장음표시 사용
421쪽
iner anno semper intercessisse, qualitereunque eoniectat: Ad extremum, commemoratis aliquot experimentis , praeteri, hieme acutissima anni 74 itistitutis, Tabulam subneis ait, quae dies illos, quibus summus saevissimi illius frigoris in urbibus aliquot praecipuis gradus observatus fidit, uno v lut obtutu exponit. Quemadmodum vero dies stilo veteri deis signantur ita, reductione ad Thermometrum area eisianum facta, gradus i licati ubique. iust suis intelliguntur. la autem ita se habet: Frigus Gedant 739 Decembr. o Francolaru Hamburg a Magar Haesenti viteberet,
FIGURA TELLURIS, DETERMINATA PER. mationes Dominorum DE MA PERTUM,CLAsa AUT CAMUS, LE MONNIER, Acad. Reg. Scient Paris. Sociori imini Ab baris OUTHIER EMradmiae a commercto epistolico, comitatis Dinis CH,
hora ramisianisi mi ad Circi tum potirem arcticum, Amor DE MA PER I UIS, cidus Hismate Gallico in Latinum tramtulit, notisque prooemialibus auxit,
422쪽
Ex Gallica, eaque prima libri huius praesuntissimi Minone
iam tumea communicavimus cum Lectore, quae stire, ipsos interesse videbatur. In praesenti de accessionum pauca sunt m disserenda, quas Cl. Interpres & Commentator in hae editione Latina suppeditavit. Stilo usus est ipse, qualem Philosophi ae Mathematici aetate nostra adhibere consueverunt, planiore ac lucidiore, quam puriori. motae prooemiales attentione lectoris sunt dignae. Eis enim vel nonnulla illustiantur, vel dubia, passim subnata, proponuntur modeste. alogiis inter hae invudendis Interpres concelebrat itineris socios, ac praecipue Cel. de opertuis. Quod autem observatoribus haud liceatula: rumidinem 66 graduum ad polum amicum accedere,
Winhis fuit mitentis, Nostio vix se probabila. Norum ' nun est ex-ransi is in De δε----rerum, Batavis A. asys cis 96 versiis boream suis omni repetisse ii inium subra graditum urinidine missio Merabilius, quam sibgradu 66. A graius flavestantibus, imitiis Minusine praeditis, adeoque in opponi alicubi numerosis, ut ipsa lacum his rei vin eooperirent, di iungit Noster muscarii chrysilidas,
inmens potius, grana lenticulae palustris subfisci. De inve in quod Braduis tribuitur, eiusque theoria, pauca anno. diviti persuasit sibi Brad v, demonstritam amis evictam esse opinionem latuentium, motum radii lucidi ad placita Ne lana esse mensim numerisque determinandium mus mentionem phaenomeni in Memerus, extim emersiones intimi satellitis Iovialis minutis is vel 1 serius, quam tabula
Cosmiana praescripserunt, interdum contingere, animadvertisset. Intercedit theoriae Brad atra Noster hunc in modum. Notae primo in ratione argumentandi aevum, siquidem ab observationibus ad tabulas condendas vel emendandis progr.
diendum est, non vicissim. Deinceps autem ita iudicat: N gotium universum manifes pendet a paradari testuris annua, unde evenis, ut ab oppositione Iovis, Solis ad ustimamiua- aeruoram mer consilium anticipeu durescrete tamen
423쪽
.meleratiora ab satis Gadmura ad es unction- se repost nant, crescente retor timis a conjunctione ad primam ad ruram smara , sed decrescente retardatione s
λ per iubtractionem minori a minore a 36 ao, M remanebunt set, 6, 3.
