장음표시 사용
31쪽
Stulti itaque omnes Geographi, qui cum uno verbo te expedire ponsent, e tanta marium dimensione, tot nomina consecerint. At hauiustulti illi, qui Maria a denominatione terrarum quas alluebant nuncuparunt, ita ut Mediterraneum Mare, quod universale est, in diversas, quasi Provincias divideretur,& in Mari esset locorum denominatio, ea dem dimensione circumscripta , qua Provincias in continente positas,.
Marium vero divortia , haud sola auctoritatα Geographorum statutiamus, verum Historicorum omnium Principis testimonio firmamus Thuodides is est, quem Philom alienses aliquando in auxilium ad v, Pant; nos vero in quaestione Adriae, quid Thucydides ipsi prodesila fossit, prorsus ignoramus; ille enim Adriae nomen nusquam usurpavit. ortabimur itaque Philom alienses, ut primum legant Scriptotes quos advocandi, & deinde ad ipsorum auctoritatem tam fidenter contagiant. Nos Thucydidi haeremus, ut divortia marium vel ab ipso II ilhoriae Principe designata comprobemus. Thucydides Lib. apertiminis verbis Ionium Sinum a Mati Siculo dividit; Ionium enim Sinum ad terram statuit, Siculum Mare per altum se serentibus indigitat . . . . Ut Sisitienses quidem iisdem finibus utentes , quibus nunc , de qxibus non es quod αρud vos erantu ν. Ionico Sinas quis navigando terram Iegat, & Sicula fi quis per altum feratur: sua
At expendamus mentem Thucydidis, uti pie nos docet topographiacam Maris Siculi positionem. Lib. 4. Hoc autem fretum est, inter Re-1ium ἐν Messanam qua brevissimo spatio Sicilia diflat a continente ; apiaque haec est , quae Chaobdis appeuata fuit, qua Ullisses transisse fertur.
Thucydides igitur Mare Siculum, quod magnum vocat, ad fretum Messanae statuit, ibique docet concurrere cum Tyrrheno. Siciliensis itaque ora quς Orientem spect .it, Siculo Mari alluitur, & Siculum More, nulli bi cum sinu Ionio confunditur, imo apertissime ex verbo Thucydidia Lib. IV. discriminatur oExquiramus nunc topicam Sinus Ioni j positionem Lib. I. Epidamnus
est urbs ad dexteram sita naveantibus Jomum Finwm versus . Eurώαμιος
Illud . NavigantibusIonium Sinum versus , delendum videtur, cense musque initiore iri.versionem essici legendo: Naviganti Ionium Sinum, at ter judicandum esset, nondum Ionium Sinum attigisse , cui naviganti tapidamnus ad dexteram foret: quod in ipsam evidentiam pugnat. Ignoscant nobis Laurentii Vallς Manes,eius enim est illud vexsus; quum enim de Geographia agimus, ratio a nobis expeti v ut verba verbis meliamus.
Αsserun t Philo mallenses Cluveri j testimonio, Thucydidem ab Orientali Siciliae latere, ad Cretam usque Adriaticum Mare perduxisse: quod quantum a rei veritate . absit, docet nos ipse Thucydides Lib. IV.
32쪽
cribera autem est Insura, quς agro Laconico ad cet, e regione Maleae. SimuI etiam pirat e Laconicam oram a Mari qua tantum infestari poterat minus infestabant. Tota enim haec Infula eonsurgens ad Siculumis' Creticum Pelagus porrigitur πρὸς π σικειικρο, χ, κρη ων πελαγοT.
Si vero Cytera hodie Zerigo ad Siculum, & Creticum Pelagus
Imrigitur, ubinam Adriaticum ad Cretam usque protractumst Adrraticumne Mare ad Cretam protraxit Thucydides, qui numquam Adriam nominavit, qui de Cretico & Siculo Mari loquitur, qui Lib. 6. Siculum Pelagus, a Ionio Sinu dividit e Sic ex salsis hypothesibus, ex conficta scriptorum auctoritate , ex conglomeratis divertorum Marium finibus, quod nemo Geographorum secit, Philom alienses efficere conantur. Luctuosissimo veritatis sato accidit, ut Scriptores ii, qui res agunt omni prorsus ratione destitutas, ad insidiosa loca confugiant ,& inversis, mutilatisque auctorum testi
moniis pugnando, vicisse revera putent, dummodo vicisse videantur. Quod quidem aliqui ex neotericis Philom aliensibus secere , ut in sequenti exercitatione demonstrare, Ac evincere aggrediemur.
