nusio antiquitatis monumento coVgruit, dudumque a vir doctu est reiecti, et nuper eam cum ole vincto communem habere voluit Ioannes iustus Vinckel mannus historicus Haiasus in notitia historico polit Veteris Saxo uvestphaliae lib. . cap I. p. 98. . Contra scriptores rancic una mente atqPe animo affrmant, non m Saxonia, s d Artinia in Francia I Vitte indum Saxonem Christi cru nitiatum uisse V annales Fr Pithoeani ad A. DCCLXXXV. annales Ir a Reubero editi ad A undam. Sed uerit antistes, i-isu abluenta curam man. lve gessit, in ambiguo est. Boiemus noster asserit fuisse Bonifacium Moguntiae antipitem pod iterum historiae certa argumentortim si e roborata resvnat. Etenim Bonifacim, nepos natum Christum DCCLV. in ripis esse desiit, et od testantur Her- mannus Contractus, Lambertus Ascha finaburgensis, Marianus Scotus, ex recentioribus Gaspari ruschius, et Petrus erilaeus in Chronic. catalo atque annalibus Archiepiseoporum Mogunt add. Mi Si bertis unum retro numerat V ιIteli Eus autem primum anno DCCLXXXV.
sponsore apud sacrumsontcm Carolo, ab idolorum cultu misieri initiatiu
115쪽
, πινά nsi fuit. Proindesunt, qui cultam ' Boni acti in Ochi sopiti Mo,nnae socatur μή , cessorum hoc mun re perfunctum M, sed Eoau fore veteri et
. I quam nec δε ius feni Getae certum proferre o timentum pol ist. Ita-sr fit 16α-que 1 a facio inanes arris inque coniecturas, et omnino Monis Em- Fem si iudicium probo, ιν fatetur hoc omne σοῦ incertum, atque adeo in
. n io reliquendum rer Fris his si IV. ad A. DCCLXXXV. Cis
siqnitio sui e Saxones transa binos, his edemum subam , I NI π-ciam traducit , dominatorem Saxonurus siri se, et non modo me sos eorum populorum ordines di simili ratione ac dioerso regnandi in do habui P at e di parem adeo nobi Mati Saxonicae etsi is conditi nem si de re siros anciso regno fuisse, nunquam autem eo crudelit.ui C. Dolum proces se, ut iudicio sanguinario, et id ituri Velimico rii franiae crimen in Saxones vinae arat, ac postremo imp dytis di ordia Caro gu,reque publica aditombus perturbata, masnam riori satus facitam esse conresonem, et Saxoniae Adelingos cum
Mam B o. cap. VII. ubi Franci atque Saxones sic coniuneti inter se dicuntur, inume ieri ,- num populiari unamque gentem enicianti Censenti Poeta Paderbo-m με - αρ' ensis A no Ἱm D qn iis, carmine quidem haud elo anti Ked vero. his. sis, is sex Versus Urim i c per vent, qui libro arto cum DCCC
116쪽
faenissent ad describendam im ratae rei blicae Saxonis formam, manorum Di peia ae antea tare Folyarchao, nunc ero umus Caroli imperio obno morem traxia per prae eclos ab eo impositos, salva tamen pestitis tiberi te v
ba ,γ Tabulae, quas Elii Frinanaeus P erismae Amytes, Pri mis dicti, Vilegium snaburgens: Ecclesiae continenses, vocabula dominatoris, fareropolitartantum exprimunt primum Caro im Saxones imperium,ino simplici-m diplomao
ter, quale heri in servos est sed qra cnus intes tu ex diversi are
regno Tranciae, in quod Saxones com Francis coaluerant, esse Hrs 1aeae fixium V De VI itte indo cons.r inter omπ , non Utum, ncque in servitu eo .cto. iem redat m, se de public. Pen se ad Carolum, erga Iose atqpe con ' Inditione retinen e libertatis subieci Haud aliter cum reliqris iuuen- 'ris proceribus,qrorumpos atqpe robur Graviones, materia et quas semia ' narium Adelingierant, a tum fuit Vrtnimo Esuevittehindus, trans Visurgim diiundo Saxonibus urri praefectus, exempla docet, non uti sese iugum ferritatis, sed retinui se libertatem. anquam non dis ebor, gentem Saxonicam cumprimis sub imperio saxonum ad altissmum dignia latis gradum prope iam honoribus in republica maximis esse auctam.
