장음표시 사용
361쪽
Pag. 38 riam, 'aeque sempiternis legitur Zoroastrem tamen hisce Nitilosophiam suant onerasse testis est Plutarchus. in de hoc dogmate o aliis doctrinis, quae Chaldaeis tribuuiuur, ita sentie Noster: Reliqua, quae Zoroastri tribuuntur, dogmata supersiati rum hominum recentioris aevi, qui priscorum hiasophorum placita non recte initaexerunt , inventa esse, neque unquam sa-μ r. ' pientibus placuisse , inibi videntur. Et eodem reser artem diis vinandi, quam Chaldaeis recte tribui, ex Dav. II, Ezech. XXI, at, largitur Chaldaeos astra coluisse, colligit ex Iob. XXXI, assi Solent non perpetuo opiniones philosophantium manere eaedem. Succesibres principum sectae subinde addunt aliquid, & rursus aliquid detrahunt, doctrinis, primum adopta-- tis Unde consequitur, idem contigisse in Philosophia Chal-
daeorum Babylonii certe non prorsus consenserunt cum Chal- daeis, novarumque aliarum sectarum meminit Strabo. Miramur, de hisce Autorem dixisse nihil. Chaldaeorum praedictioiae meminerunt etiam, post uvenalem Curtium, Tacitum, alii. Vicissitudinem hanc addere, fuisset operae pretium. cianus etiam habet nonnihil rheurgiae, huc spectantis Sed ad Philosophiam Persarum estinat Autor, mittens dicere, Chaldaeo . rum Reges etiam habuisse Magos eorumque an , μοι-ςανο, Magorum Principem, commemorari a Ieremia. M gorum originationem ex lingua Persica deduxit ruinas ide. 7 Haud alienum suisset a proposto, haec notasse. Resurrecti nem, a Magis creditam, Autor pro eadem habet, quam Chri . stiani profitentur. Nerum haec ἀναβἰωσις videtur nobis aliud quid indicasse Democrito, Platonicis, Druidibusque aeque
probata Arimanium, seu tenebras Magorum, pro malo meta-
physico probabilissime reputat, negans, Persas statuisse principium nialum ita, ut diabolum docuerint haud suisse crea-49 tum Bellum , quod docuerunt Magi exarsisse inter angelos lucis d angelos tenebrarum, occurrit etiam in Daniele tabannis Apocaldimi. Res ipsa intelligitur ex desectione Satanae eiusque satellitum, fastidio angelorum bonorum erga malos. Philosophiam Phoenicum Autor distincte exposuit, eorumque dogmata ea fragmentis Daubomatbovis, licet haud ostenderit
362쪽
-sUPPLEMENTA. Toni V Sectio VIlI. 433 ' derit esse gemina, descripsit. Cultum Dei exterimiti, a
Phoenicibus Maeremini, haud adiunxit reliquis Thaautum
tuis in reputata liceat autem suspicari, illivi fuisse prim ei in Philosephiae cuiusdam apud Egyptios paulo alite bon post D mmae in sacris literis Veti Test vocari a mperegr/num ilium doctorem, cuius sectatores passim vocantur a 'Σ se puti/Pius exteri doctoris. Iabios a Sabiis, seu Sihaeis, Philolbphis haud distinxit. Illi fuerunt astrolatrae,clicti exvzς, exemitu coelesti De Sabaeis pauca habet ex Ma nmmd -- re Nevochim. De Magis, quos Plinius & porpbrius Arabi hus tribuerunt, tacet prorsus Sasimo dicitur suisse sapientior
filis Orientis, In 'da, id est, Arabibus, ad Orientem
Iudaeos accolentilius, qui alias vocantur . Par VIun, seu Saracelii,
id est, Uriel uales. operi igitur pretium fuerit, liorum phi losophiam pervetustam exquirere, Arabicaeque adjungere. Neqdubitamus, Poetam sapientem balco ad Saracenos referen .
