장음표시 사용
101쪽
narius Crantalus, aliique veteris soriae iat ligentes Nondum tamen Ptolomaei aevo ibi vel resigium Saxoniae j it. Iliud per longiis petitum est, iret Iohannes et ivvaldus, cuius fioe de antiqi alia coloni Anno DLXVI. I Vittebergae eritus offeriori anno
n. rugae recl. est, exi i mit, ex S.uar genteos arcessendos N - θυam enim radit Strabo, Sacas, quorum lib. H. er Geogr. mentionem furit in Germaniam pro ectos. Seducri nomen Saxonum ea aetate, q a Sua, scripsse, notum fuit tantum a es, ut scribere potuerit, Saxones fisi Osobolem Sacarum. In quo errore confutan do iam ante me Frr.rms,stiis Robertus heringliamus, de Angl geni origis. O . seq. quem, ut alias, ita hic se itur Daniel Langi, orn antiq. Albion. 3a8. Pod tr ibonem primo omnium Tacitus Anglorum urparit, etsi uia is est peros iis, raedam ex actio, ac nominatim ea, qv.re ab eo de Saxonibus accolis poni Vae Cimbria ae o ita fuerant, iniaria temporum
esse oper ita. Intra opinione mecum est sc itis imus antiqvuatis G manicae Hermannus Conringius, de antiqviis statum es in stadii p. i. Pro Prea re Philippus iuverius,paulo est audacior, pandversa eret ut pro Taciti Fosis legendos esse Oxones, lib. . Germ. antiq. cap r. que eo mea quidem intentia rectius sentit Daniel Lan horia, rum
T iis Suardones Saxonum nomin ortosputat, antiq. Albionens. p. RrI. rei idem is non Saxonia sed Germaniae Ci bacthiana p.ri t. m. De Me, G die adeo a Cluvio recte illi possis adnumerat junt, qpit, ani V aritim Pomerariae insigniorem portionem antiqvitu tenuerunt. V. lib. I. Germ. antiq. cap. 27. Sed redimuου ad murationem Saxonum, quam x Macedonia petit Vitiat indus, abu si narrationibus er ptu , ras dudum,amtatis coargui H nricus eibomius, not. ad eum p. hy eq. Neque vertor es commemoratio uictoris cui Saxonici lib. art ut . Cumque hi zmultae Oropi Becano cogito, ope est, ut dicam,
eumpune ineptire, um docetSaxones ab Vro progressos,inque a Hor 3-niam sisamper ni , si hocpacto in Germanias biferis fixus I Ato enim credibilius, et migrationum dolumentis conrementius est, ex Sc
thiamScandram,q'ae ornandi vagina gentium audit, transiisse, et eius maria matti o in Chersonesum traiectis atque aevo Ptolomaei in cervite eonfeduo. Namqpi cum Richardo Vere stegari, viso alioqui πω- x
102쪽
VITA ALBERTI III ros oppidos luntur. 2 amobrem Suffridus Petri, etsi geniti risiae origines
non recte a sequitur, Iamen id veris momentis expendit, quod memorat, Taxonum anti a sedes non in muri o,sed in Norda bingica esse qua rendas, uηde postea egressi se Ange lateqre Eropagarimi, et non tantum Saxoniae transalpinae regiones Hosatiam, Stomariam, othmarsiam, impleterura, id etiam se ricinas continentesqre re omes sust, a sta at ne expedita itinera fusceperunt. man Lanctor accenset albi icae Vagriam, nemo non videt Fosra V.igriam, quam Ἀω En iis esse desiit, in tu nomenque Saxoniae primo coacuisse. Rocte Di iti Albertus Craratus, nisiqvod Vandaliam cum Inndi ersem ιων-
modnunc Zum persequor, ne longis quam ratio instituti sos,lat, pragrediar. VVitricli indus I. pronepos sigardi. Maiores uel di m δε- tim ascriptoribus Carolovis cis non enumerantur, haud dubie non ob altam causam, quam quod Saxonia ad ea usque rempora nustis hereditarios, at plena potesate duces habuisset a rod cur sentiamus, faciunt annal , Franc ad A. DCC LXXVII. ubi a dilatur unus primoribus VVestphalorum. Similiter ad A.DCC LXXXII primoribus Saxonum