Prodit sane Corbeiae monachus, Henricum A sem, qui etprimus S. ta mansurbibus firmavit, totum juissem exaltando gentem suam, annal. Sax. I. pag. l . atqVe ex eo Conradus Vrspergensis ad A. pro mae opino mumtur froque uelorit.rte di omatis remensis, rod anno OCCLXX X cons raptum posteritati conservavit Magister Adamus, alit. Bremens nominatus, ac non min, ad confirma tam Saxonicae gentis libertatem, quam ad conrenieme ex Panda tabulas Verdenses pertinet lib. I H. E cap. io. Nam Apita etiarm de ibortate Saxonum detr
cum Juerar, ita asprma Caro inisse resimium Saxonesqre pristinaehbertati donatos, ut vel ex eo li et, quod cum 'forum delingis honores et munera reipublicae communicanit quod ad ebem sane uni res trahimon debet, et D ssit, honoratiores eius gentis ordines Grati cum Francis iure dignitateque floruisse. me iudicis e tio haud neces est quicquam addere , qua nam id assensu suo eo robari Melchior Coldallus, minoris Conrata sanapiri facetani de nixin protegomen. specul Saxon. cur equidem multum tribuo in historia Conradi, tanquam plurimorum eius actorum testi oculato, in reliquis autem, quae nec piadit ipse, et ab aliis perperam tradita accepit, non peraeque assentior, c
mimo st, rod de lege crude lima Saxonum a Conrari Sallus confirma
117쪽
bipatera modis Episcosos in ordinem redigeret, ac luxuriari Polemo, Dribu consiringeret Verum Saxonia, quae dicitur transsima, a C OD M. inde usque ad Ottonem M. praefectos habuis, ab Ottone autem iure hereditaris, primum concessa est Hermanno illivo, deinde huiur posteris in magno Transatamnorum Duce extinctu, .m CLXXX.d es t ex antiqva Saxonia Angriae Vesi aliaeque Ducattam, ausputor ideris, Aenobarbicum tractu VI limbergensi, qui ex veterio oraborum reosue decet plus,postea superior Saxoniae nomen tulit, iure beneficiariapo sidenda Be nb.ria Ascanio tradita es. Veteris Saxoniae tituta.. -
ιον υ par Philino Archiepiscopo Coloniensi cessit, reli a Dominos
et i es Episcopum Monaturiens ea ut si A ter 'ignem ea acce ponem, re propter Archiepisos Coloniensis aemulatione asse iis Due esiph iliae titulum Ducem Iuliacensem, qui ratione portionum ex ea d. tractarum, si ne dubio in conventibus circuti Vest alui, aeque ac FUm Mon. periensis, partes dirigendi tenet, Archiepiscopum Brementem, quiadsu.rm ditionem a tun is Comit.itum Stadensem Episcopos sinaburgensem Mindensem, atque aderbonensem, Comites Lippienses, Benthei menses, Tecklenburgios Pyro montanos, et Pyro- montanae Dynastiae heredes Valdeccios, quorum et antiqvus Com tu in sua noergicus in res decerpties, tephoidenses, olenses, et rum omisatus fostea a Dion ditionumve Dae, Oldenburgicos atque Delmen horitanos Arnold. Lubecensis Chron. Sla v. lib. a. cap. q. Abb. Stadensis ad A. 8 Chron. Nussiense p. tyi Alberi Cramius Sax lib. 6. cap. 38 seq. D. Chytraeus Saxon. p. 73. bbo Emmius er Fri lib. 7. p. io8. Chron. Brunsvvic. p. II. Saxoniae PaDetinatus lege beneficia iadelatus est ad Hormannum, atqPe hinc ad Esitis filios Ludo eum VI, et Henrictim Rassonem, inter mares eius familiae ultimum, iustaseris es
Hrolutus Fibu certum atqre exploratum redditur, Saxoniae P utinatum antiqvitus ritu ae fuisse Ducatus Saxoniae accessionem, utas eo ab sepotuerit, et rerer interdum abuerit, sparat.uque rationes habui ιt. Et m Bemhardus Ascaniuo Az.rt Vrsi lis ci a aem comitiis Herbipolitanis Ducatum Saxoniae ritu solenni beneficiario. tinuit, ala Drati autem, P tam diu ex Saxonia ransreserana in 'es ranam de Ita erat, an rariis T rinxiae ex diversa causa par tu, atqre Aoniaci est ana n cuius Dionem Thurinfra trans sese utana transiit, ac ι Nor buringiae non euieto is, aegerrepropter
118쪽