dum esse, & Darda esse ipsam Thain tuni, AEgyptiorum Uen. Utriaeque fit nisi sit Reg. IV, a sq. Et quis igno HV, egregia Physice optimae, id mae e insis libro I . . Meti inter stratanos habitasse, indieant victim a qUi, sabaei, . Thermavi: χα in visi similisuis tradi aliqua hieroglyphi vi ex agmini do ni de angelis propagati nulli dubita inus, licet O. Autori haud visui fuerit eo excurrere. Nec is fgnificat, n nihil de angesis ex Babylonioraim agmium distiplina in libriim I iis Iu uno, de libros alm
dicos, miniissi res Iudaeorum haereses accurate descripsi: Essaeos vero propius inspicere noluit. Doctrinam Pharisaeorum de fato haud discrepare existimat a Philosophia moson quaeri autem potest, an satumsea Pharisaeis adoptatum, sit oriem Pag. 8s tale IcasDonomicum Videtur Iacobus Ep. cap. I huc nos im- . pellere, ubi fatum illud profligat. Epiphanius id fatum Pharisaeis tribuit distincte. Quaeritur porro, quid designaverint
tilia corpora, in quae Pharisaei crediderunt animas piorum transire. Sadducaei traduntur negasse, dari spiritus, licet libros edi Test habuerint pro veris, eumque existere fuerint arbitrati.
363쪽
haud attigit. De Talnaude noluiihil disserit. me doctrinis Redocti illine exposuit' en Moshemius in libro de Hisoria celesiasica Tartario. In Philosophia Indorum' Sinensium aboranda Cl. Autor nulli operae pepercit Philosoplitam poste-xiorum antiquissimam a crimine athei sim pronuntiat immunem img. 34. Ex ambliubi doctrinis judicium facit de antiquissimis δε-
a18 ptiorum dogmatibus Taphonem comparat cum malo metaphylico. uernionem se gratiorum exponit de Deo, materia, sorma, hinc producta. me Atlante exponit in Philosophian 61 thiopum, , hanc cum 'Egyptia conveni illa, ostendit. Druidas fuisse etiam Germanis, nemine negante, affirmat. ticovi testimonium Beli. Civ I seq. cur haud adhibuerit, rationem ignoramus. Soli Teutati, quem Latini dixerunt Mercuri ιm, Germanos sacrificasse victimas humanas, Cl. Autor tradit v. I. Vellicant autem illa Lucani aurem : quibus mitis placatur sanguine diro Teutates, horrensque feris aliaribus Hesus, Et Taram Sothiae non mitior ara Dianae. A Nerone morem illum immolandi in Gallis sublatum esse, La78. cere omittit. Ex doctrina de fato, quod Turcico simile ex, simandum sit, sortitudinem Celtarum est derivandani su spicatur. Lucanus vero I, 1 sq. rationem virtutis illius intrepidae collocat in desiderio longae u erennis vitae post mo
tem suturae Caesar consentit de Bel GaI. VI, Theogomas Ces- rarum, Scytharum , Magorum, attingit Cl. Autor, nec tamen earum argumentum indicat. Si quid videmus, complexum eae exhibuerunt patrum & generis progenitorum inde ab orbe condito, quos posteri inter coelites retulerant, eorumque nomina, carmine comprehensa, immolationibus victimarum accinuerant. Cl. Autor Numam ejusque philoibphiam, gos propius inspexit Numa ipsi videtur fuisse speculorum caulticorum inVentor, pernicanus Etruscorum philosophiam
addit, ubique vestigia diligentiae suae tam alte imprimit tra- elationi, ut reliquas partesin continuationes hujus praestantissimi, quod coepit, instituti propediem aveamus perlust arm Inseruia ooste
364쪽
Insmiunus nonnihil medita nivn nostrarum sulgenti hi
metallo, ea inibuti mente, ut nemini faciamus aegre, nee cissimulantes, Historiam hanc philosophicam attentione n stra visam suisse dignissimam. obiter monemus, Coinmemora Hii in Cottilago librorum B. Dc Frid. R immaum pQ so eius de Hιsoriam literariam abiriorum Stam, ineditam, Non dubit: mus , in ea expuni id universum, quod ad Phil biam Chaldaeomiti Babyloniorum resera i soleti
LOGICA PRACTICA, AUTORE ZO EI DNESTO SCH BERTO.
