장음표시 사용
61쪽
non ita diu post, capto Gandavensibus, qui primas sibi aud
ciae parte sumebant, erantque ceteris confidentiores,atque ad facinus tantum paratiores, et a Brugensibus rege Maximiliano, bellum exarsit in Germania inseriore ad quod tollendum, eo duce opus erat, qui cum Mathia manus conseruisset.
Belgica duo bella gessit alterum Imperatoris et Imperii, ita B.lisa. nomine, alterum suo et filii Henrici. Ac primum quidem pro Maximiliano gestum est Friderici Imperatoris filio. Is enim
rex Romanus declaratus XVI. Februarii Francoforti ad Mo num post acceptam coronam, primum Aquisgrani XXVIII. Martii nam ter coronari solent Imperatores Romani veteri consuetudine, primum Aqui grani corona Caroli Magni ferrea
ab Antistite Coloniensi, qua sortitudo et robur significatur: deinde argentea ab Episcopo Mediolanensi, in villa Modiciensi qua claritas et splendor tertio aurea in Ecclesia Divi Petri ad aram sancti Mauricii, qua principatus et iustitiae dignitas d
signatur cui coronationi interfuit officii et honoris causa Auhertus, equitatum ducens, Omnium, qui una aderant, Orn tissimum Roma cum descenderet in Flandriam, quam, coniugio Mariae ex haereditate dotali a Iocero Carolo Bu
gundo tenebant, contemptus est, et tandem etiam captus. Minori enim erat autoritate, quod contra aliorum imperatorum
morem, nulla insigni pompa conspicuus, nullo comitatu in gnifico eptus, nullo exercitu munitus esset Perstringit enim
imperitos, et in oculos vanae multitudinis in irrit externa
magnificentia Neque vero aliter Maximiliano licebat, liqvsedem, dum viveret pater, nihil peculi possidebat, tillentatus munificentia Sigismundi patruelis. Contemptum augebat praefectorum avara intullitia, qui novi quo tuli e exactionibus subditos expilabant solet autem vulgus, liquid praesidium curupa fit iniuriosum, in principes exacerbari tamque aceibitatem animorum irritabat, imperando non exiguam vim pecuniae, cui
62쪽
cui solvendo esse non videbantur, et nonnullos capite truncando et tacite respiciebant nonnulli ad Gandavensium exemplum, urbem populosiorem, et Gallis addictissimam. Nobilitas et ordo equestris nihil reculabat, qui indigne serebant civium augescentem indies licentiam Ecclesiastici vero hac conditione, quantum iure rieret, et salva libertate sua, assentiente pontificα. non ad bella, ad quae non essent instituti aut edocti, sed ad aulam et dignitatem regiam Plebs vero parum sollicita, quod summo principum Electorum, omniumque ordinum imperii consensu esset delignatus Imperator quod non regi solum, sed ipsis gloriae id esset futurum et ornamento:
quod arma Imperatoris potentis essent metuenda, cuius dignitatem totum esse vindicaturum Imperium, suae cupiditati obsequebatur furiose pridie Calendas Ianuarii in custodiam,liberam tamen,deposcitur,laximilianus a Brugensibus i 38.et in domo Audientiarii Ioannis de Grossis novem menses asservatur, multis nobilibus aulicis in conspectu Maximiliani,spectaculo visu horrendo,trucidatis. Quo facinore audito,tota comm vitae Europa inde arma intentante Imperatore, et universa
coniurante Germania hinc censuram Ecclesiasticam,et excommunicationis fulmen vibrante Papa facinorosos autem ipsum facinus reddit pervicaciores. Igitur ab insania neque nobilitatis elapsae comminationibus,neque Imperatoris inati vindicta,neque pontificis diris revocabantur. Cum vitae periculo fiebat, si quis vel mussitaret pro rege proditor patriae appella, batur, qui iniuriam principi factam iudicaret. Sed crudeli res ceteris Gandaventes, qui nunc blanditiis inlidiolis, nunc viregem Brugensibus ereptum moliebantur tradere Galloi ita ridericus imperator bellum immanibus hominibus de nunciat, quiescente et sedente rege Maximiliano, qui iuramento con irmaverat Brugensibus, non se futurum vindicem,
