장음표시 사용
201쪽
Iegἰtἰmum . Et subdit, inepte eos sacere, qui ita acclamant, non minus, quam si quissiliorum aut rosarum corc- nam Athletae capiti imponat, cui lauri seitum vel oriastriclcbetur. Quibus autem suam sententiam ostendit, sunt haec Plutatcbi verba, Porro in laudando non est temere quibusnis utendum Nocibra . Vara Epicπrus quoque molestus es, qui a suis familiaribus ad epistolia amicorum tumultus pirat suum excitari scribit. Et qui nunc inusitatas in Auditoria introducunt voces, dum acclamant, DIVM ITUS, DIVINO IN STII -cTV, IJ IMITABILITER quasi vero.ea non si ciant, quibus I lato , Socrates, O Hyperides Vi sunt laxdum indici s , TVL-cHRE , SAPIENTER, VERE ij supra modum I ELCE TER agunt, dicentesque traducμnt, quasi hi superbia 1npia nimias laudes assectarent. Vehmenter etiam Mesesti sunt, qui iureiurando adhibito, velut in Foro, testimonia dicentibus adhibent meque his minuis ij, qui TERSO' RVM DECOR M No κ. os SERVANT , n THILOSOPHO acclamant, ACRITER', SENI , I NGE IUOSE , aut, FLORIDE: VOCES LUDE TIUM, LASCIVIENTIVMque in SCHOLASTI IS declamationitus AD PHILOSOPHOS ij TRANSMAE TES, ORATIONI .E SERIAE AMATORIAM LAMDEM ACCOMMODANTES . perinde ac se quis Athletae fertum ἐμliorum , rosarumque is tauri, aut otia i coronam imponeret. Auctor etiam Dialogi de Oratoribus, FOEDE omnino, ac PRAEPOSTERE ab ias fieri prodit, qui, TERERE: Ora-eoribus. Iti rionibus DISERTE acclamant . Sunt haec ipsa ilia Ilus , Vnde oritur illa FOEDA O PRAEPOSTERA, fed tamen frequens quibuslam exclamatio, Ni Oratores nostri, TEMERE dicere, Histriones, DISERTE fallare dicantur. coriis. Mincit ergo veritas,suisse olim ad rerum ac personarum tum apte omnino,& quasi decore acclamatum.
202쪽
is3 De Ueterum Acclamat. & Plausu
Communiores, & magis usitatae A clamationum formulae in Latinos siue orantes, siue Recitantes,emi Cis enumerantur, ac illustrantur - SOPHOS frequentissima Latin rum Acclamatio , a Graecis tamen etiam aliquando usurpata . Eam perinde valere, atque SCI S, seu DOCTS.. Indicatum,cun SOPHOS
,tis de Acclamation τ decoro , D conuenientia breuiter perstrictis, ad ipsase
randear sormulas accedo . . Ac comm --niores, crebriusque: usurpatas , attingam
Ieuiter; enodatiust autem explicabo 'illustriores, & quae cognitionem habent m-gis difficilem .. Dicenti quidem Mia illo quae solerenCcrebro acclamari , quam ipse Acclamationem aspernaretur, quam item summe cuperen, discimus ex libro 3. de Orat re; quo loci sic scriptum videas, BENE, O PRAECLARG. quamuis nobis' sepe dicatur; BELLE, O FESTIVE nimiumIa Ee nolo; quamquam illa ipsa Exclamatio, PUIC POTEST ME-
203쪽
elim . Currus . Postremae Acclamationis rarac similis vi eiuralia, quam Plutarchus commemorat in li-Dello ae Rudatione, απροσί hoc est,INIMITABILITER di ea, cuius meminit Arrianus in Epicteti Disputationiblis Itb. I. cap. 23. οπε κως, idest, S V P RA sVAM DI IIPOSSIT , seu, NIHIL SUPRA. Vsitate fieri solitas recitantibus Poetis Acclamationes habent Horatius,& Persius.
