장음표시 사용
121쪽
eum conveniemibi, nunc rarent, et roqvo modo derogarent, I quo u
sui uigari loquentior darent, ur soli Principatu Rhrvens nomen Pal
tinatus re iv retur 'νι in diplomatis, p.re Pantur, restitu rarum expressa Palatinatus Saxoniae menit l, et certe bin intengitur, Paulinatum Saxoniae, Archi ari scaliam dudum apud Ascanio insi- tuto accessisse, atque ex eo tempore coepisse e Palatinatum adeo se E-Dectoratum qrogre esse acquisitum, licet sie prius in scripturam tituti dictus, et sea etiam, quam forma et con retudo Pariaura, plane omissu, contra autem Archimarescassi atque E elo ortu perpetuo usu ten Noe scribendi retent infirmati e fueris . Hudiero nonpiget ad c re, recentiores erosque riptores alie re titulos antiquis diplomatis non Uentaneos, ter quos sunt Ernestus Brotussius, non modo quo praeter bisoriae fidem origines famas a Bernthobaldo repetit, sed etiam pia Be tardo Alberram Atio Electoris atque Ducis Saxoniae ita mar- tribuit, Chron. Antiali lib. col. 6q. tametsi tunc tilium certo numero definitum electioni in acqri tum erat, Balthasarem Mentetium, et tires alios, ri acquisito desultae electionis iure,constitutoque septem e e rium numero,protinus et nusio framine a s cnt imponuntqre electoris ιistilum, em non ratione vero simici, aut sola coniectura,sidus confretudine escribendi iudicari oportet de stemmat a trive Orig. Duc Sax.
I enim ubi ab Asiani discessii, Tridoricum bessicosum affirmat scri laserisulum Ducis atque Electoris Saxoniae, Latadgravit Thuringiae, Marchionis Missatae, et Palatini Saxoniae. . I erum nemo es, ris certum f.rbe.rt, electoris Saxoniae titutam non esse ex usu curiae: deinde in dipi malis non dubiis, quae ego ridem viri et legi, Dux Saxoniae, et sacri Rom. imper archimaresaltas nominatur, ut propterea, se ectorem se scri Uet,prima Saxoniae ducem, dein sum Rom. Imperii archimarasaiah moto taediore ripturus se fuisset id riserere nunc Pacat, qPod iam pra dixi, tempore rideriise ostitutam Palatini Saxoni, xv de eludinem abit se, rem viri ex ea gente primus usurparerat
Henricus Cupris Praeterea extans rideri. II. cognomine facta δε- terae, ac in meis manibus versantur, qvibiu continetur titulus Ducis Saxoniae et secri Rom. Imperii Archimarescalli,nusia tituli neqne Eleeior tus, neqre Priarmati ae a mentione, de cetero modus ato ordo tittici Lan gravi Thuringiae et Marchionis Mismae servatur. Omnino a
rem Ernesus, raderici ci ci filius, a iure peteriis investiturunni Cae-
122쪽
sarearum plomatust at quoque titulum recepit, et coniunctim soki Roman Imperii Archimares allum atque Electorem se seri sit modauctoritate exempDque omnes i uim Saxonico Hectoratu successores o firmarunt, etfostquam diplomatis Caesareis a Fria rico III. t Maiiamiliano I. concessis, a Pe Rudolpora novis ne confirmaris, is in D catum Iuliaci Montiumque ab Alberto moso, cuius gratia haec scriberei gressu sum, tanqnam primo acquirent ad se derivatum e risis sent, neque sectus, licet ex Hi acquirendi causa, speciali me eis Llo nuptiali, in in Ducatum Graiae a Ioanne Tridi co I tanquam ab au- Ωιν ad se deductum transmissum re , P agnationis usque huc teni
erimi, saneinsignem Peteris Saxoniaefartem, licet diversa acquirendi, trone,praetendunt, et praescristo Ducum Iuliaci, Clivia Monti m qn titulo tur uenti r,more Pris c pibus famiuari, et inter cultiores gentes' cepto, Γ.ruse animo re Gm ut rer m regimumque amissarum rura C
sera Saxoni.r, ae nova dicitur et transalbina, pro ea parte, qua est tapatrimonio Lauenburgico exp.rADimis Iulii rancisci cum hebriduo Ducibuιρ' Suaeoniae super mutua successione an citare L Vinio, ad Electoris Duces e Saxaniae I 'Peniet, siextiterit conditio. .re Eo coistinetur, Duxque e liberis mariam l. ιtime sce/ς tibus decus erit.
