장음표시 사용
11쪽
Insula quam Lybici verberat unda steri. Sie enim Olidius cecinit Lil . III. Fast. Quod si Lib. IV. scripsit:
Adriaeumque patens late, nemo sanae mentis Scriptor, ut Philomat. tenses contendunt late parens, in longitudinem expandi intelliget; clamant enim ipsa Latinae linguae exempla , quae de latitudine intelligi volunt. Sic Virgitius scripsit. Nectes atque dies patet Atri Janua Ditis Sie Pomponius Mela Ovid uinum textum Luce persundere videtur. Deinde Ceraunii montes: ab iis sexus in Adriam. Hoc mare magnε Hesu littorum acceptum, D' .aste quidem in latitudinem patens. , In mari itaque Libyco Ast Melitam esse , semperque fuisse nemo in gelari potest. Marium nomen in partes sumtum a Virgilio a Ginuare deseribitur; ipsa vero Astomelitae topica positio . tib Ovidio in mari Libyco designatur. Sed dimisso Ptolemaeo, dimissisque Poetis, Strabonem Geographorum Dilatorem sequamur , oui Graece stribens Divo Lucae Graece seribenti, facem in Geographicis praetulisse censendus est . . Sie Strabo Lib. 2. Quod ante Syrtes, o Cyrenaicam est Mure , id Libetim voeatur, o rn Alautium stelatus definit. Lib. eodem. Quidquid huius maris es ad Myricam, o frictim fici
Libyeum mare dicitur. Ibid. Italiam in Peni viam redigunt mare Drrhenum a Ligus idio neipiens Mare Ausonium, dc Adria . . . Lib. io. Creta alluitur a Septentrionibur mari A eo, atque Cretia
Lib. et . In Descriptione Ase eae, Militem enumerat , quam xlibi inter Siciliam, dc Africam memoraverat ... Lib. . Sunio ad Peloponnesum usque inrtoum est, ct Creticymmare, is Africum eum foubus usque ad Sicuum pelagus, quod quidemis Ambracium , σ Corinthiacvm , m Crisaeeum implet. At maris Siculi fines Strabo lib. a. describens, a faucibus Adriae nostri hodierni, usque ad Promontorium Pachinum . Ec inde Orientem versus producit. de nusquam Divo Lucae datum est , vel in Strabone, vel in alnς ejus temporis aeratisque Geographis, extra hodiernas sauces, nomen Adriae invenire. Quod itaque Creticum , Lybicum , O Simum . universis illius aetatis Scriptoribus fuit, quomodo Divo Lucae Adria famim sit, doceant nos Philomallenses; sed doceant aliqua auctoritate confisi, ne ue nos torqueant tot voluminum mole, verbis, hypotesibus, inductionibus, & falso suppositis argumentis decertantes. Nos Adriam tum Divi Lucae aetate, tum hac nostra Domi habuimus, ct habemus; illi vero ex apogaeo aliquo depromant, vel Genethlia, vel Naenias Adriae illius sabulosi quem jactant; ut Vel ejus ortu gaudere , vel illius funera lamentari possimus . . : IPtolemaei Geographia , arque Hydrographia , nihil obstant Melitae nostrae Illuricae, quam dc in Adria sitam es te docent, de ipsi Philomat-tenses in hac re omni ex parte consentiunt. At haee eade, Ptolemaei sententia Melitam Africanam ab Adria exelusam pelago Atm adstria
12쪽
ibit; neque sanae mentis Seriptor auderet Adriaticum mare ad Me-ι ridionalem Siciliae partem, re qumquaxena mill . pa. T. Africam versus proferre , nisi. eadem lege inversos Olbis cardines reddere liceret. Ptolemaeus ex contulione juris, dc nominis ut compertum faciemus 3 Adriam ad orientali orem partem Sicilias prolatavit , ar quasi Philomat tensium tergiversationes praevidis et, 1 emel & iterum Adriaticum pelagus si ad Orientem Siciliae prolatat, ad Meridiem nunquam protrhait, imo topice illam oram & Africanam Melitam , pela Asro , Geographos , Historicos , ἐκ Poetos veteres imitatus , adibit: adeo vero clara esc in Ptolemaeo Afr. canae Melitae topica positio, ut coecutire in meridie videatur is, qui Ais Melitam in Α-dria contendit. Nodus quippe iste Ptolemaei cus nobis solvendus erat; omnes enim Philomattentes Ptolemaeum advocant; nemo tamen ejus textum affert, vel explicat. Ptolemaeu erravit, at ipsius error nihil nobis obstat, nihil juvat Philota alienses , nisi se fortastis Afro- Melitam ad orientaliorem Siciliae partem velint perducerς.