VITA AIBERTI III. Iter eis fines habita es controut si ablatu fuit 'iramobrem, profri
ro Hir rico Leone, et Iraeter Baioartae SaxoniaeθPe Ducatum, Palatia
natu Rhenensi Saxoniaequesrivato,primo Hermannm Thuriviae Lan rarius, b neficio riderici enobarbi apsentiu est Saxoniae Palatinuo eius e adiectione tituti distinguitur a fratre Luritico V. apud Arnoudum Lube censem, Chron. Sla v. lib. a. cap. 3o et 6. Ezanquam ci-riacus pangob N et Petrus Albinus existimant, Palatinarum Saxoniae
prius Ludorico V. beneficiaria lege fuisse addictum, pec Nobilit. pag. 3o6 Chron. Misia pag. 92. A Lanorariis Thuringiae pervenit ad Marchiones Misi ae fuitqre apud hos a tempore Henrici Eupris inque adtempora Alberti II. Ascanii, quippe qui Rudes Habiburgii, rems
fragio suo imperatorem renunciaverat, permissu beneficioqre Saxoniae Palatinatum impetrarit, tametsi e ac eius μι cessores non si erri uoratione Palatinatus Saxomae,neque ratione ostici 1 extatu debito utere tam et donec superessent ex ni Ascania Saxoniae Duces atque Efect res,scriptura froque tituli Electorum prudentersere abstinerent, partimo Marthiones Miseniae, qui mortuo Iberto II. Saxonsae Palatinatum vindicabant, partim ob reliquos imperi Principes, Forum sire inridia, fine aemulatio recentioris usu tituli excitari potui et Interes enim se Mye intereoscere, pale sit Melchioru Goliasti diploma quod Alberto II. Ascanio tribuit, vel Teios tanti pari. I. ad A uor Primo emm T ringiam inserit, grae iamdudum Marchionibu Muniae attributa, ac, minatim A. MCCX Henrico eius nominis Egustr concessafuerat. In b. diplomatis, quae quirim huc faciunt, rem epta haec sunt Tibi post mortem avunculi tui Henrici Landgravit Thuringias des gnatur He
ricus aspo, Veteri Lan graviorum familiae postremum, inio'
post anno, quam a Tridi rico II faZIa beneficiaria Heηrici instris inau com aguratiserat, propterea qro ab Innocentio IV. Pontifice fiu.rtu Caesa disitui Chion ream dignitatem assectasset, apud V am caesus est duos principatus Goaee. p. ir9. suos, videlicet Landgraviam Thuringiae et Comitiam Palatii Sax Si liter Coniae, unde religitur, Thuringiae an gravi.itum nulla praeterquam perissona concessione in tutum, nec alio titulo hereditarium T rm Speeuto si siue Principum in fundatum delatumque se ad successores quod de quod eo leni Palatinatu, tanqdam ex diversa ea a Imperatorum beneficio acquisito, 'ς minu dubitationis habet)et omnia alia fetida, quae a nobis et imperio 'p' φtenentur cum ipsorum pertinentiis, iure contulimus Rodali. G rae: is
119쪽
alia ibi sequuntur, qrae sane sunt praeter meum institutum. Deinde iatulum Electoris, non modo non praeter confretudinem istius secuti sed et ram praeter morem scribendi pragmaticum perpetuo alias recestu fui oblitin adducit qυandoquidem dignit.: Imperi ossicialis multo ante a quisita. usu pragmati praeponior titulo lectoratus, non modo quma hiclo epost acqrisitus,sed etiam quo postquam acquisitu erat, non simul
usurpatus, neque adhunc modum in litur Curiae receptin fur dod Golae tu plane in nit, ut vel hoc D dicio fit, eius tituli scripturam non esse sumptam ex tasulis indubitatas de praeditis, ac eos Porte erroris admonere posse,quibam tum Alberio I. Pistri i is titulum Electoris a iascribunt, quanquam is nec uno alter reflatim acto, et inter Imperi turbas, regre publica male a me la gesto, et adeo perse ad Fariendum ius non
idoneo, reqv Uecturo, Miniquo etiam et cum iniuria Caesarnm Hohe sta forum, ribus legitima cleectione Caesarea tenuas am ante Farta fuerat, contane to eiu mori tu obtinere potuit. Revera autem c. econtroversia demum illud obtinuit Aloertus II i u filius, quin qui ha-tuor legitimi elestitionum Caesarearum aetιιus intersuit, atque a Rurigo Habsburgio Imperii ectionibus fessi instauratorι, rivile μου ele tionis,
