Friderici Ritschelii Opuscula philologica

481쪽

DE AMYisticonini notatimidula eius eum Macedonicis antiquitati husis cessitudo monstraretur quis velut Ἀλωά nomen se V simpliciter allat in assequatur quo nexu potuerit historiamin libris iis ictum fuisse Sed tamen ut ex his armiunii sua

et' lbiac rarpia edidisse in eisque fortasse de moribus insibrutisve quibusdam Macedonum miseellane illo e ruentandi genere quamquam non grammaticum exposuisse, unis seri' i es plurimi ex peripateticorum scholis prodimini. Ipsis Ma donicis Philippensis tria Athonari testimonia nobiseum confidenter tribuit uellerus p. Archaeologiae Atticae viii Berntiardy Getem p. 3o sq. J XIX. XX Idem valere huc potest, quod a Plinio in Henchis auctor aeterem libri II et XIII Naturalis bsi lae, quibus libris de natura arborum peregrinam ubtur p. 39. 4 Sili Marsyus Mocedo ponitur: iri quidem, quod amplectimur libonitus, id genus rerum narrandis

Aloxnlidri M. in Orienti partes expeditionibus intexuerat inellui iiiii Silbstituunt cum Droysen ii. 6η Geieria sis. 333. l

XXI. XXII Noe ver satis caussae Hesychius praebet, cur eum Fabricio Bibl. gr. VI p. 372 in grammatie innumerum Marsyas resernim , testimonii caussa exesiatus a mire satis obseuram glossam vol. 4. 445, in quam iam nonoeat inquirere ), etiam p. 1219 50, 25 Schm.l: κotioc

482쪽

cuius patronis liceret. Verum enim vero e codice notatur 10

Μαμ- ει τ' iaci modi via in quibus sagaciter perspexit ac nimis minutanter pronanitiavit et Mus p. 96 laterocvriti c. --μωa- quod etiam simplicius quiui cum in fuerit ' Vt profecto non inopilai, qui Marsyam alterutrum

483쪽

DR, Wistranscribere, quia masea Missinium an Marsya auctore haec narrentur ambiguum est. Quamquam habemus, cur a Mnasea potius tiro fletum miram a silagii larem illani fabulae formam credamus, quae cernitur in Siciliae mentione , eum

insentiens vox antiqvitatu sit de Epiri et rege Eeheto et urbe sol;xore vel Boncrisv quod Straboni VII, 7, 54 32 Cas reddendum et nvii redditum pro Boυxairiou vel B -

χε ra ' De rebus auteni lii ri,tii is etsi in suis Macedonicis

h. e. in Philippicis Theopompum scimus, libro quidem XLIII, dedita opera exposuisse, de quo vide icherrimi p. 24 sqq. disputantem tamen id non sedit, quod illa necessario eum Maee niui historia noli eouiurerentur, sed quia ingenii indola nimbis sui exspatiano, id quod non Rem comperimis

in Marsuam cadere.

test, liraeteri luani quod Πεpi 'Aλεξaudpo usitata hoc in genere est inluenili Orina: luod vidit Schwei glutiviseri in distes ili

Atheuaevi p. 100. Rem autem per partes utrobique eandem

484쪽

RERUM SCRIPTORIBVS

narrari Milo persuades historiae Mos Spectans nim illa ad sit,inp. Ili, , quo anno ab fluuiisnsibus sibi tradi Alexander cum aliis oratoribus Demosthenem iussit, quivi tu Philippo exsultans defeetionem sumsisset huiusque in adulascentem successorem cum alia inuritia innivisset iumcontemptio vin apriτη nomine notasset testibus quidem

Phitaretio in vita Dem. e. 2 3 3 Aeseliine adu Ctesipho item ttii li. 47 Reconciliatum Alexandrunt hitarchus et

