장음표시 사용
351쪽
164. nitu Patris de la Chase Tantum censura lice inde resecuit, ut Autorem piguerit librua posthaec inter suos referre. Paulo post Libros de Imitatione Iesu Chri Gallice secit, ac Dominae Maintenoniae inscripst. Prima editio est commemorabilis ob versus V XLIV Ir, a qui subiecti leguntur figurae in aes
incisae quae repraesentat hanc Dominam, in genua procvniben-67. tem ad pedes Jesu, in crucem sustixi, hoc modo Z-ι, Fili inclina aurem tuam. obliviscere domum Patris tui, omcupiscet Reae decorem tuum. Glossatorum malignitas cfiecit, ut in editionibus subsecutis hi versus haud apparuerint. Omittimus scripta eius moralia Monemus, opusculum eius, Gi- fea Meu dictum , historiolis constare, in locum narratiuncu larum de Teis stibili tutiς XXI, e. g. de Puliberia, de Gothir M Bultionensi de Frauciso, Lotharingo, eoque Duce uisii, &c. 71. Edidit denuo A. iri duo alia voltimina, inscripta biotres de Piete, de Morale, reserta vitis Regum, Reginarum, Heroum, foeminarumque celeberrimarum. cepit succinctam dare Historiam ecclesiasticam, cuius Tomus I A. 17 3 evulgatus fuit, complectentem elementa Hist. Eccl. et Test ac trium a C. 74. N. Seculorum. In hoc opusculo labores aliorum adhibuit, , quod vix credibile, palmem Evangelistam exhibuit instar viri male simplicis, quem Galli appellant bombomme Successerunt
93, Tomo primo Tomi porro decem. Tomo decimo seminais progrelsus controversarum Jansen isticarum egregie persecutus fuit. Undecimo, seu ultimo Tomo exponuntur res, in ecclesia gestae
inde ab A. 166 usque ad finem anni iris Lengleti iussicium de hac Historia infirmo stat talo, id quod Autor osten- dit, non dubitans Abbatem de Gossi vocare Seeuii sui Velledium Patereulum Edidit Abbas A. iro Vitam amitae suae,
Dominae de Miramis et Co mi regi tandem nuptae, pietate spectabilis, ac defunctae A i 96, 24 Mart. Quibus temporibus
Abbas maiores in dies di tates quaesiverit a consecutus sit, Autor docere omist. Fuit autem Abbas ille ex Sia mensis gno redux Prior . o Rothom agensis, S. Benedieli in locisis Saul de Mint-Geuis, Academicus arulem Francicus, unusque
4o, defunctus A. 1723, a Nov. uni Academiae ageret
352쪽
Iam Directorem. Edita sunt A. Ira eius Commentaria, Μ moire uour servis is fit ire de Louis XI appellata, haud eo fine, ut publicarentur, conscripta In eis A, has sigillatim recensuit actionum suarum, Venerearum, Vanct rum, frivolarum aeque ac honestarum, seriem, eventa. Earidem ingenuitate Regis aulaeque administrorum, amicorum pinxit virtutes naevos, vitia, lineis sit luculentis Sparsit subinde vestigia indolis satiricae, dubitationis, erroris. Er-Pas. 23 Iororem, in vita Richelii admissum, refellit Laurentius ossis, Clericus Presbyter S. Sulpicii. per pretium fuerit, ea legi
se, quae Autor ex Abbatis commentariis de nuptiis Ludo ei xj eum mireminis in calae adiecta Conimentarii illi placnius sientii A. aras editi sub titulo Histrio ου -- iu te des Burres, o Madam Misargus de Grasem sed laee suffecerint in presens. PLAGIAIRIAΝA, CONTENANT DIVERS PRINCIPES emati clu threis de laserite, hoc est,
PLAGIARIANA G MPLEXA VARIAS PRAECE
itiones, de Thesauro veritatis ematiantes, cxcoset, as ara'. ' Priore Sancti Funis
Ninelodami, impens Autoris, apud Franciscum cham
Hie liber, qui de capitibus quibusdam rei Christianae agit, quemadniodum hunc titulum nactus sit, difficile est ad divinandum. Nos quamvis in omnes partes versemus animum,
nullam tituli causim σερο imis, nisi qui in tanta plagiari tum copia Autor divum e statis re sir, vel poeta, vi deri yoluerit. Quod nomen quam ψ Mima optabile illi iis alii, quibus vacat, exi menti Liber ipse in quinque Parui divisus est, quarum una continet meditationes mise Harum hominis cum Deo, peccato originali se ipse, conis
risi vo cari'. vicinini, stionis tutum, si pectu ad
353쪽
versus Deunt, de ipsum, comparatarum. Alter pertractat cognitionem, pote litia in lapiemiam, risericordiam justitiam, pinvidentiam veritatemque Dei coiisideratione in Jesu Chiilli,
verbi divini, religionis Christianae, si ecclesiae. Tertia exponit fidem in genere, comparatam cum Deo, Jesu Christo,' charitate, ec bonis operibus, spem in Deo, misericordia Dei, Iesu Christo, repositi in charitatim generaleni, esiarita tan .
