Friderici Ritschelii Opuscula philologica

382쪽

Dies ut diem siderei novo exemplo volumus eos vestrum, iii cari e miluones, cognoscere qui sel las Aeschyliis per hane hiemem coram vobis hahitis interfuerant. Ibi quae scillis

versibus expOAutilius tui sunt in Septem adversus hebiis a 254 ad 26 ed. Hemn. quonitini se undis euriS, quarum nobis otium haec Satiurnaliorum hilaritas Rhenana facit, haud leviter posse emendari intelleximus, non esse committet vinexistimavimus ut novi inventi experies essetis. Vi autem, quid rei agatur ecteris quoque patefiat si qui in hus pagellas oeulaseoni re voluerint, primum quidem Eteoelis sermonem illum ex Godoliodi Hermanni exemplo, quo iterato a nobis uti in

383쪽

Omultuentis invocatio eum vi quada in iii tenditur. Ismeni autom mentio se eniasAn uitii lii rRliti itur cur vel nauiore vel minore eum pondere quiuii ceteror ii nuutinuan appella

iuui. Ergo vel hanc ob rem nihili osso quin ab ipso leni eum l. s. s. iiiiiiii ei nostri Rhenani via I p. 239 propositum est oin siit' 'l iiivov Qui etiamsi non ne deret,

quod ne pinepositionis ista mi is defensionem tittitur, nec omnino ea itu ille voluit significatione Ismenum excludo, pri Ptereo graecum Si πολέrus 'lc aitu6v lio Ri PSSet, dignita Aeschylo Videturque nunc ipse εἰ eelii placito pri,1,are

384쪽

IN SEPTEM ADV. THEBAS 254-26i.

Atqui augmidum esse et supervacaneum reliquis ad lit uni λεTu illi ritu Sensit. Et irothcto unguet, si dico viil inquani vertitur non languebit, ubi μ*ατix Tεpu coequare

indicendi, declarandi, pronuntiandi notionem putabitur ut enim saepissimo illud vim hortandi iubendis induit, ita nilissi rupedi quominus etiam promittendi vovendique pes statem communicet Venuti sic sate um est satis in unius constructionis ontinuitate ἐκ παραλληλου positum ἐπε-mini

verbo noli medioeriter Ottollitore. Non Offetulit lutilem Hermaniihim sed mi u -it ea Rus,sa Ion audierulun esse facile est ud demonstrandum. Quam enim excuSationem

tutandae codicum memoria in v. 265 adhibuit, ubi non percepisse editores ait eximiam vim iracundae rationis in illis quae sunt hi b ἐπ' si puc u es iv pdo usi Gni- τα copinci . . . la cirraui te bo citaui, eandoni illum veniam huc transtulisse consentaneum est. Ε tamen nihil

esse evidentius ilites quam pridesIu EptaeSS ERGI'REululia, tua ili pavida Pontuniaceiique virgines inve tu erut antea, iam totum in eo regem esse ut placata mente τοὐτ' uo'

Misu, Udrro visos; in μεH, sed imminentis perieuli gravitate graviter permes graves tranquillusque predes fundat compositaque Oratione vota nuneupei. F. igitur animi a tui eonveniundi quem ad modum non illud, quod artificiosiore

acumine Hermantius excusare studuit, sed hoc potius dicoro Eteoeles videbitur, tu id O egon excusatione IliuXunniueoni mendatiotii in simplicitatis liabet: τὰ ' et ' Eubpa ἐξεμο cisv pdoμω s. q. s. nec enim dignum cui immoremur

Bua toni Blomsieldique commentum oro M ' - ψ ita ab eadem regis condieiune iterata ina ui e ἐπεύχομα vobis vovendi notio non poterit non aliena iudieari. Quod si itaeo, haud immerito, in uirum locum aliquid susprionis indui,

quaeretur.

NI potori auteni qui ad viii si nulli ei veritatis non prorsus oecalluerit, ullo modo gravissimas, quibus ipse versus 25 obnoactus est, dubitationes vel dissimulare vel monstratas infitiari qua sunt numero quattuor. Nam primum quis post