o sine eo faecium existimari post, ut Saxonia, qPae dicitur sup ior, quaeqne olimsub Ducibin Saxo- Ascaniis cum principatu auenbur eo coniuncta fuit,sub Ducibus Electoribusque hodiernis postliminio ali pis Acomuneaturi dicam, quod alias non dissimo, ea quoque rati einis iudicia Alberti Cranati opport/mi sim re elli pose, ut quipas
in Saxonia quaesiverit materiai serioris Saxoniae Duces Electoreite carpendi, nunc vero Esiusmet Duri Laum Vici exemplo, sae loquon vi me facto, e priusquam hoc flere , tabulis Sigismund IN A. MCCCCXXV. et CCCCXXXI et exararis, abunde confutari. V. Georg. palat Chron anno a J3. cum Prae ratione Phil. Melanchth e si tum Ceterum ron ullo scriptum est, Saxoni.im transalbinam nune a me consi Arar rro ea parte, qua est in patrimonio auenburgico. ρνα rim tralia iste Lauenburgicus, qui nomen Saxoniae trans ruinae etiamnum quoque retinet, una duntaxat e portio Saxoniae transsui mae, eae qua Holsatia, agri atque Sto maria attributae, et certes postliaminio restitutae sunt Volso Hosatiae Comiti, Lubeca auspici ' d. iei bi in libertatem Imperii fori est. V. Arnold. Lub. l. o. chr.
123쪽
cap. De Diihmarsi armi disceptatum est inter Anti sitem Memensem, et Comitem Olae nourgicum, sed Eius risit, nisi quod nomine compensatibnisse tuum in eam expeditionem Iactorum ab Adolpo Ho fatiae omite vindicata ac Umulto post eidem raerepta fuit Sim fite Urbs Hamsurgensis saepe mutari suos dominos, et psy quam praefectos Imperiitorios habere desiit, pram in ditione ducum stirpis filiing
naefuit, dehinc ad vel os, neo ad Hosariae ComtIes perpenit, atqPEhu erepta a Danu, a puto VI trimari regis ne Asia iurumanti exceptione, Alberio Comit Oromun aere veniata es, a P demum numer tis MD argenti libris tura atque immunitates cas emit, seque hoc pacto honestissimo in libertatem indicavit, omnino essita in Saxonsae trans- albina solo, salvo tamen acramento fidelitatis, quo duci Stormariae, erripit obsequii atque subiectionis, quo nulgo te uecto, Imperio Pigatur, eo se inflatu repetitu non ita idem a Gogo do Caesare glomatis eo fruatur. Vid. Adamus Bremensis lib. a Q. Eccl. cap. q. qui tantum in commemoratione originis Billingiae ex uicti indo Monacho est corrigendus, Abbas Sta densis ad A. DCCC LXI. Alb Cranet iusti a Sax. cap. 16. lib., cap. 26. Fr. Irenicus exeges libis cap. 6 i. at saepe circunspecte legendus, praesertim priori cap. o. ubi talem adducit Henrici superbi titulum, qualem nec admittit istius aevi stylus, neque approbat curiae vel ficae ulus, ut alibi ex profecto est demon lirandum. Vbbo Emius rer. Fris. lib. 7. p. io sed qui paulo post ex Arnoldo Lube-
censi lib. r. Chron flav. cap. 6 emendandus est, dum non accuratas init patrimonii Guelfici rationes neque eo setius Ludovicus Persona in oratione alioqui erudita deVVitte berga habita, atque anno os . cum eius Academiae sacrum saeculare ellet, edita. D. Chytraeus Sax it . H. Meibomius o p. hist in vi nil illingis .io, eq. Petrus Lambecius