annumeratu , neque scitu Prodii m es annalibus PGhoeams, in ibus nunquam nom: e regis,autPGn. pis, atenus norionim civili imperith bet, vocatur. Contra ex in quoque intelligi potes, tantum in prima tibia,
Saxonum isse numeratum, ad A. DCC LXXXI 2to Iane cum an- ιιθυιυμ μ Uubiae Saxonicae flatu a rime congruit, tum ex Beda, qt Lmultum distenterque hoc executus es, licet cognoscere, Pud quem re lasiqnentia leguntur. Antiri Saxones regem non habent sed Satrapas plurimos suae genti praepositos, qui ingruente belli articulo, mit-
103쪽
XXII. DISPVITITIO, tun aequaliter sortes, et quemcunque fors ostenderit, hunc tempore belli Ducem omnes sequuntur, et huic obtemperant, peracto autem bello, rursum aequalis potentiae omnes fiunt Satrapae. His similiam numentu commentavit viticii indus, et tres Saxonicae genti popuIose-mmemorarit, quorum res' sicae diverse, a foedere tantum iunctae erant milhalis, iri aliter sιxones occidui ac transves an dicun-rur,praeerat Murchin sis, Angris, quos valo,atperperampro Angrio riis h.ibent, Bruno, Nphalis, id es Saxonibus oriantati referanis
Hesso praepostus fuit, quo probatu non es di scite atque ostendipotest ex
annal Francicis,et Monacho Priamiensi, ac Poeta Paderbornensi , cons. Cranetius lib. 2 Sax.cap. zr audaci ui constitutio reipubluae Saxonum transsinorum re Nordalbingorum,nisi is his seritu Do hereditariis est impositis, reliqua autem Saxonia diu anfle scibis heredita iis sa ruis. Martinus Milagius, qui auctor est brevis et summariae relation affirmat pax. as. itechindum a Carolo M. Investitum ruisse in m gnum Ducem Saxoniae Sed ribus monumentu i firmari possit, non
video, qPandoquidem aetate Carolio neque magni Duces Saxoniae e titerunt,neqpe tumea potesta Ducum fuit, uisiens cproprio iure alia
imperarem a Fffribo, non ut detraham dignitati, nedum iuri ινιτ mirichinis, sed ut sine dubitatione inte gatur, grmam ex stirpe
VVitechini, cum posteratas animosimum aeqne flabi, hum moHiu ob tinuit rimisuerim Duces hereditarii, et rerum ac civis Saxoniae I perium habuerint. Certe enim ex mitu in ionacho, cuius magna in
rebus Saxonicis auctoritas, et perspecta fides est, cossemu , in fummitte indi pronepotem, hereditarium Saxoniae Ducat possescisse, et primum Ducis Saxoniae titulo ι se nobilitatum V. Annal.SaX. I.p. 6.' cum quo cons diplomata fundationum Ludoth, in quibi DUX Six viae audit, e multi aves bisorici, Gobelmus atqν Abbas St.rdensis. Ante eum vero nemo alius sis in diplomate quodam, sine in Carolovi ficis, e antiqra Saxonica hisoria occuri/,qri se cum adiectione M pilZrtus mitte indus Fidem a Corbeiens Monacho magnus VX, sed non maguus Sa. ni.te Dux vocatus est Ros nae enim Carolyuo aevo titulus, qui fae moribas te oribus additus est a regionibu , pascomites unde duces eligebantur, nomme imperatorum adminis tanti Consat Nila aetare omise atque Duces nec reo Ostro-Transui in
ιipes Helos, neque here ariapotesare auctos, mplicuo pronimiis mee es fuisse. asto in mentem venire debui Ioanni Palatio, qui Agnia
104쪽