as sub Artis Poeticae finem in has formulas, PULCHRE, BG RECTE. 'lito ad versus tibi factos ducere pIenum Latitia, Hamasit enim, PULCHRE, BENE, RECTE . iter vero in Sa ra prima, EUGE, & BELLE, Sed recti finemque , extremuntque esse recuso EVGE. tuum, BELLE ynam BELLE hoc excute δαμ. Equid non intus habet pti in Satyra eadem inita aliquanto, DECEP TER , Nil ne pudet, capiti non posse perichia cano
Tellere, quin tepidum loc optas audire DECENTER' Nartialis in lib. a. epigri a. 7. multas in unum conducens Acclamationes, quae vel in Poetas recitantes , et in Causatum Mores, seu Patronos, emitti solebant, ait in Iunc moin dumiaauduntem Sctium emia cum retia tendis,
Accipe , e de U ,sive Patronus agas,
XFFECTE, GRAVITER, CITO, TER E S.
Hoe volui ,facta eri iam tibi eoa, tace. TogcTE . non EFFOETE; sic enim scriptum in antiquis coindicibus admonuerunt Nartialis correctores I & ita habet vetustissimusAmbrosianae Bibliothecae Codex. Qtia voce usi sunt etiam Plinius in Epistolis, in Floridis Apuleius , dc Ammianus Marcellinus in Nist. lib. I 6. Idem mitem est Elyecte, atque Perfecte, seu Hmie, vel Excellenter. NM PATER , id est, Amatorie si Craeci ἐρωτικοῦς dicunt. Reliqua nota lunt& manifesta. Auctor Dialosi de Oratore, dum foede omnino ac praepostere ab i)s fieri scribit qui, Diserte Histrio-Nl ous, Oratoribus Tenerὸ acclamant, significat haud obscutrilicet Teneia interdit Oratoribus parum decenter acclama
204쪽
i o De veterum Acclamat. & PIausa
retur, usitatam tamen eorundem ac conuenientem AGI
mationem si te, DISERTE. Porro SOPHOS frequentissima fuit in Latinos siue dicen. tes, siue recitantes , emissa Acclamatio. Meminit illius noti semel neqtae uno in loco Martialis. In lib. quidem primm .epigr . . suum alloquens librum sic canit, Audieris cum grande SOPHOS, dis basia captas,
Ibis ab excusso missus in Hira fago . In eiusdem libri epigrammate qO. ita est, Mereetur alius grande insanum S Hos &' la Epigrammate 67. Non sex paratur, aut decem SOPHOS nammis di in Epigrammate 77.
Frater aquas Helicon, O serta, brasque Deorum.
de ire libro n. I pigrammare q6. 'Quidlibet in causis narraueris, ipse Laceber, At tibi tergemintim mugiet ille SOPHos Denique in libro 6. Fpigrammate q8. aod tam grande SOPHOS. clamat tibi turba togata, 7 cn tu, Pomponi, cana diserta tua est.
sidonius quoque Apollinaris mentionem de ea faciae in lita primo epist s. in lib. 8. epist. c. in lib. s. episti. 13. de iis Carmine N & 8. Cur autem SOPHOS dicatur GRANDE, INIANUM. MAGNUM,& TERGEMINUM, causae illud est, quod non
sine magna re contenta voce ferent olim Acclamationes, ve pluribus docuimus in lib. I. eaP.