EXERCITATIO III. f. I. Elita Africana Propugnatorum ditissima , recen
tioribus hi 1ce annis, tracta est dissertissimos Apologistas qui Georgio nostro diem dixerunt: Alter est Pater I ) Rupertus a Sancto Gaspare Carminlita; alter D. C. Ioann. Anton. Ciantar; hic Disertationibus Apologeticis, ille inspectionibus amicis . Utrumque ex Ela d 1Merissimis viris, summo obsequro prosequimur , & ea quae a nobis unicuique ipsorum tribui debent ultro tribuimus. At non omnes ad omnia n
ii , nec si eos heic dormitavisse asserimus, in aliis vigiles suisse negamus: potest aliquis Martem potius amplecti quam Minervam , & Scholasticis tergiversationibus plus pollere , quam critica eruditione.
r Strenuissimi Apologistae, impune ceorgium incusant, dc nebul
nis , Veteratoris, Impostoris nomine mortuo Leoni insultant. At gratia sit verbo , blaterones isti accusationes sacilius fingere, quam probare dia dicerunt. Ipsi quidem cum nova argumenta non haberent, novis jurgiis
33쪽
Georgi urn nostrum MorIri studuerunt , ita ut si quis ipsorum volumina evolverer, nulla temporis, quo typis mandata sunt , habita ratisne, ac deinde anti criticas Georgis inspectiones expenderet, haud fieri posset, quin Georgium posteriorem suisse in scribendo censeret: adeo re coctae adeo rancidae sunt Apologi starem argumen rationes. Nihil ab
ipsis vel dictum audivimus, vel scriptum legimus si jurgia excipias λquod ab ipsorum antesignanis, vel dictum , vel scriptum non fuerito, Et si nobis nihil negotii sit, cum hujusce sursuris Scriptoribus , qui Cς-lam , Terras, Maria omnia permiscere lanr aggressi, ut veritatem sophismatum nodis torquerent, & quorum argumenta Georgius ipse per modum objectionis delevit, tamen cum novos errores attulerint, nequis nobis obiicere possit haec illustria verborum monumenta ; specimen aliquod exhibendum censemus, eruditionis illius, qua haec commenta exundant, ut quisque discere possit ab ungue Leonem Pater Rupertus Vesgatae auctbritatem extollit, Georgiumque camit, propterea quod Graecum Primigeniumque textum, Vulgatae versioni apposuit, haud opposuit; at Theologus iste tergiversator fortassis non animadvertit vulgatam versionem , quo ad fidem & quod ad mores tum a Georgio fuisse habitam , tum a nobis summo in pretio haberi; sed nee fidei, nee moribus obstare, si quis Criticum agens , Ane inographicum puta, Hydrographicum , Geographicum , aut quemvis alium . Archetypo sonti haerendum ducat, vel ex eo deducat quidpiam, quod aut vulgatae editionis textum issustret; aut variantem lectionem indu cat, vulgatae editionis Iectioni, sin minus praeserendam, nota despicabilem tamen, immo vero nonnumquam exςquandam . Data est iacultavhaec Interpretibus universis, eamque commendar, Qvet, augerque in dies Ecclesia universa. Ni ita sentiret, Interpretum Iucubrationes, versiones omnes, codicesque pronemodum universos, eliminandos curasia sit, vetuissetque ne aliquis Astronomum , vel Geographum ageret, sed
quisque vulgatae versionis verbo inhaereret: proinde Adriam pro Adria se Idelitam pro Nelita acciperet, neque enim Melitae, neque Adi iae Io- cum scire posset, si versionis nudum verbum pro Canone Geographico, vel Anemographico sulciperet; idem per idem explicanaum forer omni ite Interpretum labor inutilis, imo impius videretur . Heterodoxis quoqu faviste Georgium criminatur quod Phi Iomallensum miraevia despicatui haberet. At quis adeo superstitione phanaticus ut Georgium negasse Miraculorum fidem assirmer, propterea quod Miratu Iorum charamrem Maliensium prodigiis negaviti Summo itaque in pretio sit Vulgata verso; eu ipsa ediscamus quod credendum est, ut 'sde, nostra sana sit; at Geographicas, aliasque non absimiles quaesti , nes, a Pater Rupertus ventilare , & intelligere poster, Do nam qu rere debebat, non eκ Sacellis, neque ex Templorum Sanmario per vim erutam , sed ex Textu Scripturae probe intelle , dc ex Geographicis, ct Criticis Aumribus petitam . Iste tamen accuratissimus Eeloque inflammatus Scriptor, haud veritus arti eulum potisssimum Catholicae fidei , cum testimonio PtoIemaei confundere , α inter tenebras hominis desipientis, ct Sapientissimam
34쪽