Orig. Hamburg l. i. .antum in extremo huius commentationis es adde dum, nun)zam Saxoniam neque ab Griqnis Romanorum Imperatori de tela ne ne ab ea no u titulumqv. . . istum fuisse , Contra n mis petunt multi, qui doceant, Frani an ,Alcmanotam, crerasqve eius generis provincit non modo a Romanis v s. ratoribus subactas esse et Diaumph. it. D. sed ti. nomina earum ad adornandos in fruendosque
sorum titulo valuisse ad oriate a me explicatum est in hisoria Saxoniea
manuscripta. . Proinde recte scribu Io Titius lib. i. de r. Franc. t tam Gerra rniam n 2 msotuisses Si a Romanis, Tranciae autem b. actae
124쪽
actae est onium habet numin antiquus, Fem attulit Ezechiel pan- hem de numis m. p. 7SO. Sacro ablutus baptismi lavacro est. Ex o VII te indu Ang
garia, veterra Saxoniae regione oriundus, tandem ammi magnitudinem reverentia Christiani nominu amoreqv pacis temperarit, auxit ire a mamque Caro , e cum religionem amplisi avis, tum certessentiam auriforatatemqre apud Saxonas stabilivit. 'e lene, an perperam, res alibi consideratu digna ite nunc tu est, memoria tenere tot m, quem In te indus suscipio veri Dei cultu Eustravit Bolemus noster Mittebachium nominat, forte Vesiphaliae nidum, quod Meribacum dicitur, ac etiamnum inditione Antipit Colonienses, indicans Alb. Cranaiusti ι et dubitantissimitu, aliorumque narratione fretus, Rardericum antiqvusmum in Obsiphalu Upidum uisse timor.u, ub VVitelin inprimose ad societatem Christianae religiose adicinxerit. Mox addit, alios existim re Mindae apud Visurgimsacras rimo se a lexum, lib. 2. Sax cap. 3. Quod, ut alias solet, ex eo repetit Ioannes Palatius in aquil Saxon. p. IVVerne rus Rotevincius, qr in dioecesi Monasteriensi natus est, et saxo niam alioqd praeclare cognitam habuit,planesui immemor fingit, Rethlehemi in mes halia ero fonte ablutiam, lib. a. caps de situ et morib.
VVest phal , arva opimo cum tilio antiquitatu monumento congruit, dumque a vir doctu es reiecti, etsi nuper eam cum oti vincto ommunem habere voluit Ioannes Iustus Vinckel mannus historicus Has. sus, in notitia historico- polit Veteris Saxo-vvestphaliae lib. . capci, p. 88. . Contra, Minores ramic una mente atque animo affrmant,no n Saxoma, scd Attin ara in ramisi iste indum Saxonem Christi fac initiatumfuisse V annales Fr Pithoeani ad A. DCCLXXXV. annales Ir a Reubero editias eundam. Set u erit antistes, i tuae abluenta curam manu regessit, in ambiguo est. Boiemus nostera
serit fuisse Bonifacium Moguntiae anti sitem od iterum historiae
certa argumentorum si e robor.rtae res nar. Etenim Bonifacim,
nepos nartim Christum DCCLV. lini e se desiit, et od testantur Her- mannus Contractus, Lambe tu Aschasnaburgensis, Marianus colus, ex recentioribus Gaspar Bruschius, et Petrus Merssaeus in Chronic. catalo atque annalibus Archiepiscoporum Mogunt adla A. i Sigebertis
unum retro numerat in nitelimius autem primum anno DCCLX V.