l. VI. O Mnes quidem, si se veteres si ve mediae aetatis, sive
nostrorum temporum Scriptores, qui hujus Terra quei Globi partes, vel metiri , vel e numerare, Vel describere sunt aggressi , universos Maris tractus, unum mare esse docuerunt; neque fossis aut moenibus aquas
ab aquis esse divisas, sed Mare si) Adriaticum dici ab Adria, Siculum a Sicilia , & sic de singulis ; ut qui
sque noscere possit, quonam terrarum sit, tum a Marium Terrarumque denominatione , cum a dimensione
latitudinis, & quoad fieri potest longitudinis gradibus
Disit iros by Cooste i) Adriatici Maris denominationem Titus Livius Dec. I. lib. s.
apertissimis verbis designat, Thuscorum anto Romanum Imperium Iare terra marique opes patuere, mari Sustero Inferoque , quibus Italia Infulae modo cingitur , quantum potuerint nomina sunt argumento , quod alterum Tbuscum , communi voeabulo gentis, alterum Adriaticum M re ab Adria Thuscinum eounia vocavere Italicae gentes : Graeci eadem
Drrbenum atque Adriaticum vocant, Strabo lib. s. dc lib. 7. Theopompo contentit , scribenti. Adriam ferunt Ulustrem fuisse urbem. unde ἐν finxi Adriatico nomen evi va mutatione Litterarum factum sit. Elymon itaque, origineanque Adriae , tum eκ Livio Latino Scriptore, tum eκ Strabone Graeco Geographo, apertissimis verbis designavimus ; sed ut eκ notionibus illius aetatis, notionei Divi Lucae assequi possim .is, pauca nobis praemittenta esse judicamus.
13쪽
Ne aliquis sorte miretur, intra Ceraunias Iapygiasque fauees duo diversi nominis maria suisse , pro viribus nostris rem enucleatam praestabimus , caussamque, qua aliquando in unum Adriae nomen
Quod nunc dicitur Chu bur Venetus , olim vis Adriaticus; Gra cis vero sinus Ionius; ante Trojanum bellum, Mure Illyricum vocabatur ; ut docent nos Poetae , Argonautarum O Ciachorum itinera δε- scribentes; ut liquet ex Cauimacho a Strabone relato . 6c ex Amialonii libro 4. Argonautaeon Hinc metitius Antenoras migrationem
describens aeneid. lib. I. antiquam Hydrographiam est secutas . Πbricos penetrare fims dcc. Α Pelasgis tune dominabatur: post bellum Trojanum vero a Diomede, ut colligimus ex Dionys. Halicar. lib. I. Ac ex Strabone lib. 7. Postea a Liburnis, deinde a Thuscis, sui Adriae nomen dedere ab Adria ipsorum colonia , ut docuit nos Livius, De Dominio Pelasgorum , apud paucos extat memoria, de Libu nis, & Diomede , Regionum & Insularum nomina quae nunc quoque extant sunt argumento. Thusci itaque dedere nomen Adriae et Atrienses vero , qui rebus Corcyraeorum florentibus, Liburnis successerant, ditionem suam, ultra Garganum montem una ex parte, & ultra Dyrrachium ex vltera, proferre non potuerunt; ideoque Adriatici maris denominatio,
