장음표시 사용
131쪽
Marescasio, Advocato quoque Parisensi , verbis Molin ei refert doctrinae juxta ae morum elegantia praestantissimin Vir , AEgidius Menetius , in aevitatibus ueris , capite 18. inquit ille in Commentario ad Legem Cinciam, capite undo
Contra Hugonem Grotium defenslectio legis π. D. de legatis a.
SCRir Tu M est apud Papinianum in l. 77.
g. q. D. de legatis r. Heredimum filius Himmoreretur, filiis suis, vel cui ex his voluisset, resis tuere Denui rogatus. Magnus ille Grotius,in Sparsione Florum, ad legem ex facto D. ad Senatus consilium Trebellianum, legendum existimabat, Hereditπtem Ofiliuι cum moreretur. Similiter in his Valerii Maximi verbis, libro v II. cap. 8. Dam certae, am etiam norae insaniae Tuditanussutpote qui Populo nummos Parseris; togamque, velut tragicam vesem, in foro Irahens , maxi eum hominum risu consteritas fuerit, ac mulin his conseremnea fecerit. Te mento is filium insi uis heredem e quod Ti.Longin, sanguine proximus,hm judicio subνertere frustra conatus est. Magis enim Centumviri quid scripsum esset in rabulis,
quamqvis eas scri Uet, confiderandum exsima-
132쪽
verunt: pro testamento is filium, legebat Lipsiuste Mento Ofilium. An ita ibi legendum, Ma quaeso Gudio, qui Valerio castigatissimo cum Notis eruditis brevi nos beabit, examinandum rolinquo. Interea hic observo, nihil omnino m. tandum in loco Papiniani. Filius: id est, heres; fuerat rogatus, &c. a patre scilicet, vel a m tre. Similem speciem, & forte eamdem, re fert Ulpianus l. II. g. 3. Ad Senatusconsultum Trebellianum. Ex fanio, inquit, inuectatrem memini. Rogam ut qpaedam mulier filium suum , ut
si sine liberis decessisset, resilueret hereditatem δε tri suo, dcc. Et supra : Ex facto tractatum est, an per fideicommissum rogari quis possit, ut at
vem heredem faciat. Et Senatus censuit, rogari quidem quem,ut aliquem heredem Priat, non posse et verum videri per hoc rogasse, ut hereditatem suam ei restituat: id eE , quicquid ex heredimie sua consequutus est, ut ei restitueret. Julianis Foque libro quadragesimo Digestorum fideicommissum tale valere ait: Fidei committo, ut her Hrutem Titii restituas: cum es t is , qui rogatus ema Titio heres institutus. Sed levia
133쪽
Contra Cujacium defens lectio in L Rerum mixtura N. D.de lisurpationibM. Ber trandi sententia rejecta. Alia
L A v v o libris Epistolarum ait: Si is , cui ad
gulorum vel columnarum usucapionem decem
dies superessent, in aedificium eas consecisset, nihilominus eum usucapturum , si aedificium possedisset. Ita scriptum est apud Pomponium Iurisconsultum lib. 3 o. ad Sabinum, in seg. 3 o. stib titulo de Usurpationibus & usucapionibus. In quibus verbis Cujacius, Commentatio ad dictum Tit lum, pro Labeo legesnaltynbolinus: quia Labeo in libris nostris est Antistius Labeo, princeps proculeianae sectae ri quem libros Epistolarum scripsisse, nusquam se legisse ait. Bertrandus, in Vita Iur ventii Celsi,nihil mutandum existimabat: sed Labeonem de Domitio interpretabatur: quem dc Iurisconsultum fuisse, & libros Epistolarum scribpsisse contendebat, ex his verbis legis et 8. D. initestamenta facere post int: Domitius Labeo Ce se suo salutem: Ap ero An testam numero habemdus sit is, qui,cum rogatus essit adtestamentum striabendum idem quoqsecum tabulas scripsisset signaverit. DBentius Celsus Labeoni suo salutem rini non inlesisto quid sit de quo me consulueris ;