Ior nibus ite indi ineptam, et a seculo Carolinico a borrentem inseri nonem Garce exaratam attribuit, et ducem pariter asque Saxoniae principem appetat Aquit Franc pag. 66. Incaute enim sequiturfripto res novos ac moriumentis optimi neglectis saepe uni Crantalo asintitur neque metior estgenealogia, quam ex Gabriel Bucclino assert, reges e Saxonum abs tertio pos natum Christum seculo repetit, et omite indum nunc regem, Nunc ma una Ducem Saxonum cognominat, aquil saxon. P. 7. . Sane dabimus, Carolum M. postquam Saxoniam in regni mpro . . iae Horim iam redegerat V ite indum Saxonibu transν seranis dicundi iuris cause pra G. se, tamen non eo portinebit, ut conti/:uo existimetur Ilitia dum tim plena ac Areditari s
testate Ducem Saaoniae institutum suus , ac iam ita aetate re ri dem, ut hodie loquuntur, seu lem reliquisse; si idem tale iussos
demum, qvam auctoritatis imperatorum μ.tucuorum imminutio facta,
es e publica ipsorum besiis attrita concussaqre est, acquisitum, et non dubie a Ludos Henrici aucupis, Francorum Saxonumque regis avo, ad successores atqueposteros Vitiikindeaestirpia iustat re legitimo ordine devolutum fuit. Hoc enim veru documeniis demons rari potes, et dudum piri de historiaGermanica egregie meriti,Henricus,seibomius,atque Hermanus Conringius in eo argumento laudabilem operam col carunt. Verum quifactumsit, qrod Imite indo regis titulus vulgo scribatur, et unde id Crantalus, magnae vir alioqui auctoritatis, hausiri , rorari hic in saesionempti et, sescrspicuum esset racter lamin./m aeream, qua regis titulo assigatur init indus, etiam Gobelinum Perso=ra seri indioecesiP.1derbornensirixit, ac ad veterem historiam plurimum diligentiae
contulit, ansam dedisse, um frigo, mite indum quandoque nomioari regem, quandoque unum primorum estphalorum ad arum' mum illud in tilio M. et X. kubscriptore, quiprobus quidi at ei
corrIstussit, reseriamus. Nam cuilumori ea laminasit, quam Mine
resineticorum saxo nitorumque Neratorum aetasplane ignorarit. Sunt
enim, ut vulgo Veliari solent, Lonini, quos nemo censeat ante siculum Xα esse confectos e rius enim hoc carminis genu cossisse, non videtur. iam Chronicon indens qi- mul os'. centius,et opera curaque Ioanni Psorii in lucem exiit, reetis titμlum ei impertis, p.7rs et Crantalusn ,,l ad Peri in nonnullis codicibus nominari regem Saxonum lib. Saxon cap. tr. Non tamin si odice conum. rosunt, at ii, nae hi a desi-
105쪽
XXIX. DISPUTATIO,asideratur, antiquitatis em illisi x tribuamus. N.4 hoc Hir mulat
Crantritu, et o telis msi des risit, ut, alium, p.r regem Laconitum, qri tantum belli praetor erat, intel ere Meatur. Reciqνι tiaiuli. o Gob sinus I ire indo attributos memorat, passim leguntur in antiqvis monumentis, hoc autem inersum dis 1 leo habent, qpod posterior, quo mite indus unus primorum dicitur, ubi in retro temporibu Carolin cisaroque sit usurpative prior autem, et sine die mone Saxoniae positus, demum in friptoribus Saxonis is reperiatur, ni equi
et magnum Ducem nominant,at vero Ducem Saxoniae certe hau nomianant. Vt vel hocsignificationem darepossit, qualesit monumentum Eud, quo , ite indus rex Saxonum . Nili.rfur. I id vera causae sit, quod Dure Milo Mici adiectione Baisariae iam tum in annali , Carolingiacis describantur, neque id perinde at, Cum describuntur primorer S xonum est facile, idem intelligi,ac expedita rati elud arisores Etenim familia Agilo Morum, ipsa etiam Carolingica antiquior diu ante