Perinde vero valebat SOPHOS, atque SCITE Geu DOCTE: et recte obseruanit doctillimus Budaars in suis prioribus ad Pandectas Adnotationibus Ceterum qui hanc Aeclamationis formulam usurpabane; seu mi pacta caena SOPHOS orantibus , aut Recitanti. hus acclamabant, eos Sphoctrix, & Lodi canos appeti tos prodit Plinius in Epistola Iq. libri 2. Seq-ntur, ain,
Auditores Actoribus similes, conducti in redempti mancipes. conuenitur in media Basilica, bi tam palanx Oortula, quam iutricli aio danturi iadicio in iudicium pari mir de transitur
205쪽
lant ne σοφοκλεις vocantur ; iffidem Latinum n meten impositum es, LAVDICAE . Hanc utique Acclamationem a Craxis quoque fuisse nonnunquam usurpatam, indicat vox ipsa, quae licet iam pro Latina habeatur , primo tamen Graece concepta fuit & expressa. Plutarchi etiam locus ex lib. de Auditione id ipsum plane probat; inibi enim Plutarchus quasdam recensens Acclamationes, Platoni, Socrati,& Hyperidi fieri solitas,ri, etiam acclamatum scribit. Qui nunc, inquit, inusitatas in Luditoria rntroducuui Voces, dum acclamavi, Dium ψ,Diuinor tinc , Imnutabiliter quasi vero non ea sinciant, quibus Tlato, Socrates, in Hyperides V Rut laudum indici , κα e, σοριυς, άληθως se Iupra modum indecenter agunt. Atque haectere sunt mihi de Latinis Acclamationibus in Scholasticos frequentius emitti solitis comperta.
am varie suerit olim acclamatum ad Grata, corum Recitantium , vel Dicentium laudem. Auctores plures illi strati. Ἀ
Enio nunc ad ipsas GrecarΠm AccIamati num sormulas: in quibus sine dubio Cre-ci Audientes plus quam Latini sibi indulsere . Atque has quidem , O Πρεποντως , hoc est, RECTE , & DECORE, dum fauste acclamabant ; . υκ au tem , & ου πρεποντων , idest , 31ALE ,&INDECENTER, dum infauste, maxime communes styge,& quasi solemnes, adfirmat Plutarchus in lib. de audiendis Poetis, scribens hoc pacto, Oportet aurem gum, de audiente adolescente scrino est, non timide, ηeqve Y ποῦ
206쪽
et a De Veterum Acclamat. 3c Plausu
H in Templa superstitiose ad omnia horrere, omniaque adorne , sed adsuetum audacter acclamare suo loco non mixus, MALE
hoc , O D DECERTER, quam, RECTE hoc, O DECORE
Quo certe loci vox illa, adsuetum, id quod dicimus, planis. sme confirmat. Etiam Theophi astus in Charactere de Adi Iatione adfirmat, id est, VCTE, dicenti nonnunquam acclamatum. Iam, inquit,sι loquatur ille , h7c vero adulator flentium omnibus imperame, in os laudare, dicenti voce gestaque applaudere ubi finem dicendi fecerit, acclamare.
TVS , DIVINO D STINCTU, & INIMITABILITER, in Auditoriis quandoque acclamata , testificatur idem Plutarchus in libello de Auditione his verbis, Qui nune inusit
tus in Auditoria introdutunt voces, dum acclamant, DIVINI
is supra modum indecenter agunt. Et aliquanto post hunc locum asserit idem Plutarctuis, Platonis, socratis, & ΗVperi dis usitatas Acclamationum sormulas suisse , καλῶ , σιφω , Αὐὼe, hoc est, TVLCHUS, SCITE, VE E linquit enim, suasi vero ea non Iinciant, quibus Plato, Socrates, O Hyperides usi sunt landum indicio, καλωρ, νοσῶ ,αληθω . Nec mu to post subdit, dicentibus acclamatum hiH- interdum, interdum ἐυα δε , aliquando ἀνθηρλ; ACRITE nimirum , seu ACUTE, UNIGENI OSE , FLOUDE. Eius autem ex loco , quem dixi haec sunt verba Neque bis minus molesti sunt is, qui personarum decorum non obseruant, dum Philosopho acclamant, ACRITER U seni, INGENIOSE, aut FLOR DE. I icet enim inibi reprehendat Plutarchus , ut est a no bis superius in cap. ii. obseruatum, praeposteram quorun dam, & minus conuenientem Acclamandi rationem, in diacat tam en haud obstiire, sitisse eas formulas inter acclamandum non raro usurpatas. Idem Plutarchus in libello, cuius Titulus est , Quomodo possit adulator ab a nico internosci, has formulas commemorat, ευ, - ἰάα,iae , hoc est, BENE 'α BUPUDE , seu SUFFICIENTERO 26bil, ait, refellens, de adulatore loquitur, sed omnibus annEent , atque omnia admi reus, O ad singula exclamans , BENE , ac SUFFICIENTEή reb ditur . In libello autem, qui inscribitur, sua qtii,
