장음표시 사용
391쪽
Communis opinio doctorum est quod priuata scriptura,quando est facti si
ne Ioco, non faciat fidem,nisi contra scribentem. Hoc tenet Spec. in tit. de instruedi.9. postremo.vers. quid si locus. ec doct. deitire ciuili.in l. optimam. C. de co trahen.et commit. stipu.per Io. An. Domu& alios scribentes in c. Abbate sene. g. li. de re iudi. li. 5. Cum ergo in casu nostro schedulae monachorum sint factae absque aliqua designatione,vel descriptione loci, non debent fatere fidem coua Ah-Datem penitus hoc ignorantem, inpraesudicium,S etiam laesionem monasterni raelertini cum n6 solum habeant desectum in descriptione seu designatione loci' subscriptione testium, cum fuerint valde simpliciter consectae sine loco resubscriptione testium. Scriptura enim priuata sine subscriptione testium . si pars confitetur se tuam subscripsisse,praesudicat sibi quantumcunt careat testium subscriptione, non tamen praeiudicat tertio, uti. stripturas.C. qui po. sia pig.hab bi dari qui tamen videtur velle, quod scriptura,quando non est subscripta testi-hus,nec approbata per scribentem,factat solim praesumptionem cotra ipsum scimhentem. Idem videtur velle Bar. in I. nuda. T de donati ec doct. de iure canonico in c. t.de fide instrv.ubi examinatur haec materia per eos, videtur ide velle. Quod si habet locum in priuatis persbtiis, ut scriptura priuata cares loco, re subscripti ne testium, non praeiudicet tertio, quanto magis in casu nostro, in quo agitur de . magno praeiudicio monasterii,5 de eius desolatione de scriptura facta per m
nachos , qui non habent velle, neque nolle , Ut 6. q. 3. c. placuit. cum duobus
sequentibus. Nec postiunt stare in iudicio sine licentia Abbatis, nisi in certis casi-hys, de quibus per doct. in c. cum dilecta. de rescrip. ec ibi per Antho. eclo. de Imol. 8c in decis. να s. quae incipit: Item Monachus potest agere. Item in eo quod dubium dicit,praesupposito sine Draeiudicio,quod dicts scheduis habeant sigillum Conuentus,an probent contra Abbatem. Super hoc dicendum est , non. Quia non semper credendum est sigillo,ut volunt doct.in cisignificat. de appella. Nam test suspicio,quod sigillum est aliquo modo subtractum, vel in fraudem appositu,no estdanda fides ipsi sigillo,aut scripturς propter sigillaear.eoru quς notatur
in I. Vnica C. de Iati. liber. tol. re in e. ecclesia as a vilite pen. ec qiiod nota. per Bart. in l. Lucius. ff. de fideius. ct per Canonistas in d.c. significauit. Item qtiadossimus in materia graui, prout est in casu nostro, in quo agitur de grauissimo praeiudicio monasterij.Nam si monasterium haberet soluere huiusmodi summas petitas per istos praelesos creditores,esset opus,Vt magnam partem bonorum ali narent. Unde ex quo materia est grauis, sigillum non debet attendi, quando sunt alias coniecturr contrario Ar c. literas.de Prsscrip.re eorum,quae not.in l.si quis uxori. s. apud Labeonem. ec ibi per Bart. st de furtis. Alias diceremus, quod si unus monachus Posset aliquo modo subtrahere sigillus re facere sibi mutuari pecunias,quas sorte non exponeret in bonos usus,q, monasterium esset obligatum, quando no probaret,quod de licentia Abbatis esset factum. Certe hoc no est crodendum de iure,per ea quae not.doct. in d. c. significauit.
i Non obstat, quod dubsum dicat, quod sit una mensa Αbbatis ec Monachorum, quia hoc est potius in fauorem Monasterii, cum non debuerunt ipsi Mona/ehi faeere debita sine licentia Abbatis, oc una cum consensit Conuentus, ex quo tendebat in damnum monasterii. Nam grauia negotia ecclesiae seu monaster a non debent fieri sine consilio Abbatis 5c Conuentus, ut plene per doct. inci edoceri. de rescrip. Per quae concludo,quod non obstat hoc, quod mensa fuerit communis.
Imo potius ostendit, quod fraudulenter huiusmodi credita facta suerint.
