Manuductio ad coelum, medullam continens sanctorum patrum, & veterum philosophorum, authore D. Ioanne Bona Congregationis Reform. S. Bernardi ... soluta oratione composita. Per fratrem verò Petrum Bolla, ordinis Sancti Pauli ... in versus elegiaces t

발행: 1677년

분량: 150페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

Ad Coelum. 87

Te Deus eripuit coeco de carcere ditis, sulphurea mersum de phlegetontis aqua. Mille tuum donis ditauit pectus egenum sAbiectumque alias nobile fecit opus rAc sine promeritis caeli tibi regna parauit,

Expansa gratis constituitque manu. Pontus, aer, tellus, caelum, totumque quod ipsis Clauditur, hunc unum vociferantur, ames. ir animae lucrum quaerens per multa VagarisqQuod Deus est unum dilige & Omne bonum. Solo, quantumuis non aeque rustus amanti Factori quasdam reddis amore vices . Otia vitat amor , minime sua commoda quaerit, Et siquidem fuerit grandia quaeque facit. Nil graue contingit,nil non penetratur amori,

Emoritur verus, non superatur amans.

. Natura alternum nobis. donante fauorem

Vna facit plures tecta habitare domus.

Nam sumus unius magni nos corporis artus ,

Gloria quos pariter, nectit & una fides . Non amat ille Deum, vidit que nemo superstes Qui stat res odio, quos bene cernit, habet . Sed vero tandem vero sectatur amore Aggerit his, picno cum benefacta sinu . Praevenit obsequijs, prompto famulatur amore , Laetus & haec illis praestat, & absque mora. Ue miscium releues nouisse satis se egenum , Grandi rem pretio, qui, rogo, dicit, emit . Munere si sortasse preces praevertis amici , Multiplicas nullo dona labore tua . Praevenisse nequisti intercipe verba rogantis,

Expectasse viri ne videare preces .

Sed sestinus agas illud te sponte daturum Quod rogitans precibus vellet habere suis. Tum

92쪽

Tum bona verba bonis rebus coniunge petenua Nullaque muneribus tristia misce tuis . Maellitiam frontisi molimina tardaque viteS ;Non te collaudes, improperesue datum . Res prudet tacitum magno clamore datorem , Reddet & occultum, qui videt, omne, tibi. V. Omnibus in donis quae virtus spargic ah unde, lSuccursus miseri, regia sceptra tenet. Lidius hic fidei lapis, atque redemptio culpae . Estque acquirendis iusta moneta poliS . Ergo cauebis eum miserum contemnere, qui te Haeredem caeli reddere egenus habet. Venditus es viiijs, auro redimare; iuvamen, Fac sit auaritiae materies, miseris .

Histrio ridiculis plenus dimittitur a te , Qui coelos offert Chrissus , inanis eat pSponte vel inuitus debes persoluere censum Regibus, ex agris nil licet accipias : lCcelorum Regi, plus iusto sorte redundans , Non dabis exiguum qui manet orbe cibum pTu parcendo cave, ne, quas lagus undat, arenis, Fraterni incipias sanguinis esse reus . Quem si no pascis iuxta quod mandat Olympu Occidis. miserum, non miserando, fame . Quam bene post te habeant Proles hoc mento vi

NFI penitus recolens quam moriare male iaEst setius natis aliquid non esse bonorum , Quam tibi vita animae, deficiatque salus . Inspice , conuumera quid te concerni: vixi

Quid vita aeterna, possideasque solo λHoc tibi de cunctis superest in funere tantum, Quod miseri acceptum dePosuere manUS .

93쪽

Carpat quisl;fidem pa ua. n qu .vra pectore gestat Fur penetrare potest tecta sed astra nequit .

CAPUT XXII. De prudentia,eius necessitas, ct discutias . Oscium viri prudelitis.

I. NT On secus ac veluti meditanti tecta

Linea s desit non bene pergit opus . Sic tibἱ virtutum si non prudentia ) praesit

DuX, modus, ars vitae, cIaraque lux animae. Nil bene succedit cunctis moerore repletis Hac sine vita hominis laetior este nequit. Attamen inte: ea grandis labor instat habendi, Nam latet, obscuris contegitur ine locis. Illa etenim totum rimando permeat OIbcm, Et genus,& species, tractat esse rei. Certaque mundani cum non sit regula status, Sed varias subeat, sortuitasque vices :Talibus in rebu, certam componere normam Communis non est, inge jque leuis. Quaeque repugnarent, firmo coniungere nexu, Res graui, est, lustam temperiemque dare; Cymmcrias vero solita est a fiundere noctes Qua fieri debet nubila causa rei , Atque licet possit causae quandoque videri Vei tex , interea Epe medulla latet. Mens etiam rebus celatur diva futuris a Paucis haec virtus propterea datur. Quς magis expediant,vel quo facienda recurranea empore, pars hominum rauca videre potest.