207쪽
L Piu NTER , de EXCELLENTER. Rhetores, inquit, o S
phisiae, dum Declamantes patiuntur sibi acclamari rumνiar. :ει μεγα ς, moderatorum O bsimanorum latidem amittunt. In Epieteti Disputationibus Vib 3. cap. 23- tradit Arrianus , dicentibus, hoc est, ΛΠRAB ILITER .fuisse ac clamatu . cuomodo, ait,--em p Dic mihi Vox autem, ουα, inter acclamandum quid significet, Scam non multo posta In eodem capite, sed paulo ante, idem Arrianus meminit huius formulae, θαυμαι δεῖ cui subnectitu νερευωs, idest, SUPRA QVAM DICI POSSIT - Dudum laudatks circumibas , in omnitius dicebas, uvis tibi visussim 2 μαπώς.Domine, ita scuua sim - uomodo vero illud dixistshodnam λ ubi descripsi Panem, O Hymphas e ὐπεπυώς - Lucianus in Zeuxide has recenset Acclamationes, Caput autem O summa laudationum Faecistis fuit, O omnes una ore unam eodemque sententiam prase ferebant, confirmantes , orariovum mearum compositionem in sententiam peregrinam esse , ac mul tum in se complecti nouitatis Multo Nero fatius est, eadem iuri verba commemorare, quisus illi tum usi facte. O 2 OVITATEM, inquiunt, O , Hercules, DICTIO EM IIVDIDTAM; O HOMINEM PROMPTPM ET AGILEM - Quid sibi publice dicenti fuerit acclamatum refert Aristide; ita
oratione de Concordia ad Rhodios, Vos, inquit, nequaqua decet hic morbus , quos etiam nos, cum Nobiscum eramus , in Concionibua non una tantum lingua, sed O voce pserunque, β icexe licet, eadem uti videbamus nam, RECTE, CORONAE, ac similia, vel etiam 2 OMENA CONCIO TIS elatum vobis susciebat Ioco manus extendenda capitis Uur pare numtum. Quo in loco sunt illa maxime an)maduertenda , ut Pote raro usurpata, & vix in alitim emissi hoc
clamandum TROLATVM- Sunt ii Ia quoque insignia omnlao, quae dicentibus Proaec resio, Polemoni, Herodi Atheniensi, Antipatro, & Aristidi, acclamata produnt Eunapius.' Philostratus. Ac Proaeresium
208쪽
ab acclamantibus appcllatum habet Eunapius in eius Vitaοῦ scribens hoc pacto, Tum vero neque leges suas consul fera re, neque corona Auditorum summi Magistratus mino reuereri potuit, nam cuncti, qui aderant, circumlambendo Sophina pectus, velut simulacbrum alicuius Dei,alis pedes,alij manus Uculabantur supplices; nonnulli DEVM, quidam MERCURII eloquentia Praesidis TΥPUM nominabant. Sophistae Polemoni acclamatum , ALITER ES DEMOSTHENES, tradit Philostratus in Polemone. Cum, inquit, ιn Obmpiis Graecia superi r Polemone exclamasiet , ALTER ES DEMOSTHERES &c. Atheniensis Herodes ab acclamante populo, UV S E DE-cEM GRAECIAE SAPIE TIBVS, appellatur: cclam te ipsi, ait Philostratus de Herode, Graecia, ipsumque V VME DECEM nuncupanter, a laude, qua magna videbatur, super tvis non est. Antipatro acclamatur, DEOR M DOCT OR ;quod scilicet liberorum Seueri Imperatoris Magister fuisset. Seueri filiorum, ita est in eiusdem Philostrati Antipatro, pr ceptor es exinimatus; νηde in Auditoris laudibus eum D Es- ωκ M DOCT ORE M appellabamus . Aristides demum in ea oratione, quam habuit contra criminantes,quod non d clamaret, ait sibi acclamatum , GRAECORVM TR INCEPS; Nune etiam vestra vicissim perspicite , b ille idi amatores, qui cum ita me ametis, ac GRAECORVM esse TRINCIPEM tum credatis,tu per gymnasia O fora CO CLAMETIS c. Mirum
est, quam multae, quamq; variae fuerint Acclamationum so mulae in hoc genere a Graecis usurpatae. Plures hic non col- Iigo; addam tamen unam aut item alteram ex iis, quae
haud ita facilem habent cognitionem, & de quibus adhuc videtur parum inter doctos conuenire.
