Aegidii Menagii Juris civilis amoenitates ad Ludovicum Nublaeum, advocatum Parisiensem

141쪽

iost, Iust Is. CIvILIs sum fuisset, ut de eo constaret. Quem morem imdicant haec Pomponii verba in dicta lege a. f. Α7. Et,ut obiter sciamus, ante tempora Augusti publice restondondi jmnn 2 Principibus dabatur: sedyni fiduciam suorum sudiorum habebant, Consulentibin re stondebant. Neque restonsa uti e signata dabant: sed pleramque Judicibuι ipsi seriabebant,aut testabantur, qpi illos consist sant. At post Augustum, scripto fere semper Responsa dabant : atque adeo signata, id est, anulo obsignata. llade rescribere de Iurisconsultis passim in libris lnostris : quod etiam Cujacius ad legem a. de lx Origine Iuris annotavit) ut in lege AE . D. de Re iiudicata: S pola lib. I. Resonserum, M. rescripsit. Item, in Institutionibus Iustiniani, Tit. de

Excusationibus Tutorum, g. I. ut Papinianus libro quinto Restonsorum resin sit. Et f. IQ. Tit. de Rerum divisione : ut er Papinianus rescripsit. 'Vice versa, cum per Epistolam rescribebant Iuris- lconsulti, re etiam dicebantur. Ita in loge XI. quae est Proculi, ex libro Epistolarum ejus undecimo, D. de pactis dotalibus: Atilicinus Proculo suo salutem. Cum inter pirum es uxorem,dc.C.

Proculus resondit. Ut Responserum libri Labeo- lnis non diversi videantur ab ejus libris Epistola rum. Possint & Tiosnunaltari, libri Epistolarum, sive Um per Epipolas, nuncupari: qua de re nos quoque infra cap. XXIII. Iurisconsulti j enim ad quaesita respondebant per epistolas. Pau

lus libro in Quaestionum, leg. 8i. dς Cpnditiora

142쪽

AMOENIT A T. CAP. XX. ios

bus & demonstrationibus: Iulius Pauluae Num.. idio. &c. His quoque argumentis probasse mihi videor adversus Cujacium, Labe ius nomen indicta lege 3 o. titulo de Usurpatio- .nibus & usucapionibus, & retineri posse, & de L beone Antistio accipi debere. Superest, ut Bernardino Rutilio respondeam, qui duos Labeones Iurisconsultos; Antistium se, licet & Domitium; fuisse dicit ; quia in lege sq.& in lege o. de Conditionibus & demonstrati nibus, a Labeone citatur Labeo. Rutilii verba haec sunt, in Vita Domitii Labeonis: Domitius Labeo Hadriani temporibus floruisse dicitur slibros Epitomarum unum, solarum complures, ab eo relictos e unde ea sint omnia quae Tribunia..nus suis Digestis inseruit non ab Antisto. rem Rotitiani errorem; repetitum, ut plerore, a Cotta; Rivaliuo Aldobrox,non absurde coarguit. C

Dι sententiam ut probem, facis a Labeone cimis sepe Labeonis in legibin auctoritaου e l. s. re o. de Conditionibus re demonstrationibus d sic enim malo accipi, quam ut mihi ρ ρpei aliqνando placui patrem a filio laudari: qpos ambos supra memoravimus. Falsi1m est omnino in dictis legiabus Labeonem a Labeone in testimonium adduci. Sunt hae leges Iabolent, ex libris Posteriorum Labeonis: scripserat autem Iabolenus Notas in libros Posteriorum Antistii Labeonis. Constat tamen; quod jam monuimus; duos fuisse tabe

nes Iurisconsultos , Antistium Labeonem, de quo

143쪽

Junis CIVILIS passim in Digestis; & ejus patrem, de quo Pom' ponius in lege a. de Origine Iuris. De Praegnantis, capitalijudicio dam'at poena di ferenda.

CAPUT XXI.

