Tarquinij Gallutij Sabini e Societate Iesu Orationum tomus 1. 2. longe auctior

발행: 1633년

분량: 457페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

Oratio XX 387

tis deponere. nec ante repetere consueuerunt,

quam peracta, absoluta ea stugum sacrificia

essent. Tantum illi ad purgandum animum, ex piandaque scelera, in ieiunio posuerunt: quia

temperantiam virtutem quamdam esse praeclaram, ac pene diuinam intelligebant. neque multum oppido aberrarunt a vero.Quamquam enim uni ieiunio, temperantiaeque solitariae non ea

diuinitus attributa vis est, ut ipsa per se turpis catum criminibus animum eluere possit, ac tergere ; illud tamen habemus, & maiorum exemplo, & doctorum hominum sententia, & diuino testimonio exploratum, nihil, si caetera suppetant, quae ad.xpiationeni instituta sunt, posse fieri ieiunio melius, atque accommodatius ad impetrandam improbitati veniam, atque ad eas de se repetendas voluntario iudicio poenas, quae nostra ipsorum flagitia commeruerunt .

id enim significauit aliud ieiunium illud Ni-rtuitarum pereelebre, cuius beneficio ab imminenti, &iam instanti ciuitatis interitu liberati sunt, nis praepotentem Deum, quantumuis graui mortaliuna scelere prouocatum, illo sacrinci, genere facile placari, 'od resipiscentis iam anti mi, sua detestant is ti Sitia ; & meliorem primittentis in posterum migem testimonium est. , Longam hic ego seriem te possum e rum, qui admirabilem in ieiunio, cui moderetur religio,ad Deum propitiandum vim esse demonstrarunt. Quid enim tres illos adolescenies im-b h a Pulita

412쪽

superati sunt; cum non modo carnes , sed ne cibum quidem ullum igne mollitum , & co- tium auderent attingere. Mysi non modo Barbari semper habiti sunt, sed etiam ita viles , &nihili, ut quoties nullius hominem pretij dicere vellent, Mysorum eum yltimum appellarent. Et tamen hi tam contempti, & despicati Asiae populi, ut scriptum reliquit Possidbnius, haud satis suae se religioni facere putabant, ni' &caelibem agerent vitam, & caesorum animalium carnes auersarentur. Quid vero de Graecis dicamus, qui sapientia, & doctrina omniabus sine controuersia praestiterunt λ, Quid in caeteris egerint sacrificijs, minime requiro, ac disputo: sed in Cerere sacris solemnibus veneranda , scimus apud Athenienses seminas, quarum ea sacrorum procuratio erat, ieiunio se ante,ac voluntaria prorsus inedia praeparasse. Venio ad Romanos, quorum seuerissima fuit,atque accuratissima,non modo sacrorum,verum etiam rerum omnium disciplina. Legimus adeo Numam illum Pompilium, qui religione primus imbuit Romanorum animos, armorum diuturna licentia, & longa tractatione bellorum efferatos, cum pro frugibus sacrificaret,illud praecauisse potissimum,ne carnium usu cupiditati obsequeretur suae. Quae sacra cum posteri retinuissent, re quotannia summa populi celebritate facerent, Vt eam temperantiam amplioris pietatis significatione cumularent, anulum etiam e digitis

413쪽

Oratio XXVI. 387

tis deponere, nec ante repetere consueuerunt,

quam peracta, absoluta ea frugum sacrificia essent . Tantum illi ad purgandum animum, ese piandaque scelera, in ieiunio posuerunt: quia

temperantiam virtutem quamdam esse praecla- ram, ac pene diuinam intelligebant. neque murutum oppido aberrarunt a vero. Quamquam enim uni ieiunio, temperantiaeque solitariae non ea ' diuinitus attributa vis est, ut ipsa per se turpita catum criminibus animum eluere possit, ac tergere ; illud tamen habemus, & maiorum exemplo, & doctor' hominum sententia, & diuino

testimonio exploratum, nihil, si caetera suppetant, quae ad Apiationeis instituta fiant, posse fieri ieiunio melius, atque accommodatius ad impetrandam improbitati veniam, atque ad eas de se repetendas voluntario iudicio poenas, quae nostra ipsorum sagitia commeruerunt .

id enim significauit aliud ieiunium illud Niniuitarum percelebre, cuius beneficio ab imminenti, &iam instanti ciuitatis interitu liberati sunt, nisi praepotentem Deum, quantumuis graui mortalium scelere prouocatum, illo sacrincij:genere facile placari,uod resipiscentis lam anti mi, sua detestantus itia; & meliorem primittentis in posterum frugem testimonium est. Longam bic No seriem texν possum e rum, qui admirarulem in ieiunio, cui moderetur religio,ad Deum propitiandum vim esse demon- .strarunt. Quid enim tres illos adolescenies inobh α pulit,

