장음표시 사용
11쪽
10 Vertere in mille rein In Oro89na, victim penuriam sona per dolun tena cons. v. 192, 265, 3933. Secundas autem partes agit agricola, qui, ut est simple atque paucis contΡntus, Suo more particeps Sthuius mira rusticationis. V. 8 sq. Orestes Pylade in amicum sic alloquitur: π GIDD Di at Iiλον ξεν o Quibus orbis Euripidum plerique oditoros existimabant voluisse Sophoclem corrigore, cum is El. v. 28 Pyladem silentio praetermisisset Equidem Euripidem non corrigere voluisse Ophoclem, sed imitari puto. Xam si corrigero una voluisset, Oresti praeter Pyladem etiam paedagogum adderet comitem nec 28Se erat. Quodsi socissos profecto Soplioclum ab eo carpi possemus dicere, qui Orestem non Pyli dona, Sed paedagogum fecisset alloquentem. Atqui in Euripidis Electra rostos cum solo Pyludo in scaenam prodit. Potest igitur non alium nisi hunc albiqui quuro Euripides Sophoclem imitatus St, quod Orestem inducit isdum fore orbis appellantem
Pyladem, quibus apud Soplioclum Orestes paedagogum alloquitur. 3VV. 104 sqq. dicit Orestes:
y Sophocli crimini datum ost, quod Pylades expor sit colloquii. Defendit poeiani οSenburgius h lolitra, sine ragoedi de S.', Berol. 1842 pag. 6 sq. Consor etiam chlogelium pag. 120 et 160. y Cotorum vorsus Sophocleos 20 - 23 non nunquilin BSSO OppugnatoSquom fugit Nauchius interpolatori os obori censuit alii coniecturis locum aggressi Sunt, velut sinekius, L. Langius.
diem sestum invitat, cum Sophocleam Electram matroni in adeant
in Dida νυν L si νυλοι at dro 3 a δεῖ, Mihi quid om orbis his Euripidona perstringore voluis8 Sophoclem non prorsus alionum a probabilitato osse videtur Sophocles enim Electram ortona suam copiose choro suci describentem, cum habitans in urbe Electra condicionis inscius 88 non P08Sit.
Equidem verborum o vivo similitudinum non fortuitam DSSe contenderim. Nam torquo poeta hoc loco κλεινος Ocabulo Simulato usus est quasi cognomino, ut o formon tragic dici non
p088it. Hoc quoque respico, quod in utraquo sabula illa verba Ver8us Sunt prima Sed utor fuit imitator Equi doni Euripidem puto illam Ogisthi notationem mutuatum osse a Sophocle, Sed non irrisurum eum. Videbatur nim ei illa vox tam ximie Electrae despectum egisthi exprimuro, ut ea uti in Electrae ratione non
, Sed quomodo Euripidum fuisso hic Sophoclis imitatorem demonstrabis3 Audias ruppium pag. 326): Wonn es alterdiu g8bo de Wiodorkoh blossor orto und Ilodo Nondungon soli SehWDrsei mag, u entschoiden, as Origina iiii Nachalim uia ist, o geli dieses uni o bossor, jo muli das Entiolint poetische Intentionist, et hic doni IJrtoi nio ir ontgolion On non, IV et RS organisci in uinem abron, ge8unden u8ammon han Stetit, undwas bios uuasoriich dugugokommon. Quam Gruppii normam nemo non probabilem esse colicodet. Bosoramus ad nostrum locum. Mihi quidem identidem legonti Sophoclis versus 299-302 o κλεινος verba cum totius loci ot constructione o sontentia multo magis congruere atque cohaerere videbantur quam in Euripidis Electra Incipit apud Sophoclem ab illis verbis quasi serius contumeliarum, quibus Electra absentem Aegisthum afficit, cum in Euripido fabula o κλε mos Verba vorsu 326 soluto tantum adiecta videantur. Cotorum mireris, quod Electra apud Euripidem solo egistiti scolore narrando verbis
12쪽
Apud 0phuelem Electra volio montor accusat ratrem:
Propria est Euripidis cimitat0ris iiDi v. 36l vox, qua addita con8uotui in sua Soplioclis oration in amplificavit Onser Soph. El. V. 19 et Eur El. V. 54 Soph. l. v. 366 o Eur El. v. 932-935. V. 400 dicit Orestes:
V. t 68q. paedagogus, qui hoc loco partus agit 'irysothom idis Sophocleae cons. Soph. El. v. 89 sqq.), miratur, qui8nam Agamemnoni tumiihim ornaverit: D ad PQrεion' ri te. Apud Soplioclem suspicatur Elcetra aliquom olvisso libamonta in rustis occisi mem0riam, quam explicationem miram reperias. Non enim ornamus tunullum hominis, ut alium honoromus. Quare Euripides rem prObabilius quidum instituit, sed ieiunius: illo it a Dio D et νον , ο κ ε ρας Ουέεκεέραι κελ v. 45 sq.)Vahlonus vid pag. 9 dicit . . . . in quo gener Euripidis
vorsu 14 restos et Electra cum paedagogo do consilio caedis colloquuntur. Omnia tanta diligontia constituuntur ), ut nonnullos sicarios insidias alicui parare opinoris. Ut Euripidos his vorsibus otinoschyli et Sophoclis rationem oppugnat, ita hunc potissimum ollicat illa copiosa consilii explanationes'), cum Sophocles more ori artificis paucis transigat versibus caedis consilium. V. 24 sq. dicit nuntius: θὰ δε in δε μυρο αν ε δειρεν Ἀρο/ιενς δισυ Diu δι aDLMV LTIMO δι νυ TE. ΙΙaec imago mira osso vidotur illustrari quidem se artum Orestis laniariam haud scio an nemo contendat. Nam lanius poritus pellem vitulo detrahoro solet selerius quam ques quator circumequitat Stadium, quare Euripidem imaginem aliunde arcessor debuisse opinor, i singularem Orestis agilitatoni promero volobas. Fortasso Euripidos illa similitudin Sophoclum ludibrio laboro voluit. Est autem illusio auo Euripidous Orestos unoro suo molius ungitur quam Sophocleus, cuius audes Pyllitas pasedagogus miro praedicat. Hac quoque re Euripides Sophoclem vituperare videtur, quod Augisthi citodis narrationem tam copiosam roddidori significaturus haud DXiguum opus osse rogona intOrficoro. VV. 883 sqq. Euripidum r0prohonsorona xsistor Sophoclis iamdudum annotatum est. Sed otiam corrigore voluit Sophoclem. Nam mirum ei Visum est, quod Sophoclea Electra Orestem atque Pyladem eaede saeta domo Oxpunto no uno quidem gratulationis verbo salutat. Apud Euripidem istoti a coronat utrumque atque salutatvorsibus Peem. V. Il05 sq. dicit Clytaomestra: . . . ai θἀ9 D ονιοις ἄγαν
χαίρDI ἐκνον, et Oia δε ha ιεν λις smi.' Similitor at ius in piligonia aurica.' Unclo tactuni est, ut Orosio Euripidous tam infirmus sesso videatur cons. v. 18). Fortasse poeta hac rostis infirmitato paenitentiam mox ocuturam significare voluit.