iisdem limitibus quibus Atrianorum ditio continebatur. Hi ne liquet, cum Illyrici mare illud latrociniis praedarentur , Dionysium ut a praedonibus Adriaticis Ionium tutum redderet, duas in Apulia urbes condidisse, propterea quod tunc temporis Apulia in sinu Ionio dicebatur, haud vero in Adria, cujus nomen ad ea usque littora, nondum prolatabatur, ut nobis facem praefert Diodor. Si l. lib. I 6. A primo deinde, usque ad decimum Dalmaticum bellum , rerum quae in Adria gestae sunt, multi Scriptores seriem exscribunt ; at decimo dumtaxat bello, Dalmatia, Illyricumque saepe victum, tum demum fuit
penitus subactum , Adriaeque nomen in tanta bello in varietate extensu in , Seruci, & Straboni exemplo fuit, ut fauces sinus Ioni j describemtes, ejusque sacros quodammodo limites in eodem sinu designantes, Α-driam a Gargano & Dyrraehio, ut Atriensium tempore continebatur; describerent, tandemque statutis Adriae de sinus Ioni j faucibus, haec duo maria in unum nomen coaluisse assirmarent, servato semper fan cium limite , nunquam extra Ceraunias Iapygiasque fauces extenso . Ioni j sinus Et Adriae collimitia, Solan CariadieUs topice describit , i consen t iunt Somnus ratus , Dronysiius Characenus Strabo ; quorum testimonia eo conseremus , quo Philomat tensium cav illationes de Ionio 8t Adria , illudendas potius , quam delendas suscipiemus . His itaque praemissis, quae historico&Geographico ordine , eas nobis notiones perhibent , quibus Divum Lucam usum fuisse tenendum est; quid nobis asserre possunt Philom alienses, comprobaturi Adriam Divi Lucae temporibus , Asromeli tam pertigisse Z Livius historicorum Princeps docet Datiam ciui Insulae modo, mari Supero Inferoque ; Adriatico nempe dc Tyrrheno. Sua
14쪽
Stra Iib. I. DaIiam in Peninsulam νedigi a Mari orebeno . A ιfonia. ἐν Adria assirmat. Nemo Historicorum , vel Poetarum, vel Geographorum, quos Di uus Lueas vel vidisse, vel legisse poterat, Adriam extra hodiernassa es, vel nominat, vel designat. Quomodo itaque Sacer Hist riographus dicendus est, Adriam usque ad Africanam Melitam prointulisse Si novam hydrographiam Divus Lucas consecit, doceant nos Phil mallenses i ta vero alios est securus, eos pro ipsorum doctrina sequi debuit ; at nullus, usquam , cum in Libyeo Siciliae Meridionali pelago esset adeo desipuit, ut se in Adria fuisse seriberet: ergo nec Divum Lucam desipuisse, pro veritate historiea, pro ratione hydrographica, ix pro veneratione in ipsum Divum Lueam, serio fideuterque sustinemus.
g. VII. VIsum est aliquibus Marium iura, di nomina toer
fundere; Adriam personatum rati, ad Africanam. Melitam facile posse prolatari. omnem argumentandi vim in eo maxime collocant, quod ex Scylace, & Stra
bone eliciunt, sinum Ionium I idem esse cum Adria.. Inde ex hypotheticis illationibus, miram quidem rem Praestant, dum sinum Ionium cum mari Siculo, & Si
culum cum Adria confundunt, denominationemque quae
ex intimo Sinus Adriatici Littore desumi inr, utque ad Melitam Asricanam perducunt. Quanam vero auctori rate confisi id faciant, nemo dixerit , nisi fortasse is, qui Claudii Ptolemaei errorem ex confusione Iuriς 3c
nominis, a Diuo Luca centenis ferme anni S praevisum, adoptatum, ampliatumque, imprudenter contendat.