Dei Iesu Christi, iustitiae, erga besam, cum Deo, iussitia, d se ipso, comparatam. Maria iussi: due gratia, 'ς es
Elam' prisponuntur. Sunt tamen interdum aliqua am ei h quae an Pontificiis universis approbentur, dubitamus. Nam Parti Co i mi a ita loquitur: Si homo bis vi deret, quod Loinitatem quandam Amimet posset huc E V, ut nihil de Deo crederet si indicia aereatoris inque quaque animadverteret , --.-esertio Sericum nimium multa Dei .ngaudi cernat, ni mis pauca asseverandi, satus ejus es lamentabilis. Etenim ho- mini, se ipsum intuenti, quana plurima suppeditarent Iumenta credendi Dei, etiamsi praeter se nihil cerneret vestigii divini.
Oculus enim hominis, auris os, cor, .c. satis sunt testinaOnii. Exstati certe scripta hii jus generis ingeniosisima. Neque videmus, qui latus hominis singi possit ab in iliciis divi-ilitatis actius . Et quis est, qui non utitue quaque cum imdicari videat Derhamum, labriesum , Ieru eruyaetit m Dummium , chaearletium, Triberum Brochesium, Lenelo Iurn, complures alios, ignare oportet, si quis Autori se comitem praebere aucleat P. I Cap., pag. 7 Autor, veritatem comparari, ait,
cum tuesia tam Mupi, quam hel propterea semper indu t. persena quadam. eritati Autor tribuit vitia, quae hominiiiii ignorantiae, temeritati, Mignaviae sunt tribuenda. P. II Cop.
354쪽
nem exstitisse, ae proinde, uti Deum ipsum, aetemum esse. Sin
a tare verteris r causa vel autore rerum creanaearum turn
Deum patrem inelligi putat Autor, ideo λογον rursus ab aeternitate describi. Eodem Capite verba Ioannis Loth i Passi saa. σαρε υκ ψελῶ ουδεν, sic accipi credit, ut discipuli Iesu intellexerint, carnem iliam esse omnisnem, es a uisit vi viscante sejunctam. Idem Cap. VIII, quamdiu Prophetae sit 33 si . Perfuerint, gentem Istaeliticam, statuit, fuisse ignavam,
negligentem muris Homeris initibus, zelum estis ruissesnpilari providentiae divinae argumento sed gelii tui peribitinis iam emphetis floruit, quod rem hi, una ni rist ni, Miriaminis impug nrium, septem nubrium, B si genu non flectentium, cap. . IX ec in ea miscae Romamam nisi i sina credit con os
sensem nationum di gentium, incrementum charitate parsetum, in suum Pontificum mos nem. Addit alia miserudam sya, non magis ceria ista autem hic memorravimus proin pterea, quod ecclesia ostolica de Autoris opinione non fui idei cassiqlica, quippe a nulla sente tum approbata, necdum
charitate subsequentim temporum confirmata, nec Pontilicum successione glorians. Ignorasse etiam videtur Autor, Augusti num ipsum in libro de Civitate Dei fateri, aequales suos a Chri sto alienos de interdictis eonqueri sibi acerbis Successio autem Pontificum, qui partim magi ci sceleratissimi fuerunt, frustra iactatur. Etenim ne Christiani quidem Resunt, multo minus Petri successoles, quippe ab artibus diabolicis alienissimi Capito eo lem Romanam ecclesiam calliolicam esse, ex eo probat, quod hoc nomine vulgo appelletur. Sed meministe debuerar, Capuam vulgo dici, quae vetus illa Capua non est,is Venetias, quae antiquissimoriam Venetorum urbs non fiui, ik, selmannos, qui minime vera sinit Gie praedita Minus ergo e haeren qua pag. 6 de una ecclesia Deo ora, beneficiorum
christi patricipe, eum fidelibus participante, linatii ibidem. traditionem sequendam nobis esse putat, etiam de 339. .ssemibus A stolorum scriptis. Cur ergo discipulis --,
cur Armeniiij, tuti essinus, traditiones sin iis
355쪽
Politisicii Cur solum Christi corpus suis exhibent comedendum , cum sanguinis etiam communitatem traditio Apostolica usque ad barbariem illam Christianorum conservasset Velimus
