장음표시 사용
171쪽
132 De Veterum Acclamat. & Nausi
modum auferebant, ut vidimus, quandoque saxa mali Iudariam Actores ite loni MOX SCVLA MARIA no unquam aere iebant,FLORVMq; ac FOLIORUM CONIECTIONE 5 norabantur . Atque , vi MUNERAM COLLECTI NEM. γιρμὸν, sic CONIECTIONEM FLORVAs ac FOLIOR Mευ βαλ I is, Grieci dixere. Hanc Tertullianus appellat, Flavum asperginem , Iachium autem noras Apuleius. Alexandrinus Clemens in Paedagogo, multa corum enΠmerans,quae in certaminibus ad victorum honorem fieri solebant, retinusculorum etiam dationem, coniectionemque sorum commemorat, scribens hoc pacto in lib. a. cap. 8. E 'ν Α τοῖς άγ- ,
πρῶτον ἡ των ἀθλων δ ς ι, . δεώτερον - ό kπαγερμος . πίτον ἡ . τε λά τω ον ὀ τέφανος . Pulcherrimus sane locus,
sed quem librariorum, ut puto, incuri l ita d rauauit,ut in eo transfercndo negotii plurimum habuerint doctii simi Viri. Centianus Heruetus , qui primus Clcmentem nobis Latine loquentem dedit, eum hoc maxime modo verti posse a hi trabatur ; In certaminibus primo fuit doram Athletarum. Secundo autem excitatio. Tertio folioram sparsio. Vir ima aut mfuit cor a. Hieron umo autem Mercuriali, & Petro Fabro ;in I. Artis Cymnasticae lib. cap. I . alteri alteri in Agonistico lib. 2. cap. 9., eundem sic transferre libuit; Athletis primo quidem fuit δι me, s u donum. Sechndo plausus. Tertio soli rvm coniectio . Postremo corona . Nimirum sequuti sunt omnes mendosam vulgatorum librorum lcctionem , quae sic ha
Tu st, si ex turbidiori contextus fonte hauserunt Interpretes aquam erroribus innuinatam. Sed,obsecro,quid hic ad Cl mentis mentem Athletarum donMηλquid Excitatio qiud Tl--
sis naec usu scilicet vocum similitii do, ut rudem librarium decepit, sic errorem obiecit doctis sinu, Interpretibus . Admonendi sunt igitur, qui ista legent, in vulgatis Clementis libris recitata a nobis verba duplex mendum continere ; in
voce alterum, alterum in επιγερμος r ita tamen , ut
parita opera tolli errata pollint , ec ,erba componi , sensia ad id, de quo agimus, apto & congruenti. nam pro αθλη ν bstituendum est , de so γ imis pro ινιγερμος p
172쪽
nendum totus Iocus sic legi & scribi debeat, E, A V.