13쪽
Quibus orbis Euripides suam Clytaemestram prorsus opposuit Sophoclua dicontio. 49:
Iam supervacaneum osse videtur annotaro Clytaemestrae Sophoclea et Euripideae ingenia prorsus inter se differro Cotorum illa loctra cum matro controversia D primis respicienda est, si qua senserit Euripides do parricidio quaeritur Euripidi orat persua- sunt matris a dona nullo modo Qxcusari posso. Quare sunmio studio id nititur, ut isoroat nos Clytaomestrae, o huius quidem artis oritissimum fuisse Euripidem quis est, quin sciat omni sere culpa transsortur in Og istiuina, maior os clomon in filiam, in matronam odorans ira filia. Voluit out Clytaomostram invitum videri subiectam Vonoris illecebris, Orestem imporio Apollinis. Nam homines tales depingebat Euripides, quales re ora erant homini autem non osse arbitrabatur tantam menti Obstination om pra As serro atque pertinaciam; quare non plane abalienatam descripsit Clyta0mostram ab omni molliore sensu itaque spectantium animos aeque
commovit ac nostro coni movet, cum roginam mi Soram proprius
admovori ingenio immano. litor ros se labi' in Soplioclis Elactra. In litio trag00dia loetra, Clytaemostra Or08tes Sua quis tu persona roti nonios videntur per totam tabulam. Nunquam fore utitur poetu, ut ita dicam, rumiliore cothurno, quare, etsi quando admittit, personarum altitudini magis quam humanae nihil detrectatur. Semper pares sunt in con8tantia tanquam ferrea, qua ea, quae Sibi prop08uerunt, assequi student, neque non itentia supervenit eos caede sueta. Sanguine matris aspersi grediuntur e domo. Eorum adventum nuntiat elior iis iis verbis: v. 1422 sq.)Kui ει ν praρεHIιν iud νοι via ili μιρσια ει γυ λ PFOς. νδ εχ 'εγειν' Euripides iliorum quo ronto in dacidi malam Iantaloa, domus sortunam. Haud difficiles diiudicari potest, uter octa, si respicias summas artis leges, potiorem rationem secutus sit. Euripidis autem ratio quadrat ad posteriora ilion tonsium seipublicae tempora.
rem esse demon Strari potest. Τ Wollius pag. 560: IIn parricido commis mur ordro 'un is tui a
Se non posse probare quasi consessus est. Intercedere voluit loc-tra sabula Sophocleae sententiae parricidium a deo quodam mandatum excusari posse. Hoc summum demonstrandum sibi proposuerat in componenda illa tragoedia parricidii non Sse excusationem. Singulatim Sophoclem si non corrigere, corto superare Studet. In hoc quidem studio non nunquam ei accidit, ut, cum ea in Sophoclo corrigeret, quae Vera Vitia erant, tum in superlatio nos incidoret. )Erat enim Euripides cuta, qui non singularem quandam Summae persectionis imaginem animo et cogitutione conceptam haberet, sed commovore voluit atque impellere pectatorum animos, qui avidi esse incitamentorum uerium paulatim cooporant. In iis numerandae sunt illa antecessurum illusiones, quae mea quidem opinione vero artifico indignae Sunt. In Sophoclis tragoediis similia nusquam invenies. Erat nimo persuasum tragoediam osse Xcelsiorem quam ut quasi arena utio liceret opinionum inter so pugnantium Euripidos autem tragoediae hunc sublimem locum non iam concessit, cum artificiosam argumenti explicationem interruperit talibus aliorum colarum cavillationibus, qualos in ipsa lectrae sabula saepe inVeniuntur; quare Sophoclis luctra prior putanda est. Potos autem generatim e tot tragoediae apud Girio eo scit cro insidiis stem limi r ij d is Edictim in Hi orona
IIabuit enim tragoedia, sicut omne litterarum genus, initium, sustigium, occasum. Et pervenit quidem ad astigium mira cum celeritate. Nam cum argumenta, quibus poetae tragici in tabulis uti poterant, pavea essent, et ut errarent in eligendis argumentis poetae fieri non poterat, et crebra iusdom argumenti tractatione ilabula seleriter pervenit ad summani persectionem.' Singula alii attulerunt. Volui lectra Aegisthum mortuum turpiter obiurgat, eadem gladium capit matrem utiteratura, egisthus dedecorat Agamemnoni tumulum modo laedissimo, idem, quasi pecus sit, caeditur te. Quae omnia significant imminontoni tragoodia occasum Cotorum Euripidi et ipsa oratio non caret talibus superlationibus, inprimis in posterioribus fabulis. Erat enim poset rhetorum discipulus. Confor M. Lechnori libellum elegantissimum: ,De Euripido rhetorum discipulo. Non alienum videatur inquirere, cur antiqui poetae multo Saepius quam recentiore argumentum iam ab aliis tractatum et ipsi tractandum sibi sumpserint. Cuiu rei causas indagaro materia haud inepta mi commentationunculae. ias