mos, inscripsit, nec ab instituto suo meruit existun vis, si eum doceret singularem, quam vocat, providensanum ad amplexandam Messiana Philosophiae compasem in Ae cemia fuerit adductus. In Pristione dixit de rationibus quibus
commotus, orbem eruditum Logica nova augere, e re pubi, ea statueriti Animadvertit scilicet, discipulos suos, sumimu Logice vulgaris cognitione instructos, nondum exequiis tuisse ea, quae usus,& exercitatio suadent. Cum in causam eius rei inquireret, sensit, leges istas, quae in Logica vulgari traduntur, generaliores esse, quam ut ipsae a quovis ad casus si gulares possint applicari. Idcirco statim decrevit, praecepta
ex generalipribus invenire specialiora. Ista specialiores regulistas distincte liue usque ipsemet non cognoverat, quamvis postea compererit, se eisdem congruenter omnes composuisse orationes, quotiescunque scriptum aliquod elaborallet. Experi menta & meditationes porro ipsum docuerunt regulas conlpi res, quas haud omisit. Invenimus hicno' integram I rugicam,
sed quorundam duntaxat problematum resolutionem, eamque pleniorem is siciliorem, Ptianis huic instituto nonnulli principiorum Logices theoreticap ut, quas praecepturus erat
365쪽
Pas 39. vi id praeceptorum uices practica protheoriam. Logicam praeticam in sex Capita dispescuit Capite primo exposuit de principiis evidelitibus, quorum in numero potuit definitionet, Io 7 axiomata, de postulata, ille experientis, servationibus. M
t serioui' exi psuit de deuiolistratioti analytica Ter--. demonitiationi yntheticae addixit. iret due dispinition ea 76. egit. 12 iuro disseruit de libris diiudicandis .conficienditii Sextum de usu librorum est in ptimi, do brevitane concitis tum. Reliqua exemplis bene multis illustrantist. Quin m-ntis i literariae se ii, qui ad lituos seribendos es diiudica om, animum appellant, hinc prolirere queant, nulli dubitamus.
ISRAEL GOTI L CANZIL LOGICES ET
Metaph P. P. O. in Seminarii Theia Tubingens 'bori, Theologra naturalis thetico-polimica. Cui
Dresdae, sumtibus C. H. bergeri 1743, - , Alph. a play a. pud homines, qui lubiis erroneorum dogmatum compli-
α, cationibus . conti ricti sunt, vix aliquid proficitur luculta cunilue argumentorum accuratione istole, nisi ipsae opinio- nes erroneae, quibus illi ab assensu praehendo revocantur, is-
pellantur. Experientia huius rei testis est haud refellenda. Plus vero is pertinaciam hostium frangit, qui in eorum agros belltatior: n serr quam ille, qui in furibus sui in lupei Blulia et fortissima instruit mutaurienta. I una igitur demuni ccxlii Pi- cietur manticae id, quod in tergo i , cum hostis ac disputa ' toris argumenta, quibus ipse contrariam tuetur sententiam, in
- tolerandis, non nuda tantum ilhecie pictis, & fictis, absurditati-- bus, viatori jure lacessi debitarique posse, ad oculum oste deris vicissim. Haec est ratio, quae Cel. Autorem ad examnaim dam simul α. evertendam afuithes acuit Gidduxit. Hane ob causam, ut omnis error a Theologia naturis duabus avert
retur viis, bucaeui operam navavi Removi adcirco
366쪽
βUPPLEMENTA. Tomi V Sectio VIII. 337
tum extensionem essentiae , tum divinarum operationum suo cessionem. Nam Ex minino hoc me quimuri usquam in Theologia nanirali erratum fuit, prono alveo manavit. A p.r- multis approtrantur decreta Dei particularia, aut unius decreti particulares Dei, diversis vicibus operantis, executiones, quas non possunt non ipsi fingere succedentes Sunt, qui ponunt'& comminiscutitur in Deo infinitam fluentium durationis in mentorum seriem , in qua ipse sine actuosa quadam molitione externa vixerit quietus postea vero sese in momentorum ill riim uno aliquo demum accinxerit ad creationem. Sunt, quihus spatium arridet, receptaculum naundi extensum, quod Deus ante mundi incunabula inhabitarit. Ut hosce ei rores, sontibus eorum obstructis, Autor e Theologia naturali proscriberet, nulli operae pepercit, praeterquam quod pepercit no minibus diisentientium. Quae cum significasset ipse in Praefatione, ita stadium suum e currens, monuit Si tu suum a