424쪽
Aeseu, posterio non nisi . mediationes, Astronomis usitatas, haud probat, causatus, i certum esse, utrum altera exis Dr--- essemati-- Madet, altera Hsciat quin Deilii----ivere, M --ειν- utraque, ει utraque desciat.
admini tubus duorum vel trium pedum, cujus virnu mιατυ cataria Ham tubi trigmtapedalis longe post se resi γω - Possum adornare tubum quatuor vel quinque pedum, qui inte graem Solis Lunave discum una cum margine adhuc satis largon ctandum exhibeat cum multiplicatione o . a o. cio immoroo pla. Experiantur ingenii vires, quibus hae credibilia non videntur. Repudiat praeceptum Opticorum, qui adimemii mentem aestimant virtutem ubi multiplicatoriam in rati ne objectivi vitri ad oculare, quod manifeste falsum est, I cumque non Obtinet, nisi in multiplicationibus admodum exiguis. Meminit eius rei iam olim de Chales Dioptr. Lib. Π Prop. sed nec ipse verum atque genuitium undamentum assecutus iratur Amor, cur observatores spectarint ac dimensistit -- quadrantibus Arcturuir ω lares stellas. Notat Astronian in Gallic in observationes distanti im stellae polaris a Zenit in otii ea, indicans, superari cimdam a
425쪽
o nun a quarta 3. Differentiam hane a refractionibus ortam stille, suspicatur Assumsit Cel de Mauretui obliquitatem E Iiptieae 3 aceto , qua ν--a e --&Hiraeus, immo L---- raitatam esse existinis in M. die leges refractionis obrivandae mmdum omnes pater M. ineundum ipsi est, observationes Iovis sistatim que eius ummo Satumi, jusque emorimi, miniis viris in oppinua si neelectas, e quom desilvis sim i - locorum potui t
-- det, vivi ita quidquam detractum, sed potius erum illius, per m sagaciorem, prudentiam, labores e agnoicie publice Oc
mTRODUCTI IN ARTEM INVENIENDI.
Ictin, in mens Christ. Franc Buchii 174a, . . Alph. a play tr. romiserat iam A. irasci Autor operis huius editionem Tandem datam fidem solvit praeminitate. In Praefatione: praemissa it demonstratrum, Logicam esse artem characteristicam combinatorum. Quae de eo si uentii immediatis exposuit,
maximam partem sua vocat. In praecognoscendis telam exo sua filii a principio contradictionis exclusae. In fine Praefatio. nis ostendit, mundum, quatenus ab Ill ulas definitur, non esse machinam moet porro, sese dubitare, an systema a moniae praestabilitae cum principio rationis sufficientis, atque cum principio libertatis, eosistere possit. Dubitationis hujussit amenta astis in Metaphysio comburatum promittit. Titulos
426쪽
Tirulos mathematicos haud apposuit propositionibus singulis, ne denub censuram Q. Ladovici mereretur. In praecognoscen dis exposuit principia omnium cognitionum generalissima, is cultates animae tu cognoscendo, criteria veritatis .certitudianis, cogitata de philosophia, eiusque partibus, ac denis inodo philosophica nec non deis in Logices eiusque emi vimi
modo sor id re a notiones inpae desinitiones num a posis Hori, tum a priori, nec non de distinctionibus atque divisi niuiis logicis. Mine progredime ad remus inveniendi iudici
innutioin discursio per consequentiam immediatam ac si iunos ordinatius, ad regulas inveniendi demonstrationes, ex qua spectant eodem Tum procedit ad regulas veniendi veritates ex aliorum scriptis, seu ad Hermeneuticam genera lenti eam probabilium dispescuit in tres sectiones, qua . . rum prima exponitur de probabilitate eiusque investigatione generatim secunda de regulis propria meditatione inveniendi . . veritates dialecticas, ac tertia de probabilitate hermeneutica. Haec libri est summa, hoe eius est argumentum. Rationem sus Pag. O..fieientem a patribus nostris dictam iuisse causam virtuaciter causantem, largitur omnes, qui rei insunt, modos pertinere Mad characteres rei contingentes, selide demonstrat. Qui itaque Deo nescientiam futurorum moraliter contingentium demun illi eum reddunt Deum dividuum, eiusque simplicitarent di nisi mutabilitatem omnem, quaquaversus patentem, 'ertum uv:dunt enim ipsi Deum in inii tabilem de mulabam in eum qui rationem sufficientem actionum starum partim in sese, pam, extra sese trabe Componim itaque ipsi Deum ex .