aeterni Solis lutem comparationem instituere. Sic P. Rupertus δεν tres Concilii Nicaeni, primi de Consubstantialitate Filii verbum s ,, cerunt; Ergone ante ipsos Consubstantialitas Filii eris negandae Sieri de Ptolemaeus, licet primus Adriae fines prolataverit, haud tamenis negari potest, Adriae fines ante Ptolemaeum eosdem fuisse. Hine quisque colligere potest, ne quid gravius dicamus, quanta sine in hoc argumento miseranda. At idem P. Ruper tua, qui Georgio sue- censuit ob Graecum textum, vulgate versioni appositum, sic claudicavit
Dat veniam Corvis, vexat censura columbas.
q. II. CUM tamen aliquando Pater Carmel ita dubitasset
ia an aliquis ante Ptolemaeum Adriam extra Ce
raunia juga , R Iapygiam acram prolataverit, tandem sibi visus est in I ) Aristotele Medusaeum caput in .
r Illa coeca, atqne ridenda P. Ruperti, ex Aristotele argumenta tio, basis Ac iundamentum est totius operis quod condidit. Sic Aristot ales. Itaque primum quidem Oceanus dieitur sinum esseere dunicem aab dexteram intronamigantium per Hereuisas columnas, nempe duax quas diacunt Drtes , qua que maiorem , σ minorem appellant. At ex altera pariste non ita Sinuosus , tria eo stituit Maria, Sardiniense quod vocant
GaIricum , is . Adriam , ab his de eos sequitur Siculum Mare porrectum in obliquum is Creticum post ipsum in Orientem. Sic deinde argumentatur P. Rupertus ,, Quadringentis annis seripsi dis Aristoteles ante Divum Lucam , atqui Aristoteli non fuit Adria, Siari nus Adriaticus, ergo nec Divo Lucae. Hinc Adriam Aristotelis.,, manibus pedibusque accomodat, inter Siciliam dc Melitam Asel
O formosum hominis caput. δἰ cere posismus. Divus Lucas sciebat se esse in Aristotelico Adria , qui inter Siciliam , dc Asticanam Melia
tam est , ct tameri terram non agnoscebat
Sciebat P. Rupertus se esse in Platea Divi Marci, de tamen Proe ratorias aedes non agnoscebat pAristotelem explicare supervacaneum est, satis enim patet Maria ab ipso denominata fuisse , ab Insulis& Littoribus, quibus circum sun debantur. At P. Rupertus, in Codice fortassis, non a Columbo sed a Corvo aliquo, ex Australibus terris delato, Adriacam aliquam urbem in Siciliae Meridionali parte, vel in Melita Amrana, invenit, aqua Aristoteles Adriam ibi a Carmel ita collocatum denominavit. Phil in i rerum caussas exquirere sosent, at P. Rupertus somnia Geograthice describit. Ejus tamen nodum ex araneae 'filis contextum plum- eo gladio rescindemus . Ne gratis aliquid asserere videamur, sumpto Circino, rem enucle am praestabimus. C a I. Ari-
35쪽
I. Aristoteles in dextera parte collocat Syrtes Maiorem , .la Minois rem , in sinistra vero Mare bardoum , Gallicum, Adriam, Siculum dc
II. Navigando itaque ab Horculeis columnis Orientem versus, ante quam ad primam Syrtim, quae dc Occidua est, Ic minor est, perve nire detur occurrit Promontorium hodie dictum Capo Bona. III. Ab acra praefati Promontorii Capo Bona cursiim ad Orientem continuando, Melita Africana quinquagenis mill . pass. dextera prospicitur; ita ut re ectu directionis, quae tenenda est ad Orientem, Ac respectu lineae latitudinis, quae ab occasu in Orientem secat memoratum Promontorium , Africana Melita in eo Sinu sita sit, quem Minor Syrtis essicit. Promontorium enim jacet ad XXXVII. gradus Latitudinis in Septentriones, dc Melita Africana ad XXXVI. uno ferme gradu recedens in Meridiem. IV. Si Promontorium Casto Bona , quo clauditur Syrtis Minor ab occidente, jacet in Sinu dextro Aristotelis, de si Africana Melita uno serme gradu in Meridiem protensa , clauditur eodem Promontorio , quomodo Male Adriaticum, quod in Sinu sinistro Aristoteli est, alluere potest Melitam Africanam quae dextera est, quae in Africa est, quae Syrtim utramque spectat, dc quae praefato Promontorio Capa Bona clauditur ab Occidente Eritne dexter gradus XXXVII Latitudinis, Sinister vero gradus XXXVI. Ab Occidente in Orientem navigantibus
Reticere enim vero haud possumus, quin Patri Ruperio nos nῖ-mium morem gessisse dicamus, pudeatque nimium detentos, dc immoratos in hoc infirmissimo illius argumento . At hoc deleto integra duo, nec levis ponderis volumina, a P. Ruperto conscripta prorsus concidunt. .