14쪽
tragoedia summo candore summaque ario evolvisso nomo infitiabitur: orgo Euripidis Electra non potest esse prior, cum Omnis r con 'stanter apiat in eremonia, non per intervalla Si Euripides solam Aeschyli subulam novissos, non dubium est, quin, qua erat facilitate ingenii, a correcturus suerit, quae ille corrigenda reliquerat neque
ut tabulam tantopor immutaret, eoactus Aget . EX O autem, Qu0d hoc re vera fodit, consequitur una Sophoclis tabulam omnibus numeris absolutam iam cognovisso. Supo raro adversarium non iam poturat artificiosa argumenti xplicatione. Quare ipsum argum0ntum mutaro animum induxit itaque summam poetatorum xspectationem
ipso prologo excitavit, cum tabula notio omnos Oficoros Consor IIartungium Eur. Elolitra annot ad vorsum 78. t ueckium pag. 433. Praetero non omisit quaedam corrigere, quae Sophoelesloviora putaverat quam ut respiceret. Ioc est Signum orae atque
integrae artis, quae non inhaereat robus minutis, sud semper totius rei liaboat ration0m. Posterioros autem inprimis probabilitati inserviunt atque quasi anxii tu doni, ut uniuscuiusque uetionis causas
qui idem in proni pi liabeo. econto poDta litano aliani atque antillii rationen sequuntur in alnilis con pono nilis Inveniunt ni guntonta pro sui qui Aquo ingenii propriotato se otianis duoruni vel tri uni posetarunt tabulis doni subest arguti ontuni, tanton Siliana arbitri una in X plicaniti argutatiuit tantopore secuti
sunt, ut in huc qui doni o non possit cogitari de ulli cum anti luis coni paratione. Evolva Fausti fabulani lingorianani vel rabbo Faustu ni se Lonavi volMario vii. Quas ouanos fabula si comparavori cum Goethiana illa trii goema, facile non multo plus quum titulum a communem habero inveniess. Est enimrsecentium Ootarum ingenium do non o rcitum cortis finibu , ut liborrimo ot e iter se explicar po Aint. Unde oethius non allonstein ii sabulam, Fausti non ob illorus potuit componoro. elut ii oethium Seli illor amico mortuo Demetrii tragooiliam, tuam tuominu illo consi coros, fato impo litus erat, Duqtra ad finem ordia ero tentasso omne sciunt. Nam Oethii ingonium prorRus aliud orat a Schillori, discodoro autom ab ingonio suo neque iotuit neque voluit. - Plano aliter os o habuit apud Graecos. Nam tragicorum poetarum
ingenia ob hanc ipsam causam orant coartata , quod Xiguus tantum numerus Rrgunt torum is praOsto orat, qua suo arbitrio immutare non sudebant. IIubebatur enim summa ars non involatio novi argumonti, sed urtificiosa abularum antiquitus traditarum xplicatio et absoluta porsectio. Postorioribus
quidem temporibus deposvorunt tragici po0ta illani religionem inprimis uripides uua ratione redii ad id, quod domonstrare volui.
autem idi concedo. haud admodum osse looticum meques in hoc probabilitatis studio poeta omne vitium evitavit. Volui admonuerim illorum Versuum, quibus vehementer increpat eschylum, quod in Choephoris notis parum verisimilibus usus sit. Quas ipso praebui Θουλλ. prasi Ἀφθυν ὴ, πο ζ' , grai ρος os οις νεύρον μυκων siti 1 EF t 4ND πεσci v vV. 57 3 sqq.). Estno oblitus Euripides cicatriculam, quam insans accepit, nonnunquam plane evane8cere prosecta aetate 3 Haec sunt, qua inveni ad defendendam sententiam meam. Alia postea proseram data occasione, quod et illic melior esse loco mihi vidontur ot tali ratione WilamowitZianarum sententiarum censura non iniucunde intermittitur. Nunc Brutini o tWilamowit gii argumenta aggreS-surus sum. Illo in lucubrationum Euripidearum capite octavo
pag. 306 sqq. de aetate Sophoclea Electra definiunda disputat.