curauimus .Latine autem ad verbum hoc modo esserri posse arbitramur; In certamissius προο rimo fuit praemiorum datio. Secundo munusculorum collectio. Tertio fHorum seu frisd timconiectio. Postremo corco. Vidisse porro Heruet una, Mercuria Icm, & Fabrum, huiusce loci, si non errores, at saltem tenet iras, ex hoc saci lime potest perspici, quod omnes & titubanter in eo vertendo I quuti Lint, & mulii fuere in explicando, quid per I i, , re ἐπιγερμὸν vOIuerit c Iemens a nobis intelligio Sensus igitur recitati ex Clamente loci is erit; Olim in certareinibus primo nidem xsurgata ἄθλων δοσιν, hoc esst,pramioram dationem quod sci et iplis certaminis initio solarent praemia proponi, victoribus danda - Permissum deinde, ut circumirent Victores, O retinuscula, pra torum loco, a singulis spectator bus colligerent quemadmodum nunc inter ludendum fieri quandoque videmus a Funerepis, SaItatoribus, caeterisqu Ludionibus. a que hoc unum vere puto vocC λωγερμός a Clemente nobis
significari. Tam institatam , idest , Flarum seu Irandiam coniectionem; quod nimirum honoris causa flores etiam ac frondes in victores coniicerentur. Dui me autem
donari carptas i dem coronas o. Atqlie haec , oluisse CIementem,adductumque it Iius locum ita legi & scribi debere, quomodo nos scribendum curauimus, quae mox ex Suida, atque ex Arsenio, Euripidis Sch Iiasae, subiiciemus, satis ostcndent . Suidas igitur in verbo, Praemia quidem, ait, initio certantibus proponi
solebant, quemadmodum Homerus O aly Poeta tratant. Deinde factum, ut sine us etiam decertarent: tunc vero Victo
tur. Itorum autem cognati sedentes, O qui propinqui erant, maloris pretii res deponebant. Qui vero remotiores erat, FLORESO FRONDES in praetere tes coni ciebant .vt etia nunc in illos qui egregie pugnarant, TET SOS, O ZO S coniiciunt, uti UESTES. Hinc morisfait,Ῥt in Oxἷe circhneuntes suiles arci
173쪽
LIBER TERTIUS, Qui SCHOLASTICAS; hoc est, quae in Scholis
seu Auditorijs , ac Foro fiebant, Acci mationes comprehendit.
N Theatris, ceterisque communium spodiaculorum locis, natas, & adultas Acclamationes hactenus persecuti sumus . D scutientur nunc SCHOLASTICAE; eae nimirum, Plae, vel in SCHOLIS de AUDDTOMIS, sue publicis, siue priuatis; vel in FORO, emitti consueuerunt. Vt autem appareat, SCHOLASTICARUM nomine,
id sit a nobis intelligendunt, de ἔ HOLIS huc quaeda s strictim
174쪽
r go De Veterum Acclamat. & plausu
mictim attexentur,ab his, quae nunc scribimus, minime alis
Erant igitur olim SCHOLAE , & publicae , & priuatae.
PAblicas appello . publica auctoritate constitutas, Triuatas, quas sibi quisq; priuatim pro voluntate de gebat. Tublica, Romae quidem , suere Athenaeum, Capitolium, & Pergula ac gistrales; alibi autem , Gymnasia. Triuata vero, domeHica plerunque Aedes, Theatra tamen interdum , interdum Templa , nonnunquam Basilica , Curia aliquando, saepe commodatae seu conducta diuitum Aulae. De Athenaeo in hanc rem constituto meminere Cailius Dio in extremo libro 73., Philostratus in Adriano, Capitolinus in Pertinace, & in Gordianis; Ia pridius in Alexandro Seuero, & Aurelius Victor in Hadri no . Atheraeum autem ita dictum , quod in eo se exercerent
iri docti, ac Mineruae sacris initiati , adfirmat inibi Caiasus Dio. Et Ex Aurelio Victore discimus, illius condit rem suisse Hadrianum. Publicum Capitoli, Auditorium, seu Capitoliηπι Scholas commemorat Theodosi, ac Iustiniani
dex, libro Iq. alter, alter Ir., uterque autem in Titulo
de Studiis Liberalibus. Tergularum Maiseralium mentio fit a Flauio Vopisco in Saturnino, & a Suetonio in libello de Illustribus Grammaticis in L. Crassitio . Erant autem Te rota Magi Inreses, publicae Cella, in quibus doctrinarum pro-Ωssores adolesccntiam publice instituebant: unde in Codice
Theodosiano publicae Magiitrationes , ac Cellula dicuntur. De Omnasi s res ita manis cita est, ut frustra omnino susciariatur labor, si coner de iis Veterum testimonia huc ad se re. Tantum admonebo, suisse ea varias olim appellationia