etiam, perpendisse Au 'r, quid sibi vellent ista verba ipsius pag. I a a nobis hic Latine posta Si pietas Julium Ponti Diae inguitati vim addidit magis id fuctum es magnitudinis illius tuendae causa, quam ut principibus opulis vis offerretur, nisforte communis utilitas, ut ita feret, postillavit. Dubitanter loquitur Autor de re, quae cum dolore Christiani orbis facta est; quod Paulus vehementer increpat, ne fiant mala, ut eveniant bona, ipse probat, quamvis etiam illud videat, masInitudinem Pontificis, libertati tot ecclesiarum, tot regnis non Praegravem modo, sed etiam perniciosam, nullo modo bbnam rig- 47. dici posse. Eodem Capite, o tempora inquit, o mores o δε- culum ferreutas quo aurum in scorias esse versum ' tempus,
qaro sanctuarii saxa in loca publica sunt devoluta quo concio doctores ejusdem uni fininae. Episcopi, qui animos a Deum
deducere debebant, conantur hoc tempore subsidia exquirere,
ab incis quam Iovissime recedendi. Abes quid de Epycopatu factum est, cum, qui homines per verbum Dei illustrare debebant, ii per tenebras dogmatum perverserum homines ψιτcare
373. praecipue asiaborant. Piari. III Cop. IV Autor multa salsa veris misceri Gratia , inquit, in fidelibus justitiam veram, non impnatam, procreat, quia Chrisum imitari debet. Cum Paulus Abrahamum justis vatum esse ait per fidem sue operibus iopo a intestigit legis, es Qui per solius naturae vires existant. S. Iacobus contra eos dicit justificari, qui opera legis conjiciunt. Intelligit opera e side viva, D per charitatem, gratia inviva ariticum, efficace, profecta. Quis enim negavit, gratia divina ess-ci iustos etiam homine, Quis imputatana, negare potest, Veram esse de realem, cum gratiam Dei, peccata remittentis, tot Ona maximi ponderis, asserat Rom. ii. Si fides iusti sicans est imitatio Christi imitari Christum desnimus in altera vita, cum fides cessat, i Cor. XII Ergo beati coelites improbissinat tacelestissimi erunt homines. Et cur ause verba, -
robamura fide sne operibus justificatum praedicantis, ita con
356쪽
torquebimus, ut, quod is generatim de omnibus operibus in hoc nos de operibus ad voluiitatem nostram confictis intelligamus Et quis opera egis edet, solis naturae viribus, sine graistia divina, cum esse debeant persecta, omnibus ingenii ocis imitatum humanarum opibus Devt. VI Cum presertim Autor ipse omnia tiominis bona e divina gratia repetat, Papo a di Abrahamus iam dudimi viribus divinis ornatus fuerit, nec opera naturalia in ipso amplius reperiri potuerint. Quae mutem in ipso non fuerupi, quomodo multo post demum e
Husa diri possivit s auresumiscui possunt verba A
rivis iis, debet ae H in os vatis rubus carnalibus potius, qι νἐ vero in ore es ardenti charitate erga Deum socium Anenim in carnalibus observationibus spes salutis ullo modo poni debet muri charitati Dei, hominum spes salutis faela est' Contra sentit Christus Ge. XVII, Pauis Rom. II aho, iri DENUM GaI. Π, p, o Cap. VIII non temere accupienda verba illa Reliei Chrisiana non confisi in adora ei, i Dei tit roris 2 aeterni, qui proprie ipse Deismus es,vie. Nam qui haec attributa Dei ponit, non continuo cetera - tollit, quod Deista faciunt Nec videmus ecit iam, cur Autor cap. X pag. et Poetam Aratum Pausi civem N aequalem Oiscet. Aratus certe quidem antiquior est Part. III Cap. XI ad. fingit Autor bi haereticos quosdam, qui abutantur vel his mobi, quenquam in hac vita purum se negantis Piari. IV Cap. zIII opinatur ipse, facultatem hominum, rem unam alteri praeferendi, Deu tribuendam esse, quia Minois dicat: An sis as tesas nisi a Deo. Cum umen Hunis ibi de potestateviavigat, Eon de otiani quarumvis rerim sicultate.