Ponsore asu sacrumsontem Carolo, ab idolorum cultu Ebbria initiatiu
125쪽
. Ver si fuit. Mundesunt, qui ctillum uom acu in archiepiscop.rtu Cumiae Foc sui cesserum hoc mi re per unctum eradunt. sed nutu utitore veteri et 'fi' id probandum idoveo. Alii putant has parte obrufe Lud erum, E
. 1 raso nec huius feni Lar certum proferre doctimentum ascra it 16α-que mi affacio inane reritasque conieZIuras, et omnino Monis Em- σε met mucio tam probo, i fatetur hoc omne esse incertum, atque adeo in
statim populo Saxonum Cares no imperiosa usi di fritimor e ado
sqνitiis suille ASaxones tr. albinos, hisn dems msub iis . t ara rumcι.rm traductis, dominatorem Saxonurus fri Ur, ei non modo dive sos eorum populorum ordines dissimili ratione ac diserso regnandi in dosa issi, atq: disparem adeo nobilitatis Saxonicae et plebis conditi nem sub uno eodem re sir ranciso regno fuisse, nunquam autem ea crudelitati Carolum processisse, ut iudicio sanguinario, quod .citur, Velimico frustae crimen in Saxones iniuraret, ac postremo impediti, dis ordia Caro Uu,reque publica facitonibus perturbata magnam A DCC perioris flatu factam esse conresonem, et Saxoniae Adelingos am- rimis unitate priet ilegiuque crem vae et tacta colitri atqνι tu- aerari usunt ex Eginharto devit Carol. M. cap. Il. Vitechindo an
126쪽
sid ualent ad describendam immuratae republica Saxonicaeformam, manorum vive quae antea tare olyarchico, nunc ero unitu Caroli imperis obno morem mxia, per praefectos ab eo imp ros, atra tamen gentis liber te, ha ,γ Tabulae, quas edidit Fordinanaeus aderis nae Antistes, ' Pri, m.
vilegium snaburgensis Ecclesiae continentes, vocabulo dominatoris opetitartantum exprimunt premum Caroci in Saxones imperium,non simplici in diplomao
ter, quale heri in servos est sed qratenas integratur ex diversi cares
regno Franciae, in quod Saxones cum rancis coaluer uet, esse acqr - Misistitim. De VI ite indo cons.r inter omΠ , non Utum, neque in se itu eo .cto. iem redauum, si de subctica venisse ad Carolum, etfactos aspe con- 'Inditione retinen e libertatu subiecisso. Haud aliter cum lignis elige 'ris proceribus,qrorum s atqpe robur Gravi Ones, materia et nassi mi , narium t deliing ierant, a tam furi tarin imo sese VVittekindus, trans Visurgim undo Saxoni uturi praefectus, exemplo docet, nori tulisses iugum ferritatis, sed retinari se libertatem. anqnam non diffitebor, gentem Saxonicam cumprimis sub imperio Saxonum ad altius um dignia ιatis gradum provectam, honoribus in republica maximis esse aut am.
Prodit sane orbeiae monachus, Henricum Aucusem, qui etprimus St.Yoniam urbibus firmavit, totam Iute in exaltando gentem suam, annal. Sag. r. pag. q. atque ex eo Conradus Vrspergensis ad A. oro tapae opimo munitur quoque aucroruate diplomatis remensis, rod anno D CCLXXXIIX conscriptum posteritati conservari Magister Adamus, intit. Bremensis nominatus, ac non minus ad confirm.eturam Saxonicae gentis libertatem, qram ad conrenienter explicandas tabulas Verdensissertinet lib. H. E cap. io. Nam piae etiam delibertate Saxonum dere Iam fuerar, id asprmat Caram abs resisutum Saxonesqre pristinaehbertati donatos, ut Pelex eo si et, quod cum ipsorum deli is hon res et munera reipublicae communicarit quo a plebem ne universim, rahi non Abet, et D cit, honoratiores eius gentis ordines aeqnati cum Francis iure dignitateque floruisse. . De iudicio e uo haud nec se
