Epistolae clarorum uirorum, selectae de quamplurimis optimæ, ad indicandam nostrorum temporum eloquentiam

발행: 1556년

분량: 270페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

CL ARORUM VIROR.' χτη tere . nia Zntem dandi, π dccipiendi illa est tutior, ac certior, ut mittantur utrinqΗe Romam. ibi Antonius Cornaranlis familiaris meus, qui apud Card. Ravennatem nunc habitat , curam capiet ,

i fideliter eas transimittendi, quando facultas illic paratior , π commeatas literdrum frequentior sane est. ddipsum quoque Ravennatem siuadeo tibi H ut scribas, quem tu Romae duum cognose potuisti, si iam tum non sine egregia laude ingenii deditum opt. artibus 2 is post disicessum nostrum tantus esse

alli ctus est in omnigenere de Aristae , ac praesertim in hac ratione or nandae, excolendaeq; orationis , ut il-

gantiles. cum eo si te familiaritate coniunxeris ea ν scilicet, quae per epistolas contrahi potest, non dubii η eo, quin te ille omni sua humanitato, beneuolen 7 eiust complexurus. Ego eum has dabam, alteras tis j si iam redditas esse arbitrabar, quas bis s ripsi ramuli diebus,'dd tuus longe ante a me acceptas literas, ses' ro uidelicet. sed ualetudo in edusa fuit, qua eram gai incomoda per me es quinque eonflictatus. atq e it in ad urbem missaeprius fuerunt,o inde ad te, ut scin ego susticor, dilatae . quare si tibi eadem placuerit xi mittendi ratio, erebrius inter nos quamuis abflentest ij E 3 colloquemis

72쪽

quae de bellis, de apparatibus hostium uulgo cireun feruntur, quorum est communicatio inter doctos minime liberalis. Cumq; ego in studiis vehementissime essem occupatus, non tam quaerebam, tquam expectabam tempus idoneam scribendi, - .ius nunc adest occasio, cum vir clariso mus eximia Mirtute , nobilitateq; praecestens Reginaldus Polus. Utve ad uos reuertatur , cui ego non modo liter iud Bembum meum, et ad te, uerum dialogum etiadedi de liberis recte instituendis , ut is uestro im mprimis iudicio expenderetur . non extim ante eum,

missurus sium ei, cui est insicriptus , quam uobis corignouero auctoribus, posse me id sine ullo periculo facere. in quo te quidem oro mi Ladare , ut operam mihi, amicam, fidelem, praebeas, hoc est ut laborem quidem testionis mea causa libenter suscipias , seueritatem autem in reprehenden do, corrigendo eam adhibeas, quae ρο fidei tuae te hiss. π meae famae conveniat. quid enim ego sum , aut uero esse possum sne uobis fandi sine uestra ope ac consiliotin quorum praestante, exim asuirtute mea stes in amore erga mefiducia tota collocata est. sed non arbitror illa ibi opus esse, ubi est colunctio maxima familiaritatis . illud peto uti ne

73쪽

Ε P I S T O L AEpr mo qποqze tempore de omni tuo sensu, quod ad lucubratiunculam meam attinet, certiorem facias. Ego eli enim tibi aliqua quoque studiorum meorsi νςddenda ratio,) opus habeo nue in munibus ex eo genere quod est in sacria literis p tum . studeo enim pro mea parte ferre opem christianae religioni, cum ea fere ubique periclitetur, quemadmodum imprimis quidem deberi opto . illud utique do operam, uti totum argumentum itu tractem, ut uobis quoque doctiss. hominibus, qui nimium eruditas aures ad audiendum assertis, illa possit commentatio non disi licere. sed hoe res ipsa postea aut redarguet, antprobabit.Tu mi Larare me dilige, ualetudinem tuam cura diligenter, uirosq; doctos, quorum istic magna copia si meis uerbis saltiere omnes iube. . Vale. Carpentoracti, I II. Non. Selu. M. D. XXXII. Iacobus Sadoletus Laedro Bonamico S. D.

c V Μ espem Μassiliae, quo ego per aduentum summi Pont. illius salutandi gratia me contuleram, accepi literas tuas, quibus mybi significas, te, cum primum ex peregrinatione quadam, qua ti'

74쪽

ias.

lli.