Magna sagacitate insignes sunt Brutini quaestiones. Primum annum invenire studet, quo Sophoclis luctra docta sit ' Deindo loquitur do ilamowitgii commentation et ex iis excerpit, quae illo profert do Euripidis consilio Eleetrae fabulae componendae. 3Τum pag. 314 Ribbochi argumenta rosollere conatur et hanc capitis particulam nunc accurato tractabo. Commemorat ibbeckius pag. 383 Sophocloam do rostis certamin Pythico iusque ficto interitu narrationem, quae sit una ex pulcherrimis tragoediae partibus. In sabula autem Euripidea salsum nuntium Thessalum segisthi iussu cum summa arto lanii officiis ungi. Conso igitur Ribbockius Euripidum lio quidem loco Sophoclem carpere voluisso. Contra ea Brutinius pag. 315): Indo Ribbeekius conchidit liae apud Euripidem scripta esse quasi ad superanda sol procul dubio etiam reprehendenda ea, quae do equirit s. narrat Sophocles Mihi quidem hoc paulo humilius videtur quam quod Euripidem commisisse arbitror. Equid om Brutinium Ribbochii orba non satis intellexisse puto. Si is dicit Euripidoni Sophoclis narrationsem alia eaque gre Stiore Superare Voluisse, hoc superare Vocabulum non licet interpre- 1m
, Cum do Wilamowitgio disseram, Brulinii quoquo sententiam respiciam Similiter uockius pag. 7.
15쪽
tari bortresson, bossor machen', sed, si verbo est Venia, liber-trum plang. Noluit 0rrigere Euripides Sophoclem, ciuia non potuit. Sod utique narrationem scribere voluit, qua rustici quoque ani nil commoverentur nulla habita ratione, utrum talis narratio tragoediam doceret necne. Quare satis ei esse videliatur Sophoclea narrationiolationis lunae suam opponore imbutant acerbitato simul quo Euripidea porspicuitato. Quod autem pertinet ad Brutini opinio nompaulo humilius vi dori Euripidum talo intendisse arbitrari, ad monoam Brutinium aliorunt Electra Euripidoa llacorum, qui ad insula itatem optini eum illa de Aegisthi caede narratione comparari OSSint. Ad in onoani eius loci, ubi Euripidus isorum Eu3ctra habitu in usquo ad fastidium opingit, ad monoam oum locorurn, quos attuli pag. 20 ann. Si Euripidi non visum est iiiiiiiilius tali ratione Sophoclem non corrigore sed superare ipsa VenuState missa acta, num hoc quid0m loe poetam humilius putasse isto modo earpore Sophoclem eon subimus i)y Invoniuntur in ii agicorun tabuli liauit tiro loci, uti res atrocissiluae utierri in rosoruntur. Volui in Antigoinno fallula ni itiu lui doni Iaseniolii Antortolii Eurydica iliatri tali accurato deseruiit, ut liue deSi orationi lilenaal,seat inorioni iii sibi consci cat. I ii iachinii Hyllus Deianira in atri ei luoAotior illi Diori otii arras, quin finiti dira iliatri dotestatiotio uitilis, ut et ipsa vitali sua sponto finiat, o quasi non alii satis sit crudelitatis, a utri X lir igredion sex sedibu Dotalitra iii ,rtolii narra vor ibus clito te iiiiii iungit tu hilo e totus ostio ilionoo ubi poset tetruit illisori viri vulnii it Aeribit. Ex uripidi sabulis acclia huc roserri debetit: ' initiiScere nunti desuroio nulloruit bacchatiliuiti. Ex Modono tabula assor intoriis i ii seni Creusae etc. Qua ros iuro inita significari oboni. uo Diodi, enitit, uiolierculo fieri poterat, ut trasei, pri iiii seu gantia arbitri talibus dosorii,tionibus doli,eharontur Quantia uussit Ononi ion indignati osse existi illo, tuae diligontius tractetur. Hic quident pauca asserant. Ilia crudelitate in trago dictui rati Alatii ΘΗΗ puto e et ieiScarininibus, tu aio potissi inuin in is a rationibus nunti Fruni in vel illi ilir oin- in Dior, tantuni moniori Iliada. Nonne cliteruili tum vulnera fune nilitii=uSufferuntur, talia sunt, it luridus nos i ,rror persundat, tuaRi pSi hasta tranS-sisantur Porro alionii in orat ab auinano tiraetorii in ingenio nefaria scelera in Pa0ii videro oraeta. quar variis utobantur instruinontis O tao caenim, ut Silectatoribu ea, tuae intus facta erant, extra sitius per Volunt Stenderent.
Quibus verbis Euripidum torum significaro optio clum Ribbochius Oxistimat Quid dicit Brutinius Non loquitur de questri cursu, sod do pedostri Ioc quidem concedo; sed Orestes cursu quoque i alios suporavit o di otio vo droii ἐκ iti Ihoi dum significat qu0dst ἱδιον Ronnbalin, cum Olympii curriculum pedes sexcentos longum esset et πλε9ρον contineret pedes contum Consor Med. 119 sq. o do sorma κ; λε'so Lob. thryn. pag. Al 4) Praeterea autem
,Α Sophoolos des Pythii. loquitur. IIoc quidem neglegere fortasso nobis dicet, praesertim cum poeta ludo mira temporum ii contia ipsa rostis o tuto tactos esse finxerit.