est quicquam addere , quanqram id assensu suo comprobari Melchior oldallus, Vinonis Conradi sana i facetani de nixus, protegomen. specul Saxon. Ora equidem multum tribuo in historia Conradi, tanquam plurimorum eius actorum tes oculati, in reliquis autem, quae nec piadit ipse, et ab aliis perperam tradita accepit, non peraeque assentior, e immodis,hro Gleg laudestiona Saxonum a Conraritalis o confirma
127쪽
firmata refert, pag. 43o edit Pistorianae. Eo minus credendum est commemorationibi Henrici Hervordiensis, Aeneae Sylvii postea Pii secundi Pontificis, V Verneri Rolevincii Felicis Fabri, Alberti Cratarii, Ioannis Aventini, Ioannis Cuspiniani Iacobi Spigelii, bbonis Emmu, virorum sane praestanti, si morem, siqvoά nimis creduli, fabula d obu/po introlum M.feculis lepide contere. .m sera amplexi fuerunt. Ecberti II. Marchionis Missatae.' Multa sunt, quibus moteor, ut existimem, Bolemum nostrum hic se i sententiam SP opinionem Georgi Fabricii, quem in oratione pro Augusto iecitore habita laudat
praeceTtorem, praeterque eum insigni testimonio ornat Nico u Leuti gerus, commentar de Marchia part 6. lib. I. col. 68. Is vero licet pra
stanti ingenio atqne in historiae exercitato esset, tamen hic prodidit, et e probare nonpostumi, Gig. Sax lib. s. p. 76 et lib. . p. 36. Nim pu- libet per se existimare potest, Ecbertum fuisse Marchionem Saxoniae, e
iis morte Marchionati Mumae, quin qui a marchionatu Saxoniae maxime se res erat, non potuit eri Pacuvi, siquidem non fuit in dis one eitu, tametsi omne studium operam re contulit, ut Muniam Henric
sentcr, ad quem iure pertinebat, recuperaret Iod p Lamb. Ascha --nisburg P. Albinus Chron. Misinens it. o. Nec σπι nune es utre piaram, quid Fabricio secur sentiendi occasionem de erit, eo ro alias e ploratum sit, eum saepe incautius secutum esse Ernestum Brotus tum l. r. Chr. Merseburg cap.ri Atat non e causa lac in historicis diti nitam desiderat Fabricim, et confitetur, esse obscuram huiι argument hi oriam, atqre tam negligenter traditam, ut ne ridem nomen Timonis in s νι-ptoribi Henrici IV Imperatoris Salici aeqvalibus repeiriatur. Alioqui nonribtiit nescire, Monachum Lauterbergensem meminis e monti, et iderici huiui nominis II. filium nominasse, at e origines maternas ab Mardo L. Marchisne Mirniae vere meritoqpe deduxi e,Craron. ad A. tiri et appendix pag. zor. A Timonepe Conradum, ii Fropaginis primi investitiis Marchi Muniae fuit, descendunt continuata serte hodiern Murohion Misniae, i et voviae Duces atque Electore sint, porumgenea ias apud Re inerum ei neccium, de integro a adero proxime edita, et Chronico Lauterbergens praefixa, Dav. hytraeum Sag. lib. a. p. 8.1eq. Georg. Fabricium orig. Sax. ad p. et . Eliam Reus etiam in item male uic indeo, Cyr. pange aberg, Andream erirerum Chron. Magde, rn bbonem Emmium in geneal. Saxoniae Principum, quae
128쪽
I ITA ALBERTI III maddita est eius' illoriae rerum Fris carum editionis Artabentiensi, postea in Lugdunensi omisia, et ali en.:rrandis Saxonisi oncris ori in