s, ,

CL Ast ORVM VIROR. assi necessario incidisset, domum pedem retulisses, continuo daturum operam, ut cum illo colloqlierere, qui apud Ba sum est, omnias ad me de eo explorata per Ariberes. quem ego iuuenem mi Ladare multis de causis, ut antea ad te scripsera, expetinis neque nunc alia sium uoluntate. Ad cum ita institutus', utplures existimem partes nostrimet humanitati tribuendus esse, quam nostro ipsiorum commodo et utilitati, de easte, quam in illo repositam habebam, alteri concedendum. duxi : cum praesiertim it,crius ego uoluntatem antepono meae, propter praestantem uirtutem, σ nobilitatem dignus sit, eat a bonis omnibus omnia deferantur. is porro princeps est Melphitanus , homo siumma grauitate, summas apud regem Lunc ductoritate, gratia, quem ego σ amo me iis fidius, non medioeriter colo : in quo mihi ab eo refertur gratia . non enim ipse in nostro mutuo amore uincitur. atque is duos habet liberos, adolestentes indole eximia ad uirtutem, deditos optimis literis. in quibus ille erudiendis, atque ornandis omne studium suum, omnem suam cogitationem Dum habet. neque alia re tam indiget, quam bono doctore,

ac magistro , cuius π doctrinae,.s ei carissi

75쪽

CLARORUM VIROR. 33 I aco bus S adoletus Regin aldo P olo S. D.

ACCEPI tuus plenas oscii humanitd-tis literas , omnemq; in illis probi, praestantis ingenii tui, pri lini erga me amoris imaginem penitus recognoui. Quorum utcunque quanti faciam, nihil attinet nunc me scribere. utroque quidem certe ita delector, ut nihil mihi accidere post sit optatius, qMam mei abs te, tuli uiro diligi. Sed quae a te de praetermissone o*cij scripta sunt, quodq; in eo videris vereri, ne aliqua abs te culpa su Aepta fuerit, amabo mi Pole sint eu ex mutua nostra beneuolentia penitus sublata. non enim recipit amicitia nostru siliciones huiusmodi, nec tu peccare praetermittendo oscio potes, nec Saanimum tuli, aliter, atque est, interpretari. qaemeum o*ciosissimum, amantismum mei esse cognoscam non ex euentis tua mihi uoluntas , sed

saper β, Ο siua stontes ectata est . equidem de

sideraui nonnunquam tuas literas , neque id mehercule iniuria: quid enim est , illis quod me delectet magis uerum ita desideravi, ut ego illa uoluptate carerem,non tu ut o*cio, aut amicitiae dees-

76쪽

E P I S Τ o L Agpes, cui tamen meae aliquando intermissae voluptati sentis hune a te cumulate satisfactum esse : caue enim putes quicquam mihi accidere potuisse tuis literis dulcius: quae cum totae undique , tum illa me ex parte praecipue delectarunt, qua tu, Socratice nimirlim ,π urbane, exclisationem tibi non sicribendi astili invia, exilitate.repetebas. qui totus elegantis ironiae locus π uultum mihi animum puduissima hilaritate si est. Obssecro hos ne tu riuulos siquastentes, re aridos, aut tenui aqvuti interdum fluentes vocas ξ qui mihi ita currere uisisunt abundanter, π largiter, ut appareat non tenuem, sed uueerrimum, eundem perennem

fontem illa fundere: quanquam boe quidem de te mihi idndudum perpuasium habui, te, quae concupiuisses , omnis effecturum esse . notum mihi erat ingenium tuli, nota Nirtus, ardor autem ille, qui animispraestantibus ad appetendas res magnas eomes

ad se solet, nihil mihi non de te uel maximum pol feebatur: steraba itaque fore, nee seum deceptus, ut tu, ad istam ipsum in qua nunc insistis, doctrinae,

eloquentiae coniunctam laudem peruenires . Quapropter gaudeo ro amicitia, tibi gratulor: illud aliquanta aegre fero, quod uidere quasi

uideor

77쪽

liti

lligin

CLARORUM VIROR. 31 uideor, haec a te ipso ornamenta contemni, quae meo quidem iudicio tanta sunt, ut sine his constare 'ne ista quidem recte qκeunt, qua tu omnibus anteferenda iure optimo putas : qκo de genere quoniam bis iam a te sum lacessitus , tempus non alienum uidetur meam tibi sententiam breuiter exponendi. Sacrarum rerum studium , disciplinam tibi placet rebus caeteris anteponi. quod ego qπο-qlie tecum una confiteor. cur ergo in artibus reliquis, maxime in philosophia tempus conterimus' quia nequimus adfastigium sine fundamento in fine parietibus peruenire. quid ἰ ista quandiu curanda nobis sunt, ut non in uno illo ipso, quod optimum est, omnia nostra studia ponamus cad quod dicendum est, esse boni patris familius totius domus tutelam, procurationem, non unius duntinat partis gerere, uerum ita totius, ut potisthmae quaeque in ea diligentius curentur partes . et qgoniam de domo, de aediscatione mentione facimus, quis non uideat theologium, qua:enus in scientiae ratione, genere reponatur, sine phi

losiophia stare ipsam per ste, re sessustinere non pos

se, utranque uero minus apte munus tueri suum,

s a cuia, π facultate dicendi deperaturλ. At enim

mundana

78쪽

CLARORUM VIROR. q.

