Friderici Ritschelii Opuscula philologica

391쪽

nuterii eum Solo Diiidorti alterum Tauroλo si ac exemplum liarticipat etiam mimis tolerabilo, quod emittur ii λαφυρα

dijω et πολε liui ccis sim vocabulis sibi autem propriam hane eulpam, quod minime vulgarem criti in vocis usui sibi poma it interpolitori deberi. Quo veredit quod prorsus immerii nobis videtur illud in Hemanno eriminari, quod is non serenda libidino alia ex aliis Modices odicis versibi

suscepta ili nulli contulerit quasi non longe frequentissimo usu lio ipsum ventui, ut luomiscue in codicibu8 ut lututiliatis scriptorum interpolatorumque verbis illud unum p

tandum sit, ut quid suapte natura dignum esse scriptore, quid supere interpretem videatur, uerior iudicio aspiria mus. Hanc igitur normam secuti primum imo ua inter

cc0mur et u*υpa notionum. Nam etsi illud quidem feret ineum tantum est, at hoc ne frequentatu prosae ora irinis eripioribus ne ab ipsis rugiet poesis uno paeω alienum novimus elui in eadem prorsus caussa Mola

rectius tumen neutrum eodem indignum credatur. Ita igitur Mgregatis a genuinorum societate reperias interpretamentis quae relicta sunt umquani sua sponte in veri maru iam

392쪽

IN SEPTEM ADV. UEBA 254-261. 375 commode et concinne coeunt, ut ne posse quid mi ullum rabnem inire videantur: 08cε iv portata batus V c0riua Tu. cicipui λοφυρα ου pi πηx si XV sic Olbi Oic. Postquam iii generuli iis illud dixit porruia hut v c θηματα, iam qui id iistituturius sit a indiem cladis vostes hostilos Gudant, accuratius explicui. IaΗtis ain sacri Dinibus ni tib gens spolia. Haec autem Aeschylia quo modo in eum quem

diem exhibent iuniorem reverini liuebit iam butiun Deere, nihil ut in demon strationis integritatem desiderari

videatur. Etenim e conminui soni iurbae manes hoc repetenda sitiit ilia ad ei priori versui vel potius utrique et posteriori aliquid explicationis adscris,tum erat, quorum illud quae-cliui sui vestigia etiani nime reliquit in laceris truncatisque

ccm civ quidem dativo excepto, quem qui expediret vel unde nativi diceret nemo eriticorum habuit. Ne pinsecto aussa Diei, cur illarum ulterum explieationein interpres uddendam imitariti uni cum usitate sane non τέτμω λοφυν illeum

393쪽

D AK8cHYL VKusinus Atque hi finem imponeremus disputationi nostrae, nisi vinus eo nis alia labes esset, quam non aium veream in ficis non dubitumiis quin poetae verba traxerint. Quid enim esse dicamus quod illis quos tractavimus versibus hi eonii ib

untur:

τοὐλ' ἐπευχου - φiλoctavuic Minc, mih iviso ruisi inuisic roWhis civ Vbi sive preeare sive ove verteris Orox , nihil erit quae xi prodit sententia. Voverat quidem ne es, sed ea voverat quae ipse pro se solus praestiturus erat non potuit, si saperet, vel ea de iii vel talia vovere etiam virgines iubere, a quaru in porsoriis illa erati ulteriissinia. Et satis in riticipio

uor qui poterit non ad proxima quae praecedunt, in quibus tamen nulla preeandi menti saeta, sed ad illa referri, ubbus ipsius voti neoele intervallo separatum est Aut igitur omnia saliunt aut non integram codices regis orationem

serVurimi. NEE ignorant illa ulis lueni usu ui liabent huius Rrtirs quani Saepe, ubi Semel gravius turbari coeptum est inveterunt libris, mirimodis mixta ea ipsa duo genera corrup'telae M autur, quorum alterum laetanis, uterpolatione alimrum mniinetur. Velui hau duhi illius versus interpolatis qui εκ in hae subula i76 tolusis is r uin Ovalui cxoi

suciam habuit alius sonarii iacturam, quom non improbabiliter posse talem fuisse indorfius coniecit: Totra IrpocpuIV rtaci ficυxvi ἔχε iv. Hinc igitur consectarim esse hoc Olunius, ut a voti suseeptione sua ad chori cohortationem Dein

eles tali sero modo transierii: Uiuo cri sit εὐxos uri, v

394쪽

M sin inocrovinc πευχου. t ut aliquid exenipli ludamur , Mui integram orationem pro virili puri a nobis reconcinna-ium Mespite qualem infra seripstanus:

395쪽

ti tr. Quibus t si hodie in furata Studiorvino 'schyliorum uti talione, non idcui utque olim i retium cst tamen quoniam eo quo tum prodierunt loco proi,omodum delituerunt, hoc deberi praeceiitoris incompar

hisis memoria visum est, ut hac data occasione novam in lucem prinia heretitur. Selecta mi in emendatioties, quae ne a libi essenti Ἀν, Re gi propositae, ne in solis seripturi, discrepantiis tabi omni tui sententiis diiudicandis vel graminaridis rationibus expli candis verbarentur m rum igitur brevem indiculum subiectivus sine ruitiouum exporiitime, cruce reprohatas scripturas, prohata asteris notantes. versuum numeri sunt inaueriari lDjgilsZe by orale

396쪽

c. Risisti EMEΝDATIONE t A cuYL PROMETuκvM. 379 τηλ opo - τηλoopoc Vtrumque huius vocis accensum, et pravum et emini, novit Hesyctius. V. 49 Si utilen quidem in Mi mirere pla re doctis hominibus potuisse offensioni est ignotin tragicis, abiblum, quibus usitatum 4x0εivoc. Sed gravius hoc, quod irri- ista acerbitas no cadit in Roboris femelim pectus, et vero aliena est ab nexu sermonum. Irridenti enim iobori non est cur non potuerit respoudere Vulcanus Misob v -- Hii iv xei Extremum aliquod argumentum erat proferendum, quod ex muri non sideret. Tale autem hoc est: seruo ἐκ pov0 in θεoici mimveis.')

Mura, ut est Eur Orest. Iael. Sed ne quis ex sel liusti notatione πειτα ἐκ μοφῶ bcbor ut persectum tempus e beta fuisse positum, consimilem discrepantiam unimadvertatv. 653 τεθαλπταi ἐξεκαυθη. Oristus autem est arminiis, ut uis debellatos itunus a Iove cuncta sint dispositu ac constitutu. V. 66 alui coniunge.

V. 55 rationibus in ensura oditionis ellaueritinue Epheni liii. Ienens. a. 1824 m. Febr. p. 229J eximidiis e --

397쪽

380 c. REISIGII EMENDATI0NES V 248 Victorii via rota τ' nauca. tu spectat etiam 'aliquot librorum prorSus ineptuni. Sic potest; defendi, ut continuare Prometheus orationem eis voluisse statuatur, quae

propter interieciam chori interrogationen libera ratisne subbesuuiis v. 252, hune sero in modum: υres τε imp iliarum V 252 iuviso disiuneiam seribundum.

V. 265 aut ou κακω Πpticcovet scribendum eum tan-leio. illo illum qua nota coiti nil natio saepe signifieatur a librariis, nin dissimilis ea est apostropho aut de glOSSemutein proximis ogitandum. Non enim in huius inodi transitu requiridi ' particulae ligaminium: irpaccovτας αὐτο ταγ' sinuo alario riv. Quod limiteius comedit, i, Q. M0' , non satisfacit;

personae enim si nisi eati exspectatur. V. 343 non conisemnendum est θελ Dic ilia ire apud Robor-

tellum et quibusdam in codicibus legitur : ita enim senteritia nexa ex sola loquentis arbitratu est, plane ut i in pariueula positae sunt Platonis nataria 43. V. 347 - 372. Non sunt haec prioribus continuatinatamquam Promethei verba ab Oceano potius proseruntur eoeonsilio ut si fiseri possit Atlantis et Τyphonis exemplis ni ita getur nexorabilis illiue 'militi thei utrocitas. Dociumento autem illa exempla sunt eorum quae dixerat V. 3l8. I9.

nequit qui Promethei ψηropia notetur quod si secus esset, in s mst ips invi liseretur Pioni ptheus. Nec nini ista commoti nisi in ceano misericordia ueto satis aitellegeretur, ne servens adeo et imaginibus redundans rationis genus,

maxime a v. 367, in Prometheum conveniret, cui iam non est otium aliena mala lamentandi Vaticinium autem illud quidni Oceanus potuerit a matre comperire Praeterea miriun, qui ex lucitatissimo impetu placidum subito ac sed tum v. ATA sexent orationis stimen. Atqui si veruIn fateamur, ne si Oeeuno quiden priora tribuuntur, ut sunt tribuenda,

398쪽

iniis apio verin 372 ruitio siclita, desideratur enim esio talis quaedam, uiam quidem caussa protulerit ille fratris et rutilionis xempla. Quodsi ea, quae intercidisse ante v. 373 videntur, velut ab his inciperent: co b οὐ v

proclivis erat ad verba b' υκ e. q. s. uberratio. Ante v. 383 rursus intercidisse unum VerSuII . quo ieiere Oceano poterat responderi: Opui , d et intermissa mixoμυθia constantia.