134쪽
ant valis sium ess consultatio tua I plus enim ornam ridyculum ect dubitare, an aliquis jure testis adhibitus Ist,qnoniam idem-tabulas Iesamenii scripserit. Ego quoque nihil mutandum existimo: sed longe alia de causa: scilicet, quoniam adduci non pollum ut credam, Domitium illum Labeonem fidisse Iurisconsultum , cujus, ut Iuris
consulti, meminit nemo veterum Scriptorum:
nam a recentioribus; Angelo Politiano, Cotta, Rivalio, Rutilio, Eberlino, aliis; inter Iuriscon- sultos recensetur. Quin & ejus esse, quae Labeo- ius nomine, Tribonianus Digestis inseruit, vole- bat Angelus Politianus, teste Rutilio: nam in locum Politiani necdum incidi. Certe, quod Iu- ventium Celsium consuluerit, non inde sequitur, eum protinus Iuris Auctoribus annumerandum: quamquam Iuris Auctores sese invicem consulebant: ut Proculum Atilicinus, leg. x I. de Pactiso talibus: de Paulum Rufinus, leg. q. Quibus ad libertatem proclamare non licet. Sed alii etiam eos consulebant. Ita idem Celsus a Flavio Respe-Praetore ; quem Iuris Auctorem nemo dixerit ν consaltus fuit, ut patet ex leges. de Minoribus. Ita Papinianus, a Favio Ianuario, leg. y . de lutionibus & liberationibus: & Paulus,a Numphidio, leg. 8i. de Conditionibus & demonstra- tionibus: itemque a Nesennio Apollinari, l. sq.
de Negotiis gestis ; & Proculus, a Licinnio Lucinita, L s. de legat. r. & a Firmo, leg. 38. de Actio- nibus emptio: & Aristo, a Neratio Appiano,
135쪽
leg. 6. de Manumissis testamento. Neque enim audiendus Bertrandus , qui pro Appiano rescribendum ibi vult priso e qua de re nos alibi. Ber, trandi ina interim videsis in Vita Aristonis. Quin&si femina consultus fuit Celsus, leg. 18. de jure codicillorum: cujus legis verba,quia verbis dictae legis 18. dissimilia non sunt,infra ponere non gravabor: Plotiana Cel suo salutem,&c. Iuventiώς Crisus Plotianae salutem, &c. Etiam Iuristonsul tum non fuisse Labeonem illum apparet ex stulta & plus quam ridicula quaestione quam Celse propositit. Nec eum quoque Ant. Augustinus, vir singulari scientia, summo ingenio & summo judicio praeditus, inter Iuris Auctores reposuit,
sed inter cives Romanos, quos vocat. Eum vis
de in libro de Propriis nominibus Pandectarum, pag. 378 Sed ponamus Iuriseonsilitum fuisse,
suppar fuerit omponio, aut etiam eo junior , ut mox ostendemus. Verisimile autem nore est, Pomponium, summum Iuris auctorem, tam levis
Iurisconsulti tamque ignobilis, sibique
aut etiam se junioris,auctoritate uti voluisse. Do mitium Labeonem aequalem fuisse Pomponit,aut etiam eo juniorem, quod promisimus,nunc ostendendum. Celsiis filius, de eo enim accipienda videtur dicta lex 18. nam quae in pandectis It ventio Celse tribuuntur fragmenta, ea omnia adsilium ab Antonio Augustino & a Pandirolo, non ad patrem, reseruntur.) Celsus,inquam, filius ubiat sub Hadriano. Pomponius legi et . do origine' lin
136쪽
AMOENITAT. CAp. XX. 97Juris: Cassio Caelius Sabinus successit, qui pluriamum temporibus Vesasiani potuit. Proculo , Pegasus, qui temporibus Vesasiani Praefoetas Urbi fuit. Caelio Sabino Jccessit Priscus DGlenus; Pegaso Celsin ; patri Glyb Celsus sibin, re Priscin