Duosc ait, inre quo tamen hoc inures, zod muliti s uti. o Hae Innae, ruitis, serentia obsitit, dominus eas eruerent refle atquese forent. vero hoc omitto, tum d tacitum inta fuamve pr.r Ierire quod, licet Marchion. tu Lan raratatusque titulo in repubi a Ger- .rnica principale et sublimi territoriorumpotes. te comprehensae segniauares denoten m , a re earum ratione sive nisi causaegre sire occa data fuerit plures atque in gnior Gmj.rtus ac D ndi, rara uir lio comitiorum usu are. t notum P sit, at re ex rerum imper principa tuumq e contextu me Uatur, D. Q S.l nire atque Electores thmmum in Consessis Lle lorum, tyre Imperi P imi questifica Germ. in ea locum, dire ιθ e Piritim sentensiae iras et rivilegia plane regi at 'Se ratisve ove immunitates maxime memorabiles et antMrir deno provolan o .r par Mon evocando obtinere. . 'ibus rebus maxime eminet S aonica Domus
e hocpro tum ac peculiares et, Vt non alto, quam o et Saxonico tu Dire. Sax ri, cuius Uus conservatorque, Gut stylo pragmatia loqzun ur, sum-nure, sed ursamus Protector est Saxonicus lector, utatur atque censeatur vid. Ov mmi Andr chen, Om. Arumaeus. D. Limnaeus, et communiter tarta pu-- V
Mira scriptoreI. mir--Fridericum gravem designatum regem Roman. , Her pruden-hmiat eis in. terque fiteris hoc mandarit,ut ni ligassosteritas, quae vires Gus domu , 'ab uviangro nomen atqre auctoritas semper fueri re, quia praes ' peri a D, Ibi tu Argentinensis his per is commemoraris. Principes Electores vocato riderico Marchione Misenensi, ab nepote quon-AE AZ dam Frigerici imperatoris ex filia Ars genero praedicti Ludovici Prin mit. I .cipis defuncti, in nrincipio mensis Iunii in Lans Pavariae convenerunt, tibiinter eos actumeit, quod idem Marchio praedii tam Beati icem in taxole inducere , et te Romano regno ad eorum electioinem intron it tere se debcret, Chron. p. - 6 P Antor, ut haec ori rum imperi gloria ab obtinion vindicet ' n=n sit, qui tint, praecipue rapiores Gemici qrriebarum ex carinis rimo experius Iuperiori seculo Arid. i. v ΠLE 'tens, quem eadem ι . dignitatu augustae gloria P n e iam fraudare res norunt, atque eo consim parrem commemoration E insit tae ex Chro. nis Luneciano dei erant. Verum e sis Iria ricu grav:s, et . ni
129쪽
eius potentiam dissidiaque Carolo Lurremurgico haud in ii ii suu ven iit, Alb. Argentinensis ibidem ex eoque Hier Megi serus in an natibus Carinthiae lib. q. cap. 3. Huld Mutius Germanor Chroni c. lib. 23. Laurent. Peccenstein in Illustr. Vitti kind prosa p. iii riderico II ex quibus constat, rideri cum Miseniae sum bionem. reatorem consalutatum consensisse et idem primo in eam electionem, mox autem artibus per .rsionibusque Caroli IV m tum, numeratis . Egibus a
genti libris, promissisque aliis libera sim facti, definitum, reposito δε- siter, iurique suo penitus renunciaris Huiu Tri erici Carolus IV invita sua abs descripta meminit, at re affirmat, studio Ludovia i
Bir P tr imp. scitat e foederari Anglorum,subadoardo VI contra Gaiaiar, quibus Ioannes Caria, II .pater militarit, si mri merui si pag. rota edit. Freher Proinde nunc abunde intelligitur, secretum Caroli me tum fuisse erga rideri cum vicinum sane viribus validum, et expertae fortitudinis, ac necessitudine Domui Bavaricae innexum, sine cuius amicitia aut non consequi imperium, aut vix retinere potuisset mod in exemplum pro eo, ac debuit, Ru animum reputavi si it eis in Si gismundis Princeps, ut de eo scri se ominaeu , ingenio alens et longo rerum usuperitu fridoris grapis nepoti ognomine bellico 3, bono cus magnopere obstri tus erat, non re se urus D a res, nec serraturus homo si eo adiutore carui se amor mutuus non cum Lutreia
