장음표시 사용
41쪽
g STO L AE rum . in petitione honoris omnes mihi praeferri, aequo, ut dixi, patiamur animo I tempus certe,
quod liberum hactenus mihi fuit, relinquatur . quod cum ex illo penatus conpulto, quod, uobis re ferentibus, proxime factum est, concessum non sit: quid aliud fuit , quam hoc toto triennio rationem sterandi aliquid a uobis mihi adimere, o omnes quas neruos industrue eum dedecore, atque ignominis praecidere ρ Vos non decusio : fortunam meam incuso, negligentiam condemno . sed tamen sine uoluntate mea nee feri debuit illud , nec pothit. itaque illud decretum senatus tanquam νutum non agnosco. resecindo, antiquatum uolo : in qκο non solum uoluntas mea non adfuit, sied etiam repugnatiit. vestrae tamen, ornatissimi uiri, senaturi; nu'ctoritati, ct impersi Veneti maiestati hoe dabo , Mi stonte , non aliquo decreto, eonditione ue Aia uestra obligatus, sed omni uinculo solutus, bonoris tantum atque amplitudinis re . vestrae eausi,
quo possum studio eriabore, academiae uestrae fuecurram,vestramq; voluntatem non solum meae, sed honori etiam meo anteponam . Vestrum erit, pr.
prudentia , bonitate uestra statuere, quomodo decreto senatAs non tenear b des eo aliquid ad me scribere:
42쪽
LARORUM VIROR. zoscribere: qua π meam hanc uoluntatem uobis graeam esse intelligam; resterare posthac possim ma-gme uobis curae fore honorem meum: quem uobis magnopere commendo' trado . Patauui, VII. idus Novembris, Μ. D. XXXVIII.
Laraos Mnamielis Rinutio Farnem, Priori Veneto, S. D.
EX Armone Ioannis Cornelii ,'ex literis multorum turdiorem reditum tuum fore cognoui, 'Hamputaram. quam ob eausim mihi ad te seribendum esse existimavi, non tam ut te admonerem, monitores enim habes domi Alexandrum Mantiolum , Galeatium, prudentissimos, re tui amant simos uiros quam ut declararem me ualde sollieitum esse de tua gloria ; quae tibi ex tanto ingenio antas memoria proposita est . quam, ob secro te, mi Ranuti, ne patiare tibi eripi alicuius rei incuria. Magnum est, natum esse in tum nobili familia. maius, habere auum Pontificem, in omni genere Pontificii muneris excellentem: honge vero maximu, ingenii uirtutisq; laudibus florere : quas tu unus facillime omnium constelieris,si eorum pat c 4 rueris
43쪽
. S T O Lb Agylleris consilio , qui aetatem tuam docere repose sunt, uolunt: quibus te bactenus paruisse, nunquam, ut arbitror, te poenitebit. nos quidem, qui te ut filium amamus,carums,habemus, quis cupimus stlendore literarum per te nostra tempora illustrari; breue est, quod tibi hoc tempore suademus: ut habeas in memoria, atque in pectore illud Theophrasti, QPλυπανάλω - itaxo πόνο I. ue tim igitur, et, s id pateris, rogo, ut bonam partem huius temporis, quo abfueris, audiendo,scribendo
copumas . nos autem cum te alio modo iuuare ntine
non possimus, scribendo certe, tuis studiis non de erimus 3 ut hoc genere exercitationis non mediocriter proficias . neque enim dubito , quin rescribas ad me: quod mihi erit gratisimum. Vale, Pent ei Maximo, si quando id eommode feri poterit, me etiam atque etiam commenda. Patausi, VI . idus Aprilis , Μ. D. X LIII . Reginaldus polus Iacobo Sadoleto S. D.