385쪽

laeum si eum Blomsiel lis raci substituas parua per se plausibile a mnesiuitiate sententiae, ut ita qui tandem, eum profecto uotomi non sini μηλoci trois et vino crovclv li potvisse sine opula dies credamus praesertita vi in promptu esses iniis sinosum dicere, id quod commode

latus a Ludovie Schillem in Diariis Monaeensibus M. XXXI p. 27 non mehercule sententiae quicquam vel pom deris vel gratiae addens addito, quo facillime caremus, Mixo. Vi haud paullo venustius, qui hariolari vellet, potuerit --

balbuttientis est. Verum tertia essensio haec aecedit quod omnino, qui omissa personae significatione Uupoκτovosvruc ruitio in stices diei potuerit, non perapieitur id quod sane etiam ad hi4ccoum participium pertinet Nee enim sesimhasia Medictus morandus qui ou λεhre illinc irati ci λχομα adnotavit, non quod abest tantum, sed quod deest dixit. Rursus igitur praest esse Harimigius Onfidenterque ταυροκTovo0Vτα ημα lud' sic reponere, sorma invecta

minime Aeschylia, neglecta autem virtutis poeticae uestim iisne, inde quartum argumentum petimus. Omnino enim, si non essent reliquae offensiones nines, iam exiliter subiectum ταυροκτovosvis τε vel etiam in Disin vincore remus ab Α An prosocium esse. Recie so habitarum erat

386쪽

rs EPTEM AD Q. ΗΟΑ 254-201. sos graviore ei mi illare genere deseendere ad tenuius et testinius, id vero poeta digum non est. Tot igitur tamque graves dubitandi caussae cum unum

idemque versum communem sedem habeant, vix poterit nostra sonteriti: in Bineritatis erimen incurrere, qui de inter-ΡOlatoris fraude suspicetur. Naan non sano liber tali culpa is vidςbitur, qui non tantum tam bonim versum vereque i

schylium, qualis ille est μηλoici ui MiccoHac re tu Muru, lichni ius damnavit duo Blonii ldio, sed suomet onsilio in eiusdem supplicii societatem etiam duobus proximis adsestis nihil reliqui sedit ex tralaticia ubertate praeter hae satis

macilenta frusta:

sacrificiorum sponsio ab te sis Volo egregettu' prorsus ea ad redimi condicionem possent neni sue in eo gener COIISUB-tudinem lilii,sita Sed latiλoic Sune ut dedita opera etiam

Taυpua menti accederet, nec profecto per se ulla necessitassiit et eo minus aussa invenium, quo extiore grammat, eorum testimonio constat ipso μηλω nomine boves comprehensos esse rupis micra polinc de quo Veservies servationes ab Augusto auricio compositas habetis Aristophanis sui

p. 197 sqq. tiu lue lio qui ut non nu mi IitSSet aut exposite et aperte declarandunt putarpti ad maioren scilicet magnificentium sacrifies notionem adducturus facile eum versiculum

mn gebat, quem manifestum est e flatum esse e Sophoelii τα--rovia verbi recordatione adsumptisque e superiore verissisinici , ea paulla inferiore περ-ctu vocabulis hoc autem postremo ne satis ommode quidem, nisi allimur. Nolumus in eo haerere morosius quod, etsi precari et docti et

ἐπευχε cflai dictum esse constat. 1aimen iid vovendi notionem USim verbun compo8itum omnino non est a tragicis poetis

387쪽

370 DE EscΠYMogvsInvs translatum praeter hoc uniani exemplum. Quod ut potuisse tamen fieri largiar nur, ut Oninium minime commode sinu nes eo loco fieri, ubi paucis post versibus eodem orta reui verebo hortis non vovere , sed preestri iubeatur: ἐπε- μη i Ctiisu, Mola. Quo ut etiam augetur fraudis suspitio,

ita in hae ipsa fabiit: satis votus constat IiOII de 'SSe exempla Hiiiilli fululitat nil qui mini pa in rem . . aio a librariis potius adsutorum, quam ii doctiore aliquo lectore presectorim,

qui nimiruti ingenio itidulgere suo ludibundaque manu quid vires possent experiretur. Expias importuno i dii amento, quod non es mirum interpolatorem accommodasse ad eum quem scriptum repperisset allaticcovTac accusativum , sequitur ut hoc ipso quid fiat quέιEratur illa ilipi iluod supra iderimus sine i uti dici prorsu et non potuisse. Atque lue quido mam veritatis ni ulnissime vetus scholiasta monstrat, non is qui λεiπε Uasi adscripsit,

sed longe illo et praestantis et ut iacile apparet rentiquior, cuius in Mediee dodie quantivis pretii verba haec sunt: cisti civ c0hματα ovosi cui πω τιμ inhv - 4φυρα quibus primum hoc intelleitur talem inserpreti seripseram

l ante oculos fuiκse, qua non ad liebanos universos Mod ad aut ius teoclis personam Oti sus e litio θ rretur: Dan Pro

pro crus ivsic ricεi profeci non potuit non V ncouεv. Quo nee ii quod singularis numeri non minus aperi hi licio est quod subsequitur crisiui verbum, de quo su loco dicetur. Hae igitur sam vim habere intellegimus, ut Aeses liam

388쪽

IN SEPTEM ADV. 6Enas 254-26l. iniuce rigendum esse. E quo lant constructionis perversis gravissima manavit.