427쪽
eas. I 6 c. Propositionum identicarum usum evicit ostendit, dari e gnitionem philosophicam de rebus theologicis, iuridicis, m arx dicis, agrariis, aliisque. In Mosi definitionem, de phil sophia generatim datam, demonstravit esse solidam omittimus reliqua. Id unum monemus, praecognoscendorum tractationem aequalem esse operis parti quartae de ultra Sententiis vel expositis, vel comprobatis, passim Autor corollaria & scho-Γia subiecit. Id potissime allaboravit, ut principiis regulisque utatur universalibus paucisque, ut exercitium reddatur ficile expeditum Methodo inhaesit apodicticae stiloque usus fuit philosophico potius quam Ciceromano. Primordia cepit a regulis inveniendi rerum notiones, primoque loco de constituet a z. tione cognitionis symbolicae exposuit. Generatio entis simplicis ex iudicio eius terminorum conjunctio est inanis. De re' minis ixisin vagis solide commentatur, nec negligit Scholastia a73. corum de Terminis distinctiones. me arte characteristica, asC. combinatoria nonnihil intexuit. Voces barbaras vocat eas, quae substituuntur aliis, in lingua quadam receptis praeter necessita-294. tem. De serimn docet esse notionem plene distinctam, syn bolice expressam. Varia, quae ad definitionis argumenta spe ctant, distinctius aliis evolvit momenta. Distinctionem rerum sqz. in nudein cum relatione tales passim utiliter adhibuit. Vocem Hunis fae explicat per caninam prolem, siquidem foden olim fieri idem ac φυτέυειν, gignere. Adde, φυτευ ριον, arvum genitale, ab Ebraeis quoque dicit B QGermanos exinde d nominavisse id instrumenti, quo fati fuerunt animosus Achil les4 Hector Nec dubitandum est, bona, generationi anne-3que xa, olim ex communi fonte dicta misse bis, seu fori. Definitiones geneticas & reales Cl. Autor ex circulo definitionum denuo ejecit, quidem illae sint problematum solutiones, C,6o de possibilitate definitionum demonstrationes. Modum, quo characteres notionum constantes a mutabilibus secerni possunt, distincte demonstrat. Solide duo resolvit problemata, uxa s. rum est prius Dare de ito, investigare rem re, quam definiatum exprimit, inferiorem in gradu primo Posterius autem sic
liabet: Dat demiti Huidam senere proximo, Genire illius
428쪽
ae Uerentiam specificam , De praedicamentis succincte, blide, Pas 4 ix. utiliter exponit. In docti ina, ad divisionem spectante, dichotomias amburum laudat logicas a Nova appellari potest Pars Π, quae Dialecticam seu Logicam probabilium, exhibet Lau 779. conat in specialia I mi Pertu Hisbi, iac u Be, ei, Iacobi BernMARI mininae -- ἄν--
rem vel cisum esse cogitamus vi tationem, quae magis ad rationem susscientem accedit, quamici idem recedit. cog vi dubia est i illa ratio a sussciente uintundem recedis, quantum accedit. Si ipsa plus reced quam accedit, cognitio diacitur improbabilis. Probabilem aeque ac improbabilem dividit
tum in absolute, tum in relative, talem. Probat,ilitatem dividit in eam , quae est notionum, propositionum, ac utramque porro partitur in bermeneuticam, atque Ampliciter se dictam. Probabilitatem propositionum rursus distribuit pro diversitate propositionum IIae enim sani vel theoreticae, vel practicae. Addidit praeterea regulas inveniendi hypothetes phil sophicas, seu resolutiones problematum probabiles Hypothesin harmonia praestabilita denuo appellat falsam , eo quod inde exponi haud possint i sensiones, &ὰ sensionum consecuti nes. De sensionibus, extrinsecus advenientibus, sermo est.
Relabinium eatim iam monuisse, meminimus. Redeunt hic omnia ad numeritin requistonini veritatis, vel ob orum vesinficientium mimisero sepius uniam is plus ponderi is quam tribu, siqua re aliis, ideoque requistatis erebroni is ne ponderanda,' uni ieranda, Mixm ero stium, si is quoque & pondere, dimetienda in probesulitas cinistroba huius momenti ubique a Autor rationem optime actives itur. Nostrum est, s Ggga v :-
429쪽
ligentiae ipsius, ad scientias perpoliendas accommodatissimae, meritisque honorem habere.