Selmligius autem ivit Sophoclis, cap. X., pag. 92 dicit
, Ad Pythia vero in tota illa descriptione minus respectum est quam
contra ad Olympiorum rationem expressam OSSO comparati cum
Pausania unumquemque docebit. Sod omissis his omnibus ex ipsis Euripidis versibus cortissimo luco se uni irridoro Ohiisse Sophoclem. Quanam causa Euripide adduci potuit, ut Metram si atrona ullo quontum acoro his verbis: Ades o nim, non inutili in stadio cursu perlaeto, sed hostis caedem assecutus Augisthi 3 Si quid omnino Euripides tyranni nec opponere voluit, quo consilio Opposuit illii min stadio cursum, nisi oo, ut Sophoclem vituperaret γ
repetitam Sophoclis vituporatio noni contineri concludit. Invenitur enim
16쪽
monstratum osset praecedere sabulam Sophocleam, haud improbabile hoc futurum osse sed domonstrari illud hinc ideo non potest, quinhaoc locutio qua minimo rara est, talem explicationem admittit tantum, non postulat Itorum Vockloinium invo eo socium Den Menn aucti die Rodonsar οὐ Π0. λλ' serti haus vorkomini, o at si dochuborali di sentsprochondo Bodotitiing, withren ancione Stelle line
sic illicli ist. Tum Ribbookius Sophoclem si eius Electra Secuta 8Set Eu . ripideam, certe ea, quae uripides melius instituisset, in tragoedia sua collocaturum fuisse dicit Brutinius: Quid si consulto aspornabatur, quae praeberet adversarius' Cur Sophocles ea, quae uripidi prospere successerant, non acciperet Num poSitum erat in Sophocli ingenio ea, qua alius melius secerat, de industria praetermittere, quod illi aemulabatur Aeschylum, quocum ei de praemionlacre erat certamen studioso imitatus est cur Euripidem non mitaretur Mominori Brutinius, quantopere in posterioribus tragoediis Euripideum dicendi genus optiocles secutus sit, On Sideret pSum Sophoclem novas altis scaonica logos invonisse Cur igitur bona, olfi liunde oriebantur, ropudiaret, cum ipso summum ludium in pertiret tragoedia excollandae Brutinius addit: Et haec quidem . . . . ea Sunt argumenta, quibus nititus eius Ribbockii sontontia o reliquis ne ipsum quidem existimo certo concludere Sophoclis vestigia legisse Euripidem. Sunt nonnulla intilia in Clytasmostrae o Aogisthi sacrificiis, sunt Verborum similitudinos haud lovos inter utrumque Oetam; sed etiamsi cortum esset ultorum hic ab altero aliquid sumpsisse, uter ab utro mutuatus esset o his quidem robus concludi non posset, Quod portinet ad illas inter utrumque poetam Verborum SimilitudinOS,
sermonem quem vocant tragicum esse inprimis tenendum est. Sormonomautom tragicum intellogo hoc dicendi genus, quo poetae tragici eum ab Aeschylo accepissent, in fabulis utebantur, sed pro suo quisque ingenio. Unde multa verborum similitudines esse prasetereundas iam vides Sunt enim hau vorba vel locutiones communia trium tragi-
corum, quare alterum hic ab altero sumpsisse aliquid dici non potest. Talia sunt: Soph. l. 668 duasM. To L. γεν. Eur El. 622 προσλ κα/ις 2 P θ ἐν, Eur El. 1 παλαιὰν r0ς Soph. l. 4 et rae παλαιον 'Αργος multaque alia. Doindo a vorborum similitudines neglegendae unt, quae inveniuntur in iis sabularum partibus, quibus idem subest argumentum. Volui Sophocloae et Euripideae Electrae maepe comparati sunt, non recte mea quidem sententia. Quaenam alia uterque
poeta Electram pronuntiantem sacere poterat nisi detestationes impiae matris, patris occisi lamontationes te. 3 Tales igitur similitudinos ad nostram quaestionem pro mihilo tutanda sunt Ribbockii quidem similitudinibus multum momenti attribuam Volui assuri Etur. 579 χοι ' iam uSoph. 12 26 χνει σε χερσiν; Eur. 581 κsivo ε συ; Soph. 1222 a s κεινος Equidem putaverim Euripidem vorsus 579 et 581, etiamsi ante Sophoclem Electram composuisset, scripturum fuisse; Si enim
consentaneum fratrem et sororem, si multis annis post inter se amplectuntur, propter nimium gaudium dubitare, num revera mutuo
sibi rodditi sint. Non alitur res se habet in Eur. 585 ut Soph. 123 sq. Eur 589 it Soph. 1266. Pag. 321 dicit Brutinius apparere propria quaedam in
Sophoclis lectra, quibus discrepet a reliquis poetae tabulis; dein explicari a posse, si estinanter sabulam compositam 88esumamus. Cuius estinationis iusta reporta erit causa, si nondum actae Electra Euripidea argumentum novisse consiliumque cepi88 Sophoclem statuerimus statim respondere adversario, i. e si una cum Electra Euripidua Sophocleam ineunte a 413. doctam OSSe SumpSerimus. Vides igitur Brutinium mediocritatum quandam tenere dicentem utramque sabulam codem tempore esse doctam, id quod
revera leVO St. y Consor otiam Soph. l. v. 254 sqq. et ur. l. V. 30 sqq.
