C.S. SchurzfleischI Disputationes historicae civiles, collectae, et vno volumine coniunctae, antea publice habitae, nunc denuo editae, cum additamento, ac duplici indice Vita Alberti 3. animosi, ducis Saxoniae, auctore Michaele Boiemo, a mendis repur

발행: 1698년

분량: 166페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

finis magnorum virorum saepe tragicus est,ut se homines, vel ipso eventu admoniti, meminerint. Eiusdem auspicia secutus est Christophorus Beriasteritus, qvi in primis annis Diteri cum Schoenbergium, auratae militiae equitem, Magistrum habuit, cuius mores et gravitatem imi taretur, literisque navavit Operam Lipsiae post ad arma se contulit, et in bellis Belgicis, strenuam Alberto operam, non minus ac in studiis humanioribus navavit, et inter ductores praecipuos recenseri coepit Meruit aliquot annos Mathiae regi Ungari- .ae: secutus est Henricum, Alberti filitium in Palae stitiam, et propter lingvae Sesavonicae notitiam et vestem Hungaricam a Mamaluchis Aegyptiis pro Rasciae gentis homine habitus et prae aliis honorifice tractatus est. Anno i 9s. militavit Ferdinando Arragonio Alphon si filio, eique cum Germanis suis non ultimus autor subit, Gallum regno eliciendi Creatus eques auratus iterum,ut et Hierosolymis. Militavit ex illa ipla perantiqua et nobili familia larnstei-nia eidem Alberio Christophori frater Georgius, in Fritia, lau- lamque ma animitatis elicientiae bellicae retulit eximiam: ct apud cor iuna,Alberti illium natu maxinuini,glatia atque

Suscepit Fridericus II Electore Margaret Austriacaptu res liberos, sed detexu virili Ernestus tantum et Albertiri supe stites fuerunt. Filiarum Hedrigis inedlinburgentis Margariata Sufelicensis facta sacerdos ad Albim est dimictio, infra Misiniam miliari, hoc tempore sub familia laudatissima et virorum doctorum alarice Pistorum Anna nupti Alberto Marchioni Brandeburgico, Achilli

Germanico Ameleis G rei Duc Lavaria c. Emi, Iridericus III. Coelebs, Alexanclar infans, Henricus adolelcen huc runt. Ernestus dii xi l lirabetham, Alberti Eavariae duci. Iovaci ha-hiitatu is filiam, criva cptem libcroruari laci ci ci parens

92쪽

Albertus dennam, quam Zedennam vocant, denam,

Zoinam, Zodenam, sive Sidoniam filiam, Georgii Bodiebratii Comitis de Nidda, fundatoris familiae principum Munsterbe gensium, qui gubernator primum fuit regni Bolemiae, post vero Rex, cum accepisset insignia a Friderico III. Impei tore, et qui hostis sui primum Misinensium, quorum oppida Do

ferens suppetias Vilhelmo Lai gravioTuringiae contra se trem Fridericum circa festum Purificationis Mariae, filiam du- .Xit, anno I SO. XI. Novembr. qui dies Divo Martino sacer est, e Cunigunda prima coniuge sororem Catharinae, quae Mathiae Corvino nupsit.' Suntque peractae nuptiae solenniter Egrae, ad Plumen eiusdem nominis, ortum e montibus, dictis non apinis, quae arbor non est in nostra Germania, sed ab arboribuspiciferis. Fuit haec lainina simplicissima et tranquillitatis mans, unde a mariti obitu annos decem exegit vidua, in loco monto et solitario, arce excelsa ad Veisseritium fluvium, bcina Dippoldi valdo, et montibus ab appellatione , qua A sti una Germani dicunt,nominatis, quam arcem Tarandum dixerunt nostri hanc enim quietis amans, et strepitu frequentiaeque inimica, lata optione, ipsa sibi elegerat, ubi vitam finivit,

et mo tua est, anno IIIo Calendas Fcbruarii, relata ad tumulos Principum Saxonicorum, Misenam, ad latus sui mariti. Inier fratres autem Ernesmin et Albertum mira stati

iurarum et studiorum dilli militudo, ita tamen, ut, si scopum videas, nullo modo adversatae sibi fuerint. Corpus Alberto

erat firmum et robustum, natura atque exercitiis corrobora

tum: Ernesto minus lidum,nec serendis adeo, si collatio fiat, laboribus aptum: si vultu Alberti vigor quidam et animus ad su-s ipiendum ardua natus, lifriciliorumque negotiorum cupidus, et ardor elucebat Ernestus placidior et pacem prae se ferebat:

QUid animadvertens V Vilhelmus utriusque patruus, Alberto dixit:

93쪽

dixit Vide ut e bellis evadas me ditior. Ille castris et armis

tractandis accommodatior, in quibus aetatem exercuit totam, nec tamen alienus plane ab actionibus pacificis hic paci utilior, nec tamen, iustis causis ad arma incitantibus, meticulosus aut segnis ille audacior, et periculorum contemptor, manu promptior et expeditior hic cunctator et quidvis potius, quam a ma experiebatur. Albertus patiens inediae, algoris vigiliae, supra aetatis suae homines, animo apertus, insolens infamiae, et obtrectationis in holles gravis, in milites severus, pari liu-manitate coniuncta : Ernestus semina dissensionum tollere, bella sopire, iniurias et simultates avertere, leges domi praescribere, iudicia constituere. In amicos fidus uterque, in subditos pius, indulgens alter in alterum. Concordiae enim sca ternae causa iniurias dissimulando vincebat Albertus, ne quidi nati animis exacerbatis oriretur, in ceteris rigidus, praesertim si quid Imperii maiestati dignitatique obsuturum videretur. In domesticis Albertus de suo iure potius cedere largiendo, quam coniunctionem turbare ius strictum persequendis: Ernestus in hoc par fratri iam postulanti reditus auxit in ceteris maiorum dignitatis rationem habens, nihil sibi derogari passus est, bello potius sua tutatus. Ernestus consilio et gravitate autoritatem ibi comparaverat Albertus manu et sortitudine hic bello et armis, ille pace et toga. Recte itaque dici ille possit νους, hic vero χειρ, emadmodum Troiani Hectorem et Aeneam, alterum χειρα alterum νουν appellabant: quod ille manu volebat, hic consilio et prudentia. Pares erant ambo pietate, qua a ducti Romam Ernestus abiit religionis ergo, ut tum fer bant tempora superstitiosa, salutaturus papam, et ab Sixto IV. vi Innocentium proxini antecessit, osam auream retulit, et templo istaenii dedicavit Albertus ingenticum periculo terram sanctam adiit et ea loca, quae filius Dei suis pedibus calcavit, religiosa animi pii meditatione

94쪽

VITA AIBERTI tione perlustravit. Mortem obiit Ernestus placide olditi VIII.

Calendas Septembris, relati ad tumulos paremum Misenam: Albertus in Fritia in coenobio Embdano, febri actita extinctus

est pridie Idus Augusti inamvis alii alio morbo, alii icti globi

tormentarii interitile scribant. De quo in medio sunt, quae refert Fabricius in Annalibus Misinensibus. Famam nominis uterque reliquit sempiteri iam Ernestus paci, quam dia vixit semper studuit, et iustitiae atque veritati qui sciens et volens nulli pastus est iniuriam afferri, ut est annotatum a civibus nostris Albertus sortitudinis et aequitatis laudem egregiam ad posteros nunquam intermoritiiram propagavit Sepulturam ambo meruerunt Misenae, ubi natus suerat Ernestas,iuxta maiorum monumenta, Ernestus quidem hac inscriptione: Anno a Christi nativitate i 36. XXVI. Augusti, obiit IE strissimus princeps et Dominus, Dia. Ernestus Dux Saxoniae, sacri Romani Imperii Archimai schallus , Princeps Elector Laiadgravius Tlitii ingue, ac Marciato Miliensis. Eius memoria semper it apud Deum, in benedictione justorum. Albertus vero huiusmodi Anno a nativitate Christi asoo die Saturni post nativitatem Mariae, hora duodecima meridiei obiit Embdae in Frisio Illustriss muta&generosiilinius Princeps ac Dominus, Dia Albertus Dux Saxoniae,Laiadgravius Thuringiae, ac Marchio Mimensis, Guberitator Frisiae, editarius, nomine acriam perii, cuipropitius sit Deus, et operabo

na compenset ac remimeretur in aeternum.

Vterque prole felicillimus. Nam Emelius ex Elisabethas avarica, procreavit Albertum Archiepiscopum, illactorem Moguntinum: Ernestum Archiepiscopum Magdebui gentem, et Praesulem Halberstadensem Muic testamento Ernesti: cat tum fuit, ut liqva iniuria, Ecclesiastic dignitate privaretur, reditibus ad principem honeste alendum necessariis illi prospiceretur, autore Alberto. Et repetitum est idem a Friderico III.