Carolin cum mperium hereditario ac nemini o noxio iure avariam
possedit: cui successit familia Naissonica, oriunda et idem aeqne acu PCarolin ca ex Agilo Gis,sed non tam alto dignitatis gradu, ut nullis
premi domini lege teneretur Namque post dilonem, quem res noras molientem, armis ad officium redegere Carolamannus et ipsem, a Deiu lius a Pipis Trancorum rege Dux Bavariae institutus, a Carolo M.facramentos obheatus, ut traditur in annes. Pithoean ad A DCCXLDcet DCCLXXXL Vnde condienienter explicari debet titulus summi Principis, iri attribuitur peculiari diplomate, oces apud Volfg L aium . . de migrigent is o cum Tassi in gratiam Desiderii Langobardorum regis, cui in sitia, in mistrimonio habuit, violasset, hel umqre Carolo facturos esset, non multa post eo redactus est, ut funge venire a que ob des dare coliretur, cumre ne sic Fidem in fide at e obli vis
clientelari perstaret, adicio maiestatis a natus , ac Ducatus, qui iam dii ex suprema factus erat clia telaras, nunc Frere hereditarius esse sit, et mutato superioris demtatis nomise Comitatibus regendus tr
di ui fuit Anna Pith ad A. DCCLXXXVII. Monachus Egolisinensis in vita Caria M. D. s. 12 sq, Egin hartus de vit Car.., cap. XI. Ade mus. Benedictinus ad A. DCCLXXXVII Ad Chron. p sis. Abbas Stadentis col 7 Donec a Carolingis in patrimonium redigeretur, et positim ojuces uis ius regniqrestitutam reciperet, ac partitione re
106쪽
vero Ioannes Aventinus annal Boi lib. I. et q. Multo abier cum a. xoni. actum est, quae .rmes antea sui iuris et imperiosoba οὐ nemini obnoxio liberis,primo a Cinoo M. inditionem Francorum redacta est,t men videtur aequo et pari iure cum Francis esse usa, nec perinde sub iugum,ae aliare gentes, missa, quod ex Egin hario, et vitechindocolhotur,n que omnes Saxoniae pulos aeque comiter habitos, qvod memorabile imprimis es, imi vertam Saxoniam uno tempore Caesaribus factam esse beneficiariam, quod de magno terrarum cis Visurgim tractu multis δε- cumentis liquet, et apertissime indicat Arnoldus Lubecensis lib.a Chron. Sta cap. 6 dum inter Henrici Leoni , proscripti a Triderico Aenobarbo Saxonire Ducis patrimonium, ac regiones beneficiarias distinguit, et alia unde exp oratum est, in siners haliae portiones a cliente ne quelia duciario alienat, primum AEMCCXXXV. adlegem beneficiariam eser
ELis, no diplomatepublico tessatum reliquit riderisu II. Imper tor, cuius copiam fecit Henricus Meibomius opus c. hist pag. 3οι seqq. cum quo confra bbas Stadens ad A. M CCXXXV Alb Crantalus lib. 8.Sax cap. . Chronicon Riddagshusam p. I. Id vero ab omni veritate alienum est, quod Suffridus Petri pro vero affirmavit, aera iste inriSaxoniam imperio seu dalam fuisse, propterea quod maxime olim Saxonia Trania tributariafacta sit nunquam tamen factasi clientelaris ac
beneficiaria Diploma Fod Sufri sprofer falsiam dudum es convictum. Neque Ἀλα. pale due duae intestigit, apud Tramos constis tum it, quando rixit betamor e cum Drancis gessit mitti indus, ni re qu/grisu am cum domo genteqre sua Caroloparendi leges obtrinxit,