Diodorus XVII, 16 a Demade tradiderunt, tacentes illi de Aristione; sed huius ipsius cum his motiis meietatem, quamquam silenti Hephaestionem praetermitiens, 'piose Aeschines g 162 perseeuius si Eas igitur ros uior Marinyas ubi tractarit quaeritur. 'eque autem earnanis euioriani Harpocratio potest nisi aut ex Pellaei aut ex Philippensis aut ex neutrius Macedonieis hausisse. iniqui Pellaeus libro se timo versabatur in temporibus Philippicis. Quodsi u giremur in D. VI opinoma eorruptum velut e πω tr esse, num cubquam credibile videretur quinque libris aliquot saecula histo ii xiae Mae in istea in eisque integram lii lippi aetatem, quinque autem et quod excurrit aliis singulas quinque annos Alexandri fuisse comprehensos Quamquam ne potuit quidem in modo fieri, ut quae ei essent et inseriberentur Maeed nisa, eadem ἡ περὶ Ἀλέω hpo dicerentur, nisi sic ut pars tantur illorim ea significaretur, quae ad ipsunt Alexandrum Pertineret iuntur quintum librum iu πεpi λέξαvbpovstatuas decimum fuisse Macedonicon numqui magis credibile, quattuor libris unum, uno autem quattuor annos pertractat γMisso igitur Pollae facile quispiam e lata Philippensis scripseris sive totum opus sis primos libros minimum vimis I VOCRI Tu πε9 Αλεξavbsto e commodius liOsse, quod ille AHIteriora Maeedonum tempora ne attigerit quidem. Atqui

idem res ad quartum annum illius olympiadis II referendas iam libro primo tractaverat D. M. Rursum autem largi

lAlteram aliqtiam legationem l cist riorei 1 coniectanti Rullytities Π a pius Philologari. III p. 647 de qua nihil memoriae proditum. J

485쪽

DE MARMisinii aliquantisper non et ibin, sed rem queinemnque numerium volueris Euripidis scholiastam positisse. Ita quidem intellegisne quantum pius Marsyae tribuas cuius quinto libro secundum imperii annum Alexandri adsignei. tamquam Thein pompi exemplo, quem sane novimus totidem libris te univin Philippici regni complexum es Wictersium p. 26. Ita laniae autem amplitudinis commentarius luculentissimis praeter palmeissima unodam et immissima liusfula nilii servatum emocredat qui liotest. Verum enim vero audire Videmur iiiitr:i disputantem. Quid enim, si annorum ordine discriptas di punque successione dispositas Macedonum historias ne omissiderit quidem alter Marsyas, sed variarum rerum ad antib iuitates, mores, insiliuia Macedonica spectantium sarraginem aut libero ordino aut generum quorundam discrimine dispertitani constessserit Nam profecto, si ab illis Dagnientis siuaen Pollaeum rettulimus, recesseris, reliquorum longe maxima pars fere seiuncta esse ab ipsarum rerum gestarim op btione potuit, ne vel illud, quod ab initio posuimus non magis propter Alexandri per Asia expeditiones rideri queat

in eius modi miscedaneis commentariis locum inveni Q. qirum Propter singula rom ae miram quam serrae Iordius ille nivliis condicionem habuit Conirli tuae breviter dici potest. Obstat

enim idem illa Euripidis et liasia, Marsyam antestatus cor tum si v Μακεbovui icropiavn obstat loquendi usus et similium comparatio inscriptionum. Illo enim exemplo eo

scriptis commentarii iudicem auctor fecisset nouumara vel cυμμiκτα vel quae Sunt reliqua Omina eiusdem si Doris. Itaque ut revertamur unde profecti sumus, cum nec Pollue nee

toris sana ration referre a liceat, quae adultus Alinanderet rex factus perpetravit nilii iam videmus reliquum esse,

486쪽

nisi ut, quae Suidas ἔτεμ va repi τ' lbiac rurpiboc')m ora vit, interpretemur et Macedonicon et diversos ab hisae in dri rebus libros. Quodsi cui minim videatur, doeodem viro, a cuius regno in versae gentis lusio iam orsus sit, unum scriptorem singulari raptore litterarum nonumenio exposuisse, etsi hanc mirationem satemur ne a nobis

quidem alienam esse, praesertim cum ab ea gente per illius regni spatiam nil in sere, nisi quod ad ipsum regem pertineret, memorabile perae tui sit iidem tamen aequiescendum

esse in eis videmus, ultra quae prodire artis nos vetant.