392쪽
co morantur . congregantur, non qui prauar eantur a regu la. s
Praelatin est ιμο domini quatenus bene admisserat, non euvienus d φας. . araci ηρο itio pertinet ad rite mlhrumenti. 3 Sigilli appo o eum no collat . domino Hra erus domestuος Edum esse,non probat. ΦNomina tonuentualium, cum de facili possunt, is obligatione exprimi debent. . s.Administrator sua confessione extra iudiciali d
d monasterium eum essem obliganta requiritur M pecunia accepta in e- mu Mum mersa siti a
In trabibitis regiaariter, sed tersis eo inrin 1. de illis raus no satur mioni ad rustrataria actum facientis. sEx ea a permissum pines ad ova em trahenm
m. 'Exceptio nom-- pem. etiam post biensem ι eum babet indefensionem eredeme. εω Receptatores erimm .Hι pariter cum ipsis doliquis strensemur. ι tri,tus ostendit veritatem. ε 2 Ex duobus de incipatu colendenissus qui Iuctum Κιω-citur de t annide. 33 calumniator m assione carens . iudicii ι--α- cludendus es. νε
TN Christi, eiusq; p ijssimae genitricis nomine, Amen. Com
- siillus super validitate & efficacia schedularum, siue cautionum emissarum per Monachos assertos, Ut Comientuales, Monasterij Ottenburen, Augusten. dic ces. illis visis diligenter, at seriosius accepto processu rem, de quibus agitur,as miror opus esse consultore, ad demonstrandam iniustitiam,imo iniuriam praetensorum creditorum actorum, quae satis per se innotescere debet in partibus, ex innumeris causis,quarum nulla potest tergiversatione excusari, quas propterean5 institui diffusius prosequi . cum demonstrationenon egeam, nec dubiae sint, nec denique ad exclusionem petentium sint necellariae, cum ipsa facies schedularum semet excludat. Gerendo igitura rem perenti, quod dictarum stlaedelarum vigore monasterium in nihilo astrictum censeatur, ostenditur. Primo quia minime verum est , schedulas praedictas consectas per Monachos,si Conuentum facerent Monasterii in Ottenburen, cum illos tantum constet Conuentum facere, qui m nentes in claustro debito loco & modo conueniunt di congregantur , non autem qui relicto Monasterio,pollutis et contaminatis manibus sacrilegio subtractis sacris vasibus, ornamentis, ac munimetis sui monasterii apud pistores atm popin rios lasciuientes permanent. Et sic frustra agimus de obligatione Monasterii ex facto eorum, qui nullam dicti Monasterii admmistrationem retinebant,cum eiu maxime potuissent soli Monasterium obligare, nihilo minus praeuaricando a re-Iulae institutis, ec bona Monasterii dissipando, eo ipso non administratoresseatlapidatores dicimerito debuerunt. l. qui fundum. 9. si tutor. T de usuca. pro
Praelati sint loco dominsitum demum, cum bene adminiurant,idem Bar. in d. g. a tutor. quod Praelatus non dicitur in re, quam in damnum Monasterij vel eccIesiae administrat. Quare etsi alias in Monasterio existentes soli illud contrahendo o ligare potuisset, tamen eo ipso, quod proaricati sunt, a recto tramite deuiantes. commaculati tam grauibus sceleribus administratio ab eis censeri reuocata debuit. l. si cum Cornelius. 5c L cum quis. et hoc ibi not. Bari. T. desolu. ecquos eis in tali euagatione praedicta contrahere non licuerit, quamuis tacite in ipsis schedulis profitentur, dum cauent apponere loca, in quibus illae darentur, cum alioqui adesse instrumentorum pertineret, re loca apponere, c. Abbate san , de re iussi. li. o. l. optiuum. C. de contrahen. ecco I. stip. c. quoniam contra. de proba.
393쪽
QUADR AGESIMUM SE TIM V M. et 's
proba.quae not.in LgeneraliaC.de tabuIMli. 3 o. praesertim in summis, tam prauishus re excessivis,quod tenet S c. n citide instrv.edi.9. postrono. vers. quid si l Cus, cum tamen ea cautela non multum profuerit,quia facili probatione, quodesisent in locis extra monasterium, concludetur quod per id tempus in monasterio non fuerint,da optimam,& ex tenore de testib.Super quibus non credo magnavim habendam apud eum,qui de ea re cogniturus est. Secundo excluditur fides dictarum literarum, quia nec testium, nec fide N ea' comprobantur. Ex quibus re publicae 6c priuatae scripturae fidem suscipiunt, rima not.per Ιnn.inc. a.de si . instrv. Non obstat sigillum Conuentus, quia cum constet appositum per illos,qui in sacrilegio ac scelere deprehensi sun t,il lud et maiora secum de monasterio asportando, illius scriptiiram non comprobat. Quando nec comprobaret appositum per eum, qui domesticus non probaretur a domino accepisse. Ar. no. I. a. de lati.liber tol. Et quod voluit Holii.