LEGI tuas ad Ladarum nostrum sicriptas δε- eras, nonis Ioujs abs te datas: quae me magna uoluptate affecerin cum quod ea, quae uolebam , deci uίletudine
44쪽
ualetudine imprimis tua, de dulcissimo illo, quo tu frueris, o maxime delectaris, utio nunciabant Atum uero, quod ex isdem inlim in m amorem , quem ad summum peruenire cupio , in dies augerietur se e perstini: idq; mihi eo tueandius fuit hoc tempore ex tuis literis intestigere, quod propter praetermissum iam diu scribendi osticium, cum praesertim suavissimis humanissimis tuis literis essem invitatus , satis quidem habebam , se animum
tuum nusta ex parte offendissem : ut uero noua tui amoris incrementa audirem, id uero nunquam expedia raesum ausius. etenim, ut uere dicam, simul de
ad eam lauem epistola tuae legendo peruenissem, in qua nominis mei mentionem facis3 statim animum meum terculit recordatio negligentiae in Arisendo meae ,cuius ualde stuppudebat, neque, quum qua m quod de me scriberes, nisi ut meeum de haescribendi tarditate expostulares, expectabam . tu uero, tantum abest, ut ulla in re me decuses, ut ultro me testimonio tuorum scriptorum, ET 'olio genere laudis ornes. quod quid aliud esse potest, qua abundantia quaedam tui erga me amoris quae facit, ut uel non uideas, quae minus officio sie erga te fina sunt; sie enim amantes in erraris amicorum obcaecari
45쪽
I 2 .E P s S T O L Ag, obcaecari solent uel,si uideas, ita humanitate tua quadam obruis, ut nusquam extare uriis . sed quo maior est haec tua in me humanitas, uel potius indulgentia: eo magis mihi cauendum esse uideo, ne quid temere, uel neglienter faeiam, quod non ex omni parte tibi gratum futurum fit. si uero ita negliges hoc tempore in hoc scribendi officio uideor, ut etiam tui oblitus existimari possim ue qui nec meastonte feci, quod maxime ad officium erga te pertinebat melim, nec exemplo tuorum . qui ad te sepescribunt, quos bie familiares habes , admoneri po- ' tuerim, vi tuis aliquando literis restondere1n : bee
tibi primum persuadeas uelim, quod sine uerissime potes , me tui obliuisici non posse ; quippe qui mihi
in uisiceribus, etiam antea quam de facie notus eo ρη , hierebas, propter summam, quam de tua uir- tute, doctrina ex dignissimorum hominum testimonio conceperum, opinionem . ut vero tui pro pius cognoscendi facultas data est , atque ad interiora ilia tua animi ornamenta penetrandi,quae partim in congressu, partim ex scriptis tuis, qualia essent,facile perstexi: tota me tui admiratio cepit , ut non modo te mandum mihi, atque obstruun-du. sied in omnibus σ studiis' actionibus meis,
46쪽
quasi exemplar aliquodpraeelarum , mihi imitandum .proposuerim . quod equidem libenter facis , ,si minus quam cupio proficio, nec enim me fugit, quam longe ab exemplari a m tamen , me
non aliter sentire,sed eo maxime conari, norunt ommnes, qui me, consiuetudinem meam norunt, ac meos detesermones , quos frequentes cum rimicis commvnibus habeo, audierunt. Quae cum ita snt:
non, quod tuism oblitus, quέ sic in oculis gero , quem in ore, π amoresiemper habeo, in hoc osscio erga te deliqui: seed, si ueram eausim exprimere debeam, quod eius facultatis sum oblitas, per quam tibi, re meo oscio satisfaciendum esset, eo factum
est, ut nullasia metiteras acciperes, cum reliqui ,
qui in hoc genere udent ; ad te saepe scriberent. efecit enim me tu pridem, Sadolete, b e facultas scribendi, tanquam aqvula quaedam ', quae tenui di Meo fluens, si cirra, σ.diligentia adhibeatur, cursum tenet humue neglectu uero, evanescit. sc mea scribendi ratio, quam diu curae mihi fuit, etsi te multer semper, nee satis pure luebat, tamen siecum quoquo modo animi mei se a ferebat: quae nunc , omissa pristina diligentis tu exa Mit,nt, cum avi mi cogitationes ad amicos deferre conor , sepe mii haereae
47쪽
liserere fientiam, pleruque uera tanquam in siceo destitui, ut ultra progredi non possim . quod quidem me pudet scribere . sed quid facerem nosti genus studiorum meorum , quibus me iis proximistannis addixi, quam imperiosi ipsa sint, quam non faeile
societatem aliorum studiorum admittant. quibus eum parere necesse habeam 3 ad illas elegantiorestiterus uix sane oculos conuertere audebam. Ad tamen in italia, ubi has primum novi,sterabam me; es non plenam Meationem, nunquam enim hoe postulassem mat certe tantum temporis, a fleuerioribus dominis impetraturum, ut eum ueteribus illis