63쪽
Philippus Ravensteinius, qui nomine Maximiliani iuraverat
Brugentibus et quo autore foedus factum fuerat, ad Gallum Carolum VIII. Ludovici XI. filium transivit, Stula oppido et arce occupatis et munitis et robur nobilitatis Germanicae fractum erat oppugnatione Thami interiecti inter Brugas et Slusam. Albertum multa dehortari poterant ab hoc bello dissidium inter fratres filios et regem cum Poloniae tum Vngariae longinquitas terrae, alienati in conventu Lipsiensi, quo pecuniam imperarat invitis, subditi ordinum ditiovis suae immultas, cum, habito resdae consilio, omnibus adversantibus publice professiis est, se contumeliam illatam avunculo, Imperatori, Imperio, bonis, quieti, vitae ipsi, qua nihil sit carius, longe anteponere Iturum bonis auspiciis. Qui nolint se sequi, maneant qui sponte seqvantur, gratiam iis se habiturum. Rebus itaque domi compositis,et gubernatione commissa Georgio filio natu maximo annum aetatis agenti decimum septimum natus enim fuerat anno septuagesimo primo et adiunctis illi consiliariis profectius est. Quam vis autem in itinere
audiret,ubi iam venisset in Hastam, regem custodia liberatum, perrexit tamen, estque a Maximiliano prodeunte illi obviam
extra portam,et ab Imperatore sub ipsis portis, exceptus Venerabantur enim, ille natu maiorem hic rebus gestis etiam nominis clarillimum. Ceteris principibus domum repedantibus, Imperator, levibus aliquot praeliis factis, et Gandavensi agro vastato, invito Maximiliano, qui sacramenti religione ductus nefas ibi putabat, quidquam hostile agere, abiturus, salutem filii Maximiliani et ex hoc atque Maria Burgundica nepotem Philippum, natum anno S. cuius tutelam, ut plane excluderetur Maxi in ilianus terris dotalibus, ibi Gai avenses vendi tabant, ut etiam largaretae filiae commendat, patrem siti rum, conservatorem tranquillitatis publicae Albertum a s
64쪽
administrationem ei soli committit. Arduum onus videbatur: led arduum magis, delerere Imperatoris avunculi filium publico consensu regem creatum. Inique serebant Flandri externi principis dominium infesti admodum regi, clandestiana coquentes consilia cum Gallo, Philippum malebant Rave-steinium, qui Slusam tenebat, et exercitui regis imminebat,
quem caesum profligarat ad hamum. . Quod ubi intellexit
Albertus, comitate agendum natus, neminem fidum deprehendit, et sua consilia prodi Bruxellenses oppida liqvoti cupant Ipse rim Navi expugnata, de Thamo arte Occupanda consilia init Brugentibus nihil damni infert, ut iuramentum, quantumvis a rege vi extortum, ne Violaret, et commodius, id quod agebat, perficeret Petivit autem a Brugenimbus se intromitti inspiciendae urbis gratia, et colloquendi curri primoribus de re magna et seria quo impetrato, equites prae mittit, paratum hospitia et cibos . Credebant Brugenses noctatumna ibi principe in nec dubitabant admittere maiorem etiam multitudinem vel quia nihil mali suspicabanturrivet,quia si qua vis fieret, pares se pro civitatis magnitudine et civium c pia, futuros sperabant ad resistendum: alii igitur holpitia ingrediuntur, alii porta, qua Thamum itur, exeunt, simulantes ideo fieri, quod nollet omnes princeps urbe recipi, ne vim cives in tuerent. Princeps vero alio flectit, et Brugas nunciari iubet, in diem sequentem suum adventum disserri quare nec alii Oquites in urbe diutius ibi morandum putarunt. Abi convonii set equitatus universus, Albertus urbem Thamum improvis