i Georgim noster, multa quidem eruditione instructus, quaecumque ex Graecis sive Latinis Scriptoribus congerere potuit, in illas sitas i D ectiones conjecit. Quae ex se clara sunt argumenta, clarioribus ill Rravit; at ea quae dubium aliquod in camiam olim suam, nunc n stram, inferre possimi, nuda de languida prorsus reliquit. Colendas ille quidem, summoque in pretio habendus ab omnibus; maxime vero a nobis, quibus angustae eruditionis res, tum ingenii, tum doctrinae paupertatem obiiciunt; at non adeo colendus . ut falcem nostram , quaecus que ea sit, in eamdem messem mittere desperemus. Attulit ille in Tuli. Ciem. textum depraminum ex lib. I. de o M. Hae autem ut ex Anenino fluminam , sic ex eo unὸ DFientis I go dodrinarum fasta divortia: ut Pbilosopbi tamquam is μνum --ve Jo-
15쪽
ee Ionium defluerent G beeum quidem σ stor uosum.: ratores autem in Inferum hoc Tbuscum, is barbarum , βοραtofum atque lassum Iaberentur , in quo etiam ipse Ulisses errasset Nuda proinde assertione statuit, a Cicerone intelligi Adriam in Ionio intra fauces Ceraunias Iapygiasque clauso, quam quidem G μgii nostri sententiam neque laudare, neque amplecti lubet. Si enim Adria in Ionio Graeco, ergo extra fauces hodiernas: Graecum enim Mare, quod dc Ionium Magnum virgiIms.vocat , nusquam de sinu Ionio, qui intra fauces est, intelligi potest, nisi tergiversationibus , quibus Philom alienses indulgent, morem gerere Velimus . Dimisso itaque Georgio, textum hunc Ciceronis explicabimus, ne ex ejus, quae non levis est , aequi vocatione, Adria extra fauces er tensus videatur; deinde Scylacis , & Strabonis testimonia , quibus abutuntur Philo mallenses perstringemus. Ioni j denominationem Strabo cum Theopompo docet lib. 7. ortam
esse a viro qui primus Iones in illa loca perduxit; alis a 2κs, Io mali j ut videtur Hygino, dc Appiano, Vonio Dirachi filio, per ignorantiam ab Hercule occiso , dc in mare projecto. Quodcumque autem est nominis etymon, nihil ad nos . hoc unum constat, Ioniure suisse extra fauces Ceraunias Iapygiasque ; ejusdem vero Ionii si num, intra memoratas fauces , dc limites; & hune sinum Ionium , ut eκ dicendis patebit, idem fuisse cum Adria, haud vero Ionium Mare, quod aliquando Siculum dictum est , is a Cicerone Graecum Cicero itaque, ne tantummodo de sinu Ionio loqui videretur, addidit
το Graecum quidem , portuosum. Adriatici Maris vero de quo nobis quaestio est, duplicem statuimus denominationem : alteram Adriae , almteram Maris Superi. Adriae etymon , suse lateque demonstravimus: mare vero Superum dicitur respectu Inferi, qui loquendi modus Geograph 'rum est: illi enim ea omnia quae in Septentriones tendunt, vocant Supero , quae vero in Meridiem, Infera. At Septentrionale , & Meridionalet punctum , licet apud Astronomos fixum sit, dc quodammodo immobile,
naud tamen apud Geographos eadem ratione constare eotest, quibus suis
perem, & Inferum dicitur, ex sola latitudinis dimensione, respectu locorum , de quibus sermonem instituunt .