hiis signata. Craeci vocarunt χολεῖ μουσεῖα, λεια, φρον πιτνψι 'πιδευτηρια. Latini, Ludum, Scenas, Exhedras, Scholas ,
S Ahditoria. Et haec de locis ad docendum, ac dicendum publica auctoritate constitutis. Qui autem publice profiteri aut nolebant, aut minime poterant, eos plerianque intra domesticos parietes priuatim docuisse certissimum est . Sed & Theatra nonnunquam eondem delegisse ad priuatum doctrinae, de eloquentiae speciamcn exhibendum significant haud obscure Suetonius in Au- ao cap. δν. Apuleius Floridorum lib. a.& q. Auctor Di
175쪽
lagi de oratoribus, Seneca in epist. ro8. Themistius in Draztione is . & Philostratus in Alexandro. De Templis eandem in rem delectis adfirmat Philostratus in Hippodromo, dum de Megistia Smyrnaeo agit. De Basilicis testificantur Seneca in Proaemio libri s. Controuersiarum, Quintilianus Instituta Orator. lib. I . cap. y. Apuleius in Apologia , & Iunior Plinius in epist. I . lib. 2. & in epist. 33. lib. 6. In curia idipsum factitati m indicat Aristides, dum, Orationem de Concordia habens ad Civitates Asiaticas, primo loco dilatio dat eas, & gratias agit, quod ei sermoni audiendo Curia locum prahuisiciat. De conductis tandem, aut commodatis diis Mirum Aulis meminerunt Iuvenalis in Satyr. I.& 7. Marria l. lib. q. epigr. 6. Theophrastus in Charactere de Blanis ditia, Auctor Dialogi de Oratoribus, Plinius lib. 8. epist. x 2. Epictetus apud Arrianum libro 3. cap. Diogenes Laertius in Protastora, & alij; quorum omnium testimonia ruberius loco producqntur. In hisce igitur locis, siue publicis, siue priuatis, & ad Optimarum Artium studia erudicbatur iuuentus ,& ad ingenium siue exercendum , siue ostentandum, MCITATI WES fiebant,habebantur DECLAEALE NOVES,l Oericaeque ac oratoriae COMMISSIORES, seu CONCEVATIONES e hibebantur . Eadem porro loca, siue communiter, siue singillatim. mico SCHOLAE nomine frequenter appellauit Antiquitas Dabitae item in i)s Declamationes, Recitationes, Controuersirae sac Disputationes suere non semel Sc HOLAE nominatae . Et acHOLASTICI etiam saepius dicti sunt Meitatore Declam rores , politique ac splendidi Oratores . Qt ae omnia ex Mareco Cicerone, Seneca, Suetonio, Quintiliano, Plinio,Hier nymo, Augustino, di alijs, notiora sunt, quam ut probatio
Cum itaque Tertius hic I iber eas complectatur Acciam tiones, quae & in huiusmodi Scholis,de Auditorijs fiebant in eos emittebantur, qui, vi monuimus, siue docentes, siue recitantes, siue declamantes, Scholastici saepe sunt appellati; mirum nemini videri debet, si hic a nobis ea omnes uno
176쪽
I 2 De Veterum Acclamat. di plausi
Cum item, quemadmodum suo loco apparebit, i aedestipene verborum formulis conciperentur, tam quae in SCH LIS & AUDITORIIS, quam quae in FOMO emitti solebant Acclamationes ; idcirco placuit , FOMSNSES non modo SCHOLASTICIS iungere in hoc libro Acclamationes , sed SCHOLASTICAVM etiam appellatione nominare. eoque Iibentius, quod FORENSES ipsi Oratores & Patroni, qui veras scilicet tractabant i ites,cu SCHOLASTICI saepe dicti sunt. v est in Codice, de aliis Iuris libris, testanturque diserte Auctor Dialogi de oratoribus , Plinius in lib. a. epist. I s. Augustinus in Ioannem , & Zonaras ad Can. Io. Synodi Saraicensis,& ad Can. y6. Carthaginensis: tum, ut habent Lampridius in Alexandro Seuero,& idem Plinius ibidem, dein libro 7. e Pist. II. ut alios reticeam, si causam aliquam feliciter orassent, vel apud Vrbis Praesectos, vel apud Primcipem, eam, siue animi gratia, siue ad ingenia ostent tionem , in ipsis quandoque Scholis de Auditoridis
recitare consueuerunt. Si quid erit tamen, quod ad FORENSES Acclamationes , - , Pertineat Proprie,nec habeat cui quam cum SCHOLASTIcu aliis commune, id separatim trade- . tur. Atque
. haec quidem indicanda videbantur in primo huius libri capite, ut dicenda deinceps pos
177쪽
TAS a Scholasticis ACCLe MATIONES & PLAUSUS. Eam ob causam I 2 VIJ AT Oambitiosius ac COA OVATOS A
ditores , & Acclamatores . Corrois gandi, ac inuitandi morem quis primus inuexerit.