non modo fidelis, atque fugi, uerum etiam sine sorde, eustu όonestiore corporis studeat Vparere ς Atiam ista ad summi boni adeptionem minus necesse ria siunt. ne sint, adiuuant eerte, hocs sepe Gyciat,

ut multi ad illud estpetendum procedunt comitatiores. sine uigendum est,si circuncidamus, amplitemAss caetera,'tantum qliod summe estne cessarium relinquamus,ne,dum diuini uolumus planesieri, humanitatis partem nullam teneamus. st

modo nobis hoc fixu, quod utique esse debet , ut omnia in nobis, si qua meliora sunt, accepta Deo re feramus , eas ad eiusdem unius gloriam confera mus. Hoc animo qui fuerint, cum in iis, quas suscipient, actionibus, rebusq; quas gerent, flammam sibi dignitatem operis proponent, summamq; pul chritudinem, inq; eum amore, studio incitati ferentur , tum non erit in his talibus pertimescen-

. dum, ne inani laudis cupiditate deducti a summo bono deficiant. itaque ego, re liberalibus artibus , quoad in istis nos quantum proficiamus non poenitet, in primis philosopbiae operam dandam puto, e qua, ut dixi, nee tbeologia quide constat. in qua quod scribis te ita tempus omne consiumere,

ut ad caeteras artes, atque scientias nihil statii tibi

79쪽

ne respiciendas quidem relinquatur, non satis plane intelligo , quid dicas. Patieris alitem me pro nostra familiaritate,' meae π tuae natura ingenuitate , libere agere tecum . Non intelligo inquam quid hoc tantum tuum sibi uelit studium. Nam si ea tantum nobis percipienda sunt, quae ad eredulitatem nostram Idem faciendum de Dei clementia, benignitate erga nos pertinent, ea plint nobis, non multis, nee Obscuris , sed claris, illustrisus literis sat eompendiose tradita, liber enim euangeliorum omnem uiam, rationem nostrae salutis continet. si uero explieanda illa uberius punt , enucleatius tractanda , an tu plus in eo tibi ab infinitis uoluminibus istorum , qui aetati nostrae propinquiores omnia refersierunt inconditis libris, o litigio sie seriptis, quam a Paulo, m lege veteri, 'a prophetis opis latum iri existimus t pauci libri sunt, nisi forte me fallit, in hoe a nobis genere perdiscendi sed quos magna eum cura , π attentione imi legere debeamus, si ad diuinartim rerum cognitionem cupimus 'irare, qui non modo statiu, Deum : dant lectitandis aliarum artium ingenuarum auctoribus , sed ab iis ipse liberalibus studiis , non exigua accipiunt saae Atilitatis, Cr dignitatis

adau

80쪽

ut, t

CLARORUM VIROR. 62 adiumenta. nisi forte existimamus, summos illos uiros , qui prinu haec ebri liana literis illustrarunt, sine comitatu optimarum artium tantos progrestsus in diuinis facere potuisse . quo in numero Basi lium, Chosiostomum, Aligustinum, Hieronymum fuisse cognouimus . sed de his satis velfortasse ni

mis multa. Lad arum melim, tuum contubernalem

factum esse, moriar, nisti mihi pergratum est . quan quam enim eorpore a uobis assium, animo tamen uobis elim excubo, ut uidear mihi interdum quaestiunculas uobiscum una, familiares sermones te- aere. eum porro ego ad philosiopbrae studia animandum nunquam censui, qsippe quorum ipse studio , er amore in primis teneatur. De theologia quidem tibi assentior nunquam illum ad summum perue turum , nis ad reliquas facultates , discipli- nus, quas multas magnasq; possidet, hanc quoque primariae artis , nobilissimaeq; scientiae cognitionem adiunxerit. euius ego tibi in Hortensio attexalaudationem, utiqκe quoadpatietur ratio operis. in quo ego nunc me assidue , uehementers exerceo , steros propediem copiam me uobis facturum, quo meas ineptias irridere possitis. Theatini doctrina, sanctιtatem, uirtutem notum habeo iundiu, eamq;

SEARCH

MENU NAVIGATION