LE sis v s Romanis , praegnantis mulieris, quae capitali judicio damnata erat, poena differebatur, quoad peperisset. Paulus lib. I. Semtentiarum Tit. XII. 3. Praegnantes neque torqPGri,nepve damnari, nisi post editum partum, possunt. Ulpianus l. 18. de Statu Hominum: Imperator Hadrianin Publicio Marcello rescripsit, liberam, quae praegnas ultimo supplicio damnata eL liberum parere e se olitum esse servarieam dum partum ederet. Et l. 3. de Poenis: Praegnatis mulieris consumendae damnatae melius legeretur δε- mnatae consumendaeὰ poena dissertur qpoad pariat. Ego qpidem , cae ne quaestio de ea haseatur ,scis o servari, qPa Hupraegnas eΗ. Clemens Alexam drinus libro sucundo r

prius permittunt ut supplicium subeari quam p pererit. Iohannes Chrysostomus Tom. I. Η mil. v. de Poenitentia: φααν οἱ A

144쪽

rid iacis τυ αναμάρτητον τῆ ἁμαρ ἀσ' Nam adstruunt, es qui de legibin publicis dissutant, a que Romanorum mandant lege praegnantem 3 siqvando contigerit mortis poena damnari s non prius qPam pepererit, necari e probe quidem. Neque enim juste Legumlatores judicassent, cum pec trice innoxium simul fetum tolli. ' Quintilianus Declamatione 277. cui titubas, Praegnans adulte/m e Supplicia praegna tium Lex disserri in diem partis jubet. Acta Ρassionis Sanetarum, perpetuae & Felicitatis: Circa Felicitatem vero reidi gratia Domini ejusmodi conrigit. Cum octo jam menses suum ventrem haberet ; nam pr

gnans Denui apprehensa instante flectaculi die

in magno erat luctu, ne propter ventrem disse' tur: quia non licet praegnantes poenae repraese rari. Idem statutum fuit & Legibus Atticis. Alianus Variae Histor. libro v. cap. 18. 11 Aζείου Στάγου βουλη, επει ινα φαρμακ δα. συνελαβον, εμεKλον θανατωσειν, s et*ῶτον αυτώ ἀπέκτει-vata, πτὶν η ἀπεκυησεν. ora θ το συλληφFν εκυε, αν πιον οὐν βρεφ' αναλυοντες της δίκης, His Osου μυόν- εδικα οὐαν- νάτω. Iudices Areosagitae, cum veneficam mulierem

145쪽

Aeprehendissent, re eam morti tradere vellim ; non prius ipsam interemerunt, am partu liberar tur. postquam rero peperit quod conceperat, se pentes a damnatione innocentem infantem, eamqvae commrru rat siupplicium,solam morte. ulti-runt. Et legibus AEgyptiorum, a quibus id Graecos accepisse testatur Plutarchus in libro de Hisqvi sero a Numine puniuntur: τὸν Cν Αἰγυπωνομον αβ μι εἰ ιο τοὐς υμν ωπογράψαθφ δοκλ

άλω θανάτου, φυλάέων. Legem Autem Al)ptiam, nonne videntur reriti quidam Graecorum descripsisse,qnae jubet gravidam, si morti fuerit damnam,asservari donec pariat. Et Di dorus Siculus lib. I. ubi de AEgyptiis. γυ-

146쪽

ρουντας. Praegnantes ad mortem condemnatas ante

partum non interimebant. Evam legem MDltiG corum receperunt, iniquum existimantes, quodnia

hil deliqnisset, idem cum malefico supplicium se peris ob unius racinus a duobus poenam exigi. Adhaed cum maligno scelus consilio peractum effet,eidem supplicio non intestigentem nontam δε

con venire, ut cum gravida tantum rea peragatur, foetus απm 'atri quam matri communis, vita mul-

te id quandoqpidem non magis improbentur J dices si caedis reum servant, gram qni insontes emedio tollunt. inin &servari debet mulier praegnans damnata, etiam si praegnans sit unius dici. Immo & si praegnans in ipso carcere facta sit, ut ad dictam legem 3. notat Dionysius Gothosee-dus: quod sua aetate accidisse, a Guillelmo Mena-gio, patre meo, audivi. Memini sapientissimum& eruditissimum senem, dum mihi adolescenti Pauli & Ulpiani supra citatos locos exponeret, 'narrare, praegnantem mulierem ultimo stipplicio damnatam apud Andes nostros, servatam fuisse quoad peperisset: post editum partum, iterum gravidam sectam in carcere, iterumque servatam quoad secundum partum edidisset. Sed neque praegnans defuncta ante humanda, quam ei

partus excidat . Marcellus leg. a. de Mortuo imferendo : Negat Lex Regia mulierem, qua praegnans mortua sit, humari , antequam partus ei

excidatur P gri . contra fecerit , Oem amimantis

147쪽

cum gravida peremisse videtur. Post haec, quis morem Ebriorum non abhorreat, apud qVos praegnantes adulterae , statim atque damnatae erant, supplicio afficiebantur: infante prius in Ventre matris occiso: nisi forte sederent super sellam Parturientis, ut loquuntur Ebraei. hoc est, nisi, cum damnabantur, in ipsis essent partus d loribus. Id legere est in Talmude, Cod. Heracincap. I. Sed hunc morem in ussi apud Ebraeos non

fuisse Philonis Iudaei temporibus, colligere est ex eo, quod in libello ipse ait,