quae ante ad omnes pertinob.rt, nunc vero reliquor Ustam o patienti
qye ad sepsem Principer redacta erat, tabulis eo concessis consecutus est, titulum tamen Eliatoris nunquam, nec Mareschalii adhibuit adrod de rerum es, ut af mem, scripturam tituti Archimareschaliatus imp rii circiter Caroli IV. tempora ι oepisse in multostos et insequenti sane seculo,adiuActum fuisse electoratu tιtulum, et lina etiam anno MCCCLVI. de Imperiin ectoribu pragmarica conseirutisne,nondum abiri se Iis hunc titulum, quod ne sola Venustis Ascanii Plomata, inino MCCCLXXIIX et siqnioribus temporibus prodita, Pincunt. Cum Pero mnes sciant, id atro iure atque omni dignitate, qPae ratione Eleetor.ttus convenit, inteligi, et luculenter ali ni tabulis Caesarearum inaugurati num confirmari tum huc attine obsertari, Us etiam Saxoniae Duces
non Ascanios, qui ab Conrado Timoni no descendunt, issius scribendi moris haud fuisse immemores,et Trideri um Lbessicosumque, sitium huius Tru ericum aridum fere contentor fui se fori rese S. I. Archimarescat los, donec mesu utrumque titutam Archim resac Ele Druque co iungeret, at e bis tr ore hoe fribendi rario atque conoetudo flabitu e permaneret od Egent in stomata, Porum berie
120쪽
multa in manu meas venerunt, non potest esse incompertum. Verum Pa latini Saxbniae titutam Marchiones Mi mae tuendi iuris Digratia eo flanter retinurrunt, et cyramlibet mortuo Honrico Lustra, Marione υ- dos labibur iis Pertum II. Ducem Srxo Asanium coIritu, atque anno MCCCLXXXVII encesta Asianis, set cessoribusque erus con m
tu est, apud Melch Goldast. to m. I. consi in p. ades A. amre ne ne ea archiones Miseniae destiterunt usurp.rre, quod docent multa diplomatur, Dis Θpos illam Caroli IV confirmationi misit. pariter et manuscriptis, ex Uribi e nnum hoc Friderici et Vilhelmi fratrum dem nostra sententiae Iaciat, quod A. M CCCC IX. h. t tituli scriptione legitur. Nos Fridericus senior, et Vilhelmus fratres Germani, divina favente cleis mentia, Duringiae and gravit Marchiones Misinenses, et Comites Saxoniae Palatini. Ara os re supervacuum est, si pra terire nolo, M.trchiones Mi,niae postea, ram A certus Iu nisu propagini suaetissimu A. M CCCCXIII. erita decessorist, cum Duram Electoratu ex aeoniae Pa .rimatum simi spe Fri ric m bellicosim obtinui se ut ars MEnto esset, Saxoniae Palatinatum, qP alto ni salvo electoratusenes ilium esse posset, et rerer aliqvando a ducam Electoratuqre Saxoni eabfuisset, nunc ex repetita Sigismundi Lutrelburgici anno II CCCCXXV. eonfirmation , intelligi perpetuam esse Electoratus Saxonici accessionem, at e adeo hodie Saxoniae te fori, non tanqram Marchioni tiniae,
sod olim Marchionum postulatum erat, sed tanquam Hectori Saxoniae convenire. ynde diploma beneficiarium apud Petrum Albinum Chron. Misnens tit 6 Balth. Mencium in explicat stemmat. Ducum Saxon in Friderico bellicoso quibus addantur Ioannes Cuspinianus, scriptor gravis Austriacisque tabulariis usus, in Sigism Cyr. pangen bergrerum Saxonicarum oppido peritus, nis quod in antiqvis genea.
logiis ac temporum rationibus non semel haesitavit, ut quando Ruis doli l. Ascanio epistolas anno et 'o scriptas per inepte attribuit ib. . Chron. versuri. cap. a7. et specul Nobili col. 7i8. Ipsae tabulae quarum exemplurn est a me proditum , in sanctiori curia Saxonica hodie me asservantur. Cetero in inque a Fri eruo clivoso MarZhiones M, hiis , postqram Saxoniae palatinatum, tanquam lectoratu S.sid- arce nem beneficiariam susceperant, eo titulo a inuerunt, non u/i, i, quod mition issius e cap. . aureae bullae in domum Dion eam perii et gro re et . mnum nra . . pris arent, aut in xibu pro eum