DITOMIS, tum publicis, tum priliatis, fieri Acclamationes; inque eos emitti, qui, siue recitantes, ut admonuimus, Gue declamantes , seu causas agentes'. SCHOLASTICI sepe ducti sunt, eas nos ScHOLASTICAS in hoc opere appellamus . De quibus ut dicere aggrediar , placet illud primo loco aperire, SCHOLASTICOS huiusmodi sui Plausitum, & Αcclamationum auidissimos. Et sane, quandoquidem consueuerunt ii inuitare studiose quia'direnti, & acclamarent ;eosque prece ac pretio redimere, Colere item grauiter, nisi, dicentibus ipsis, aut recitantibus, acclamaretur,& plauderetur; domesticum quoq; plaudentia cc acclamantium habere chorum;ac demum grandiores diuruelim aulas conducere, ipsaq; extruere Auditoria,quo& splen-cidiori declamarent aut recitarent apparatu, & frequentiores Mysent auditores de acclamatores; lateri omnino necesse futile illos Acclamationum de Plausuum maxime studi sos.
178쪽
sos . Singula nos pluribus patefaciemus , ab I VITATIO WE, quae ambitiosius fieri solebat, ordientes. LVAESITOS igitur diligenter, ac INVITATOS olim
Auditores, non mirabitur, qui legerit, apud Iuniorem Pl 'mam,qua lente di cunctanter solerent ii ad audiendum c Denire. Iuuat me, inquit Plinius in lib. I. epist. I 3. quod vigent nudia, proferunt se ingenia hominum o orientarui; t naesi ad audiendtim pigre coitur . plerique in stationibus fedent, reue que audi dis fabulis conterunt,pac subinde I bi nunciari
labent, an iam recitator intrauerit; an dixerit praefatiovem, an ex magna parte evolumit librum. tum demum, ac ivxc quoque
LE TE CUR A TERR, Neviunt dec. Etia apud Themi, sium in orat. II. auditor quidam ob id maxime Iaudatur, quod cum ceteri non nisi studiose quaesti, magnisq; obs qui is exorati ad auditionem coirent, is sponte sua, seduloque, ac diligenter adesset. eius verba sunt, Ecce disce, qua praeclare in iuuene hoc d.scendi amor resplendeat. sevi cum nec eiusdem fit lingua, cui modi nostra hac habetur oratio ; νidere tamen eLI , feruentius ad eiusmodi audiendas Orationes adisse. PQ seque multo tibi ambitu opus en , non menstritis supplicationiabus , non praemisis obteriationibus , sed indicas e tantum, ovo arisit, illi furis est. Et in priuatis obeundis molestiam habebis Oe. Ad eandem inuitandi consuetudinem respexere omnino Scri Ptores h , qui , de illa sermonem habentes, conuocandi, cduocandi , congregandi , rogandi, concgavdi , O admoncndi oces usurparim t. Idem Themistius in Oratione is . Sin, ait,
πω aliquis in hunc ipsim locum Philosophus CONI OCET , orationem habiturus. Lucianus in libello de Tomo, ceterum compensatis ea, non laus modo domvs ,sed O dic ς in ea, e reptimis quibusque CONVOCATIS , orationis Decimen eahiberroc. Epictetus apud Arrianum lib. I. cap. 23. Vt autem hoc ysequi valeant, mille poni subselcia oportebit, O s V m C A RI quamplurimos Auditores'. Quintilianus Institui.