& Io.An.in c. a. de situ. Bal. in l. a. C. de procura. Ad hoc not. eer Bart.in l. vulgo.de administ. tuta inci coram. de ossi deleg. pergio. Et Ludo. Roma.plenius inl.maeuia. E. 2I.mata Quanto minus probat,ubi subtractum esse constitit. Item iterum excluditur fides schedularum, quia cum ad obllandum mon sterium, tanquam Conuentus nomine in re & summa graui Conventualium non exprimuntur nomina,quae tamen, Ut ex paucis alns perpenditur, oc facile probari potest, non multa sed sex duntaxat, oc sic sine difficultate exprimi poterant, ea non expressio excludit obligationis effectum etiam extra actum alienationis, concludit finaliter Bar. in l. i. m. de albo. scriben. glo.inc. h. de procur. Hosti. in summa, de syndico, M. generaliter. Bal.ini. a. ff. de magi conuenien . Licer Io. An. in addi. Specu.in tit. de syndi. vers. porro ne. Videatur multum clare firmare podem, tamen consuluit omnino ponenda. Iterum quia quamuis aliquae earum unt ex causa mutui,5c aliquae ex causa emptionis,vel expensarum,aliquae omnino careant causa , nihilominus nulla earum veram numerationem retiatur, sed tam tum confessionem de recepto, quando clarum est, administratorum neminem consessione extraiudiciali, in modum voluntariae iurisdictionis emissa, domino raeiudicare,glo.in l. perinde.T ad i. Aquit. l. certum. g. sed an ipsos. T. de con-ess. l. Lucius. 9. tutel. l. quotiens. 3. sicuti T de admi. tuti do. Antho. in c. fi. de consess. Accedant quae voluit Bar. in l. a Diuo Pio. 9. quod si emptor. T des eludi. in tribus quaestionibus, quibus parisormiter concludit, administratorem confitentem accepisse pecunia in non praeiudicare domino,nec proficere illi,a quo accepisse confitetur, cuius contra rium euenirer, ubi vera probaretur, cum diue fa sint, receptio vera & consessio de recepto. l. i. g. si mutuam. T si quid in fraurude patroni, de quo etiam per Ange.ini. . ff. de iurisdi. Om.iudi.do. ADh. in c.a.depreca.Lud. Rom.consil. 3. Sed glo. ec Bal. Inian Vendentis.C.vhicau.sisca. Banin l. i. s. fisi certa peta. do. Anto. in c. si cautio. de si.instrv. Io. An. in ist. de te Re. f. t . de usi. Sed pone quod Bar. in l. si debitorem. R. de solu.Et licet aliqui inmodernis attentaverint contrarium in procliratore constituto a domino ad quie tandum, sunt diuersi a terminis, de quinus agimus. Rursus excluditur praeten, sorum creditorum intentio, quia pecuniam non constat receptam, aut conuersam in utilitatem monasterii, quod alias ad effectum obligandi monasterium requiriatur. c. quod quibusdam. de fideius. l. ciuitas. T si cert. peta. C. si aduersus credi. li., . 5ca. in c.grauis. Et depo. Io. An. post Hosti. in c. h. de solu.per Bar. inaum. hoc ius porrectum, de sacrosan. eccles. Non obuiat, quod in eisdem schedulis asserant, pro utilitate 8c necessitate ecclesiae se facere, quia cum regulariter prohibitum sit ex certa causa perinissum, de illa non statur assertione administratoris, actum facientis. l. si sorte. ff. de Castren. pecu. 5 ibi Bar. 8c glo. ec Doc'. in l. si donatione. de colla . Ad quod l. qui Testamentum. T de probation. textus in l. cum quis decedens. g. Titian. n. dele. 3. Et hoc in administratore voluit Bartol. in authentica hoc sus. de sacrosanct. eccles. Idem etiam voluit
394쪽
ministratori permissa esset dilapidatio pro ipsius arbitrio, quod nemo senus pr. 'Praeie qius iure aeqhusairritrus audiet,tales in necessitate inonasterij cdtra
ditisse civi oro alendis sex monachis tamenormem cumulum pecuniae ceperunsub ei de aut proximis datis obligationes obligationibus aggregando ta imi magnitudo indubii ostendit,non quod in causam ted in occalione dicta rwce sitas ali atur Arg.l.omnes. ἔ.Lucius.sside his,quae in frau.cred.l. 3 .C.de repu.haere. Enotat moderni ini. si is qui bonis. aede acqui.haered.Quia ergo ex causa permise um no Ist in occasione sumenda.l. famost. Tad l. Iul.mate . sed potius illud oportet cause comensurati,no sunt tolerandi creditores allegantes pro necessitate eccles monachos cotraxissie, qui pro sui sustentatione viginti milia florenos suscepissem in Ca iam enim obligandi lacultate eatenus permittit quatenus Urget. I mar Duto.6 ite pretor.sside rebus eorum. ibi, ne propter aes alienum possessiomaonad strahatur. Ad idem i. plane. cum si. T deope HiberiEt persequitur in Mmili Oid. consit. α α 6. Quanto minus procedit intentio creditorum praetensbium,s dier dictas schedulas numeratio non probetur, Ut etiam omittam, quod ubi esset publicum instriimentum, non deesset exceptio non nume. Dora ex quo contra ecclesiam apitur vel triennium , t concludunt Hosti. Io. M.