94쪽

so Mantiductio

prudentem faciunt usus, memorique reposta Mente: etenim notae, quas regit illa,homini Res veniunt usu,& rebus persaepe probatis. Experimenta sequens tu tua, tutus eris. Exilis non te rebus committe supremis Vnde timere habeas, sorte vel Vnde cadas. Inspice te primum, ut cunctos videare labores Prudenter voto disposuisse tuo .

Tum rem quam facies, ipsosque negotia quorum Tractas, cumque quibus sunt facienda,vide. Pondere te demum iusio librare memento, Ne quam posse potes plus videare tibi. Quidam conssus verbis,prolabitur ore, Alter plus bursae quam serat illa iubet.

Tertius infirmum multo conamine corpus

Osticu que graui pondere ad ima iacit.

Tum bene res pensa viresque his conser agendis Pondus membra premit,grande serente Lagis His quoq trade manus,quorum tu ponere finem,

Aux sperare queas, viribus ipse tuis. selige deinde homines magno discrimine dignos

Queis vitae impendas tempora cara tuae; Hos lustra,hos rigido tentes exam Ine,quaerens

Ne prodesse alijs ipse tibi noceas. Denique naturae motus sectabere honestos , I ngeniumque seres quo regit illa tuum. Dum natura hominis trahit in contraria mente, Irritus est omnis quem lacit ille labor. III, Donec non abeunt inrbatae nubila mentis, Prudens nil rerum principiale volet. Mens etenim concussit, bonum, delusaque prauis Prael figijs animi, noscere honesta nequit. sHaud sua praecipitar vir cepta negotia prudens

Nil sine vicini consilioque facit . Sunt

95쪽

Sunt timidae mentes hominum,sapientia sallax, sunt tinbij fines, decipiuntque probae.

Vnde tui et multum multam spei a re falutem Consilium, constat quo sine nulla salus. Est quoque vir prudens, rerum qui vela rete stat, Et nudas, ut sunt,absque colore videt Nomen honorificum , grandes sepone crumenas, Rem scrutare ipsa: n, viscera & ipsa pete . Quaere quid intus habent, non quaere Vocabula

rerrima

Falli umbris turpe est, ac simulacra sequi. Tum debes vc uti quadam de turre videre .QaJe causare tibi sors inimica queat. Dicere ne stultum illud, sit quandoque necesse Haec ego nesciui quod mihi sata serent. Cano iudicio. subtiles discute ad urnas a Longe consulta,scipe, diuque vide , Net quaedam vi iet mala circumstantia factum, Ne sapias pludens degeuerando, dolum. Neve sub ambiguis, salsi,verique bnnOIum, Pro virtute scelus sponte sequare, geΠiS.

Facto consensu, nexu, praecide morarum, .

Efectum citius fac habeatque suum. Quod,nisi facta vehunt celebri super libera lande Consilium, tardas nescit habere moraS.C

96쪽

CAPUT XXIII.

Ze Iustitia , ct Religione. Actus triusque. uid sit poenitentia, ct in quo consistat.

I. Vae dat euique suum virtutum maxima

virtus

Non sibi nata,alijs quidquid habet tribuit. Ni l sibi, nilque petit pro se,sed postulat usum.

Ipsa sui,hoc reputans muneris ipse loco. Ista cauet diris proscindi caedibus orbem, Donaque tranquillae munera pacis alit. Quaedam naturae tacita est conuentio qualis Humanum blando iungit amore genus. Non res vllius laedit,non iustus honorem:

De cunctis loquitur, sentit & ille bene: Dat sua cuique , bonum proprium non impeditulli,

Proficuus Codro, proficuusque missae Nandat praelatus rectum,patet omnibus unus , Nulli conspectum non dat adire suum. Praesert & proprias aliorum commoda rebus, Castigat vitium praemiat ille bonum. Continet hac ratione suis in partibus omnes, Oificii immemores nec sinit esse sui. Ipseque si subsistit, pacem sectatur amicam, Legi,Praelatis obsequiturque suis. Sorte sua plene eontentus vivit, honore Non petit, aut vani nomina magna soli . Haud importunus tractanda negotia sumit Ad se, quae nunquam pertinuiste putat ;

97쪽

Ad Coelum . 93

Nullaque enm praeter iustum, sint praemia iusto, Gratis propterea iustitiam sequitur. II. Non est morales virtus praestantior inter, Quam quae vicino seruit honore Deo . Credere diuinum,nec non cognoscere Numen, Est primum secrae Relligionis opus. Deinde boni colitur venerandaq; dextra potetissIlla iuuat miseros, sternit at ista Duces. Nosse Deum nihil est,hoc dirus praestat auernus, Qui tremit,& credit, credit & odit atrox. Insuper exigitur cultus permixtus amori, Quae fiant utinam quam bene nota, bene. Nonne Deus toto nosti quod praesidet orbi, Et generis curam quod gerit ille tui Quod mare,quod terras,aere moderatur & astra, Et nihil hoc fieri non faciente potest pHic tibi cunctipotens, sapiens,altissimus unus,

Et ultae aeternae creditur elle dator . Cui igitur summo non hunc veneraris honore

Condigna quare non pietate colis Vilia cur illi praeponis frustula terrae Est tua vana fides hanc nisi lacta probent. Gressibus ante Deum vadas, perfectus & esto,

Tunc bene tuncque satis Relligiosus eri, 'Vera Deum pietate ligas , vinciris eidem, Et sat pro metatis, hunc imitando colis :Pigritia intactam, seruesque erroribus illam,

i leat hanc nullum contaminare nefas.