amicis; quas adolescentiae meae focujs, sodalibus iucundisimis, quos longo interuallo non inus ram , familiaritatem renouare spem'. atque haeste fretus, Laetarum no Hum, quem magistrum , quasi tutorem harum ingenuarum, dulcissi
marum artium cognoAeram, in contubernium uo
caui, ut, eo duce,' adiutore, facilius, quod uolebam, eonsequi possem . tandem vero, quod impetraui statvj, tantum fuit, quantum solent duriores magistri ad lusum, iocums pueris sivis concedere . sic enim mihi, ad iuuenilia studia libenter reuertenti, subsiciuas aliquas boras dabant. quibus tamen
48쪽
intentus esse potuissem nisi has psas sepe terri
perent. tundem uero ita petiitus praeciderunt , 'ut pun. m qvidem temporis ad has artes recoloidas relinquerent. quare,si ab illis relictui sium,
quoi pse prior deserui, si ipse fructum mihi dene
gent pulim, operam ipsis prior denegaui meum: mirari certe non debes. cum Larm uero nostro sciam uiuo, li praeter siuauitatem confluetudinis., in nulla re eius opera utar. sed miram in modum eius me consuetudo delectat: a qua plane n on nisi inuitus discedo . clii tamen spersuadere possem , ut sie aliquando adstudia nostra transferret: nihil aeque absentis desderium leniret . quanquam autem tum maxime iucundum esset , una cum eo in i sdem li- seris uersari: tamen nunquar' non una esse me existimarem,si eadem utruque nostrum studia teneret. atque hoe cum eo agere cum sepe essem conatus , nunquam tamen aperte eum aggredi sum ausus. so llis enim non ualeo , res enim haud parua est: in qua persuadenda, amicis adiutoribus , ctri auxiliutoribus opus habeo. atque utinam, Sadolere, te mihi socium , dum hoc efficerem , adiungeres . tu certe tinus instar multorum esses : immo tu solus , si buet incumberes , totum negocium, per te conficeres .
49쪽
seio enim quantum iudieio tuo, quantum binis Pquuntum amori tribuat Ladarus noster. ut uelserit auctoritas tus, quo uelles, eum adduceret. Qui erigo si bae e siesse habeant; cur optantis potius, qu rogantis persionum pumo eur non aperte in re bo ne lissima, mibi gratisma, in qua maxime abs te adiuuari possum, opem tuam imploro ρ Quia
deterreor plane ea particula tuarum literarum in qua praefentem L arari statum , conditis nem illi probare niteris . hortaris enim ut in sua statione maneat; ut, cum eam prouinciam instituendi iuuenum animos in politioribus literis susceperit , eum ne relinquat , nusquam ab ea discedat: quamas immo maximum illi gloriam, Italicae iuuentuti utilitatem summam allaturum.. haee enim ut a
te prudenter,' amice scripta fiunt , femibi , ne quid contra istam sententiam rogem, Omnem prope
occasionem praeripiunt. nee tamen me contineo quin boe abs te petam, ut, quoniam ad eommunem
amicum baee pertinent , liceat mihi tecum pauea quaedam quasi eonferendi gratia scribere . quod dufacto , de facilitate tua nihil sane dubitabo. Principio igitur non te fugit; etsi Lazarus magnam laudem ex bac eleganti, qram nunc profitetμη, doctrina
50쪽
ctrina sit eonsecutus; quam in dies cum maiori eo rum fructri qui eum auditurisiunt, augere potest itamen . non in hae sola eius industriam esse uersa-,tam, sed multo maiora ample am, ex quibus non minus, quam ex iis,eius laus enitescere 'vest,fructus uero longe ampliores reportarent vj, qui fructum ex eius doctrina peterent. quis autem te melius nouit, eui , propter familiaritatem uestram , eius uitae cursius notismus esse debet, quantum strudii , temporiis inphilosophia posiverit c quid uero. rum habent oratorum , uel poetarum literae uel di-ignitatis, uel utilitatis, si cum philosophorum libris comparantur' quae, ut tu optime omnium nosti, β.quid in se contineant,quod hominem studiosium uet nare, uel iμuare potest, ex borum fontibus bauperunt. atque ex horum est domina non minus , qua ex ea, quam profitetur, quod Lararum praeceptovem tam gratum,acceptumq; His auditoribus reddit . sed quid eum Pomponatius, uir in philosiophο-rum lιbris celeberrimus , tot annos exercuit quid tot exhausti Albores in ueterum philosophorum libris euolsendis , si tandem philopophiam in rhetoris, uel potiust gramatici Uycina sit conelusiurus, si nihil ampliqs ab ea expectetur, qηam ut gramati