communiter alii in c. si. de so . Cum nec aequitas etiam Canonica alias deesset Goms , secundum Host. Io. An. ibid. Bal. in I. in contractihus i. si ex camtione.C.de non num.pec.allegans in c. quia pleri F.de immu. ecclesiadem do. Am ''' Et licet aliqua ex praemissis sundamentis non sic rideantur sorte necessario concludere in pecuniis ex alia quam mutui cauta consessiatis, quia tamen aliaesita cacius & cocludunt, & constat indubitanter dictas oes schedulas,& omnes coir ctus initos cum fugitivis suribus, ac pollutis sacrilegis rerum ecclesiae , quod n eo si praetensi creditores dissimulare possiunt se ignorasse, qui illas ab eisdem recit endo non dubitanter paria etiam crimina inciIrrerunt.l. eos. C. de re monacti ecclesiae serui dici debeant.secundum Inn.m c. m olim. de priuile. Quare sibi imputent, qui talibus crediderunt. Quinimo non minori reatu deliquisse zdentur, quorum spe ac praesidio profugerunt, & qui dictos sugitiuos sacri egos recepertini laverunt re iuuarunt, quam ipsi principatos delinquenteraui reuoc t i ac reciuisiti post fugam a suo Abbate diutius nequiuissient iniuga & rebellione
continuare,nisi tales fautores ac fouentes eis affuissent,sine quibus ei diutius I rere ac in crimine continuare non Possent. l. x .ss. de recepta. l. in j. non tantum. ss de incendio. ruin .naus.l, .9.penult.sside seruo corrupi.Nec rursus monasterin,
remo sterii vires attritae essent litibus, quas hactenus patitur si praedicti faut se; defuitant. Omnia igitur scandala ec damna monasterii, ac demo peccata dicto rum monachorum ad illos reserenda sunt, sine quibus fouentibus committi non potuissent. Mirum est ergo , Ut quisquam laicus vel clericus dubitet de σωcludendis praedictis praetensis creditoribus ab exigendo a monasterio, quod tam nefarie in monasterii iniuriam Ωluisse dicimtur, re propter quod tantam offensi nemin Deum, & illud intulerunt. Quorum iniustitiam re profanationem ipsa etiam facies scripturarum ostendit,cum eos tam perniciosas,nefandas re profanas a dictis monachis cautiones,item vasa sacra diuinis myster is dedicata , re obligationes rerum monasterii ac Uillarum, tam patenter ac euid mire damnosas recipere non Pudebat, personarum praeterea submissiones iudicibus laicis de dis sipandis rehus monasterii pro libidine creditorum,& alia secerint,quie sine impudentiare inuerecundia summa fieri non potuerunt. Caeterum si quae dubitatio luillat de iustitia supte eorum de monasterio, non erant dicti laici idonei arbitri inter reum
rendissimζm in Christo patrem, dominum Episeopum Augustensem, Abbatem,. re Monachos, qui haec dijudicare deberent. Porro ad praesens si qua fuist)t, fati
395쪽
, . . . QV'DRAGESIMUM SEPTIM vin
xς illi: sino culpa Epistopi,non de merito Abbatis eos fugisse civ α--ἰeri. A PQRQlic non in contumaciam , sed praesentes conuicti A thhi, , ἡ ' μ' ' δ φreuerendum patrem dominum Iohannem, Prepositum B ensem Adin P a b d RhyναCQmmissarium, lRXRris liabenis acidit tittis' stulti dii sit, Hi
dicitiIireta continentia, in contemptum ire sicandalum lurimorum, sine licentia superioris de dicto monasterio au QRgisiimis temporibus extra illud impudice atin incontineritisese, , bitum, Ut oportuit, non detulista,preciosa arpentea suoneues i ,
'i monaster q factum sit,ac an sigillo illius munitae sintschedulae umeta 2'. ξζ2 sense i m praedicta sint declaratasui ipsi monachi consessi & eon uicti ConsenserJnt re parueriint.Ex quibus omnibus concludinis αmmc
Uluo iudicio saniora.In quorum fidem propria manu substripsi,& signaus. '
. De satalibus appellationum,& qua
pnnee r in emee Me non exprimit certam I 'ecretat 'at imis , ex qua ad dandum vel 'motus moraesumitur velle concessionem regulari ex rure tammuni. I. io Princeps non praesumitur dare priuauiam in iasionem tertis. 3Appellans impeditus in prosequutione e se, debet tempore impedimenti de eo protestari. a Princepssua constitui.derogat mra communi. a.