verum si ille optimus, ut ajunt, Hydrographus, cum de Anem graphia , curtuque in Mari navigantibus tenendo, differit , mirum in modum nos delectat, Ac suavi quadam jucunditate animum nostrum permulcet, ut risu abstinere nequeamus. En Patris Ruperti verba. ,, Aspirante autem austro C quod assi varia Australia ex rendi potestri exempli gratia ad Libonotum , hoc est Ostrole hecchi , Ostro Gar- bino, Sud Sud V V &e. aspirante inquam austro aestimantes, aitri Lucas, propositum se tenere, legebant Cretam. Non multum auri tem post misit se contra illam ventus Typhonicus, qui vocatur ,, Euroclidon vulgata Euroaquilo. Cumque arrepta esset Navis. ω dc non possiet conari in ventum , data Nave flatibus serebamur. Sie P. Rupertus verbis Divi Lucae , quem veneramur; at de Parenthesi illa , quae tota Rupertiana est, assieritque Austrum ad varia Α stralia extendi posse, suidnam dicendum erit δAustrum ad Australia extendi posse haud negamus , Austrum tamen qui Cardinalis ventus est, quum solus nominatur, collater alibus ventis, haud permisceri possie asserimus. D. Lucas qui commae Africum noverat , noscebat etiam labonorum Euronorum, at
cum Austrum nominat, Austrum, qui Cardinalis ventus est intelligimus .
36쪽
gii rus. P. Rupem . more suo , ineetit, nemo enim mi sana mens in corpore fano. haud dumtaxat scribere, verum etiam nec suspica xi potest, Navim qua vehebatur Divus Lueas, Cretam legendo, navigasse ad occasum stante Lybonoto, sive Ostrolebecchio ; ejusmodi
enim navigatio pugnae cum primis Nauticae artis elementis. vehementiorem illum ventum, proinde P. R. asserit, innixus ves-gata Sacrorum Bibliorum lectione, ab Aquilonaribus regionibus sta tem. Nos Vulgatam lectionem veneramur, ventum tamen Aquil narem fuisse, serio. fidenterque negamus. At si ventum Aquilonarem negamus, να Euroaquilo: Latini Interpretis quomodo explicabimus 3 Nodus hie saeillime solvitur, omnisque Aquilonaris venti sispicio pro sus evanescit. I. Cretae positio, Navisque directio Geometrica demostratione docent, minime fieri potuissa, ut vel ventus ille Aquilonaris esset vel Eurus, qui numquam Aquiloni collateralis dici potest. Pro Euroaquilone interpretaretur: II. Latinus Interpres apposuit Euro Aquilonem , ut Euri tum ingruentis indolem exprimeret, id est liv-rum cum impetu, instar Aquilonis vehementis, excitantis in Mara. fluctus, quod ipsam significat δερ κλύαν. Nos in quarta Exercitatione , Cretae, positionem, ventum , Navisque qua vehebatur Divus Lueas directionem explicabimus, heic vero brevioribus verbis evincemus , ventum illum , ut videtur Clarissimo P. Ruperto, haud retudisse pruram Navis , ita ut in Irum unJe venerat reverri cogeretur quae quidem Rupertiana vesba Interprete indigent. Haec itaque statuimus. LFlantσAustro Navis qua vehebatur D. I cas, necellitate coacta , eurium dirigem debebat ad occasum aequi- noti j. I Necessitas qua cogebatur, patet ex ipsa Cretae positione,
quae ab O Me aequinos asi si in AEquinoctialem oceasum recta se profert, paullulaen de ectedis post dimidium Imulae ex parte Meridionali ad oram occasus aestivi. III. Demonstrata Cretae positione, spurante austro, Navique terram' legente, non nisi in occasum Navis vergere poterat. IV. Navia eκ Austri satu, eu positione Cretae, ex necessario Navigationis icinia . ploram in oecidentem intendens, re tundi non poterat, Orientali vento, sive noster Sirocessit, sive ad