Denominatio Terrarum atque Marium , alia est respectu latitudinis .alla respeetii nominis . Ea quae dicitur respectu latitudinis ab AEquatore ad Septentriones si reseratur ad Globum Terraqueum I apud omnes eadem est. At ea quae dicitur respectu latitudinis Septentrionalis , in pamites divisae ab i. ad yo. , iterum in se divisa est . Gradus secundus ab A iquatore in Septentriones , respectu aequatoris, SuFerus dicitur, respectu ivero gradus tertii, Inferus vocatur. Denominatio vero, respectu nominis, ea est, quae apud omnes ea- .dem dicitur, Ac constanter usumatur; neque variari solet respectu positionis , vel respectu alicujus personae . . Mare Adriaticum quippe a Romanis dumtaxat Superum vocatum fuit, respectu suae positionis; ab universo vero orbe Adria dictus est respectu nominis. . Indica-
16쪽
In die in t iraque Cicero AJ iam in Mari Suphrb: Ionio vero adijeleti Gr.ecum Pormosum V ha es designavit sivum Pninna ; qui cum idemst unumque cum Adria ; yi Mari supero intellignust. Uerum enim vem, cum in Mari Superors Dyrracmm & Apo Ioniam mei pies: stu alae Civitates sint, ex quibus Phi Iosophi profluxerint, occum Crassas, qui apud Ciceronem loqui inr, de Graecia, praesertim vero de Athenis sermonem instituerit. τὸ Ionium Graeeum quod in Tullii Oratore leg- mus , de Ionio extra fauces intelligendum est , a quo Graecia alluitur quodque nusquam diei potest Superum respectu Romanae urbis; in qua Cicero scribebat . Linea ducta a Romana urbe in Orientem p eo desinit, quo Ceraunii montes in Adria incipiunt, ita ut ibi sacris quodammodo divortiis Superum Mare , a Ionio Graeco dis criminetur, neque Mare illud quod Graeciam alluit, Superi nomine indigitari possit nisi ab iis, qui
prima Geographiae elementa , vel ignorant vel Contemnunt, quo que non pudet Supera Inferis permisce innoxia . Π'rol ii
Ionium illud Graecum , poperam intes texit Georgius noster , pro sinu Ionio , sive Mari Adriatico; Philom alienses vero perperam intelligunt, Ionium Graecum in mari Supero neque enim Ionium Graecum rationes ure positionis dici potest Sumtum respecta Rom*norum , neque mare Superum in quo est sinus Jon tu, idem est cum Ionio Graeco. Intelligendus itaque est teκtus ille Tullii , pro Mari Supero ex eonsulto apposito nempe Adriare sinu Ionio , ne Dyraechium & Apolloniam duo Philol photum Emporia ex eludere videretur & pro Ionio Graeco quod Gra
clam alluit, Philosophorum omnium Matrem atque altricem . Veniamus nunc ad Solacis , & Strabonis testimonium, ex quo aper tissime patebit, sinum Ionium qui idem est cum Adria, numquam extra in Annias Iapygiasque quae de hodieinae iunt fauces suisse pro
Nos quidem neque Scylacis, neque Strabonis, de Adria & Ionio,
sententiam pernegamus, imo nobis ipsis gratulamur, tanti momenti Scriptores, quaestionem caiisseimqne nostram pinsuς dijudicasse. Ultima Scylacis verba Phili maii tenses afferre student, ut legentes
decipiant. At necesse est Ionium ste quo Scylax de Strabo disserunt
porro Adria edi Ionius Iunt idem . Si itaque Ionius introrium est in J' Groe . IMoe: s 'ὁ introesum incipit ab ore , si os a Cerauniis jugis patet ad Iapygium promontorum : si Adria 'Ionias font idem a faucibuν latro um; quid Adriae est cum Melita Asricana 3 quid sinui Ionio in t a statutas saeces cianso cum Ionio extra fauces quid te rei enatoribus est elim Scylace e qui Sole clarioribus verbrescripsit; Introrsum Ionius est , nempe intra fauces, haud vero extra. At si Ionius qui introreum est, nnam eamdemque rem efficit eum Adria, quomodo Adria qus introidum est, mira fauce effunditur st statuunt ne