17쪽
E illidum tib ingonio Soplioclis positae prorsiis abhorruisse affirmum et ipsum componoro Electra tragoediam vel invidia advorsarii vo gloriae cupidine, cum Euripidem idem argumentum subula tractasse audivisset. Quae ratio omnino non est ori artificis, Sophoclis minimo. alis Sophoclis advorsus Euripidem aemulatio non magis milii videtur orisimilis, quam quae Brutinius anto con- tondit aspernatum esse Opiloclem, qua Euripidos melius instituerat. Et vix erodibilo vidulii Sophoclum luidquam Volui 8Se moliri, quod gloria uius tacito detrectare posset. 'otorum dubitar mihi liceat, num o Sophocles, poeta ingoniosissimus, Electra sabullani tam brevi componere potuerit. Sod diliguntur inspiciamus illi sustinationis vestigia, quae Brutiniu8 in Sophoclis Electra invonisso sibi videtur. ,Complurius in hac tabula Dprchonditur Sophocles sui ipsius imitator Nam vix seripsisset Electra Ver8us 72 Sq.: λει Iolitia Ush ἀς, nisi chori vorsum 10SG scripsisso in odipo Rugo:
Cone ed cum Sontoniturum tum orborum osse similitudinem et chorit in loqui utroiluo loco. Sod o lueo intollogoro, cur Brutinius ob hanc similitudinum Sophoclem Eloctruo tragoediam properanter ScripSi 880 contendat. Saepissimo Onim aecidit, ut non soli poetae, sod omnino artifices o opero quodam lirior idoneum liquod in novum opus recipiant, quod ibi optinium tenui locum. Num ob hanc causam omnibus his urtificibus, num optiocli sustinationem exprobrabimus Minime. Non duo scripsit Sophocles illos vorsus, quod o novam cogitationem invenire non iam tempus orat, sud illa cogitati qua8i nata est ex rerum condicione, non ropolita ex odipo Logo Cotorum haud raro invenitur in cliori canticis ot verborum O sontentiarum similitudo. Qua porro astor Brutinius Vix improcaturam misso Clytae-mostrum pollinum Sopli. l. 6:ιT-659), nisi antea improcata ossot Io rasta Oed. R. 19-92 s, non, ut Brutinius scripsit 911-923).Vidos Clytaemestrae in lirecationum continero versus 23, OcaSta versus . Num verisimilo Brutinio esse videtur poetam qui temporis brevitate coactus totum locum o priore tragoedia deprompsit, quinquiplicare huius loci orsus γ
-- 23 Τortium autem Brutinii argumentuli hoc ost Electra et Chrysothemisiaodona sunt qua Antigona o Ismona Commontationem novam necesse sit scribam, si hoc argumentum uberius refutare volim. IIoc quidum libentur Brutini concedo Antigonam et Electram O8se Virgine magnanimas, heroicas, quae est Summa inter cassimilitudo. Sod ost Eloctra magnanimitas multo maior est acerbasore, ut potius summo studio Sophoclem Eloctra personam ut aliam atque Antigona reddoro nisum esse dicendum sit, non estina8Se. Progressus os igitur Oota in describendis Electra moribus, non se ipsum imitatus ost. Quin etiam ultra modum progrOSSUS OSSUnonnullis videtur viris doctis. Volui Quockius dicit pag. 4b: , Euripidos virgineam naturam ominoum quo ingenium Sapienter Observavit, quum Sophocles terminos exui semineo prae8criptos paene excedoro videretur. Sovorum Guonthori do Electra Sophocloao moribus iudicium iam pag. 8 attuli. ' Cotorum non meum est diiudicare, utrum Sophoclos in Eloctra ingenio describendo ioduni excesserit Ocno. Id solum tonondum est Sophoclem certe non fuisse nisurum no Electra fieret Antigonae imago, si templi cum defecisset. Quae nuto in de Elootra soror dici possunt Onanos sero
promunt Chrysothumidi ingenium molio, debile, infirmum, qualeos Ismenae. Sed se ipsani Chrysothemii Sophocles Ismen acerbiorem reddidit uiuo quidem arbitrio, id quod unus oussultus vidit
adversu Teussoli iudicium pag. 45 ann. Aod non subscribam Sententiae
eius. Nam illo 'irysothumidis ardor, de quo dicit iussa, ubito
inflammatus est o paulo post exstinguitur, quare ingenium Diu pro prium nihil mutatur. R Est igitur non adom quae I Smona. n- primis decorum respicit, quamobrem Electram acerbitate quadam Vituperat, quod extra domum vorso tur 3 28 sq. Similiter increpat
Electram nytaemestra 516), quam sequitur Chrysothemis. Sed aegro surre videtur, quod discrepat ab ea soror quare hanc quoque
' Cotomim Sophocles lucti an noli uini humanitate sensuque muliebri privavit. Consor Brutinium pag. 321 et Guontherum pag. 7.
R Inprimis respice versum 944:
18쪽
a naatre Stare vult, quasi animi conscientia OXcrucietur Seque tranquilliorem esse sontiat Eloctra scita socia 337). Soli insorvitutilitati; nam quidum dubito, num versibus 333 sq. Veram XpreS- serit sententiam. Quin etiam humile ius ingenium osse dicat aliquis monstrans orsus 379-382, o quibus malovolentia soro quaedam olucere videtur. Prorsus non potest intellegor sororem sorte denuntiata non admodum perturbari, cum semet ipsum nimis diligere videatur 100 sq.). Est igitur Chrysothomi non Virgo tenera atque simpleX, quae esse multis viris doctis videtur. Valdo dissor eius ingenium ab Ismena ingenio, quare Brutinio Chrysothominimaginem osse Ismenae sororis dicenti non possum Ssentiri. Electra autum vv. 871 - 105 expressos osso ex Antigonaevorsibus 1 - 100 dicit Brutinins Est hoc argumentum illorum Electrae versuum : Chrysothemis in tumulo patris cirrum invenit et, cum id signum ess fratris adventus Opinetur, summo assecta gaudio confestim Electram adit advenisse Orestem nuntiatura. Cum autem e Sorore fratrem intersectum osso audierit absque illa, ut consociatae inter se vindictam perpetrarent, sit admonita, post longiorem altercationem docudit irata neque obsocutura Electrao. - Et in Antigonae tragoedia initio Antigona cum Ismena consilium communicat Polynicis fratris sepeliundi et sororem opori sociam si adiuncturam 88e Sperat. Iaec autem uadet Antigonae, ut desistat ab incepto. Nihil aliud, si Creontis imperium neglexissent, quam Suum pSarum
interitum 88 se consecuturas. Qua ration non commota Antigona solam se Polynicem esse sepulturam pronuntiat Ismen plena Ororis admirationis revertitur in aedos, Antigona o contendit, ubi fratrem sepulturae exportem scit iacere.