P. Rupertus, ceteri Philomallenses. de plerique Interpretum, ad voeabunt. testimonium Vulgatae. fit se contra iam . Nos testimonium veneramur, illudque expliaeabimas, stirinio enim Navis, politio Cretae , ora a qua sat Αii N. ipsa D. Lneae verba, talis docebunt, Laud esse discrepantiam in testim nio, quod impium eii et dicere, sed errorem intestimonii explicatione. Erravit igitur P. Rumitus - δc quicumque eum illo asserunt, proram Navis juxta Cretam 'in oceasum rosta vergentis orientuli vento, ut Veli noster sv traiin, vel Philoma Rensium G ec g. . retundi potuisse. i IAdest tamen alius jucundior istius Naucleri erastissimis error , ah quod Navis flatibus se mmisieeens, is Austrum aenis venerat, reverti coacta fueris . . Ergo ne veniebat ab Austia Na is ex Australi Cretae Clusi C a portu
37쪽
portis egressa letensque Cretam , quae sese ab oriente in OeeIdentem ,
prosert Ergo ne ab Austro veniens ad Aquilonares regiones proram dirigebate Ita ne Pater Rupertus sidenter asstrit Navis quae flante Austro , nulli binis ad Occidentem vergebat, ab Austro dicitur venisse in Aquilonem Navis ex Australi Crae te portu egressa Cretam d gens , Austro flante , in occidentem versa , secundis velis in Aquilonarem oram venire poterat Quid unquam tam incongruuin. , tam rationi atque evidentiae contrarium excogitari aut si igi potest , quod Rupertianae argumentationi conserri possit γ Norunt Lippi atque Tonsores, Navi in ev Australi Cretae pol tu egressam proram dirigere non posse ad Aquilonarem Regionem , nisi velit cubernator in Littus illatri impingere. Id quod de Paulina Navi P. Rupertus non adfirmabit opi- or , nisi velit constitisse tum in littore Cretenses expectantes eumbobus, curribus, equis, ut per altillimos Getae montes , i piam in iEgeum transducerent. . . l O Statis haec de P. Ruperio. Neque alicui miram videatur, nos ipsum quas a limine salutatia , quum ipse duorum voluminum mole desudans verbis, cavillationibusque , Lectores obruere studuerit. Omnis hujus Theologi vis sita est in illo Aristotelis testina otiio. quoes non intellexit, & in prora Navis ad Aquilonarem regionpin directae, quae qui dem opinio naturae principia convellit. - . , I s. 1 . 'Nii I, III. Ρ Rupertus Adriam Africanum illum , quem sista visus est vidisse in Aristotella , dividit. a Sinu Adriatico; D. Ciantar Sinum .Adriglicum contendit idem esse cum Adria Afri eano. Ille ut Adriam in Africa probgret, Aristotelem naufragum , volentem no lentem inter Siciliam & Afromeli tam duxit,i eiusque ge
nuina mente subversa, Ee is dis.obruta leam in ullo Mari
sepeliri jussit, ut aliquando' nomen Adriae daret Marii', in quo Paulina Navis naufragio mergi debebat ; hic D. Ciantar Adriae Sinum, cum Sinu Ionio, Sinum Ionium cum Mari Ionio . Ionium cum Ausonio ., Ausonium cum Siculo , Sicatum cum Libyco Mari con fundens, Adriam nostrum usque ad Afro Melitam pedisonatum perduciti, ibique toti Prothei figuris exutum ,
Adriae nomine, quod 'nemo unquam secerat, a Diuo Luca usurpatum assigrit.. t. Apologistae Phil Malienses. ut Adriam usque ad Africanum Memittam deducant, efficiantque calamo de atramemo , quod nusquam ia-υ' et i ctum
38쪽