95쪽

Mi XXIV DISPUTATIO,

cocidente testamentu: n,iturus esset in Palaestinam XIX. Mamtii, anno i 9; Fridericum III Electorem Sapientem, qui cum natus fuisset, anno I 63. XVII. Ianuarii, coelebs obiit, anno i 2s. V. Martii. Ex huius manuum soliditate et robore Sullanus, qui tenebat Palaestinam, anno 1 93. iudicium sumpsit, Fridericum nobili et generosa stirpe procreatum Ioannem natum I 69. XXIX. Iunii, staternae dignitatis heredem, qui confessionem Augustanam obtulit Carolo V. Imperatori: Volii gangum,qui mortuus puer est. Filias duas Christinam reginam Daniae, Ioannis regis coniugem, cuius filia Ioachimi I. Electoris Bran-denburgici coniunx,mater atque avia fuit septuaginta principum, quibus maxima ex parte superstes fuit, mortua anno aet tisjo.vel r. Alteram Margare tam Henrico XII. Duci Brunou, censi et Lunaeburgensi tradkam. Ioanne natus est animi invictissimi heros Ioannes Fridericus Elector, fusus ad Albim accepto vulnere a Carolo V. Ex hoc nati Ioannes Fridericus II. Ioannes Vilhelmus, et Ioannes Fridericus III. coelebs mortum.

Ioannis Friderici II filii Ioannes Casi mirus, cuius uxor Anna,Augusti Elec toris Saxonici filia et Ioannes Ernestus, Ioannis vero Uilhelmi ridericus illielmus, et Ioannes. Albertus sobolem reliquit non minus praeclaram Geo gium, qui natus est annot ri in vigilia Augusti, circa meridi- cm uxorem habuit Barbaram,Casi miri Poloniae regis filiam: a morte patris anno quarto Idib. Martiis in Frisios rebelles in vit. Tumultum rusticum sedavit 11. Obiit moerore animi, quem perceperat e morte omnium filiorum, Anno 1;9. XV.Calendas Maii, princeps pacificus, clemens, religiosus. Henricus i 7r die Gertrudis natus, qui est 6 Martii, cum patre Frisiam, quae huic pro compensatione impensarum, et

remuneratione laborum concessa erat a Maximiliano Imperatore, adiit, ibique gubernationi praefectus fuit. Frilii iugi ex

96쪽

VITA ALBERTI III. 9'terni impatientes, et inhiantes libertati, Henricum obsident, pater obsessis suppetias fert Palaestinam accessit, Anno 1 98. morte fratris Georgii huius ditionem occupat, quam alio transferres, odio religionis repurgatae, conabatur, quam Henricus aperte profitebatur. Mortuus est 19 Augusti, an

Fridericus stridiis accommodatior suisse videtur, quam armis Igitur literarum causi Senas in Italiam iussi patris se contulit Natus fuit anno 1 7 . die Crispini et Crispiniani. Summus magister factus ordinis Teutonici XXXIII piosectus in Pruviam est, equis scio comite fratre Georgio, eidemque se ordini addixit Nicolaus ab Altinanhausera. Mortuus est anno isto Rochliti hydrope relicta illa dignitate iniuria Alexandri regis Poloniae, anno aetatis triget imo sexto XIV Decembris, sepultus Misenae Ludovicus et Ioannes eidem a tribuuntur Alberto, aetate prima mortui. Filias habuit duas, quarum Catharina primum Sigismundo Austriaco locata fuit, Anno 1 8 . pridie Non. Februaris sedecim annos nata: nam tempus natale ei faciunt annum 68.

pridie Iacobi,horam septimam vespertinam. O mortuo IV. Martii, Anno i 97. ecundis nuptiis Erico Brunsvigio tradita Guillelmi IV iunioris filio, patri Erici, qui post duxit Sidoniam,

Henrici filiam mortua iii . Altera Anna puella obiit. Henrici filii tres ruerunt Mauritius natus Flibergi, anno isti. XII. Calendas Aprilis, mane e Catharina Megaloburgica, quae Sophiae matris Ioannis Friderici Electoris Saxoniae est soror, Magni Ducis filia. Aemulus avitae gloriae bella ge sit maxima: Turcicum, anno Let 3. Contra Gallum militavit 13 3 et iterum anno sequenti contra Brunsvicensem is s.

Militavit sub auspiciis Caroli V. anno is 7 Adeptius est dignitatem Electoris Saxoniae, victo Ioanne Friderico 3.VI.Calendas Martii Magdeburgum certis conditionibus deditionem cepit

97쪽

XXIX DISAVI A TIO, cepitii Bellum littulit pro Germaniae libertate Carolo V. Imperatori, et socerum Hailiae Laiadgravium liberavit r. Globo traiectus est bombardico pro aris et focis pugnans, et pro patria

33. IX. Iulii, cum vixisset annos tr. Ex Agnet Philippitand- gravit Hassiae filia suscepit Albertum, qui puer mortuus est, et

Annam filiam. Secundus Henrici filius Severinus, Oeniponte morbo interiit, ubi instituebatur una cum regiis liberis, annum agens undecimum, IV. Idus Octobris, anno sepultus in caen bio Stamsiano Cistertiensium, ubi etiam conditur Sigismui dus Austriacus, et Maria Blanca Mecliolanensis, Maximiliani

Imperatoris uXor.