me issensim publice sunt testaturi, duabus, iisque aequissimis, i risus id faciant, etia- mque etiam rogo. Una est, ut, si merem
sibi respous em exoptent, ne sui amo mi Contra avov--m enim umbras pugnare sim. Alvera vero es, aut fundo: menta Dorices manifesta, astulo Mnnium, talium qu rem intelligunt, corroboratris ne vocent in disiam. Et eam obiserionem Anonymus ille, qui schedas annotationum in eiusde -- mortalitate animi φpusculum, Teutonice conscriptum emisit,
nil responsi seret, quippe qui ex puris in ratiocinando sentensitis particularibus aliquid colligi posse, quod sit firmum,
τοπ M tu suit. Quantum ad tractationem hanc ipsem attinet, ea ex adumbratione nostra succincta patescet. Prooemio de Theologia naturali exponitur generatim Sectione priori dis- feritur de existentiais attributis Dei, & Capite quidem pr/mo de ἐxistentia, secundo de Dei attributis generatim, tertio de simplicitate Dei, quare de infinumve quinto de aeternitate, senode immensitate ac omni praesentia, ptimo de Dei intelleictu,
octavo, sapientia, novo de voluntate, decimo honitata, undecimo de justitia, Huodecimo de sanctitate, ac decimo ter
367쪽
tem Dei probandam propugilandam accedit, ac de
eiusdem maiestate, vita, beatitate, potissima edisserit mo- Pag. 448. menta Sectione Gieriori ad actiones Dei perlustrandas, venerandas sese accinxit. Capite primo 'de actionibus Dei ge-ψ63. neratim exponit. Caput fecundum creationi sacrum est; tertium providentiae inservit coiitemplandae. Appendicisci eo accessit Dissertatio, quae, Deum se spiritum, eundemque neutiquam extensum, adversus mysticos Philosophos atheos, asseritin propugnat, A. 74 publico examine ventilata. In hoc cardine vertitur tractatio universa. Jam ad sngularia est procedendum. Divinam literarum sacrarum originem . comprobat Autor I ex Vaticiniorum complemento, et ex
miraculorum illustrissimorum splendore 3 ex doctrinae, Philosophiae hiatum supplentis, praestantia. Animalis homo, hoc judice, est is, qui modo victum, amictum, sobolisque
procreationem , ea, in quae quoque bruta animantia suo ini stilici seruntur, curat Theologian naturalem saluti aeternae lassicere, negat Autor, allatis in medium firmissimis rationibus, adversariorum strophis eliciter solutis. meum esse en per-'8 feetissimum, loco desinitionis ponit. Existentiam habet pro persectione absoluta, ratus, eos errare, qui, persectionem prorsus nullam damnatis esse tribuendam, negant. Approbat ηου demonstrationem existentia divinae a priori deductam, non quod Deus causa sui gaudeat, sed eo, quod a genuina definitione arcessitur probatio. Tum vero, Deum existere, ex mundi existentia colligit, argumento a contingentia mundi deducto. Nondum animadverti objectionem eorum, qui modo Deo inessh, putant, licet eius essentia st nainus contingens. Quis vero dubitabit, modos veros conjunctissimos est cum virium succcssioni obnoxiarum mutatione, Virium vero complexum esse ptim finitorum naturam essentiam actuosam ps I. Varios utor sensus rationis sussicientis extricat Anonymi scriptoris, qui nuper fata uicismum cum atheismo mira copula coiij ungere studuit, argumenta ficulna examinatis refellit.