aggreditur, et, quia auxilia a sociis sibi mitti Thainienses opsenabantur, oppressi subito in potestatem Alberti venerunt arte, qui expugnari antea vi non poterant estque interceptus Br gentibus commeatus, et de pace agitata a Ravestehato consilia, solutaque a Brugentibus stipendia militibus, non moneta ex cusa, quae nulla erat, sed argento. Insidias, quas ipsi struebat
65쪽
VITA ALBERTI III. ΘRavesteinius, tormentis aeneis larenter dispositis ex utraque ripae parte, ubi pontem transiturus erat, effugit, sive casu et genio quodam propitio admonitus, sive solertia militari fraudem deprehendens Bruxellas obsidet: pecus civium abigit,
cives temere prorumpentes caedit. Cum vero stipendium non acciperet ab Imperatore, qui tum erat in Austria, vel quia non erat, unde solveret, nec ab urbibus, quae regem sequebantur, exhaustis, quicquam impetraret Veteranis tumultuantia bus,et ad seditionem omnibus sipectantibus auxius animi,cons Ita primum vertabat atrocia et violenta, reprimendi eos ferro: post vero tutius ratus dissimulare et compescere motus animi iracundos, blande milites compellando, et in furorem veluti actos, iamque ictum tormentorum minantes sedat. In se,
hi morae, quin stipendia accipiant: communem sortunam ne recusent, et propriam expetant siquidem Imperatoris id fiat culpa non ausus dicere quicquam contra rebelles et sediti sos, de poenis licentiae thesauros, et quicquid auri argentive facti infecti erat, furiosis offert malle se egere, quam milites suos. Nec vero impunis fuit ea seditio nam in oppugnati tione Ars holi, maxima pars autorum huius tumultus cecidere, ut nec Arichotiensibus insolentia, quod scrofa muris imposita, quae colum tenebat et fusum, tum demum ab Alberto captum iri urbem clamitabant, cum pensum serota absolvisset, perque vicos urbis scrofam egerunt, Bacchi ministris rabiosiores Dissimulabat ignominiam Albertus, et contra Ravestet, nium creditus ire, quo iter direxerat, retro abiens invadit urbem vino somnoque sepultam VI Non. Maii urbs crematur, ciconiae nido flammas concipiente, incertum undes primo
incursu fit caedes, postea miles inhibetur, civitate miserico diam orante. Hoc casu territi Thenenses, praesidio firmissimo muniti, veniam orant, concussi noctu no Alberti adventu:
a caede ibi miles temperat, scd adireptione ut sibi temperaret 1 in
66쪽
ἴ XXIX. DISPUTATI Rin urbe opulentissima, inquam multi alii suas fortunas convexerant, sibi teinperare non potuit. aovanienses et Bruxellenses limitem veriti exitum, ne militem avarum ditarent, adducem legatos mittunt, qui serius sunt auditi, quod ab peste insectis venirent locis, et, quod maximum erat, u quibus erat iratior, tristius, responderet Reversbs ad regem reiicit, cuius sit exploraturus sententiam die iterum constituta, mutata veste, habitu pullato, supplices veniam orant culpam belli a se romovent, in praefectorum rapacitatem, et in plebem, quae ab his irritata fuerit, et inflammata, conferunt se invitos veluti procella raptos incommune pelagus Nilii recusare, modo, cem consequantur. Albertus re sapienter deliberata, accur teque pensitata, quia instabat bellum a Montfortiis, quia nondum erat omnino fractus Ravesteinius, quia metuebat, ne supplices, qui nunc enent, abirent insurorem quia orabant Flandrorum et Brabantinorum eorum legati,quia rege non desecerant exprobrata ipsis crudelitate in ministros regios in center occisos levitate, qui iusti principis dominio excivit Garulum sequerentur, veniam pollicetur, verum iis conditionibus, si se tradant, regios restituant, mulatam solvant, hostes regis Maximiliani relinqvant sua omiua seque dedant. . Hoc modo rebus in Belgio sopitis, Norinbergam proiicilcitur, cum praesectis, tum lubditis, sui unoquoqVe ollicii admoruto Ai