Augustus natus Isr6. III. Calendas Augusti Militavit in Gallia Carolo . cum victoriam consequeretur ad Divum iactorinum Castra fratris iecutus fuit in Germaeua Glallum Gothanum totius Imperii nonune adversis seditiosos, patriae et tranquillitatis publicae perturbatores suscepit, et feliciter eonfecit. Cui qui pietatis amore, in religione constantia, in fovendis artibus et Academiis, in conservanda pace, conferri pollit, haud facile inveneris. Eius uxor fuit Anna Christiani III regis Daniae, ut nomineri ita re quoque vere Christiani, e Dolothea Magni Ducis Saxoniae inferioris filia, soror Friderici II. Daniae regis inae mortua est Calendas Octobris, anno I S . Alicia coniunx Agno te ivvigi lilia Ioachimi Ernesti

Nati ei irime Christiano filio, et huius coniuge Sophia, I annis Georgii Electoris Brandelaburgici lili nepotes duo,Christianus, editus in hanc lucem aῖ. Septembris, anno 3. et Ioannes Georgius Nartii, anno ij. et neptis praeterea, cum aviae maternae, quae Anna fuit,e regum Daniae sanguine, tum aviae

ma ernae, quae Sabina fuit, Georgii frandelaburgici filia, o

tuar NOVanno IJ7 .nonien rejercns Anna Sabina, nata anno

1 6. Filiae

98쪽

VITA ALBERTI IL

Filiae Henrici fuerunt Amelia uxor Georgii Marchiorris Brandenburgici Sidonia coniunx Erici ducis B unsvicensis, le-

functa . Ianuarii, anno IST .

Filios praeterea Illustrissimus Elector Saxoniae Augustus habuit octo se quibus tamen, praeter eum,quem dixi, Illustrent principem Christianum, nullus est superstes et filias in univei sum sex,quarum tres defunctae sunt: Superstitum vero una Eligabeth, nupssit Ioanni Casi miro Comiti Palatino morothea Henrico Iulio Episcopo Halberstadenti, Administratori in- densi, Duci Brunovicenti et Lunaeburgent 26.Septembris, anno Is. in matrimonium collocata est Anna Ioanni Cali miroduci Saxoniae, Ioannis Friderici L filio, Ioannis Friderici I. nepoti, XVI. Ianuarii, anno 36. Atque haec quidem suere, quae breviter de summo sectifisuperioris Duce commemoranda iudicavimus, quo tum temporis maior nullus fuit in universa Germania, vel hostium ipsorum, quo nihil non potest esse gravius, verius, luculentius, testimonio, sitquidem non ex affectu amoris, qui nonnunquam sibi blanditur, et saepe non laudanda vehementer praedicat, sed e vero iudicio prosectum est, et re ipsa factisque comprobatur. Quod si quis ex innata levitate hoc factum nostrum reprehenderit, morem is sane gerat hae libidini: Si vero alicui recte iudicanti non videbor verba factis aequasse, neque ad tantum argumentum dicendi genus dignum attulisse, is ic statuat,

agnostere nos tenuitatem nostri ingenii, et aequo censori, cuiusmodi hoc scriptuna est, subiicere, neque subterfugere bon rum iudicia Praeterea lic existimari velim, non agere nos historicum, sed hanc laudem et palinam iis concedere,qui ex pr

sesso historias principum Saxonicorum constribunt, instructi maiori cognitione eruditae antiquitatis, ampliore genere dicendi, copiosiore bibliotheca, ingeni dexteriore, memoria acriori. Quin etiam iniquos iudices admoneri velim versus an

99쪽

in XXIX. DISPUTATIO,

A O ἐν γάλοις καsτο Θεληαὐαρνον. Oro Deum aeternum et omnipotentem, ut Ecclesias turbatas clementer tueatur, veritatem vocis coelestis conservet, animos principum ad concordiam flectat, et Imperii membra iam ruinam minitantia sulciat, neque extingui sinat, usque ad illum diem, quo, prioribus extinctis, novum regnum filius Dei auspicabitur.

NOTAE IN HISTORIAM

ALBERTI III.