V. 426 sqq. Fundamenti loco habendum aro εvtitat, mini propter auctoritatem librorum, tum quod de prosa oratione petitum est ortopucraεi. Ita autem Muo non habes

quo referatur. Quod enim ellauerus cogitat de figurii iluum ευ diu univolicunt, de eo niuitiinodis fullitur: ita seni in iecet portere licet pro ui nec praeuiittere ut tributivunt nomen:

deinde popo diuendivi erat de uela, non Muoc praeterea ne sie quidem, quam instituerit grammaticam verborum ada ue- iuram intellegitur Seripturae diserepantia notata nulla est, praeterquam luod Ἀτλα θ' reperitur apud scholi iam. Ine auten vocabulo ipsa corruptela cernitur, emendandusque Aeschrius sic est: ἈτλαHoc estv πεφoxo reiso παταὰv ρειή τε πολ- vomic ii octodi εi. uuae una cum superioribus vertere licet in hunc inodum: Vorbe nur sis teli seliwerbedrano indineinon andem Titane sebiindigi dureli essetnde elimaeli do Eisen, de Atlas stela liborragondo maeliti inrast,

Vno vocabulo conclusa sententia eadem est vi posita nique in Sophoclis M. Col. v. 1060 Milicovi. V. 430 Omriovis se Mendum. xxiv V os καὶ μακρὰ ocipi; eis nemini offensioni sum

399쪽

c. EisisII MENDATiori mant, tamen quo modo , longitudine videatii insignis esso spina sacro, vix dicas. Certissima autem verba sinit Monauari

in Hudem re versantis apud Alliena in IV p. 146 4 Uin. p. 50 Mein J: M oc νει κρω, quibus vi signifieatur ad emendanda Aeschylia. Si enim scriptum fuit:

V. 542 verba ibi Tu sui emondatur auxiliuiti petendumox Aeli liasino explicatioue ibi 'suiu Lui ui D0uipcTusc. Quae si contenduntur eum scholinStne verbis uda Oph. Aut . 875 αυτο uiroci Θωρετο inicidiorvui iure, certa mitione ducimii ad pristinam versus formam hanee:

torvini iovuic rite atque ordine tactum ab auroruditatu bono vocabulo nihil habet offensionis praeter correptam aut iv vocalem: cuius tamen ieentiae exempla quaedam Aeselistia a Sophoelia pridom notata orsoni ad IIo bim v. 302.

V. 45 duplicitor interritu: itur ros Tic αλκὰ Stephano placebat se που Tic vel irr που Tic parum enim uecurata Wollaueri narratis.

V. 576 ex librorum scriptura et comparatione animis ictu consequens haec si emendatis:

400쪽

temere corrupto. V. 645 liverRacis erilitiarii, etiamsi non recipienda, at quae exstitit tamen olim, latuit in πευcoic0 Robortelliano, h. e. πευcεicθε, ut est infra v. 990 πευcεic0ai. Vide I laetiorum ad

Win Π p. 28, Branctium ad Hippol il04. V. 648 si terminatio probata opten adsciscendum Immeri

exempla etiam ui est πωλεύμεva verbi: qua quidem forma eodem poeta iure eademque utitur vi atque icoixvε0c v. 122. V. 656 rpoc rarpo notundum. V. 680 proxime ud verum accedit pati nil dicrri ad Callim hymnis in Pall. v. 4 M. Sed ipsum veriti videtur hoc esse: Ac puri et cc 4κτη -. Pindarus Ol. VII, 60 Aεpuatuc Π κTuc. V. 709 sqq. Ad expediendos Ius errores non satis est lacunam statui post v 793. Manifestae enim praeterea nurixationis turbae sunt inde a v. 7 I9, si nee aio eo arenim 736. 737. Ae pro certo quidem et Oxplorato illis habemesua est, minimo in Caucaso vinctum osso Hometheum

Aeselivliiun. sed tu rupibus uropaeis ad ipsos siue fines. Deinde iocissi tenendum eunt PSA V. T ii, narrationis lictXuui,

ut arido Maeotide separari si et uropa cogitentiu a Poeta quocum eonvenit Herodoto, qui in utriusque confinio conoea Tanaim. Eadem igitur abra Maeotis signineatur 792 6- πε cuc Mispou threis inpou, quibus continuatur

intempta v. 737 narrutio. Summa aulam nunc regionum Perversi oritur eo, lucti lirius itum permeatus Rit Bospori Cimmeriu atque Μέu Otis palum, nil aueaAum perventura et

Amazonas Io dicitur. Ne quis autem in occidentali Bospori Cimmerii parte Caucasum sit Iolchidem poni arbitretur abolus modi ignoratione istarum rerum non mimi poeta non