Nerarius ; qui utri e Consues fuerunt: Celsi quidems iterum. Spartianus in Hadriano: judicaret, in consilio habuit non amicos suos, aut comises solum,sed Jursonsillos,re praecipue J ventium Celsum , Salvium Ridianum, Nevittam Prisum,alio De r quos famen omnis Senatus probasset. Ita enim ibi legendum, quemadmodum Cuspinianus, Casimbonus&Ρancirolus emendarunt et non,ut Insgo legitur, Julium Cestim. Sed& tempora Antonini Pii attigit, sub quo promagister Scrinii fuit, ut discimus ex subscriptione lia belli, apud Alberinos Romae reperti ; quem,praeter Parrhasiium, Rutilium, Bristantum, profert Fabritius lib. I. Antiquitatum, & Bertrandus invita Celsi. At vero temporibus Celsi vixisse Domitium Labeonem apparet ex eorum άμοιβω-
ας Epistolis. Sed posito quod Iurisconsultus
fiterit ; junior Celso, quandoquidem eum consulebar, verosimiliter fuit. Iam Pomponium fi ruisse saltem sub Pio, constat ex eo quod in lege a. de Origine Iuris ; ubi de successione Iurisconsub rum agit; Iulianum ultimum recenset: item ex eo quod legitur in lege 6 . f. q. D. 'Pro socio: σait Iulianuc Sextum Pomponium referre, binum restondentem et Iulianus enim, quem utamum re
137쪽
censet Pomponius, & qui Pomponium testem adducit, Edictum Perpetuum condidit stib H, driano. Scio amplissimum Bertrandum, in Viata Pomponii, in superioribus verbis legendum
existimare ; cs ait Pomponiin Sextuae Iulianum referre, binum, &c. At vero,in Vita Pedii, nam sibi ipse non constat legendum ait, er ait Iulianus Sextum Pedium. Sed frustra sic ibi legem dum existimat Vir ille amplissimus, ut pluribus, in Vita Pomponii, ostendemus: nunc monuisse contenti, libros x x x v. ad Sabinum scripsisse Pomponium: ut verisimilius sit, quod indicta lege 6 . dicitur de Sabino, id Pomponium retulisse, quam Iulianum, qui ad Sabinum nullos libros scripsit. Nec sum nescius Ant. Augustianum in libro de Propriis Nominibus Pandect, rum duos fuisse Pomponios Iurisconsultos existu masse, quoniam in lege AEI. de Hered. instituendis, quae desumpta est ex libro x II. Variarum Lectionum Pomponii, testis laudatur ipse Pomponius.
Sed in eo fallitur vir doctus; quod alibi ostendis
Ad Labeonem ut redeam, pluribus argumentis probasse mihi videor contra Bertrandum, tabe nem , cujus meminit Pomponius in lege 3 o. de usurpationibus dc usiacapionibus, non este Domui ilium Labeonem, qui Iuventium Celium consi
luit. An esse non possit Antistius Labeo, quemadmodum putat Cujacius, videamus Ego ipsis simium csic non crudiderim solum, sed etiam com
138쪽
tenderim. Primum , Labeo in libris nostris ι ut recte id Cujacius ; est Antistius Labeo, Princeps Proculeianae familiae. Deinde, ab eodem Pomponio in iisdem libris ad Sabinum, in quaestione non omnino absimili,citatur idem Antistius, i.31. f. a. D. eodem Tit. de Usurpationibus &usuc pionibus. Citatur & a Paulo ; nec semel ; l. . D. eodem. Citatur & l. 3. g. 3. & II. de Acquirenda vel omittenda hereditate, ab eodem Paulo. Item a Iavoleno l. si. eodem Titulo, & ab Ulpiano I 6 f. I. etiam eodem Tit. δc. l. 3. de Bonorum possessionibus : in quibus locis, cum de acquire da vel omittenda possessione agatur, inde apparet quaestiones de Possessione tractasse Labeonem Antistium. Praeterea, haec Pomponii verba, Laiso libris Episularum .ii desumpta sunt 3 qvod jam monuimus; ex ejus Libris ad Sabinum ι in quibus cum Pomponius Notas ad Sabinum,Primcipem Sabinianorum , scriberet, verisimile est in his quoque quid sentirent Proculeiani, quorum princeps Labeo, non omisisse. Addo; quod stispra observatum ; Antonium Augustinum, libro de Propriis Nominibus Pandectarum, Domituum Labeonem inter cives Romanos, non inter . Iurisperitos,retulisse. Verum, inquit Cujacius,