Saxoniae ducit principibus. Gi animos revocant ad

ultimam gentis Saxonicae memoriam ex Ptolemaeo reco

dantur, Saxonas antiqvitin super cervicem Cimbricae chersones habitasse. D.rori turban historiae rationes, qrotqro existimant, in Chersoneso consevisse. od eo senu es ferendum, drma hoc modo regisnom fines perperam . tribuntur, et Cimbrorum Sixonumque sedes confunduntur. Subit autem mirara,curplerique aliter tradant, et Chersonesim, cuius ultimum recesum Cimbri incoluerunt, Saxonibus attribuant. Contra Daniel Langli ornius elencho antiquitatum Albionensium a semat, Anglos Saxonas maritia mos ne attingi quidem, aut verbo nominari in Ptolemaica Chersonesta scriptione, et ιιθι Beda retustissimus Ango Saxonum scriptor, ac Fabiis Ethel νώ Anglos eoi orant, ibi a Ptolemaeo longe alias coliocata esse gentes,pag. yyo. Pro sane obser ri rectissime, et postea sibi non conflat, erum docet, Saxones ab Albi in Iuliam EroyeZIos, et Angrivariis Saxoniam trans seranam, Paenum e balia dicitur, assignat. -- glariosque in ea sed Angrivariis successi se commemorat. Sed pro nobis loqyati, ipse Ptolemaeus. φε η δ. - τον αυχεν τῆ K. Rχερσονησου Σαξονες Hinc per cervicem 'ulo ouum cum αι--bricae rimnsulae Saxones e t am uisem Peninsulam tradit habitare

100쪽

VITA ALBERTI III. Stulonere posse Subalis mos post Cob.rndos: supra eos Chaos et super

eos magis es occidentales bundusios magis orientales modes mnium maxime Sept. ntrio ales Cimbros. inde apertissime intel inur, Saxones non modo non habitassem Cimbrica Chersoneso sed ne animum qnidem eo migrandi prisi sita temporabus habuisse e quidem a cervice Chersonesi, tibis imo habitarunt, egre si, non trans Eidoram in Cimbr eam seni uiam, sed trans Albim, in terras ad Amasium usqueforrectas transierunt, et hisi profecti fines suos usque eo protulerunt, ut iam tum Iuli.rm παρκατου aevo inter Visurgim ac Rhenum fatusim imperarent. id Zosmus lib. Ceterum sequioribus seculis mediterranei Saxones, in Chersonesum no repenetrarunt, et Iuta subegerunt, Saxones autem maritim quinto pos Christum natum seculo in Britanniam traiecerunt, ut legere es apud Bedam, cuiu retustissimus mihi codex est, lib. i. hist. Eccles cap. s. Cui addatur Robertus Sheringliamus de Anglorum gentuori ne, et qui eum sequitur, Daniel Langhornius in antiquitatibus Albi nensibin, quas ab antiqvo nomine, quo Britannia olim denotata est, a

pellavit. V. Beda lib. I. cap. I. Ea vero Anglo Saxonum migratio peperit nomen Saxoniae transmarinae, qua Angliam extulit Bonifacius, ut aborigines Saxonas, τι maritimas Germaniae oras coluerunt, ab iis, quid IIa hinc origine, trans .rre migraverunt, discerneret Morumpost Iol maeum meminerunt Hieronymus, Isidorus, Eutropius, Ammianus Marcellinus, Paulus Orosius, Zosimus atque Paulus Diaconus nec Eu tur, qri ad societatem huius transmarinae migrationis, adiunguntur sones, noda narratione edae nos taenum, neqre aliquid impedit, qro minus resonumsedes porrigantur usque ad Saxoniam Cismarinam,

unde non modo Saxones in mediterraneas Germaniae provincias,sede

iam a ro post seculis, velut missa ab se genti suae in regrinum solam

colonia, ton mare in Britanniam sunt profecti. Beda ipse Anglo- Saxo, et scriptor eius gentis antiquissimus lib. . Hist. EccI cap. io. l. que ex eo Vitichindus Corbeiae monachus annal Sax. i. Vernerus

Rotevinc cap . . situ et moria melli Alb Cranetius Sax. lib. i. cap. 8 ο.2o Dav. Chytraeus Sax. lib. 6. pag. 18. Vbbo Emmius hist. rer. Fris. libat . . r. moi sane id perqram est memorabile, quod Beda priscos Saxones, Anglorum parentes, Fud Rhenum collocat, atque hoc tesimonio approbat, antiqvam Saxonia uisse Vesi aliam, id es, saea Rhenopater ad Visurgim am sentemiam tenent Res incius.

SEARCH

MENU NAVIGATION