Di meta ille redivivus ex onanipraesentia Dei dissu a quam secit suam, nobis esse existentiam a Dei essentia distinctam , ne
368쪽
gavit. mundum esse substantiam physice unicam, Cel. Autor solide negat. Argumenta coni plura , quilius, De um existere, Pag. doceri solet vulgo, idem recenset dijudicat, de nervis instruit,
ex mutabilitate derivatis, qua mundus, eiusque partes affectiones scatent. Attributa Dei, seu persectiones ejus essentiales,sormaliter differre, non materialite , monet. im ni praesen 84
tiani non tam pro attributo Dei interno , quam attributi interni v. g. immensitatis, denominatione cietatione externa, habet. Simplicem esse Deum sensu metaphysico ac physico, o idit praesentiam ponit in perpetua rerum conserva 87.tione, operatione, distinctissimaque omnium reptiesentatio ..
omnipresentiam se iistinguit ab ubiquitate, ut illa res omnes, quae existunt, operatione assiciat sura, haec vero rebus possi . bilibus ei endis par sic Notionem de spatio Leibi Manaim expromit. Demitatem inter de te 's Gitum d interst, docti Dissolvit dubitationem scrupulumque eorum, qui, sim re
stilitiam corporis resiirrecturi esse immutabilem, modis tamen . minabilem, re dunc distinguens substantiam, in abstracto sunt ii tam ac ita perdurantem, a substantia, in concrem suis cum midis spectata. Addit idem Metimur omnin sub antirem ex affs inibus. Si hi sunt mutabiles ima etiam habenti mutabilisis emerem. Digna sunt legi ea, quae sequuntur, praecipue ab
iis, qui, substantias, putant, dari posse immutabiles, quibus in- haereant modiis variationes limitum. Contingentiam, quae per eminentiam talis dicitur, Deo Autor tribuit aeque ac principium metaphysicum Bernitatem momentis, tum imaginariis, tum realthus, carere, docet. mpraes tiam Dei, tradit, ess, re 127. lationem ejus ad res bullus urimae extinnies, γα onrnes Is singulas adaequat novit, atque omnia in singulis positiva, privat vis oppositi, operatur Responde praeterea ad objectiones em 46. runi, - α δατα Ara addunt Scientiam mediam Deo vin 14
dicat solide, nec quidquam omittit, ut stilo philosbphico tidoctrinas, de oppostos eis errores, succincte optimet.
369쪽
36 AD 'OVA ACTA ERUDITORUMms RI EXAEST ANTIS INCENDIO VUsuvii, quod accidit A. IV mense so scripta ad
ricaaemiam Scientiarum Editio secunda revisa, O annotationibus nominis locupletata. Neapoli, impensis Francisci Dubes. 174o, .