μέχρις L Lm κορσι' ἔνα μὴ HMρουνὰ - συνάχάολη rcu τὀ 6 γαπός. Unde etiam ρνidam Legumlatores de mulieribus ea te damnatis legem consiluisse videntur,quae vetat ,praegnantes , si capitale crimen admiserint, morte assci priusqPam. partum ediderint; ne eum Assis faetin eorum imrere te illius enim moris hoc loci meminisset. His smilia habet Clemens Alexandrinus, loco

laudato , ubi de Lege Mosis. ἀν-ρυς γυν

148쪽

mantium ventres ante partum calces impingunt, ut contemperata lante carne vescantur, matricem,

quaere cream ad generationem, faciunt sepulcrum suus insatur in utero, cum lex aperte jubeat. Sed neque coques agnum in lacte matris suae.Non fiat enim, impii, id quod est viventis nutrimem

149쪽

tum, interempti animalis condimentum: Neque quod est vitae causa, opem ferat ad consumptio

nem corporiS.

Maecilius pro Caecilius, iis Caecilius pro Marcilius. Caelius pro Caecilius. Caeci

lius pro AElius, Caelius, Coelius. Lex. I de AEdil. Edicto , re Gessus emendantur. Tentata emendatio in ege M. de Donat. inter virum s

CAPUT XXII.

M E c rLI u s, pro Caecilius scriptum videtur apud Callistratum leg. 11. titulo de Quaestionibus: vel Caeciliin pro Maecilliu apud Arc dium leg. 1o titulo eodem. De minore qPattuor decim annis quaesio habenda non eri, utre Divis Pius Casilio Iubentiano rescripsit , inquit Calibstratus. At vero Arcadius: De minore qΡoqveqnattuordecim annis in caput alterim quaestionem habendam non esse, Dipus Plin Maecilio resisti P. Gesto utrobique magis placet. Contra, apud Tranquillum , in Vita Terentii, Caecilio pro Acilio perperam legitur. Scri t Comoedias sex e ex quibus primam Andriam cimu Ediltam daret, jussus ante caecilio recimre. Ad antem cum venisset, di ius est, Misium quidem

150쪽

AMOENITAT. CAp. XXII. m

Fabulae s qPM erat contemptiore vesitu, subsellio juxin lectulum residens , legisse e post paucos vero

persus imitatus ut accumberet, carnase una: Himis cetera percurrisse,non sine magna Caecilii a Lmtione. Et apud Hieronymum in Chronico Eusebiano : Olymp. CL v. anno s. Pabliuae T rentisae Afer, Maedi arum Scriptor, ob ingenium, formam, libertate donatus, in Arcadia moritur rquiprimam Andriam antequam AEdilibus venderet , Caecilio multum se miranti legit. Anno V

bis 388. C. Sulpitio Gallo & M. Claudio Marce, to Coss. Andria est acta, M. Fulvio, & M. Acilio Glabrione AEdilibus Curulibus : quod re ste monuit Vossius in libello de Poetis Latinis, ubi de

Terentio.

In Basilicis libro 8. titulo q. cap. 27. pag. lis'. pro b ilio scriptum fuisse Mamilius, recte quoque Antonius Augustinus libro de propriis Nominibus Pandectarum observabat. As αασυ κλητου AH Mααιλιου κώ Ιουλιου agret των. Locus Pandectarum est in lege 28. de Fideicommissariis libertatibus. Idem, ibidem, recte etiam emendabat Critis pro Caecilius in his Ulpiani, l. 1 . de didititio Ed,

cto: Si nominatim morbus exceptin sit, talis immo morbus sit , qui omnibus potuit apparere 2 ut Iuta caecus homo veniebat, aut qui cicaIriccm evia demem in periculosam habebat,vel in capite,vel in alia parte corporis , ejus nomine non teneri Caecialias ali. Caelius Sabinus librum de Edicto . Edilium