non Saxoniae Dux nudatis, utputae Sustridus,sed una duntaxat inter optimater, reique publicae , liberae, ac populi optimati que imperioremperatae beliscus gistratus fuit. Nihilo veminemqnod censuit Alb. Cranet ius,ipso sper Saxoniam insitutor a Carolo M. re alia accepisse, libri Sax cap. 2 . a Pan am enim psopi iam ante Carolum seculi negotiis se miscere voluerunt, et ab Adone me e proditum es, Anepotem, re Urntibus in Francia Meronineis, secularis conversationis si icte virum, ae duxisse exercitum Francorum in Suevos, Chronic adis
DCCXII . tamen ea administratione non consecuti sunt regalia, nedum et iis imperium, quando idem ea tunc re a Carati potesatis ratio rat, uisuae aemulam ac territorii uire descriptam nonIerret, sed θν-
107쪽
binpoterat modus pisosos in ordinem redigeret, ac luxuriam volentes,l 'otu consiringeret Verum Saxonia, quae dicitur transalbina a C resis M. inde usque ad Ottonem M. praefectos habuis, ab Ottone autem iure credu.rrio, primum concestae Hermanno Hingo, deinde iis putem in magno Transalpianorum Duce extis iis, A. in CLXXX.d cisii . . ntiqua Saxonia Angrio Vesi aliaeque Ducatu in au ptiis Trideris, Aenuarbi cum traetu Inumbergensi, qui ex veterio oraborum re iove dece=Ztus,postea Aper ris Saxoniae nomen tulit Gree beneficiarios fidendis emb.ria Asanio tra Veteru Saxoniae titiam.
io' ep.ir Philippo Archiepiscopo Coloniensi exsit, reliqua Dominos
n. t. es Episcopum Mona iterie item,qPti Der o ter insignem eam acces- - m Ar propter Archiepisos Coloniensis ac lationem,asse ruis et V est . tuae titulum Ducem Iuliacensem, vi raraone portionum eae ea d. tractarum, sine dubio in con ventibu circuli est alui, aeque aeo optu on. steris sis, partes dirigendi tenet, Archiepiscopum Bre- mensem, νι adsu.rm distonem adiunxis Comuatum Stadensem Episcopos linaburgensem Mindensem, atque aderbonensem, Comites Lippienses, Benthei menses, Tecklenburgios Pyromontanos, et Pyro- montana Dynastiae heredes Valdeccios, quorum et anti u Comia ratia Spν.ilenoergicus in res decerptus Di ephoidenses, Hoienses, rtim omisatio postea factioni distonis Guel cae, iden burgicos iuveDelmenhoritanos Arnold. Lubecensis Chron. Stav. lib. a. cap. r. . At b. sta densis ad A. 8 Chron. Nussiense p. 92. Alberi Cranetius Sax lib. 6.
cap. 38 seq. Chytraeus Saxon p. 3. Vbbo Emmius er Fris lib. 7.
p. o8. Chron. Brunsvvic. p. U. Saxoniae Palaetinatus lege beneficiam delatus est ad mrmannum, atque hinc ait iustio odoricum VI, et Henricum a ponem, inter famiciae ultimum, iusta sene es devolutus Ex quibus certum atqre ex oracum reditur, Saxoniae Pis istinatum antiqvitu ei: mori fuisse Ducatus Saxoniae Mcessionem, uab eo abesse potuerit, et revera interdum abfuerit, Ha a .uque rationes habuerit Etenim Bernhardus Ascanii , Albert Vrsi uiuo A. D. CLXXX. incomitiis Herbipolitanis Ducatum Saxoniae ritu solenni benefitiario,
108쪽
VITA AIBERTI III. Iter eiu ne habita si cntroversia, ablatu fuit ramobrem,' ri
u inrico Leone, et praeter Baioartae Saxoniaeque Ducattim, Palatia
natu Rhenensi Saxoniaequesripato,primo Hermannm Thuriviae Lan trarim, beneficio riderici enobarbi aps Earu es Saxoniae Palat m, eiusque adiectione ritus distinguitur abratre Ludovico V. apud Arnoudum Lubecensem, Chron. Sla v. lib. a. cap. 3o et o anqram Cyriacm Spangereber et PetrM Albinus existimant, Palatinatum saxoniae