ctum est, ab aliquo sane mentis Geographo, asserunt Adriati eum Sinum haud eme unoein idemque cum Adria. Nos vero prorsus ignor mus, quonam in Apogam latuerit Adria Asricanus, a neotericis aliquibus novo figmento conflatus, cujus neque locum, neque etymon , neque monumentum aliquod invenire datum est. Miram Prosecto rem,& magnam veritatis. vim, necesse est fateamur, quum enim de fabae sis , & commentitiis argumentis agitur, testimonia inter se convenientia haud facile proferri possunt. Nova Ciantariana Hydrosraphia Stetiti Adriaticum Mare nominat,& Divum Paulum, quem scripsit D. Lucas absolute in Adria jactatum, in Siculo Adriatico Mari naufragium passu in esse contendit. In neoterica ossicina aliqua exculam Mare Sicuti Adriaticum primum sub Ciantarianis auspiciis prodiit, nusquam enim apud Geographos, cujuscum ueaetatis , ctum aeram . hanc monstruolam .memoratam legere datum est. Curand tam erat D. Ciantar, ut archety, sontes eκ Literaria Retu-blica eliminarentur,. ne veritas ab ioso obtenebrata , ullo modo constaret. Attulit ille ex interpretatione. ut ait Priiciani leu Rhemnii Fa-nii yersiculos quosdam Perlegetis inversos, mutilatosque lex quibus Adriam usque ad Africana Littora Syrtimque minorem perduxiti.
- . . - . Equoris at Siciat, quod vasis funditur undis . Ad noton est portus Lybia , Sarti uo vadosa . '. Maiior, ut Miserius si pergas, cerne minorem
Occiduam, Iuxta quam Meninae insula DIger Et Cercina simia Labica flatione parames Adria quas pexetra ι Oc. Sie Philomat tensis Apologista sallacissimo calamo, contra honesti scriptoris fidem , lectorem conatur decipere. Pri lciani ne, vel Rhem ny Fanij, vel Remi Favini, versio illa sit; mul tane in illam aliunde collecta interpres inseruerit, Criticis dijudicandum relinquimus. Quod ad nos attinet, contendimus fidenterque asse rimus. I. versionem quam affert Apologista saliam esse, neque concordare cum Graeca Perlege si Dionysii Characeni. a. Ipsam Apologistae reticentiam Verborum , quae post illud suum Ecc. sequuntur, Apologistae
adversari. D. Ciantae iasserit eκ illa sua fallacissima versione Inlulas
Cercinam, dc Meningem ab Adria penetrari, quod ut Lechori persuasim facerat, nullis adnibitis punctis post illum versiculum: Et CeretnasmuI Libsea flatione patentesi ubi periecta distinctio, sive periodus erat natanda: scripsit. Adria quas stemtrat, apposuitque dcc., licet ver siculus in gito Adriam Characenus memorat, discretiva conjunctio incipiat, diveriamque toto coelo ab antecedentibus rem edoceat. Characenus post Continentis descriptionem Insultas enumerandas aggreditur. Sic isse vers. -7.
Verum bis quidem propitius esto tu autem misi. Iovis Musa ii
39쪽
O Uriam autem , O LGrcus meatus, Drti dis inlatum ess in eritis: alteram vero videar ulterius ubi tra 'eceris , Occidentalem: quam ante duo parvae insulae sunt, Meη που ir Cercina Libreum portum habentes. Verum quum Adriatici finistrum alveum Maris. Intrat eris in navi, mangiam in terram Dieaeies fortis Diomedis confesιm infugam .....Haee desumpta sunt en editione Characem facta Oxoniae e Theatro Scheldoniano MDCCX., quae ad unguem concordat cum editione Lutetiae ex officina Rob. Steph. & Abele Mathaeo Iurisconsulto Interprete. Qui vero vel primis Graece Linguae elementis studuit, marte proprio, accuratam versionis fidem potest cognoscere. Proinde Meridiana luce clarius patet Characenum nunquam desipuisse, ut Adriam ad Africanam Melitam perduceret. Enimvero quum.