209쪽
Acclamationum omnium cumulus, ac ii
' veluti summa, o , hoc est, DL VI NIT . Quaesi tum, quando haec Acclamatio primum fuerit in Auditoria & Scholas inuecta. Inanis quorundam opinio, AEschini illam So phistae dicenti primum impertitam existimantium . Obscutior Philo strati locus in PEschine illustratus .
Plutarchi omnino temporibus eam primo introductam. Damnatur haec acclamandi formula . Recensentur μ
Acclamationes quadam illius simi litudinem habentes.
N hoe eodem libro sub capitis m. initium
pollicitus sum , leuiter perstriciurum me communiores & magis usitatas Acclamationum formulas in Scholasticos emissas; si quae tamen essent illustriores, aut quae nou ita lacilem haberent cognitionem , eas diligenter & enodate ex plicaturum . Hactenus summatim de quasi praeteriens illas attigi: nunc reliquum , quod est promisi si, ut persoluam, insigniorem unam S item alteram seligam ex omni numero diligentius examinandam . Sunt aute hae p ei stimum Acclamationes,unica voce conceptae Θειωδεω ei, i, de . . . quibus
210쪽
7 s De Veterum Aeclamati & Plausu
quibus scilicet adhuc ambigitur inter eruditos. Et quamuis vox Θι , hoc est, DIUINITUS , vere Accim. mationum omnium cumulus , ac veluti lumma, minime obscuram habeat significationem quia tamen & a Illutarcho damnatur, nec ita certum est adhuc, quaado primum in Auditoria & Scholas fuerit intaceta, idcirco iacia crit abs re subtexere hoc loco, quid potissimum de ea statuendum vi,.
deatur ἀSunt qui hanc acclamandi formnlrm dicenti Suphistae Aeschini sui sie primum tributam existiment . Adfirmant id, quod dicunt , Eliu lostrati testimonio in Aeschius his ver
accla are, DIVI RITUS , nondum recepti m erat in sudiss So- - histicis initium aute elys factum est Aeschini. Velum isti. in hoc loco vertendo,si Graece sciunt, bona corum uenia dixerim , uos decipiunt; sin aurem nesciust, ipsi decipiuntur, neque cnim in adductis Philostrati verbis Acclamationis os ulla est omnino mcntio. Philostratus ipse , quist senserit, &quomodo sit inibi vox Caiae accipienda , ita nobis testatum reliquit, ira manifestum , ut iure magis,.quam bi, vel erro ris, vel negligentiae, accusari posEt nemo. Haec ille scribit prohinae supcrius, te Aeschine loquens, του δε αυτολέδιον λογον
tionem ex tempore habuisset Aeschines ast luentibus verbis , ac DIVI E QUADAM RACULTATE , primus hant sibi laudem cιmparauit. Subiiciuntur autem illico a . Philostrato ea
aeant , sic omnino debent Latine efferri; Hac enim DIVIDICE' DI RATIO nondum recepta: fuerat in Scholis Sophistarum; duxit autem initium ab Aeschine. quorum verborum sensum eundem agnouit & expressin politissimus Op rum omnium Philostrati Interpres. Vt iam sati; apparea
id unum hic nobis indicari a Philostrato, DIV ruisse appellatam extemporalem dicendi facultatem, quod scili--d supra mortalitatem esse quodammodo vidcrctur, qMyOL