Epistolarum libros Antistium LabAnem scripsis se, nusquam legi. An non, quaeso, fatis est hoc loci id scriptum fuisse a Pomponio i Multa esse in libris Iuris,ut libros ceteros taceam,singularia, atque ut Grammatici Graeci loqui amant, G i sive
139쪽
sive quo titulo librum audio scripsisse Samuelem Bochartum quis nescitὶNum ipse C acius libro observationum x I. cap. multos Institutionum Iustiniani locos singulares collegit Pauli librum singularem de Injuriis, s Ius Licinius Rufinus, auctor Collationis Legum Mosaicarum,memoravit: Ofilii librum ad Attiacum, sbius Gaius, i. as . de Verborum significatione: in Edicto Praetoris Urbani titulum fiussede Praediatoribus, ῆlus idem Gaius testatur, t. q. de Iure Dotium. Sed ut de Qto Antistio Labe ne verba faciam, ejus librorum de Diis Animalis .
bus,unus Servius meminit: ejus librorum de Disciplinis Etruscis, unus Fulgentius: ejus Respo serum, unus Ulpianus: ejus Commentariorum Iuris Pontificii, lus Festus: ejus Commentari
rum ad x II. Tabulas, selus Gellius. Obiter hic observandum, duos fuisse Antistios Labeones Iurisconsultos; patrem & filium ; & incertum esse, ad quem hi libri referri debeant. Locus autem Servii, si quis id scire velit, est in s. AEneidos; ad
QUO PRINCIPE, Versu I68. locus Fulgentii, in verbo minales e locus Ulpiani, in Collatione. Legum Mosaicarum & Romanarum, Tita de Imcendiariis : locus Festi, in voce si flere e ubi e rum librum decimum quintum citat: locus Gelu lii, libro I. cap. 12. An vero propterea Antistium Labeonem de Diis Animalibus, de Disciplinis Etruscis, Responserum Libros , Commentarios Iuris Pontificii, Commentarios ad x II. Tab
140쪽
AM OR NI T A'. CAp. XX. IOIlas scripsisse , cubitabimus t Sed & illum Epist larum libros scripsisse, nisi vehementer fallor, ex
aliis Auctorum nostrorum locis non obscurὸ
colligi potest. Ulpiani versa haec stat in dicta
lege 3. de Bonorum possessione: Heredimu amrem, bonorumve possessio, ut Labeo rescribit, non uti rerum possessio accipienda essit. Hoc verbum rescribit, id per Epistolam consulenti Labeonem rescripsisse , significat. Praeterea,Labeo libro x U. Responserum citatur ab Ulpiano apud Auet rem Collationis Legum Mosaicarum & Romanarum, dicto' loco: qui Libri Responserum, etiam Libri Epistolarum vocari non incommodὶ possint: quemadmodum Responsa Summorum pontificum Epistolae Decretales appellantur. N ratius libro qnario epistolarum Marcesio statrisuo ressondit verba sunt Ulpiani in l. Ia. de I structo vel Instrumento legato. Ante Augustum quidem, ur verissime Maranus in Comment, 'rio a. de AEquitate, sive Iustitia, observabat, Iuris Auctores Responsa verbo potius quam scripto indebant. Atque hinc est, quod scriptum de restomsa opponuntur a Pomponio in lege a. g. 38. D. de
Origine Iuris. Pos hos, inquit, fuit Tiber
Coruncaniuc , ut disi, qvi primus profiteri coepit teujus tamen Scriptum nullam exstat IMReston complura, Memorabilia ejus fuerunt. Hinc esse etiam idem Maranus observabat, quod Comstatores seliti essent testes adhibere,& intestati