burgicis imperatoribu extin fus es, sed in successoribu Aus iis robur in crem rerumq&e cepit, quod vel ex historia uerti nostri Ulixere Bostis licet, et alibi a me est copiose explicatum ' Pertinet e huc p.rctum, quod Mitur, unionis. o Rex Bohemiae et me ures Ducesque Saxoniae iamdudum niverunt, et post am sectoratu privaru est Ioam erTridericus, de integrorum Mauratis confirmarunt, a Sese ferret de
fensson , Derire obstrixerunt, qrod de pacto successionis mulo ut ryr tanae ansam deit Ebe ardus a VI Thr. V. Acta Boi emica anno i Q. edita, et Goldast de regii Bobem lib. f. cap. 8. Cuius elisiosactim xime ei regno pro uit, et novissime se inando II Caesar hunc fructum
tulit ut .c .lli besio ab Saxone contra dominatum ei term is essenderi rur, et antiqvopa rerum successionis necessitudinisque iure Domi -- priae confernaretur. I anquam et rus, Pam Hirti in perpe tuam o tinuata re eius, m poscissonem onerunt, ilhelmu Saxo, ei e
130쪽
VITA ALBERTI III irueqv regni eius ex as nitate potiun i Oem, ac mi est cinis cm A gerto ILCa set a lao eius suo, Iohemt. e rigibus contrae aerisulam n itteret. Omnino enim iurissui rationes repraes ntarit, sed con utim di si iendae posser sonis tr.inquillit.r publicae amorique Austriae domus --mbit, etsi quoque huic a Georgio o bracio ι Vla ista Polono espraeriptum, .r primum Ter Lindiu a pisiis in itionem potest temθν Austria gentis rediit te enim Aeneas sylvius, diligens Porum temporum scriptor, i prodidit, verbis testatum est . t. pari ratione
Pirit iis uxorium a Cas ira Poloniae rege ex eodem capite praeste se vilielmus Saxoniae Dua utebatur; cui soror natu maior Lavi Dipo thumi, Alberti II. F. cui Annae nomen erat nupsisset histor Bo- hem. cap. r. ex quo repetit Vencestatis Hagecius Chron. ohem. part a col i56. ex eoque Martinus Boregh. Chron. Boliem pari. r. l. l. v t. tine mox de acto hoc Hibit.rt, prope rea ro in annali ,2 Asenensibis mi t. e contineatur, da r.ettio duo tandi cur ultam hie -- mentum habe .rt, inbet melligit, Piιum ammo cogitat, non nos rimin argumentis, rae absitanti struuntur.
Nobilem ab excepta Academia Pragensi. Eam his oriam eradi eat summatim complexu es Matthae uiresperus, in oratione de Canceia Dria munere an o DXCIV, o Zte habita. Miunx ptisunt Iacobus cardinalis Papiensis, Aenea Sylvi aequalis,nec diligentia inferior, Comment. lib. 6. Pauliis Langius in Chron Citia. an. M CCCC VII. Alb. Crant rius and lib. o. cap. I. Ioannes Dubravius hist. Boiem lib. XXIII. Vences laus Hagecius Chron. Pol em pari 2 ia 66. Mart. Boi egh. Chr. pari. r. p 3 3. Zacharias Theobaldus bell. Hussit pari. i. an i o8. unde ostendere liceat, caderivam D sens mei oloariam esse
academiae Praxen is, et iterarum in Mi via in avr.et .rrum matrem, et fama tuque eo ornuso ut a Piris Eo lis academia augustissima ' si retur quod didici ex episolis ob initium superio seiuli ristis, ut B. 1 r. faris i. hi atque seorum. Tuitque ibi Da. himus Cam .rrius,nrod olim in Vitte nostra Philinus Melanchthon uror e m
Hunis Germaniae praeceptoris, hos profectu et de ita eiu p euciari libro, lectu an utilissimo commentarus Ad rem iat laudatio Dan. Clum, ae in Vita Virici SitZingeri Cimerario iuuenis, a P. Pithoro,Mmmo inter Gallos viro, in m. Dis esse numeratum, sin praefatione Paulo