. pellatis semel extincta Acut actis extincta non remiscit. 3Temporis residuum ouo propter angustiaesiis, asinperficiendus amplius perfici non potes, non a
teussitur. 8Frustra exθectatur cuius euenetus nihil operaturi Virtus rescripti ex dura eius indicatur. 9 Ieparatis nulla sit illatio. 1 stuae mouent ipsum principem adeonte tendum vadenegandum,ea etiam delegatum vescommi,-rium mouere tibent. t a Sisus curiae facit tus. radurrogatumIapis notura eius cui surrogatura ι s
396쪽
CPectabilis mite domne vicarie, vitin praestantissime. uanquam ingenti mo fama ingenium vestrum,tum ipsa quidem theorica,tum etiam praxi fore re e ploratum habeam,ita ut iuxta Canoniν verba,in c. si omnia. o. q. superuacuis Viaderer laborare impendiis,dum vos tanquam solem ardentem sacibus persuasionis conarer adiuuare, qui alias grana ventilabro iusti iudicii a paleis secernere nostis, aliorum consilio non egentes, a. q. c. multum. Cum autem iuxta Terenth verba, videam nil in usu rerum esse adeo bonum . quin male narrando possit deprauari.
Itam ut verbis Coelii Lactantii li. 4. de religione utar: Licet veritas adminiculo
verborum non egeat,cum ipsa per se luceat: tamen ut dictum 3 q. s. c. graue, eadem saepius exagitata magis elucescit. Quare circumspecte vir, dignemini gratanter has pa*as informationes pro instructione causs conspicere. Et ne,ut ait iureconsultus in l. r. ff. de Orig. iur. illotis manibus ad materiam accedam, casum quaestionis nostrae Praemittam.
Impetrato mandato a Caesarea maiestate, ad instantiam reuerendi patess,d in ni Ioannis, Abbatis monasterij Insalem , pro parte reuerendi patris, Abbatis in Ochsenhausen, ad Imperatorem ab eodem prouocatum,& appellatum suit. Quae quidem appellatio a tempore interposisionis, infra nouem menses non fuit sinita, seu prosecuta. Vnde accidit, ut ipse appellans transactis nouem mensibus, restitutionem in integrum, ec secundum fatale, ab Imperiali maiestate obtinuit. Nec non ex post iuxta statuta tempora iuris re etiam Imperatoris infra eadem apis pellans commissionem praesentari, citationem extrahi, atque eandem exequi neglexit. Ex quo quippe casu tria oriuntur dubia. Primum,utrum secundum satale in praeiudicium appellati obtentum valuerit,ec vires habuerit: Secundum,utrum teinpus 8c cursiis temporis secundi fatalis currere incipiat a tempore dator conces.sonis imperialis,an vero a sine temporis primi fatalis r Tertium, an quia propterminus debitum diligentiam per appellantem infra tempora tum primi tum secudipitalis deputata adhibitam ipsa ius appellatio censeatur deserta tac. Praemittitur igitur primo pro euidentiaret , quod quoties princeps in con eessione sua se non limitat ad aliquam expressam speciem narrationis, ex qua lautem ad dandum vel non dandum motus praesumi possit,quod cx tunc praesumitur principem voluisse indulgentiam regulatam esse sub terminis iuris communis. Ita Eutr. in c.super literis. de rescrip.Et est textus in 3.rescripta contra ius a s. q. a.cum similibus. Et maxime haec procedunt, quoties per huiusmodi indulgentiam vel roscriptum ius tertia laederetur, quia intentio principis non est, ut per suum rescimptum alicui velit inferre praeiudicium.c. audita.de resti.*Ol. c. super eo de ofLd Ieg. Et ideo rescriptum principis non extenditux ad incogitata, α non expressa, Ar.l.tres fratres.sside pact.l.cum Aquiliam. fide transact. Secundo praemittitur pro euidentia subscriptorum, quod dato citra praeiudicium veritatis, quod dominus de Ochsenhausen impeditus suisset, quo minus ampellationem infra debitum tempus prosequi potuisset, quod illa impedimenta in Replica deducta legitima fuissent.iuxta theorica Pan. in. c. ex ratione. de app. 8c Doct.in Cle. sicut.eo. tit. quod non susticit allegare impedimentum, nisi piohetur diligentia processisse tempore impedimenti. Per quam diligentiam infra statutum tempus appellatio prosecuta fuisset, ita quod tale impedimentum suerit proxima causa S immediata,quare appellans non est prosecutus appellarionem. Que quiadem diligentia probatur eer protestationem impedimenti, tempore impedimenti
397쪽
dc de impedimento protestari debuit tempore huiusmodi impedimenti, ut noti Bart. l. qui cum meatus. 9. s.ssidere militati.&inl.de pupillo.is. deno. p. nunc.,.si ipsi praetori. Et pro his est nobilis glo. in c. plerunque. de rescrip. 6c sac. glo. in c. pastoralis. de ossi ord. Et ita voluit etiam Inno.inc. transmissa. de praescripta ubi in simili dicit, quod ad petendum distributiones cottidianas non sussicit probare, quod Canonicus de praesenti sit infirmus, nisi appareat, quod infirmitas sit causa non interessendi diuinis.Sic in prssenti requiritur probatio,quod appellans alias causam prosecutus fuisset,si impeditus non extitisset. Tertio praemittitur, quod cum Princeps solutus sit legibus. l. digna vox. C. de consti.prin.8c institu.quod Principi placet 8 c. de iur.nat. gen. dc ci. θω. Et pec posteriorem legem derogat priori. l. nam 5c posterior. is deleg. cum similibus. Vnde praemittitur, quod quanquam per antiqua iura appellans annum habuerit ad suae appellationis prosecutionem: verum quippe hic modo Imperator Frid ricus in regia urbe Ratis bona de consilio principum, edictalem confecit legem suaeq; Cameraeiudicialem Regulam , qua sanciuit, ut deinceps appellans dunt xat habere deberet sex menses, infra quos, nisi appellans luam appellationem prosequeretur, quod alias eadem pro deserta habenda veniret. Quae quippe conis stitutitae r principes,ac imperi j subditos suit accepta Ac laudata.