17쪽
Philona alienses os, dc sauces in medio ventre Maris Adriatisi, ita ut, dc ejus os sit ad Ceraunia, dc Capite pertingat Melitam Asticanam PStrabo vero lib. 7. sic habet. Post Apolloniam Ballia ce est. ἐγ Oreum , ousque navale Pau/νmas , σ meus cera ii, inittam saucium Dos
Ioli, is Adriatici. Fauces eur- utrique sunt commanes, eoque ean
tum auferum quod mimae parti seu exteriori : quod apposuit Xylander
nomen Iono νribuitu. - μνrae a um inlexiori usque ad intimum sinus reces m : quamquam hodie totum hoe Mare Me nomea gerit. Philomallenses ad hunc Strabonis locum exultant, gestiunt, dcto quentur. Arunt enim hoc totum maνe, quod Strabo designat, haud dubie Siculum comprehendit. Verum hunc Strabonis locum primum explicare necessum est, deinde Siculi maris fines, eκ ipso Strabone. , demonstrabimus, & tamdem,suod neque diei, neque fingi potest, evincemus, etiamsi Adria dc Siculum idem essen t, nihilo tamen secius ipsus Strabonis te* monio, numquam Melitam Africanam in Mari siculo Strabonis suisse . Ac primum ne aliquis tergiversator Sinum Adriaticum , hau 1 idem
esse cum Mari Adriatico contendat, Strabonis auctoritate evincimus i discriminatim, tum Maris , cum Sanus vocem usurpari. Strabo tibia . Padum memorans eum docet incidere in Adriaticum Mare Αδααπιπίωθαλαν v. nnum vero vocat Iib. 2. dc uti in loco a nobis allato . Nunc vero redeamus ad pensum , Montes Ceraunii, ait Strabo, sunt
initium faucium Sinus Ionii, is interioris Maris Adriatici; at si fauces ibi incipiunt, quomodo Sinus Ionius extra fauces residet, vel Mari Siculo permiscetur Nonne Meridiana luce clarius est, Strabonem loqui de faucibus.Sinus Ionii, dc Maris Adriatici introrsum sumti, dc Diandrum superfluam rem praestasse, qui adjecitfeti exteriori e Illud enim νοῦ πρώrου mρους quod est in Strabone, satis est reddere primae parti . Integrum Strabonis textum Graecum transcribentes , verbum verbo reddemus, ut quisque digninscere nossit, Xylandrum licet dinaum Graecae linguae interpretem tene
Adriaci. at quidem os eo une utrique esti differt vero Ionius ; premere a quod primae partimνυ eu dem ηοc nomen est ; Adriar vero intutusque ad isitimum recessum: ν ἰδοῦ L νοῦς συμπάσης, nunc vero simuI omni Mari bule subintellige nomen Adriae est. Inconcinna sortassis videbitur haec verso, at necessum suit verbum verbo reddere ut γης ἐν me a Xylandro mase interpretatum ostenderemus , qui relative ad primam partem explicavit kquod erroneum est ; nam του ἐν ζ Iesertur ad illud ναζ αλονα , ut ex ipso artieulo is minini generis colligimus , alias dicendum esset Strabonem scripsisse νῆιι M dc νης νιψους quod talium est: ex hac Xylandri, quae aliquando sum viris contigit, halluet natrine , orta est illa adjectio sevi exteriori quae Phil mallenses in Syrtes egit, ct decepit. Ex illa Xylandri a tinione Philomait enim ficta 2 neum
18쪽