de Sicilia ejusque promon roriis, & de. duabus insulis Meninge & Ce ei na Ioqui desinit, de insula Diomedis quae in medio Sinti Adriae est hodie Tremiti sermonem instituit, eamque docet laevam esse in gredienti Adriaticum Alveum. Integra distinctio, sive periodus est, post versiculum in quo Menin-
Ignoramus profecto , quonam modo illud arcum, quod discreti-vnm est , referri possit ad Meningem di Cercinam, quae juxta oram Ameanam iacent, quum Characenus de Insula Diomedis quae in Sinu nostro Adriatieo est, apertissime differat. Priscian eam versonem, ut eam affert Apologista erroneam , vitiosam , dc faIsam esse strenue fidenrerque afferimus. D. Claniar tamen quadratum in circulo se invenisse ratus, insultat Georgio in Dissert. V., ejusque fidem incusae ex non allato, tam falso Characeni testimonio. Nobis res est eum ejusmodi Seriptoribus, qui neque veritatem n runt in iis quae ipsi scribunt, neque errores dignoicunt in iis que ab aliis accipiunt. Sed ne imperios nimis videamur , qui Pris iamim tam fidenter incu-iareus; uuius literae subtractio , ex negligentia forsan in Priscian eam
40쪽
versibnem invectae, Prisciani famae consulimus . Apposita enim integra distinctione post M' patentes , dc legendo . Adria qua yenetrat venias fi parte sinistra Atque legas Calabrum. littus; tune Insula magni Osendet fese Diomedis nomine dicta . Characem textum, de Prisciani versionem lectioni geminae restitui mus . Apologista quippe, qui apposuit δα. ad illud suum Adria quas
penetrat, addere debebat dc sequentia quae attulimus verba, &pr inde puerum aliquem consulere ; qui in primis Grammaticae rudi mentis Uersatur , ut ab eo edisceret τὸ quas minimae legi posse , sed qua legi debere . . ' Extant' quidem aliqua Priscianere versonis exemplaria , quae Clantarianum errorem praeseserant. At ratio ipsa vel pueros docet ejusmodi errorem Librariorum, incuriae esse tribuendum . Breviores D. Ciantar Dissertationes efficere poterat, dummodo accuratiori calamo& fide seribere voluisset. Specimen tamen aliquod Ciantarianae eruditionis ut benevolus lector habere possit, obviam pauca depromenda esse censemus , quibus perspectis nos a malefidi Scriptoris ingenti illo volumine expediemus. pugnare enim possumus in Scriptorum argumenta, at Operae pretium haud ducimus cum lix decertare qui falsis Scriptorum testimoniis, falsa dicunt, de sallacibus armis concurrunt. Melius sibi eonsuluisset D . Ciantar, si archetypum Characeni sor rem , cum falsa versione contulisset, neque inopportunum Graecistam agendo , Georgium incusasset ob uro 'or Apollonii Rhodii redditum freti. Apologista quippe asserit melius reddi Traject ut, quum πορθμος derivetur , ut ait, a verbo πιψῶ , quod est transeo . hi quis eum docuit, vocabulum πορδε μoe derivari a verbo et pia e arme verbum πεμμια quod est transfretare, idem est cum verbo quod est, absolute transire a primo enim derivatur που κος quod est fretum a secundo risin: quod est tmansitus sive Trajectus. At si malefido calamo usus est D . Ciant ar in Characeni testim nio afferrendo, versutam expneationem adhibuit, in elucidando M.
Annaeo Lucano Ith. q. Vers. 4o .
I te ιeIIaei renuus gente Curetum suos alit Adrraco tellus circumflua ponto. Heie Philomat tenss Propugnator, ex sententia ut ait , doctissimi omni boni quem nos sic sentientem, Omninobonum terque quate que bonum vocabimus asserit de Cretensibus auxiliaribus loqui Lu-eanum . dc proinde ex soc Poetae loco, Cretam in Adriae collocat. Quod quidem quantum a mente Lucani absit paucis videamus. Docet Florus Historiarum lib. q. aliquid tamen adversur absentem ducens ausa fortuna ess eirea IIbrieum . . . quem Flori locum sic carmine exposuit Lucanus. Lib. q. vers. AGI., quatuor enim antruce dentes versus, qui subsequentes explicant, D. Ciantar versuto Glantio reticem satius duxit.