Ad proxima perium ui quid tandem si quod effecti rum se Eteoeles possieetam , uitaui. Nimirum primum iniceivr amici, praeterea autem spolia opima templis ammmm

uovo o Al υλoc. Sed ea tamen interpretatis omnis quom, nus fidem inventui, ea in obstant gravissimae. Nam primum quideri eum etiam impaea non aliunde nisi e spoliis hostilibus sani, mimi es horum mentionem, seiunciam ab ipsorum tropaeorum promissiono, in ultera tantum parte

bipertita sinititiationis fieri lim niti uiue satis Ora1ntii in hac parti orationi praemitti iam exili lius ei liis elatam ηcεivryorrai notionem. Non minus autem praeter rationem, ubibula, b coeli ματα orbis ad altorum membrum enuntiati ininsitur, a spinorum in templis figendorum mnationeseisineta est sacrificiorum sponsis, quae tamen apparet mulio etiam aptius illud quam ad tropaea pertinere sub dio seri

solita in eampo aperto. Et ut hoc incommodum mutata Min τε partae ulu 1acile vitetur, tamen onus viilontissimum argumentum hoc restat, quod constanti loquendi usu tropaeum statuere cum ceteris scriptoribus etiam poeta tragies Vettium

Doneso dixerunt ut mittam o oov, 3εipεiv), non iscvati Animadvertit ho Marmandus in Supplices Euripidi v. 657, iribus is quidem πιθέ- -hi exemplis memoratis, sed quorum primum potitum o Choophoris v. 762Ἀλλ' lopolinio tabc

389쪽

tvi ille ulla in linte4c0ηματα partieula In . sed ua1 EOIDAtriactione continuatam inter in Divitiationem qualoni et verborum et

sententiae simplicitas commendat ut quod maxime: μηλoici allaticcus et 50' cetici θεῶ v0ricet τροπα tu uiua v c Brisa a Tuli e nuntia victoriae me facturum vestimenta hos in Un, ut in adiectivo, multo etiam certius quam in substantivo

de quibus contemptius quam par orat inis lotus existimavit in Heraelidas . 403. Adiectivum io iii illi tantum Euripidiis habetis quo O iocui cruc porraio et Goc πω mio larum tacetuc Phoenissariun v. lGl. 1473, quorum vim esse ambiguam sentitis, sed imprimis huc apposito exemplo Electra v. ii 74 porres Mymur' 'iuiis armc xystis Diu rio substantivo autem haberi coeptum in Aesanio versurpo rata effecit ut vel ε se τε partieula intrias novam strueturRIn pro Xi Inorum ver hortuno, si uini inis Bri utur plane ut

390쪽

IN EPTEM ADv -κuhs 254-26i. 373 Superest ut gravissimus iuba. Si Ossimus componatui is, quibus extremo versus es intumuisse et dehisse eertum est. Qui eum vulgo tales legerentur:

Cesiliuior ocissi πολεψω b rem πια ubi et a versu primo et tertio et secunda II1unu suli Ita X scriptum est ab eademque θ' adiectum in boυpiπληχθ' . disiecta autem membra , e poetae sive interpretis vel interpunctio

prodit sueta post pomin, post cinis luci, post aeuiv. inclitur quod Hemannus effeta ab initio a nobis perscriptum qui laeere ipsi potuerit aegre assequare iam insuavi coimiani di duritie o obliqua oratione in Getam transitur

Bhcεi infinitivo ad cτεψω, pro quo tumen in promi lii Ielyεiverat reliquas Offensiones, iteremus antea satis disceptatus.

Nisi quod praeetur sane acuminae do tirno e nihil memoria librorum eruit pro eo quod Porsonus in Euripidis Hecubam v. 482 proposuerat oupiληιμ'. Vnum autem illi vitium non tauium eum Guileis Dindorso commune est, cuius script ram supra perstrinximus p. VI 369J, sed etiam eum Roberto Engero nostro, qui nova via ingressus hanc nuper speciem Aeschyliorum verborum l. s. s. p. 4 commendavit: ἐπε--ui MGivor vin πολεμiuis cis ματαλοφυpu civi boupiniax0' suoi dolaoic. In qui prinium laudaudum est, quod non posse serri portulatu notionem intellexit alterum hoc, quod unam eontinuum esse