prius Ludorico V. beneficiaria lege fuisse addictum, peta Nobilit. pag. os Chron. Misis pag. 92. A an ranus Thuringiae pervenit ad Marchriones Misitae, Juitque apud hos a tempore Henrici, ustris inqne adtempora Alberti II. Ascanis, quippe qui Rudes Habsburgii que- fragio suo imperatorem renunciaverat, permissu beneficioqre Saxoniae
Palatinatum impetravit, tametsi ipse aceim successores non simpertιtulo ratione Palatinatus Saxoniae,neque ratione incis imperiali debito ut re tam et donec superessent xyonte Ascania Saxoniae Duces atque Eleis res,scriptura froque titul Elactorum prudenterfere abstinerent, partimo Mari Hones Mismae, qui mortuo Alberto II. Saxoniae Palatιnatum vindicabant, partim ob retiqvos imperi Principes, quorum sive isiridia, sine aemulatio recentistis usu ruuli excitari potuister. Interes en mi
intemoscere, pale sit Melchioru Goliasti diploma quod Alberio II. Ascanio tribuit, Ool. Teios imbi pari. I. ad A. HyI. Primo Emm -- ringiam inserit, grae iamdudum Marchioni iuniae attributa, ac, minatim A. MCCX Henrico ei nominis,lgustr concessa fuerat. In ba diplomatis, quae qui em bucfactans, comesta haec sunt Tibi post mortem avunculi tui Henrici Landgravit Thuringiae designatur He
ratio 'xat propterea quo ab Innocentro IV. Pontifice in ga πι Caesa diei tui Chion νeam dignitatem mediasset, apud V am caesin est duos principatus Goaeci p. ir9. suos, videlicet Landgraviam Thuringiae et Comitiam Palatii Sax SNn lii Coniae, unde religitur, Thuringiae an gratiatum nuta praeterquam ἴ' Imperatoria concessione institutum, nec alio titulo hereditarum T rin Speetim s., giae Principum i fundatum delatumque esse ad successores suo de quod eodem Palatinam, tan amex diversa causa Imperatorum beneficio acquisito con-minin dubitationi habes et omnia alia seu da, quae a nobis et impelloi' p est,
109쪽
alia ibi sequuntur, qrae sine sunt praeter meum institutum. Deinde iatulum Ele oris, non modo non praeter confretudinem istu secuti sed e ram praeter morem scribendi praematicum perpetuo ali.ι receptu fui obtitui adducit: υandoqνidem dignitas Impera o Dialis mulo ante a qr ta, usu pragmati praeponitur titulo lectoratus, non modo quia hic lon epost ii quisitus, sed etιam quo postquam acquisitus erat, non simul usurpatus, neque ad hunc modum instituto Curiae receptu fuit. Cuod Gouassu plane inpertit, ut vel hoc indicio sit, eluistituti scripturam non esse sumptam ex tabulis dubitata de praeditis, ac eos quo e erroris admonere posse, i iam tum Albera L Pistri i in titulum Esecrans a scribunt, quanquam is nec uno altero e pasim acto, et inre Imperii tu bas, regre publica male me la gesto, et adeo perse ad Fariendum iu non
idoneo,neques se tura,sied iniquo etiam,et cum iniuria Caesarnm Hohe sta forum, quibus legitima Dct e Castrea dignita ramante Farfafui ra , coniuncto eis mori ius obtinere potuit. Revera autem ac re controversia demura illud obtinuit Albertus II. i in bus, qrine vi quatuor legitimis eleutionum Cae arearum actitius intersuit, atque a Rudoso Habsburgio Imperis factionibus fessι6Mιιrator , prινιlogium electionis,