II HESES DE FURIBUS S. R. I VICARIORUM
357쪽
hanc hausit tractationeni. Decerpemus ex ea non nisi eximia
PQ singularia, reliquis omissis originem Vicariatus Saxonici ipse i-ainis deterinitiare. si quid suspicando licet asse py, origo eius ex munere conservatoris pacit regiae aniversilis me. saxoniam sui enata. Hoc munus Molphus Natavisus denim Aaverat Ottoni, Marchioni de Electori Brandeburgim Saxonis autem Elector stetit a parte uerti Austriaci, ab hoc munus illud in domum suam Saxo transtulit. Alii Originem deducunt ex Palatinatu Saxonico Quaeritur itaque, an Marchiones M. niae, qua Thuringia Landgravit, Vicariatum illum tenuerint ar ante Electoratum Saxonicum genti suae acquisitum Pontificem Romanum esse in reliquiis Imperii Romani Vicari . Autor contra Gi otium merito inficiatur. Terminos Vicariatus utriusque solicite distinguit Principatum Frisia orientalis vindicata V Vicari Saxoni. Austriam neutri subesse, existimat. Vica- riis Germaniae ius etiam in Italiam tribuit, ac in Cameram In
perii Germanici, utrique iudicium Vicariatus interris asibenatis esse, docet. Iudi suiu hoc vi si erilem mi deeam vite, ac, vivo Imperatore, imperiale aulicum. Asserie Autor Vicariis Imperii jus, ad beneficia ecclesiainc praesurim di, id est, primariarum precum tu bis per pacem vetulis et licam desinius. Addit vero, vim illarum precuniost iis com cessirium exspiram si durame interregno, Debenda haud, Iai. cet. Investitur, domina, exceptis Principit' inlini me rum ac secularium seudis, et que, quae a vexillis nomen Vahunt, Vicariis aeque patet expedienda. euili vexillaria Autor e ponit per ea, quibus impertiuntur Comites ac Barones, uti uitque Vicariis Serenissimis ea .nmia expedienda iuri, quibus Imperator gaudet, exceptis tantumlitudo eis, quae OG siri
358쪽
i, Aurea Bulla sent reservata. Regnum Merovingicum repu Pag. 47eat pro mere electivo, de quo videtur tamet aliis dubitandum .esse, quidei proceribus Franciae licuit Regem abdicare creare novum. in Capitula, sede vacante, ad electionem Cae s s saris sint admittenda, haud definit. Serenissiniae Bohemorum Reginae ius electionis illius it vindicatum. Exteris Principibus pariter patere viam ad dignitatem Imperatoriam perveniendi, a.
arbitratur, addens tamen, regulas prudentiae suadere, ne ma-9stas de decus Imperii Germanici exteris coiiteraturi Princi .
pem, Protestantibus aggregatum, dignitatis illius capacem ess
motistit. Addit tamen NM AEdom, --,spem rare πιι - ωρη- seam esse, nisi inises in custamnis in catae is rem σν ri omoguntina vae vite, Capitulo ius indicandi Hecti v-n in nitoriam haud rin, ostetulit; quis ver eius vices expleat, definire haud audet, subiiciem tandem Equidem me Vi nisi Me in sese μα--Α in raris his. De Capios monis perpetim negotio potiora edisseriti tuffugia Eiecto . 9'
xum praesentium numerosiora in censen venire ad Imperatoris -inctionem expediendam , merito contendit. Sectis III, si quid judicare valemus , priηcipatum tener, quae de coronati in imperatoris uritiano Gmnanici est inscripta. Cominent ses' omnis dicitur quidem in usum auditorum fuisse conscripta; at operae pretium secerint etiam peritiores, si opusculum hoc attentione ua fuerint dimati
- HISTORIA PHILOIDpmAE, AUTORE IOANNE . MAESTO SCHIBERTO,
Rubent. hoc opusculi μή , --π de philosophia, generatim spectata, inerum demili,sephia, stariea,ti strum Ad hanc Hassem retulit Amr Philosophiam Chaldaeorum, 'rsio , Phaenicum Ariarum, sive satamvn, biorum,
359쪽