Ex his ipsis summariis consoqui mihi vidotur Ili ulinium iniuria Sophoclem hic sui ipsius fuisse imitatorem contendisso. ora 947. Antigonae fabula congruit cum Electra, non, ut Brutinius dicit, vorsu Tl in illa nim nil legimus do laetitia quadam Ismenae salsa eiusque, ubi deceptam esse so vidit, maerore atque tristitia. ,Reliquane igitur similia esse inter se concedis γ' o hoc quidem absolute concesserim nam logo et qua Ismen dicit decedens V. 98 sq. et quae Chrysothum is proser 1055 sqq.), multo etiam minus
licere mihi orsuasum est x illa argumontorum iniilitudino id concludere, quod Brutinius conclusit. Illi Electra versus hi quam centum quasi excre8cunt ex totius argumenti explicatione, ita servant artam cum ceteris tragoediae partibus perpetuitatem, ut paene an-
toponas Antigonae versibus 1 - 100. Nihil igitur imitationis huic quidem loctrae parti suppononda ost, nihil sustinationis Sophocli poetae. Omnia enim identur tanta arte praeparata, instituta, persecta, Electra et Chrysothemidis ingenia tam egregie depicta atque exculta, ut nostro iuro Sophoclom huic sororum colloqui summum studium t aliquantum temporis impertivisse affirmare p088imus. Nam ingeniosissimi poeta et ipsi gent temporis auxilio ad ea Secundum arti leges excolenda atque perficienda, quae eis divino Musa spiritu inflatis quasi fulgurum flamma in montem inciderunt. Iam vides Brutinio non contigisse sustinationis ostigia in Sophoclis Electra ostendero ex illa nonnullarum huius tabula partium
cum Antigonae locis perversa comparatione.
Postremo loquitur Brutinius do luminibus . quae in Sophoclis
Electra invenisse se opinatur. Huic autoni rei ne ipse quidem multum momenti attribuero videtur, id quod consequitur ex iis, quae dicit pag. 323. Age vero introspiciamus illa lumina Intollogit autoni Brutinius lumen sabula locum, qui a reliquis seiunctus suo fulgeat nitore quoque prae ceteri inter legendum permovearis. Velut a sert ex Antigona tabula Antigona ad Creontem responSum et eiuS-dem θρῆνον. um pergit: Vix autem alitor se ros habet spaulo ante alia lumina non invoniri in Antigona dixerat), in Aiace,arachiniis, Philocteta, o dipo Rogo, minus in Oedipo Cotoneo, ut tamen concludere possis solere Sophoclem non singulis quasi insignibus adlicere audientium animos, sed totius actionis perpetuitate et O- haerentia permovere. Hanc quidum Brutini sententiam nemo non comprobabit; sed idom iudicium faciondum os do Eloci ra Sophoclis. Et ii quoque loci, quos attulit ex Antigona, minimo videntur eiunctia reliquis tragoediae partibus, omnino in nulla Sophoclis tragoedia. lumina invenire potui. Primunt dicit Brutinius do quiriis. Et ipse hanc Electra Sophoclea ex σιν insignem esse libenter concedo
cum Ver8uum numero tum orationis splendore, sed non egreditur quasi Oram tragoediau. Et talis est natura harum narrationum, Ut, cum illis a describerentur, quibus nos vehementer OmmoVemur in Scaenam productis, et argumento et dicendi genero dist orant a coloris fabulae partibus quare videntur esse seiunctae, cuna revera non Sint ')
Schoollius totam hanc narrationem interpolatam HS cen Suit; et ΡSenonnulla falsari cuidam importivorini. Idem Schoollius vituperat Sophoclom propter nimiam narrationis longitudinem, cum nihil aliud sit quam mendacium;
19쪽
Deinde coinnieniora Brutinius subulae initi uni ' nescio quo iure. 'ars est una X naaximo grogii totius fabulae, Si prooemium, quod ipsa Musa optiocli donasse videtur vostis in autenifestinationis, porpetuitatis la0Sio, ab oliquis seiunctio ubinam sunt 3Tum assor Clytaemestra ad Apollinoni improcationum, Electrae νῆσει , qua fratris morte audita doloros effundit, iusdem γρι νιν v. Ominotlumina seclusa non sunt a roliquis non turbant artificiosam argumenti explicationem, non vitio danda sunt optiocli. - 'raotoron autem commemorat Eloctra cuni lirysollioni id colloquia, quae si ut ipsa iratificat lumina, noscio, quid luerulinius luminis nomino volitin tollegi. Si res sic se iubet, ex coloris quoquo Sophocli tragoediis naulta possum uirorro lumina, Olut Ox Antigona IIaemonis cum patre colloquium 6. ι5-780), 'roontis cum irosia altorcationum, totam denique tragoediae iii I u. Sufficiant liae tria exemplii. Ostendisse me puto frutini hac ratione multo otiam minus contigisse in optioclis Eluctra vostigia inventro Ostinationis; nulla onini alia causa do hi minibus locutus ost. Opinatur Onim Sophoclem propior brevitatum temporis satis tabuisse fabulam suam talibus luminibus distinguore t illiis traro, ut ii porn nitore interna subula vitia obtegorol. Miror, qua ratione Brutinius adductus Sopliocli tantam lovitatum attribuo rit. 'otissimum enim admiramur in Sophoclis tragoediis omnium sabulae partium uoquabilem inter Se consonSionem atque grailum Subtilissimum, ita ut nihil alia praccurrat, sud alterum frui ut altorum. )Non igitur sustinavit Sophocles in compononda Electruo subula: ergo Brutini de anno, quo Sophocli fabula docta sit, sententia
quin cadat in irritum, fieri non potest. um mi, i in P cim mim tria Domi ni t ma est ibi.