nus tum agebaturi os curi: Oi inbergani veruens in sode imi
principum conventu publice fides, sortitudo, scientia bellica, meritaque non tam in domum Austriacam, quae in maxima, quam in ipsum imperium,commemorata sunt ab Imperatore: qui solus suam vitam, suum corpus periculis hostilibus et sanguinem obiiceret ornatusque aurei velleris insigni, quantumella potest, honoris et benevolentiae pignore maximo in quem ordinem non recipiuntur, nisi intimi Consuetudo rum est principum, ut peculiari societate et ordine constituto,
67쪽
VITA ALBERTIIII fycertisque legibus devincto se eius principes et magistros Daciant, et non, nisi quos habent fidissimos, et virtute atque oriatitudine perspectos sibi asciscant. Ita Aure Velleris ordo coepit sive Ioanne Nivernensi, Caroli I. Regis Galliae agit to, sive Philippo Burgundo utore, sive alio Varia enim scribuntur. Albertus II. Imperator Draconem gessit, cruce capiti infixa,eoque insignivit AdolphumDucem Schlesvicensem,et
Schaconem Ranzovium : Ioannes Moscovitarum Imperator annos7 ordinem crucis caclesti, et rosae unionibus ornatae, fundavit, de cuius catena'Vadraginta duum articulorum, imago dependet Christi triumphantis et ad coelos asstendentis Fridericus II Rex Daniae ordinis sui insignibus utitur Elephante turrito e solido auro quo praeter ceteros conspicui sunt,
Petrus Danielis, qui bellum gelii Friderici II. Regis Daniae
nomine et auspicii adversus Ericum XIV. regem Sueciae, se ter et Hemicus. Ioannis Equitis aurati filius, de nobilissima Ranetoviorum familia. Suntque exempla alia Peractis Co initiis Dresdam secutus est tres filios, quos Norinbergam ad se evocarat, et urbi incubuit instaurandae, quae praeter famis malum, quo Germania universa fere arreligebatur, Die Viti, apillore, in platea Minore extorum, orto incendio, ultra dimia diam partem, una cum templo S. crucis in cineres verat. Appetente hieme, Lipita, eo enim paulo ante abierat, relicto Georgio, diicedens, rediit in Brabantiam, ducens secum filium Henricum, et miti Senas in Italiam studioriim causa Friderico. Reversus in Belgium Vordam, a Monsortiis defensam, obsidet, et deditione post mensem quartum recipit Monfortuna
ipsum acriter oppugnatum subiugat. Uarlemum oppidum Ravensteiniana tacti Phryliis vertendum commiserat, ut a deiectione ad Saxonem alii deterrerentur qui pro aqvila
panes, pro leonibus caseos serebant in signis militaribus, ii ex insidus cum se proripulissent, omnia cede diripuerunt, 3 vasto
68쪽
IV DISPUTATIO, vastarunt, everterunt, perdiderunt sed ex improviso Alberto
occurrentes caeduntur,qui Hartemo recepto,castrum extruxit,
cuia Saxonibus nomen feci et praestidium Misinense imposuit. Hinc invitantibus Ziriciensibus se contulit in Zelandiam. Est Ziricea urbs unius insularum Zelandicarum, Scaldiae videlicet, a Scalde numine praeterfluente sic nominatae extructa in formam civitatis tempore Lotharii Imperatoris, circa at num 3 9 ut scribit in illa ipsa urbe natus Lemnius, et ala vis initiis in eum splendorem adaucta, ut cum urbibus clarissimis exaequetur. Huius civitatis tam potentis, et fidae amicitiam non putavit repudiandam. Et quia domitae videbantur ferme omnes provinciae, inter eundum contendens Mech- liniam, agrum Gandavensem vastat, opera Henrici filii Veriti graviora cives, senatum cogunt ad petendum veniama centum ex omni numero lecti, factique Duci supplices, vix aegre gratiam inpetrant. His etiam domitis Stub restabat quae a Ravensteinio in sextum usque mensem defensa, dedita tandem est cum oblessis, tum obstidentibus minus feliciter agentibus.