pag. 3I, cum ab a quibus figurae inclinteissimo Augustissinioque utriusque Siciliae Regi visum sustat incendio illi, qu9 e Vesuvii penetralibus A. 737
erupit, operam dare, ac illud cominus prospicere. Simi liter Academiae cientiarum libuit serale illud incendium,. Academici sttuli delcriptum, propius si ectam, aliisque tradere spectandum. Mescriptio Psa complcctitur, praeter introitu tiotieni, Capita septem Tabula prior eluvium, a. vertice disiectum, contemplandum praebet posterre Vesuvii prospectum, qualis ille ex aedibus regiis existit, reptae sentat. . Ad pag. 1 adjuncta est Tabella brevior, in qua ad singulos
Maiio priores septem Iunii, dies adscriptus est ventus ac tempestatis statui, constitio praetereo tradus barum rei atque ierinometri. Ante onmia an censum venit indolesilai Neapolitani Regniini hoc terra gaudet reserta minerat bus rebus, quae incendiis conssandis saut apix, ct ignem sex . Pag. 8 vani ipia inibi invenitur ulphuris, bituminis, nitri, aloe, minis, uuios ac aliorum omnis generis silium. Abundat tellus ibi aquis, thermarum ac aridularum glori: entibus Sicinasse rerum, me igni concipiendo alendoque sunt πω, sensim sitisque creverunt, ipsae non possunt, quin incendia tandem diffundant. Ratione iud absinuli Haborant mimici a Ii rum fulminans. Et quis ignorat experimentum Lervem, Aca' demici Francici, qui ex aequalibus silphuris ac liniaturae Ma tis partibus massam aqua imbutam,in ad certum profunditatis . . gradum sepultam, adornavit, quae spectacula Vulcani di montes ignivomos exhibuit. Nestigia materiae igniserae ac Vulca m exstant ii considius Puteolanum Insulaque Ischiae, locorum . siposs
370쪽
sup PLEMENTA. mihi V Maio VIII. 36,
Neapoli urbi vicinorum. Incendiis quondam e terra pro vo Pag.
Iulii, laborarunt Mons Barbarus, quem veteres Gaurum a pellarunt, campi Leburii Sol fatara, a Graecis dicta Forum Vulani, quod olim e caminis incendium magno cum strepitu est l.isse , Strabo est autor. Ex famos monte, ad ripam lacus Ave in sito, A. is 38 abitum ac vehemens incendium sese evolvit. Insulam Enariam, seu Ischiam, Eretrienses olimineoluerunt eam vero ob subitas ignis eruptiones, aquarumque calidarum rivos, relinquere, e re duxerunt sua. A. rgoa
in ea memorabile exstitisse incendium, quod homines bestiasque gno numero consimiserit, testis est Joannes in m. Ob Is.servavit Macrmus in nonnullis insulae locis clarissimas reliquias torrentum saxi liquefacti, ac postlimc hidunis, quos Itali appentant Mori proclina insula, quae ab Idilis Praeiri vocatur, a nariae inars quonilam e monti scieriae motu inde provolutis
exstitit, tene Plinis. In loco maris . ei, ubi exstiterunt i quisndam insulae Thera de heresia, per ignes subteri meos A. irori sula Santerivi enata coepit. Capreae insula, immo ipsa Sicilia, vi ignis prorumpenti. turanei creduntur a mini ivnenti abscisse. Rhegium certe videtur ea diruptione illa n men traxisse. Ex eluvii extremo vertice continuus sere fir ammus evolvitur. Addit Autor omnem Uessivi situm, singula que eiusdem plagas. mutavit ille formam successu temporis, A. id quod ex collati veterum testimoniis Noster demonstrat. Imperante Tito Vespasium Vesuvium primo arsisae, salsum est.
Nam Strabo iitruvius, iam olim nun mas ibi ignis S crateras a. exstitisse, memorarunt. Id vero inficiandum haud est, anno C. N. et Uesuvium ita arsis flammisin fumo, ut tum primum 36. descriptio ejus incendii luculentior fuerit in literas relata. Funestissima incendia evenerunt A. 63r, 73o, ITO O. Haec est introductionis summa. Tractatio iii ipsius Capita sic sunt consormata. Primo exhibentur incendii ephemerides. Se 39. cundo desineantur torrentes ignis, ex igne I esuvii provoluti. Tertio recensentur res, intra torrentes illos blitae observari. Quarto edisseruntur materiae torrentum Vesuvianorum. Plato