Quarto praemittitur, quod cum non entis nullae sint qualitates. de cons cra. di. s. c. solennitates. Sicut actio semel extincta non reuiuiscit. l. i. ff. de ini riis. n. c. si illic. α 3. q. q. Sic etiam appellatio semel deserta amplius non reuia uucit. Quinto praemittitur, quod quotiens quis infra certum tempus aliquem elum gerere habet, quod si sua negligentia tempus labitur, dc propter inaduerte tiam temporis, qua finem temporis quis minime cognoscit, ad eum modum angustatur, ita quod propter breuitatem temporis reliqui actum perficere non valet, quod reliquum temporis expectandum non venit, neque in consideratione illud reliquum temporis esse debet. Et ita text. ec glo. in j. denique in Genesi. de poeni. di. a. Et est ratio, quia frustra expectatur tempus, cuius euentus nil opera
tur. ia. l. aliquando. T. ad Velleia. De quo per Spec. in tit, de oblig. g. . ver. quid si promisisti. 5c Doc'. in c. commilia. ae ele '. li. 6.ec melius per Cardi. Florent.in Cle. sicut de app. in q. 3 .ubi dicit,quod sibi imputare debet appellans, qui se usque ad duos menses coartauir. Vnde dixit Host. in c. reppehensibilis. de
1 -appellatio censeatur deserta, t- ' -
Sexto praemittitur, quod tempus prosequendi appellationem, virtute secum. di fatalis, ex ratione supra dicta incipit currere a tempore datae indulgentiae se a restitutionis secundi satalis. Ratio.Quia ius quod ille per secundum fatale appetilationem prosequendi consecutus fuit, dependet arescripto secundi fatalis per Principem concesso. Uerum virtus rescripti penes datam inspicinii , ec deprehenditur, ut in c. eam te. de rescript. & e. si aliquando.de sent. exco. c. ut debitus. de app. c. si eo tempore. de restri. li. s. nunc ad materiam redeundo.
Ex praemissis insertur, ξc ex primo, quod cum Imperator in rescripto secundi
satalis non facit mentionem specificam, ex qua causa motus secundum fatale concessit: ex quo seqititur, quod de mente Imperatoris suit se regulare ad termi nos iuris communis,& sic ipsum secundum fatale excati sis duntaxata iure coinmuni permissis demum voluit eise concessum. Verum quanquam in Repli ca narretitur duae causae. Prima causa impedimenti dominorum de Sonnen-
here ec Fryberet. Quae quidem causa non est lassiciens. Quoniam etsi altera
398쪽
eationes inter dominos de Sonne Og re Fryberg occasione sedis Episcoparis
fuerint, talis altercatio non impediust materiam praesentis quaestionis, cum nec dominus de Somenberranem dominus de Fryberi huius causae fuerit iudex, maxime cum causa per appellationem ad Curiam Impetialem fuit deuoluta. Cum ex materiis separatis nil inferatur. Anno.inc. requens.m li.de resti. spol. li. 6. Vnde liquet, causam huiusmodi petendi restitinionem secundi satalis a iure communi non extitisse priuilegiatam ec sussicientem, insuper ne* alia causa dilationis, via delicet allegata procrastinatio,sub spe concordiae ineundae releuans fuit,quoniam talis allegata causa non fuit probata, neque etiam deductum seu allega tum , quod pro parte domini Abbatis dilatio sub spe concordiae celebrandae suerit acceptataec laudata, quare S c. Vnde cum iuris dispositione caueatur, ut quicquid mouere rosset principes ad concedendum vel denegandum, hoc idem mouere habeat doegatum lc Commissarium, ut in c. super literis. de rescriptis. Cum autem huiusmodi allegatae causae tanquam minus sufficientes