414쪽

puli , ut lectissimis epulis, quibus ephebi Regij

vescebantur, repudiatis, vulgares optarent, at

que in summa rerum copia ieiunio se, ac voluntaria fame conficerentρ nonne resigio3 Quid nobilem illam seminam in eam induxit spem, ut ieiunio communita facile crederet, Assyriorum occupari, adeoque interfici a se Regem in tentorio posse λ Si eius attendamus orationem ad populares suos,quae in sacrarum litterarum monumenta relata est,haud dubie statuemus, unam

fuisse,ieiunium a religione imperatum. Qui VPeto antiquissimus ille Legislator tam multos in summo Sinai vertice transigere ieiunio potuisset dies, nisi eum singularis quaedam pietas, re religio confirmasset y Nihil enim de ali)s dico, qui cum diuturnum ieiunium in sumiana religione multos coquissent,& retinuissent dies, aut vita iam fiunctos excit runt ad lucem , aut imbres euocarunt e caelo, alit e leonum gregibus, quibus erant obiecti, sospites, atque incolumes euaserunt. Illud in summa pronuntio,atque hac extrema orationis parte contendo nihil hac sanctitatis profestione, aut ad morum emendationem salubrius, aut ad splendorem, & gloriam amplificandam opportunius accidere Christi nae Reipublicae posse. Nam, siue spectetur linia per se temisantia: ea est, quae depulus, reiectisque mollioribus epulis, vitiorum omnium,& fiastitiorum depellit incitamenta : sue illa attendatur animorum expiatio, in cuius gratiam

415쪽

Oratio XXVI. 389

vstirparar, & colitur, tanta, & tam ampla videtur virtus, ut solitaria esse non possit, sed cum caeteris coniuncta partibus , quae si desdeientur , nullis omnino caeremO-nhs, externisque sanctitatibus insectius scelere mort lium animus ex

416쪽

IN PERVI GILIO

PALMARUM.

blicae gratulatione,quantam crastinus . praeseseret di eius recordatione triumphi, quem nouo duxit exemplo nostrae libertatis assertox, cum Hierosolymam, urbem hobilissimam ingressurus , gratulantium vocibus , stratis humo vestibus, olearum vireatibus ramis exceptus est, in tanta, inquam, significatione laetitiae, eam mihi orationem,ac dicendi copiam dari velim,quae posset, & eorum ossicia, qui seruatori occurrunt,' exponere,& ei sapienter, ac hue optimo tributa esse, demonstrare. Duo enim hic explicanda mihi es te intelligo : honorem illum eum fuisse , qui Liberatorem nostrum non modo Deum, rerumque Dominum, sed etiam victorem , ac triumphantem ostenderet, & gloriosa illa cognomenta,quae vocibus occurrentium decantabantur,merito in eum, atque apposite c'nuen re. Vt igitur a deducentium, ac salutantium OL sichs haec mea proficiscatur oratio, id redigam vobis

417쪽

Oratis XXVII. 7 39r

vobis in memoriam quod saepe legistis, Auditores, eo tempore, quo nostrae Fundator salutis obitus sui diem appetere prouidebat, speci triumphantis , frequentimmo populorum con cursu, innumerabili turba cum oleis, palmisque praeeunte,omnibus ciuitatis ordinibus circa plata dentibus, acclamantibus uniuersis, hulcherrimo denique comitatu Hierosolymam ingredi v luisse. Cum enim de illius aduentu renunciatum ciuibus esset, urbis egressi portis, obuiam procedunt , eumque triumphantis habitu spectabi. lem inaudito, tanta laetitia, tantaq. veneratione institerunt excipere,ut hunc demum esse declarare viderentur, quem suae ipsorum salutis aucto rem praeteritis ante temporibus expectarant. Longius equidem oratione proueherer, si inni merabilem peregrinorum turbam, ciuium fie-quentiam,privatorum agmina, principum virorum concursus vellem hoc loco diligentissime percensere,cum in plenistima populis urbe gens ad spectaculum estula propemodum comprimeretur.Dies erat clarissima,atq. ad tantum ducendum triumphum accommodata sol iusto calore, hyemis immoderationem si egerat; aer etiam P rissimus ad tantam celebritatem ornandam, uniuersam ciuitatem inuitarat. Omnes itaque, vijs utrinque spectatorum ordinibus obvallatis, admirabili quadam animi suspensione,atq. cupidi tate triumphatem praestolabantur cum ecce ti