Oratoriarum lib. 2. cap. ro. In Acti ibus permititur vis hibere plus enitus , omnemque artem ostentare , etiam hominibus in hoc ADVOCATIS. Plinius in lib. 7. epist. I7. Ego
ηρη populum ADVOCARA , Dd eertos electosque soleo Oe. vcatus Basilius in Epist. 11 8. suod autem certamen tu fuit'
179쪽
rim e Synesius in epist. i. Par illud sapientam Plutarcheo rum adjee, qui non Orationum stiarum fama iuuenes in I beam tris CONGREGANT e . Idem Quintilianus lib. Io. cap. r. , o lectione eertius iudicium, quod audienti frequenter atienus cuique fauor , aut ille laudaritium clamor extorquet. Tuadet enim dissentire, oe velut tacita quadam Nerecundia inbibe mur plus nobis credere, eum interim O νitiosa pluribus placeant, O d CORIGGATIS laudantur etiam qua non placentis Plinius in lib. i. epist. 13. Nunc otiosissimus qui'ue multo ante M GATUS, O identidem ADMONITUS , aut non veniead recitatione, aut ,se Nevit, queritur se diem, quia ncin perdia derit, peta Lye . Etiam Hippias apud Platonem ad declamationcm, S Socratem inuitat,&rogat insuper, ut alios secum adducat. Tu igitur, inquit Hippias, Socratem allo. quens apua Platonem in Hippia maiore, vi I NTERIIS, ALIOS tecum ADDUCAS , quicunque possint de huiusmodi orationis genere ferie iudicium. Est & quae ad hanc rem per tineat apud Philostratum in Polemone de Ionico quodam Declamatore saceta Historia. Narrat siquidem Philostratus. ab Ionico hoc adolescente fuisse Audientium frequentiam . Cum declamabat, sic adamatam, ut non modo studiose inismitaret qui audirent, sed creditas etiam pecunias debitoribus
condonaret, Uuramve remitteret, si adessent, s declamariti s
Addam illud, diuit di is eorrogandi Auditoris morem suisse primo inductum a Largio Licinio. id quod Iuniore Plinio teste dicimus:apud que m ita in lib. 2. epist. Iq. scri-Ptum legitur , TRIMVS hune audiendi morem INDUXI TLARGIUS LICINIVS ue hactenus tamen, τι AUDITORI δ
180쪽
r 4s De Veterum Acclamat. & Plausa
Audientium, & Acclamantium L OVI TATIO varie facta. INDICE SATUR recitatio ac declam
lio, vel in crafiinum, Vel in perem dinum; rte etiam in mepruum diem ; declamantis, ac recitantis Oce i terdum, interdum per codicillos, ac
libellos; indicatum, quid essent hi libelli ac codicilli ) aliquando per
nuncios ; quandoque etiam, qui r citaturus erat,vel declamaturuS,im
sestigabat qui audirent, ipsas quo-
, que singulorum ades ambiendo. Declaratum , quibus potissimum veta
horum sermulis fieret huiusmodi
Aee porro Audientium Inustario ac co rogatio non uno semper eodemque modo fiebat. Eam certe nonnisi arte quadam factam declarat Themistius , dum morat. q. sic scribit, suas igitur ARXES ad eos captandos, o pelliciendos adhibeo e INDICEBATUR utique sepius ac PII MITTERAT recitatio,seu deci matio: idque fiebat, vςl in cr imum, vel in perfndinum , sortem etiam