Imperatorem mouere non halbuissent ad concedendum secundum fatale.Idcirco neq; P. V. tanquam delegatum mouere habebunt &c. praesertim cum per huiusmodi literas secundi satalis magnum praeiudicium parti scilicet Abbati Insalem insertur, cum per desertionem appellationis ipsi domino Abbati Insalem ius quesitum fuisset,quod tame ius per rescriptum secundi satalis eidem auferretur 5 c. Ex secundo quot insertur,quod cum pro parte domini in Ochsenhausen, IN sitimis documentis probata diligentia appellationis coram vobis non fuerit, ne protestatio impedimentorum coram vobis allegata seu docta extiteriti Unde clare ex praemissis liquet,quod secundum satale obtinere non debui ne* obtentum M
Ex tertio quot insertur,quod cum dominus appelIans iuxta edictalem comstitutionem,appellationem infra sex menses prosecutus non fuit: Ita ipsa appeti Iatio post huiusmodi sex menses mortua extincta,& deserta fuit. Vnde octauo siue decimo mense idem appellans secundum fatale ad prosequendam appellationem
desertam impetrare non potuit,cum mortuum non reuiuiscat,prout Per iura sup
rius clarius deductum existit. Ex quinto insertur, quod ex quo ipse dominus appelIans se in sine anni adia modum angustauit, ita ut appellationem pro nunc in tam angusto tempore proseo qui n5 potuerit,quod reliquum temporis,quod de anno supererat, omputari non debet, sed prodion existenti habendum sit. Unde concluditur, quod si 8c in quam tum secundum fatale alias vitiosum non esset, tunc currere inciperet a tempore, quo appellans se angustauit, re sic a tempore datae concessionis,& no a sine primi anni sed a decimo siue nono mense,ex ratione supra dicta 5 c. Ex sexto insertur, qudd cum secundum fatale vires sumit a data concessione, quod metito tempus prosequendi appellationem v sgore secundi satalis incipere habet a tempore datae re concessae secundae fatalis N e. Subsequeter,quod cum consuetudo iudicandi in curiis principum causet ius, ut in c. in causis.de re iudi.C.del.l. 3I.si imperium. Vnde praemittitur, quod comsuetudo curiae Imperialis hoc habuit ec habet. Vnde ad hocne appellatio etiam in ptimo fatali vitio desertionis afficiatur, quodin transacto primo fatali secundum eoncessum fatale vires sumat, exigitur, ut appellans causam appellationis prois qui incoeperit,eandem* per licis pendentiam in iudicium Camerae Imperialis doduxerit, siue super eadem iudices impetrauerit, subito cessante impedimento
commissionem praesentaverit, citationem extraxerit, eandem p prosecutus fuerit, infra debita tempora prosequendi, prout determinant etiam Doct. in c. plerun*. de restri.& c.ut debitus.de app.& in c.gratum. de of . delega. Quod appellas illic non fecit. Imo nec infra tempus primi,nec infra tempus secundi fatalis, comissionem praesentauit, re citationem extraxit, eandem quom executus suit. Vndelia quide constat, appellationem tam in tempore primi, quam etiam in temporcsλς undi satalis fuisse deserta, cum secundum fatale per generalia verba Imperatorikconcessum
399쪽
concessum nolimagis debeat esse priuilegiarum, quam primum. Quoniam subrogatum sequitur natura eius,cui subrogatur.c. maior. de baptis et reg.is qui.de reg. '' ' Quare .idetur attentis praemissis, appellatione ipsem non obstare,di secum do satali vitio desertionis affecto,pro deserta causa iudicandum fore:saluo iudicio
tamen cuiuscunq; sanius censentis. ablo .