Iudorum, inarum, gyptiorum, thiopum, Druidum, Scytharum, aliarumque gentium septentrionalium, ac tandem Italorum. Statuerat quidem, hoc etiam fasciculo his oriam Philosophiae Graecorum complecti; sed mutavit consilium, simul ac ii evolvetidis antiquorum placitis paulo ulterius progressus fuisset Sensit enim, re ipsi propius inspecta, sententias tribui Philosophis priscis, a quibus hi montem habuerint prorsus alienam. Monet vero lectorem ante omnia, se multum ab aliis dissentire Tradunt alii vulgo aetatis recentioris scriptorcs , se in omni sere Philosophia horrendos errores, ne micam quidem veritatis, deprehendisse. Gargitur tamen, cultum Deorum complurium iam diu ante Jesum natum in secisi e mortales haud secus ac pestem. Contendit autem, Philosophos consensista cum gentium superstitione ac theologia politica. Doctrinam patrumfamilia primorum ad posteros omnino propagatam esse, tradi r Comprobat id ipsum dogmatibus de creatione uiu versitatis rerum vi diluvii Machici Traditionem, per
manus dimanantem, largitur, non diu eodem loco perstitisse, tunc auctam novis scientiis, nunc imminutam, nunc minus recte expositam. Quae mutatio est ecerit, ut gens una senserit altera rectius de Deo, rebusque divinis Addit, per eam mutationem de vicissitudinem hoc sectum, ut cora uerit penitus universum doctrina avitae corpus Naturales certe critates acilius poterant conservari. Hasce prorsus deletas sui si inter gentium multitudinem, sibi persuadere haud potest. Ex absurdis vero opinionibus plebis non esse de sententiis Philosophoriam iudicandum, sciscit Cum amplius tutum haud ore Philos phis explicate doctrinas suas tradere, Philosophos ipse arbitratur symbolis usos esses, quae aliter ac populus intellexerint Hinc deducit discrimen Philasophiae arcanae de exotericae. At quaeritur, inde de arcana illa Philosophia reddamur certi. Respondet Autor, compagem Philosbphiae cujusdam integram esse ad hypotheses revocandam, ac investigandum es caput, per quod artus singuli sibi respondeant. Saepius xii ni testimonia scriptorum, e quorum sensu recte indagato iudicium
serri potest Addit tandem Crate aliam longe Philasphiae a liqua
360쪽
t quae furem deprehen sit, ac eam, quam alii sibi vidisse videntur. Atq/ι sic factum es ut ph osque gentiaim bilosophos gnax mam artem orthodoxo be potueritu demonstrare. Ei igiatur videamus, obsecro, qIda romisso tanto hiatu dignum prae stiterit. Capite prini partes Philosophiae exponit secundunt divisionem Christoni II lusi. ri telem subi itur per το , ,ens, intellexisse en supremum praestantissimum, id Deum. Physicen lis scit in experimentalent, mraticam, teleologiam,m physiologiam in t quaedam δε Mathesi αhane Philesbphiae anti nerat. Historiam philosophicam dituriis, ipse arbitreo, abstineat, oportet, a protrationibus
Finis Hil phica pinisue ex propriis scriptis fecundum genui rami interpretationem determinari debent. Quid vero aciei dum est, quando id fieri nequio Respondet Autor me e
fusiriptorim ria philosiopbicae suspicit recei fuisse , quid credia
H ab antiquioribus de antiqtiussinorum Philosephorum opia in s. Tradit porro, scripta Philosophorum, ni omnia,
potiora tamen esse recensenda, vitasque Philosophorum d lineandas. misce praemissis, subjicit expositio ite in Philosophiae barbaricae, seu a Graeca diversia: Omnia de Zoroastre adeo pronuntiat incerta, ut nihil de eius aetate, patria, parentibus, vita, di reliquis momentis circumllantibus, affrmare aust Philosophos principes Chaldaeae putat in uicari Dan. II, a per Hlia
tum im Asthaphim, Melthaschephim, Caselidim. Primos sibi persuadet suisse magos theoreticos, secundos fuisse mago, practicos, tertios aliis artibus occulta revelasse, quartia fulta genus omnium eruditorum inter Chaldaeos. Unicum Chaldai.
cae doctrinae sontem esse putat oraculi, quae Miso, vulta tribui scienti hilosephiarii fumis sese totam ex oraculi illi .esemiani esse, conjicit. Recenset deinde congruenter hisce Onculis compagem opinionum, quibus philosepia Chalu