Obsidentes enim premebat firmitas arcium et munitionum, commeatus in urbe et rerum necessariarum copia iactiis to
mentorum inanis, ob loci distantiam, foris rei frumentariae inopia. Quibus victis, nam et alteram arcem disiecerant,et fruge comportarant, et viam ad moenia aditumque propiorem aperuerant, spem victoriae conceperunt. Intus Ravesteinius fatigabatur flagitationibus civium, ne omnes perderet non solum insontes, sed etiam bene de ipso meritos indignatione et fremitu cruciabatur militum, peste insuper Levissima Itaque quamvisinvitus,extrema quaeque passuru's licuisset,ine mis Alberto et supplex, se et urbem dedit. Omnibus in hunc
modum compolitis, literis Alberti in Flandriam evocatus M Ximilianus, patrem audit mortuum VII. Calend.Octobris,anno I os Domum igitur rediens,patri parentat,praesente Alberto:
69쪽
VITA ALBERTI III iet comitia iri cit post biennium VI ormaciensia, quibus praeter Albertum interfuerunt Duces Saxoniae Fridericus Elector, Sapiens post dictius: et Ioannes frater Electoris: Georgius, Henricus, Fridericus Alberti filii quibus inprimis conspicuus suit Albertus, et stupori, canicie venerabilis, et nominis fama spectatistimus qui cum compellaretur, ut in Italiam sequeretur Imperatorem, non renuit . ut Ducem se omnium nomine
contra publicum hostem Gallum designari pateretur grata quidem tui ipsi gravis haec de sua virtute existimatio, tantum tamen onus, suae senectitii impar recusavit nihilominus prolixe omnia et cupide patriae impensurum, nec Reipublicae deruturum, affrmavit petitque sibi restitui sumptus, in bella Bebica factos: quod cum aulici protraherent benigne tantum pollicendo, Albertus morae tam diuturnae impatiens,in D pro Mediolanensi ipsum Imperatorum ea de re convenit. Transacta vero demum ea res penitus est, defuncto iam Alberto interi psius filios aliquot annis post Incidit autem in illa
tempora expeditio in Carolum Geldriae Ducem, Adolphi filium eius, qui, quod patrem in vinculis habuisset, immatura
aetate ad ornacum cecidit, sed revocatus bello Helvetiorum Maximilianus, qui terras domui Austriacae subiectas armis ii vadebant, anno I 00. circa finem Feb. curam rei gerendae Alberto Saxoni, Georgio Bavaro, V Vilhelmo Iuliacensi, et Ioan. Clivensi commisit solummodo autem terra Geldriae vastata est, et, quia proferebatur quotidie solutio stipendiorum, mile que quem Guardiam appellabant, ex diveriis populis et nationibus i litem, Germanis praecipue, Suevis, talis, Bavaris, Helvetiis, Francis, Gallis, Saxonibus, Lombardis, Geldriis, Hispanis, Brabantinis, Scotis, addunt,et Aethiopibus, qui videntur fuisse ex regno Granatae et Beticae, qui militarunt Alberto, Maximiliano, Duc Geldriae, Ioannimanorum regi, magno Duci Saxo. ruae inferiiuris in agrum Iuliacensem et Cliventem excurrens, i, omnia
70쪽
omnia evertebat igitur certis conditionibus pacem fecerunt, et Albertus gubernationi Phryliae, quam in compensationem
laborum, sumptuumque et in praemium ingentium merit rum, acceperat ab I inperatore, quamvis dillvaderent consiliarii, ne induci se pateretur, gentem esse immanem et feris simia Iem has terras viris, armis, pecunia exhauriri, longe ene sitam provinciam ab Imperatore illud agi, ut domus Saxonicae potentia populi seriarmis attereretur, ea arte, qua hostibus obiecti Carolus Burgundus totam domum suam subverterat plu
que impensarum fore,quam redituum, praefecit tamen gube nationi filium Henricum, adductus his rationibus, quod imperio auderent adversari quod Selandiam, imperatoriae iurisdictioni subditam, armis aggredi non vererentur quod eXpeteretur ab Idaardo, qui Eduardus est, idiomate Phryli appe latus Edirardus, Comite Orientalis Phryliae, et Hugone C mite Embdano quod ipsae inter se inentientes urbes victu
faciles essent non autem esse rationem rei bene gerendae me
liorem, quam hoste odiis intestinis laborante. Itaque post occupata aliquot oppida, in ea parte occidentalis Phryliae, quae, quod ad occatum tendit, Vestgovia dicitur iam altera Ostgovia appellatur et imposita praesidia, sitquidem
fluxaelitides harum nationum, domum rediit. Ecce autem subito mutatis animis, et contempta aetate Henrici, agebat enim tunc temporis annum aetatis decimum septimum, qui non eo, quo pater ardore arma circumferret, siquidem pax visedebatur stabilis, principem ob dent, et mortem minantur. Ab
bertus, tanto facinore audito, coactisque equitibus, continenti itinere in Phin lios irarum plenus et vindictae ardens cupidit te, hostibus illi tale mimantibus supervenit, tanto terrore in lecto incolis, ut, non conspecto duce, solius nominis fama di lecti, fugam caperent, et latebras in locis palustribus circunspicerent Amyi temere facit, qui potentioris iugum recusat, pugnam