APpellans in primo anno sua negligentia, quantum in eo fuit, no siniuit, ima
neciam appellatione eit prosecutus. Tandem lapsis octo aut nouem me libus, timens no posse sibi tempus residuum prodeste,obtinuit explenitudine potestatis a principe, quia illud sibi ius commune amplius denegabat secundum sa- tale, dubitatur,quando illud secundum fatale incepit currere. Viso dubio 8c actitatis, similiter dico constare ex actis P quod appellans per totum primum fatale, seu primurn annum, non univix, quantum in eo tui .appellationem,imὁ nec est prosecutus,tame ad ambo tenetur,ut in Cle. sicut de app.Et quia ipse suit negligens in maiori earte anni, puta in octo aut nouem mensibus, etiamsi in minori tempore, aut aliis mensibus eiusdem anni tuerit impeditus, aut diligens, sibi de iure communi secundus annus non indulgetur, quia imputatur sibi negligentia magni temporis, re cessat hoc casu ratio ec aestiiras secundum a num concedendi , prout nota in c. ex ratione.eo. ti. de app. Sed quia de iure comis muni denegatur eo casu secundus annus, qu re in eodem non eli Opus quaerere, quando incipiat iste secundus annus, seu spcundum satale. Et quia appellans itimens tempus, quod supererat de primo anno ad prosequendam θc siniendam a Dellationem non profuturum in causa praesenti,obtinuit secundum fatale contra ius commine a principe eX plenitudine suae potestatis,opus est discutere, quando illud secundu fai ale incipiar. Ad quod dico iuxta theoricam doctorum in dicto c. ex ratione, quodqMando appellans suit impeditus per maiorem partem anni, aedilissens, puta per nouem aut decem menses, re in minori alia parte anni fuit neolidens, tunc hoc casu licet ad praesentem causam dictus casus non faciat ndulgetur sibi a iure secundus annus: quia negligentia modici temporis no debet nocere. cum diligentia verisimiliter non profuit ser l. s. 9. M. quis ordo in bo. possiser. Et incipit ipse secundus annus post ipsos octo aut nouem menses, post quos cessauit impedimentum vel des tesse diligens, incepit esse negligens, quia iste secundus annus incipit a parte cessationis impedimenti, secundum Angelum de Ca fstro, it clac. ex ratione. Si igitur secundus annus incipit in casu iam dicto,u hi nil ne ligentiae aut somnii imputari potest appellanti,a tempore primi anni,quod suripe rar,cur fion incasu praesentis causae, ubi appellans per maiorem partem anni Lit dormiens ecnegligens Et nisi sic armus inciperet, sequeretur negligentem Nappellationem prosequi non volentem esse melioris coditionis, quam diligentem ec vigilantem contra vulgare ius,quo dicitur,lura vigilantibus, ct non dormienn
400쪽
tibus subuenire debere,ut in c. cum uniuersorum,de re.pemur. no.de consuris e nul. cum in eo casu sit,quod possit appellanti imputari.Item dictum secundum i tale obtentum a principe,incepit habere vigorem,maxime post ipsius data. Qu te eodem uti poterat inlia suum tempus. Quod quidem fatale sic a principe o tentum succedit, re interpretari debebit, secundum illud fatale, quod a iure alias Pro secundo anno fuisset concessum, si negligens non fuisset. Sed illud secundum fatale a iure concessum incipit a tempore cessationis impedimenti, aut quo desiit
esse diligens ut supra probatur. Ergo re illud a principe concessum, quia ilIud sa- ς--4M suisset appellanti a iure concessiim- tale principis debet sapere naturam eius,quod In cuius iuris communis desectum princeps ex plenitudine suae potestatis conceis sit, quia surrogatum sapit naturam eius, in cuius locum surrogatur ecc. I, qui in ius.ss. de regauri lc c. is qui in ius. eo. ti. li. 6. 8c c. ecclesia,ut lite pen. Ad quoa inoi regula ac uoti .eo.li.& ti. in 6.Nec praesumendum est in dubio principem huiusmodi cocessionem secundi fatalis velle peruertere ordinem iuris de hac materia loquentem. C. de inossi test. l. si quando. Et licet princeps non sit subieeuis legi, tamen secundum legem vivere intendit. C. de legi. l.digna vox. Insti. qui.mo. testa. infir. in fine, ne inde nascantur iniuriae, Unde iura oriuntur. a a. q. s. Perme niti de acciet. Quare videtur appellationem interpostam, ex lapsu fatalium rutilaec esse desertam. Et ita per Iuaicem per appellantem impetrarum,si alias sibi coinpeteret iurisdictio pronunciari debere. Sed in causa prae senti cum sit contentio super competentia iurisdictionis Iudicis se pronuciare debere non competentem, iuxta petitionem partis appellatae,ob rationes praecedentes,& alias ex actis coli
Volunt vi non praesumitur mutata mibrantur. t priuilegia principis interpretatur ne sedat tertia. 3'Tempus prosequendae appellationis incipit a die m- Tempus prosecutioni appell. statutum est Him moliti terposita appellationis, . amomemo quo sippeia rasi cisio interposiuaesti
Negligenti in prosecuti eampum nos veruturi ,
CA sus talis est, quidam Domitius appellauit extraiudicialiter a quoda masse dato imperiali contra suum colonum emissim & executum, re durante anno Primo non suit prosecutus appellationem suam, nec aliquam diligentiam secit in Prosecutione appellationis, illo solo saluo, quod post medium annum, seu quas ad 4. menses, ante lapsum primi anni, fatale secundum sub certa forma ab Imporiali Maiestate inscia parie appellata impetrauit,infra quod quidem secundum ia- tale,nullam diligentiam vel prosecutionem appellationis aliam iacit,nisi quod sere ad duos menses ante Iapsum anni a tempore datae secundi satalis causam appel-
ationis comitii,& deinde partem appellatam citari obtinuit, cuius citationis te post Iapsum anni a data secundi satalis impetrati minus incidit ad diem certum computando sequentem' in quo quidem casu tria monentur dubia. Primum, an scilicet litera indissu secundi fatalis intelligenda re extendenda sit, quo ad prosecutionem appellationis coram alio Iudice, re alio iudicio, quam coram iudicio Maiestatis imperialis immediaIe, E i Secundum,