neum argumen rem conficiunt,ct Sinum Ionium extra fauce e. sonat,s .culo pelago permiscent , eo confifi, quod interius non statur fine exteriori At quis fanae mentis Scriptor , ex Strabone colligere potest , sinum I mum extra fauces prolatati, re Sicula pelago permisceri .etum ipseStrabo harum faucium initium statuas ad Montes Ceraunios In mehumano os a labris incipit, re abra dicunturPrima papa oris,sed ruta dentes dicuntur intra os , ideirco ne labra extra os dici possunte Ania tendus tamen est Strabo, qui accurata Siculi Maris Descriptione, arripit Philomat tensibus omnem ansam tergiversandi . Sic ille lib. a. Porro Sis
rem peragus ame Sietnam ess, atque Datiam red -ientiaem paνtem , y ma terea inter fretum Rheg θ , usque ad Locros is Messanam, ρε τιιυνεκδnsque ad Draevsas , is Tromontorium Pachynum. Didataris versus orientem quidem aesque ad cretae promontoria , is Pe oponnesum maiyνi ex sta te eircumsiit, o impist Sinum qui Corint,iacus dieitur. Porro ad Septenia triones attingis promoni orium Iapygium , di fauces Ionii sinus , partesque australes Epiri us is ad Mum Ambrae sum, eique c-tinuatam stram -- stimum , e cientem Corintbirium sinum Iuxta Pe oponnesum. Ionius autem Sinns pars est Maris, quod nunc dicitur Adria. Huius vero dex
Ex hac Maris Sieuli accuratisi a description di, qais unquam mort Irum adeo ies,nire ferit, ut Eliciat, Sinum Ionium extra fauces esse , α Siculo pelago permiseeri e Strabo statuit fauces Sinus Ionii, terminum Maris Siculi ad Septentriones; quomodo igitur fauces quae Siculum temminant , unum i emque diei possunt, cum eo quod terminatur FAt Philom alienses ut Adriam sive personarum , sive in verium , extra aures Ceraunias Iapygiasque educant, ad Nolybium confugiunt; quem asserimi recognovisse T-ectum Iarium, inter Coc ut m , & quium. Confuso proinde Sinu Ionio, & Trajectu Ionio, illum extra fauces , agCocynthum fiontemque Italiae protendentes, Adriam quoque qui tum Sinn Ionio idem est extra sances hodiernas educunt,Simio permiscent,& to. rumisium Maris tramim , uno Adriae nomine intelligi posse eo tendunt.
Nos urerisumo vix bilem eohibete possumns tam ineptas Philamat tensium gas recensentes.Primum quidem negamus Polybium recogn visse Traiectum lanium inter Cocynthum dc Iapygium , at inter Cocynthum S Ceraunia ; sic enim ille lib. s. Lembi portum infuiae in es , quae dieitur Xasa: est autem posita prope introitum traiiectus Ionili . Cum vero Saso Insula sit juxta Ceraunia, re ibi sit Introitus, quomodo fieri potest, ut Iapygium sit initium Adriae, & terminus Ioni j Tum ex Strahone, tum ex Polybio patet fauces Sinus Ionii esse ad Ceraunia , quo . modo igitur Ciantarianae Di mertationes pag. v. statuunt primum Ionii Sinus ingressum ad Coeynthum, alterum vero ad Iapygiam, & hoc seeundum ostium a Strabone intelligi , Adriae Ac Ionio Sinui esse commune e Triane ostia assignanda sunt Sinui Ionio e unum ad Cocy thum , alterum v d Iapygium, tertium ad Ceraunia putandum ne Est D. Ciantis intellexisis ea quae scriberet
Expendamus itaque integrum Polybianum textum, ut Veritas magis lacestat: sie isse. TMius profecto Italiae figuram tringular m Feferentis .
19쪽
unum qu dem Dius, quod ad orientem ineIinat finitur Ionio trajectu, eique adhaerente Adriatico Sinu . seia vero ad Meridiem o' occasum obverjumes , Sicuti ac Tyrrheno Mari terminatur . Haec autem Iasera ubi murtio fibi incident ummitatem sistunt tranguli, sempe promontorium Italiae quod tendit in Meridiem. , ἐν appellatur Coonibus: Lαρει de τὸν Iίνιον περον re σικα τὸ πελαγὼς , . hic ditidis Ionium TFa ectum a Siculo Mart.