qne ad sp em Principes redacta erat, tabulis e concessis consecutus est, titulum tamen Et Ioris nunquam, nec Mareschalti adhibuit. Prod de rerum est, ut af mem, scripturam tituti Archimareschaliartis imp rii circite Caroli II . tempora coepuse,ac multostos et inseqν ntisne hec lo,adiunctum suus electoratu titutam, et lara etiam anno MCCCLVI. de Imperi Uectoribu pragmatica constitutione,nondum ascivisse sibi hunc titulum, quod vel sola Voncessat sani diplomata, anno MCCCLXX Iu et siqnioribus emporibus prodita, Pincunt. Cum vero mnes fiant, id ais iure atque omni dignitate, quae ratione Electorarinconvenit, inreligi, et luculente alioqui tabulis Caesarearum inaeturati num confirmari tum huc uine obse ari, imos etiam Saxoniae Duces non Ascanios, qui ab Conrado Dimoni no defendunt, issius seribendi moris haud fulse immemores,et Trideri. um Lbelgicosumque, sitium huius trimum plus contentor fui se scriberese S.I. Archimarescallos, donec ri tam Archim resali Electorisque cohi gere , ha, hi hae fcribendi ratio atque conoetudo sema sabili, esto ntibus glomata, porum , e
110쪽
multa in manu me.rs Pen inunt, non potest esse incompertum. Verum Pa latini Saxtiniae tituli m Marchiones Muniae tuendi iuris Digratia -- p.rnter retinuerunt, et quamlibet mortuo Hrnrico Lustri, donatione, dos abiburgii in Albertum II. Ducem Vixo Afranium colZrtur, at eanno MCCCLYXXVI. V encesta A .rnio, succci ribuli eius confirmis tu est, apud Melch. Goldast. to m. I. const. in p. add. A. tamen ne re e Marchiones Miseniae destiterunt usurp.rre, quod docent multa diplomata, DK post Eam Ciros IV confrmationcm editasarit re ma 1 rist. r, ex Uribu vel tinum hoc Friderici et Vilhelmi fratrum dem nost aesententia, cιat, a Pod A. M CCCCIT. h.t tituli scriptione exitur. Nos Fridericus senior, et Vilhelmus fratres Germani, divina favente He mentia, Duringi a Laiadgravit Marchiones Milnenses, et Comitet Saxoniae Palatini. Plura asser supc .rcuum es,etspra irrire nolo, Mis hione Mi,niae postea, ram. Pertus III in antu, propaginu suae
xon taria rimatum mulse Fri r Um hesii Urim obtinni se ut a m minio esset, Saxoniae Palatinatum, qri horri Diso De loratu penes Alium esse posset, et rerer aliqvando a ducatu Elcctoratuqre Saxoniae a uiset, nunc ex repetita jumundi Lutet burgici anno II CCCCXXV. eon Irmatione, inteligi perpetuam esse Electoratus Saxonici accessionem, at et e adeo hodie Saxoniae lectori, non tanqram Marchioni tiniae,
ρυod olim Marchionum postulatum erat, sed tan am Electori Saxoniae convenire. Vide diploma beneficiarium apud Petrum Albinum Chron. Misnens. tit. i6. Balth Meiacium in explicat stemmat. Ducum Saxon in Friderico bellicoso quibus addantur Ioannes Cuspinianus, scriptor gravis Austriacisque tabulariis usus, in Sigism Cyr. pangen hergrerum Saxonicarum oppido peritus, nisi quod in antiqvis genealoetis ac temporum rationibus non semel haesitavit, ut quando Ru do sol Ascanio epistolas anno tryo scriptas perinepte ait libuit. lib. .
Chron. versuri. cap a7. et specul Nobili col. 7i8. ipsae tabulae, quarum exemplum est a me proditum, in sanctiori curia Saxonica hodie cive altervantur. Cetero in myue a Frideris bellicoso Mar. hioises Mithra , postqp.rm Saxoniae palatinatum, tanquam te loratu Sisae , et eressionem benefici triam fusi perant, eo titulo a inuerunt, non ut iis/i,hi od .riton Eltu e cap. . aureae bullae in domum S ioniram pertimet, ro re etiamnum durat, e pria arent, aut meoibu pro re