FUNDAMENTUM, SIMPLICITAS, ET EMEG
. lentia, satisfactionis Christi. Ad incrementa in cogni me si concinnavit, es annotationibus, illustra- mnem juvantibus, instruxit, D. R A.
ogitata tae desaentur animo anxio dubitationibusque eri cruciato, qui doctrinam, de satisfactione Christi vicaria inscribi blitam, amplectitur, nec tameir, eam a contradictione esse immunem, inficiari solide valuit. Comparavit ille inter se se haee pronuntiata Chrisus Abi imputavit peccata fra tamquam sua Cissus precatis omnibus vacat Acquiescere haud Potuit idem in regula illa pervulgata Volenti non se injuria, quam Cl. Iacobus Carpe ius in Comment de Imputatione Cam Theor. a g. D seq. huc traduxerat, provocans ad EAM. XXXI ya, Philem. X I,N, V X p. Sponsio enim -- pro civibus tuis, Deo oblata, haud fuit rata habita, Eoae. XXXII, sin μι- obtulit sese debitorem vicarium in negotio
civili. Ipse etiam Q. Carporius dilucide f. ita docuit rFUMm pH sine uim fit per c--μ- - ου 'Uriam μιν asio. Nobis vero haud preetat, isne -- siutino iis, iure liniae pota eum ita ι,- - Ν --- sensio viiii in umi sta in vis est Mininis specim. Christis sibi in mutavit, eam nostiast in meae in homini , a. rula minus sed eoiisenserin subnendam pro pec is homnum conuntas sitis lanein, aprudo patiendoque uini; ceminis illa
430쪽
P. III Dissastum de Stamine humanitatis Cissi Arduum hoc est argumentum. Laudandus itaque est Autor, qui illi
evolvendori illum ando sese accinxit Legerunt Commentatio Pag. nem ejus Theologi solidi haud uni, quorum monitis Autoris liquit locum. Vicinus ipsi Theologus, meritissimus de ecclesia nostra, approbavit eam, annotationibusque illuminavit Latinis, quae in Germanicum conversae, simulque hic sormis publiacis descriptae fuerunt. Telam tractationis exorditur Autor a respectuis habitudine mundi ad Christum. ostendit, Christiam ab aeterno praevidisse mundum, velitis in eo & ornatum, peccatis corruptum ipsumque ab aeterno sapientissime peccatis vel tolerandis, vel delendis, remedium adhibere statuisse. Inde collegit, mundi huius creati, conservati rationem sus- scientem existere in Christo, qua meois Θεαν ί-ω. Per ipsum, 'i' ἀυτου , omnia esse ficta, docemur M. I, L Hebri I, a Col. I, 6 Estb. III se r Cor. VIII, . . Perspicua sunt illa CO vi. Lo 'Eις άirro εαμ α πάντα, Cons. GL III, II. Logon non fuisse nudum creationis instrumentum, negat Autor, inductus locis GL I, 1 D. XVII, s. Principium rationis sum II. cientis a nonnullis suspectari, dolet. Per λογον Iesum designari existimat illum, in quo sita est ratio creati mundi. Exponit locum Pro. VIII, a QII. Per hominem illum, ob quem Deus telluri haud amplius erat male dicturus Gen. VIII, ar, cum B. Rambactio, designari messam, credit. Improbat Annotator sermul im, quae novis nuptis, fidem conjugalem ineuntibus, praelegitur: Audite porro alamitatem, quam Deus matrimonio impo in Permissioliemis tolerantiam peccatorum 8 a nemine exponi posse extra doruinam de satisfactione Christi, uterque negat, stilus, ob sapientissimum Christi scopum angelos omnes fuisse conditos, Col. 13. Diabolos tamen haud to 3 Ierari ob satisfactionem Christi, idem monet, fassus siniui, sibi esse incompertum, cur diaboli ob λογοει conserventur. An- notator observat, peccatum esse generatim libidinem, impe sectioni intentam. Qui eam admittit, vel ratam habet, ei culpam peccati tr1uimus Perfectum est Autori optimum, Annotatori utilissimum, nobis id, quod maxime congruit infinitis Gla realita-