Maxima stultitia est,si quem sua lingua fidelem

Iactat,Sauromatam Vlta, Getamque sonet. Huuc veteres inter quidam celeberrimus olint

Irrisit dicio ter septem e sophus :Grandia Christiadas generoso gutture verba Spargit, ἐκ in factis nil miserandus habet. IH

98쪽

94 Mandiductio

III. Laesa Dei reparant lachrymosi itira dolores Damnandis faciunt pronaque corda maIis ;Reddat ut ostensum peccans sibi Numen amicum RestituatquΦ Deo quod tulit ante decus. Qui scelus antiquum vitat cane peius & angue, Pro facit elapsis criminibusque satis, Abnuit, & viiijs penitus dissentit amaris , Pectoris hic vere figna dolentis habet. Quod delectat abit, fugit imo citatior umbra, Quod premit aeternum, quod cruciatq; manet. Quid rogo faeda iuuat commisia reconder cordis Nemo nocens semet iudice liber abie. Ipsa sibi natura humana in mente tribunes

Constituit,rigidi iudicuque thronum. Hoc est quisque throno delator, & horridus ideIudex,ac testis criminis ipse sui. Coge animum, stimula sensus hic semper adesse,

Reddenda promptos de ratione tuos . Dic veluti quodam coram te Iudice causam , Pro viiijs grauiter corripe teque tuis. Ipse dies totos scrutare, & tempora tecnm, Quaelibet ac horae punctula parua tuae . omne quod os loquitur, totum quod dextera

tracta L.

Μens quoque quas species irrequieta rotat. Nil tibi non pandas, intactum nilue relinquas; Parcit noscenti crimina saepe Deus. . si lateare scelus,sanas, quid scire iuvabit

Nullos,quando nefas noueris ipse tuum Anne putas melius damnatum sorte latere, Quam solui naeuis sole vidente tuis pSis ubicnuque velis lateasque. scientia tecum est Quam vitare nequis pectoris ampla tui. Hanc

99쪽

Ad Caelum. 's

Mane si eontemnas, honun es miserabilis inter

Vives, si vivas hac ratione tamen . Sunt tria, quae totam mortalem tempora vitam IV. Praesens, venturum, praeteritumqaeguntω

Praesens est punctum , ante fugit quam caeperit esses Venturi non sunt,praeteritique dies. Praeteriti venient omnes cum iusseris, ae se Subucient oculis arbitrioque tuo . Ne timeas memor esse tui,lapsosque reserre Non pudeat menses, corripiendo malos.

Saepius id faciens , citius te corrigis ipsum, Vindex peccati si fuerisque tui . Quae secisse doles,iterum committere nolis Sit satis elapsis indoluisse malis . Qui liber medijs euasit naufragus undis Difficilem fragili se dabit ille rati. Sed memor accepti Superum de sydere doni Munifieo grates, liba seretoue Deo . Hane tibi inesse velim puro de pectore curatas Ne semel aduersas aggrediare vices: Grandia vitasti caelo ductore pericla,

Hec eadem rursus sponte subire mire. Peccanti toties semper placatur Olympus rEsse caue peior quod bonus ille tibi est Qaae facienda forent giras in mente nequenter, Cur potius, non,quae seceris, illa vides λNam bona de lapsis veniunt decreta futuri, Praeteritique memor damna sutura caues Mille Sophi fierent, si se non esse putarent.. Peior erio semper tu nisi proficias .

100쪽

CAPUT XXIV.

De pietate, o obseruantia. Obedientia commendatur , itemque gratitudo. inuomodo accipiendum , O reddendum sit beneficium.

1. π Icere nemo satis quam sit laudabile

possit,

tubiuga mandanti colla dedisse Patri. Atque bonum pasriae Civem monstraste cadenti, Et fratres nunquam non cumulaste bonis . vincere muneribus cunctos voluisse patronos, Nulli se larga posthabuiste manu . Scilicet hoc sacrae munus pietatis habetur , Quo patriae eultum, conserimusque patri. Sed quod agit Patris pietas, qui sunt vice Patrum Illud Maiorum praestat idem pietas . Nam quos ossicium, virtus, sapientia & aetas Praepositos nobis relligioque dedit; Surgimus his coram , capitis velumque moue.

i Cedimus occurse proruimusque genu . Figimus ora togae,dextris,& caetera honoris Consueto patriae stigmata more damus. Omnia quae retuli facilis praestabis eorum, Quam fini sublimes dum memor esse velis. Hinc etenim discet concusta timore voluntas Non illis comitem se, seciamque dare. Quorum te grauitas,& magnum nomen honorii Exiguae memorem conditionis aget. Quae-

SEARCH

MENU NAVIGATION