Cum itaque omnis Philomattentium vis sit in eo , ut Sinum Ionium extra fauces Ceraunias a Strabone constitatas educant, &cum Mari Siculo confundant; Trajectum Polybianum, idem esse asserentes cum Sinu Ionio Strabonis, hypothesi propriae derogant, dc contradictoriis argumentis se ipsos Obstringunt, dc jugulatu. Polybius docet Promontorium Cocynthum dividere a Mori Siculo Trajectum Ionium , quem cum dividat, negat idem esse cum Mari Siculo: at sic accidit quaerentibus lucem in tenebris. Strabo ponit fauces Sinus Ion P. terminum maris Siculi ad Septe atrio nes: Polybius Traj Etum Iomu in dividit a mari Siculo ; quod itaque divitum est, unum idemque haud dici potest, quodque alterum terminat haud ide in unumque est cum eo quod terminatur . Smys Ionius igitur, a Cerauniis in Dorium idem est cum Adria, haud vero xtra fauces Ceraunias, ut liquet eκ hallucinatione Xylandri, ut compei tἰun est, auctoritate Scylacis , Strabonis, dc Polybii, quia peltillime Siculum mare, a Sinu Ionio unam eamdemque Lem cum Adr,a efficiente , Iecemnunt, dividunt. discriminant.
At quid caussae fuit ut Polybius statueret Trajectum Ionium, ad Pr montorium Cocynthum , quod eli extra fauces Sinus Ionii e Paucis reponemus . Polybius agit historicum , haud vero Geographum , Cum itaquercium meminisse deberet, loca primum in quibus gestae iunt exscripsit;& cum de Militum ., atque Classium Traiectu in Italiam loqueretuI, era jectum ipium , qui ante fauces Ionia Sinus est in digitavit, locumque quo definiebatur , qui Cocynthus est designavit; ut inde Stationes Classium , Imperii jura, dc Marium collimitia, divissionesque paterent. S culum
mare a Trajectu Ionio divisit; Traiectiis vero , dc Sirius, numquam idem esse dici possunt; Trajectus enim lineam per quam transtur denotat, Sinus vero extensionem latitudinis longitudinuque complectitur: rem vero apertissme enucleatam habemus in i plo fluminum traiectu , qui topicum tran si tus locum indicat, univerium vero flumen haud desigrint . Nostrae huic sententiae arridet Virgilius lib. 3. aen. d. Uers. M. Provehimur pelago vicina ceraunia βνxta iUnde iter Dariam, curosque bretassimus νηdis. i Siculum Mare, meridiana luce clarius, divisum est a Sinu Ionio. At esto , quod a rei veritate abest , Strabo intellexerit Sinum Imnium mari S culo permixtum i quonam tandem modo Mare Siculum Strabonis, Africanae Melitae affundi poterit . A Promontorio Pachyno Mare Siculum Strabonis dilatatur verius orientem. Ac ab eodem Promontorio quinquagenis mali. past. Me ita Αὐieana recedit in Meridiem . Linea ducta a Promontorio Pachvno in Orientem statua limites Maris Siculi; at haec linea quae orientem verius PQ rigitur a
20쪽
Tigitur , ignoramas , nisi nos Diis natus ali puta 8 EM , qtaariam includere possit Meliinin Asticanam , qaae ut Mea issim protenditur, Gad brumalem occasum respectis praelati Promontori, uultuaIur . Uanas Philo mallensium hypotheses, contradictori. 3rgumera , fallas illationes fietate , Herculeas labor esset, ima infinitu a - Illi quidem multa Princ pia .habent, auctureni nullum . milium Geo aphum, , qui ab ipsis Het. Adriam cuin Sinu Ionio, sinum Ionium ςum Ionio magno , Ionium λ