uibus do causis ilamowitZius Sophoclis loci ram post orioremESSe putat 3IIae in ro potissimum to nondum os Wilum WitZium cau8a Ain ipsa argumenti explicatione positu multo magis quaesivi 88 quam repetitus X rQbu Singuli Oxtrinsecus ullatis. Ex ipsa Sophoclea
tabula postoriorona eam Osso doinonAtrare Vult.' Quochi iis in Euripidi A loetrii invonisso so dicit nonnulla Orationis aSporitates, ita sustinationi indicia significuri possint pag. 72J. ti Stoin-borgius de interpolatione Euripidea Elo trao pag. 3 in no tabula inprimi in prologo et in epilogo tot invonit vituporanda, ut interpolationes
verba monstrans Electrae atque Or08ti apud utrumque poetam diversissima iugonia Tanta stultitiae ilamowiigium non incusare
debuit Singorus. Nam illo orbis supra allatis nihil nisi hoc voluit
significaro in utraque subula eundum 88 ordinem Oro8tis prologi, Electra 'Γνου, παριν I ii chori. Singoria autom has tros partos
separatim tractavit, id quod consequitur ex iis, quae dicit pag. 64 sq.: Das Austreten dos Chorus si uiden uino insana. Wassol da mi gomoin soli 3 utili licii triti aucti bo IEuripides, sounboquom dorsolbo lim aucti scin moelito, do Clior obonso iobo Sopho klos aus uibus orbis J Singorum iturum Wilamowitgium vituperaro acile est intellectu. Is autona quid concludit ox odona illarum trium partium ordino 3 E ist an undisa aus-goschlosson, hier ino usuiligo Uuberoinstintinian angunelimen. erabor dum an doron Orbild goweson, artibur ann an nichi in ZWcisu so in sobald an emori t. dasa, as et Sopho kles anguli orlicli nil unmotivior ist, o Euripidos in naturlichum undnotwondigum usammoni, an stulit. Mihi autum illa similitudo, de qua loquitur Wilamowitgius, ortuita osso vi dotur. Quidnam
probabilius est quam in ab illa, qualis os Electra, primuin vindico in caedis Agamemnonia in scaenam prodire, deinde Sororem, cuius patris interfectores supplicio affici maxime interosi, tum chorum Cetorum Wilamowitκio non plano assontiri possuin diconti: Prolo desorOSto .... est Oido gomouisam. Nam in Euripidis Eluctra Orostea Ostrat domuni vorsum prodit, et outae nulli magis cordiora per colonum Spectatore certiores lacero, quo modo sabulam mutasset. - Omonstrare autem studet Wilamowitgius Sophoclum
fuisse Euripidis imitatorem iis argu montis: Dus Austroton des Choros in Sophoclis Eluctra istraborhaupi nichi motiviori. pag. 215). Singorus Sophocloin hunc in modum dolandit pag. 70) Cliorum o
Qua dicit Singorus do loctra cantu lugubri atquo chori in Orcho-
Stram ingreSSU, ea non ut neceSSarium eSSe asserre, cum Sic quoque, quantopere erraverit, uti patere videatur.
20쪽
longinquo audire lamentationes Electrae, quae lautin ante in Publicum prodierit. Ilisoricordix captas advolare nulliores Electram consolaturas. Ergo Sophoclem chori adventus causam attuli880. Sed chorus, ubi loqui coepit, ne commemorat quidem ad con 80-landam Electram se Venisse neque conaolatur prinium quidem, Sed rogat, quare queri non desinat. Vorum solacium inest in versibus demum 1 53 sqq. Nihilo linus Sophocles omnis crimini absolvendus est Dicit profecto chorus, quare Electram adierit V. 251 Sq.:
Venit igitur chorus, ut cum Electra de tota rerum condicione colloqueretur et hoc consilio appropinquavit ad audes ' , At minime
videtur esse ori simile chorum cur venerit causam afferro, cum
loqui acno desiit Quam difficultatom hoc modo tollam. Venit
chorus illo, quod modo commemoravi, consilio. Cum autem propius aggre88u Electram magna Voce clamantem audiat, propositum diffortet virginem consolans totum so in ius potestat esse declarat, cum statim perspexerit Electrae aninium ita esse coniniolum perturbatumque,
ut de nulla o modo rato et tranquillo loqui posset coni. 254 sqq.). Et, ut opinor, videtur artificis vero liberi ossu id quod Sophocles non obsequens probabilitatis legi, ut Euripides, cliorum adventum
suum anto non tacit OXcusantem.
Sod otiam alia ratione Sophoclem dolanderim, si qua modo attuli nego osse Verisimilia. Et repeto quidem argumenta
natura chori. Liceat milii ex commentatione, quam abhinc nonnullos annos
Quar Singorum non possum laudaro dicontom: Von Mitioid ergri notion dis Frauon orbet' etc. Ceterum Aaopo inveni fabularum editores non solum choro Rod otiam actoribus agilitatom attribuere, quam ut habeant prorsuS non potest fieri pro toto et chori et actorum habitu.