de terito quartove regis anno agi, de ultero autem in libro quinto historiae in dri, habeat sane quod inier uirumque opus interfuisse suspicetur. IAd mortem Alexandri si alterairos commentarios, ut sedetur sane, Marsyas produxerit, portet i um magia ilicui illud carpentuni funebre tetigisse, de quo militi sunt 1iodorus

VI, 26 et Aelianus Var hist. XII, 64. Adicimus ioc, ut 12 faeta opportunitato librariorum mendo Athenaeum liberemus de eodem ear ni haec prodentem lib. V p. 206 E Mosellamnis verbis usum moicuid ac latv o Aphrissimc θαυμαε- -

rτεμ iva Privetere Μομυα Μαρ cuo Pro op u scribendum l hae ratio stilone omni non levito dissidentem Dro unum p. 680 sin dedita opera mi gnans GHierus P in sqq. in uin deniquo coniecturam desinit vald ancipum, ut apud sui iuni pro his: Ἀμψε Μακε viis iv pipλloici 'ρεατ M o. q. s. scriptum si se cum εμ-pipλioic in , ρεατο b eoniciat quod si proditani esses, Hisano difficultatis superesset eoutra iuuiis operis, uia vita inscripti,diano nummum sussu historiarum partes seriesque librorum visae suntasuellem p. 4i, quarum altera Philippi superiorumque regum res gestas complexa sit, ultera de Alexandro egerii, et ii quidem egerit, ut iribus quatiuorve libris praemitterentur ea quae ad educationem Alexandri - λλα Μου druirnu spectarent. Quae omnia quam sini vel urtimetos excogitata vel lubrica in coniectura poesis, neminem pructerim Putamus lDisiligo by orale

487쪽

Schweighae erus interpretatus est σα- atur, incredibili imeogitantia adscitis is Micovini bonae exenis. Gustaviis autem ace diminus meus omni inlatioris de Menaechmorabcyonio et Hieriinymo vi dinio Getae duae a. 1830 p. 21

nec deseriptionis potius quam opertim laudationem expetianus. Seripium igitur ab Allienae θαυμαrctu arbitramur. Ei enim admis mitor Mosellio inquit alis alia opera sim arre cu' --

ronis consilio sumptibusque aedimata axis, cuius deinceps praestantiam per singula persequitur. Disiligo b Corale

488쪽

XVII.

De emendandis Dionysii Antiquitatinii libris quoniam

anto ditam ito odice Vrbinate disputationem, quam huius volit inis XVII feci, bis Omientatus vin proptran Inliteamdemico ratastaviens anati 1838' in Bonnensi anni eis posteriore ea ipsa emendari, resarciri, ompensari volui, quae in priore parum vel recte vel plene exposuissem ut ab instrumento critie tam non satis instructus tamen ne prius

quidem prorsus hic omittenduui putavi, qui lipe in quo quaedam non iamtiliter disputata esse videreutur, quae ex altem peti non possunt. Quocirca umbo iam ita coalescere volui,

ut ex viroque, quae etiam nunc alicui esse usui intellexissem,

, I diem natalari Augiisti inii Regis rideriei Gnitebit in .... d. III Aug. n. ODCCCXXXVIII celebranduin indies P. R. Praemissa est o Dionysii Halicarnassensis Antiquitatibus Romanis commentatio. Bibliopolae traditi irici id mutili inscription prodiit in publicimii Dion in Halicarauissensis moemium Antiquitatum Romanarum e codiebbus mss. de quorum indole et usu disputatur omen Din. J' Natalicia Augustissimi Regis rideri inulelmi IV . . . . d. XV Oct. a. ciae cc VI tandes randa indicii F. R. 1est is monDionysii Halidamassen,is ex optimis odicibus emendau Bibliopolao iraditum si inuisis inscriptione prodiit in publicum: Dion si iliabeamassensis Antiquitatium Romanarum lihria apii XXX prior existimis odicibus eruentata. JDisiligo by orale