418쪽

earumque ramis instructa si ondentibus, no- uum , inauditumque Paeana decantans caeteris

praeire coepit, qui pompam illam erant ex ordine sequuturi. Explicata est multiplex gentium series plaudente plebe, exultante p pulo, summis denique, medijs , infimisque acclamantibus, Apostolis, illis Ecclesiae Senatoribus, agmen claudentibus. Neque vero in tanta Pompa , tantaque laetitia terra ipsa ornatu ca-

ruit, & gloria sua: cum illam foribus ath , alii

variarum arborum ramusculis, ac solijs obtege- rent; alij vero suis ipsorum vestibus operirent. His igitur ossicijs quid aliud sequutos misse cre- lditis eos Hierosolymae ciues , nisi , ut sua illae animi laetitia , & publica gratulatione demon-

sirprent, eum esse rerum dominum, quem excipiebant ue eum diuinum hominem, ac planei , Deum, eum de toto terrarum orbe triumphare.

scitum est enim non id modo fuisse in more perantiquo positum apud Hebraeos , ut certis iquibusdam lacris , ac testis diebus ad Deum pa- 'rentem optimum venerandum ex animo , U- starent manibus myrti ramusculos, mali Persici virgulas, summa palmarum, & quemadmodum ipsa sacrarum lit terarum monumenta testantur, etiam thyrsos, hoc est, tela, tortili , Ut pampino, vel hedera conuestita; verum etiam Ut eadem significatione laetitiae victoribus e portis occurrerent, & exciperent intra moenia triumphantes. Id videlicet habeo confirmare de sum-

419쪽

mo illo copiarum ductore, ac Principe Simonerquem post debellatam , acceptamque in dedi-n onem urbem, cum palmarum ramis, cum 4ymbalis,citharisque personantibus triumphanotem summa gloria ciues, summaque gramlatione susceperunt. Id de Alexandro Macedonum Rege: quem ubi cum magnis copus, sortissimorum virorum comitatu, exercituque sortis

smo propinquare Hierosolymitani cognouerunt, Deum per sacerdotes consuluis te dicuntur,atque ab eo moniti fuisse, ut sertis tantum ,

ac ramis virentibus urbem coronarent , Regi

que Alexandro gratulabundi , atque acclaman tes occurrerent. Id de Marco Astrippa Cai) Imperatoris auo: qui cum Hierosolymam venistet, ac multis templum donarijs, pulcherrimissique muneribus exornasset, in digressu cum ramis

palmarum a populo incredibili omnium laetitia, . ciuitate propemodum ipsa suis excita sedibus, est deduinis. Quid vero significabant aliud rami, coronaeque, quibus ornati Syriae, Ciliciaeque incolae Holofernem illum sortissamum Ducem , Assyriaeque potentissimum Imperatorem exceperunt, nisi victori se dare manus, eumque in Regno, ac ditione iam tradita suo iudicio, ac voluntate collocare λ Quin hunc eundem video morem ab ijs quoque celebratum, qui a Iudaeorum religione, atque institutis alioqui vehementer abhorrebant. Tradit quippe vetustissimus auctor, Pompeium, cum Neapo

420쪽

lim ingrederetur, a ciuibus fronde coronatis, &serto salutatum esse; in eumque coronas,ac fores ab occurrentibus fuisse coniectos. Nec alisane tradunt honoris genere cohonestatum Athenas intras e Demetrium, cum ex Leucade , Corcyraque victor reuerteretur: non alio in Capitolium ascendisse triumphantem Germanicum: cui poeta nobilis ita pompam, atque acclamationes adornat. ibis manibus eircumplaudere lucruVndique iactato fore regεnte vias.

Neque vero multa necesse est dicere de vestibus illis, quas ad publicam demonstrandam

aetitiam, atque obtemperationis studium praeseserendum , tota humo ante praetereuntem explicabant : cum hunc honorem excellentem fuisse , & eum sui Deo deberetur, aperte demonstret antiquorum omnium,tum Graecoriam, tum vero etiam Romanorum notissima consuetudo. Iunonis enim signum, cum in pompis circumferretur, eo reuerentiae genere sqlitum, e

cipi scriptores longe clatissimi tradidere , ut quacumque incederet, gentes obuiam etasae, depositis in terram vestibus, viam illi per plesternerent, & simulacri m consertissima populi sicqueni ia prosequerentur. Plinteria vero, hoc est,dies Palladi sacros ita coluisse legimus Athenienses, ut Dauimenta, viasque pulcherrimis tegerent vestibus, qua nimirum sciebant ex veteri consuetudine transituram esse sublimi suspensam

SEARCH

MENU NAVIGATION