489쪽

472 DE EMENDANDis ANTIQUITATInvssem arem, resecarem autem quibus hodie sine incommodo e reas itaque nec graeca verba scribtoris Gravi, quae ea octo capita libria emendata proposueram in priore, per ἡ-ginta in posteriore, nec Lupi litori rotationem latinarii recini: sed in sola adnotatiotio eritica substiti illis triginta capitibus subiecta, ita tamen ut ad Adolphi Jcie lini exemplum Teubnerianum, quod in minimi nuutibus est, illam minea Ummodarem, e Vinii dariens autem commentatione ea tantum excerperem inque marginem coniecta repeterem, quae pauli explicatius olim quam postea persecutus sum lI o iiiiiii iit a Li Hii P. Meodit sint, lithographis. 1 Iulius Attianusius Ambrosius collega et studiorum Ocietate et officiorum necessitudine mihi coniunctissimus dum is ureomplures Quos inter Italos moratur, praeter strenuam quam veteris artis monumentis peram navarit, haud mediocri as siduitato in examinandos excutiendosque codice rum Antiquitatiui Dion usianarum incubuit, quibus cum Inmortalis viri Niobuliri tingetlio nova Aset lux allata, tumen manus emendatrix per dimidium et quod excedit saeculum defuerat.

Post reversus in patriam ubi ei muneris negotiis se distineri sensit et in minui sed tamen aliquanimi diverso studioriungenero festis esse defixus coepit, incohata seponere aliquantisper Otii Opportunitatem xspectare Monent interim amici: verum alliciunt et acrius letinent anti luitates Roman rimicum sacrae tum civiles veterumque investigati religionum

uberrimos fructus possideri sa. Postrem ne nimis diu, --bus hae e di sunt, eximiarum usu copiarum fraudarentur, sic inter nos convouit, ut meis euris emendata verba seriise

toris prodirent, Omni uiarios ciuilius se illustrares itur uti scriptore narratae is concinnaret, cuius diligentiae etiam

emendandi materia magna ex pari debetur. Illius iniuriserae mea haec qua infra posui specimini sunto: quibus

490쪽

DIONYSII HALICARNA88ENsis. 473 hoc potissimum inadui consequi, ut quae nitimi rixtiones est erit linetorum Dionysii codicunt sis. quae ingulorum condicio, quae lex et norm critici negotii, appareret. Quod

quidem facile harum rerum periti intellegant non potuisse nisi me fieri, ut plenissima exhiberetur unius allicinus paribolae diserepatis scriptura ipsi verborum continuitati subiuneta libros remplexa hosce: eodicem Uumanum .4), Hudsoni Vaticanum Venetum Sylburgii Amhrosii Vo-

notos chartaceum alterum, alterum membranaceum, Mediolanensem Ambrosianum, editiones Stephani, Sylburgii Hud 2 soni, Resait. Reliquorum enim librorum, ut Vati ni 1300, nullus es in prooemio usus. Praeterea addidi Lapi an Lampi

interpretationem latinam, ut quae sit e codicibus ducta, ad exemplum Regiens anni 1498 eo temperamento sexpressam, ut nec putidissimam pro illius aetatis moro interpungendi rationem nee seribendi compendiorum infinitam multitudinem nec ruimraphicum genus omne hodie obsoletum inutilitorservarem, typini Marum autem errores adiecta emendatione significarem. Ex ea igitur interpretatione quae fieri posse de irrape Lapi codice coniecturae ldserentur aliquantum enim sua sponte intellegitur interpretis licentiae dandum esse littera notavi. IOmnis de mss. Jionysii codicibus disputatio nostra du 16Ρlox erit. Priuium Dilii quaerendum est se uni v rsis deinde scoram de eis dicendiun, quomun nobis ad emendandas Antiquitates opia facta est. Quamquam etiam universos evindico, non eois do omnibus queseumque exstant, sed e vecto, quorum aliquis aliquando usus fuit. Num ut pineis

complectar, omnium difficillima quaesti haec est, quo modo uiter se vel disserant vel non disserint iis puti ab Lapo, bl